Αρτέμης ν. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών κ.α., Αίτηση Έφεση: 267

(2)» Γ. Διάταγμα με το οποίο «.ο Εφεσίβλητος 4/ Καθ' ου η αίτηση 4 να διατάσσεται να καταβάλει αναλογία χρημάτων με βάση το εμβαδόν του ακινήτου του για την εξόφληση της Απόφασης του Εφεσείοντα Αιτητή εναντίον της Εφεσίβλητης καθ' ης η Αίτηση 3 για να του μεταβιβάσει ο Εφεσίβλητος 1 το εν λόγω ακίνητο» Ο αποκλειστικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η αίτηση, είναι η κατ' ισχυρισμό αντισυνταγματικότητα των προνοιών των άρθρων 44ΙΘ και 44ΚΓ του Ν.9/

1. Θέση του Αρτέμη είναι ότι οι εν λόγω πρόνοιες παραβιάζουν το δικαίωμα του με βάση το αρ.25Σ να «ασκή οιονδήποτε επάγγελμα ή να επιδίδεται εις οιανδήποτε απασχόλησιν, εμπόριον ή επικερδή εργασίαν», το δικαίωμα του με βάση το αρ.23Σ «να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν και δικαιούται να απαιτή τον σεβασμόν του τοιούτου δικαιώματος αυτού», το δικαίωμα του με βάση το αρ.26Σ να «συμβάλλεσθαι ελευθέρως» και τα δικαιώματα του που διασφαλίζονται με το Πρώτο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν.39/
2. Ένσταση στην αίτηση του Αρτέμη καταχώρησαν όλοι οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι αφού έκαμαν αναφορά στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση υποστήριξαν ότι τόσο οι επίμαχες πρόνοιες όσο και η εφαρμογή τους στην παρούσα περίπτωση, συνάδουν πλήρως με το γράμμα και πνεύμα του Συντάγματος. Σημειώνω εδώ ότι ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων που υποστηρίζουν αίτηση και ενστάσεις αντίστοιχα αντεξετάστηκαν καθώς επίσης και ότι τα πλείστα επίδικα γεγονότα είναι κοινώς αποδεκτά ή δεν αμφισβητούνται. Τα συνοψίζω. Η Εφεσίβλητη 3 (εφ' εξής ΦΗΜΕΝ) ήταν και είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 4/4X0, Φ/Σχ. 4/X8, Τεμάχιο 4X1 στον Άγιο Σπυρίδωνα Λεμεσού επί του οποίου προτίθετο περί το 2008 να ανεγείρει συγκρότημα διαμερισμάτων. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Κτηματολογίου, η αξία ολόκληρου του οικοπέδου με βάση τις τιμές 1980, ανέρχετο στις €134.000 (βλ. Τεκ.8 αίτησης). Επί του εν λόγω ακινήτου εγγράφηκε στις 30/03/08 υποθήκη προς όφελος της Alpha Bank Cyprus για το ποσό των €189.200 (βλ. Τεκ.7 αίτησης). Στις 27/05/2008, υπεγράφη αγοραπωλητήριο συμβόλαιο μεταξύ ΦΗΜΕΝ και εφεσίβλητου 4 (εφεξής Διονυσίου), για την αγορά ενός από τα υπό ανέγερση διαμερίσματα δύο υπνοδωματίων με αρ. XXX για το ποσό των €145,230.00 πλέον Φ.Π.Α. Το εν λόγω αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ο Διονυσίου το κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού στις 30/05/2008 και αυτό πήρε τον αριθμό ΠΩΕ 1769/2008 (βλ. Τεκ. Α ένστασης Διευθυντή και Τεκ.1 ένστασης ΦΗΜΕΝ). Στις 03/07/08, το τότε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού ενέγραψε επί του ακινήτου υποθήκη για το ποσό των €95.000 (βλ. Τεκ. Ι ένστασης Διευθυντή) Από τις 27/05/08 μέχρι και τις 22/02/12, ο Διονυσίου προέβη σε διάφορες πληρωμές προς τη ΦΗΜΕΝ σε σχέση με το διαμέρισμα που αγόρασε, συνολικού ποσού €167.
3. Για κάθε μια από τις πληρωμές που έκαμνε ο Διονυσίου, η ΦΗΜΕΝ εξέδιδε προς όφελος του σχετική απόδειξη είσπραξης. Με την τελευταία πληρωμή που έκαμε ο Διονυσίου στις 22/02/12 για το ποσό των €4106, η ΦΗΜΕΝ εξέδωσε προς όφελος του απόδειξη εξόφλησης του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος (βλ. Τεκ. Δ ένστασης Διευθυντή). Στις 17/10/11, ο Αρτέμης καταχώρησε την αγωγή 4951/11 στο Ε.Δ Λ/σου εναντίον της ΦΗΜΕΝ, αξιώνοντας από την τελευταία ποσό €9278 για ξυλουργικές εργασίες που ισχυρίστηκε ότι εκτέλεσε προς όφελος της τελευταίας στο προαναφερόμενο ακίνητο. Στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής του, ο Αρτέμης εξασφάλισε στις 24/02/12, ήτοι μετά την έκδοση εξοφλητικής απόδειξης προς το Διονυσίου, ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα αποξένωσης του ακινήτου, το οποίο διάταγμα καταχώρησε στο Κτηματολόγιο στις 28/02/
4. Τελικά, στις 05/12/12 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή υπέρ του Αρτέμη και εναντίον της ΦΗΜΕΝ για το ποσό των €9278 πλέον τόκους και έξοδα (βλ. Τεκ. 4, 6 και 9 αίτησης). Την προς όφελος του απόφαση ο Αρτέμης την ενέγραψε επί του ακινήτου της ΦΗΜΕΝ ως επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) στις 30/01/13 με αριθμό ΕΒ/265/13 (βλ. Τεκ.5 αίτησης). Στις 17/02/16 υπεβλήθη η αίτηση διαχωρισμού ΑΧ 327/2016 ώστε να εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι σε σχέση με τα διαμερίσματα που ανεγέρθηκαν επί του ακινήτου το οποίο εξακολουθούσε να παραμένει εξ' ολοκλήρου εγγεγραμμένο επί της ΦΗΜΕΝ. Συνεπεία τούτου, στις 11/02/2017, το διαμέρισμα που είχε αγοράσει ο Διονυσίου με αρ.XXX, έλαβε τον ξεχωριστό αριθμό εγγραφής 7XXX1 επί του τεμαχίου 4X1, φ/Σχ 58/0XXXX2 και παρέμεινε εγγεγραμμένο επ' ονόματι της ΦΗΜΕΝ. Τα εμπράγματα βάρη που υφίσταντο κατά τις 11/02/17 επί όλου του ακινήτου συνέχισαν να βαρύνουν και το «νέο» ακίνητο ήτοι το διαμέρισμα. Τα εν λόγω βάρη ήταν κατά χρονολογική σειρά εγγραφής, το συμβόλαιο του Διονυσίου (30/05/08), η υποθήκη του Συνεργατικού (03/07/08), το προσωρινό Διάταγμα του Αρτέμη (28/02/12), ΜΕΜΟ από κάποιον τρίτο πιστωτή της ΦΗΜΕΝ (27/03/12), το ΜΕΜΟ του Αρτέμη (30/01/13) και ΜΕΜΟ από κάποιο τέταρτο πιστωτή (18/11/16) (βλ. Τεκ. Β ένστασης Διευθυντή). Εννοείται βέβαια ότι παρά το ότι το Κτηματολόγιο εξακολουθούσε να παρουσιάζει το προσωρινό Διάταγμα του Αρτέμη ως βάρος επί του ακινήτου, αυτό είχε πάψει να ισχύει από τις 05/12/12 που εκδόθηκε τελική απόφαση στην αγωγή του τελευταίου. Παρά την έκδοση ξεχωριστών τίτλων όμως και την έκδοση εξοφλητικής απόδειξης προς όφελος του Αρτέμη από τις 22/02/12, το διαμέρισμα που είχε αγοράσει ο τελευταίος από την ΦΗΜΕΝ, ουδέποτε μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ο τροποποιητικός Νόμος Ν.139(Ι)/15, σύμφωνα με τις πρόνοιες του οποίου τροποποιείτο ο «βασικός Νόμος Ν.9/65και παρείχετο πλέον δυνάμει των νέων αρ. 44ΙΘ - 44ΚΒ, η δυνατότητα σε αγοραστές ακίνητης περιουσίας που δεν είχαν καταφέρει να εξασφαλίσουν εγγραφή της περιουσίας που αγόρασαν επ' ονόματι τους, να αιτηθούν και να πετύχουν, μέσω του Διευθυντή, την επιδιωκόμενη εγγραφή, νοουμένου βέβαια ότι πληρούσαν τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που επιβάλλει ο Νόμος ο οποίος έγινε γνωστός ως ο Νόμος για τους «εγκλωβισμένους αγοραστές». Δραττόμενος της νέας αυτής δυνατότητας που παρείχετο από τις προαναφερόμενες πρόνοιες του Νόμου, οι οποίες επέτρεπαν τη μεταβίβαση επ' ονόματι του αγοραστή ακόμη και σε περίπτωση που δεν είχε εκδοθεί ακόμη ξεχωριστός τίτλος (βλ. αρ. 44ΙΘ

(2)(β)) ο Αρτέμης προχώρησε στις 26/02/16 με κατάθεση σχετικής αίτησης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, με Αρ. ΑΕΑ 138/2016, προσκομίζοντας όλα τα σχετικά κατ' εκείνον έγγραφα και αποδείξεις (βλ. Τεκ. Γ - Στ ένστασης Διευθυντή). Κατά την εξέταση της αίτησης, ο Διευθυντής, ενεργώντας σύμφωνα με το καθήκον που του επέβαλλε ο «νέος» Νόμος (βλ. αρ. 44ΚΒ), έστειλε στις 12/06/17 σχετική ειδοποίηση «τύπου ΙΕ» στον Αρτέμη ως δικαιούχου ΜΕΜΟ επί του ακινήτου, με την οποία τον ενημέρωνε για την πρόθεση του να μεταβιβάσει το ακίνητο επ' ονόματι του Διονυσίου ως η αίτηση του τελευταίου. Τον ενημέρωνε επίσης για το δικαίωμα του να υποβάλει εντός 45 ημερών αν επιθυμούσε, ένσταση στην αίτηση, πλήρως όμως τεκμηριωμένη (βλ. Τεκ. 1 αίτησης και Τεκ.Ζ ένστασης Διευθυντή). Ο Αρτέμης αποφάσισε να ασκήσει το προαναφερόμενο δικαίωμα του και στις 14/07/2017 καταχώρησε σχετική ένσταση, ισχυριζόμενος ότι: Α. Έπρεπε να γίνει εκτίμηση για την αξία του ακινήτου και με βάση αυτή να πληρωθεί η αξία του ΜΕΜΟ του. Β. Έπρεπε να ελεγχτούν τα ποσά που κατ' ισχυρισμό πληρώθηκαν από το Διονυσίου εφόσον, σύμφωνα με τον Αρτέμη, ο Διονυσίου οφείλει χρήματα στη ΦΗΜΕΝ «τα οποία πρέπει να δοθούν στο δικαιούχο του εμπράγματου βάρους.». Γ. Έπρεπε να ακολουθηθεί εντός εύλογου χρόνου η διαδικασία για ειδική εκτέλεση και όχι η διαδικασία του «νέου» Ν.9/

1. Δ. Ο «νέος» Νόμος «έχει κριθεί αντισυνταγματικός, ως εκ τούτου δεν μπορείτε να προβείτε σε μεταβίβαση του ακινήτου με βάση τον εν λόγω νόμο». Ε. Επειδή το ΜΕΜΟ αφορά σε χρέος της ΦΗΜΕΝ που δημιουργήθηκε από ξυλουργικές εργασίες που έγιναν στο ακίνητο «δεν θεωρείται ότι έχει ξοφληθεί το τίμημα αγοράς αφού οφείλεται το ποσό της Απόφασης για εκτελεσθείσες εργασίες και υλικά για το εν λόγω ακίνητο». (βλ. Τεκ 2 Αίτησης και Τεκ Η ένστασης Διευθυντή). Αν και τα πιο πάνω γεγονότα είναι αποδεκτά από όλους, διαπιστώνεται να υπάρχει πλήρης σύγχυση ως προς το τι επακολούθησε. Εξηγώ. Σύμφωνα με την αίτηση και Ε/Δ του Αρτέμη, μετά που αυτός έλαβε την ειδοποίηση «ΙΕ» ημερ. 12/06/17, η οποία αναφερόταν σε αριθμό αίτησης Εγκλωβισμένου Αγοραστή ΑΕΑ138/2016 και ακίνητο με αρ. εγγραφής 78451 και μετά που η δικηγόρος του καταχώρησε ένσταση στις 14/07/17, ο Διευθυντής έλαβε την εκκαλούμενη απόφαση του στις 07/08/
2. Ο Αρτέμης επισυνάπτει στην Ε/Δ του την εν λόγω απόφαση ως Τεκ.3, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτούσιο: « 07 Αυγούστου 2017 Θέμα: Αρ. Φακέλου ΑΕΑ 138/2016 - Ένσταση ΕΒ265/13 Αναφέρομαι στην ένσταση σας ημερομηνίας 14.07.2017 σχετικά με τον πιο πάνω αριθμό φακέλου και έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω τ' ακόλουθα:
3. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(3)του άρθρου 44ΚΒ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, αρ. 9/1965, ένσταση μπορεί να υποβληθεί στον Διευθυντή για το λόγο ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή ότι η σύμβαση μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι άκυρη ή/και έχει τερματιστεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου. 3. Το ποσό των 8.580 ευρώ το οποίο αποτελεί συμβατική υποχρέωση του αγοραστή σαν υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης έχει κατατεθεί από την αγοράστρια xxxxx Νεάρχου σε ειδικό προσωρινό Λογαριασμό σύμφωνα με το Άρθρο 44 Κ

(2).

1. Ως εκ τούτου ο Διευθυντής δεν αποδέχεται την ένσταση σας.
2. Σημειώστε ότι ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην μερική ακύρωση του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ265/2013 και στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή, εκτός εάν προσκομίσετε εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει διαφορετικά». Όπως μπορεί να διαφανεί από τα όσα έχω τονίσει με μαύρο φόντο πιο πάνω, η απόφαση που κατά τον Αρτέμη έλαβε ο Διευθυντής στις 07/08/17 και την οποία ο ίδιος παρουσιάζει ως την προσβαλλόμενη με την παρούσα αίτηση/έφεση απόφαση, δεν αφορά σε μεταβίβαση του ακινήτου στον Διονυσίου ως αγοραστή του ακινήτου όπως αναφέρεται στο Α αιτητικό της παρούσας αίτησης, αλλά σε μεταβίβαση σε κάποια xxxxx Νεάρχου, η οποία φέρεται στην εν λόγω απόφαση να είναι εκείνη η αγοραστής του διαμερίσματος και να έχει μάλιστα καταθέσει και συγκεκριμένο ποσό σε ειδικό λογαριασμό ως το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Την ίδια στιγμή, η κατάθεση ποσού που αναφέρεται στην εν λόγω απόφαση να έγινε σε ειδικό λογαριασμό, συνάδει με το Β αιτητικό της παρούσας αίτησης του Αρτέμη, ήτοι διάταγμα που «.να διατάττει το διευθυντή του Κτηματολογίου και/ή τον εφεσίβλητο 1 να καταβάλει στον Εφεσείοντα/αιτητή οποιοδήποτε ποσό.από τα χρήματα που έχουν κατατεθεί σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό». Η πιο πάνω διάσταση μεταξύ της αίτησης Αρτέμη από τη μια και της απόφασης που ο ίδιος παρουσίασε ως η εκκαλούμενη απόφαση της 07/08/17 (Τεκ 3) από την άλλη, ως προς το ουσιώδες θέμα του ποιος τελικά είναι ο αγοραστής του ακινήτου προς όφελος του οποίου λήφθηκε η απόφαση του Διευθυντή, υπεδείχθη από το Δικαστήριο στη συνήγορο του Αρτέμη κατά την πρώτη εμφάνιση της αίτησης στις 13/09/17, όταν επιχειρήθηκε να εξασφαλιστεί μονομερώς προσωρινό διάταγμα αναστολής της μεταβίβασης. Μάλιστα δε, λόγω του ότι η απόφαση που προσκόμισε ως Τεκμήριο 3 ο Αρτέμης, δεν σύνηδε με τα όσα αναφέρονταν στον τίτλο και στο σώμα της αίτησης του, ήτοι δεν αναφερόταν στον Διονυσίου αλλά στη Νεάρχου, δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο όπως η αίτηση επιδοθεί και στη Νεάρχου ως η φερόμενη από το Τεκ.3 αγοράστρια του ακινήτου. Η πλευρά του Αρτέμη, επιμένοντας στην ορθότητα της επιλογής της να στρέψει την αίτηση της εναντίον του Διονυσίου λόγω της κατ' εκείνην εκκαλούμενης απόφασης Τεκμήριο 3, συμμορφώθηκε αδιαμαρτύρητα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου και επέδωσε την αίτηση - έφεση και στην Νεάρχου. Όταν η τελευταία εμφανίστηκε με δικηγόρο και της υποδείχτηκε το Τεκ.3, δήλωσε ότι το θέμα δεν την αφορά και ότι δεν επιθυμούσε να προβάλει οποιαδήποτε ένσταση στην αίτηση. Ούτε όμως τότε η πλευρά Αρτέμη εξέφρασε οποιαδήποτε αμφιβολία για το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 που η ίδια παρουσίασε και το οποίο δεν σύνηδε με την αίτηση της. Παρά δε τις επανειλημμένες υποδείξεις του Δικαστηρίου ως προς την έκδηλη διάσταση που διαπιστώνετο μεταξύ της αίτησης/έφεσης και της φερόμενης από τον ίδιο τον αιτητή Αρτέμη ως της εκκαλούμενης απόφασης, η οποία καμία αναφορά κάνει στον Διονυσίου αλλά αντίθετα αναφέρεται σε απόφαση για μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι της αγοραστή Νεάρχου και σε κατάθεση από μέρους της ποσού το οποίο ζητείτο να πληρωθεί στον Αρτέμη με το Β αιτητικό της αίτησης, η πλευρά του Αρτέμη επέμεινε μέχρι τέλους να παρουσιάζει στον τίτλο της αίτησης, στο Α αιτητικό και στην υποστηρικτική Ε/Δ Αρτέμη, το Διονυσίου ως τον αγοραστή του επίμαχου διαμερίσματος και το πρόσωπο που επωφελήθηκε από την εκκαλούμενη απόφαση. Αναμένετο ότι ίσως το θέμα να ξεκαθάριζε με την ένσταση που καταχώρησε ο Διευθυντής. Στην ένσταση που καταχώρησε ο τελευταίος όμως, ενώ παρατίθενται όλα τα γεγονότα που οδήγησαν σε λήψη κάποιας απόφασης στις 07/08/17 στα πλαίσια της αίτησης ΑΕΑ 138/2016 που καταχώρησε ο Διονυσίου, δεν γίνεται κανένα σχόλιο σε σχέση με την απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης ημερ. 07/08/17, η οποία αν και φέρει αριθμό αναφοράς ΑΕΑ 138/2016 και ημερ. 07/08/17, δεν αναφέρεται στο Διονυσίου αλλά στη Νεάρχου ως αγοραστή του διαμερίσματος. Αντιθέτως, με την ένσταση του Διευθυντή το όλο θέμα κατέστη ακόμη πιο συγχυσμένο, αφού με μια απλή αναφορά στην Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση του τελευταίου ότι η σχετική απόφαση του Διευθυντή στην αίτηση ΑΕΑ138/2016 λήφθηκε στις 07/08/17, παρουσιάστηκε το Τεκ. Θ, το περιεχόμενο του οποίου παραθέτω αυτούσιο: « 07 Αυγούστου 2017 Θέμα: Αρ. Φακέλου ΑΕΑ 138/2016 - Ένσταση ΕΒ265/13 Αναφέρομαι στην ένσταση σας ημερομηνίας 14.07.2017 σχετικά με τον πιο πάνω αριθμό φακέλου και έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω τ' ακόλουθα: 2. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(3)του άρθρου 44ΚΒ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, αρ. 9/1965, ένσταση μπορεί να υποβληθεί στον Διευθυντή για το λόγο ότι δεν εκπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή ότι η σύμβαση μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι άκυρη ή/και έχει τερματιστεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου.

1. Ως εκ τούτου ο Διευθυντής δεν αποδέχεται την ένσταση σας.
2. Σημειώστε ότι ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην μερική ακύρωση του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ265/2013 και στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του αγοραστή, εκτός εάν προσκομίσετε εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει διαφορετικά». Η απόφαση δηλαδή που παρουσίασε ο Διευθυντής είναι διαφορετική από αυτή που παρουσίασε ο Αρτέμης αν και τα δύο Τεκμήρια φέρονται να συνιστούν απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής στις 07/08/17 στα πλαίσια της αίτησης Εγκλωβισμένου Αγοραστή ΑΕΑ 138/2016, που ως είναι κοινώς αποδεκτό καταχώρησε ο Διονυσίου. Σημειώνω εδώ ότι αμφότερες οι εν λόγω φερόμενες αποφάσεις του Διευθυντή, ήτοι τόσο η απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης η οποία αναφέρεται σε αγοράστρια xxxx Νεάρχου όσο και η απόφαση που παρουσίασε ο Διευθυντής στην ένσταση του, φέρονται να κοινοποιούνται στον Διονυσίου. Και πάλι όμως, παρά τις υποδείξεις του Δικαστηρίου, ούτε η πλευρά του Αρτέμη ούτε και του Διευθυντή σχολίασαν το γεγονός τοποθετηθούν ότι αμφότεροι παρουσίασαν ως αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, δύο διαφορετικές αποφάσεις. Μάλιστα δε, αριθμός αναβολών είχε δοθεί από το Δικαστήριο στην παρουσία τόσο της συνηγόρου του Αρτέμη όσο και της συνηγόρου του Διευθυντή ώστε να εμφανιστεί η Νεάρχου στο Δικαστήριο για να τοποθετηθεί εφόσον αυτή ήταν που παρουσιάζετο με την απόφαση του Αρτέμη να είναι η αγοράστρια του επίμαχου ακινήτου και το άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο της διαδικασίας και όχι ο Διονυσίου. Ουδέποτε όμως είτε η πλευρά του Αρτέμη είτε η πλευρά του Διευθυντή κατά τις εν λόγω εμφανίσεις ανέφεραν οτιδήποτε περί μη αναγκαιότητας εμφάνισης της Νεάρχου ούτε και προέβησαν σε οποιαδήποτε δήλωση ή εξήγηση ως προς το γιατί η απόφαση που «κρατά» ο Αρτέμης αφορά την Νεάρχου και όχι τον Διονυσίου, ενώ η απόφαση που «κρατά» ο Διευθυντής είναι διαφορετική. Ούτε όμως δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση ως προς το γιατί και οι δύο αυτές φερόμενες αποφάσεις φέρουν τον ίδιο αριθμό αναφοράς, ήτοι ΑΕΑ 138/2016, ο οποίος αφορά στην αίτηση που καταχώρησε ο Διονυσίου. Ούτε όμως στις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα αυτό. Πρωταρχική βέβαια ευθύνη να ξεκαθαρίσει το όλο θέμα είχε ο Αρτέμης, εφόσον αυτός ήταν ο διάδικος που ισχυριζόταν ότι ο Διευθυντής έλαβε εσφαλμένη απόφαση στις 07/08/17 και που ζητούσε να την ακυρώσει αλλά και ο διάδικος που προκάλεσε εξ' αρχής τη σύγχυση ως προς το ποια είναι η τελικά η εκκαλούμενη απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής στις 07/08/

1. Το όλο θέμα βέβαια κατέληξε να συγχέεται ακόμη περισσότερο όταν στην ένσταση που καταχώρησε η ΦΗΜΕΝ επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 3, αντίγραφο της Αίτησης - Έφεσης 266/17 του Ε.Δ. Λεμεσού που επίσης καταχώρησε ο Αρτέμης, εναντίον απόφασης του Διευθυντή να αρθεί και πάλι το ΜΕΜΟ του στα πλαίσια εξέτασης άλλης αίτησης Εγκλωβισμένου Αγοραστή με αρ. ΑΕΑ 366/
2. Σύμφωνα με εκείνη την αίτηση/έφεση, η οποία στρέφεται εναντίον της Νεάρχου, ο Αρτέμης παρουσιάζεται να προσβάλλει απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής στις 04/08/17 και πάλι σε σχέση με ακίνητο της ΦΗΜΕΝ. Το κείμενο όμως της εν λόγω απόφασης, με εξαίρεση την ημερομηνία, τον αριθμό αίτησης και την ημερομηνία της ένστασης Αρτέμη, είναι πανομοιότυπο με το κείμενο της απόφασης που παρουσίασε ο Αρτέμης στην παρούσα αίτηση ως τη φερόμενη απόφαση που αφορά στην περίπτωση του Διονυσίου και την οποία προσβάλλει με την παρούσα διαδικασία. Σε εκείνη όμως τη διαδικασία, ήτοι της αίτησης/έφεσης 266/17, σύμφωνα πάντα με το σχετικό Τεκμήριο που καταχώρησε η ΦΗΜΕΝ και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε, ο Αρτέμης ισχυρίστηκε στην Ε/Δ που καταχώρησε, ότι «Εκ παραδρομής της δικηγόρου μου επισύναψε στην κυρίως Αίτηση ένορκη δήλωση που αφορούσε άλλη υπόθεση μας με παρόμοιο περιεχόμενο αλλά εναντίον άλλου Καθ' ου η αίτηση». Τέτοια διευκρίνιση όμως η πλευρά του Αρτέμη δεν έκανε στην παρούσα διαδικασία αλλά αντίθετα επέμεινε μέχρι τέλους ότι η απόφαση Τεκ. 3 είναι η εκκαλούμενη απόφαση που αφορά στο Διονυσίου και που ζητείται να ακυρωθεί με την παρούσα διαδικασία έστω και αν η εν λόγω φερόμενη απόφαση αναφέρεται στην Νεάρχου ως αγοραστή του διαμερίσματος και όχι στο Διονυσίου. Πρόσθετα τούτου, όπως ήδη ανέφερα, το υπό στοιχείο Β αιτητικό της παρούσας αίτησης, το οποίο επίσης προωθήθηκε από πλευράς Αρτέμη, αφορά σε κατ' ισχυρισμό πληρωμή που ο επιτυχών αγοραστής του 7XXX1 κατέθεσε σε ειδικό λογαριασμό. Από την απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης ως Τεκ.3 όμως, τέτοια πληρωμή μόνο από την Νεάρχου φέρεται να έγινε, υπό την ιδιότητα του αγοραστή του ακινήτου. Βεβαίως, ούτε η ΦΗΜΕΝ αλλά ούτε και οι υπόλοιποι διάδικοι σχολίασαν στην ένσταση ή στην αγόρευση τους τη διαφορά που διαπιστώνεται μεταξύ των δύο φερόμενων αποφάσεων ημερ. 07/08/
3. Ο Διονυσίου μάλιστα, στη δική του ένσταση δεν επισυνάπτει κανένα Τεκμήριο, ούτε καν την απόφαση του Διευθυντή με την οποία ο ίδιος ισχυρίζεται ότι εγκρίθηκε η αίτηση του και αυτό παρά το ότι όπως επεσήμανα πιο πάνω και οι δύο φερόμενες αποφάσεις παρουσιάζονται να του είχαν κοινοποιηθεί. Το δε Συνεργατικό, αν και καταχώρησε ένσταση στην αίτηση Αρτέμη, κανένα ουσιαστικό λόγο έδειξε ως προς το γιατί τελικά ενίσταται. Απλή δε ανάγνωση της ένστασης του Συνεργατικού, καταδεικνύει ότι πρόκειται περισσότερο για ένσταση σε αίτηση για προσωρινά διατάγματα με βάση το αρ.32 Ν.14/60παρά για ένσταση σε αίτηση έφεση. Σημειώνω παράλληλα ότι με την ένσταση του Συνεργατικού προβάλλονται τριάντα οχτώ λόγοι ένστασης, η πλείστοι από τους οποίους είναι παντελώς άσχετοι με την παρούσα υπόθεση και διαδικασία. Ενδεικτικά αναφέρω ότι προβάλλονται ως λόγοι ένστασης μεταξύ άλλων ότι «.δεν γίνεται καμία αναφορά στην ένορκη δήλωση ότι η περίπτωση είναι επείγουσα και/ή ότι ο εναγόμενος έχει σκοπό να αποξενώσει και/ή αποκρίνει την οποιαδήποτε κινητή περιουσία από το εν λόγω Συνεργατικό», ότι «.δεν πληρούνται.οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων μεσεγγύησης.», ότι «.η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και με την αίτηση τους οι αιτητές δεν αναφέρουν το άρθρο στο οποίο στηρίζεται το αιτητικό τους», ακόμη και ότι ο Αρτέμης «δεν έχει locus standi.» ούτε «.αναφέρει ότι το οφειλόμενο ποσό είναι άμεσα καταβλητέο προς τον αιτητή και όχι προς τρίτα και/ή άλλα πρόσωπα». Η Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση του Συνεργατικού δε, συνιστά ουσιαστικά αντιγραφή των λόγων ένστασης χωρίς καμία περαιτέρω επεξήγηση ως προς το ποιο είναι ακριβώς το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων επί των οποίων αυτοί εδράζονται. Το συμφέρον του Συνεργατικού ως ενυπόθηκος δανειστής της ΦΗΜΕΝ, είναι προγενέστερο του ΜΕΜΟ του Αρτέμη. Την ίδια στιγμή, είναι προφανές ότι το Συνεργατικό, συγκατατίθεται στη μεταβίβαση του από τη ΦΗΜΕΝ προς τον αγοραστή όποιος και αν είναι αυτός. Προς τι συνεπώς η ανάγκη για προβολή ένστασης στη διατήρηση η μη ενός μεταγενέστερου ΜΕΜΟ που προέκυψε κατόπιν οικονομικής διαφοράς της ΦΗΜΕΝ με τρίτο πρόσωπο; Εάν το συμφέρον του Συνεργατικού έχει ικανοποιηθεί, κανένας λόγος υπάρχει για συμμετοχή του στη διαδικασία. Αν δεν έχει ικανοποιηθεί, τότε συνεπεία της χρονικής του προτεραιότητας, δεν επηρεάζεται από την έκβαση της παρούσας αίτησης οπόταν και πάλι δεν γίνεται αντιληπτό ποιος είναι ο λόγος της ένστασης. Η όλη επομένως σύγχυση που δημιουργήθηκε από την αρχή της υπόθεσης, όχι μόνο δεν ξεκαθαρίστηκε από τους διαδίκους αλλά αντίθετα περιπλέχτηκε ακόμη περισσότερο αχρείαστα και αδικαιολόγητα. Συνοψίζοντας την όλη εικόνα της υπόθεσης όπως αυτή διαμορφώθηκε και παρέμεινε μέχρι τέλους, παρατηρώ τα εξής: Ο Αρτέμης παρουσιάζεται με τον τίτλο της αίτησης/έφεσης, το αιτητικό Α και την Ε/Δ του, να προσβάλλει απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής στις 07/08/17 προς όφελος του Διονυσίου, σε σχέση με το ακίνητο 7XXX1, στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης ΑΕΑ 138/
4. Σύμφωνα με το υπό στοιχείο Β αιτητικό της παρούσας αίτησης, ο αγοραστής του ακινήτου προς όφελος του οποίου λήφθηκε η εκκαλούμενη απόφαση του Διευθυντή στις 07/08/17, έχει καταβάλει συγκεκριμένο ποσό σε ειδικό λογαριασμό ώστε να πετύχει να μεταβιβαστεί το ακίνητο στο όνομα του. Το εν λόγω ποσό μάλιστα, ο Αρτέμης ισχυρίζεται στην παρούσα διαδικασία ότι ο Διευθυντής έπρεπε να διατάξει όπως του καταβληθεί έναντι του ΜΕΜΟ του και θεωρεί ότι η παράλειψη του Διευθυντή να προβεί σε τέτοια διαταγή, συνιστά ένα από τα σφάλματα που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον έλεγχο της ορθότητας και συνταγματικότητας της απόφασης. Όλοι δε συμφωνούν ότι ο Διονυσίου είναι το πρόσωπο που καταχώρησε την αίτηση ΑΕΑ 138/2016 ώστε να πετύχει τη μεταβίβαση του 78451 στο όνομα του και ότι με απόφαση του στις 07/08/17, ο Διευθυντής τον δικαίωσε. Επιμένει όμως ο Αρτέμης ότι η απόφαση που προσβάλλει με την παρούσα διαδικασία, είναι αυτή που παρουσίασε εκείνος ως Τεκμήριο
5. Η εν λόγω απόφαση όμως, όπως υποδείχθηκε από την αρχή από το Δικαστήριο και ιδιαίτερα στην πλευρά του Αρτέμη, δεν συνιστά απόφαση για μεταβίβαση του ακινήτου στο Διονυσίου αλλά στη Νεάρχου, η οποία μάλιστα παρουσιάζεται από όλους να είναι και η μόνη αγοραστής ακινήτου της ΦΗΜΕΝ που κατέθεσε οποιαδήποτε χρήματα σε ειδικό λογαριασμό. Σύμφωνα με το τεκμήριο του Αρτέμη δηλαδή, αντίθετα με τα όσα αναφέρονται στην αίτηση, ο Διευθυντής δεν έλαβε απόφαση να μεταβιβάσει ακίνητο της ΦΗΜΕΝ στο Διονυσίου αλλά στη Νεάρχου και ουδέποτε ο Διονυσίου κατέθεσε οποιοδήποτε ποσό σε ειδικό λογαριασμό κατόπιν απαίτησης του Διευθυντή αλλά αυτό και πάλι μόνο η Νεάρχου το έπραξε. Εναντίον της Νεάρχου όμως, ο Αρτέμης έχει ήδη καταχωρήσει άλλη Αίτηση - Έφεση με αριθμό 265/2017, η οποία αφορά σε ουσιαστικά πανομοιότυπη απόφαση με την απόφαση που ο Αρτέμης παρουσιάζεται να προσβάλλει στην παρούσα διαδικασία. Ο Διευθυντής έχει παρουσιάσει κάποια απόφαση ημερ. 07/08/17 η οποία όντως αναφέρεται στην αίτηση Διονυσίου, είναι όμως διαφορετική από αυτή που παρουσίασε ο Αρτέμης και δεν αναφέρεται σε κατάθεση οποιουδήποτε ποσού σε ειδικό λογαριασμό. Αν και τη θέση του Διευθυντή ότι αυτή την απόφαση του την κοινοποίησε στον Αρτέμη ο τελευταίος δεν την αμφισβήτησε εντούτοις ο Αρτέμης επέμεινε μέχρι τέλους ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι το τεκμήριο που αυτός παρουσίασε, ήτοι το Τεκ.
6. Εγείρονται συνεπώς οι εξής προβληματισμοί. Μήπως ο τίτλος και η αίτηση του Αρτέμη ορθά στρέφονται εναντίον του Διονυσίου και η απόφαση που «κρατά» ο Αρτέμης περιέχει απλά τυπογραφικό λάθος το οποίο στη συνέχεια ο Διευθυντής διόρθωσε εξ' ου και η δική του «έκδοση» είναι διαφορετική; Γιατί όμως τότε ο Αρτέμης να επιμένει στην ορθότητα του δικού του Τεκμηρίου και στην προώθηση του αιτητικού του για πληρωμή από τον ειδικό λογαριασμό τη στιγμή που ο Διονυσίου δεν προέβη σε τέτοια πληρωμή; Μήπως ο Διονυσίου ήταν αρχικά ο αγοραστής και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τη Νεάρχου οπόταν ορθά ο Αρτέμης επιμένει στο δικό του Τεκμήριο και το Τεκμήριο του Διευθυντή είναι εσφαλμένο; Γιατί όμως τότε κανένας εκ των διαδίκων να μην αναφέρει ότι έγινε μια τέτοια αντικατάσταση αγοραστών; Μήπως ο Αρτέμης είναι την απόφαση της Νεάρχου που ήθελε να προσβάλει και εσφαλμένα έστρεψε την αίτηση του εναντίον του Διονυσίου; Γιατί όμως τότε και ο Αρτέμης αλλά και όλοι οι διάδικοι να επιμένουν ότι είναι ο Διονυσίου που επωφελήθηκε από την απόφαση του Διευθυντή; Μήπως ο Διευθυντής εξέδωσε δύο αποφάσεις στα πλαίσια της αίτησης του Διονυσίου οπόταν διέπραξε προφανές νομικό και πραγματικό σφάλμα (error on the face of the record); Γιατί όμως τότε ο Αρτέμης να μην παρουσιάσει και τις δύο αποφάσεις και να επικαλεστεί αυτό το σφάλμα ως λόγο ακύρωσης; Μήπως νομότυπα εκδόθηκαν δύο αποφάσεις στα πλαίσια της ίδιας αίτησης και ο Αρτέμης επέλεξε να προσβάλει μόνο αυτή που αφορούσε τη Νεάρχου αφήνοντας απρόσβλητη την άλλη που αφορούσε το Διονυσίου. Σε τέτοια περίπτωση όμως η παρούσα αίτηση καθίσταται άνευ ουσίας αφού ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το ΜΕΜΟ του Αρτέμη ούτως η άλλως θα αρθεί από το επίδικο ακίνητο της ΦΗΜΕΝ; Μήπως η ΦΗΜΕΝ στην πραγματικότητα έχει και άλλη ακίνητη περιουσία πέραν του 78451, αγοράστρια της οποίας είναι η Νεάρχου; Σε τέτοια περίπτωση όμως, οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του Αρτέμη, οι οποίοι συνιστούν το θεμέλιο λίθο για την όλη επιχειρηματολογία του περί πρόκλησης άδικης, δυσανάλογης και αντισυνταγματικής ζημιάς, καθίστανται αναληθείς. Μήπως ο Αρτέμης, καταχρηστικά ως του καταλογίζει η ΦΗΜΕΝ, καταχώρησε δύο Αιτήσεις - Εφέσεις, ζητώντας ουσιαστικά το ίδιο πράγμα; Γιατί όμως τότε να μην επιχειρήσει να διευκρινίσει τη διαφορά της άλλης διαδικασίας και να αφήσει αναπάντητο τον ισχυρισμό της ΦΗΜΕΝ περί κατάχρησης; Ή μήπως η ύπαρξη δύο φερόμενων αποφάσεων είναι προϊόν πλαστογραφίας ή κάποιου παρόμοιου είδους αλλοίωσης οπόταν το όλο θέμα παίρνει σοβαρότερες διαστάσεις; Γιατί όμως τότε ο Διευθυντής που παρουσιάζεται να υπογράφει και τις δύο φερόμενες αποφάσεις, να μην σχολιάσει καν την απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης ή να επιχειρήσει να αμφισβητήσει την ορθότητα και εγκυρότητα της; Όλοι οι πιο πάνω προβληματισμοί, ο καθένας εκ των οποίων αν ευσταθεί, οδηγεί σε διαφορετικό αποτέλεσμα για την παρούσα Αίτηση - Έφεση, παρέμειναν μέχρι τέλους αναπάντητοι, εφόσον παρά τις επισημάνσεις του Δικαστηρίου, ούτε η πλευρά του Αρτέμη, ούτε η πλευρά του Διευθυντή αλλά ούτε και οποιοσδήποτε άλλος εμπλεκόμενος επιχείρησε να τοποθετηθεί επί του θέματος. Παρέμειναν μάλιστα όλοι αμέτοχοι όταν στην παρουσία τους αναλώθηκε δικαστικός και δικηγορικός χρόνος για να τοποθετηθεί η Νεάρχου η οποία είχε κληθεί να παρουσιαστεί στη διαδικασία ακριβώς λόγω αυτής της σύγχυσης που είχε δημιουργηθεί. Ακόμη και τότε όμως, κανένας δεν εξέφρασε καν προβληματισμό ως προς το γιατί να χρειάζεται να κληθεί η Νεάρχου. Παρά το γεγονός όμως ότι τόσο η πλευρά του Αρτέμη όσο και οι υπόλοιποι διάδικοι συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί όλη αυτή η συγχυσμένη εικόνα γύρω από το ποια τελικά είναι η απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής σε σχέση με την αίτηση ΑΕΑ 138/2016 καθώς και ποια τελικά είναι η απόφαση που προσβάλλεται, ένα είναι το δεδομένο. Ότι ο Αρτέμης θεωρεί και υποστηρίζει ότι η εκκαλούμενη απόφαση του Διευθυντή είναι αυτή που παρουσίασε ο ίδιος ως Τεκ.
7. Αυτό είναι που προκύπτει από το σύνολο των αιτητικών του και τα Τεκμήρια που παρουσίασε. Υπενθυμίζω ότι μία από τις αξιώσεις του Αρτέμη στην παρούσα διαδικασία είναι η έκδοση διατάγματος που «.να διατάττει το διευθυντή του Κτηματολογίου και/ή τον εφεσίβλητο 1 να καταβάλει στον Εφεσείοντα/αιτητή οποιοδήποτε ποσό του αναλογεί βάση του Εμπράγματου Βάρους ΕΒ265/2013 πλέον των δικηγορικών εξόδων από τα χρήματα που έχουν κατατεθεί σε ειδικό προσωρινό λογαριασμό σύμφωνα με το Άρθρο 44κ

(2)», με το εν λόγω ποσό να φέρεται από την απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης, να έχει κατατεθεί από τη Νεάρχου και όχι από το Διονυσίου. Κοντολογίς, η απόφαση που ισχυρίζεται ότι προσβάλλει με την αίτηση του ο Αρτέμης δεν συνάδει με την απόφαση που ο ίδιος παρουσίασε και όλη αυτή σύγχυση ως προς το ποια τελικά είναι η απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής και που προσβάλλεται με την παρούσα Αίτηση - Έφεση, δεν μπορεί παρά να είναι καταλυτική για την τύχη της αίτησης εφόσον η αποκρυστάλλωση των γεγονότων που περιβάλλουν την εκκαλούμενη απόφαση είναι καθοριστικής σημασίας για να καταστεί δυνατός ο αιτούμενος έλεγχος της συνταγματικότητας αλλά και της ορθότητας της. Άλλωστε, ο Αρτέμης ως αιτητής - εφεσείοντας είχε το ανάλογο βάρος να παρουσιάσει τέτοια στοιχεία που θα δικαιολογούσαν την ακύρωση της απόφασης που προσβάλλει και που ισχυρίζεται ότι λήφθηκε εσφαλμένα προς όφελος του Διονυσίου ως αγοραστή του ακινήτου 7XXX1. Μεγαλύτερο δε ήταν το καθήκον του να παρουσιάσει τέτοια στοιχεία που θα δικαιολογούσαν και την αντισυνταγματικότητα του επίμαχου Νόμου ως ισχυρίζεται. Αυτό το καθήκον του ο Αρτέμης δεν το εκτέλεσε σωστά και το ότι Διευθυντής συμφωνεί μαζί του σε σχέση με ένα μεγάλο μέρος των γεγονότων, αυτό δεν αρκεί για να «σώσει» την κατάσταση αφού οι δύο τους δεν συμφωνούν σε σχέση με ουσιώδες γεγονός του ποια τελικά είναι η εκκαλούμενη απόφαση και ουδείς επιχείρησε να αμφισβητήσει ή να αντικρούσει τον άλλον επί αυτού του θέματος, είτε με αντεξέταση είτε άλλως πως. Σημειώνω ότι ούτε ο Διευθυντής αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του Αρτέμη ότι εξέδωσε την απόφαση Τεκ.3, ούτε όμως και ο Αρτέμης αμφισβήτησε τη θέση του Διευθυντή ότι η απόφαση που εξέδωσε είναι αυτή που ο τελευταίος επισυνάπτει ως Τεκ. Θ. Στη βάση όλων των πιο πάνω, είναι αδύνατο για το Δικαστήριο να επισέλθει στην εξέταση της ορθότητας της ουσίας ή της συνταγματικότητας της οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή εφόσον πολύ απλά δεν έχει καταδειχθεί ποια τελικά είναι αυτή η απόφαση που ζητείται να εξεταστεί και να ακυρωθεί. Αν είναι η απόφαση που παρουσίασε ο Αρτέμης ως Τεκ.3, αυτή δεν συνάδει με την ουσία της αίτησης του. Αν είναι η απόφαση που παρουσίασε ο Διευθυντής, αυτή δεν προσβάλλεται από τον Αρτέμη. Την ίδια στιγμή, οι δύο φερόμενες αποφάσεις αναφέρονται σε διαφορετικά γεγονότα και συνεπώς η ορθότητα και συνταγματικότητα τους δεν θα μπορούσε να εξεταστεί με τον ίδιο τρόπο. Όλα τα πιο πάνω είναι αρκετά για να σφραγίσουν την τύχη της αίτησης από αυτό το στάδιο εφόσον η εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αρτέμη καθίσταται αδύνατη. Για όλους τους λόγους που εξηγώ ανωτέρω, η παρούσα αίτηση / έφεση απορρίπτεται και λαμβανομένου υπόψη ότι όλοι οι διάδικοι συνέβαλαν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο στην δημιουργία της συγχυσμένης εικόνας που παρουσιάστηκε, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της και εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Civil/Final Αναφορά: Αίτηση Έφεση - Εγκλωβισμένοι Αγοραστές.- ΜΕΜΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο