Μιχαήλ κ.α. ν. Τσίκκος κ.α., Αρ. Αγωγής: 17/2011, 28/1/2019

Μιχαήλ κ.α. ν. Τσίκκος κ.α., Αρ. Αγωγής: 17/2011, 28/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 17/2011 xxxxx Μιχαήλ Ενάγοντας -ν- 1) xxxxx Τσίκκος 2) xxxxx Νικολάου Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 21/02/2011: xxxxx Ενάγοντας -ν- 1) xxxxx Τσίκκος 2) xxxxx Χατζηβαρνάβας Εναγομένων -------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντες: κ. Μ. Καραΐσκος Για Ενάγοντα εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο: κα Ν. Δημητρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά σε τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στις 12/102010 και ώρα 15:00, στη διασταύρωση των δρόμων Σπύρου Λάμπρου και Γρηγορίου Ξενοπούλου στη Λεμεσό. Η εικόνα που παρουσίαζαν κατά τον ουσιώδη χρόνο οι επίμαχοι οδοί, συνιστά κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Την παραθέτω. Προς στα βόρεια της, η οδός Γρ. Ξενοπούλου εφάπτεται κάθετα με τη λεωφόρο Γρίβα Διγενή και προς στα νότια εκτείνεται μέχρι την περιοχή του «εναερίου». Η οδός τέμνεται στη μέση από την οδό Σπ. Λάμπρου και στο σημείο που συναντούνται βρίσκεται η διασταύρωση που έγινε το επίδικο ατύχημα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, η μεν Σπ. Λάμπρου ήταν τόσο πριν όσο και μετά την επίμαχη διασταύρωση διπλής κατευθύνσεως δρόμος, η δε Γρ. Ξενοπούλου, από την επίμαχη διασταύρωση και προς τα βόρεια, ήτοι προς τη Γρ. Διγενή ήταν μονής κατεύθυνσης ενώ μονής κατεύθυνσης ήταν και προς την αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι από την επίμαχη διασταύρωση και προς τα νότια, δηλαδή προς την περιοχή του εναερίου. Ουσιαστικά, είτε από τη Γρ. Διγενή είτε από τον εναέριο, για να φτάσει κάποιος στην επίμαχη διασταύρωση μέσω της οδού Γρ. Ξενόπουλου θα έπρεπε να οδηγήσει μονόδρομο. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, κατά τον ουσιώδη χρόνο του ατυχήματος, ο εναγόμενος 2 οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα XXXXX13, ιδιοκτησίας του εναγόμενου 1, επί του οδού Γρ. Ξενοπούλου, με κατεύθυνση από τη Γρ. Διγενή προς την επίμαχη διασταύρωση, ήτοι από βόρεια προς νότια. Οδηγούσε δηλαδή μονόδρομο. Τη δεδομένη στιγμή ο ενάγοντας οδηγούσε επί της οδού Σπ. Λάμπρου με κανονική φορά από δυτικά προς ανατολικά και κατευθύνετο προς τη επίμαχη διασταύρωση όπου υπήρχε σήμα αλτ. Παραδεκτό γεγονός συνιστά επίσης ότι από το επίδικο ατύχημα προκλήθηκε ζημιά στη μοτοσυκλέτα του εναγόμενου 1 ύψους €6.302,22 (συμπ. ΦΠΑ), το οποίο ποσό ο εναγόμενος 1 το έχει ήδη καταβάλει προς επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Σημειώνω εδώ ότι η παρούσα αγωγή είχε καταχωρηθεί από τον ενάγοντα και στρεφόταν εναντίον και των δύο εναγομένων στη βάση του ότι αυτοί είναι που ευθύνονται με τις πράξεις και παραλείψεις τους για τη ζημιά που έπαθε ο ενάγοντας από το ατύχημα. Την αγωγή ο ενάγοντας την καταχώρησε μέσω δικηγόρου που διόρισε ο ίδιος προσωπικά. Καταχωρώντας εμφάνιση και υπεράσπιση μέσω του νυν δικηγόρου τους, οι εναγόμενοι απέρριψαν τις θέσεις του ενάγοντα και πρόβαλαν επίσης ανταπαίτηση εναντίον του για τις ζημιές που αυτοί υπέστηκαν από το ατύχημα. Στη πορεία της υπόθεσης, η ασφάλεια των εναγομένων διόρισε εκ μέρους τους ακόμη ένα δικηγόρο, ο οποίος θα τους εκπροσωπούσε από κοινού με τον κ. Καραΐσκο. Συνεπεία της καταχώρησης ανταπαίτησης, ενεπλάκη στην υπόθεση η ασφάλεια του ενάγοντα, η οποία με τη σειρά της διόρισε εκ μέρους του πρώτου δεύτερο δικηγόρο, ήτοι τους νυν δικηγόρους του, ώστε να τον εκπροσωπήσουν από κοινού με τον πρώτο του δικηγόρο. Σε κάποιο στάδιο, η απαίτηση του ενάγοντα αποσύρθηκε εναντίον των εναγομένων ως εξωδίκως διευθετηθείσα οπόταν και παρέμεινε προς εκδίκαση μόνο η ανταπαίτηση των τελευταίων. Συνεπεία αυτής της εξέλιξης, ο πρώτος δικηγόρος του ενάγοντα απεσύρθη αφήνοντας πλέον την εκπροσώπηση για σκοπούς ανταπαίτησης στους δικηγόρους της ασφάλειας και το ίδιο έπραξε ο δικηγόρος της ασφάλειας των εναγομένων, αφήνοντας την εκπροσώπηση τους στον κ. Καραΐσκο. Ο λόγος που αναφέρομαι σε αυτή τη πτυχή του ιστορικού της υπόθεσης θα διαφανεί σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου. Περιορίζομαι όμως εδώ να αναφέρω ότι η εμπλοκή και οι ενέργειες του κάθε εμπλεκόμενου δικηγόρου κατά τα προδικαστικά στάδια της υπόθεσης, περιέπλεξαν την όλη διαδικασία κατά τρόπο που θα εξηγήσω πιο κάτω. Αν και με την ανταπαίτηση των εναγομένων, η οποία ήταν και το μόνο θέμα που προχώρησε σε εκδίκαση, οι ιδιότητες των διαδίκων αντιστράφηκαν, ο ενάγοντας έγινε εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενος και οι εναγόμενοι εξ' ανταπαιτήσεως ενάγοντες, για σκοπούς εύκολης κατανόησης των θεμάτων που εξετάζονται, θα αναφέρομαι στην απόφαση μου στην αρχική ιδιότητα που είχαν οι διάδικοι, ήτοι ενάγοντας για τον κ. Μιχαήλ και εναγόμενοι για τους κ.κ. Τσίκκο και Χατζηβαρνάβα. Η δικογραφημένη θέση των εναγομένων είναι ότι το επίδικο ατύχημα επεσυνέβη «συνεπεία της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του ενάγοντα». Ισχυρίζονται δε οι εναγόμενοι ότι ο ενάγοντας οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, ότι παρέλειψε να σταματήσει στο αλτ προτού εισέλθει στην επίμαχη διασταύρωση, ότι δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα ασφαλείας και ότι δεν αντιλήφθηκε τον εναγόμενο 2 ο οποίος προσέγγιζε τη διασταύρωση από την οδό Γρ. Ξενοπούλου, με αποτέλεσμα να εισέλθει αμελώς στη διασταύρωση και να ανακόψει την πορεία της μοτοσυκλέτας του τελευταίου. Στη βάση των πιο πάνω δικογραφημένων ισχυρισμών, οι εναγόμενοι αξιώνουν από τον ενάγοντα, ο μεν εναγόμενος 1 ειδικές ζημιές σε σχέση με τα προαναφερόμενα έξοδα επιδιόρθωσης της μοτοσυκλέτας του πλέον €170 έξοδα εκτιμητή, ο δε εναγόμενος 2, γενικές αποζημιώσεις για τραυματισμούς και συναφείς ειδικές ζημιές συνολικού ύψους €3.

1. Συγκεκριμένα, αξιώνει τα εξής: «
2. Ο Εναγόμενος 2 που καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 38 χρόνων, απόλυτα υγιής και εργαζόταν στην εταιρεία PRO. BARS CO. LTD με μηνιαίες απολαβές εκ €1.540, υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος σωματικές βλάβες και άλλες ζημίες και απώλειαν. Λεπτομέρειες σωματικών βλαβών του Εναγόμενου 2 α) Κάκωση - διάστρεμμα αυχένα β)Θλάση οσφυϊκής μοίρας γ)Κάκωση δεξιάς κνήμης δ) Διάστρεμμα - κάκωση δεξιάς ποδοκνημικής ε) Κάκωση κεφαλής - ελαφρά εγκεφαλική διάσειση στ) Ο αυχένας ήταν επώδυνος στην δεξιά πλευρά με τους μυς δεξιά να είναι σε μυϊκό σπασμό και επώδυνους στην ψηλάφηση. Η στροφή της κεφαλής προς τα αριστερά και η κάμψη προς τα δεξιά προκαλούσε πόνο στον τραυματία. ζ) Η οσφυϊκή μοίρα ήταν ελαφρά επώδυνη παρασπονδυλικά στους μυς χωρίς να επηρεάζεται η κινητικότητα της. Ο πόνος ήταν καθαρά τοπικός χωρίς να επεκτείνεται προς τα κάτω άκρα. η) Η δεξιά κνήμη έφερε μώλωπα μεγέθους 3x3 εκ. στην έξω επιφάνεια της η οποία ήταν επώδυνη στην πίεση. Η λειτουργικότητα του γαστροκνημίου μυός ήταν επώδυνη αλλά φυσιολογική. θ) Η δεξιά ποδοκνημική ήταν οιδηματώδης, με το οίδημα να εντοπίζεται στην έξω επιφάνεια της, στην περιοχή του έξω σφυρού. Η κινητικότητα της ποδοκνημικής ήταν επώδυνη χωρίς περιορισμό του τόξου κίνησης της άρθρωσης. Μπορούσε να βαδίζει στα δάκτυλα και στις πτέρνες παρ' όλο τον πόνο από τις κακώσεις. ι) Η κεφαλαλγία και η ζάλη εμφανίστηκαν αμέσως μετά το ατύχημα.
3. Ο Εναγόμενος 2 έκανε παγοθεραπεία στις τραυματισμένες περιοχές της κνήμης και ποδοκνημικής, του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και έκανε φυσιοθεραπεία.
4. Ο Εναγόμενος 2 υπέφερε και θα υποφέρει πόνο και οδύνη, αναγκάσθηκε να τροποποιήσει τον τρόπο της ζωής του, να πάρει αναρρωτική άδεια από 12/10/2010 μέχρι 31/11/2010 να βαδίζει με ελαφρά χωλότητα και να έχει συχνές κρίσεις αυχεναλγίας με συνοδό κεφαλαλγίας και τα αναφερόμενα ενοχλήματα υπάρχει πιθανότητα να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και μόνιμα σε κάποιο βαθμό. Λεπτομέρειες ειδικών ζημιών Εναγομένου 2 α) Φυσιοθεραπεία €500 β) Ιατρικά έξοδα €350 γ) Απώλεια Εισοδημάτων από 12/10/2010 μέχρι 31/11/2010 εκ €1.540 τον μήνα €2.600 Η δικογραφημένη βέβαια εκδοχή του ενάγοντα είναι άκρως αντίθετη εφόσον ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο εναγόμενος 2, ο οποίος οδηγούσε μονόδρομο, δεν άσκησε τη δέουσα παρατηρητικότητα (proper lookout) οπόταν και δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον ενάγοντα εισερχόμενος στην επίμαχη διασταύρωση, δεν σταμάτησε ούτε ελάττωσε ταχύτητα θέτοντας έτσι τον ενάγοντα εξ' απροόπτου, παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα προς αποφυγή της σύγκρουσης και γενικά οδηγούσε χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν συνολικά έντεκα μάρτυρες, επτά μάρτυρες από πλευράς εναγομένων, περιλαμβανομένων και των ιδίων, και τέσσερεις από πλευράς ενάγοντα, επίσης περιλαμβανομένου του ιδίου. Οι μάρτυρες προς απόδειξη της ανταπαίτησης ήταν ο εναγόμενος 2 (ΜΕ1), ο εναγόμενος 1 (ΜΕ2), ο φυσιοθεραπευτής xxxx. Λουκά (ΜΕ3), ο xxx. Χατζηβαρνάβας (ΜΕ4), εκτιμητής xxx Μαρκουλής (ΜΕ5), ο ιδιώτης ορθοπεδικός Δρ. xx Σολομωνίδης (ΜΕ6) και ο δικανικός διερευνητής τροχαίων ατυχημάτων xxx Ιωάννου (ΜΕ7). Οι μάρτυρες προς υπεράσπιση στην ανταπαίτηση ήταν ο ενάγοντας (ΜΕ1), η xxx Στυλιανού (ΜΥ2), ο ιδιώτης Ορθοπεδικός Δρ. xxx Γεωργίου (ΜΥ3) και ο πρώην Ανώτερος Αστυνόμος xxx Λαρδής (ΜΥ4). ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν εκτενής εφόσον τα πλείστα επίδικα θέματα τελούσαν υπό αμφισβήτηση. Η εν λόγω μαρτυρία δύναται θεωρώ να διαχωριστεί και αυτό αποκλειστικά για σκοπούς καλύτερης δομής της απόφασης και ευκολότερης και καλύτερης κατανόησης των θεμάτων που εγείρονται, σε μαρτυρία αναφορικά με το ατύχημα και μαρτυρία αναφορικά με τα τραύματα και ζημιές των εναγομένων. Επισημαίνω βέβαια ότι για σκοπούς αξιολόγησης, η μαρτυρία θα εξεταστεί στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά. Ατύχημα (εναγόμενος 2, ΜΕ5, ΜΕ7, ενάγοντας, ΜΥ2 και ΜΥ4) Εναγόμενος 2 Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι εκείνη την ημέρα βρισκόταν στην περιοχή του Εναερίου για επαγγελματικούς λόγους. Επειδή προτίθετο να μεταβεί προς την περιοχή της Γρ. Διγενή, όταν αναχώρησε αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη Γρ. Ξενοπούλου. Οδήγησε τότε τη μοτοσικλέτα του μονόδρομο κατά μήκος του νότιου μέρους της εν λόγω οδού, με κατεύθυνση προς τα βόρεια, ήτοι προς τη Γρίβα Διγενή. Αφού πέρασε την επίμαχη συμβολή με την οδό Σπ. Λάμπρου, συνέχισε να οδηγεί τη μοτοσικλέτα του, στην κανονική πλέον φορά εκείνου του μέρους της Γρ. Ξενοπούλου, όταν αντιλήφθηκε ότι έπρεπε να επιστρέψει πίσω στην περιοχή του Εναερίου γιατί είχε ξεχάσει κάτι. Έχοντας ήδη καλύψει περί τα 10 - 15 μ. εντός της οδού, αποφάσισε να κάνει επαναστροφή, οπόταν αφού έψαξε και βρήκε «άνοιγμα», έστριψε τη μοτοσικλέτα του προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ξεκίνησε στη συνέχεια να οδηγεί και πάλι μονόδρομο, ήτοι με κατεύθυνση από βόρεια προς νότια, προς την επίμαχη διασταύρωση. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι οδηγούσε μονόδρομο αλλά ούτε και το αντιλήφθηκε εφόσον δεν υπήρχαν οποιαδήποτε σήματα κατά μήκος του δρόμου που να τον προειδοποιούσαν ότι οδηγούσε με αντίθετη φορά. Και να υπήρχαν όμως τέτοια σήματα ισχυρίστηκε, αυτά ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να τα δει, εφόσον ήταν στραμμένα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Φθάνοντας στην επίμαχη διασταύρωση, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, και μη βλέποντας να υπάρχει οποιοδήποτε σήμα αλτ στην κατεύθυνση που οδηγούσε, συνέχισε την πορεία του για να περάσει στο απέναντι μέρος της Γρ. Ξενοπούλου. Οδηγούσε, ως ισχυρίστηκε, με πολύ χαμηλή ταχύτητα εφόσον προσέγγιζε διασταύρωση. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι προτού εισέλθει στη διασταύρωση, παρατήρησε ότι επί της τέμνουσας οδού Σπ. Λάμπρου, τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό μέρος, υπήρχαν στο δρόμο γραμμές αλτ σε σχέση με τα αυτοκίνητα που προτίθεντο να εισέλθουν στη διασταύρωση από την εν λόγω οδό. Αντιλήφθηκε τότε, ως ισχυρίστηκε κατηγορηματικά τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του, ότι επί της Σπ. Λάμπρου στα δεξιά του, υπήρχε κάποιο όχημα σταματημένο στο αλτ της επίμαχης συμβολής. Επειδή ο ίδιος δεν είχε δει οποιοδήποτε σήμα αλτ στη δική του κατεύθυνση, θεώρησε ότι είχε προτεραιότητα οπόταν και εισήλθε στη διασταύρωση χωρίς να σταματήσει, διατηρώντας όμως χαμηλή ταχύτητα. Τότε, σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα, το όχημα που είχε δει σταματημένο στο αλτ στα δεξιά του επί της Σπ. Λάμπρου, και το οποίο στη συνέχεια διαφάνηκε να είναι του ενάγοντα, ξεκίνησε και εισήλθε στην διασταύρωση οπόταν και τον κτύπησε. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ενάγοντας ουσιαστικά εμβόλισε με το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου εκεί που είναι οι πινακίδες εγγραφής, τη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας του, «στο κέντρο περίπου εκεί που είναι τα πατίδια». Προς επίρρωση των πιο πάνω ισχυρισμών του, ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο προς αναγνώριση «Χ» κάποιο σχεδιάγραμμα, το οποίο φέρεται να παρουσιάζει την επίμαχη συμβολή, την φορά κατεύθυνσης των δύο οδών και τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Σημειώνω εδώ ότι στο εν λόγω σχεδιάγραμμα, ο μονόδρομος του νότιου μέρους της Γρ. Ξενοπούλου παρουσιάζεται αντιστραμμένος. Από τη σύγκρουση, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, αυτός εκτινάχθηκε αρχικά στο καπό του οχήματος του ενάγοντα και στη συνέχεια έπεσε στο έδαφος και ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο ίδιος τραυματίστηκε. Υπεβλήθη στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του ότι ούτε εκτινάχθηκε στο καπό ούτε και έπεσε στο έδαφος μετά τη σύγκρουση, αλλά αντίθετα έμεινε επί της μοτοσικλέτας του η οποία έγειρε πάνω στο όχημα του ενάγοντα. Του υπεβλήθη επίσης ότι αμέσως μετά τη σύγκρουση, αυτός κατέβηκε από τη μοτοσικλέτα χωρίς να έχει τραυματιστεί, και πλησίασε τον ενάγοντα για να τον ρωτήσει αν ήταν καλά. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι και στο καπό αλλά και στο έδαφος έπεσε και ισχυρίστηκε ότι αν και τραυματίστηκε από τη σύγκρουση δεν ήταν τόσο σοβαρά τραυματισμένος ώστε να μην μπορεί να μιλήσει. Δεν θυμάται όμως αν όντως μίλησε με τον ενάγοντα, ούτε θυμάται σε ποιο ακριβώς σημείο της διασταύρωσης έγινε η σύγκρουση. Το μόνο που θυμάται ήταν ότι η σύγκρουση έγινε εντός της διασταύρωσης και ότι σίγουρα ο ενάγοντας δεν είχε περάσει τη μέση της συμβολής προτού τον εμβολίσει. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι αν και ο ίδιος δεν επικοινώνησε με οποιαδήποτε ασφάλεια ή αστυνομία, εντούτοις κάποιος φαίνεται είχε ειδοποιηθεί, αφού στη σκηνή έφθασε μετά «κάποιο παιδί της ασφάλειας». Μέχρι να φθάσει όμως ο αντιπρόσωπος της ασφάλειας, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, τόσο η μοτοσικλέτα όσο και το όχημα του ενάγοντα μετακινήθηκαν από την τελική θέση που είχαν λάβει μετά τη σύγκρουση, ώστε να μπορούν να περνούν τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Τη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ισχυρίστηκε ότι παρευρισκόμενοι την τοποθέτησαν στην άκρια του δρόμου ενώ το όχημα του ενάγοντα μετακινήθηκε λίγο πιο κάτω από το σημείο σύγκρουσης. Υποδείχθηκε στον μάρτυρα κατά την κυρίως εξέταση του δέσμη φωτογραφιών (Τεκ.1), στις οποίες ο τελευταίος αναγνώρισε τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα και τη σκηνή του ατυχήματος. Ισχυρίστηκε όμως τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του, ότι οι εν λόγω φωτογραφίες πρέπει να λήφθηκαν μετά που μετακινήθηκαν τα οχήματα και προτού φθάσει η ασφάλεια εφόσον δεν απεικόνιζαν τη θέση που είχαν τα οχήματα αμέσως μετά τη σύγκρουση αλλά τη θέση που μετακινήθηκαν. Σημειώνω εδώ ότι κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, του υποδείχθηκε από τη συνήγορο του ενάγοντα ένα μονοσέλιδο έγγραφο με τίτλο «φιλική δήλωση τροχαίου ατυχήματος», το οποίο έγγραφο ο μάρτυρας το αναγνώρισε ως το έγγραφο που συμπλήρωσε στη σκηνή το «παιδί της ασφάλειας» και το οποίο τόσο ο ίδιος όσο και ο ενάγοντας το υπέγραψαν επί τόπου. Το εν λόγω μονοσέλιδο έγγραφο φέρει τα στοιχεία του επίδικου ατυχήματος και των εμπλεκόμενων και υπογράφεται από τον ενάγοντα καθώς και από κάποιον xxxx Νικολάου ο οποίος δηλώνει ότι δεν έχει υποστεί οποιοδήποτε τραυματισμό. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι δεν είχε λόγο να μην αναφέρει ότι τραυματίστηκε ενώ κατά την επανεξέταση του, ανέφερε ότι δεν είναι αυτός που συμπλήρωσε το εν λόγω έγγραφο αλλά μόνο ότι το υπέγραψε. Στην κατάθεση του εγγράφου αυτού ο συνήγορος των εναγομένων έφερε ένσταση προβάλλοντας βασικά ότι αυτό αναφέρετο σε κάποιο πρόσωπο με διαφορετικό επίθετο από αυτό του εναγόμενου 2, ότι ο μάρτυρας δεν ήταν ο συντάκτης του εγγράφου και διότι κατά τον συνήγορο δεν είχε τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο που θα δικαιολογούσε την κατάθεση. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση και έκαμε δεχτό το έγγραφο ως Τεκ.
5. Μ.Ε.5 (Εκτιμητής Εναγομένων) Ο μάρτυρας ανέφερε, και αυτό δεν αμφισβητείται, ότι είναι ιδιώτης επαγγελματίας εκτιμητής μηχανοκινήτων οχημάτων, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα αυτό για 45 χρόνια. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι είχε κληθεί και από τις δύο πλευρές να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως εκτιμητής σε σχέση με το επίδικο ατύχημα, ήτοι και από τον ενάγοντα σε σχέση με τις ζημιές στο αυτοκίνητο του αλλά και από τον εναγόμενο 1 σε σχέση με τις ζημιές στη μοτοσικλέτα του. Τις εκατέρωθεν ζημιές, ανέφερε ο μάρτυρας, τις εκτίμησε, για τη μεν μοτοσικλέτα στο ποσό των €6.302,22, για το δε αυτοκίνητο στο ποσό των €3.413,20 (Τεκ. 7 και 10 αντίστοιχα). Για την εκτίμηση του για τη μοτοσικλέτα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι χρέωσε τον εναγόμενο 1 με το ποσό των €
6. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα κατά την κυρίως εξέταση του, δέσμη φωτογραφιών που ο ίδιος αντιλήφθηκε ως φωτογραφίες που πρέπει να λήφθηκαν στην σκηνή του ατυχήματος (Τεκ.11). Στις εν λόγω φωτογραφίες, ο μάρτυρας αναγνώρισε τα εμπλεκόμενα οχήματα των διαδίκων, ως τα οχήματα που αργότερα εξέτασε και εκτίμησε. Παραπέμποντας στις εν λόγω φωτογραφίες, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι όπως είχε και ο ίδιος διαπιστώσει, οι ζημιές στη μοτοσικλέτα βρίσκονται όλες στη δεξιά πλευρά, ενώ στο όχημα του ενάγοντα αυτές βρίσκονται στο «μέτωπο» του αυτοκινήτου, ήτοι στο μπροστινό του μέρος και προς τα αριστερά και συγκεκριμένα στο αριστερό φανάρι, στο καπό και στον προφυλακτήρα κάτω αριστερά. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, του υποδείχθηκαν διάφορες φωτογραφίες από τα Τεκ.1 και 11 και του ζητήθηκε να επιβεβαιώσει κατά πόσο φαινόταν και ζημιά στο αριστερό φτερό του αυτοκινήτου κοντά στο τροχό, διαπίστωση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε να κάνει ισχυριζόμενος ότι δεν φαίνεται να υπήρξε καμία επαφή της μοτοσικλέτας με τον μπροστινό αριστερό τροχό και φτερό του αυτοκινήτου. M.E.7 Εμπειρογνώμονας εναγομένου Ο μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει ως φερόμενος επαγγελματίας πραγματογνώμονας ατυχημάτων. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε καταθέτοντας το βιογραφικό του, ότι απέκτησε πτυχίο στατιστικής και ασφαλιστικής επιστήμης το 2013 ενώ το 2015 απέκτησε πιστοποιητικό/δίπλωμα «Δικανικής Διερεύνησης Τροχαίων Συγκρούσεων» από συγκεκριμένο αγγλικό πανεπιστήμιο κατόπιν διετούς φοίτησης με αλληλογραφία. Από το 2015, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, εργοδοτείται σε ιδιωτική εταιρεία που ασχολείται με τη διερεύνηση και αναπαράσταση ατυχημάτων, ενώ από το 2009 παρέχει επιτόπια εξυπηρέτηση πελατών διαφόρων ασφαλιστικών εταιρειών που εμπλέκονται σε οδικές συγκρούσεις. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 20/10/17, ήτοι μετά που ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία, έλαβε οδηγίες από το νυν δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγομένους όπως προβεί σε διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος και ετοιμάσει σχετική έκθεση. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι το προαναφερόμενο δικηγορικό γραφείο τον εφοδίασε με σχετικό υλικό το οποίο αυτός μελέτησε, επισκέφθηκε δύο φορές τη σκηνή, τη φωτογράφησε και τη σχεδιαγράφησε και αφού μίλησε και τηλεφωνικώς με τον εναγόμενο 2, ετοίμασε σχετική έκθεση με τα ευρήματα και συμπεράσματα του, στην οποία επεσύναψε, μεταξύ άλλων και όλο το υλικό το οποίο ισχυρίζεται ότι χρησιμοποίησε. Ειδικότερα, στην έκθεση του ο μάρτυρας επισυνάπτει και αναφέρει ότι μελέτησε τις φωτογραφίες, τις εκτιμήσεις ζημιών των δύο οχημάτων καθώς και το αντίγραφο κάποιας «φιλικής δήλωσης ατυχήματος του xxxxx Μιχαήλ (ενάγοντας)». Ως προς το τελευταίο αυτό έγγραφο, ήτοι τη φιλική δήλωση ατυχήματος του ενάγοντα, ο μάρτυρας επισύναψε στην έκθεση του αντίγραφο του Τεκ. 5, μαζί όμως με ακόμη μία σελίδα που φέρει τίτλο «ΕΝΤΥΠΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ» και η οποίο φέρεται να περιέχει υπογραμμένη δήλωση του ενάγοντα προς την ασφάλεια του ότι «Κινόμουν στην οδό Σπύρου Λάμπρου με ανατολική κατεύθυνση και όταν έφτασα στο αλτ της οδού ελάττωσα μερικώς και συνέχισα την πορεία μου όταν συγκρούστηκα με τη μοτοσυκλέτα XXXXX13 η οποία κινείτο αντίθετα σε μονόδρομο στην οδό Γρηγορίου Ξενοπούλου». . Λόγω της συμπερίληψης του προαναφερόμενου εγγράφου με τη φερόμενη δήλωση του ενάγοντα στην έκθεση του μάρτυρα, ήτοι το «ΕΝΤΥΠΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ», η πλευρά του ενάγοντα έφερε ένσταση στην κατάθεση όλης της έκθεσης. Υποστήριξε η συνήγορος ότι το εν λόγω έγγραφο δεν ήταν Τεκμήριο στη διαδικασία, ότι ο μάρτυρας «δεν μπορεί να μας εξηγήσει ποιος το έκανε, γιατί το έκανε αν είναι μέρος άλλου εγγράφου.» καθώς επίσης και διότι ο μάρτυρας δεν ανέφερε πού βρήκε το εν λόγω έγγραφο ή κάτω από ποιες συνθήκες αυτό φέρεται να υπογράφτηκε από τον ενάγοντα. Η ένσταση αντικρούστηκε από τον συνήγορο των εναγομένων ο οποίος επισήμανε ότι το εν λόγω έγγραφο αποτελούσε μέρος της έκθεσης του μάρτυρα, ο οποίος είχε αναφέρει από πού εφοδιάστηκε τα έγγραφα που επεσύναπτε στην έκθεση του καθώς και ότι η εν λόγω έκθεση είχε αποκαλυφθεί εγκαίρως στην άλλη πλευρά. Υποστήριξε περαιτέρω ο κ. Καραΐσκος ότι η ένσταση της συναδέλφου του δεν ήταν δικαιολογημένη, γιατί «.όπως στη φιλική δήλωση τροχαίου δυστυχήματος.φαίνονται κάποια στοιχεία, ως η ίδια επιχείρησε να καταθέσει (η αντίδικη δικηγόρος), κάποιου εμπλεκόμενου οδηγού.ο ένας εκ των οποίων .είναι ο ενάγοντας.και στο πίσω έντυπο φαίνεται η δήλωση του (ενάγοντα) με την υπογραφή του.». Για τους λόγους που αναφέρονται στη σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, η έκθεση έγινε αποδεκτή στο σύνολο της ως Τεκμήριο 12, το θέμα βαρύτητας της όμως έμεινε να αποφασιστεί στο τέλος. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας ρωτήθηκε από τον κ. Καραΐσκο εκ νέου ποια έγγραφα είναι που χρησιμοποίησε για την έκθεση του και από ποιον τα εφοδιάστηκε. Ισχυρίστηκε τότε ο μάρτυρας ότι από τον δικηγόρο των εναγομένων είχε εφοδιαστεί τα Τεκ. 1, 7, 10 και 11 καθώς και με «το μπροστινό μέρος της φιλικής δήλωσης», ήτοι το μονοσέλιδο έγγραφο που κατατέθηκε ως Τεκ.
7. Στην έκθεση του, την οποία ο μάρτυρας υιοθέτησε κατά τη μαρτυρία του, ο τελευταίος αναφέρει ότι αφού προέβη στη προεργασία και μελέτη που ανέφερα ανωτέρω, ετοίμασε σχεδιάγραμμα της σκηνής και κατέληξε σε πέντε συμπεράσματα. Τα συνοψίζω:
8. Ο εναγόμενος 2 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του σε μονόδρομο και ως εκ τούτου ήταν «φυσικό επακόλουθο στην πορεία του να μη βρει οποιοδήποτε σήμα τροχαίας προ της διασταύρωσης» που να υποδεικνύει υποχρεωτική στάση.
9. Ο ενάγοντας οδηγούσε το αυτοκίνητο του επί οδού που είχε σήμα υποχρεωτικής στάσης πριν την επίμαχη διασταύρωση. «Αντ' αυτού, ως αναφέρει και ο ίδιος, ελάττωσε μερικώς και χωρίς να σταματήσει συνέχισε την πορεία του».
10. Δεν μπορεί να εξεταστεί το θέμα ορατότητας του ενάγοντα γιατί δεν επήλθε ακινητοποίηση του οχήματος του στο σήμα υποχρεωτικής στάσης και «από την στιγμή που δεν σταμάτησε το όχημα του στο εν λόγω σήμα δεν τίθεται θέμα περιορισμένης ή μη ορατότητας.
11. Από τις ζημιές των δύο οχημάτων, αν και είναι εμφανές ότι αμφότεροι οδηγούσαν με χαμηλή ταχύτητα, «ωστόσο φαίνεται ότι το αυτοκίνητο.εμβόλισε με το μπροστινό του μέρος τη μοτοσικλέτα .στη δεξιά της πλευρά, η οποία κατά το χρόνο της σύγκρουσης είχε ήδη εισέλθει στην διασταύρωση» Το καταληκτικό δε συμπέρασμα του μάρτυρα στην έκθεση του ήταν ότι «το τροχαίο δυστύχημα επεσυνέβη από συνδυασμό λαθών, πράξεων ή παραλείψεων εκ μέρους και των δύο ενεχόμενων οδηγών. Ωστόσο, η παράλειψη στάσης ή αναμονής στο σήμα υποχρεωτικής στάσης, (STOP), από μέρους του (ενάγοντα) είναι και η κύρια αιτία πρόκλησης του. Εάν ο εν λόγω οδηγός ακινητοποιούσε το όχημα του ως του υποδείκνυε το σήμα, και έλεγχε ικανοποιητικά προτού εισέλθει στη διασταύρωση, το δυστύχημα θα μπορούσε να αποφευχθεί». Ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση του να εξηγήσει πώς είναι που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πριν τη σύγκρουση η μοτοσικλέτα είχε ήδη εισέλθει στη διασταύρωση και ότι είναι το αυτοκίνητο του ενάγοντα που την εμβόλισε και όχι το αντίθετο. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι στο συμπέρασμα του αυτό κατέληξε λαμβάνοντας υπόψη και τις φωτογραφίες των Τεκ.1 και 11 που δείχνουν τα οχήματα στη σκηνή και τις ζημιές που αυτά υπέστηκαν. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, από τις φωτογραφίες που δείχνουν τη σκηνή από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του ενάγοντα (βλ. Τεκ.12 πρώτη σελίδα έγχρωμων φωτογραφιών, 4η φωτογραφία κάτω δεξιά) «μπορούμε να διακρίνουμε ότι η τελική θέση του οχήματος Mazda είναι σχεδόν σε ευθεία πορεία και η τελική θέση της μοτοσικλέτας εβρίσκεται μπροστά του και ελαφρώς αριστερά.η φωτογραφία αυτή κάτω δεξιά όπου απεικονίζονται οι τελικές θέσεις των ενεχόμενων οχημάτων. Αυτό. Στις συγκεκριμένες τελικές θέσεις υποδεικνύω ότι δεν υπάρχει περίπτωση η μοτοσικλέτα, Εντιμότατε, να εμβόλισε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο». Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, αμφισβητήθηκε τόσο η επάρκεια και η εμπειρία του ιδίου να παρουσιάζεται ως διερευνητής ατυχημάτων, όσο και η ακρίβεια της διερεύνησης και της έκθεσης του, στη βάση του ότι αυτές έγιναν εφτά χρόνια μετά το επίδικο ατύχημα. Του υπεβλήθη επίσης ότι δεν ενήργησε αμερόληπτα και αντικειμενικά εφόσον τόσο η έκθεση του όσο και ο ίδιος φαίνεται να κινούνται μεροληπτικά προς τις θέσεις της πλευράς του εναγόμενου 2 και του δικηγόρου του. Ο μάρτυρας απέρριψε τις υποβολές και επικαλέστηκε την πείρα και τις σπουδές που έχει αποκτήσει στο θέμα και ισχυρίστηκε ότι τα μόνα στοιχεία που χρειάζονταν ήταν τα όσα του ανέφερε ο εναγόμενος 2 και τα όσα δήλωσε ενυπογράφως ο ενάγοντας στο «ΕΝΤΥΠΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ». Ενάγοντας (ΜΥ1) Στη μαρτυρία του ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα, οδηγούσε το όχημα του κατά μήκος της οδού Σπ. Λάμπρου με ανατολική κατεύθυνση. Στα μέσα περίπου του δρόμου και πριν την επίμαχη διασταύρωση, υπήρχε, σύμφωνα με το μάρτυρα, σταθμευμένο αυτοκίνητο στην πορεία του το οποίο εμπόδιζε την κανονική ροή της κυκλοφορίας. Ως εκ τούτου αναγκάστηκε να σταματήσει πίσω του ώστε να δώσει προτεραιότητα σε αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι. Εκείνη τη στιγμή αντιλήφθηκε ότι, στο πεζοδρόμιο δίπλα του περπατούσε προς την ίδια κατεύθυνση με τη δική του, μια πρώην συνάδελφος του, η xxxx Χ''Χριστοφή (Στυλιανού), με την οποία χαιρετίστηκαν και ακολούθως συνέχισε την πορεία του. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ήταν το αλτ της επίμαχης διασταύρωσης. Αφού σταμάτησε κανονικά το όχημα του στη γραμμή του αλτ και έλεγξε δεξιά και αριστερά το δρόμο ώστε να βεβαιωθεί ότι ήταν καθαρός, έστω και αν γνώριζε ότι ήταν και από τις δύο πλευρές μονόδρομος για να προσεγγίσει κάποιος τη διασταύρωση, προχώρησε για να περάσει απέναντι. Εισήλθε στη διασταύρωση και προτού καταφέρει να φτάσει απέναντι, τον χτύπησε η μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο εναγόμενος 2, την οποία δεν είχε δει ποτέ πριν τη σύγκρουση. Ήταν θέση του ότι κάποιος που οδηγεί στη Γρ. Ξενοπούλου κατευθυνόμενος προς τη Γρ. Διγενή, εύκολα θα αντιληφθεί στο τέρμα της οδού προτού εισέλθει στη Γρ. Διγενή, τις σχετικές απαγορευτικές πινακίδες που καθιστούν μονόδρομο την είσοδο στη Γρ. Ξενοπούλου, εφόσον αυτές βρίσκονται σε πλάγια θέση στο πεζοδρόμιο. Ήταν επίσης ευρέως γνωστό, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ιδιαίτερα σε Λεμεσιανούς, ότι η Γρ. Ξενοπούλου, ως πάροδος της Γρ. Διγενή ήταν μονόδρομος αλλά και σε κάθε περίπτωση, αυτό εύκολα μπορούσε να γίνει αντιληπτό από τη φορά που ήταν σταθμευμένα τα αυτοκίνητα κατά μήκος του δρόμου. Σύμφωνα με το μάρτυρα, με το που έγινε η σύγκρουση, η μοτοσικλέτα έγειρε για λίγο πάνω στο καπό του ενώ ο οδηγός της, ο εναγόμενος 2 δηλαδή, εξακολουθούσε να βρίσκεται πάνω της. Αμέσως μετά, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ο εναγόμενος 2 κατέβηκε από τη μοτοσικλέτα, τον πλησίασε και αφού ρώτησαν ο ένας τον άλλο αν ήταν καλά και απάντησαν και οι δύο καταφατικά, ο ίδιος, ο ενάγοντας δηλαδή, ειδοποίησε την αστυνομία. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι εφόσον δεν υπήρχαν τραυματισμοί, η αστυνομία τον ενημέρωσε ότι δεν χρειαζόταν η δική της εμπλοκή και ότι ήταν θέμα καθαρά για τις ασφάλειες. Υποδείχθηκαν στο μάρτυρα οι φωτογραφίες Τεκ.11 τις οποίες ο μάρτυρας αναγνώρισε ως τις φωτογραφίες που έλαβε ο εκπρόσωπος της Rescueline όταν έφτασε στη σκηνή. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι προτού φτάσει η Rescueline στη σκηνή, η μοτοσικλέτα του εναγόμενου 2 είχε μετακινηθεί λίγα μέτρα πιο κάτω ενώ το αυτοκίνητο του έμεινε εκεί που ήταν και αναγνώρισε στις εν λόγω φωτογραφίες τη θέση του δικού του οχήματος μετά τη σύγκρουση και της μοτοσικλέτας μετά που μετακινήθηκε. Ο μάρτυρας αναγνώρισε επίσης στο Τεκ.5, ήτοι το μονοσέλιδο έγγραφο με τίτλο «Φιλική Δήλωση Τροχαίου Ατυχήματος», το έγγραφο που συμπλήρωσε στη σκηνή ο εκπρόσωπος της Rescueline μετά που μίλησε μαζί του και του εναγόμενου 2 και το οποίο αμφότεροι οι τελευταίοι υπέγραψαν στην παρουσία ο ένας του άλλου. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι ο εναγόμενος 2 τότε, για άγνωστο λόγο δήλωσε ως επίθετο του το Νικολάου αντί το Χατζηβαρνάβα, επίθετο μάλιστα που χρησιμοποίησε και η ασφαλιστική εταιρεία του εναγόμενου 1 για να υποβάλει απαίτηση προς την ασφαλιστική εταιρεία του. Σημειώνω εδώ ότι μετά από αυτήν την τοποθέτηση του μάρτυρα, ο κ. Καραΐσκος δήλωσε εκ μέρους των πελατών του ότι δέχονται ότι οι αναφορές που γίνονται στο εν λόγω έγγραφο σε xxx Νικολάου, αφορούν στον εναγόμενο 2, xxx. Χατζηβαρνάβα. Υποδείχθηκαν στο ενάγοντα κατά την αντεξέταση του τα έγγραφα με τίτλο «Φιλική Δήλωση Τροχαίου Ατυχήματος» και «ΕΝΤΥΠΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ» που περιέχονταν στο Τεκ.12, ήτοι στην έκθεση του ΜΕ
12. Ο μάρτυρας αναγνώρισε αμφότερα τα λόγω έγγραφα ως τα έγγραφα που συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος της Rescueline στη σκηνή καθώς επίσης και τη δική του υπογραφή επί αυτών. Όσον αφορά το δεύτερο έγγραφο και τη φερόμενη δήλωση του, η οποία κατατέθηκε ως μονοσέλιδο έγγραφο Τεκ.15, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι αυτός είχε αναφέρει στον εκπρόσωπο της Rescueline τι είχε γίνει όπως το ανέφερε και στο Δικαστήριο και στη συνέχεια ο τελευταίος συμπλήρωσε μόνος του το εν λόγω έγγραφο και του είπε να το υπογράψει όπως και έπραξε. Ο ίδιος ήταν βέβαια, ως ισχυρίστηκε, αρκετά συγχυσμένος και ταραγμένος από το δυστύχημα. Του υπεβλήθη τότε ότι λόγω αυτής του σύγχυσης, η θέση του ότι δεν αντιλήφθηκε ότι είχε τραυματιστεί ο εναγόμενος 2 δεν ήταν ορθή, θέση την οποία ο μάρτυρας απέρριψε παραπέμποντας στη δήλωση στην οποία προέβη ο εναγόμενος 2 στο Τεκ.
13. Κατά την αντεξέταση του ενάγοντα υποδείχτηκε στον τελευταίο το σχεδιάγραμμα «Χ» προς αναγνώριση για το οποίο ο μάρτυρας ανέφερε ότι αν και δεν γνώριζε ποιος το είχε ετοιμάσει εντούτοις διαφωνούσε με τη θέση ότι αυτό παρουσίαζε την τελική θέση των δύο οχημάτων και επανέλαβε ότι το δικό του όχημα είχε περάσει το κέντρο της διασταύρωσης πριν να το χτυπήσει η μοτοσικλέτα. Επιχειρήθηκε να αντικρουστεί η θέση του αυτή υποδεικνύοντας του περαιτέρω τις φωτογραφίες Τεκ.
14. Του υπεβλήθη ότι στις εν λόγω φωτογραφίες παρουσιάζονταν τόσο το δικό του όχημα όσο και η μοτοσικλέτα του εναγόμενου 2 μετά που αυτά είχαν μετακινηθεί μετά το ατύχημα και ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν στο μέσο της διασταύρωσης. Του υπεβλήθη επίσης ότι με βάση τις φωτογραφίες των ζημιών των δύο οχημάτων, είναι αυτός που εμβόλισε τη μοτοσικλέτα και όχι το αντίστροφο. Ο μάρτυρας δέχτηκε ότι η μοτοσικλέτα του εναγόμενου 2 είχε μετακινηθεί και ότι οι φωτογραφίες είχαν ληφθεί στη συνέχεια, αρνήθηκε όμως ότι μετακινήθηκε και το δικό του όχημα ή ότι αυτός εμβόλισε την μοτοσικλέτα και επανέλαβε τη θέση του ότι είχε σχεδόν φτάσει στην απέναντι πλευρά της διασταύρωσης πριν να χτυπηθεί. Υπεβλήθη τέλος στο ενάγοντα ότι ήταν αμελής όταν εισήλθε στη διασταύρωση και ότι επειδή γνώριζε ότι τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά του ήταν μονόδρομος, δεν κοίταξε το δρόμο και προχώρησε κτυπώντας έτσι τη μοτοσικλέτα του εναγόμενου
15. Ο μάρτυρας απέρριψε την υποβολή επαναλαμβάνοντας ότι και στο αλτ σταμάτησε αλλά και το δρόμο έλεγξε πριν να προχωρήσει, όπως απέρριψε επίσης και τη θέση ότι είναι εκείνος που χτύπησε τη μοτοσικλέτα και ότι ο εναγόμενος 2 έπεσε στο καπό του και στη συνέχεια στο έδαφος με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. ΜΥ2 Η εν λόγω μάρτυς κλήθηκε να καταθέσει ως η πρώην συνάδελφος του ενάγοντα η οποία ήταν, κατ' ισχυρισμό του τελευταίου, παρούσα τη συγκεκριμένη στιγμή του ατυχήματος. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, αυτή γνωρίζει τον ενάγοντα πολύ καλά γιατί ήταν πρώην συνάδελφοι για αρκετά χρόνια σε συγκεκριμένο κατάστημα. Αν και η ίδια σε κάποιο στάδιο εργοδοτήθηκε σε κατάστημα άλλης εταιρείας εντούτοις χρησιμοποιούσαν και οι δύο τους τον ίδιο χώρο στάθμευσης που βρισκόταν στην επίμαχη περιοχή οπόταν συναντιούνταν σχεδόν καθημερινά. Τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα, ισχυρίστηκε η μάρτυς, είχε φύγει από την εργασία της, η οποία βρισκόταν προς τα δυτικά της Σπ. Λάμπρου και περπατούσε κατά μήκος της εν λόγω οδού, με ανατολική όμως κατεύθυνση διότι επέστρεφε στο χώρο στάθμευσης που βρισκόταν το αυτοκίνητο της ώστε να πάρει το κινητό της τηλέφωνο το οποίο είχε ξεχάσει. Ισχυρίστηκε ότι καθώς περπατούσε κατά μήκος της οδού, την οποία χαρακτήρισε ως πολύ στενό δρόμο, είδε τον ενάγοντα να οδηγεί το όχημα του προς την ίδια κατεύθυνση με τη δική της. Στη συνέχεια, ως ισχυρίστηκε, είδε ότι ο ενάγοντας αναγκάστηκε να σταματήσει πίσω από ένα αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο στα αριστερά ώστε να μπορέσει να περάσει άλλο αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι. Ισχυρίστηκε η μάρτυς ότι εκείνη τη στιγμή η ίδια βρισκόταν στην δεξιά πλευρά του οχήματος του ενάγοντα, στην πλευρά του οδηγού, σχεδόν «κολλημένη» πάνω του εφόσον ερχόταν αυτοκίνητο από απέναντι. Όταν σταμάτησε ο ενάγοντας, οι δύο τους συνομίλησαν για λίγο, ως ισχυρίστηκε, και όταν καθάρισε ο δρόμος ο ενάγοντας προχώρησε προς τη διασταύρωση. Είδε, ως ισχυρίστηκε, τον ενάγοντα να σταματά στο αλτ πριν την διασταύρωση και στη συνέχεια να εισέρχεται στη διασταύρωση για να πάει απέναντι. Ισχυρίστηκε η μάρτυς ότι σχεδόν πριν να φτάσει ο ενάγοντας στην απέναντι πλευρά «ήρτε το παιδί με τη μοτοσικλέτα από μονόδρομο τζιαι τον χτύπησε», περίπου στο σημείο που βρίσκεται το μπροστινό αριστερό φτερό. Ακολούθως, ισχυρίστηκε η μάρτυς, αυτή έτρεξε προς το μέρος του ενάγοντα γιατί τον είδε σοκαρισμένο όπως έκαμαν και άλλοι παρευρισκόμενοι αλλά και ο οδηγός της μοτοσικλέτας, ο οποίος ρώτησε τον ενάγοντα αν ήταν καλά. Όταν η μάρτυς βεβαιώθηκε, ως ανέφερε, ότι ήταν όλα εντάξει, έφυγε από τη σκηνή. Υπεβλήθη στη μάρτυρα κατά την αντεξέταση της ότι είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση που περπατούσε εκείνη τη στιγμή, ήτοι προς την εργασία της και ότι αν και είδε τον ενάγοντα, οι δύο τους απλά χαιρετίστηκαν και μετά εκείνη έφυγε χωρίς να δει όλα εκείνα τα οποία ισχυρίστηκε. Της υπεβλήθη επίσης ότι κατασκεύασε τον ισχυρισμό ότι δήθεν επέστρεφε προς το χώρο στάθμευσης γιατί ξέχασε το κινητό της, με σκοπό να τοποθετήσει τον εαυτό της ως αυτόπτη μάρτυρα του ατυχήματος για να βοηθήσει τον ενάγοντα, πρώην συνάδελφο και γνωστό της. Η μάρτυς απέρριψε τις υποβολές και επανέλαβε κατηγορηματικά ότι είδε τον ενάγοντα να σταματά στο αλτ και να φτάνει σχεδόν στην απέναντι πλευρά προτού χτυπηθεί από τη μοτοσικλέτα. Η ίδια υπολόγισε ότι η μοτοσικλέτα έτρεχε, διευκρίνισε όμως ότι αυτή ήταν καθαρά η δική της εκτίμηση η οποία και μπορεί να μην ευσταθεί. Ισχυρίστηκε επίσης η μάρτυς ότι δεν είδε ακριβώς σε ποιο σημείο τους είχαν επαφή τα δύο οχήματα όμως εξ' όσων θυμάται, η μοτοσικλέτα χτύπησε το μπροστινό αριστερό μέρος του αυτοκινήτου. Απέρριψε τέλος και τις υποβολές που της έγιναν σε σχέση με τα κίνητρα της. Ισχυρίστηκε ότι κλήθηκε να καταθέσει αναφορικά με ένα ατύχημα το οποίο έτυχε να γίνει στην παρουσία της και το γεγονός ότι έτυχε να γνωρίζει έναν εκ των εμπλεκομένων, της είναι αδιάφορο. ΜΥ4 - Εμπειρογνώμονας ενάγοντα Ο μάρτυρας, πρώην μέλος της αστυνομίας ο οποίος αφυπηρέτησε με το βαθμό του Ανώτερου Αστυνόμου κλήθηκε να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας δυστυχημάτων. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κατά το χρόνο που ήταν στην αστυνομία υπηρέτησε για τριάντα περίπου χρόνια ως υπεύθυνος στο τμήμα διερεύνησης ατυχημάτων της τροχαίας, διερεύνησε ο ίδιος ένα μεγάλο αριθμό ατυχημάτων, έτυχε σχετικής εκπαίδευσης τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό και τέλος ότι δίδασκε και ο ίδιος στην αστυνομική ακαδημία ειδικά μαθήματα αναπαράστασης τροχαίων ατυχημάτων. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι διετέλεσε υπεύθυνος οδικής ασφάλειας ανά το παγκύπριο και ότι είχε μεταξύ άλλων ενεργό εμπλοκή τόσο στην εισαγωγή του θεσμού του «άλκοτεστ» όσο και στον καθορισμό των κατευθύνσεων των οδών (μονοδρομήσεις). Μετά που αφυπηρέτησε το 2001, του ζητήθηκε από διάφορες ασφαλιστικές εταιρείες όπως προβαίνει έναντι αμοιβής σε διερεύνηση ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται ασφαλιζόμενοι οδηγοί τους και τα οποία ατυχήματα πλέον, όταν δεν περιέχουν τραυματισμούς, δεν διερευνά η αστυνομία. Στην παρούσα περίπτωση, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, του δόθηκαν οδηγίες από την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα λίγες μέρες μετά το ατύχημα, όπως προβεί σε σχετική διερεύνηση. Τον εφοδίασαν δε με τα έγγραφα που ετοίμασε ο αντιπρόσωπος της Rescueline που έφτασε στη σκηνή μετά το ατύχημα, ήτοι τη «Φιλική Δήλωση Τροχαίου Ατυχήματος», το «Έντυπο Υποβολής Απαίτησης», το σχεδιάγραμμα Τεκ. Χ και τις φωτογραφίες που ο τελευταίος έλαβε. Ακολούθως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, επικοινώνησε ο ίδιος και με τον ενάγοντα αλλά και τον εναγόμενο 2 για να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες και διευκρινήσεις καθώς επίσης και με μια κοπέλα που του αναφέρθηκε ότι βρισκόταν πεζή εκείνη την ώρα στη σκηνή και που είδε το ατύχημα. Σύμφωνα με τις σημειώσεις που κράτησε, ο μεν ενάγοντας του ανέφερε ότι προτού εισέλθει στη διασταύρωση είχε σταματήσει στο αλτ και όταν ξεκίνησε για να πάει απέναντι, ήρθε η μοτοσικλέτα από τα αριστερά, την οποία δεν είχε δει προηγουμένως και τον κτύπησε, ο δε εναγόμενος 2 ότι οδηγούσε μονόδρομο, ότι δεν σταμάτησε σε αλτ και ότι δεν τραυματίστηκε από τη σύγκρουση. Η πεζή τέλος, η οποία εκ των υστέρων διεφάνη ότι ήταν η ΜΥ2, του ανέφερε ότι ήταν στη σκηνή και είδε καθαρά ότι το όχημα του ενάγοντα είχε σταματήσει στο αλτ και ότι η μοτοσικλέτα ερχόταν από μονόδρομο οπόταν και κτύπησαν. Τα όσα τα εν λόγω πρόσωπα του ανέφεραν, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι τα κατέγραψε ακριβώς και τα υπέγραψε στις 14/10/10 (Τεκ.17). Κατέθεσε επίσης ως Τεκ. 18, δέσμη με όλα τα προαναφερόμενα έγγραφα που του είχαν δοθεί μαζί με τις υπογραμμένες σημειώσεις του. Ό μάρτυρας αναγνώρισε στο σχεδιάγραμμα που είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο «Χ» προς αναγνώριση, το σχεδιάγραμμα που είχε ετοιμάσει η Rescueline και το οποίο όμως, ως ισχυρίστηκε, ήταν λανθασμένο διότι παρουσίαζε αντίθετα τη μονοδρόμηση του νοτίου μέρους της Γρ. Ξενοπούλου. Η μονοδρόμηση του συγκεκριμένου μέρους της οδού, σύμφωνα με το μάρτυρα, ήταν προς τα νότια και όχι προς τα βόρεια ως παρουσίαζε το σχεδιάγραμμα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι από τη διερεύνηση που έκαμε και τις πληροφορίες που έλαβε από όλους τους εμπλεκομένους, τα δύο οχήματα εισήλθαν στη διασταύρωση με χαμηλή ταχύτητα και ότι το όχημα του ενάγοντα είχε καλύψει περί τα ¾ της διασταύρωσης από το σημείο του αλτ προτού το μπροστινό μέρος του συγκρουστεί με τη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι κανένας δεν μπορεί να πει με ασφάλεια ποιος εμβόλισε ποιον αλλά με δεδομένο τα όσα του αναφέρθηκαν και τα όσα ο ίδιος διαπίστωσε, εκτιμά ότι το αυτοκίνητο ξεκίνησε να προχωρεί ευθεία και η μοτοσικλέτα μπήκε στη διασταύρωση χωρίς να λάβει κάποιο μέτρο ο οδηγός της για να προστατέψει τη σωματική του ακεραιότητα. Από τις φωτογραφίες των ζημιών δε, εκτιμά ότι δεν μπορεί ο μοτοσικλετιστής να εκσφενδονίστηκε στο καπό του αυτοκινήτου γιατί τότε θα είχε ζημιές όλο το καπό αλλά και ο ανεμοθώρακας του αυτοκινήτου και ότι αυτό που εκτιμά να έγινε είναι ότι έγειρε το τιμόνι της μοτοσικλέτας πάνω στο καπό, εξ' ου και προκλήθηκαν οι ζημιές που φαίνονται στις φωτογραφίες. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι κάποιος που οδηγά κατά μήκος της οδού Γρ. Ξενοπούλου δεν μπορεί να δει πινακίδες μονόδρομου εφόσον αυτές βρίσκονται στο τέρμα της οδού, στη συμβολή με τη Γρ. Διγενή. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος επισκέφθηκε την σκηνή μετά που απομακρύνθηκαν τα δύο οχήματα και συνεπώς ο ίδιος δεν ξέρει αν αυτά είχαν μετακινηθεί μετά τη σύγκρουση. Του ζητήθηκε να σχολιάσει κατά πόσο μπορεί να ευσταθεί η θέση ότι τα δύο οχήματα χτύπησαν στο κέντρο της διασταύρωσης και όχι μετά που το αυτοκίνητο του ενάγοντα κάλυψε τα ¾ της απόστασης. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι αυτό δεν θα μπορούσε να ευσταθεί, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι η μοτοσικλέτα δεν οδηγείτο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου αλλά στο κέντρο και προς τα δεξιά. Σε τέτοια περίπτωση μάλιστα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, οι ζημιές θα ήταν μεγαλύτερες αφού το αυτοκίνητο θα «ετζιλούσε» τη μοτοσικλέτα και ο οδηγός της θα τραυματίζετο ενώ ο εναγόμενος 2 του είχε αναφέρει ότι μετά τη σύγκρουση «έγειρε» απλά η μοτοσικλέτα και ότι ο ίδιος δεν είχε τραυματιστεί. Τέλος ο μάρτυρας απέρριψε υποβολή ότι η μαρτυρία του αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να απαλλάξει την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα από την ευθύνη και επικαλέστηκε την πολύχρονη εμπειρία του στον τομέα διερεύνησης ατυχημάτων. Παρέπεμψε επίσης στα όσα οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι του ανέφεραν ελάχιστο χρόνο μετά το ατύχημα και τα οποία ισχυρίστηκε ότι κατέγραψε με ακρίβεια και επαγγελματισμό. Ζημιές Εναγομένων (εναγόμενος 2, εναγόμενος 1, ΜΕ3, ΜΕ4, ΜΕ6 και ΜΥ3) Εναγόμενος 2 Ο εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι πριν το ατύχημα ήταν υγιής και δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα. Εργαζόταν τότε στην εταιρεία του αδερφού του, η οποία ασχολείτο με τη διαχείριση snack bar και ο ίδιος ήταν επιφορτισμένος με γενικά καθήκοντα και λάμβανε μισθό €1540 μηνιαίως. Ήταν η θέση του ότι φορούσε κράνος κατά το ατύχημα. Τραυματίστηκε ως ισχυρίστηκε στο δεξί πόδι, στη μέση και στον αυχένα, τραυματισμούς για τους οποίους επισκέφθηκε το ΜΕ4, ο οποίος αφού τον εξέτασε, του συνέστησε φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία, για την οποία προέβη σε είκοσι συνεδρίες στο φυσιοθεραπευτή ΜΕ3 ο οποίος τον χρέωσε συνολικά €
16. Ο ΜΕ4, σύμφωνα με το μάρτυρα, του χορήγησε και αναρρωτική άδεια μέχρι τις 30/11/10 την οποία αυτός χρησιμοποίησε πλήρως, χάνοντας έτσι μισθούς από τις 12/10/10 ως τις 31/11/10 συνολικού ύψους €2.
17. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το γιατρό του, το ΜΕ4 δηλαδή, τον επισκέφθηκε 4 - 5 φορές και ότι τον πλήρωσε το ποσό των €350 που αναφέρεται στο σχετικό πιστοποιητικό που ο τελευταίος εξέδωσε στις 25/11/
18. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του ο μάρτυρας κατέθεσε το ιατρικό πιστοποιητικό του ΜΕ4 ως Τεκ.2, την απόδειξη του φυσιοθεραπευτή ΜΕ3 ως Τεκ.3 και βεβαίωση των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως Τεκ.
19. Σήμερα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, κατά την αλλαγή του καιρού και μετά από έντονη εργασία συνεχίζει να νιώθει κάποιους πόνους στη μέση και στον αυχένα. Οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 2 περί τραυματισμών και ζημιών του από το ατύχημα αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του ενάγοντα. Του υπεβλήθη κατά την αντεξέταση του ότι σύμφωνα με το πιστοποιητικό των Κ.Α. που ο ίδιος κατέθεσε, κατά τον Οκτώβριο 2010 δεν φαίνεται να απουσίασε εφόσον φαίνεται να είχαν γίνει οι ανάλογες εισφορές. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι απουσίασε τον εν λόγω μήνα συνεπεία του ατυχήματος και ισχυρίστηκε ότι το πιστοποιητικό των Κ.Α δείχνει απλά τις εισφορές του εργοδότη του, ο οποίος μπορεί να συνεχίσει να συνεισφέρει ωσάν να και ο υπάλληλος εργαζόταν κανονικά. Υπεβλήθη επίσης στο μάρτυρα ότι ο ισχυρισμός του ότι προέβη σε φυσιοθεραπείες δεν ευσταθεί, εφόσον η σχετική απόδειξη που παρουσίασε αναφέρει ότι αφορά σε «θεραπείες για θλάση δεξιού ώμου» και συνεπώς άσχετες με τους κατ' ισχυρισμό τραυματισμούς του. Ο μάρτυρας επέμεινε στη θέση του ότι έκανε τις φυσιοθεραπείες που του συστήθηκαν, διαφώνησε όμως με την αναφορά του φυσιοθεραπευτή ΜΕ3 στην απόδειξη πληρωμής των €500 ότι υπεβλήθη σε φυσιοθεραπείες ώμου εφόσον ο ώμος του δεν είχε τραυματιστεί. Εναγόμενος 1 Με το ύψος των ζημιών της μοτοσικλέτας του να είναι παραδεκτό, ο εναγόμενος 1 ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα είχε δώσει τη συγκατάθεση του στον εναγόμενο 2 να οδηγήσει τη μοτοσικλέτα του. Όταν στη συνέχεια πληροφορήθηκε για το ατύχημα, ο δικηγόρος του έκρινε ορθό όπως διοριστεί εκτιμητής, ο ΜΕ5 δηλαδή, ο οποίος τον χρέωσε για την εκτίμηση του το ποσό των €170 το οποίο ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το κατέβαλε πλήρως εξ' ου και το αξιώνει. Ο μάρτυρας απέρριψε υποβολή ότι η εκτίμηση του ΜΕ5 ήταν αχρείαστη διότι η ασφάλεια του ενάγοντα είχε ήδη προβεί σε σχετική εκτίμηση στις 17/12/10 (Τεκ.14). ΜΕ3 - Φυσιοθεραπευτής Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος 2 τον είχε επισκεφθεί λόγω διαστρέμματος αυχένα, οσφυϊκής μοίρας, δεξιάς ποδοκνημικής και κνήμης, δεν θυμάται όμως αν ήταν με παραπεμπτικό από το θεράποντα ιατρό του ή όχι. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι υπέβαλε τον εναγόμενο 2 σε είκοσι φυσιοθεραπείες ως αναφέρεται στην σχετική απόδειξη του Τεκ.3, πλην όμως λόγω φόρτου εργασίας, εσφαλμένα είχε γράψει στην εν λόγω απόδειξη ότι αυτές αφορούσαν στο δεξί ώμο αφού τέτοια βλάβη δεν υφίστατο. Προς επίρρωση του αριθμού των φυσιοθεραπειών του εναγόμενου 2, ο μάρτυρας κατέθεσε σχετική κατάσταση που ετοίμασε στον υπολογιστή του (Τεκ. 8) ενώ όσον αφορά την κάρτα ασθενούς που ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε σε σχέση με τον εναγόμενο 2, αυτή την άφησε, ως ισχυρίστηκε, στο γραφείο του. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, του υπεβλήθη ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και του υποδείχτηκε ότι αρκετές από τις ημερομηνίες που αναφέρει στο Τεκ.8 προκύπτουν να είναι Κυριακή ενώ ο ίδιος είχε αναφέρει κατά την κυρίως εξέταση του ότι δεν εργάζεται Κυριακή εκτός αν είναι κάτι έκτακτο. Ο μάρτυρας τότε ισχυρίστηκε ότι για να έχουν καταγραφεί Κυριακές τότε σημαίνει ότι χρειάστηκε να κάνει φυσιοθεραπεία στον εναγόμενο 2 και Κυριακή και ισχυρίστηκε επίσης ότι ο αριθμός των είκοσι φυσιοθεραπειών που έκανε δεν ήταν υπερβολικός, εφόσον στην περίπτωση του εναγόμενου 2 είχε να αντιμετωπίσει τρία προβλήματα, ήτοι αυχένα, οσφυϊκή και ποδοκνημική. ΜΕ4 - Εργοδότης εναγόμενου 2 Ο μάρτυρας είναι ο αδελφός του εναγόμενου 2 και κλήθηκε να καταθέσει ως ο εργοδότης του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ο εναγόμενος 2 εκτελούσε γενικά καθήκοντα στην εταιρεία του - «γενικά τις δουλειές της ημέρας» και λάμβανε το μισθό που είχε δηλωθεί στις Κ.Α., ήτοι €
20. Μετά τις 12/10/10 που επεσυνέβη το ατύχημα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι θυμάται ότι ο αδελφός του απουσίασε από την εργασία του με άδεια ασθενείας, δεν θυμάται όμως πότε ακριβώς. Παραπέμποντας στο πιστοποιητικό των Κ.Α. (Τεκ.4) ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε δηλώσει στις Κ.Α. ότι ο εναγόμενος 2 απουσίαζε με άδεια ασθενείας για την περίοδο 04/11/10 με 30/11/10, περίοδο κατά την οποία ο τελευταίος έλαβε από τις Κ.Α. επίδομα ασθενείας ύψους €668,46 (Τεκ.9). Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο αδερφός του πληρώθηκε κανονικά το μισθό του για τον Οκτώβριο 2010 ενώ δεν πληρώθηκε μισθό για τον μήνα Νοέμβριο
21. ΜΕ6 - Ορθοπεδικός εναγόμενου 2 Ο μάρτυρας υιοθέτησε κατά τη μαρτυρία του το Τεκ.2, ήτοι το πιστοποιητικό που συνέταξε μετά που εξέτασε τον εναγόμενο 2 σε τέσσερεις περιπτώσεις ως ισχυρίστηκε, ήτοι την ημέρα του ατυχήματος (12/10/10), στις 19/10/110, στις 10/11/10 και στις 20/04/
22. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό του μάρτυρα, όταν τον επισκέφθηκε ο εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι είχε εμπλακεί ως μοτοσικλετιστής σε τροχαίο ατύχημα και του παραπονέθηκε για πόνο στον αυχένα και στην οσφυϊκή μοίρα, πόνο στη δεξιά κνήμη και ποδοκνημική, κεφαλαλγία και ζάλη. Αφού τον εξέτασε, αναφέρει στο πιστοποιητικό του ο μάρτυρας, διαπίστωσε ότι ο αυχένας ήταν επώδυνος στη δεξιά πλευρά με τους μυς δεξιά να είναι σε μυϊκό σπασμό και επώδυνους στη ψηλάφηση με την περιστροφή της κεφαλής να προκαλεί πόνο. Διαπίστωσε επίσης την οσφυϊκή μοίρα να ήταν ελαφρά επώδυνη, καθαρά τοπικά όμως, χωρίς επηρεασμό της κινητικότητας της, επώδυνο μώλωπα στη δεξιά κνήμη και επιφανειακό μώλωπα στη δεξιά ποδοκνημική χωρίς όμως επηρεασμό της κίνησης. Όσον αφορά την κεφαλαλγία και ζάλη, ο μάρτυρας κατέγραψε ότι αυτά εμφανίστηκαν μετά το ατύχημα και ότι η αδρή νευρολογική εξέταση δεν απεκάλυψε οποιοδήποτε παθολογικό εύρημα. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων του, ο μάρτυρας κατέγραψε ως διάγνωση του την κάκωση - διάστρεμμα αυχένα, τη θλάση οσφυϊκής μοίρας, την κάκωση δεξιάς κνήμης, το διάστρεμμα - κάκωση της δεξιάς ποδοκνημικής και την ελαφρά εγκεφαλική διάσειση. Σύστησε δε στον εναγόμενο 2, ως αναφέρει στο πιστοποιητικό του, όπως αυτός εξεταστεί από νευρολόγο, όπως προβεί σε παγοθεραπεία στην κνήμη και στην ποδοκνημική και όπως χρησιμοποιήσει αυχενικό κολάρο. Του σύστησε επίσης φαρμακευτική αγωγή, ανάπαυση και αποφυγή σωματικής κούρασης. Όταν εξέτασε τον ενάγοντα μια εβδομάδα αργότερα, στις 19/10/10, διαπίστωσε ότι σταδιακά υποχώρησαν τα ενοχλήματα από τις κακώσεις της κνήμης και της ποδοκνημικής οπόταν αποφασίστηκε όπως τροποποιηθεί η φαρμακευτική του αγωγή και αρχίσουν φυσιοθεραπείες για γρηγορότερη αποκατάσταση των τραυματισμένων περιοχών. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν συνηθίζει να συστήνει συγκεκριμένο αριθμό φυσιοθεραπειών και ούτε θυμάται να σύστησε στον εναγόμενο 2 πόσες φυσιοθεραπείες έπρεπε να κάνει. Όταν δε εξέτασε τον εναγόμενο 2 την τελευταία φορά, ήτοι στις 20/04/11, διαπίστωσε, ως ισχυρίστηκε, ότι οι τραυματισμοί του εναγόμενου 2 του είχαν προκαλέσει πόνο, οδύνη και ψυχική αναστάτωση, ότι είχε αναγκαστεί να τροποποιήσει τον τρόπο ζωής του συνεπεία του ατυχήματος, ότι συνεχίζει να βαδίζει με ελαφρά χωλότητα λόγω πόνου και αισθήματος αδυναμίας στο δεξιό κάτω άκρο και να υποφέρει από συχνές κρίσεις αυχεναλγίας ειδικά μετά από γραφειακά καθήκοντα και ότι τα εν λόγω ενοχλήματα διαρκούν 2 - 3 μέρες και χρειάζονται παυσίπονα για να υποχωρήσουν. Ήταν δε η εκτίμηση του ότι όλα αυτά τα ενοχλήματα ενδέχεται να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και μόνιμα αφού είναι «άγνωστος ο μηχανισμός κάκωσης του αυχένα στα ατυχήματα με δίτροχο όχημα». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας δέχτηκε ότι οι τραυματισμοί που ισχυρίστηκε ότι διέγνωσε ήταν ελαφριάς μορφής εξ' ου και δεν έκρινε αναγκαίο να ζητήσει ακτινογραφία. Ανέφερε επίσης ότι αυτό που διαπίστωσε στην δεξιά κνήμη ήταν ένα επιφανειακό μώλωπα για τον οποίο θεώρησε ότι ο εναγόμενος 2 θα πρέπει να πονούσε και ότι κατέληξε στη διάγνωση του περί διάσεισης λαμβάνοντας υπόψη την αναφορά του εναγόμενου 2 ότι είχε εμπλακεί σε σύγκρουση οδηγώντας μοτοσικλέτα εξ' ου και τον παρέπεμψε σε νευρολόγο για να αξιολογηθεί η σοβαρότητα της διάσεισης. Ο μάρτυρας τέλος απέρριψε υποβολές που του έγιναν ότι η έκθεση του περιείχε υπερβολές ώστε να βοηθήσει τον εναγόμενο 2 και ότι ο τελευταίος δεν παρουσίαζε τα τραύματα ή τα κατάλοιπα που ο μάρτυρας κατέγραψε. ΜΥ3 - Ορθοπεδικός πλευράς ενάγοντα Ο μάρτυρας υιοθέτησε ως μέρος της μαρτυρίας του την έκθεση που ετοίμασε μετά που εξέτασε τον εναγόμενο 2 στις 11/01/17 για σκοπούς της παρούσας αγωγής (Τεκ. 16). Σύμφωνα με την έκθεση του μάρτυρα, όταν εξέτασε τον εναγόμενο 2 το 2017, ο τελευταίος του ανέφερε ότι γενικά αισθάνεται καλά πλην όμως όταν ο καιρός είναι ψυχρός, αισθάνεται παροδική ήπια ενόχληση στην οσφύ. Από την κλινική εξέταση στην οποία υπέβαλε τον εναγόμενο 2, διαπίστωσε, ως ισχυρίζεται, απόλυτη φυσιολογική λειτουργία χωρίς οποιαδήποτε κατάλοιπα ή πόνο. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η απουσία αναφοράς σε απώλεια συνείδησης κατά το ατύχημα ή εμετών ή αμνησίας, αποκλείει εξ' ορισμού την ύπαρξη εγκεφαλικής διάσεισης. Τη θέση αυτή την υποστήριξε σθεναρά κατά την αντεξέταση του απορρίπτοντας υποβολή ότι και ένα απλό ταρακούνημα της κεφαλής, χωρίς οτιδήποτε άλλο, μπορεί να διαγνωσθεί εγκεφαλική διάσειση. Σύμφωνα με το μάρτυρα «.όποιος πει ζαλίζομαι ή έχω πονοκέφαλο δεν αποτελεί διαγνωστικό σημείο εγκεφαλικής διάσεισης.» Όσον αφορά τα διαγνωσθέντα διαστρέμματα και κακώσεις, ο μάρτυρας εκτίμησε ότι και να υπήρξε τέτοια μορφή τραυματισμού, αυτή ήταν ελαφριάς μορφής εφόσον δεν χρειάστηκαν ακτινογραφίες ενώ όσον αφορά τους μώλωπες και τα αιματώματα που κατέγραψε ο ΜΕ6, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να τα διαπιστώσει εφόσον πρόκειται για τραυματισμούς που συνήθως απορροφούνται εντός δύο εβδομάδων από τον οργανισμό και δεν αφήνουν κανένα κατάλοιπο. Στη βάση των πιο πάνω, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι φερόμενοι τραυματισμοί του εναγόμενου 2 δεν δικαιολογούσαν φυσιοθεραπείες παρά μόνο αντιφλεγμονώδη αγωγή αλλά και να κρινόταν αναγκαίο να γίνουν κάποιες φυσιοθεραπείες, ο ίδιος δεν θα σύστηνε περισσότερες από οχτώ οι οποίες είναι και ο συνήθης αριθμός. Όσον αφορά την χορηγηθείσα αναρρωτική άδεια, ήταν η θέση του μάρτυρα ότι, κατά κανόνα, σε τέτοιας ελαφριάς φύσης τραυματισμούς και μάλιστα επιφανειακούς, δεν συστήνεται αναρρωτική άδεια και ο ίδιος δεν θεωρεί δικαιολογημένη την άδεια που χορήγησε ο ΜΕ
23. Επειδή στην έκθεση του ο μάρτυρας έκανε αναφορά στην απόδειξη του φυσιοθεραπευτή ΜΕ3 και ειδικότερα στο ότι αυτή αναφερόταν σε φυσιοθεραπείες ώμου χωρίς όμως να είχε διαπιστωθεί οποιοσδήποτε τέτοιος τραυματισμός, τέθηκε στο μάρτυρα ότι ο εν λόγω φυσιοθεραπευτής εξήγησε στο Δικαστήριο ότι είχε κάνει τυπογραφικό λάθος όταν έκδιδε την απόδειξη του και ότι οι φυσιοθεραπείες που πραγματικά έγιναν φορούσαν στον αυχένα, την οσφύ και τη δεξιά ποδοκνημική. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι το μόνο που θα άλλαζε στην έκθεση του ήταν να προσθέσει αυτή την πληροφόρηση περί λανθασμένης έκδοσης απόδειξης και διερωτήθηκε όπως πόσο λάθος γίνεται να έκαμε ο φυσιοθεραπευτής όταν έγραψε φυσιοθεραπείες ώμου και παρέλειψε να γράψει έστω και ένα από τους τρεις κατ' ισχυρισμό τραυματισμούς του εναγόμενου
24. Ο μάρτυρας τέλος απέρριψε υποβολές που του έγιναν ότι αποκλειστικός σκοπός του ήταν να βοηθήσει την ασφάλεια η οποία τον διόρισε και ότι η έκθεση του πάσχει από ανεπάρκεια και μεροληψία. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι κατέγραψε ακριβώς όσα του ανέφερε ο εναγόμενος 2 και κανένα λόγο είχε να προβεί σε επιλεκτική καταγραφή. Ακολουθεί δε, ως ισχυρίστηκε, την ορθόδοξη πρακτική και κατέγραψε με αντικειμενικότητα και αμεροληψία τα δικά του ευρήματα και συμπεράσματα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Ασχολήθηκαν τόσο με την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, υποστηρίζοντας την αξιοπιστία της εκδοχής των πελατών τους σε αντίθεση με την εκδοχή της άλλης πλευράς, όσο και με τη νομική πτυχή των όσων διέπουν τον καταμερισμό ευθύνης και την επιδίκαση αποζημιώσεων σε υποθέσεις αυτής της φύσης Ως προς το θέμα ευθύνης, ο κ. Καραΐσκος υποστήριξε ότι παρόλο που ο εναγόμενος 2 οδηγούσε μονόδρομο χωρίς όμως να το γνωρίζει, «.εάν ο (ενάγοντας) οδηγώντας το αυτοκίνητο KKQ045 σταματούσε και ανέμενε στο σήμα ΣΤΟΠ και κατά τη διάρκεια της αναμονής του παρατηρούσε καλύτερα το δρόμο και ήταν επιμελής, θα μπορούσε να δει και να αντιληφθεί τον (εναγόμενο 2) και έτσι θα αποφεύγετο η σύγκρουση». Υποστήριξε συναφώς ο συνήγορος ότι ο ενάγοντας θα πρέπει να κριθεί αποκλειστικά υπεύθυνος για το ατύχημα και ότι με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά των εναγομένων σε σχέση με τις ζημιές που ο καθένας τους έπαθε, θα πρέπει να επιδικαστούν στον εναγόμενο 1 τόσο οι παραδεχτές ζημιές στη μοτοσικλέτα του όσο και τα €170 για την εκτίμηση του ΜΕ5, ενώ υπέρ του εναγόμενου 2 θα πρέπει να επιδικαστούν οι ειδικές ζημιές που αξιώνει, ήτοι €3450 καθώς και €7000 ως γενικές αποζημιώσεις σε σχέση με τους τραυματισμούς του. Στην αντίπερα όχθη η κα Δημητρίου υποστήριξε ότι ο εναγόμενος 2, αποφασίζοντας να οδηγήσει μονόδρομο και να εισέλθει στην επίμαχη συμβολή, ουσιαστικά ανέλαβε και αποδέχτηκε έναν εύλογο για τον ίδιο κίνδυνο, παράλογο και απρόβλεπτο όμως για τους άλλους χρήστες του δρόμου όπως ήταν ο ενάγοντας, ο οποίος μάλιστα οδηγούσε κανονικά στη δική του πορεία, τηρώντας πλήρως τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Ήταν συνεπώς η θέση της συνηγόρου ότι οι εναγόμενοι «.δεν παρουσίασαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να μπορούν να πείσουν το Δικαστήριο ότι η δική τους θέση ή εκδοχή είναι πιο πιθανή». Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας