ΚΟΡΑΗ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, (Σ.Ε.ΔΙ.ΠΕ.Σ ΛΤΔ), Αρ. Αγωγής: 246/19, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 246/19 Μεταξύ:
- **** ΚΟΡΑΗ
- **** ΚΟΡΑΗ
- **** ΚΟΡΑΗ Εναγόντων -και- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, (Σ.Ε.ΔΙ.ΠΕ.Σ ΛΤΔ) Εναγομένης Αίτηση ημερ. 7.2.19 υπό Εναγόντων για Ενδιάμεσα Διατάγματα 28 Φεβρουαρίου 2019 Για Ενάγοντες: κ. Π. Γεωργίου για κ. Χριστόδουλο Ονουφρίου Για Εναγόμενους: κ. Α. Ιωάννου για Α. Ι. Κίτσιος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση τους οι Ενάγοντες ζητούν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων διά των οποίων να απαγορεύεται στην Εναγόμενη: A. Να προχωρήσει στην εκποίηση του τεμαχίου
- Β. Να πωλήσει το τεμάχιο 755 βάσει Ειδοποίησης ΙΑ. Γ. Να συνεχίσει τη διαδικασία εκποίησης. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4-6 του Κεφ.6, στο άρθρο 44Γ του Ν.9/65, στην Οδηγία της Κ.Τ.Κ., στη Δ.48, σε άρθρα του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ και στις συμφυείς εξουσίες. Στη συνοδεύουσα την αίτηση ένορκη δήλωση του ο Ενάγων 1 κ. Κοραής αναφέρει μεταξύ άλλων (στις παραγράφους 3-5): «
- Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, η παρούσα αίτηση είναι κατεπείγουσα αφού πλέον, με την ισχύουσα νομοθεσία, μόνο με την άμεση έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα μπορέσω να καταχωρήσω την προβλεπόμενη από τον Νόμο Αίτηση-Έφεση, ζητώντας τον παραμερισμό των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» και κατ΄ επέκταση την ακύρωση του πλειστηριασμού που ορίστηκε για τις 09/07/
- Όπως ενημερώνομαι από τους δικηγόρους μου, η Αίτηση-Έφεση πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής της ειδοποίησης ΙΑ. Στις 30/01/2019 μου επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ». Δηλαδή εντός 30 ημερών από τις 30/01/2019 (ημερομηνία επιβεβαιωμένης αποστολής Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ») μπορώ να καταχωρήσω την Αίτηση-Έφεση. Δηλαδή μέχρι την 01/03/
- Μέχρι την ημερομηνία αυτή, θα πρέπει να έχω ήδη εξασφαλίσει τα αιτούμενα διατάγματα. Για να μπορούμε να καταχωρήσουμε Αίτηση-Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο με την οποία θα παραμεριστεί η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης θα πρέπει να εξασφαλίσουμε προσωρινό διάταγμα που θα σταματά την εκποίηση και να επισυνάπτουμε το διάταγμα αυτό στην Αίτηση-Έφεση που πρέπει να καταχωρηθεί μέχρι την 01/03/2019 ως επεξήγησα ανωτέρω.
- Στο σημείο αυτό, αναφέρω η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», μας είχε επιδοθεί στις 03/10/2018, την οποία επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Ο λόγος για τον οποίο δεν καταχωρήσαμε νωρίτερα αγωγή και αίτηση ζητώντας τα αιτούμενα διατάγματα, είναι διότι εκτός του ότι βρισκόμασταν σε δεινή οικονομική κατάσταση και ήταν εξαιρετικά δύσκολο να αποταθούμε σε δικηγόρο και να εμπλακούμε σε διαδικασίες που απαιτούν την καταβολή υψηλών δικηγορικών εξόδων και δικαστικών τελών, είχαμε παράλληλα συναντήσεις με υπεύθυνους στο τμήμα δανείων της Εναγόμενης. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως με την πώληση της ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΤΔ και τη μεταφορά του ενεργητικού της εταιρείας σε άλλη τράπεζα, ήτοι την Ελληνική Δημόσια Εταιρεία Λτδ και μέρος του παθητικού της στην Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτησις καθώς και σε άλλη εταιρεία ανάκτησης χρεών, ήτοι την Altamira Asset Management Ltd, δημιουργήθηκε ένα χάος όσο αφορά τα δάνεια και τις υποθήκες, κάτι που μας σύγχυσε σε βαθμό που να μην ξέραμε που να αποταθούμε για να διευθετήσουμε τις εκκρεμότητες των δανείων μας. Αναφέρω ακόμη πως με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου, οι προϋποθέσεις επιτυχίας της Αίτησης-Έφεσης έχουν αλλάξει και έτσι αποτελεί μονόδρομο η καταχώρηση της παρούσας». Πιο κάτω εξηγεί ότι περί το 2003 ο ίδιος και η σύζυγος του αρχικά εξασφάλισαν στεγαστικό δάνειο ύψους Λ.Κ.70.000, το οποίο αργότερα ενσωμάτωσαν σε μεγαλύτερο δάνειο ύψους Λ.Κ.193.000 αποδεχόμενοι παροτρύνσεις της Εναγομένης αλλά και πιεζόμενοι χρονικά για την ολοκλήρωση της κατοικίας τους. Όπως περαιτέρω αναφέρει (στις παραγράφους 14-18): «
- Είναι η θέση μας ότι οι ως άνω συμφωνίες δανείων και όλες οι παρεπόμενες συμφωνίες αυτών είναι άκυρες αφού συνάφθηκαν κατόπιν πίεσης και οικονομικού εξαναγκασμού σε σχέση με την ανάγκη μας για χρηματοδότηση.
- Κατά παράβαση της ως άνω συμφωνίας, η Εναγόμενη καταχρηστικά και ανέντιμα και κατά παράβαση των ρητών και εξυπακουόμενων όρων των συμφωνιών δανείων και χωρίς να μας προειδοποιήσει προέβαινε σε μονομερή αύξηση του περιθωρίου κέρδους της.
- Κατά παράβαση των συμφωνιών, η Τράπεζα προέβαινε σε κατά καιρούς μονομερή αύξηση του περιθωρίου επιτοκίου και μας επέβαλλε να δεχθούμε την αύξηση του περιθωρίου, χωρίς να έχουμε ενημέρωση για την μέθοδο που χρησιμοποιούσε για να προβεί σε τέτοια αύξηση.
- Η Τράπεζα εφάρμοζε τέτοια μέθοδο υπολογισμού των τόκων με αποτέλεσμα να προβαίνει σε ανατοκισμό πέραν των 2 φορών τον χρόνο.
- Σε σχέση με τον όρο που έδιδε το δικαίωμα στην Τράπεζα να προβαίνει σε μονομερή αύξηση του επιτοκίου, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, οποιαδήποτε αύξηση έπρεπε να είναι σύμφωνη με τις συνθήκες της αγοράς. Αντί αυτού η Τράπεζα προέβαινε σε μονομερή αύξηση κατά το δοκούν όλως αντίθετη με τις συνθήκες της αγοράς που κατά τον ουσιώδη χρόνο επέβαλλαν την μείωση των επιτοκίων». Προσθέτει σε άλλο σημείο πως οι πιο πάνω ενέργειες έγιναν αυθαίρετα και κατά παράβαση όρων της συμφωνίας δανείου, οπότε είναι άκυρες, όπως και οποιαδήποτε χρέωση των λογαριασμών με τα νέα επιτόκια. Εξ ου και ισχυρίζεται ότι δικαιούνται σε επιστροφή των ποσών που χρεώθηκαν. Συνοψίζοντας αναφέρει αφενός πως η Τράπεζα για να τους πείσει να συνάψουν τα δάνεια προέβη σε παραπλανητικές ενέργειες οι οποίες ισοδυναμούν με αθέμιτη εμπορική πρακτική και ψευδείς παραστάσεις και αφετέρου πως οι όροι για μονομερή μεταβολή επιτοκίου και μονομερούς τερματισμού είναι καταχρηστικοί, εξ ου και ζητείται ακύρωση των δανείων καθώς και των υποθηκών. Προς τούτο έχουν αποταθεί στον ελεγκτή τους ο οποίος «ετοίμασε σχετική μελέτη» για υπολογισμό όλων των υπερχρεώσεων, «η οποία δεν είναι έτοιμη ακόμη» (sic) όμως με τη μέχρι σήμερα ανάλυση του οι υπερχρεώσεις είναι περί το 20% του κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενου ποσού. Σε άλλο σημείο προβάλλει ότι το ενυπόθηκο αποτελεί την οικογενειακή κατοικία και ότι καμία τράπεζα δεν αποδέχεται να τους χρηματοδοτήσει. Από τον Ιανουάριο του 2018 ευρίσκονται σε επικοινωνία με την Εναγομένη για διευθέτηση του χρέους αλλά παρά τις προσπάθειες των (Εναγόντων) η διευθέτηση καθυστερεί αδικαιολόγητα κυρίως λόγω της κατάρρευσης του Συνεργατισμού και του χάους που επικράτησε. Για αυτό καταχώρισαν την αγωγή και ζητούν διατάγματα αλλά παρόλα αυτά ετοιμάζουν, και θα έχουν πολύ σύντομα, πρόταση για εφάπαξ εξόφληση του δανείου ή πρόταση για αναδιάρθωση με εξόφληση και εξάλειψη της υποθήκης. Το γεγονός ότι ετοιμάζουν πρόταση για αποπληρωμή του ορθώς οφειλομένου ποσού δεν διαφοροποιεί την κατάσταση και πρέπει να εμποδιστεί η Εναγόμενη διότι αν γίνει εκποίηση το ποσό θα είναι υποτιμημένο σε σχέση με την πραγματική αξία του ενυπόθηκου. Καταλήγει λέγοντας ότι εάν το δικαστήριο συμφωνήσει πως πράγματι έγιναν υπερχρεώσεις τότε οι Ενάγοντες είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα νομίμως οφειλόμενα αλλά πρέπει να καθοριστούν αυτά πρώτα από το δικαστήριο. Ένσταση Η Εναγόμενη με την ένσταση της προέβαλε εννέα λόγους προς απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι δεν συντρέχουν οι καθιερωμένες προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων, η αίτηση είναι καταχρηστική, τα διατάγματα ζητούνται για να εξασφαλιστεί λόγος έφεσης και στο ότι η ένορκη δήλωση περιέχει αντιφάσεις. Στη σχετική ένορκη δήλωση του ο λειτουργός της Εναγομένης κ. Ζαμπάς επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης με έμφαση στις αντιφάσεις της ένορκης δήλωσης των Εναγόντων, αμφισβητώντας την αναφορά τους ότι το ακίνητο χρησιμοποιείται ως κατοικία οποιουδήποτε. Νομική Πτυχή: Είναι καλώς νομολογημένο ότι σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) 354). Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (βλ. Νικόλα v. Κεφάλα κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572). Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Σοβαρό Ζήτημα Ως προς το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σημειώνεται πως αυτό διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (βλ. American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει καταχωριστεί ακόμα η Έκθεση Απαίτησης. Στην Οπισθογράφηση Απαίτησης αξιώνονται διάφορες αναγνωριστικές δηλώσεις και διαζευκτικά η ακύρωση των επίδικων συμφωνιών ή η μείωση ποσών, αξιώσεις οι οποίες προκύπτουν και μέσα από την ένορκη δήλωση των Εναγόντων. Αναμφίβολα τα πιο πάνω ζητήματα συνιστούν σοβαρά ζητήματα για τα οποία, εάν εν τέλει επιτύχουν οι Ενάγοντες, θα δικαιούνται σε ανάλογες ουσιαστικές θεραπείες. Πιθανότητα Επιτυχίας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτό το οποίο απαιτείται είναι να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Στην παρούσα περίπτωση σημειώνεται κατ' αρχάς πως η Εναγόμενη έχει δίκαιο όταν ισχυρίζεται στη δική της αγόρευση πως παρατηρούνται αντιφατικές θέσεις στην ένορκη δήλωση των Εναγόντων αφού από τη μια υπάρχουν ισχυρισμοί για ακυρότητα εξ υπαρχής όλων των συμφωνιών και από την άλλη προβάλλεται έντονα η πρόθεση και η ικανότητα εξόφλησης του χρέους εάν αφαιρεθούν κάποια ποσά. Στην πραγματικότητα με την αγόρευση τους οι Ενάγοντες δεν επιμένουν στις εισηγήσεις περί ακυρότητας. Αντιθέτως εστιάζονται στα θέματα μείωσης των οφειλόμενων ποσών. Άλλωστε και το επικληθέν από αυτούς άρθρο 6 του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Ν.93(i)/96 προνοεί πως οι καταχρηστικές ρήτρες δεν δεσμεύουν τον καταναλωτή και όχι ότι αυτές επάγονται ακυρότητα ολόκληρης της σύμβασης. Αντιθέτως στο εδ.
(2)του άρθρου 6 προνοείται πως η σύμβαση εξακολουθεί να δεσμεύει εκτός αν με την αφαίρεση των καταχρηστικών όρων δεν μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται η σύμβαση, πράγμα το οποίο δεν έχει προβληθεί στην παρούσα. Παρέλκει να επισημανθεί πως για θέματα παραπλάνησης ή ψευδών παραστάσεων δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία δυνητικά, έστω, θα μπορούσε να κριθεί ως ικανοποιητικό υπόβαθρο για τέτοια ορατή πιθανότητα κατά την ακρόαση της ουσίας. Όπως εξηγείται στην αγόρευση των Εναγόντων, οι ίδιοι θα επιδιώξουν κατά την ακρόαση της ουσίας την ακύρωση των συμφωνιών κυρίως λόγω της ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών με βασικό άξονα το μονομερές δικαίωμα μεταβολής του περιθωρίου και του επιτοκίου. Παρά τα όσα άλλα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση τους εντούτοις (μέσα από την αγόρευση) διαφαίνεται πως εστιάζονται και προωθούν κυρίως αυτά τα δύο ζητήματα έχοντας ως βάση την άποψη του οικονομικού τους αναλυτή ότι οι φερόμενες υπερχρεώσεις ανέρχονται περί το 20% του κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενου ποσού. Δεν θα συμφωνήσω, συνεπώς, ότι τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα ορατής πιθανότητας επιτυχίας σε οποιαδήποτε βάση με την οποία επιδιώκεται ακύρωση των συμφωνιών. Αυτό το οποίο δύναται να λεχθεί είναι πως οι Ενάγοντες έχουν καταδείξει κάποια πιθανότητα να υπάρξει μείωση των οφειλομένων ποσών και είναι αυτό το οποίο επιδιώκουν, επικαλούμενοι μάλιστα άλλες πρωτόδικες αποφάσεις, στις οποίες εν τέλει αφαιρέθηκαν κάποιες υπερχρεώσεις, στη βάση παρόμοιων επιχειρημάτων. Ειδικότερα, σε σχέση με αυτή την πιθανότητα, σημειώνεται ότι στην επίδικη Ειδοποίηση ΙΑ αναφέρεται πως το απαιτητό ποσό ανέρχεται στις €716.980 συν τόκους. Κατά συνέπειαν, εάν εν τέλει επιτύχουν οι Ενάγοντες και στη βάση των εκτιμήσεων του δικού τους οικονομικού αναλυτή (περί υπερχρεώσεων ύψους 20%) το ποσό το οποίο θα υπόκειται σε αφαίρεση θα είναι περί τις €143.396, αφήνοντας οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €573.584 συν τόκους προς όφελος της Εναγομένης, για το οποίο δεν προβάλλεται οποιοδήποτε επιχείρημα ότι θα πρέπει να μην εισπραχθεί. Αντιθέτως το όποιο ποσό μετά την αφαίρεση των υπερχρεώσεων, παρουσιάζεται ως αποδεκτό υπόλοιπο. Οι ίδιοι οι Ενάγοντες, αν και επικαλούνται την οικονομική ανάλυση, δεν αναφέρονται σε οποιαδήποτε απόπειρα πληρωμής του αποδεκτού από αυτούς υπολοίπου. Αντιθέτως παραθέτουν επιστολή τους ημερ. 14.11.14 (Τεκμήριο 4) περί αδυναμίας πληρωμής (του ποσού της μηνιαίας δόσης) χωρίς αναφορά στο κατά πόσον κατέβαλαν κάποιο ποσό από τότε μέχρι σήμερα. Η αναφερόμενη από τους ίδιους καταχώριση των στοιχείων τους στο σύστημα ΑΡΤΕΜΙΣ τείνει να δείξει πως δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε πληρωμές, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται και από την αξίωση τους στην ένορκη δήλωση (παρ. 59) όπως καθοριστεί πρώτα το ποσό κατά την ακρόαση της αγωγής, όταν αυτή εκδικαστεί, και στη συνέχεια θα το πληρώσουν. Βέβαια, δεν παραγνωρίζεται και η αντιφατική παραπλήσια θέση των Εναγόντων ότι ετοιμάζουν και θα έχουν πολύ σύντομα πρόταση για εφάπαξ εξόφληση ή πρόταση για αναδιάρθρωση και εξάλειψη της υποθήκης. Η θέση αυτή βέβαια επιβεβαιώνει έτι περαιτέρω πως δεν θα προωθηθούν οι εισηγήσεις περί ακυρότητας των συμφωνιών και πως το μόνο βάσιμο ζήτημα είναι η εξασφάλιση κάποιου χρόνου για τη σκοπούμενη διαπραγμάτευση, ο οποίος όμως παρέχεται ούτως ή άλλως, δεδομένου ότι ο πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί για τις 9.7.19. Υπό τις περιστάσεις αυτές δεν συμφωνώ ότι, πέραν του θέματος κάποιων υπερχρεώσεων, έχει καταδειχθεί για οποιαδήποτε άλλη βάση αγωγής ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να λεχθεί ότι εάν αφεθεί να προχωρήσει ο πλειστηριασμός του ακινήτου αναμφίβολα αυτό θα αποκτηθεί από τρίτο πρόσωπο και βέβαια δεν θα μπορεί να αποδοθεί στο μέλλον στους Ενάγοντες η συγκεκριμένη οικία, η οποία βέβαια οικοδομήθηκε με τα χρήματα που είχαν εξασφαλιστεί από τα δάνεια. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα επιδίκασης αποζημιώσεων που θα μπορούσαν υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις να αποκαταστήσουν την απώλεια της συγκεκριμένης οικίας. Ισοζύγιο Ευχέρειας Όμως η διαπίστωση συνδρομής των τριών βασικών προϋποθέσεων δεν οδηγεί αυτομάτως στην έκδοση ή οριστικοποίηση μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Όπως έχει πρόσφατα αναφερθεί στην υπόθεση Κοινοτικού Συμβουλίου χχχ ν. Σούλη, Πολ. Έφ. Ε75/2015, ημερ. 7.12.18, μετά τη διαπίστωση συνδρομής των προϋποθέσεων (του άρθρου 32) το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον είναι «δίκαιον ή πρόσφορον» να προβεί στην έκδοση του διατάγματος και η οποιαδήποτε σχετική απόφαση αποτελεί προϊόν διακριτικής εξουσίας με αναφορά στα συγκεκριμένα επίδικα γεγονότα. Η εν λόγω εξέταση γίνεται με αναφορά στο ισοζύγιο της ευχέρειας, όρος ο οποίος αντανακλά πιο άμεσα στην επίδραση του ενδιάμεσου διατάγματος στα αντίστοιχα συμφέροντα των διαδίκων, μέχρις ότου κριθεί οριστικά η μεταξύ τους διαφορά. Αυτό το οποίο εξετάζεται είναι οι συνέπειες από την έκδοση ή τη μη έκδοση του διατάγματος και η προσοχή εστιάζεται στο να ισοζυγιστεί ο κίνδυνος αδικίας η οποία τυχόν θα προκύψει αν μελλοντικά διαφανεί ότι η ενδιάμεση απόφαση ήταν εσφαλμένη (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788, Ευστρατίου v. Dicran Ouzounian and Company Ltd, Πολ. Έφ. 292/10, ημερ. 20.1.14). Χαρακτηριστικά, στην πιο πάνω πρόσφατη απόφαση παρατίθεται από τη National Commercial Bank Jamaica v. Olint Corpn
(2009)1 W.L.R. (PC) το ακόλουθο απόσπασμα: "What is required in each case is to examine what on the particular facts of the case the consequences of granting or withholding of the injunction is likely to be". Στην παρούσα περίπτωση έχει διαφανεί ότι οι Ενάγοντες αποδέχονται κατά βάσιν την ύπαρξη σημαντικού μέρους του χρέους (περί το 80%) και ότι αυτό το οποίο ουσιαστικά επιζητούν είναι την εξασφάλιση χρόνου για τη διαπραγμάτευση, υποβολή προτάσεων, αφαίρεση υπερχρεώσεων και εξόφληση του νομίμως (κατά τους ίδιους) οφειλομένου υπολοίπου, το οποίο όμως όπως έχει λεχθεί είναι περί τις €573.584. Οι ίδιοι οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το ακίνητο με την οικία αξίζει πολύ περισσότερο από το οφειλόμενο χρέος. Αυτό αυτομάτως εξαιρεί την περίπτωση από τον ορισμό της «κύριας κατοικίας» του άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/65, αφού ως τέτοια ορίζεται η κατοικία της οποίας η εκτιμημένη αξία δεν υπερβαίνει τις €350.000, πράγμα που δεν φαίνεται να ισχύει στην παρούσα. Από την άλλη πλευρά τα δάνεια δεν φαίνεται να εξυπηρετούνται εδώ και τουλάχιστον πέντε έτη και δεν έχει εξευρεθεί κάποια λύση αναδιάρθρωσης με αποτέλεσμα τα πράγματα να οδηγήσουν την Εναγομένη στη διαδικασία εκποίησης. Η αναστολή της διαδικασίας αυτής μέχρι οριστικής εκδίκασης για να αποφασιστεί δικαστικώς το τυχόν ποσό το οποίο συνιστά υπερχρεώσεις θα εσήμαινε, λαμβάνοντας υπόψιν το υφιστάμενο δικαστικό πρόγραμμα και τις εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις στην αντίστοιχη κλίμακα, πως θα υπήρχε αδράνεια για πολυετή περίοδο, ήτοι περί τα επτά έτη, αν ληφθεί υπόψιν ο μέσος απαιτούμενος χρόνος, στοιχείο το οποίο θα είχε αβέβαιες συνέπειες ως προς την αξία του ακινήτου και τη σημερινή δυνατότητα κάλυψης του χρέους μέσω του εκπλειστηριάσματος. Εννοείται πάντοτε πως το οποιοδήποτε επιπλέον ποσό εισπραχθεί είτε τώρα είτε αργότερα αναλόγως και της τελικής έκβασης της αγωγής θα επιστραφεί ούτως ή άλλως στους Ενάγοντες. Τα πιο πάνω βέβαια, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η πιθανή αναγκαιότητα κρίσης σε δεύτερο βαθμό μέσω έφεσης. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω κρίνεται πως θα προκαλούσε μεγαλύτερη αδικία η έκδοση οποιουδήποτε των διαταγμάτων και η παγοποίηση της κατάστασης για τόσο μακρύ διάστημα ενόψει του ότι η διαφορά έγκειται στο 20% περίπου του αξιούμενου ποσού και κυρίως με δεδομένο ότι παρέχεται χρόνος μέχρι τον προγραμματισθέντα πλειστηριασμό (στις 9.7.19) για την όποια αναγκαία διαβούλευση ως εισηγούνται οι Ενάγοντες. Ασκώντας λοιπόν τη διακριτική μου ευχέρεια θεωρώ δικαιότερο και προσφορότερο όπως μη εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €600 έξοδα συν Φ.Π.Α. προς όφελος της Εναγομένης και εις βάρος των Εναγόντων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο