Αναφορικά με την Εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED (HE 101402) (σε διαχείριση) μέσω του παραλήπτη διαχειριστή της Ιακωβίδη, Αρ. Αίτησης 430/16, 2

(1)και 4

(2), 48

(8)1, Διαταγή 64, στη διαταγή 25 θθ1-6, στη διαταγή 30, στην 33 θεσμός 9 και στην εγγενή εξουσία, πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου καθώς και στη νομολογία των Δικαστηρίων. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κ. Κουλουντή η οποία έχει μελετηθεί και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τοι περιεχόμενο της. Συνοπτικά καταγράφεται ότι ο κ. Κουλουντής υποστηρίζει πως οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις των Ιακωβίδη και Χρυσάνθου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ως εκ τούτου θα πρέπει να απαντηθούν. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως ακολούθως: -Δεν καταδείχθηκε οποιοδήποτε και/ή καλός λόγος για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. - Η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι οι Αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν μέσω της καταχώρησης της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης όσα το Δικαστήριο δεν επέτρεψε στους Αιτητές να προσθέσουν με την αίτηση τους για αντεξέταση που προηγήθηκε και απορρίφθηκε - Τα γεγονότα που οι Αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν μέσω της καταχώρησης της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ήταν ήδη εις γνώση τους και κάποια συμπεριλαμβάνονται στην ένσταση που καταχώρησαν στην μονομερή αίτηση. - Εάν επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκη δήλωσης, υπάρχει κίνδυνος η διαδικασία να επεκταθεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας σε ζητήματα που αφορούν στην ουσία της διαφοράς. -Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν περιέχονται νέοι ουσιαστικοί ισχυρισμοί ή νέα ουσιαστικά στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι η εν λόγω δήλωση αποκαλύπτει γεγονότα και/ή πρόσθετα γεγονότα από εκείνα που περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧΧΧ Κουλουντή που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. - Οι Αιτητές δεν καταδεικνύουν συγκεκριμένα και/ή δεν προσδιορίζουν επαρκώς και/ή με σαφήνεια στην αίτηση επί ποιων σημείων επιζητούν να απαντήσουν και/ή δεν εξηγούν με ποιο τρόπο θα βοηθηθεί το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την οριστικοποίηση του μονομερούς διατάγματος ημερ. 11/8/2016. - Τα θέματα επί των οποίων ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας αλλά επεκτείνονται επί θεμάτων στα οποία υφίσταται διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων. - Οι Αιτητές επιζητούν να απαντήσουν επί θεμάτων και/ή γεγονότων που δεν αναφέρονται στις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και/ή αφορούν σε τρίτα πρόσωπα. - Οι αιτητές επιχειρούν να εγείρουν επιχειρηματολογία που δεν πρέπει να περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Οι λόγοι της ένστασης αναλύονται στην ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧΧΧ Ιακωβίδη που τη συνοδεύει η οποία έχει μελετηθεί και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω το περιεχόμενο της. Μεταξύ άλλων επικαλείται ότι οι αιτητές δεν καταδεικνύουν καλό λόγο για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την οποία επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών που οι αιτητές μπορούσαν και θα έπρεπε να συμπεριλάβουν στην ένσταση που καταχώρησαν κατά της συνέχισης ισχύος του ενδιάμεσου διατάγματος. Προβάλλει επίσης ότι η καταχώρηση της αιτούμενης συμπληρωματικής - απαντητικής ένορκης δήλωσης δεν θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας κατά την οποία το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε οριστικά συμπεράσματα και δεν εξετάζει την ίδια την ουσία των εκατέρωθεν θέσεων αλλά αντίθετα θα οδηγούσε σε εκτροπή της. Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρεται ότι:

(1).................

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.

(3)................................. Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο, θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ. 510). Σε ότι αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος», αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το, κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Τούτο βέβαια δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί που ζητά να θέσει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα. Για να καταδειχθεί συνεπώς «καλός λόγος» ο αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι, το αίτημα του σχετίζεται με την αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς ή στη παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση του και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαιτούμενα γεγονότα. Περαιτέρω οι πρόνοιες της Δ.48 Θ.4

(2)πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με την υποχρέωση του αιτητή να αποδείξει τα γεγονότα, στον βαθμό που αυτός φέρει το βάρος απόδειξης δεδομένου και ότι μετά τη τροποποίηση της Δ.48 η αναγκαιότητα προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας έχει αντικατασταθεί από την ευχέρεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε απάντηση των ισχυρισμών της άλλης πλευράς. Επιπρόσθετα και σε συνάρτηση με τα πιο πάνω στην πράξη οι πρόνοιες του πιο πάνω θεσμού εφαρμόζονται όταν μετά την καταχώρηση της ένστασης ο αιτητής θεωρεί ότι θα πρέπει να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει συγκεκριμένα θέματα τα οποία εγείρονται στην ένσταση. Την ευχέρεια αυτή του την παρέχει ο θ.4

(2)της Δ.48 η οποία εξασκείται αφού του επιτραπεί μετά από προφορικό ή και γραπτό αίτημα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι σαφές από τις πρόνοιες του εν λόγω θεσμού ότι για να επιτραπεί στον αιτούντα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταδείξει καλό λόγο. Ο καλός λόγος θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι αναγκαία η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτή η εξειδίκευση θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να είναι δυνατό να κριθεί αν όντως η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία για να εξυπηρετήσει το σκοπό που ο αιτητής επικαλείται και παράλληλα το Δικαστήριο μελετώντας τα δεδομένα να είναι σε θέση να σταθμίσει όλους εκείνους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων έτσι ώστε το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα της διαφοράς. Συνεπώς τα θέματα επί των οποίων μπορεί να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωση θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι επί θέματος για το οποίο υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων. Το βάρος βρίσκεται δε στους ώμους του αιτητή να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στην εξεταζόμενη περίπτωση, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει τα ζητήματα για τα οποία ζητείται η καταχώρηση συμπληρωματικής-απαντητικής ένορκης δήλωσης καθώς και τη σχετικότητα τους με τη διαδικασία. Μέσα από την ένορκη δήλωση η οποία κατατέθηκε προς υποστήριξη του αιτήματος θεωρώ πως δεν εντοπίζεται αναφορά σε επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αίτημα ως απαιτεί η σχετική νομολογία. Εκείνο που επικαλούνται οι αιτητές είναι ότι συγκεκριμένες αναφορές των ενόρκως δηλούντων ως προς τα γεγονότα, δεν είναι αληθείς. Τον ίδιο ακριβώς λόγο οι αιτητές επικαλέστηκαν στην αίτηση τους που προηγήθηκε της παρούσας αίτησης με την οποία ζήτησαν την αντεξέταση των ΧΧΧΧΧΧ Ιακωβίδη και ΧΧΧΧΧΧ Χρυσάνθου επί του περιεχομένου των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεως τους. Το εν λόγω αίτημα απορρίφθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 31.5.2017 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα τα οποία και επαναλαμβάνω για σκοπούς της πατούσας απόφασης. «Είναι συνεπώς ορατός ο κίνδυνος να επεκταθεί η διαδικασία της ενδιάμεσης αίτησης και σε αξιολόγηση μαρτυρίας σε ζητήματα που αφορούν την ουσία της διαφοράς. Περαιτέρω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η μη αμφισβήτηση γεγονότων ένορκης δήλωσης από την αντίδικη πλευρά, δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε αποδοχή τους. Τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση δεν αφορούν τη συγκεκριμένη διαδικασία αλλά τη γενικότερη διαφορά σε ζητήματα πραγματικά και κυρίως νομικά που αφορούν την ουσία της υπόθεσης των διαδίκων και που ενδεχομένως θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης αλλά και άλλων δικαστικών διαδικασιών που οι ίδιοι οι αιτητές ισχυρίζονται ότι εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου.» Ενδεικτικά επίσης καταγράφεται ότι μέσα από την ένορκη δήλωση του κ. Κουλουντή γίνονται αναφορές, σε σχέση με τις νομικές συνέπειες του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και ζητείται με την καταχώρηση της συμπληρωματικής/απαντητικής ένορκης δήλωσης να τεθούν ισχυρισμοί σε σχέση με το τρόπο συνεργασίας και λειτουργίας της υπό διαχείριση εταιρείας και των δανειστών της καθώς και σε σχέση με την ύπαρξη της γνώσης και της συγκατάθεση της Τράπεζας που κατείχε το ομόλογο για την αποξένωση συγκεκριμένης περιουσίας της εταιρείας, ζητήματα που δεν αφορούν την ενδιάμεση διαδικασία του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε κατόπιν αιτήματος του παραλήπτη και εκκαθαριστή ο οποίος με το διορισμό του ενεργεί πλέον ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Επιχειρείται επίσης να τεθούν ισχυρισμοί σε σχέση με τη νομιμότητα του διορισμού του καθ' ου η αίτηση ως διαχειριστή της εταιρείας ένα ζήτημα το οποίο οι αιτητές έχουν ήδη θέσει με την ένσταση τους και εν πάση περιπτώσει σύμφωνα με τους ίδιους αποτελεί αντικείμενο εξέτασης άλλης αγωγής που καταχώρησαν οι ίδιοι στο Δικαστήριο και εκκρεμεί προς εκδίκαση. Περαιτέρω διαπιστώνεται ότι οι αιτητές, μέσα από την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ουσιαστικά ζητούν να επαναλάβουν ισχυρισμούς που ήδη έχουν περιλάβει στην ένσταση που καταχώρησαν για τη συνέχιση ισχύος του προσωρινού διατάγματος ή ακόμα να προβάλουν ισχυρισμούς που μπορούσαν αλλά παρέλειψαν να συμπεριλάβουν στην ένσταση τους αυτή. Σε σχέση με τη συμφωνία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας η οποία είναι αποδεκτό ότι έχει πλέον τερματιστεί από τον παραλήπτη/ διαχειριστή, οι αιτητές έχουν ήδη θέσει τις θέσεις τους τόσο για την ύπαρξη της όσο και για το κατά πόσο αυτή ήταν σε γνώση του διαχειριστή κατά το χρόνο που αυτός αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την έκδοση του Διατάγματος. Τα όσα επίσης οι αιτητές επικαλούνται ότι θα πρέπει να παραθέσουν μέσα από την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε σχέση με ισχυριζόμενη «τηλεφωνική επικοινωνία και ανταλλαγή μηνυμάτων τύπου sms» μεταξύ του δικηγόρου τους και του κ. Χρυσάνθου όπως αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Κουλουντή, ουδόλως θεωρώ ότι θα εξυπηρετήσουν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο που εξετάζει αίτημα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ή τη διατήρηση του σε ισχύ όπως στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται να διεξέλθει τη μαρτυρία με γνώμονα τη διαπίστωση γεγονότων ή την τελεσίδικη αξιοπιστία της (Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980). Το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει τα στοιχεία εκείνα που θεωρούνται απαραίτητα για την θεμελίωση των προϋποθέσεων που τάσσει η νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Στην παρούσα περίπτωση, αν επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής-απαντητικής ένορκης δήλωσης κρίνω ότι αναπόφευκτα θα αναγκάσει το Δικαστήριο να ασχοληθεί με τις διιστάμενες θέσεις των διαδίκων σε σχέση με γεγονότα και νομικά ζητήματα που αποτελούν την ουσία της διαφοράς κάτι που θα συνιστούσε παρέκκλιση από τα πλαίσια που θέτει η νομολογία κατά την εξέταση προσωρινών διαταγμάτων. Πρέπει επίσης να τονίσω ότι ο σκοπός μιας τέτοιας αίτησης όπως η παρούσα δεν πρέπει να είναι να πληγεί η αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα ή να αντληθεί μαρτυρία με σκοπό να χρησιμοποιηθεί στην κυρίως διαδικασία. Στη βάση των πιο πάνω κρίνεται συνεπώς ότι υπό τις περιστάσεις οι Αιτητές απέτυχαν να δείξουν καλό λόγο, με βάση τον οποίο θα ήταν δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση της παροχής άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής- απαντητικής ένορκης δήλωσης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο