ΦΑΝΟΣ Ν. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Δ.Ε. Λτδ ν. P&P ARTIQUE BUILDERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 348/2013, 31/1/2019

ΦΑΝΟΣ Ν. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Δ.Ε. Λτδ ν. P&P ARTIQUE BUILDERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 348/2013, 31/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 348/2013 ΦΑΝΟΣ Ν. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Δ.Ε. Λτδ, από τη Λευκωσία Ενάγοντες -ν- 1) P&P ARTIQUE BUILDERS LTD, από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Σ. Στυλιανού Για Εναγόμενους: κ Σ. Νεοκλέους για PHC TSANGARIDES LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες, εταιρεία που ασχολείται με το εμπόριο και/ή τις πωλήσεις σιδήρου και/ή οικοδομικού σιδήρου, αξιώνουν από τους εναγόμενους «€18.276,90 υπόλοιπο οφειλόμενο από πωλήσεις οικοδομικού σιδήρου και/ή συναφών προϊόντων και/ή δυνάμει λογαριασμού ..» πλέον τόκους 7,5% από 30/09/11 μέχρι εξοφλήσεως. Είναι η δικογραφημένη θέση των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι ήταν πελάτες τους και ότι κατά διάφορες ημερομηνίες μέχρι και το 2011, στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας, πώλησαν και παράδωσαν στους τελευταίους κατόπιν παραγγελίας τους σίδερο για οικοδομικές εργασίες. Είναι περαιτέρω η θέση των εναγόντων ότι σε σχέση με αυτές τις πωλήσεις εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια τα οποία παρέδιδαν στους εναγόμενους και διατηρούσαν σχετικό λογαριασμό στο όνομα των τελευταίων στον οποίο και κατέγραφαν τις εκάστοτε χρεωπιστώσεις. Ισχυρίζονται τέλος οι ενάγοντες ότι περί την 30/09/11 ο λογαριασμός των εναγομένων παρουσίαζε το αξιούμενο ποσό ως οφειλόμενο υπόλοιπο το οποίο παρά τις προφορικές και γραπτές εκκλήσεις τους προς τους εναγόμενους οι τελευταίοι ουδέποτε το εξόφλησαν. Στην αντίπέρα όχθη η υπεράσπιση των εναγομένων είναι λιτή. Δέχονται μεν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν συνεργασία με τους ενάγοντες του είδους που οι τελευταίοι ισχυρίζονται και ότι στα πλαίσια της εν λόγω συνεργασίας αγόραζαν από τους τελευταίους σίδερο το οποίο τους παραδίδετο μαζί με τα σχετικά τιμολόγια. Αρνούνται όμως ότι μεταξύ των μερών υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία ότι τα εν λόγω τιμολόγια θα γίνονταν αποδεκτά και θα υπογράφονταν κατά την παραλαβή τους από οποιοδήποτε υπάλληλο και/ή αντιπρόσωπο τους άλλο από τους διευθυντές τους. Ισχυρίζονται επίσης οι εναγόμενοι ότι οι όποιοι όροι αναγράφονται στα τιμολόγια που ισχυρίζονται οι ενάγοντες, ουδέποτε αποτέλεσαν μέρος της συμφωνίας των μερών και ότι ουδέποτε οι ενάγοντες τους απέστειλαν οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού που να περιέχει ανάλυση του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού. Είναι τέλος η θέση τους ότι το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό είναι προϊόν παράνομων και αυθαίρετων χρεώσεων για τις οποίες οι εναγόμενοι ουδέποτε ενημερώθηκαν και οι οποίες δεν ανταποκρίνονται σε νόμιμα εκδοθέντα τιμολόγια. Παρά την απλότητα της υπόθεσης, όπως αυτή αναδύεται από την ανταλλαχθείσα δικογραφία, κατά την ακρόαση κλήθηκαν να καταθέσουν έξι μάρτυρες. Συγκεκριμένα εκ μέρους των εναγόντων κατέθεσαν ο xxx Διάκου, πρώην υπάλληλος στο τμήμα πωλήσεων των εναγόντων (ΜΕ1), οι xxxx Θεοφάνους και xxxx Αβρααμίδης, οδηγοί / μεταφορείς των εναγόντων (ΜΕ2 και ΜΕ3), η xxxx Ιωάννου, λειτουργός εξυπηρέτησης πελατών των εναγόντων (ΜΕ4) και ο xxxx Σκανναβίδης, λογιστής στο λογιστήριο των εναγόντων (ΜΕ5). Εκ μέρους των εναγομένων κατέθεσε μόνο ο διευθυντής τους, xxxx Ιγνατίου (ΜΥ1). ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων των εναγόντων ως προς τη διαδικασία που ακολουθείτο από τους τελευταίους κατά την υποβολή και παράδοση παραγγελιών σε πελάτες τους όπως ήταν οι εναγόμενοι, κύλισε πάνω στις ίδιες γραμμές. Ισχυρίστηκαν ειδικότερα, ο καθένας με έμφαση στην εμπλοκή που αυτός είχε εκ της ιδιότητας του στους ενάγοντες, ότι όταν οι διάφοροι πελάτες της εταιρείας, όπως ήταν και οι εναγόμενοι, ήθελαν να αγοράσουν προϊόντα από την εταιρεία, στη συγκεκριμένη περίπτωση οικοδομικό σίδερο, υπέβαλλαν τη σχετική παραγγελία τους στα καταστήματα της εταιρείας που υπήρχαν ανά το παγκύπριο. Τα εν λόγω καταστήματα, αφού κατέγραφαν την παραγγελία και τα στοιχεία του πελάτη, στη συνέχεια τη διαβίβαζαν ηλεκτρονικά στο τμήμα της κεντρικής αποθήκης για να ετοιμαστεί. Εκεί, οι υπεύθυνοι αποθηκάριοι, όπως είναι η ΜΕ4, αφού οργάνωναν τις παραγγελίες, έδιναν οδηγίες να ετοιμαστεί το σίδερο, να ζυγιστεί και παράλληλα ειδοποιούσαν τους οδηγούς (ΜΕ2 και ΜΕ3) να επικοινωνήσουν με τους πελάτες στη βάση των στοιχείων που είχαν καταγραφεί στην παραγγελία έτσι ώστε να συνεννοηθούν ως προς το πότε και σε ποιον θα παραδίδετο το σίδερο. Αφού ετοιμάζετο η παραγγελία, την παραλάμβαναν οι οδηγοί μαζί με το ζυγολόγιο και το σχετικό δελτίο αποστολής (delivery note) το οποίο υπέγραφε ο αποθηκάριος (ΜΕ4). Στα εν λόγω έγγραφα καταγράφονταν τα στοιχεία του πελάτη, της παραγγελίας και το καθαρό βάρος του σιδήρου στο οποίο αφορούσε η παραγγελία. Ακολούθως οι οδηγοί υπέγραφαν και αυτοί το δελτίο αποστολής και προχωρούσαν να παραδώσουν την παραγγελία ως η συνεννόηση τους με τον πελάτη. Κατά την παράδοση του σιδήρου στον πελάτη, ο τελευταίος επιβεβαίωνε την παραλαβή του σιδήρου υπογράφοντας και αυτός το σχετικό δελτίο, το κρατούσε και στη συνέχεια ο οδηγός επέστρεφε στην εταιρεία το διπλότυπο του δελτίου (ροζ) υπογραμμένο πλέον από όλους όσους ενεπλάκηκαν στην παραγγελία από την ετοιμασία της μέχρι και την παράδοση της. Ακολούθως ειδοποιείτο το κατάστημα που είχε λάβει την παραγγελία ώστε να εκδώσει σχετικό τιμολόγιο και να ειδοποιήσει σχετικά τον πελάτη. Ήταν η θέση όλων των μαρτύρων των εναγόντων ότι είναι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους κατόπιν παραγγελιών τους οικοδομικό σίδερο σε διάφορες περιπτώσεις από την αρχή της συνεργασίας τους μέχρι και τα τέλη του 2011 όταν προέκυψε η επίδικη διαφορά οπόταν και η συνεργασία διεκόπη. Ως προς τη συγκεκριμένη εμπλοκή που ο κάθε μάρτυρας των εναγόντων είχε στην υπόθεση, αυτοί ανέφεραν τα εξής: Ο ΜΕ1, η ουσία της κυρίως εξέτασης του οποίου έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α), ισχυρίστηκε ότι εκ της θέσεως του στο τμήμα πωλήσεων καταστήματος των εναγόντων είχε άμεση επαφή με τους πελάτες της εταιρείας και τους εναγόμενους τις παραγγελίες των οποίων συνήθως τις υπέβαλλε τηλεφωνικώς ο ίδιος ο διευθυντής τους, ο xxxx Ιγνατίου (xxxx). Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι το σίδηρο που παραδίδετο με way-bill και αφού επιστρέφετο το υπογραμμένο δελτίο παράδοσης, γίνετο σχετική καταχώρηση στο ηλεκτρονικό αρχείο της εταιρείας και ακολούθως εκδίδετο τιμολόγιο το οποίο κλητήρας των εναγόντων έπαιρνε προσωπικά στους εναγόμενους μαζί με αντίγραφο του δελτίου παράδοσης. Ταυτόχρονα, σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα, γίνετο σχετική καταχώρηση στον λογαριασμό που τηρούσαν οι ενάγοντες στο όνομα των εναγομένων με αρ. 342045 και κατά τακτά διαστήματα, αντίγραφο της σχετικής κατάστασης λογαριασμού αποστέλλετο στους εναγόμενους για ενημέρωση τους. Η τελευταία πώληση και παράδοση εμπορευμάτων στους εναγόμενους, ήταν σύμφωνα με τον μάρτυρα στις 29/09/11, δεν αφορούσε όμως σίδερο αλλά είδη υγιεινής. Πριν από την εν λόγω παραγγελία, η τελευταία φορά που οι εναγόμενοι αγόρασαν σίδερο σύμφωνα με το μάρτυρα ήταν στις 19/05/11 για το ποσό των €1.771,86. Όταν δε, στις 30/09/11 έγινε η τελευταία πληρωμή από τους εναγόμενους έναντι του λογαριασμού τους για το ποσό των €1.842 και παρέμεινε οφειλόμενο υπόλοιπο €18.276,90 ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι επικοινώνησε με τον Γιώτη για να συνεννοηθεί ως προς το πότε θα γινόταν η επόμενη πληρωμή, πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να πληρώσει οτιδήποτε και ισχυρίστηκε ότι οι εναγόμενοι δεν όφειλαν κανένα ποσό. Κατά τη μαρτυρία του ΜΕ1 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια τα εξής: Α. Κατάσταση λογαριασμού εναγομένων υπ αρ. 342045 για την περίοδο 09/01/09 εώς 30/09/11 (Τεκ. 2). Β. Αντίγραφα τριών τιμολογίων με επισυναπτόμενα υπογραμμένα δελτία αποστολής που εκδόθηκαν κατά την περίοδο 08/03/11 με 29/03/11(Τεκ. 1), ήτοι: (
2. i)τιμολόγιο 08/03/11 με αρ. 30053256 για το ποσό των €1.320,66 με σχετικό δελτίο αποστολής 49036731. (
3. ii)τιμολόγιο 08/03/11 με αρ. 30053254 για το ποσό των €7.430,38 με σχετικό δελτίο αποστολής 49036729. (iii) τιμολόγιο 29/03/11 με αρ. 30053476 για το ποσό των €1.027,18 με σχετικό δελτίο αποστολής 49036881. Γ. Δέσμη διπλότυπων τιμολογίων με επισυνημμένα δελτία αποστολής και ζυγολόγια που εκδόθηκαν μεταξύ 22/10/10 εώς 19/05/11 (Τεκ. 4). Η αντεξέταση του μάρτυρα επικεντρώθηκε γύρω από το ότι τα τιμολόγια δεν φέρουν υπογραφή του παραλήπτη τους, ότι το σίδερο το οποίο κατ' ισχυρισμό παραδίδετο δεν ζυγίζετο στην παρουσία των εναγομένων και ότι πουθενά στα δελτία αποστολής που έφεραν κάποια υπογραφή παραλήπτη δεν αναφερόταν το όνομα του xxxx, ήτοι του διευθυντή των εναγομένων και συνεπώς δεν φαίνεται να παραδόθηκαν σε εξουσιοδοτημένα από τους εναγόμενους πρόσωπα. Ως προς αυτές τις θέσεις του ευπαίδευτου συνήγορου των εναγομένων, ο μάρτυρας επανέλαβε τη θέση του ως προς το πώς ακριβώς παραδίδονταν τα παραγγελθέντα προϊόντα στους εναγόμενους επαναλαμβάνοντας ότι όλες οι παραδόσεις σιδήρου έγιναν σε πρόσωπο που τους παρουσιάστηκε από τους εναγόμενους ως αρμόδιο για να τις παραλάβει και ότι ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε διαμαρτυρία για τις σχετικές χρεώσεις που έγιναν. Υπεδείχθη στο μάρτυρα ότι η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε ως Τεκ. 2 δεν ξεκινούσε με μηδενική ένδειξη, αλλά αντίθετα έφερε ως πρώτη καταγραφή οφειλόμενο υπόλοιπο εκ μεταφοράς €9.120,09 το οποίο ήταν άγνωστο πώς είναι που προέκυψε. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι η συνεργασία των μερών είχε ξεκινήσει από πριν το 2009 και ότι κατά τη διάρκεια της, μετά και από τις διάφορες πληρωμές που έκαμναν κατά καιρούς οι εναγόμενοι έναντι του λογαριασμού τους, προέκυψε μέχρι το τέλος του 2008 το εν λόγω οφειλόμενο υπόλοιπο. Επειδή όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, κάθε πληρωμή που γινόταν από τους εναγόμενους έναντι λογαριασμού πιστωνόταν στο υπόλοιπο όπως αυτό είχε διαμορφωθεί με τα εκάστοτε εκδοθέντα τιμολόγια, ουσιαστικά κάθε πληρωμή εξοφλούσε τα προηγούμενα τιμολόγια κατά χρονολογική σειρά έκδοσης τους. Λόγω τούτου, ανέφερε ο μάρτυρας, το έτος 2009 ξεκίνησε με οφειλόμενο υπόλοιπο €9.120,09 το οποίο υπόλοιπο όμως εξοφλήθηκε όταν στις 24/03/09 οι εναγόμενοι προέβησαν σε πληρωμή €10.000 με επιταγή. Ως εκ τούτου ανέφερε ο μάρτυρας, για τους ενάγοντες το 2009 είχε ουσιαστικά εξοφληθεί, εξ' ου και παρουσιάστηκε μόνο η κατάσταση από τις 09/01/09 μέχρι που διεκόπη η συνεργασία των μερών. Παρέπεμψε όμως ο μάρτυρας στο λογιστήριο της εταιρείας ως προς το τι ακριβώς αφορούσαν όλες οι προηγούμενες χρεοπιστώσεις καθώς επίσης και στα τιμολόγια της περιόδου 22/10/10 εώς 19/05/11 και απέρριψε υποβολή που του τέθηκε ότι οι εναγόμενοι έχουν εξοφλήσει πλήρως όλες τις οφειλές τους προς τους ενάγοντες και ότι αυτός δεν είναι σε θέση να αποδείξει το αντίθετο. Οι ΜΕ2 και ΜΕ3 αναγνώρισαν την υπογραφή τους στα δελτία αποστολής Τεκ. 4, καθώς επίσης και τον αριθμό οχήματος που χρησιμοποίησαν για να παραδώσουν το σίδερο που εκεί αναφέρεται. Οι ίδιοι, ως ισχυρίστηκαν, δεν ενεπλάκηκαν στην έκδοση και παράδοση των σχετικών τιμολογίων, ισχυρίστηκαν όμως ότι για να υπάρχει η υπογραφή τους στα δελτία αποστολής τότε σίγουρα παρέδωσαν το σίδερο στον πελάτη που αναφέρεται στο κάθε δελτίο, ήτοι στους εναγόμενους, μετά που συνεννοήθηκαν μαζί τους πού και πότε να τα παραδώσουν. Τη θέση των ΜΕ2 και ΜΕ3 ότι παρέδωσαν το σίδερο που αναφέρεται στα δελτία παραλαβής Τεκμήριο 4, η υπεράσπιση δεν το αμφισβήτησε ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΜΕ3 δεν έτυχε καμίας αντεξέτασης. Η ΜΕ4 αναγνώρισε την υπογραφή της σε όλα τα δελτία αποστολής ως το πρόσωπο που τα εξέδωσε αφότου έδωσε οδηγίες με το συνήθη τρόπο για να ετοιμαστεί και παραδοθεί η κάθε παραγγελία. Πέραν τούτου όμως, ανέφερε η μάρτυς, καμία άλλη εμπλοκή είχε στην υπόθεση ενώ με τα θέματα του λογιστηρίου και των χρεοπιστώσεων του λογαριασμού των εναγομένων η ίδια δεν ασχολήθηκε. Ο ΜΕ5 κλήθηκε να καταθέσει υπό την ιδιότητα του ως λογιστής των εναγόντων και κατά τη μαρτυρία του κατέθεσε ως Τεκ. 5 πλήρη κατάσταση του λογαριασμού των εναγομένων από το 2005 που ξεκίνησε η συνεργασία των μερών μέχρι και τις 31/03/18, στην οποία περιέχεται και το Τεκ.2 που είχε καταθέσει ο ΜΕ1. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, το σύνολο των καταγραφών στην κατάσταση λογαριασμού των εναγομένων καταδεικνύει ξεκάθαρα πώς είναι που προέκυψε το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο των €18.276,90 κατά τις 30/09/11 όσο και το υπόλοιπο των €9.120,09 κατά το τέλος του 2008 το οποίο μεταφέρθηκε στο 2009. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι μία φορά το μήνα εκτυπωνόταν η κατάσταση λογαριασμού με το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο των εναγομένων και αποστέλλετο ταχυδρομικώς στη διεύθυνση των τελευταίων χωρίς ποτέ αυτή να επιστραφεί και ουδέποτε οι εναγόμενοι εξέφρασαν οποιοδήποτε παράπονο ή αμφισβήτησαν οποιοδήποτε ποσό. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πιστώνονταν οι πληρωμές των εναγομένων, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι όταν δεν καθοριζόταν συγκεκριμένο τιμολόγιο, οι πληρωμές των εναγομένων πιστώνονταν έναντι λογαριασμού και ουσιαστικά εξοφλούσαν το υπόλοιπο που δημιουργείτο από τα πιο παλιά τιμολόγια. Ο δε τόκος που χρεωνόταν σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής, ανέφερε ο μάρτυρας, χρεωνόταν επί του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού. Υπεδείχθη τότε στο μάρτυρα ότι σύμφωνα με τα τιμολόγια ο τόκος θα χρεώνετο στη βάση του ποσού του κάθε τιμολογίου και όχι του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού. Εξήγησε όμως ο μάρτυρας ότι εφόσον το εκάστοτε υπόλοιπο αποτελείτο από τιμολόγια η πληρωμή των οποίων ούτως η άλλως καθυστερούσε και η πληρωμή των εναγομένων ουσιαστικά εξοφλούσε είτε συγκεκριμένα τιμολόγια είτε τιμολόγια κατ' αρχαιότητα, η χρέωση τόκου επί του εκάστοτε υπολοίπου του λογαριασμού ή επί του κάθε απλήρωτου τιμολογίου, ουσιαστικά ήταν η ίδια. Αντεξετάσθηκε επίσης ο μάρτυρας ως προς το που βρίσκονται τα τιμολόγια που αφορούν σε όλες τις καταγραφές που παρουσιάζονται στον λογαριασμό και ως προς το γιατί παρουσιάστηκαν μόνο κάποιες από αυτές. Παραπέμποντας και πάλι στο σύνολο των καταγραφών που φαίνονται στη συνολική και αναλυτική κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο λογαριασμός των Εναγομένων, ιδωμένος συνολικά, δηλαδή όλες οι χρεοπιστώσεις από την αρχή μέχρι το τέλος (2005-2018), παρουσιάζει το ίδιο οφειλόμενο υπόλοιπο, με το να ιδωθεί τμηματικά, δηλαδή τις χρεοπιστώσεις που έγιναν μέχρι το τέλος του 2008 και τις χρεοπιστώσεις που έγιναν μεταξύ 2009 - 2011, εφόσον οι πληρωμές που έγιναν κατά την εν λόγω περίοδο, όπου δεν αφορούσαν συγκεκριμένα τιμολόγια, ουσιαστικά εξόφλησαν τις οφειλές που είχαν δημιουργηθεί προηγουμένως. Για παράδειγμα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, κατά την τελευταία αγορά που έκαναν οι εναγόμενοι σε σχέση με είδη υγιεινής στις 29/09/11 για το συνολικό ποσό των €3.442,53, αυτοί είχαν δώσει προκαταβολή €1.600 στις 21/07/11 και το υπόλοιπο ποσό των €1.842 το κατέβαλαν κατά την παράδοση στις 30/09/11. Ως εκ τούτου, εκείνες οι δύο πληρωμές εξόφλησαν το συγκεκριμένο τιμολόγιο της 29/09/11 εξ' ου και αυτό δεν παρουσιάστηκε. Ουδέν επομένως θα εξυπηρετούσε, υποστήριξε ο μάρτυρας, η προσκόμιση όλων των τιμολογίων των εναγομένων. Τέλος ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το λογιστήριο ενημερώνεται από τα καταστήματα όταν παρατηρείται καθυστέρηση στην εξόφληση των παραγγελιών. Όπως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, έτσι και στην παρούσα, αφού το λογιστήριο ενημερώθηκε για την καθυστέρηση των εναγομένων, τηλεφώνησε ο ίδιος στους τελευταίους για να τους υπενθυμίσει την ύπαρξη της οφειλής την οποία σε κάθε περίπτωση τη γνώριζαν από τις καταστάσεις που τους αποστέλλονταν και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν. Όταν είδε όμως ότι δεν υπήρχε θετική ανταπόκριση προχώρησε και έδωσε οδηγίες σε δικηγόρο για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ο ΜΥ1, ο οποίος ήταν και ο μόνος μάρτυρας των εναγομένων, κατέθεσε την ουσία της κυρίως εξέτασης του μέσω γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β). Στην εν λόγω δήλωση ο μάρτυρας δέχτηκε ότι τα μέρη είχαν συνεργασία με τον τρόπο που ισχυρίστηκαν οι ενάγοντες και ότι μετά την έκδοση και παράδοση τιμολογίων από τους τελευταίους, οι εναγόμενοι προέβαιναν σε διάφορες πληρωμές. Ισχυρίστηκε όμως ο μάρτυρας ότι ουδέποτε οι ενάγοντες τους απέστειλαν οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού, ενώ οι πληρωμές που γίνονταν, αυτές ήταν προς εξόφληση τιμολογίων. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας με ειδική αναφορά στα τιμολόγια των Τεκ.1 και 4, ότι «.όλα τα τιμολόγια που έχουν καταχωρηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν πλήρως εξοφληθεί.» και προς επίρρωση του ισχυρισμού του αυτού παρέπεμψε στις πληρωμές που φαίνονται στην κατάσταση Τεκ.5 να ακολουθούν των τιμολογίων Τεκ.1 και 4. Έθιξε παράλληλα ο μάρτυρας ότι τα τιμολόγια των Τεκ.1 και 4 δεν φέρουν την υπογραφή των εναγομένων γεγονός που καταδεικνύει, σύμφωνα με το μάρτυρα, ότι δεν δόθηκε ποτέ η ευκαιρία στους εναγόμενους να αντιπαραβάλουν τα τιμολόγια με την κατ' ισχυρισμό κατάσταση λογαριασμού ώστε να διαφωνήσουν με το υπόλοιπο. Ήταν τέλος η θέση του μάρτυρα ότι οι εναγόμενοι έχουν εξοφλήσει πλήρως όλες τους τις οφειλές. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι λογιστές των εναγομένων τηρούσαν κατάσταση των συναλλαγών τους με τους ενάγοντες στη βάση των τιμολογίων και των αποδείξεων που τους προσκόμιζε ο ίδιος μετά που τα παραλάμβανε από τους ενάγοντες. Ο λόγος που αρνήθηκε να πληρώσει οτιδήποτε περισσότερο στους ενάγοντες, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ήταν διότι με βάση την κατάσταση που κρατούσαν οι λογιστές του, η εταιρεία είχε εξοφλήσει πλήρως όλες τις οφειλές της και ουδέν ποσό χρωστούσε στους ενάγοντες. Του ζητήθηκε να παρουσιάσει την εν λόγω κατάσταση πλην όμως ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν την είχε μαζί του εφόσον ήταν στην κατοχή των λογιστών του. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι οι εκάστοτε πληρωμές των εναγομένων γίνονταν από τον ίδιο προσωπικά με επιταγή και αφορούσαν άλλοτε ποσά έναντι του υπολοίπου του λογαριασμού και άλλοτε συγκεκριμένα τιμολόγια. Όταν ρωτήθηκε δε πώς ήξερε το εκάστοτε υπόλοιπο του λογαριασμού ώστε να μπορεί να καταβάλει πληρωμές έναντι, παρέπεμψε και πάλι στην ενημέρωση που λάμβανε από τους λογιστές των εναγομένων ισχυριζόμενος παράλληλα ότι «δεν μπορώ να σας απαντήσω για τους λογιστές». Ισχυρίστηκε τέλος μετά που του υπεβλήθη ότι οι εναγόμενοι λάμβαναν τακτικά κατάσταση λογαριασμού μέσω του ταχυδρομείου ότι δεν θυμάται αν όντως λάμβανε τέτοια κατάσταση και ότι το μόνο που θυμάται ήταν ότι οι λογιστές του τον ενημέρωσαν ότι δεν οφείλεται κανένα ποσό στους ενάγοντες. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών τελικών αγορεύσεων, αναφορά στο περιεχόμενο των οποίων κάνω πιο κάτω, όπου κρίνεται αναγκαίο. Αναφέρω εδώ ότι αμφότεροι, επικαλούμενοι την αξιοπιστία των μαρτύρων της πλευράς τους, έναντι των μαρτύρων της άλλης πλευράς, υποστήριξαν, ο μεν κ. Στυλιανού ότι οι ενάγοντες πέτυχαν πλήρως να αποδείξουν τις αξιώσεις τους, ο δε κ. Νεοκλέους, ότι τίποτα τέτοιο αποδείχθηκε. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας