BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA κ.α. ν. LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC κ.α., Αρ. Γενικής Aίτησης 302/2017, 10/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A12 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Aίτησης 302/2017 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και Αναφορικά με την διαδικασία έκδοσης Ευρωπαϊκής Διαταγής Πληρωμής, με αριθμό αρ. B17/1, που καταχωρήθηκε την 4/1/2017, ενώπιον του Εμπορικού Δικαστηρίου του Antwerp, Turnhout Department, στο Βέλγιο (Commercial Court of Antwerp), department Turnhout, μεταξύ της BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA, ως Aιτήτρια (Claimant) και της LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC, ως Καθ' ης η Αίτηση (Defendant) και Αναφορικά με την διαδικασία έκδοσης Ευρωπαϊκής Διαταγής Πληρωμής, με αριθμό αρ. B17/2, που καταχωρήθηκε την 4/1/2017, ενώπιον του Εμπορικού Δικαστηρίου του Antwerp, Turnhout Department, στο Βέλγιο (Commercial Court of Antwerp), department Turnhout, μεταξύ της BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA - BCFA CYPRUS BRANCH, ως Αιτήτρια (Claimant) και της LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC, ως Καθ' ης η Αίτηση (Defendant) και Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ:
- BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA, από το Βέλγιο
- BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA - BCFA CYPRUS BRANCH, από την Κύπρο Αιτήτριες και
- LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC, από την Κύπρο
- KALMAN ESTATES LIMITED (ΗΕ 5627), από την Κύπρο Καθ' ων η αίτηση (Απόφαση Αναφορικά με Αίτηση της LANDSHIRE OFFICES LIMITED) Ημερομηνία: 10 Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: Ο κ. Α. Χ. Κυπρίζογλου για Χρίστος Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2: Η κα Γ. Σεργίδου για Ευαγόρας Σεργίδης & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με ημερομηνία 25.05.2018 για αναστολή εκτέλεσης του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στις 25.10.2017) Η αιτήτρια LANDSHIRE OFFICES LIMITED - η οποία δεν είναι διάδικος - με την παρούσα αίτηση της αιτείται σύμφωνα με το αιτητικό διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση του παρεμπίπτοντος διατάγματος ημερομηνίας 25.10.2017 μέχρι εκδικάσεως Έφεσης που καταχώρησε σε απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου με την οποία είχε απορριφθεί αίτημα της για να παρέμβει στη διαδικασία, απόφαση η οποία εκδόθηκε στις 27.03.
- Η υπόθεση αυτή έχει αχθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/12 που προβλέπει για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Διεκδικήθηκαν από τις εταιρείες BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA, από το Βέλγιο και BELGIAN CORPORATE FINANCE ADVISORY BVBA - BCFA CYPRUS BRANCH, από την Κύπρο, ασφαλιστικά μέτρα από το Δικαστήριο της Κύπρου, προς υποβοήθηση των δικαστικών διαδικασιών που υπάρχουν σε εξέλιξη ενώπιον του Εμπορικού Βελγικού Δικαστηρίου μεταξύ τους και της καθ' ης η αίτηση 1 LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC από την Κύπρο, στη βάση δύο Ευρωπαϊκών Διαταγών Πληρωμής εναντίον της καθ' ης η αίτηση 1 για τα ποσά των €113, 400 και €260,253 οι οποίες προέρχονται από απλήρωτα τιμολόγια. Η καταγραφή πορείας της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την αντίληψη μου, θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του σκεπτικού της απόφασης μου. Προκύπτει λοιπόν από το φάκελο της υπόθεσης ότι: (α) Στις 23.10.2017 οι αιτήτριες 1 και 2 στην αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, καταχώρησαν 2 αιτήσεις, μία εναρκτήρια και μία ενδιάμεση για την έκδοση ενδιάμεσου, απαγορευτικού διατάγματος προς υποβοήθηση των Ευρωπαϊκών διαδικασιών μέχρι την ολοκλήρωση τους. (β) Στις 25.10.2018 στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης εκδόθηκε ενδιάμεσο, απαγορευτικής φύσης, προσωρινό διάταγμα εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC, από την Κύπρο και KALMAN ESTATES LIMITED, από την Κύπρο με το οποίο τους απαγορεύτηκε η αποξένωση ενός διαμερίσματος - γραφείου (στη συνέχεια «το γραφείο»), που αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC, που εξακολουθεί να παραμένει εγγεγραμμένο ακόμα πάνω στην KALMAN ESTATES LIMITED. (γ) Στις 7.11.2017 όταν ήταν ορισμένο ως επιστρεπτέο το διάταγμα, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 εμφανίστηκαν στην ενδιάμεση διαδικασία και δήλωσαν την πρόθεση τους να καταχωρήσουν ένσταση στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. (δ) Στις 20.12.2017 καταχωρήθηκε αίτηση για προσθήκη ως διαδίκου ή και για παρέμβαση στη διαδικασία και προσθήκη της ως διάδικο μέρος από την αιτήτρια στην παρούσα εταιρεία LANDSHIRE OFFICES LIMITED. (ε) Στις 31.01.2018 καταχωρήθηκε ένσταση από τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC και KALMAN ESTATES LIMITED, στην έκδοση του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος. (στ) Στις 7.03.2018 εκδικάστηκε η αίτηση της ως άνω αιτήτριας εταιρείας και αιτήτριας στην παρούσα για προσθήκη της ως διαδίκου και για παροχή άδειας για παρέμβαση της στην κυρίως διαδικασία. (ζ) Στις 27.03.2018 το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε την αίτηση για παρέμβαση. (η) Στις 5.04.2018 καταχωρήθηκε ειδοποίηση έφεσης με αρ. Ε51/2018 από την αιτήτρια στην παρούσα αίτηση, κατά της απορριπτικής ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου. (θ) Στις 19.04.2018 καταχωρήθηκε αίτηση από τις αιτήτριες στην κυρίως αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (ι) Στις 24.05.2018 οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην κυρίως αίτηση, καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία παρέμεινε για οδηγίες μέχρι την εκδίκαση της παρούσας. (ια) Στις 25.05.2018 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση και στις 14.09.2018 η ένσταση σε αυτή από τους καθ' ων η αίτηση. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35, Θ.18, Δ.39, Θ.Θ.1-2, Δ.48 Θ.8
(1)(ee) 9 και Δ.64 Θ.Θ.1,2 επί των άρθρων 29-31 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, επί του άρθρου 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Συμφυούς εξουσίας των Δικαστηρίων. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο κ. XXX Νεοκλέους, διευθυντής της αιτήτριας εταιρείας και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτή να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και αναφέρεται σε αυτά τα οποία δηλώνει ότι γνωρίζει από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης όπως και στην ανάγκη που επέβαλε την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Όσα αφορούν τις αναφορές του για τη διαδικασία που προηγήθηκε έχουν ήδη συνοψιστεί πιο πάνω και δεν θα επαναληφθούν. Δικαιολογώντας το αίτημα, δηλώνει ότι εκ πρώτης όψεως η Έφεση που καταχώρησε στην απόφαση του Δικαστηρίου να μην επιτρέψει την παρέμβαση της εταιρείας του στη διαδικασία έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, καθώς σε περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, η πλευρά της αιτήτριας μπορεί να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και θα διατρέξει τον κίνδυνο απώλειας ή και μεταβολής ή και αποξένωσης της περιουσίας της δηλαδή του επίδικου γραφείου το οποίο έχει αγοράσει και του οποίου είναι κάτοχος και έχει συμφέρον επ' αυτού. Σε αντίθεση με τα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να παραβλαφτούν ανεπανόρθωτα, μιας και οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί η καθ' ης αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων, εισηγείται όπως το Δικαστήριο μη αποστερήσει το δικαίωμα της αιτήτριας να προωθήσει την έφεση της. Εισηγείται περαιτέρω ότι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξυπηρετούνται πλήρως σε περίπτωση που το Δικαστήριο θελήσει να εγκρίνει την παρούσα αίτηση και ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του επίδικου παρεμπίπτοντος διατάγματος μέχρις ότου ακουστεί η έφεση καθώς υπάρχει πολύ καλή πιθανότητα αυτή να επιτύχει. Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 καταχώρησαν ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να ενστούν. Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35, Θ.18, Δ.48, Θ.1, 2, 4, 8
(1)(ee), στον περί Δικαστηρίων Νόμο αρ. 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 1, 2, 3, 4
(1)-
(3), 5
(1)-
(5), 7, 9
(1)
(2), στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στους κανόνες της επιείκειας, την διακριτική ευχέρεια, την πρακτική και νομολογία των Δικαστηρίων και στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 οι οποίοι παρατίθενται αυτολεξεί: « i. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς. ii. H Αιτήτρια παρέλειψε να δώσει ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. iii. H Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι έχει την οικονομική δυνατότητα να παράσχει οικονομική εγγύηση σε περίπτωση που η αναστολή εκτέλεσης διαταχθεί από το Δικαστήριο υπό όρους, ικανή να αποζημιώσει τη ζημιά που τυχόν θα υποστεί στη περίπτωση που αποτύχει η Έφεση της. iv. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί ανεπανόρθωτης ζημιάς σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης δεν έχουν τεκμηριωθεί και παρέμειναν αόριστοι. v. Oι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για καλή ή και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης είναι αόριστοι και δεν δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος της. vi. H Αιτήτρια ενώ όφειλε να είχε στραφεί εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως αίτηση για αποζημίωση δεν το έπραξε μέχρι σήμερα. vii. Η παρούσα αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης του Ενδιάμεσου Προσωρινού, απαγορευτικού, Διατάγματος (interim order) είναι νομικά λανθασμένη και/ή νομικά αστήριχτη και/ή ανεπίτρεπτη. H νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται, δεν νομιμοποιεί την έγκριση της αιτούμενης θεραπείας. viii. Η νομική βάση επί της οποίας βασίζεται η παρούσα αίτηση δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για αναστολή συνέχισης εκκρεμούσας διαδικασίας αλλά μόνο για διαδικασία εκτέλεσης προς ικανοποίηση αυτοτελούς αποφάσεως. vix. H νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αίτηση αναφέρεται σε αναστολή απόφασης η οποία είναι το αντικείμενο της έφεσης. x. Σύμφωνα με την νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αίτηση αναστολή χωρεί σε σχέση με την εκτέλεση απόφασης όχι με την συνέχιση της εξέλιξης μή ολοκληρωθείσας και/ή συμπληρωθείσας διαδικασίας. xi. Με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η αναστολή της εκτέλεσης του Ενδιάμεσου Προσωρινού, Διατάγματος το οποίο όμως δεν έχει καταστεί οριστικό, αφού εκκρεμεί προς εκδίκαση η ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως αίτηση, στην έκδοση του. xii. Η διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα δεν αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης. xiii. Αντικείμενο της έφεσης που καταχώρησε η Αιτήτρια, δεν αποτελεί η διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα του οποίου ζητείται με την παρούσα αίτηση η αναστολή εκτέλεσης, αλλά η ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία απέρριψε αίτημα της για παρέμβαση και προσθήκη της ως διάδικο μέρος στην εν λόγω διαδικασία που εκκρεμεί μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην παρούσα και των εταιρειών LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC και KALMAN ESTATES LIMITED (ΗΕ 5627). Κατ' επέκταση δεν δύναται να προωθεί την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκεται αναστολή εκτέλεσης ενδιάμεσου μέτρου που εκδόθηκε με απόφαση άλλη από αυτή που εφεσιβάλλεται. xiv. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα αίτηση και/ή δεν έχει locus standi και/ή δεν αποτελεί διάδικο μέρος στην διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το Ενδιάμεσο Προσωρινό Διάταγμα και κατ' επέκταση εμποδίζεται να προωθεί την παρούσα αίτηση. xv. Τυχόν επιτυχία της παρούσας αίτησης θα εξουδετερώσει το αντικείμενο της γενικής αίτησης και της ενδιάμεσης αίτησης που εκκρεμεί μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση στη παρούσα και των εταιρειών LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC και KALMAN ESTATES LIMITED (ΗΕ 5627) με τις οποίες επιδιώκεται η οριστικοποίηση του Προσωρινού Διατάγματος, προς υποβοήθηση των ευρωπαϊκών διαδικασιών, η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. xvi. To δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση Ενδιάμεσου Διατάγματος και δή την εκτέλεση Ενδιάμεσου Απαγορευτικού Διατάγματος. xvii. Τυχόν αναστολή της ισχύος και/ή της εκτέλεσης του Ενδιάμεσου Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος θα ισοδυναμεί με άρση και/ή απόρριψη του διατάγματος έξω από το πλαίσιο της δίκης και εξουδετέρωση των διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου, προς εκδίκαση. xviii. Σε περίπτωση έγκρισης του παρόντος αιτήματος της Αιτήτριας θα ισοδυναμεί με επιτυχία της έφεσης με την οποία επιδιώκεται η ανατροπή της ενδιάμεσης απόφασης, προσθήκη της Αιτήτριας στην διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αποσκοπώντας στην καταχώρηση ένστασης στην έκδοση του ενδιάμεσου προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος. xix. Tυχόν έγκριση του παρόντος αιτήματος της Αιτήτριας θα ισοδυναμεί με εξουδετέρωση της διαδικασίας της έφεσης και θα καταστήσει όλες τις διαδικασίες άνευ αντικειμένου προκαλώντας σοβαρή ζημιά στα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εταιρειών, αποστερώντας τους την εξασφάλιση του Προσωρινού Διατάγματος χωρίς να προηγηθεί η εκδίκαση της ένστασης που καταχωρήθηκε στην έκδοση του. xx. Τυχόν έγκριση του παρόντος αιτήματος θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητριών 1 και 2 έξω από το πλαίσιο της δίκης της κυρίως αίτησης και/ή της ενδιάμεσης με την οποία επιδιώκεται η οριστικοποίηση του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε προς όφελος τους, προς υποβοήθηση των ευρωπαϊκών διαδικασιών που εκκρεμούν προς εκδίκαση. xxi. Τυχόν έγκριση του παρόντος αιτήματος και άρση της απαγόρευσης αποξένωσης του γραφείου θα ισοδυναμεί με απόρριψη και/ή ακύρωση της έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος και σε τελική αποξένωση του γραφείου σε βάρος των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των Αιτητριών 1 και
- xxii. Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης δεν θα διασφαλίσει το τελέσφορο της πρωτόδικης απόφασης ούτε και το δικαίωμα για άσκηση έφεσης και/ή θα εξουδετερώσει και τις 2 προϋποθέσεις και/ή παράγοντες που θέτει ο διαδικαστικός κανονισμός και/ή η νομολογία. xxiii. Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και/ή απεκρύβησαν σημαντικά γεγονότα από την κρίση του Δικαστηρίου.» Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η XXX Σίνγκ, δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους καθ' ων η αίτηση, η οποία δηλώνει ότι ορκίζεται εκ μέρους τους και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από αυτές καθώς οι αξιωματούχοι τους διαμένουν στο εξωτερικό και δεν ήταν εφικτό να έρθουν στην Κύπρο για να υπογράψουν ένορκη δήλωση, αλλά και γιατί η ένορκη δήλωση διαπραγματεύεται θέματα αμιγώς νομικά τα οποία γνωρίζει η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από πληροφορίες και συμβουλές που έλαβε από τη δικηγόρο που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση και από μελέτη της αίτησης και της δικογραφίας. Δηλώνει περαιτέρω ότι όπου δεν έχει προσωπική γνώση προβαίνει σε άμεση αναφορά στην πηγή πληροφόρησής της. Εισηγείται για τους λόγους που αναφέρονται στην ένσταση την απόρριψη της αίτησης. Συγκεκριμένα εισηγείται ότι η έφεση από μόνη της δεν λειτουργεί ταυτόχρονα και ως αναστολή εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, πόσο μάλλον στην παρούσα όπου εφεσιβάλλεται πρωτόδικη απόφαση άλλη από αυτήν που επιδιώκεται η αναστολή της. Η έφεση που καταχώρησε η αιτήτρια στρέφεται κατά της απορριπτικής ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.03.2018, με την οποία απέρριψε αίτημα της να παρέμβει στη διαδικασία και να προστεθεί ως διάδικο μέρος. Είναι στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που εκδόθηκε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα στην οποία η αιτήτρια δεν κατέστη διάδικο μέρος. Η ίδια η διαδικασία δηλαδή, εντός της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα δεν αποτελεί αντικείμενο της έφεσης. Η ενδιάμεση απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου, εμπόδισε την αιτήτρια να προστεθεί ως διάδικο μέρος στη διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα να μη δύναται να υποβάλλει αίτημα για αναστολή της εκτέλεσης του ενδιάμεσου μέτρου που επιδιώκει να αναστείλει. Αποτελεί δηλαδή ανύπαρκτο μέρος χωρίς δικαίωμα παρέμβασης στην αίτηση που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξηγεί στη συνέχεια ότι το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε αποσκοπεί στην παρεμπόδιση αποξένωσης του γραφείου που αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της καθ' ης η αίτηση 1, μέχρι ολοκληρώσεως των Ευρωπαϊκών διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ τους σε Εμπορικό Δικαστήριο του Βελγίου. Η διαδικασία της εκδίκασης της προσωρινής αυτής θεραπείας ευρίσκεται σε εκκρεμότητα και τυχόν αναστολή της εκτέλεσης του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος θα αποτελέσει αυτόματα, άρση της απαγόρευσης και θα οδηγήσει αμέσως σε αποξένωση του γραφείου με αποτέλεσμα η διαδικασία τόσο της έφεσης που καταχώρησε η αιτήτρια όσο και η ένσταση που καταχώρησαν οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην αρχική αίτηση, να καταστούν άνευ αντικειμένου. Ως εκ τούτου εισηγείται ότι η παρούσα διαδικασία αποτελεί καταχρηστικό μέτρο, τόσο των δικαστικών θεσμών όσο και της εξουσίας του Δικαστηρίου αποσκοπώντας στην εξασφάλιση οφέλους έξω από το ορθό πλαίσιο της δίκης. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα να θιγούν οριστικά τα οικονομικά συμφέροντα των αιτητριών τα οποία που θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης αυτής και αποτυχίας της έφεσης, το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να άρει την αδικία που θα προκληθεί εν τω μεταξύ στις αιτήτριες 1 και 2 εφόσον το γραφείο θα έχει ήδη αποξενωθεί. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση του κ. XXX Νεοκλέους περιλαμβάνονται θέματα τα οποία θα μπορούσε να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα. Τέλος, υποστηρίζει ότι σε περίπτωση άρσης της απαγόρευσης για αποξένωση του γραφείου θα θιγούν τα οικονομικά της συμφέροντα ανεπανόρθωτα και όχι στην αντίθετη περίπτωση. Τα πράγματα θα παραμείνουν ως έχουν, το status quo θα διατηρηθεί μόνο στην περίπτωση που δεν ανασταλεί το διάταγμα που εμποδίζει την αποξένωση του γραφείου αλλιώς οι καθ' ων η αίτηση θα προχωρήσουν άμεσα σε αποξένωση του εμποδίζοντας έτσι την απονομή της δικαιοσύνης. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους πιο πάνω καταγεγραμμένους εκατέρωθεν ισχυρισμούς στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση. Έχω μελετήσει με προσοχή την επιχειρηματολογία τους όπως και τους κανονισμούς που διέπουν το ζήτημα, τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει και από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη. Στη συνέχεια, όπου κριθεί αναγκαίο, κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει θα γίνει ειδικότερη αναφορά σε αυτά με σχετική παραπομπή μου σε σημεία των αγορεύσεων. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η νομική πτυχή της αίτησης αντικρίζεται εύστοχα στο πιο κάτω εκτενές απόσπασμα από την υπόθεση OneWorld Ltd v. OJSC Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Ε32/15, ημερ. 2.2.2016, όπου παρόμοια και ερμηνεύοντας τη δικαιοδοτική διάταξη αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 θ.18 . (εδώ δεν γίνεται επίκληση του Θ.19) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που έχει ως ακολούθως: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Και σε δική μας μετάφραση:
- Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη.» Στην Penderhill Holdings Limited και Άλλοι ν. Ιωάννη Κλουκινά κ.ά.,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1921 λέχθηκαν τ' ακόλουθα: «Με βάση τη νομολογία που ερμήνευσε την πιο πάνω διάταξη (βλ. μεταξύ άλλων Katarina Shipping Inc. v. The Cargo on Board the Ship "Poly"
(1978)1 C.L.R. 355, Essex Overseas Trade Services Ltd v. Legend Shipping Co. Ltd. a.o.
(1981)1 C.L.R. 263, "Phoenix" Greek General Insurance Co. S.A. v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673. Mavrochanna a.o. v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, Aristidou v. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, E.Y.R.I.K. a.o v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1. Α.Α.Δ. 284, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Α.Β.Ρ. Holdings Ltd. κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 1)
(1994)1. Α.Α.Δ. 287, Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 797 και Σάββα ν. Υπουργού Δικαιοσύνης (αρ. 1)
(2002)1 Α.Α.Δ. 195) το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά και με βάση τους εξής παράγοντες που θα πρέπει να εξισορροπηθούν με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης: (α) Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεση του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του. (β) Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης αλλά αυτές είναι μόνο οριακής σημασίας (Βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου πιο πάνω). Στην υπόθεση Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου, πιο πάνω, σελ. 288, ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Πικής διατύπωσε τους πιο κάτω παράγοντες ως εξής: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου δικαστηρίου και την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διάδικου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι δυο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.» Και πιο κάτω, στην ίδια υπόθεση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Με βάση λοιπόν τις πιο πάνω αρχές θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε το αίτημα της Εφεσείουσας πάντοτε υπό το πρίσμα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η «αναζήτηση της χρυσής τομής μεταξύ της άμεσης συγκομιδής των καρπών της δικαστικής νίκης και της ανάγκης να μη καταστεί μάταιη η κατ' έφεση δικαίωση γίνεται βήμα προς βήμα με οδηγό την παρατήρηση των φαινομένων της δικαστικής ζωής» (βλ. The Governor and the Company of the Bank of Scotland ν. Του πλοίου S.S. Sapphire Seas
(2001)1 Α.Α.Δ. 955).» Στην Μegaleasing UK Ltd and others v. Vincent Barrett and others
(1992)1 IR 219 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας σε ομόφωνη απόφαση του λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Δικαστή McCarthy: "If the order stands without any stay of execution, then the compliance by the defendants with its provisions will end that case as a reality. Any further proceedings in it by way of appeal or otherwise will be a moot as the determination of the notice of motion in favour of the plaintiffs determines the action. On the other hand, it is said that there is urgency in the compliance with the order because of the need to pursue the defendants and, perhaps others, so as to recover the money. Such an argument presupposes success on all fronts for the plaintiffs. Granting a stay of execution on the order of the High Court does no more than allow for the possibility of the appeal being successful on the procedural issue. I am quite satisfied that the interests of justice demand that such a stay should be granted and I would order accordingly." Σύμφωνα με την ως άνω Δ.35, θ.18 η καταχώρηση μιας έφεσης δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για την αναστολή της εκτέλεσης ή για αναστολή της διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε η απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται, εκτός εάν.... (an appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court..) Επισημαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση, η διαδικασία εντός της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα δεν αποτελεί αντικείμενο της έφεσης, κατ' επέκταση κρίνω ότι δεν εφαρμόζεται ο Διαδικαστικός Κανονισμός 35, θ.18. Περαιτέρω, σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς η έφεση από μόνη της δεν λειτουργεί ταυτόχρονα και ως αναστολή εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης, πόσο μάλλον στην παρούσα όπου εφεσιβάλλεται άλλη πρωτόδικη απόφαση από αυτήν που επιδιώκεται η αναστολή της. Η Δ.35 Κ18 δεν δίδει εξουσία για αναστολή συνέχισης εκκρεμούσας διαδικασίας Αγωγής, αλλά μόνο για διαδικασία εκτέλεσης προς ικανοποίηση αυτοτελούς αποφάσεως. Στην υπόθεση Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 CLR 524, λέχθηκαν τα εξής: «the question as regulated also by Order 35 rule 18 was considered in Photiou and Another Petrolina Ltd
(1984)1 CLR 708, where it was held that same confers no power of stay further proceedings in the action pending the determination of the appeal» Σημαντική ως προς το υπό κρίση ζήτημα είναι όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Παπακοκκίνου κ.α v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου,
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 692: «.Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με την συνέχιση της εξέλιξης μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο καθώς νομολογήθηκε είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35 βλ. Fotiou and Another v. Petrolin Ltd
(1984)1 C.L.R.708, In re E.S.(an infant
(1986)1 C.L.R. 119 και Mahera
(1986)1 C.L.R.
- H αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε .... stay of .. Proceedings under the decision appealed from ." δεν αποβλέπει στην αναστολή ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή. Αλλά και αν ακόμα προσφερόταν η δυνατότητα διαφορετικής στάθμισης θα θεωρούσαμε ότι η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε τη συνέχιση και όχι την αναστολή της διαδικασίας.» Στη βάση της πιο πάνω νομολογίας μας και με δεδομένο ότι εκκρεμεί η έφεση με αρ. Ε51/2018 που καταχωρήθηκε κατά της ενδιάμεσης απορριπτικής απόφασης του δικαστηρίου στην αίτηση της εταιρείας Landshire για παρέμβαση στην κυρίως διαδικασία που καταχωρήθηκε για υποβοήθηση των Ευρωπαϊκών διαδικασιών η απόρριψη της οποίας και η με αυτόν τον τρόπο μη προσθήκη της αιτήτριας στην παρούσα ως διαδίκου μέρους οδηγούμαι πλέον στην εξέταση των δικονομικών δυνατοτήτων της αιτήτριας να προχωρήσει με την παρούσα αίτηση της. Σκοπός της αίτησης για παρέμβαση ήταν να επιτραπεί η προσθήκη της αιτήτριας ως διάδικο μέρος στην κυρίως διαδικασία για να καταχωρήσει ένσταση στην έκδοση του ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αποσκοπώντας στην ακύρωση του. Η απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου είχε ως αποτέλεσμα να μην καταστεί διάδικο μέρος στην αρχική αίτηση. Με την καταχωρηθείσα έφεση επιδιώκεται η ανατροπή της πιο πάνω απόφασης. Το παρόν δικαστήριο εάν ήθελε επιτρέψει την αίτηση, κρίνω ότι θα εξέτρεπε την όλη διαδικασία καθώς από την μια δεν επέτρεψε στην αιτήτρια να λάβει μέρος στη διαδικασία και από την άλλη αποδέχεται αίτημα της ενώ αυτή δεν είναι διάδικος - στα πλαίσια της διαδικασίας για αναστολή του προσωρινού διατάγματος το οποίο ευρίσκεται σε εκκρεμοδικία. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο. Θα ήταν ωσάν να ενεργούσε ως εφετείο σε δική του απόφαση. Κατά την αντίληψη μου η αιτήτρια ούτε καν να ακουστεί δεν μπορεί εφόσον δεν έχει locus standi, δεν είναι διάδικο μέρος. Ποια θα ήταν όμως πράγματι η εικόνα αν το Δικαστήριο αποδεχόταν επί της ουσίας του το αίτημα; Θα ανέστελλε την ισχύ ενδιάμεσου διατάγματος το οποίο αφορά άλλα πρόσωπα χωρίς να ακούσει την εισήγηση τους κατά πόσο θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει ή να τερματιστεί η ισχύς του προσωρινού διατάγματος χωρίς να εξετάσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του μέσω των ενόρκων δηλώσεων των αιτητών προς υποστήριξη του αιτήματος και των καθ' ων η αίτηση για την ακύρωση του. Θα ήταν πράγματι παράδοξο και αντικανονικό να ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο το Δικαστήριο. Συνεχίζοντας, και προς επίρρωση του πιο πάνω σκεπτικού, καταγράφω τη σκέψη επί τούτου της ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα όπως διατυπώνεται στην αγόρευση της με την οποία συμφωνώ: «Τι θα σήμαινε αναστολή εκτέλεσης του εκδοθέντος διατάγματος όπως επιδιώκεται. Σημαίνει με πολύ απλά λόγια ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ. Δηλαδή θα παύσει να ισχύει ως εάν να μην είχε ποτέ εκδοθεί. Και σε τέτοια περίπτωση είναι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην παρούσα που θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και όχι η αιτήτρια, όπως αυτή διατείνεται στην ένορκη μαρτυρία του ο κ. Χρ. Νεοκλέους. Σε αντίθετη όμως περίπτωση που το προσωρινό διάταγμα δεν ανασταλεί, τα πράγματα θα παραμείνουν ως έχουν μέχρι να εκδικαστεί η ένσταση που καταχωρήθηκε από τις εταιρείες LΕΑF TOBACCO A. MICHAILIDES (Cyprus) PLC και KALMAN ESTATES LIMITED με πιθανότητα ακύρωσης ή οριστικοποίησης του. Στη περίπτωση δε που το Εφετείο εγκρίνει την Έφεση της αιτήριας τότε θα έχει και η αιτήτρια το δικαίωμα να αιτηθεί τον παραμερισμό του.» Η παρούσα αίτηση βρίσκω ότι αποσκοπεί στο να αρθεί η ισχύς ενός προσωρινά εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να ακουστούν τα άμεσα εμπλεκόμενα και διάδικα μέρη επί της ουσίας του, χωρίς δηλαδή αυτό να εκδικασθεί και με αυτόν τον τρόπο να εξουδετερωθεί τόσο η κυρίως αίτηση των αιτητριών όσο και η ενδιάμεση για την άμεση έκδοση ασφαλιστικών μέτρων προς υποβοήθηση των Ευρωπαϊκών διαδικασιών στην οποία και αποσκοπούν. Περαιτέρω δεν θα πρέπει να παραγνωριστεί ακόμα μια παράμετρος, η εξουδετέρωση της ίδιας της έφεσης εφόσον πλέον δεν θα έχει αντικείμενο να αποφασιστεί αν το διάταγμα ανασταλεί. Ενυπάρχει δε πάντοτε ο κίνδυνος αποξένωσης του επίδικου ακινήτου - και ως προς τούτο δεν γίνεται οποιαδήποτε πρόταση από την αιτήτρια διασφάλισης των δικαιωμάτων των αιτητριών στην αρχική αίτηση- και με αυτό τον τρόπο να καταστεί αναποτελεσματική η Ευρωπαϊκή διαδικασία, ζήτημα το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια της εκδίκασης της κυρίως αίτησης κάτι που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα:
- Η έφεση που καταχώρησε η αιτήτρια στρέφεται κατά της απορριπτικής ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.03.2018, με την οποία απέρριψε αίτημα της να παρέμβει στην διαδικασία και να προστεθεί ως διάδικο μέρος. Είναι στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που εκδόθηκε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα όπου η αιτήτρια απέτυχε να καταστεί διάδικο μέρος.
- Αποτέλεσμα της ως άνω απορριπτικής απόφασης του Δικαστηρίου είναι ότι η παρούσα αιτήτρια δεν έχει locus standi και έτσι στερείται της δυνατότητας να προβαίνει σε διαδικαστικά διαβήματα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Αποτελεί δηλαδή ανύπαρκτο μέρος χωρίς δικαίωμα παρέμβασης στην αίτηση που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Το Ενδιάμεσο Προσωρινό Διάταγμα είναι απαγορευτικής φύσης. Αποσκοπεί στη μη αποξένωση του γραφείου που αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της καθ' ης η αίτηση 1, μέχρι ολοκληρώσεως των Ευρωπαϊκών διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ των αιτητριών 1 και 2 και την καθ' ης η αίτηση 1 στην αρχική αίτηση σε Εμπορικό Δικαστήριο του Βελγίου.
- Η ως άνω αίτηση ευρίσκεται σε εκκρεμοδικία αναμένοντας την εκδίκαση της παρούσας αίτησης για να εκδικασθεί.
- Αναστολή της εκτέλεσης του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος, αποτελεί αυτόματα, άρση της απαγόρευσης που θα οδηγήσει αμέσως σε αποξένωση του γραφείου, με αποτέλεσμα η διαδικασία τόσο της έφεσης που καταχώρησε η αιτήτρια όσο και η ένσταση που καταχώρησαν οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, να καταστούν άνευ αντικειμένου.
- Με την παρούσα αίτηση η αιτήτρια επιδιώκει την αναστολή ενδιάμεσου μέτρου, η εκδίκαση του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη, το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία άλλη από εκείνη που εφεσιβλήθηκε.
- Η παρούσα διαδικασία κρίνω ότι συνιστά επί της ουσίας της καταχρηστικό μέτρο, τόσο των δικαστικών θεσμών όσο και της εξουσίας του Δικαστηρίου αποσκοπώντας στην εξασφάλιση οφέλους έξω από το ορθό πλαίσιο της δίκης.
- Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης εξουδετερώνει τους παράγοντες που πρέπει να εξισορροπήσει το Δικαστήριο για να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια κατά την εκδίκαση της αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το απαγορευτικό διάταγμα.
- Σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αίτησης αλλά αποτυχίας της έφεσης, το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να άρει την αδικία που θα προκληθεί εν τω μεταξύ στις καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην παρούσα αίτηση, αφού το γραφείο θα έχει ήδη αποξενωθεί.
- Η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αίτηση αναφέρεται σε αναστολή εκτέλεσης απόφασης η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης. Η παρούσα δεν είναι η περίπτωση όπως γίνεται αντιληπτό από τα ως άνω. Αυτό γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτό και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. XXX Νεοκλέους, που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Με την ειδοποίηση έφεσης που καταχωρήθηκε, επιδιώκεται η ανατροπή της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε αίτημα της αιτήτριας να παρέμβει στην παρούσα υπόθεση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα. Αντικείμενο δηλαδή της έφεσης είναι άλλη διαδικασία από αυτήν που εφεσιβάλλεται, στην οποία μάλιστα η αιτήτρια δεν αποτελεί διάδικο μέρος.
- Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του κ. XXX Νεοκλέους δεν αποτελούν λόγο που θα μπορούσε να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την εξέταση της παρούσας αίτησης αλλά κατά την εκδίκαση της αίτησης στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα. Απλοποιώντας όμως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η οποία επαναλαμβάνω αφορά τους υφιστάμενους διαδίκους, διαπιστώνεται ότι αποσκοπεί στην εξασφάλιση απαγορευτικού διατάγματος μη αποξένωσης ενός ακινήτου που παρουσιάζεται ως το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της καθ' ης η αίτηση 1 στην Κύπρο προς υποβοήθηση δικαστικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο εξωτερικό. Αν τούτο κριθεί στο τέλος, όταν θα ακουστούν και οι δύο πλευρές, ότι άδικα εκδόθηκε θα ακυρωθεί. Σε τέτοια περίπτωση τα δικαιώματα της αιτήτριας στην παρούσα μπορούν να αποκατασταθούν, καθόλου δε δεν αποστερείται το δικαίωμα της αιτήτριας από την προώθηση της έφεσης της. Σε διαφορετική περίπτωση η κατάσταση του ακινήτου θα διατηρηθεί ως έχει μέχρι την αποκρυστάλλωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των υφιστάμενων διαδίκων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι η αίτηση δεν έχει έρεισμα ούτε στο νόμο ούτε και στη νομολογία με αποτέλεσμα αυτή να αποτύχει. ΤΑ ΕΞΟΔΑ Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα και σε βάρος της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος μέχρι ολοκλήρωσης της διαδικασίας έφεσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο