Λεμονιάτη ν. Δήμου Λεμεσού, Αρ. Αγωγής: 125/11, 11/1/2019

Λεμονιάτη ν. Δήμου Λεμεσού, Αρ. Αγωγής: 125/11, 11/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 125/11 Μεταξύ: XXXXX Λεμονιάτη Ενάγοντος Και Δήμου Λεμεσού Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση ημερ. 16.5.18 υπό Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. για Εφαρμογή Συμφωνίας για Έξοδα 11 Ιανουαρίου 2019 Για Αιτητή: κα Π. Κτίστη για Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων: κα Ε. Αποστολίδη για Κώστας Τσιρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση τους οι δικηγόροι Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. αιτούνται διάταγμα περί αναγνώρισης και ή έγκρισης της μεταξύ των ιδίων και των Καθ' ων (Δήμου Λεμεσού) συμφωνίας για καταβολή €10.000 συν Φ.Π.Α. ως έξοδα υπεράσπισης των Καθ' ων στην παρούσα αγωγή. Η αίτηση βασίζεται στους περί Δικηγόρων Κανονισμούς 10 έως 12 και 16, 21, στη Δ.48 κ. 1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Δημητριάδη στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:

1. Ως δικηγόροι της ασφαλιστικής εταιρείας AIG, η οποία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη ευθύνης εργοδότη στους Καθ' ων, παρέλαβαν δύο διοριστήρια δικηγόρου για εμφάνιση στις αγωγές 5018/10 και 125/11 (παρούσα). Η κάλυψη ήταν μέχρι €85.430 και αν η απαίτηση υπερέβαινε το ποσό αυτό τότε η πληρωμή του υπερβάλλοντος ποσού ήταν ευθύνη των Καθ' ων.
2. Επειδή στις δύο αγωγές συζητούντο ψηλότερα από την κάλυψη ποσά, οι Αιτητές κάλεσαν τους Καθ' ων να διορίσουν και τους προσωπικούς τους δικηγόρους (Τεκμήριο 2). Ακολούθησε και άλλη επιστολή (Τεκμήριο 3) και αργότερα συνάντηση ενδιαφερομένων στις 17.7.14, καθώς και νέες επιστολές στην οποίαν οι Αιτητές αναφέροντο στο ενδεχόμενο διορισμού προσωπικού δικηγόρου των Καθ' ων (Τεκμήριο 4 και 5).
3. Τελικά οι Καθ' ων αποφάσισαν να μη διορίσουν προσωπικό δικηγόρο και οι Αιτητές συμφώνησαν τότε να χειριστούν μόνοι τους τις δύο αγωγές νοουμένου ότι οι Καθ' ων θα τους πλήρωναν δικηγορικά έξοδα πέραν του ποσού το οποίο θα πλήρωνε στους Αιτητές η AIG. Οι Καθ' ων διαβεβαίωναν τους Αιτητές να μην ανησυχούν και ότι δεν θα τους άφηναν εκτεθειμένους.
4. Τελικά η πρώτη αγωγή υπ' αρ. 5018/10 διευθετήθηκε με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης για €50.000 συν €15.000 έξοδα συν Φ.Π.Α., τα οποία κατέβαλε η A.Ι.G., χωρίς επιβάρυνση των Καθ' ων. Είχε παραμείνει όμως η πληρωμή των εξόδων των Αιτητών από τους Εναγομένους και κατόπιν προς τούτο συζήτησης συμφωνήθηκε το ποσό των €10.000 συν Φ.Π.Α. και στη βάση σχετικού αιτήματος οι Αιτητές απέστειλαν σχετικό τιμολόγιο το οποίο εξοφλήθηκε (Τεκμήρια 6, 7 και 8).
5. Όταν άρχισε η ακρόαση της δεύτερης υπόθεσης ο κ. Δημητριάδης με επιστολή του (Τεκμήριο 9) έθεσε μεταξύ άλλων το ερώτημα κατά πόσον θα διόριζαν οι Καθ' ων δικηγόρο ή θα έκαναν ό,τι έγινε στην πρώτη αγωγή. Η νομική σύμβουλος των Καθ' ων απάντησε στις 20.3.17 (με το Τεκμήριο 10): «Νομίζω να κάνουμε ότι κάναμε στην υπόθεση του Μυρίζη» (δηλαδή στην πρώτη αγωγή). Συνεπώς κατά τη γνώμη του ενόρκως δηλούντος είχε καταρτιστεί γραπτή συμφωνία για καταβολή αμοιβής ύψους €10.000 συν Φ.Π.Α. και στη δεύτερη αγωγή («Ειδική Συμφωνία Εξόδων»).
6. Στις 30.10.17 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε την αγωγή κρίνοντας ότι επί πλήρους ευθύνης θα επεδίκαζε €75.000 ως γενικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο από 12.1.
7. Συνεπώς, κατά τον ενόρκως δηλούντα, αν ο Ενάγων επιτύγχανε θα δικαιούτο ποσό το οποίο με τους τόκους θα ήταν μεγαλύτερο από το όριο της κάλυψης, την οποία παρείχε η AIG στους Καθ' ων.
8. Όταν αργότερα οι Αιτητές ζήτησαν να πληρωθούν υπήρξε αμφισβήτηση από τους Καθ' ων και ακολούθησε μέχρι τις 19.1.18, σχετική αλληλογραφία (Τεκμήριο 12), χωρίς αποτέλεσμα παρά το ότι στις 30.10.17 η Νομική Λειτουργός των Καθ' ων εισηγήθηκε στον Δήμαρχο την πληρωμή (Τεκμήριο 13) και παρά την επιπλέον αλληλογραφία και την αποστολή τιμολογίου (Τεκμήρια 14-23).
9. Το ποσό των €10.000 είναι εύλογο για την εργασία που έγινε καθότι ως έχουν υπολογιστεί και εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή τα έξοδα ανέρχονται στα €8.569 και με τον τόκο συμποσούνται σε €11.506 συν Φ.Π.Α.. Ένσταση: Οι Καθ' ων προέβαλαν 10 λόγους προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι: α) Δεν έχει συναφθεί ειδική συμφωνία. β) Το ποσό των €10.000 είναι υπερβολικό. γ) Οι Αιτητές διορίστηκαν ως δικηγόροι από την ασφαλιστική AIG με την οποία οι Καθ' ων είχαν ασφαλιστική σύμβαση ευθύνης εργοδότη. δ) Οι Αιτητές είχαν πληρωθεί τα δικηγορικά τους έξοδα από την AIG και επιδιώκουν να πληρωθούν διπλά για την ίδια εργασία. ε) Η ένορκη δήλωση υπεγράφη την προηγούμενη ημέρα από την ημέρα καταχώρισης της αίτησης. Στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση η νομική λειτουργός των Καθ' ων κα Σταύρου ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι: - Η AIG είχε υποχρέωση να καλύψει οποιαδήποτε απαίτηση εκπηγάζουσα από ευθύνη εργοδότη και προς τούτο διόρισε τους Αιτητές ως δικηγόρους υπεράσπισης, τα έξοδα των οποίων θα καταβάλλοντο επίσης από την AIG. - Μετά τον συμβιβασμό της αγωγής 5018/10 οι Καθ' ων συμφώνησαν να καταβάλουν στους Αιτητές το ποσό των €10.000 συν Φ.Π.Α. το οποίο και κατέβαλαν. - Σε σχέση με την παρούσα αγωγή όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία για πληρωμή δικηγορικών εξόδων. Η όποια αλληλογραφία αφορούσε τον διορισμό ή όχι δικηγόρου (Τεκμήρια 5-7), πράγμα το οποίο υποστηρίζεται από εσωτερικό σημείωμα της (τότε) νομικής λειτουργού (Τεκμήριο 8), καθώς και από περαιτέρω επιστολές των Αιτητών (Τεκμήρια 9 έως 11). - Τα έξοδα των Αιτητών έχουν καταβληθεί από την AIG από την οποία διορίστηκαν και η οποία οφείλει να τα καλύψει δυνάμει της σύμβασης ασφάλισης. Νομική Πτυχή: Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στους κ. 10, 11, 12, 16 και 21 των περί Δικηγόρων Κανονισμών, Δ.Ν. Τόμος II, σελ. 3 (εφεξής «οι Κανονισμοί»). Στον κ.10 προνοείται πως κάποιος δικηγόρος δύναται να συνάψει γραπτή συμφωνία με τον πελάτη του εν σχέσει με το ποσό και τη μέθοδο πληρωμής για το όλον ή μέρος, οποιωνδήποτε υπηρεσιών, αμοιβών ή εξόδων αναφορικά με ενέργειες που θα γίνουν από τον δικηγόρο, είτε μέσω ενός μεικτού ποσού είτε μέσω προμήθειας είτε με ποσοστό επί τοις εκατό είτε με μισθό είτε άλλως πως. Στον κ.11 προβλέπεται πως τέτοια συμφωνία θα εκλαμβάνεται ότι αποκλείει οποιαδήποτε περαιτέρω αξίωση του δικηγόρου, πέραν δηλαδή των προβλεπομένων στη συμφωνία. Ο κ.12 καθορίζει τον τρόπο εφαρμογής μιας τέτοιας συμφωνίας, ο οποίος είναι όντως η καταχώριση αίτησης όπως η παρούσα και περαιτέρω προνοεί ότι αν η συμφωνία κριθεί από το Δικαστήριο ως δίκαιη και εύλογη, τότε διατάσσεται ο πελάτης να πληρώσει. Έχει ως εξής: "12