Γ. ΤΡΙΚΚΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. A.P. AKAMAS HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 131/11, 21/1/2019

(2)Κεφ. 6). Μετά που η αίτηση επιδόθηκε στον διευθυντή της καθ' ης η αίτηση, ο τελευταίος μέσω δικηγόρου καταχώρησε ένσταση εκ μέρους της υπό εξέταση εταιρείας, με κεντρικό άξονα το ότι «η καθ' ης η αίτηση βρίσκεται σήμερα σε δεινή, οικονομικά, θέση γεγονός που δεν επιτρέπει την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος πληρωμής οποιουδήποτε ποσού». Η θέση που προβλήθηκε μέσω της ένστασης της εταιρείας και η οποία υποστηρίχθηκε κατά την ένορκη εξέταση του διευθυντή της, ήταν ότι από την εγγραφή της, η μόνη δραστηριότητα της εταιρείας ήταν η αγορά πέντε ακινήτων με σκοπό την επένδυση στον τομέα της αγοραπωλησίας γης. Τα εν λόγω ακίνητα, ως ανέφερε ο διευθυντής της εταιρείας, αγοράστηκαν με δάνειο από την τράπεζα το οποίο σήμερα ανέρχεται, σύμφωνα με την τράπεζα, στα €3.500,000 και το οποίο η εταιρεία έχει σταματήσει να αποπληρώνει. Για το λόγο αυτό, ανέφερε ο μάρτυρας, η τράπεζα έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασίες ανάκτησης του χρέους καθώς επίσης και διαδικασίες πώλησης των ακινήτων τις οποίες όμως η εταιρεία αμφισβητεί ενώπιον Δικαστηρίου εφόσον θεωρεί εσφαλμένη την συνολική αξίωση της τράπεζας. Σύμφωνα με το διευθυντή της εταιρείας, μετά που δεν κατέστη δυνατή η πώληση των προαναφερόμενων ακινήτων και διεφάνη ότι η επένδυση σε αυτά δεν θα τελεσφορούσε, η εταιρεία δεν διεξήγαγε οποιεσδήποτε άλλες δραστηριότητες, ούτε εργοδότησε οποιοδήποτε προσωπικό και στην ουσία έμεινε αδρανής. Σε μια προσπάθεια όμως εξασφάλισης κάποιου εισοδήματος από την μοναδική περιουσία της εταιρείας, ήτοι τα προαναφερόμενα ακίνητα, κάποια από αυτά ενοικιάστηκαν αποφέροντας στην εταιρεία εισόδημα περί τις €2000 μηνιαίως. Το εν λόγω ενοίκιο, ανέφερε ο διευθυντής της εταιρείας, εισπράττετο μέχρι και πριν έξι μήνες όταν και τερματίστηκε η ενοικίαση. Έκτοτε, αν και γίνονται προσπάθειες, δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί άλλος ενοικιαστής ή κάποιος να αγοράσει τα ακίνητα έτσι ώστε να εισπράξει η εταιρεία χρήματα. Εκτιμά δε ο διευθυντής της εταιρείας ότι η αγοραία αξία των ακινήτων, αν προβεί η ίδια η εταιρεία σε πώληση, είναι €1.500,000. Πρόσθετα των πιο πάνω, τα μηνιαία έξοδα της εταιρείας σε σχέση με τα μόνα της περιουσιακά στοιχεία, είναι φόροι ακίνητης ιδιοκτησίας περί τα €30 - 35 για όλα τα ακίνητα. Όσον αφορά τα χρέη της εταιρείας, πέραν του προαναφερόμενου μη εξυπηρετούμενου δανείου, ενδεχομένως να υπάρχουν, ανέφερε ο διευθυντής της εταιρείας, δικαστικές αποφάσεις συνολικού ύψους περί τις €350.000, όμως αυτές μπορεί και να μην αφορούν την εταιρεία. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με το διευθυντή σε κανένα από τα ενδεχόμενα εξ' αποφάσεως χρέη δεν έχουν εκδοθεί οποιαδήποτε διατάγματα εναντίον της εταιρείας για αποπληρωμή τους με μηνιαίες δόσεις. Στη βάση των πιο πάνω, η πλευρά των αιτητών υποστήριξε ότι η ύπαρξη ακίνητης περιουσίας και η δυνατότητα που αυτή έχει να αξιοποιηθεί κατά τρόπο που μπορεί να αποφέρει στην εταιρεία εισόδημα περί τις €2000 μηνιαίως, υποδηλοί ότι η εταιρεία έχει εισοδηματική ικανότητα για να καταβάλλει ανάλογο ποσό προς εξόφληση του υπό κρίση εξ' αποφάσεως χρέους της. Σημειώνω βέβαια εδώ ότι με την αίτηση τους οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι η εταιρεία θα μπορούσε να καταβάλλει €1500 μηνιαίως ενώ κατά την εξέταση του διευθυντή της εταιρείας υπεβλήθη η θέση ότι η τελευταία θα μπορούσε να καταβάλει ποσό €1000 μηνιαίως. Στην αντίπερα όχθη, ο συνήγορος της εταιρείας υποστήριξε αυτό που και ο διευθυντής της τελευταίας ανέφερε επανειλημμένα κατά την εξέταση του, ήτοι ότι η εταιρεία γνωρίζει ότι οφείλει το εξ' αποφάσεως χρέος προς τους αιτητές, θέλει να το πληρώσει, όμως αυτή τη στιγμή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το πράξει εξ' ου και, όπως ήταν και η εισήγηση του κ. Χριστοδουλίδη, ζητείται να απαλλαγεί η εταιρεία από την υποχρέωση πληρωμής οποιουδήποτε ποσού μηνιαίως μέχρι να πωληθεί ή ενοικιαστεί κάποιο από τα ακίνητα της. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις καθώς και όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, έχοντας κατά νου και το ότι η εκτέλεση δικαστικής απόφασης τελεί πάντοτε υπό τον έλεγχο και την εποπτεία του Δικαστηρίου ούτως ώστε να αποφευχθούν άδικες και καταχρηστικές διαδικασίες (βλ. Panaou ν. Haji Christofi a.o

(1963)2 Α.Α.Δ. 19). Κατ' αρχή αναφέρω επιγραμματικά ότι η διαδικασία αίτησης για την έρευνα της οικονομικής κατάστασης ενός εξ' αποφάσεως οφειλέτη, είναι, ως έχει πολλάκις επισημανθεί από τη νομολογία[1], εξαίρεση στο αντιπαραθετικό (adversarial) δικαιικό μας σύστημα αφού είναι εξεταστικού χαρακτήρα (inquisitorial) που σκοπό έχει τη «...διερεύνηση των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη ως εφόδιο για την κατίσχυση της δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της». Μάλιστα δε, αυτό προνοεί και το ίδιο το Κεφ.6 (βλ. αρ.83, 84 και 85). Σύμφωνα με τις εν λόγω πρόνοιες, το Δικαστήριο, κέκτηται επίσης των εξουσιών εξαναγκασμού της παρουσίας του εξ αποφάσεως οφειλέτη στο Δικαστήριο καθώς και όποιου άλλου μάρτυρα κρίνει αναγκαίο αναφορικά με το θέμα της εξέτασης, ούτως ώστε τέτοια πρόσωπα να εξεταστούν, αναφορικά με την ικανότητα πληρωμής του οφειλόμενου ποσού από τον χρεώστη, την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους και τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης στην βάση της οποίας προέκυψε το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. αρ. 84

(1)). Με την ολοκλήρωση της εξέτασης, το Δικαστήριο, δύναται να εκδώσει, ανάλογα με την περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα Διατάγματα που προνοούνται στο αρ.87

(1)Κεφ.6[2] ενώ δεν έχει εξουσία να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα ή ένταλμα που δεν ζητήθηκε με την αίτηση (βλ. αρ.87

(6)). Στην περίπτωση όπου η αίτηση στρέφεται εναντίον νομικού προσώπου, ως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σοφούλα Ιωάννου κ.ά. ν. Polly Frocks Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ. 398 και στην υπόθεση J. & M. Paperchase Ltd v Δωροϊδεα Λτδ.

(2006)1 Α.Α.Δ. 1234, το ζήτημα που τίθεται προς εξέταση, είναι, κατά πόσο, η καθ' ης η αίτηση, εξ αποφάσεως οφειλέτης εταιρεία, εξακολουθεί να διεξάγει εργασίες και να έχει εισοδήματα και εάν έχει την δυνατότητα να πληρώνει κάποιο λογικό ποσό προς εξόφληση του χρέους της. Όπως προκύπτει από την απόφαση Λουγκρίδης Νίκος ν. Eurolife Limited,

(2004)1 Α.Α.Δ. 886, σε αιτήσεις αυτής της φύσης, το Δικαστήριο εξετάζει την εισοδηματική ικανότητα ου οφειλέτη, όχι με βάση το τι εισόδημα κερδίζει σήμερα αλλά με βάση το τι εισόδημα «θα μπορούσε να κερδίζει έστω και αν δεν το κερδίζει». Τούτο βέβαια εξετάζεται σε συνάρτηση με τις υπόλοιπες οικονομικές υποχρεώσεις του οφειλέτη οι οποίες απαιτούνται να γίνονται για σκοπούς συντήρησης και επιβίωσης του και των εξαρτωμένων από αυτόν προσώπων. Στη βάση των πιο πάνω αρχών, παρατηρώ ότι στην παρούσα περίπτωση η εταιρεία κατέχει ακίνητη περιουσία ύψους τουλάχιστον €1.000,

1. Η εν λόγω περιουσία δύναται να πωληθεί ή να ενοικιαστεί άμεσα και μέχρι πρόσφατα απέφερε στην εταιρεία ποσό περί τις €2000 μηνιαίως. Παράλληλα, η εταιρεία δεν έχει μισθωτούς υπαλλήλους ούτε έξοδα συντήρησης και οι μόνες της μηνιαίες υποχρεώσεις ανέρχονται στο ποσό των €30 - €
2. Έχει βέβαια η εταιρεία χρέη τα οποία όμως αμφισβητεί ενώπιον Δικαστηρίου ενώ είναι αμφίβολο αν υπάρχουν άλλες Δικαστικές αποφάσεις εναντίον της για τις οποίες όμως δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα μηνιαίων δόσεων. Υπό αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι η εταιρεία έχει την οικονομική ικανότητα να καταβάλλει το εξ' αποφάσεως χρέος της κατά τρόπο που δεν θα διαταραχθεί η διαβίωση της και εναπόκειται αποκλειστικά στην ίδια να προβεί στις ανάλογες ενέργειες για να το πράξει, όπως άλλωστε το έχει καταφέρει μέχρι της καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Το ότι η εταιρεία το μόνο που ουσιαστικά ζητά είναι χρόνο για να προβεί στις εν λόγω ενέργειες δεν θεωρώ ότι συνιστά λόγο γιατί να μην εκδοθεί διάταγμα της φύσης που ζητείται με την αίτηση. Μπορεί βέβαια ένα τέτοιο διάταγμα, στα πλαίσια της διακριτικής μου εξουσίας, να ενεργοποιηθεί σε τέτοιο χρόνο ώστε να μπορέσει η εταιρεία να ανταποκριθεί. Στη βάση όλων των πιο πάνω και λαμβανομένου υπόψη του ύψους της οφειλής, κρίνω ως ορθό και δίκαιο όπως η εταιρεία διαταχθεί να πληρώνει μηνιαίως στους αιτητές το ποσό των €
3. Η ημερομηνία έναρξης πληρωμής του εν λόγω ποσού θα είναι η 01/03/
4. Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση όπως αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος της καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης τα οποία επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον της καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, δια μηνιαίων δόσεων ύψους €750 από 01/03/2018 και κάθε πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης με πέντε ημέρες χάρη. (Υπ). ........... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. μεταξύ άλλων Gesico Photographics Ltd v JK. Video Art Co. Ltd

(1991)1 A.A.Δ. 134 και Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686. [2] (α) διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις, (β) διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων, (γ) διάταγμα αποκοπής απολαβών, (δ) διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της, (ε) ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο