← Κύπρος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1150/16, 25/2/2019

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1150/16, 25/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1150/16 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ, από Λεμεσό Ενάγοντες Και ΧΧΧΧΧΧ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από Λεμεσό Εναγόμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25.02.2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κα Πογιατζή για Νικόλα Θρασυβούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: Αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή αφορά αξίωση των εναγόντων για το ποσό των €950 που αντιστοιχεί σε οκτώ επιταγές που εξέδωσε η εναγόμενη προς όφελος τους και ακολούθως σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους η τελευταία χωρίς εύλογη αιτία και αδικαιολόγητα ανακάλεσε την πληρωμή τους. Πρόκειται για τις ακόλουθες επιταγές του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού για τα αντίστοιχα ποσά: Επιταγή ημερομηνίας 10.10.2014 με αρ. XXXXX8628 για το ποσό των €200,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.11.2014 με αρ. XXXXX3862 για το ποσό των €200,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.06.2015 με αρ. XXXXX8644 για το ποσό των €100,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.10.2015 με αρ. XXXXX8646 για το ποσό των €100,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.11.2015 με αρ. XXXXX8647 για το ποσό των €100,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.12.2015 με αρ. XXXXX8648 για το ποσό των €100,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.01.2016 με αρ. XXXXX8649 για το ποσό των €100,00σ. Επιταγή ημερομηνίας 10.02.2016 με αρ. XXXXX8650 για το ποσό των €50,00σ. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης οι ενάγοντες είναι συνεταιρισμός δικηγόρων και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο διατηρούσαν και εξακολουθούν να διατηρούν δικηγορικό γραφείο στην Λεμεσό ασκώντας τη δικηγορία σύμφωνα με το Νόμο. Κατά τον ίδιο ουσιώδη χρόνο η εναγόμενη ήταν πελάτισσα των εναγόντων. Η εναγόμενη στην παρούσα υπόθεση δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο και μετά από την επίδοση της αγωγής εμφανίσθηκε προσωπικά. Αφού πρώτα καταχώρησε ως υπεράσπιση έγγραφο που δεν συνάδει με τον ενδεδειγμένο τύπο ακολούθως καταχώρησε τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης η εναγόμενη αποδέχεται ότι εξέδωσε και παρέδωσε στους ενάγοντες τις επίδικες επιταγές τις οποίες ακολούθως ανακάλεσε. Σε σχέση με την ανάκληση των επιταγών ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες είχαν πληρωθεί για τα δικηγορικά έξοδα συγκεκριμένης υπόθεσης ποσό μεγαλύτερο από το ποσό των εξόδων που ψηφίσθηκε από τον Πρωτοκολλητή. Ως εκ τούτου αναταπαιτεί δήλωση του Δικαστηρίου ότι υπήρξε εύλογη αιτία στην ανάκληση των επιταγών και ότι η αγωγή είναι καταχρηστική. Οι ενάγοντες με την απάντηση τους στην υπεράσπιση αρνούνται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης και ισχυρίζονται ότι δεν υπήρχε εύλογη αιτία για την ανάκληση των επίδικων επιταγών. Αναφέρουν περαιτέρω ότι πέραν του ποσού των επιταγών η εναγόμενη οφείλει και το ποσό των €622,36 προς πλήρη εξόφληση του ποσού των €3.972,36 σεντ που είχε ψηφιστεί από τον Πρωτοκολλητή για τα δικηγορικά έξοδα της Αίτησης με Αρ. Ε58 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού-Πάφου. Η παρούσα αγωγή εκδικάσθηκε με βάση τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε. Συνεπώς ακολουθήθηκε η διαδικασία ταχείας εκδίκασης εφόσον η χρηματική διαφορά των διαδίκων δεν υπερβαίνει τις €3.

  1. Η ακρόαση της αγωγής διεξάχθηκε στη βάση έγγραφης μαρτυρίας, αφού ουδείς εκ των διαδίκων άσκησε το δικαίωμα αντεξέτασης και/ή προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας δυνάμει της Δ.30 θ.
  2. Προς απόδειξη της απαίτησης καταχωρήθηκε έγγραφη μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης από τον δικηγόρο ΧΧΧΧΧΧ Μιχαήλ και τη δικηγόρο ΧΧΧΧΧΧ Παύλου . Για την υπεράσπιση καταχωρήθηκε επίσης έγγραφη μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης από την Εναγόμενη. Σημειώνω εδώ ότι η έγγραφη μαρτυρία της ενάγουσας αποτελείται από 22 πυκνογραμμένες σελίδες και επισυνάπτονται σε αυτή αριθμός τεκμηρίων. Εκτενής είναι επίσης και η έγγραφη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧΧ Μιχαήλ στην οποία επίσης επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Έχω μελετήσει με την απαιτούμενη προσοχή την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου στην οποία όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι περιλαμβάνονται και γεγονότα που δεν άπτονται των επίδικων θεμάτων της παρούσας υπόθεσης. Συνεπώς ενόψει του μεγάλου περιεχόμενου της έγγραφης μαρτυρίας η πλήρης καταγραφή της δεν κρίνεται σκόπιμη αλλά αναφορά θα γίνει εκεί που κρίνεται αναγκαίο και τούτο μόνο σε συσχετισμό με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Όπως αναφέρεται πιο πάνω η εναγόμενη παραδέχεται ότι εξέδωσε και παράδωσε τις επίδικες επιταγές στους ενάγοντες καθώς και ότι ακολούθως ανακάλεσε την πληρωμή τους. Αντίγραφα των εν λόγω επιταγών επισυνάπτονται στην έγγραφη μαρτυρία των εναγόντων και παράλληλα δίδεται η εξήγηση ότι τα πρωτότυπα βρίσκονται κατατεθειμένα σε σχετικές ποινικές υποθέσεις που καταχωρήθηκαν εναντίον της εναγόμενης. Το μόνο συνεπώς ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο η ανάκληση έγινε ή όχι για εύλογη αιτία. Η πλευρά των εναγόντων με την μαρτυρία που προσκόμισαν προβάλλουν ότι η ανάκληση των επιταγών έγινε χωρίς εύλογη αιτία καθότι τα ποσά των επιταγών εξακολουθούν να οφείλονται. Αντίθετα η εναγόμενη με την μαρτυρία της ισχυρίζεται ότι έχει εξοφλήσει τους ενάγοντες και συνεπώς υπήρχε εύλογη αιτία για την ανάκληση των επιταγών. Όπως προκύπτει από τις εκατέρωθεν θέσεις των δύο πλευρών η εναγόμενη ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πελάτιδα των εναγόντων. Παρέμεινε αναντίλεκτο αλλά προκύπτει και από τα ενώπιον μου τεκμήρια ότι οι ενάγοντες εκπροσώπησαν την εναγόμενη στην Αίτηση με Αρ. Ε58 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού-Πάφου που καταχωρήθηκε εναντίον της καθώς και σε δύο άλλες υποθέσεις ήτοι την αίτηση διατροφής με αρ. 327/10 και την αίτηση διαζυγίου με αρ. 155/12 που καταχωρήθηκε εκ μέρους της εναγόμενης στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού. Μετά την αποπεράτωση της διαδικασίας στην αίτηση με Αρ. Ε58 οι σχέσεις των δύο πλευρών φαίνεται να διαρρήχθηκαν σε μεγάλο βαθμό. Το ζήτημα μάλιστα οδηγήθηκε σε καταγγελία προς το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου με την εναγόμενη να ισχυρίζεται την υπερχρέωση της από τους ενάγοντες και τους τελευταίους να απορρίπτουν την θέση αυτή και να ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη εξακολουθεί να οφείλει υπόλοιπο δικηγορικής αμοιβής. Και οι δύο πλευρές παραπέμπουν στις θέσεις που προέβαλαν στο Πειθαρχικό Συμβούλιο επισυνάπτοντας τεκμήρια τις εκατέρωθεν επιστολές τους. Σύμφωνα με τον Περί Συναλλαγματικών Νόμο Κεφ. 262 (βλέπε άρθρα 73,20 και 30), μια επιταγή ως εκ της φύσης της, τεκμαίρεται, ότι εκδόθηκε για καλό και νόμιμο αντάλλαγμα. Το άρθρο 30 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, δημιουργεί τεκμήριο αξίας και καλής πίστης. Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Chalmers on Bills of Exchange, Thirteenth Edition 8, ο όρος κάτοχος επιταγή υποδηλώνει τον νομίμως κατέχοντα την επιταγή ή τον κάτοχο της στη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Το τεκμήριο είναι βέβαια μαχητό και το βάρος για την ανατροπή του φέρει ο εναγόμενος. Σύμφωνα με το άρθρο 27

(2)του Νόμου, ο κάτοχος επιταγής θεωρείται εκ πρώτης όψεως ως κάτοχος για αξία και δεν είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την ύπαρξη αντιπαροχής. Λόγω του τεκμηρίου που δημιουργείται, το βάρος απόδειξης για την έλλειψη αντιπαροχής μετατίθεται στο πρόσωπο που επικαλείται την έλλειψη αντιπαραχής (βλ. Ρωμανός ν. Χρυσάνθου
(1991)1 ΑΑΔ 991).» Ως έχει άλλωστε σημειωθεί στην υπόθεση Βάσος Χαραλαμπίδης Λτδ ν Πάμπου Ψαρά
(2000)1 ΑΑΔ 849, το τεκμήριο που δημιουργείται και το οποίο μεταθέτει στους ώμους των εναγόμενων το βάρος απόδειξης, ενεργοποιείται αφού αποδειχθεί ο ισχυρισμός ότι ο ενάγων είναι κάτοχος της επιταγής . Ο ενάγοντας, ως υποδεικνύεται στην ίδια απόφαση απαλλάσσεται του βάρους να αποδείξει ότι είναι κάτοχος της επιταγής, εάν στην υπεράσπιση του εναγόμενου υπάρχει σχετική παραδοχή προς τούτο. Συνεπακόλουθα στην προκειμένη περίπτωση το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης, ότι υπήρχε εύλογη αιτία για την ενέργεια της εναγόμενης να προβεί σε ανάκληση των επίδικων επιταγών φέρει ασφαλώς η ίδια η εναγόμενη. Από την μαρτυρία των ΧΧΧΧΧΧ Μιχαήλ και ΧΧΧΧΧΧ Παύλου και τα κατατεθέντα τεκμήρια καταγράφονται συνοπτικά τα ακόλουθα: Περί τον Ιούλιο του 2014 μετά την έκδοση της απόφασης στην αίτηση Ε 58/11 η εναγόμενη προσήλθε στο γραφείο τους για να διευθετήσει το θέμα των δικηγορικών εξόδων γιατί παρόλο που είχε απορριφθεί η εναντίον της καταχωρηθείσα αίτηση το Δικαστήριο διέταξε όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδα της. Της αναφέρθηκε ότι τα δικηγορικά έξοδα ανέρχονταν στο ποσό των €3.850 συμπεριλαμβανομένου και του Φ.Π.Α έναντι του οποίου είχε καταβάλει το ποσό των €500 και παρέμενε συνεπώς υπόλοιπο το ποσό των €3.
  1. Η εναγόμενη έδωσε την ίδια μέρα έναντι του ποσού αυτού το ποσό των €1.000 σε μετρητά και τρείς επιταγές των €
  2. Τον Σεπτέμβριο του 2014 η εναγόμενη επισκέφθηκε εκ νέου το γραφείο των εναγόντων και παρέδωσε 12 μεταχρονολογημένες επιταγές των €100 έκαστην πληρωτέες από 10.12.14 μέχρι 10.1.16 και μία επιταγή των €50 πληρωτέα την 10.2.16 αφήνοντας έτσι οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €500 το οποίο παρέλειψε να καταβάλει. Εκείνη την μέρα επήλθε και η διένεξη μεταξύ των δύο πλευρών ένεκα της οποίας ακολούθησε στις 14.10.14 η καταχώρηση καταλόγου εξόδων για ψήφιση των εξόδων της ως άνω υπόθεσης από τον Πρωτοκολλητή. Τα δικηγορικά έξοδα υπολογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή την 1.12.14 στο ποσό των €3.97, 35 σεντ. Η εναγόμενη ανακάλεσε την πληρωμή των δύο εκ των τριών επιταγών των €200 που εξέδωσε τον Ιούλιο του
  3. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ποινική υπόθεση στην οποία η εναγόμενη κρίθηκε ένοχη. Ανακάλεσε επίσης την πληρωμή των επιταγών που ήταν πληρωτές στις 10.6.15 και αυτές που ήταν πληρωτέες από 10.10.15 μέχρι 10.2.
  4. Καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση για την ανάκληση της πληρωμής των επιταγών ημερ. 10.6.15 και 10.10.15 στην οποία η εναγόμενη κρίθηκε επίσης ένοχη. Ακολούθησε η καταχώρηση και τρίτης ποινικής υπόθεσης εναντίον της εναγόμενης για τις υπόλοιπες επιταγές που ανακλήθηκαν η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Μέρος των ποσών που η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στους ενάγοντες αφορούσαν την αίτηση διατροφής και την αίτηση διαζυγίου που καταχώρησαν εκ μέρους της στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού. Συγκεκριμένα τα ποσά που η εναγόμενη με βάση την καταγγελία της στο Πειθαρχικό Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στις 18.11.10 και 18.12.10 ήτοι πριν την καταχώρηση της Αίτησης Ε 58/11 αφορούσαν την αίτηση διατροφής για την οποία εισπράχθηκε συνολικά το ποσό των €
  5. Το ποσό των €500 που κατέβαλε η εναγόμενη στις 7.10.11 δόθηκε έναντι της υπόθεσης Ε 58/11 για το οποίο είχε εκδοθεί απόδειξη (τεκμ16α). Το ποσό των €500 που η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατέβαλε με την επιταγή με αρ. 32249708 στις 28.8.12 όπως και €500 που κατέβαλε σε μετρητά καταβάλλοντας συνολικά το ποσό των €1.000 αφορούσαν την αίτηση διαζυγίου. Προς τούτο επισυνάπτεται η απόδειξη τεκμ. 18 από το περιεχόμενο της οποίας φαίνεται ότι αφορά την αίτηση διαζυγίου και όχι την αίτηση Ε58/
  6. Η απόδειξη είσπραξης ημερ. 19.9.14 για το ποσό των €1.500 αυτή αφορά τις πληρωμές που έγιναν με βάση την απόδειξη ημερ. 7.10.11 και την πληρωμή του ποσού των €1.000 που έγινε τον Ιούλιο του
  7. Συγκεκριμένα όταν εκδόθηκε η απόδειξη ημερ. 7.10.11 για το ποσό των €500 δεν τηρείτο στο γραφείο των εναγόντων το σύστηνα «Ζυγός» και οι αποδείξεις εκδίδονταν από μπλοκ αποδείξεων με διπλότυπο. Λόγω της αλλαγής στο σύστημα και επειδή οι ενάγοντες δεν μπορούσαν να εντοπίσουν την απόδειξη που δόθηκε το 2011 για τα €500 όταν έγιναν από την εναγόμενη οι καταγγελίες στον Δικηγορικό Σύλλογο και περαιτέρω απείλησε να προβεί σε καταγγελίες στις αρμόδιες φορολογικές αρχές και εφόσον είχε ήδη καταβάλει και το ποσό των €1.000 σε μετρητά τον Ιούλιο του 2014 εξέδωσαν και της παρέδωσαν από το σύστημα «Ζυγός» απόδειξη για το συνολικό ποσό των €1.500 η οποία αντιστοιχούσε στο ποσό των €500 της προκαταβολής που κατέβαλε το 2011 και στο ποσό των €1.000 που κατέβαλε σε μετρητά τον Ιούλιο του
  8. Στην συνέχεια όμως εντοπίσθηκε η απόδειξη των €500 και ένεκα αυτού οι ενάγοντες εξέδωσαν εκ νέου απόδειξη για το ποσό των €1.000 διορθώνοντας την απόδειξη για το ποσό των €1.
  9. Αυτός είναι και ο λόγος που οι αποδείξεις για τα ποσά των €1.000 και €1.500 (τεκμ.16β και 16γ) αντίστοιχα φέρουν ίδια ημερομηνία ήτοι την 19.9.
  10. Όταν η εναγόμενη ανακάλεσε τις επιταγές των μηνών Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2014 δεν είχε στην κατοχή της την απόδειξη για το ποσό των €1.500 και συνεπώς ούτε και εύλογη αιτία για την ανάκλησης τους. Η απόδειξη αυτή της δόθηκε μετά την υποβολή καταγγελίας στο Πειθαρχικό Συμβούλιο και μετά την απαντητική επιστολή των εναγόντων ήτοι μετά τις 17.4.
  11. Η εναγόμενη με τη σειρά της υποστηρίζει ότι οι ενάγοντες έχουν εξοφληθεί πλήρως και επομένως η ανάκληση των επιταγών δεν έγινε χωρίς εύλογη αιτία. Από την έγγραφη μαρτυρία της συνοπτικά καταγράφονται τα ακόλουθα: Δεν αρνείται ότι οι ενάγοντες την εκπροσώπησαν και στις υποθέσεις του Οικογενειακού Δικαστηρίου και ουσιαστικά δεν καταρρίπτει τη θέση των εναγόντων ότι η ίδια κατέβαλε για τις υποθέσεις αυτές το συνολικό ποσό των €1.
  12. Είναι επίσης αποδεκτό εκ μέρους της ότι τα έξοδα της Αίτησης Ε 58/11 ψηφίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των €3.972, 36 σεντ. Από τα στοιχεία που κατατέθηκαν ενώπιον μου φαίνεται μάλιστα ότι μετά από τη διάρρηξη των σχέσεων της με τους ενάγοντες ήταν αίτημα και της ίδιας όπως τα έξοδα ψηφιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η θέση της εναγόμενης ότι πλήρωσε στους ενάγοντες και ποσά για τα οποία δεν έλαβε αποδείξεις τέθηκε με γενικό και αόριστο τρόπο και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Δεν ανέφερε ποια είναι συγκεκριμένα τα ποσά αυτά και πότε καταβλήθηκαν. Από την άλλη όμως βρίσκεται και σε αντίφαση με τη θέση της ότι μετά την καταγγελία που υπέβαλε έχει πλέον στην κατοχή της όλες τις αποδείξεις για τα ποσά που κατέβαλε στους ενάγοντες καθώς και αντίγραφα των επιταγών που πληρώθηκαν τα οποία και επισυνάπτει στην έγγραφη μαρτυρία της. Συγκεκριμένα η εναγόμενη με τη μαρτυρία της κατάθεσε σειρά αποδείξεων είσπραξης που εκδόθηκαν από τους ενάγοντες και που αυτές συμπονούνται στο ποσό των €3.
  13. Ακολούθως παραθέτει τις επιταγές που έχουν πληρωθεί τα ποσά των οποίων ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2.
  14. Ισχυρίζεται ότι το άθροισμα των ποσών αυτών που είναι €5.815 ξεπερνά κατά πολύ το ποσό που ψηφίσθηκε από τον Πρωτοκολλητή αλλά και εν πάση περιπτώσει το συνολικό ποσό της αμοιβής που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι χρέωσαν και για τις τρείς υποθέσεις στις οποίες την εκπροσώπησαν. Από τη μαρτυρία της εναγόμενης διαπιστώνεται πως δεν αμφισβητεί τη θέση των εναγόντων ότι για την αίτηση Ε58/11 κατέβαλε στους ενάγοντες τον Ιούλιο του 2014 το ποσό των €1.000 σε μετρητά και τρείς μεταχρονολογημένες επιταγές των €200 και ότι ακολούθως τον Σεπτέμβριο του 2014 παρέδωσε 12 μεταχρονολογημένες επιταγές των €100 έκαστην πληρωτέες σε ημερομηνίες μεταξύ 10.12.14 και 10.1.16 και μία επιταγή των €50 πληρωτέα την 10.2.
  15. Από τις επιταγές που περιγράφονται λεπτομερώς στην μαρτυρία των εναγόντων και δεν αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη ότι αυτές δόθηκαν για την αίτηση Ε58/11 με βάση τους δικούς της ισχυρισμούς πληρώθηκαν μόνο η επιταγή των €200 ημερ. 10.9.14 και εφτά επιταγές των €100 έκαστη με ημερομηνίες πληρωμής 10.12.14,10.1.15,10.2.15,10.3.15, 10.4.15, 10.5.15 και 10.9.
  16. Οι υπόλοιπες επιταγές που η εναγόμενη αναφέρει ότι έχουν τιμηθεί πλην αυτής των €500 που κατέβαλε στις 7.10.11 δεν προκύπτει να συνάδουν με τις επιταγές που δόθηκαν για τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης Ε58/11 όπως αυτές αναφέρονται στην μαρτυρία των εναγόντων και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την εναγόμενη. Συγκεκριμένα πρόκειται για επιταγές για ποσά άλλα και όχι για ποσά των €200 και €100 ως ήταν οι επιταγές που εκδόθηκαν και παραδόθηκαν από την εναγόμενη για την υπόθεση Ε58/
  17. Από τα πιο πάνω ενισχύεται η θέση των εναγόντων ότι τα ποσά που εισέπραξαν από την εναγόμενη αφορούσαν και τις δύο άλλες υποθέσεις στις οποίες την εκπροσώπησαν στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Αποδέχομαι συνεπώς από την μαρτυρία των εναγόντων ότι τα ποσά των €150 και €250 αντίστοιχα που πληρώθηκαν με επιταγές ημερομηνιών 18.11.10 και 18.12.10 δεν αφορούν την αίτηση Ε58/11 η οποία καταχωρήθηκε το
  18. Τούτο διότι δεν θα ήταν λογικό η εναγόμενη να πληρώσει τα συγκεκριμένα ποσά το έτος 2010 για υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον της το έτος
  19. Αποδέχομαι επίσης ότι το ποσό των €500 που η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατέβαλε με την επιταγή με αρ. 32249708 στις 28.8.12 δόθηκε για την διαδικασία διαζυγίου στο Οικογενειακό Δικαστήριο εφόσον αυτό προκύπτει και από το περιεχόμενο της απόδειξης που επισυνάπτεται ως το τεκμ. 18 στη μαρτυρία των εναγόντων. Ακολούθως εξετάζοντας τόσο τις αποδείξεις πληρωμής όσο και τις επιταγές που τιμήθηκαν και που επισυνάπτει αντίστοιχα η εναγόμενη ως τεκμήρια στην έγγραφη μαρτυρία της αφενός διαπιστώνεται ότι υπολογίζει στο συνολικό ποσό που κατέβαλε στους ενάγοντες τόσο την απόδειξη του ποσού των €1.000 όσο και την απόδειξη του ποσού των €1.500 με την ίδια ημερομηνία αλλά και την απόδειξη ημερ. 7.10.11 για το ποσό των €
  20. Ακολούθως το ποσό αυτό των €500 το προσθέτει και στα ποσά των επιταγών που πληρώθηκαν και συγκεκριμένα με την επιταγή ημερ. 7.10.11 με αριθ.
  21. Οι ενάγοντες έδωσαν την δική τους εκδοχή σε σχέση με την ύπαρξη της απόδειξης ημερ. 19.9.14 για το ποσό των €1.500 και την ύπαρξη δεύτερης απόδειξης ίδιας ημερομηνίας για το ποσό των €1.
  22. Η θέση τους μάλιστα ότι η απόδειξη ημερ. 7.10.11 που δόθηκε για το ποσό των €500 ήταν από μπλοκ αποδείξεων και όχι από το σύστημα «Ζυγός» διαπιστώνεται και από το αντίγραφο της απόδειξης που επισυνάπτει στην έγγραφη μαρτυρία της η εναγόμενη ως τεκμ 6 (η). Από την πλευρά της η εναγόμενη για τους λόγους που ακολουθούν κρίνω ότι δεν αντέκρουσε την εκδοχή των εναγόντων σε σχέση με την απόδειξη των €1.500 που η ίδια όμως προσθέτει στα ποσά που κατέβαλε στους ενάγοντες. Τούτο διότι παρέλειψε να δώσει οποιαδήποτε επαρκή εξήγηση που να ανατρέπει την εκδοχή αυτή των εναγόντων. Ενώ σε σχέση με την απόδειξη των €1.000 ημερ. 19.9.14 αποδέχεται ότι αυτή αφορά το ποσό που έδωσε στους ενάγοντες κατά την επίσκεψη της στο γραφείο τους τον Ιούλιο του 2014 παρέλειψε να δώσει οποιαδήποτε λογική εξήγηση σε σχέση με την ύπαρξη δεύτερης απόδειξης ίδιας ημερομηνίας για το ποσό των €1.
  23. Στην μαρτυρία της δεν αναφέρει πότε και κάτω από ποιες συνθήκες πλήρωσε το ποσό των €1.500 που αναφέρεται στη δεύτερη απόδειξη ημερ. 19.9.
  24. Η ίδια αποδέχεται και αποτελεί άλλωστε κοινό έδαφος ότι μετά τον Ιούλιο του 2014 επισκέφθηκε ξανά το γραφείο των εναγόντων τον Σεπτέμβριο του 2014 όπου και παράδωσε τις πιο πάνω περιγραφόμενες μεταχρονολογημένες επιταγές. Δεν ισχυρίσθηκε ότι μεταξύ των δύο εν λόγω επισκέψεων της κατέβαλε οποιονδήποτε άλλο ποσό στους ενάγοντες. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι επισκέφθηκε το γραφείο των εναγόντων στις 24 Σεπτεμβρίου 2014 και παρέδωσε τις μεταχρονολογημένες επιταγές και εκείνη την μέρα επήλθε και η διένεξη μεταξύ της και του δικηγόρου κ. Μιχαήλ την οποία περιγράφει μάλιστα με περισσή λεπτομέρεια. Μετά από αυτό ακολούθησαν οι εκ μέρους της καταγγελίες στις αρμόδιες αρχές και η ανάκληση των επιταγών. Δηλώνει μάλιστα στην έγγραφη μαρτυρία της τη δυσαρέσκεια της για το γεγονός ότι οι ενάγοντες επέμεναν στην έκδοση των εν λόγω μεταχρονολογημένων επιταγών από τον Σεπτέμβριο ενώ ακόμα δεν είχαν πληρωθεί οι προηγούμενες που είχαν στην κατοχή τους εννοώντας προφανώς τις 3 επιταγές που έδωσε τον Ιούλιο του
  25. Σε κανένα σημείο της μακροσκελούς έγγραφης μαρτυρίας της η εναγόμενη δεν ισχυρίζεται ότι μεταξύ των δύο ως άνω επισκέψεων της ή σε οποιανδήποτε άλλη περίπτωση κατέβαλε στους ενάγοντες σε μετρητά το ποσό των €1.500 το οποίο όμως η ίδια προσθέτει στα ποσά που ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στους ενάγοντες. Επιπρόσθετα των πιο πάνω εξετάζοντας και τη γραπτή καταγγελία που υπέβαλε η εναγόμενη στον Παγκύπρια Δικηγορικό Σύλλογο που επισυνάπτεται στην μαρτυρία και των δύο πλευρών (τεκ. 10 και τεκ. 9 αντίστοιχα) όπου η εναγόμενη καταγράφει τα μετρητά και τις επιταγές που έδωσε στους ενάγοντες πουθενά δεν φαίνεται να ισχυρίζεται οποιαδήποτε πληρωμή του ποσού των €1.500 σε μετρητά. Για τους λόγους συνεπώς που εξηγούνται πιο πάνω αποδέχομαι ως συνάδουσα με τη λογική την εκδοχή των εναγόντων σε σχέση με την ύπαρξη της δεύτερης απόδειξης ημερ. 19.9.14 για το ποσό των €1.
  26. Στη βάση συνεπώς των όσων διαπιστώνονται πιο πάνω εξετάζοντας τα ποσά των υπόλοιπων αποδείξεων που επισυνάπτει η εναγόμενη και οι οποίες φαίνεται από το περιεχόμενο τους να αφορούν την αίτηση Ε58/11 αυτά ανέρχονται στο ποσό των €
  27. Επίσης με βάση τα όσα διαπιστώνονται πιο πάνω τα ποσά των επιταγών που έχουν πληρωθεί σε σχέση με την αίτηση Ε58/11 αφού αφαιρεθεί το ποσό των €500 ημερ. 7.10.11 που υπολογίσθηκε στα ποσά των αποδείξεων αυτά ανέρχονται στο ποσό των €
  28. Συνεπώς προκύπτει ότι η εναγόμενη πλήρωσε για τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης Ε58/11 το συνολικό ποσό των €2.800 ενώ το ποσό που της ζητήθηκε από τους ενάγοντες ήταν €3.850 με το οποίο βάσει της μαρτυρίας αρχικά συμφώνησε αφού πλήρωσε τα €1.000 και παρέδοσε τις μεταχρονολογημένες επιταγές ενώ ακολούθως και αφού διαρρήχθηκαν οι σχέσεις της με τους ενάγοντες και συγκεκριμένα με τον Μιχαήλ τα δικηγορικά έξοδα της εν λόγω υπόθεσης την 1.12.14 ψηφίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου στο ποσό των €3.972,36 σεντ. Επομένως εφόσον η εναγόμενη πλήρωσε για τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης Ε58/11 το συνολικό ποσό των €2.800 εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €1.172,36 σεντ. Στην βάση συνεπώς των πιο πάνω καταλήγω στα ανάλογα ευρήματα για την ύπαρξη σχέσης δικηγόρου πελάτη μεταξύ των δύο πλευρών και ότι η εναγόμενη εκπροσωπήθηκε από τους ενάγοντες στις υποθέσεις που αναφέρονται πιο πάνω. Για τις διαδικασίες ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου η εναγόμενη κατέβαλε το συνολικό ποσό των €1.
  29. Για τα δικηγορικά έξοδα των εναγόντων για την αίτηση Ε58/11 ενώ η εναγόμενη αρχικά αποδέχθηκε να καταβάλει το ποσό των €3.850 ακολούθως και αφού διαρρήχθηκαν οι σχέσεις της με τους ενάγοντες και συγκεκριμένα με τον Μιχαήλ αυτά ψηφίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή την 1.12.14 στο ποσό των €3.972,36 σεντ. Η εναγόμενη πλήρωσε για τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης Ε58/11 το συνολικό ποσό των €2.800 και εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €1.172,36 σεν. Οι επίδικες επιταγές που ανακλήθηκαν από την εναγόμενη είναι αποδεκτό ότι εκδόθηκαν εκ μέρους της και παραδόθηκαν στους ενάγοντες έναντι των αναφερόμενων δικηγορικών εξόδων. Δεν έχει τεθεί βέβαια ενώπιον μου ο χρόνος ανάκλησης των επίδικων επιταγών. Η ίδια ισχυρίζεται ότι ανακαλούσε ξεχωριστά μία προς μία κάθε φορά τις επιταγές πριν από την ημερομηνία που αυτές ήταν πληρωτέες. Ουσιαστικό είναι όμως ότι κατά το χρόνο που η εναγόμενη ανακάλεσε τις επιταγές εξακολουθούσε να οφείλει το ως άνω υπόλοιπο στους ενάγοντες. Με βάσει τα πιο πάνω συμπεράσματα του Δικαστηρίου όταν η εναγόμενη ανακάλεσε τις επιταγές που ήταν πληρωτέες στις 10.10.14 και 10.11.14 τα δικηγορικά έξοδα που απαίτησαν οι ενάγοντες και αρχικά η ίδια συμφώνησε να καταβάλει ήταν €3.850 ενώ όταν ανακάλεσε τις επιταγές που ήταν πληρωτέες σε ημερομηνίες μεταξύ 10.6.15 και 10.1.16 τα έξοδα μετά και από δικό της αίτημα είχαν ήδη ψηφιστεί από τον Πρωτοκολλητή στο ποσό των €3.972,36 σεντ. Εξακολουθούσε συνεπώς να οφείλει στην πρώτη περίπτωση το ποσό των €1050 και στη δεύτερη το ποσό των €1.172,36 σεντ. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω καταλήγω ότι η εναγόμενη απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης και δεν έχει καταδείξει εύλογη αιτία για την ανάκληση των επίδικων επιταγών. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €950 με νόμιμο τόκο πλέον τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............ Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Ανάκληση πληρωμής επιταγής - Ταχείας εκδίκασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.