← Κύπρος

ΚΑΛΛΗ ν. VENGER, Αρ. Αγωγής: 1964/2018, 30/1/2019

ΚΑΛΛΗ ν. VENGER, Αρ. Αγωγής: 1964/2018, 30/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A51 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1964/2018 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧ ΚΑΛΛΗ, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και ΧΧΧΧΧ VENGER, εκ Λεμεσού Εναγόμενου ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 12/9/18 Ημερομηνία: 30/1/2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. N. Νεοφύτου Για Εναγόμενο-Καθ' ου η αίτηση: κα Α. Ιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας, στη βάση μονομερούς αίτησης του, πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο απαγορεύετο στον εναγόμενο από του να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει το ½ μερίδιο της κατοικίας που βρίσκεται στο συγκρότημα κατοικιών XXXXX Gardens Residence, επί της οδού XXXXX 25C, Ποταμός Γερμασόγειας, με αρ. εγγραφής 0/3XXXX7, F/SX. 0/2-XXX-341, τεμάχιο 4X0, η οποία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης ή/και μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου. Η αίτηση του υποστηρίχθηκε από τρεις ενόρκους δηλώσεις του ιδίου. Στην αρχική του ένορκη δήλωση αναφέρει τα ακόλουθα: Κατά ή περί την 15/1/2008, δυνάμει εγγράφου συμφωνίας, παραχώρησε δάνειο στον εναγόμενο για το ποσό των €410.000, το οποίο θα ήταν πληρωτέο κατά τον ακόλουθο τρόπο: (α) €100.000 κατά ή πριν την 15/1/2008 πλέον τόκους (β) € 50.000 κατά ή πριν την 15/9/2008 πλέον τόκους και (γ) €260.000 κατά ή πριν την 15/5/2009 πλέον τόκους. Ο εναγόμενος κατέβαλε την 29/1/2008 το ποσό των €100.000 που αντιστοιχεί στην πρώτη δόση. Επίσης την 13/8/2008 κατέβαλε το ποσό των €50.000 που αντιστοιχεί στη δεύτερη δόση. Παρέλειψε όμως να καταβάλει την τρίτη δόση των €260.000 πλέον τόκους κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, εξακολουθεί δε να οφείλει το ποσό αυτό. Ως διαχειριστής του συγκροτήματος «XXXXX Gardens Residence» το οποίο αποτελείται από κατοικίες, μία εκ των οποίων ανήκει στον εναγόμενο, καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €2.100 για έξοδα διαχείρισης και συντήρησης του συγκροτήματος. Η αναλογία του εναγόμενου για την κατοικία του ανέρχεται σε €300 μηνιαίως. Από την 1/5/2015 ο εναγόμενος δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της αναλογίας του στα ως άνω έξοδα. Συνολικά οφείλει το ποσό των €12.

  1. Ο εναγόμενος κατέχει και είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των περιγραφόμενων στην αίτηση ακινήτων. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει και εξ' όσων πληροφορείται, ο εναγόμενος προτίθεται να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή αποξενώσει τα ως άνω ακίνητα του και να επιστρέψει στην πατρίδα του. Έχει δε αναθέσει σε δύο μεσιτικά γραφεία την πώληση τους. Σε περίπτωση που τα αποξενώσει τελικά, θα εμποδιστεί από του να ικανοποιήσει την απόφαση η οποία τυχόν θα εκδοθεί προς όφελος του. Σε συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, την οποία καταχώρησε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, ο ενάγοντας παραθέτει τα ακόλουθα: Δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερομηνίας 15/1/2008 ο εναγόμενος αγόρασε την κατοικία η οποία βρίσκεται στο συγκρότημα κατοικιών «XXXXX Gardens Residence». Κατά την ίδια ημερομηνία υπεγράφη και η μεταξύ τους επίδικη συμφωνία δανείου. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας, συμφώνησαν μεταξύ τους ότι η ρηθείσα κατοικία δεν θα μεταβιβάζετο επ' ονόματι του εναγόμενου μέχρι εξόφλησης του ποσού του δανείου, ως εγγύηση και/ή εξασφάλιση του, και επιπλέον ότι δεν θα προχωρούσε να απαιτήσει δικαστικώς την εξόφληση του εφόσον αυτή εξακολουθούσε να είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της εταιρείας του. Περί τον Απρίλιο του 2018 περιήλθε στην αντίληψη του μια ειδοποίηση μεταβίβασης της ρηθείσας κατοικίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού. Ο εναγόμενος τον καθησύχασε, διαβεβαιώνοντας τον ότι θα εξοφλούσε πλήρως τόσο το υπόλοιπο του δανείου όσο και τα αναλογούντα σ' αυτόν οφειλόμενα έξοδα διαχείρισης και συντήρησης του συγκροτήματος. Όμως ο εναγόμενος, αντί να υλοποιήσει τις ως άνω υποσχέσεις του, περί τις αρχές Ιουλίου 2018 προχώρησε στην επ' ονόματι του εγγραφή της ρηθείσας κατοικίας. Αμέσως έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον του εναγόμενου και η παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε τελικά την 12/9/
  2. Ο διαρρεύσας χρόνος ήταν μόνο δύο μήνες, λαμβανομένων υπόψη και των θερινών δικαστικών διακοπών. Σε δεύτερη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, η οποία επίσης καταχωρίστηκε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, αναφέρει τα ακόλουθα: Εξ' όσων κάλλιον πιστεύει και εξ' όσων πληροφορείται, ο εναγόμενος, πέραν των δύο κατοικιών που αναφέρονται στην αρχική του ένορκη δήλωση, δεν έχει άλλη ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ο εναγόμενος με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης την οποία καταχώρησε, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: α. Δεν συνέτρεχε στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις καθότι ο Αιτητής απέτυχε να καταδείξει τόσο στην αρχική ένορκη δήλωση του όσο και στις συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις του το στοιχείο του κατεπείγοντος. β. Το επείγον για την παροχή της θεραπείας που ζητούσε ο Αιτητής αποτελούσε δικαιοδοτικό όρο και μόνο εφόσον καταδεικνύετο δικαιολογείτο εξαιρετικά η έκδοση του διατάγματος στην απουσία του Καθ' ου η αίτηση πλην όμως ο αιτητής απέτυχε να καταδείξει το κατεπείγον του αιτήματος. γ. Η διαδικασία σε μονομερή αίτηση είναι υψίστης πίστεως και επέβαλλε στον Αιτητή την υποχρέωση να αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιαστικά, πραγματικά και αληθινά γεγονότα που γνώριζε και/ή θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα και τα οποία μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση και/ή στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, πράγμα που παρέλειψε να πράξει, αφού σκοπίμως απέκρυψε τούτα από τις ενόρκους δηλώσεις του. δ. Ο Αιτητής παρέλειψε να καταδείξει ότι θα ήτο αδύνατη η απονομή φυσικής και νομικής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εγκρίνετο μονομερώς το εκδοθέν διάταγμα. ε. Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει την προϋπόθεση καλής και συζητήσιμης υπόθεσης εδραζομένης επί καλής βάσης αγωγής. ζ. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και παραμονή σε ισχύ του εκδοθέντος Διατάγματος δηλαδή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη, δεν υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία και δεν έχει μαρτυρία το Δικαστήριο ενώπιον του κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. η. Ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο είναι κάτω από τις περιστάσεις να συνεχιστεί η ισχύς του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος. θ. Η αίτηση είναι παράτυπη και βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. ι. Υπήρξε παραπλάνηση του Δικαστηρίου κατά τη μονομερή έκδοση του προσωρινού διατάγματος. κ. Ο Αιτητής δεν απεκάλυψε οποιοδήποτε στοιχείο στην αίτηση του το οποίο να καταδείκνυε ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι αφερέγγυος και ότι σε περίπτωση που θα κέρδιζε την αγωγή δεν θα μπορούσε να εισπράξει το λαβείν του. λ. Τα όσα αναφέρονται τόσο στην αρχική ένορκο δήλωση του αιτητή όσο και στις συμπληρωματικές του ένορκες δηλώσεις είναι γενικά και αόριστα και δεν αποδείκνυαν ότι εγένετο προσπάθεια αποξένωσης του δεσμευθέντος ακινήτου και εκείνο που μετρά σύμφωνα με τη Νομολογία είναι η πιθανή επίδραση που θα είχε η τυχόν αποξένωση ή επιβάρυνση του. Κανένας όμως κίνδυνος υπάρχει αφού ο ίδιος ο αιτητής παρουσίασε μαρτυρία ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δύο ακινήτων σύμφωνα με την παράγραφο 3 της συμπληρωματικής του δήλωσης ημερομηνίας 21.09.2018, το ένα αξίας €631.000 και το άλλο €500.
  3. μ. Ο αιτητής δεν επέδειξε καλή πίστη παρόλο που επεδίωξε την εξασφάλιση μονομερώς διατάγματος στην απουσία του αντιδίκου του. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του εναγόμενου στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Γνωρίζει τον ενάγοντα από το έτος
  4. Αρχικά αγόρασε από την εταιρεία του ενάγοντα Y. KALLIS DEVELOPMENT CONSTRUCTION LTD μία κατοικία η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX
  5. Η μεταξύ τους γραπτή συμφωνία αγοράς της κατοικίας φέρει ημερομηνία 21/2/
  6. Ο ενάγοντας, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και αντιπρόσωπος της ως άνω εταιρείας, μεταβίβασε και ενέγραψε τη ρηθείσα κατοικία επ' ονόματι του κατά την 8/5/
  7. Με τον ενάγοντα ανέπτυξε φιλική σχέση. Του έδειξε εμπιστοσύνη και εκείνος άρχισε να του εισηγείται όπως επενδύσει χρήματα στις επιχειρήσεις του που είχαν ως αντικείμενο την ανέγερση και πώληση κατοικιών σε αλλοδαπούς. Τελικά αποδέχτηκε την πρόταση του και σε αρχικό στάδιο κατέβαλε με οδηγίες του ενάγοντα, μεταξύ της 10/11/2000 - 11/7/2002, το ποσό των Λ.Κ. 250.
  8. Συγκεκριμένα την 10/11/2012 έμβασε στην εταιρεία του ποσό Λ.Κ.100.000, για το οποίο ο ενάγοντας υπέγραψε απόδειξη ημερομηνίας 13/11/2000 στην οποία, για άγνωστο του λόγο, ο ενάγοντας αναφέρει ότι το ποσό αυτό δόθηκε για αγορά διαμερίσματος, κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.150.172 το έμβασε, με οδηγίες του ενάγοντα, στον τραπεζιτικό λογαριασμό της συζύγου του. Ο ενάγοντας την 5/9/2002 του απέστειλε επιστολή στα Ρωσικά, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στην οποία περιέχετο κατάσταση λογαριασμού με τις ημερομηνίες και τα ποσά που είχε πληρώσει από 10/11/2000 - 11/7/
  9. Με την ίδια επιστολή τον πληροφορούσε ότι δύο σπίτια ήταν έτοιμα για πώληση, ενώ άλλα δύο ήταν σχεδόν τελειωμένα. Τον ενημέρωνε επίσης ότι θα έπρεπε να καταθέσουν στην επιχείρηση από Λ.Κ.260.000 έκαστος. Κατά το χρόνο που επένδυε τα χρήματα του στην εταιρεία του ενάγοντα δεν αντιλαμβανόταν και δεν διάβαζε την αγγλική γλώσσα. Συνεπώς δεν ήταν σε θέση να διαβάσει τις συμφωνίες, αποδείξεις, νομικά έγγραφα και καταστάσεις λογαριασμών που ήταν συνταγμένα στην αγγλική γλώσσα, κάτι το οποίο γνώριζε ο ενάγοντας. Ο ίδιος βασιζόταν σε όσα του έλεγε ο ενάγοντας στη ρωσική γλώσσα και τα αποδεχόταν, αφού μεταξύ τους είχε δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης. Την 29/10/2005 ο ενάγοντας του ανέφερε ότι η επένδυση του είχε κέρδος Λ.Κ.330.000 και του εισηγήθηκε να επισκεφθούν δικηγόρο για να προβούν σε συμφωνία ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα πληρωνόταν το κέρδος από την επένδυση του. Επισκέφθηκαν το δικηγόρο κ. Αδάμου, ο οποίος ετοίμασε κάποιο έγγραφο με την επικεφαλίδα DECLARATION και με ημερομηνία 26/10/
  10. Προφορικά του αναφέρθηκε ότι ο ενάγοντας θα του πλήρωνε Λ.Κ.330.000 όταν θα πωλούσε τα δικά του ακίνητα. Την ίδια μέρα ο κ. Αδάμου του παρέδωσε μια επιστολή, επίσης στην αγγλική γλώσσα, με την οποία τον πληροφορούσε ότι το πρωτότυπο έγγραφο της συμφωνίας ημερομηνίας 26/10/2005 θα παρέμενε στην κατοχή του ως ασφάλεια του ότι ο ενάγοντας θα του πλήρωνε το συγκεκριμένο ποσό. Επειδή ο ενάγοντας του όφειλε μεγάλα χρηματικά ποσά από τις επενδύσεις που έκαμνε στην εταιρεία του και επειδή καθυστερούσε να του τα πληρώσει, προκειμένου να αφαιρεθεί το ποσό των Λ.Κ.100.000 από τις οφειλές του ενάγοντα και, κατόπιν δικής του εισήγησης, αναγκάστηκε να αγοράσει ακόμα μία κατοικία από την εταιρεία του στη συμφωνηθείσα τιμή των €427.
  11. Προς το σκοπό αυτό υπέγραψαν αγοραπωλητήριο έγγραφο με ημερομηνία 15/1/
  12. Η συγκεκριμένη κατοικία μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι του την 25/6/2018, πρόκειται δε για την κατοικία την οποία δέσμευσε το Δικαστήριο, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, κατά το ½ μερίδιο. Το τίμημα πώλησης της ρηθείσας κατοικίας είχε πληρωθεί με εμβάσματα που έκανε προς την εταιρεία του ενάγοντα, όπως περιγράφονται λεπτομερώς στην ένορκη δήλωση του. Ο ενάγοντας, ως αντιπρόσωπος και διευθυντής της εταιρείας του, του παρέδωσε την κατοχή της ρηθείσας κατοικίας το Δεκέμβριο του
  13. Από τότε συνεχίζει να την κατέχει και να διαμένει σ' αυτή με την οικογένεια του. Ο ενάγοντας του υποσχέθηκε ότι ο δικηγόρος κ. Αδάμου θα κατέθετε το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 15/1/2008 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Έδειξε πλήρη εμπιστοσύνη ότι το πωλητήριο έγγραφο θα κατατίθετο στο Κτηματολόγιο, κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε. Περί τις αρχές Απριλίου του 2017 επισκέφθηκε το δικηγόρο κ. Αδάμου προκειμένου να τον ρωτήσει σχετικά με το ρηθέν πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 15/1/2008 αλλά και σχετικά με μία αγωγή την οποία ήγειρε εναντίον του κάποιος XXXX Τσουρής. Ο κ. Αδάμου όμως τον έδιωξε από το γραφείο του. Στη συνέχεια καταχώρησε, την 4/5/2017, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την αίτηση υπ' αρ. 141/2017 με την οποία ζητούσε άδεια για να καταθέσει το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 15/1/2008 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Η εν λόγω αίτηση επιδόθηκε στον ενάγοντα την 13/6/
  14. Το Δικαστήριο αποδέχτηκε την αίτηση του και την 21/6/2017 εξέδωσε το ανάλογο διάταγμα. Την 25/6/2018 η κατοικία την οποία αγόρασε δυνάμει του ρηθέντος πωλητηρίου εγγράφου ενεγράφη επ' ονόματι του κατόπιν διαδικασίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, για την οποία είχε ενημερωθεί ο ενάγοντας. Αρνείται ότι την 15/1/2008 δανείστηκε από τον ενάγοντα το ποσό των €410.000, κάτι το οποίο ήταν αδύνατο να επισυμβεί για το λόγο ότι έχει να λαμβάνει χρήματα από τον ενάγοντα, ενόψει δε του ότι αυτός καθυστερούσε την πληρωμή τους αγόρασε τη δεύτερη κατοικία, με βάση το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 15/1/
  15. Κατά την ημερομηνία υπογραφής του ρηθέντος πωλητηρίου εγγράφου υπέγραψε και διάφορα άλλα έγγραφα που του είχε δώσει ο ενάγοντας τα οποία, όπως του αναφέρθηκε, αφορούσαν τα χρήματα που είχε επενδύσει. Ουδέποτε όμως του αποκάλυψε ότι υπέγραψε και συμφωνία δανείου ότι χρωστούσε σ' αυτόν €410.
  16. Ο ενάγοντας τον εξαπάτησε στην υπογραφή της φερόμενης συμφωνίας δανείου. Στον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι δεν πληρώνει τα κοινόχρηστα για τη συντήρηση του συγκροτήματος απαντά ότι ουδέποτε του ζητήθηκε να πληρώσει τα ισχυριζόμενα ποσά και ουδέποτε του παραδόθηκε τιμολόγιο ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό της ενόρκου δηλώσεως του ενάγοντα ότι προτίθεται να πωλήσει την περιουσία του στην Κύπρο και να μεταβεί μόνιμα στην πατρίδα του. Αρνείται επίσης τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι τον καθησύχασε και τον διαβεβαίωσε ότι θα εξοφλούσε τόσο το δάνειο όσο και τα οφειλόμενα κοινόχρηστα έξοδα. Ο ίδιος έχει να μιλήσει στον ενάγοντα από τον Απρίλιο του
  17. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 32 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.
  18. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4

(1), 5
(1),
(2), 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32
(1),
(2)και
(3)στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ. 4
(1)και
(2)Δ.39
(2), στη σχετική Νομολογία και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122 αποφασίστηκε ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά. v. Κιταλίδης κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωσή του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσης τους είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ένας εκ των λόγων ένστασης του εναγόμενου είναι ότι ο ενάγοντας παρέβηκε την υποχρέωση του να αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιαστικά, πραγματικά και αληθή γεγονότα που γνώριζε τα οποία μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου όσον αφορά το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα. Όπως είναι νομολογημένο, όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή. Έτσι, προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 734). Στην πρόσφατη απόφαση DELINCYP COMPANY LIMITED ν. XXXX WOLFGANG κ.ά., ECLI:CY:AD:2017:A121, Πολ. Έφεση Αρ. 206/2011 ημερ. 4/4/2017 αναφέρθηκε ότι: «Η αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων, εκείνων δηλαδή που μπορεί να επιδράσουν στη δικαστική κρίση, συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα, (βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Η διαπίστωση μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων καθιστά το διάταγμα που εκδόθηκε στη βάση μονομερούς αίτησης ακυρωτέο, αφού διασαλεύει την πραγματική βάση του (βλ. The Timberland Co of USA v. Evans & Sons Ltd. κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179). Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Η πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης ουσιωδών γεγονότων.» Από το υλικό το οποίο παρουσίασε η πλευρά του εναγόμενου διαφάνηκε ότι πριν την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 15/1/2008, η οποία μνημονεύεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερομηνίας 21/9/2018, υπεγράφη άλλη συμφωνία πώλησης με ημερομηνία 21/2/2000 μεταξύ του ενάγοντα και της εταιρείας του Y. KALLIS DEVELOPMENT & CONSTRUCTION LTD από τη μια πλευρά και του εναγόμενου από την άλλη. Όπως επιμαρτυρεί το περιεχόμενο της ρηθείσας συμφωνίας, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου (Τεκμήριο Α), αυτός αγόρασε από τον ενάγοντα και την εταιρεία του μία κατοικία η οποία θα ανεγείρετο στο συγκρότημα κατοικιών KALLIANTI GARDENS, σύμφωνα με τους όρους οι οποίοι περιγράφονται λεπτομερώς στο κείμενο της ρηθείσας συμφωνίας. Διαφάνηκε περαιτέρω ότι η ρηθείσα κατοικία μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι του εναγόμενου την 8/5/2013, όπως επιμαρτυρεί το περιεχόμενο του επισυνημμένου στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο Β). Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι ο εναγόμενος είχε αγοράσει από τον ενάγοντα και την εταιρεία του δύο κατοικίες, η πρώτη εκ των οποίων αγοράστηκε πολύ πριν την αγορά της κατοικίας στο συγκρότημα κατοικιών XXXXX Gardens Residence. Αυτό το οποίο διαπιστώνω όμως είναι ότι ο ενάγοντας, παρά το ότι στην αίτηση του αλλά και στις ενόρκους δηλώσεις του κάμνει αναφορά στην πρώτη κατοικία που αγοράστηκε από τον εναγόμενο, εντούτοις δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο ότι ήταν ο ίδιος και η εταιρεία του που πώλησαν στον εναγόμενο τη ρηθείσα κατοικία. Η μοναδική συμφωνία πώλησης στην οποία κάνει αναφορά είναι η συμφωνία ημερομηνίας 15/1/2008, δυνάμει της οποίας πώλησε στον εναγόμενο την κατοικία στο συγκρότημα κατοικιών XXXXX Gardens Residence. Πολύ δε περισσότερο δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο ότι η ρηθείσα κατοικία μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι του εναγόμενου την 8/5/
  1. Αναμφίβολα δε η ισχυριζόμενη οφειλή του εναγόμενου είχε ήδη καταστεί απαιτητή πολύ πριν την ημερομηνία μεταβίβασης και εγγραφής της ρηθείσας κατοικίας επ' ονόματι του. Επισημαίνω ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό της ενόρκου δηλώσεως του ενάγοντα το αξιούμενο ποσό των €260.000, το οποίο αντιστοιχεί στην 3η δόση της επίδικης συμφωνίας δανείου, κατέστη πληρωτέο από την 15/5/
  2. Φυσικά πέραν των όσων αναφέρονται αμέσως πιο πάνω, αυτό το οποίο θα πρέπει να επισημανθεί είναι ότι δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο το λόγο για τον οποίο δεν ζήτησε από τον εναγόμενο την εξόφληση του υπόλοιπου της επίδικης συμφωνίας δανείου πριν προβεί στη μεταβίβαση και εγγραφή της ρηθείσας κατοικίας επ' ονόματι του εναγόμενου. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια εξήγηση για την παράλειψη του ενάγοντα να διεκδικήσει την πληρωμή του οφειλόμενου από τον εναγόμενο ποσού κατά τον ως άνω χρόνο. Η σιωπή του επί των όσων αναφέρονται αμέσως πιο πάνω άφησε αναπάντητα ερωτηματικά στο Δικαστήριο για το λόγο ή τους λόγους που δεν επεδίωξε νωρίτερα να εισπράξει το λαβείν του, παρά το ότι φαίνεται να είχε την ευκαιρία. Θα πρέπει δε να επισημανθεί ότι η μη αποκάλυψη τους είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την καθυστέρηση του ενάγοντα να διεκδικήσει την είσπραξη του υπόλοιπου του επίδικου δανείου και, κατ' επέκταση, με την ικανοποίηση του στοιχείου του κατεπείγοντος. Σε περίπτωση που ο ενάγοντας αποκάλυπτε τη μεταβίβαση και εγγραφή της ρηθείσας κατοικίας επ' ονόματι του εναγόμενου καθώς και το χρόνο που αυτή συντελέστηκε, δυνατό η κρίση του Δικαστηρίου να ήταν διαφορετική ως προς το κατεπείγον του αιτήματος, για τη συνδρομή του οποίου είχε ικανοποιηθεί το Δικαστήριο, στηριζόμενο αποκλειστικά στη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από τον ενάγοντα. Στην υπόθεση
(1)Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G.
(2)Commerzbank Aktiengesellschaft ν. Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε6/2014, ημερ. 27/2/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς.. .» Επίσης στην Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ. Πολ. Έφεση αρ. 312/2010, ημερ. 17/7/2014 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το κατεπείγον: «Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIRA
(2001)1 A.A.Δ. 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ...................... ............................................ Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα «ΛΕΩΝΙΚ»
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 που παραπέμπει στις Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ.1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 και Τσολάκη κ.ά. ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, Aspis Liberty Life Insurance, ανωτέρω) εκείνο που πρωτίστως μετρά στην ικανοποίηση του κατεπείγοντος σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση - εφόσον γίνουν - στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ανεξήγητη καθυστέρηση στην προώθηση αιτήματος για χορήγηση θεραπείας παύει να αποτελεί εμπόδιο στη χορήγηση της (βλ. Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788.» (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) Είμαι της άποψης ότι η υπό εξέταση υπόθεση συγκαταλέγεται στις περιπτώσεις εκείνες όπου η μη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων, τα οποία έχουν αναφερθεί πιο πάνω, παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τη συνδρομή του κατεπείγοντος, με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης στην απουσία του εναγόμενου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κάτω από τα δεδομένα τα οποία έχω περιγράψει πιο πάνω καταλήγω ότι ο ενάγοντας παραβίασε την αρχή της καλής πίστης, η οποία πρέπει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Κατά συνέπεια, το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Ενόψει της ως άνω κατάληξης του Δικαστηρίου, δεν καθίσταται αναγκαία η εξέταση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/1960. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του εναγόμενου και σε βάρος του ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 25/9/18 ακυρώνεται. (Υπ.) ............ Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΧ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση έκδοσης προσωρινού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.