← Κύπρος

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 1627/17, 13/2/2019

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 1627/17, 13/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1627/17 Μεταξύ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΧΧΧΧ, εκ Λεμεσού Ενάγοντος και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΧΧΧ, εκ Λεμεσού Εναγόμενος ----- Ημερομηνία: 13 Φεβρουαρίου

  1. Εμφανίσεις Για Ενάγοντες: κα Μ. Γιατρού. Για τον Εναγόμενο: κα Μ. Χειμωνή για Χρυσάνθη Βαρνάβα & Σια Δ.Ε.Π.Ε (για ν' ακούσει απόφαση η κα Λοίζου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες είναι η Διαχειριστική Επιτροπή του οικοδομικού συγκροτήματος «Kanika ΧΧΧΧΧ» στη Λεμεσό. Ο εναγόμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του καταστήματος με αριθμό 003 στην πιο πάνω οικοδομή και συνιδιοκτήτης κατ΄ εξ αδιαιρέτου ιδανική μερίδα στην κοινόκτητη ιδιοκτησία της κοινόκτητης οικοδομής. Σημειώνω εδώ ότι παρ' όλο που στην έκθεση απαίτησης δικογραφείται ότι ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αρ. 003, με την απάντηση των εναγόντων στην υπεράσπιση του εναγομένου, διευκρινίστηκε ότι το επίδικο ακίνητο είναι το κατάστημα με αρ. 003, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητείται από τον εναγόμενο. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων και καταστημάτων της ως άνω πολυκατοικίας συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση, συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με το εμβαδό της μονάδας που τους ανήκει και οι ενάγοντες σε περίπτωση μη καταβολής του μεριδίου που αναλογεί στον κάθε συνιδιοκτήτη έχουν δικαίωμα να απαιτούν την είσπραξη του ποσού. Κατά την περίοδο 1.3.14 με 30.4.17, η συνεισφορά του εναγόμενου στην αναλογία του μεριδίου του στις δαπάνες, για τη διαχείριση των κοινόχρηστων χώρων με βάση το εμβαδό της μονάδος του και των εξόδων αλληλογραφίας προς αποφυγή νομικής διαδικασίας πλέον τα έξοδα για την ετοιμασία έκθεσης και τεκμηρίων όλων των λογιστικών εγγράφων κατόπιν απαίτησης του ιδιοκτήτη, ανέρχεται στο ποσό των €1.066,
  2. Οι ενάγοντες κατά τη Γενική Συνέλευση στις 13.2.17 διόρισαν διαχειριστή και υπέγραψαν μαζί του συμφωνία με βάση την οποία τα έξοδα του που θα προκύψουν για τις υπηρεσίες του, την προετοιμασία εκδίκασης και εξόδων εκδίκασης της παρούσας αγωγής ή οποιασδήποτε αγωγής και την αντιπροσώπευση τους από τον διαχειριστή για εκτέλεση της κάθε απαιτούμενης διαδικασίας που αφορά την παρούσα αγωγή μέχρι την ολοκλήρωση της, όπως καθορίζει η μεταξύ τους συμφωνία, θα χρεωθούν στον εναγόμενο βάση του προτιμολογημένου καταλόγου εκτέλεσης υπηρεσιών. Περαιτέρω, επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους να διεκδικήσουν στην παρούσα ή σε άλλη αγωγή τα έξοδα του διαχειριστή που θα δημιουργηθούν βάση της συμφωνίας τους, από τον εναγόμενο. Ως εκ των πιο πάνω δικογραφημένων θέσεων τους, οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του εναγομένου ποσό €1.066,24 που αναλογεί σ' αυτόν για τα έξοδα διαχείρισης των κοινόχρηστων χώρων, το οποίο αναλογεί για την περίοδο από 1.3.14 μέχρι 30.4.
  3. Αξιώνουν επίσης έξοδα για τις υπηρεσίες του διαχειριστή που θα προκύψουν σε περίπτωση που καταχωρηθεί εμφάνιση και υπεράσπιση από πλευράς εναγομένου, όπως καθορίζεται στη συμφωνία μεταξύ εναγόντων και διαχειριστή. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος αν και αρνείται τη νόμιμη σύσταση των εναγόντων, όπως διεφάνηκε από τη μαρτυρία του, δεν αμφισβητεί την εκλογή των εναγόντων από τη Γενική Συνέλευση, ως δικογραφείται στην παρ. 1 της έκθεσης απαίτησης. Ουσιαστικά με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται την υποχρέωση του να συνεισφέρει στα κοινόχρηστα έξοδα της εν λόγω οικοδομής, προβάλλοντας όμως ότι η αναλογία της συνεισφοράς του βασιζόταν σε λάθος εμβαδό. Αρνείται ότι το ποσό που αξιώνεται ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αρνείται ότι οφείλει τέτοιο ποσό στους ενάγοντες, αμφισβητώντας ότι οι ενάγοντες δικαιούνται τα έξοδα της αλληλογραφίας τα οποία διεκδικούν καθώς και τα δικηγορικά έξοδα. Τέλος προβάλλει ότι επανειλημμένα ζητούσε διευκρινίσεις αναφορικά με τις χρεώσεις και αντί οι ενάγοντες να του δώσουν απαντήσεις, αυτοί ετοίμασαν το αποκαλούμενο από τους ίδιους λογιστικό έκθεσης και τεκμηρίων οφειλών και προς τούτο τον χρέωσαν στις 14.4.16 το ποσό των €511.
  4. Με την απάντηση στην υπεράσπιση, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι όταν εντοπίστηκε το θέμα της χρέωσης των κοινοχρήστων με διαφορετικά τετραγωνικά μέτρα επιβεβαιώθηκε η διαφορά και μετά από έγκριση της γενικής συνέλευσης έγινε η απαιτούμενη διόρθωση, πιστώνοντας το λογαριασμό του εναγόμενου, ο οποίος κλήθηκε στη συνέχεια για να εξοφλήσει το υπόλοιπο και δεν έπραξε τούτο. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 ως αυτή έχει τροποποιηθεί και εμπίπτει στην κατηγορία της ταχείας εκδίκασης. Ενώπιον μου τέθηκε η μαρτυρία μέσω γραπτών καταθέσεων, από πλευράς εναγόντων, του Μάριου ΧΧΧΧ Διαχειριστή (ΜΕ1), Ονούφριου ΧΧΧΧ Προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής (ΜΕ2), και του Νίκου ΧΧΧΧ υπεύθυνου του λογιστηρίου στην εταιρεία Kone Elevator Ltd (ΜΕ3) και από πλευράς εναγομένου καταχωρήθηκε η γραπτή μαρτυρία του εναγομένου. Κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων. Στις 26.10.18 καταχωρήθηκε κατάλογος παραδεκτών εγγράφων ο οποίος περιλαμβάνει την Απόδειξη Κτηματολογίου για την αίτηση εγγραφής κοινόκτητης οικοδομής ημερ. 13.9.12, τη βεβαίωση εγγραφής κοινόκτητης οικοδομής ημερ. 12.6.13 και κατάσταση τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρικών στοιχείων μονάδων εγγραφής της κοινόκτητης οικοδομής ημερ. 12.6.
  5. Η γραπτή κατάθεση του μάρτυρα αποτελείται από 49 σελίδες στις οποίες περιγράφει τη διαδικασία των γενικών συνελεύσεων, τη διαχείριση των οικονομικών των εναγόντων, τον τρόπο κατανομής και επιβολής των κοινόχρηστων εξόδων καθώς επίσης εξηγά και περιγράφει τις καταστάσεις λογαριασμού και έξοδα τα οποία δαπανηθήκαν κατά την επίδικη περίοδο (τεκμήρια 13 - 16). Εις ότι αφορά τα έξοδα που καταβάλλονται για τη διαχείριση του κτιρίου ανέφερε ότι αυτά διαχωρίζονται σε συνήθη έξοδα, τα έκτακτα μικρής φύσεως και τα έξοδα μεγάλης φύσεως. Συμπληρώνει δε ότι σε περίπτωση που έξοδα δημιουργηθούν εξ υπαιτιότητας συγκεκριμένου ιδιοκτήτη χρεώνονται στον υπαίτιο και όχι σε όλο το κτίριο. Οι κατανομές των κοινοχρήστων πραγματοποιούνται αναδρομικά βάση των εξόδων που παρουσιάστηκαν στην προηγούμενη διμηνία. Ακολούθως χρεώνονται τα έξοδα με βάση το εμβαδό της κάθε μονάδας. Για την επίδικη περίοδο ο εναγόμενος προέβηκε σε πληρωμές έναντι του λογαριασμού αντίγραφο του οποίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13/01, στον οποίο επίσης φαίνονται οι πληρωμές. Κατάθεσε επίσης αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού που αναφέρεται το οφειλόμενο υπόλοιπο ως Τεκμήριο13/
  6. Ακολούθως στη μαρτυρία του αναφέρεται και εξηγά την κάθε χρέωση που φαίνεται στους ως άνω λογαριασμούς. Εξήγησε πως προέκυψε το λάθος στην χρέωση του εναγόμενου σύμφωνα με τα τετραγωνικά του μέτρα προσθέτοντας ότι μετά τη διαπίστωση αυτή, έλαβε οδηγίες από τους ενάγοντες για να ετοιμάσει νέες κατανομές χρεώσεων σύμφωνα με τα ορθά τετραγωνικά μέτρα. Εις ότι αφορά τη λανθασμένη χρέωση ανέφερε ότι σε συζήτηση που έγινε σε συνάντηση της διαχειριστικής επιτροπής ημερ. 16.3.15 Τεκμήριο 21/12 συμφωνήθηκε να σταλεί στον εναγόμενο κατάσταση με τις πιστωτικές διαφορές και το πιστωτικό υπόλοιπο για το ποσό των €94,58 έτσι ώστε ο εναγόμενος να προχωρήσει στη διευθέτηση του υπολοίπου. Ακολούθως αναφέρεται στην ανταλλαγή επιστολών μεταξύ του εναγομένου και των δικηγόρων του και των εναγόντων, καταθέτοντας αυτές ως τεκμήρια. Με τη γραπτή κατάθεση του ζητά επίσης απόφαση εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €1.042,93 περιλαμβανομένου του ΦΠΑ σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο προαιρετικών υπηρεσιών σύμφωνα με τα Τεκμήρια 01/01 - 01/06 τα οποία αφορούν επιστολές προς την δικηγόρο των εναγόντων, επιστολές προς τον εναγόμενο, τα έξοδα ετοιμασίας της γραπτής του κατάθεσης, τα έξοδα της ετοιμασίας των Τεκμηρίων στην αποκάλυψη εγγράφων, έξοδα για την παρουσίαση του στο Δικαστήριο κατά την οποία υπέγραψε τις ένορκες δηλώσεις, έξοδα ετοιμασίας του καταλόγου μαρτύρων και της σύνοψης μαρτυρίας, ετοιμασία των αντιγράφων των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο αλλά και αυτών που θα δοθούν στους αντιδίκους και άλλα έξοδα που αφορούν την δικαστική διαδικασία, ως λεπτομερώς καταγράφει στις σελίδες 48 και 49 της δήλωσης του. Ο ΜΕ2, στην κατάθεση του αναφέρεται στον τρόπο σύγκλησης των γενικών συνελεύσεων και στον τρόπο καθορισμού των δαπανών που αφορούν τη διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. Προσθέτει δε ότι σε περίπτωση παρουσίασης εξόδου το οποίο προήλθε εξ υπαιτιότητας συγκεκριμένου ιδιοκτήτη, σύμφωνα με τα πρακτικά της εκάστοτε ετήσιας γενικής συνέλευσης, το έξοδο αυτό χρεώνεται αποκλειστικά στον υπαίτιο πρόκλησης του και όχι στο κτίριο. Ο ΜΕ3 στη γραπτή κατάθεση του αναφέρει ότι είναι συντηρητής του ανελκυστήρα στην επίδικη πολυκατοικία και οι ενάγοντες υπέγραψαν με την εταιρεία στην οποία εργοδοτείται, Kone Elevators Ltd, συμφωνία ημερ. 1.4.12 για τη συντήρηση του ανελκυστήρα για το ποσό των €696 πλέον ΦΠΑ ετησίως. Το μηνιαίο κόστος ανέρχεται σε €58 πλέον ΦΠA. Η εν λόγω συμφωνία είναι κατατεθειμένη ως Τεκμήριο 14/07 στην γραπτή κατάθεση του Μάριου ΧΧΧΧ. Εξηγά ότι τα τιμολόγια τα οποία είναι κατατεθειμένα με τη γραπτή κατάθεση του Μάριου ΧΧΧΧ ως Τεκμήρια 14/11, 25/05, 29/04 και 29/05 τα οποία αφορούν υπηρεσίες που προσφερθήκαν στους ενάγοντες πέραν των μηνιαίων συντηρήσεων και επιδιορθώσεων σύμφωνα με τη συμφωνία ημερ. 1.4.
  7. Ο εναγόμενος με τη μαρτυρία του αναφέρει ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα αναφορικά με τη χρέωση των κοινόχρηστων δαπανών επιμένοντας ότι οι ενάγοντες αρνούνταν να του διευκρινίσουν και εξηγήσουν τις επιμέρους χρεώσεις και ουδέποτε έλαβαν υπόψη τη θέση του για τις λανθασμένες χρεώσεις, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο ότι αντί να τον χρεώνουν επί εμβαδού 33 τ.μ. τον χρέωναν με βάση εμβαδό 54,
  8. Καταθέτει προς τούτο ως Τεκμήριο 1 καταστάσεις των εναγόντων στις οποίες κατά τον ίδιο φαίνεται η λανθασμένη χρέωση. Αμφισβητεί τις χρεώσεις για τα αντίγραφα τα οποία κατά τους ενάγοντες χρειάστηκε να δαπανηθούν, υποστηρίζοντας ότι δεν ζήτησε να του δοθούν τέτοια αντίγραφα επιμένοντας ότι το μόνο που ζητήθηκε ήταν να του δοθούν διευκρινίσεις για τις χρεώσεις. Αμφισβητεί τις χρεώσεις που αφορούν άλλες δαπάνες, έξοδα κτηματολογίου, έξοδα εξουσιοδότησης νομικών και αποστολή σε δικηγόρο για αγωγή. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια Α μέχρι και Ι αντίγραφα των επιστολών που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ του και των εναγόντων καθώς και αντίγραφα πληρωμών στις οποίες προέβηκε έναντι λογαριασμού. Διευκρινίζει περαιτέρω ότι ο ίδιος είναι πρόθυμος να αποπληρώσει ότι αναλογεί στο κατάστημα του νοουμένου ότι γίνει ανάλογη προσαρμογή στα ορθά τετραγωνικά μέτρα. Προχωρώ ακολούθως στην αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, κρίνοντας αυτή συνολικά και όχι μικροσκοπικά, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία τεθήκαν ενώπιον μου. Εις ότι αφορά τη μαρτυρία του ΜΕ1, σημειώνω ότι ενόψει του όγκου της, αυτή λήφθηκε υπόψη στο σύνολο της, ανεξαρτήτως του εάν αναφέρομαι σε συγκεκριμένα μόνο τεκμήρια ή σε συγκεκριμένα σημεία της κατάθεσης του. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία του διαχειριστή ΜΕ1, αναφέρω αρχικά ότι οι ενάγοντες με την Αγωγή τους δεν διεκδικούν ούτε δικογραφούν οτιδήποτε αφορά αξίωση για ποσό €1.042,93 ως αναφέρεται στη σελ. 49 της γραπτής κατάθεσης του ΜΕ
  9. Πέραν του δικογραφημένου ισχυρισμού των εναγόντων για την ύπαρξη συμφωνίας παροχής προαιρετικών υπηρεσιών έναντι αμοιβής, δεν δικογραφείται οποιαδήποτε λεπτομέρεια για τα ποσά τα οποία αναφέρει στις σελ. 48 και 49 της κατάθεσης του. Η γραπτή κατάθεση του μάρτυρα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει το δικόγραφο των εναγόντων. Πέραν των πιο πάνω, φαίνεται από τη μαρτυρία του ΜΕ1 ότι διεκδικεί το πιο πάνω ποσό υπό την προσωπική του ιδιότητα και όχι εκ μέρους των εναγόντων, ενώ ο ίδιος δεν είναι καν διάδικος στην υπόθεση. Συνεπώς, τα όσα αναφέρει εν σχέση με την απαίτηση των €1.042,93σ, δεν γίνονται αποδεκτά. Στρεφόμενη τώρα στη μαρτυρία του εν σχέση με τα όσα παρουσίασε για να τεκμηριώσει την ορθότητα του υπολοίπου των €1.066,24, ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι το ποσό αυτό προκύπτει από τις χρεώσεις που φαίνονται στις καταστάσεις λογαριασμού τεκμήρια 13/01 και 13/
  10. Ο μάρτυρας με περιττή μπορώ να πω λεπτομέρεια και με σωρεία τεκμηρίων τα οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, εξήγησε με επάρκεια την κάθε λεπτομέρεια που αφορούν οι χρεώσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 13/2, την κατάσταση λογαριασμού που αφορά το κατάστημα του εναγόμενου. Ειδικά στο μέρος της δήλωσης του με τον τίτλο «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ» παρέθεσε με λεπτομέρεια το λόγο της κάθε χρέωσης στο εν λόγω τεκμήριο και παρουσίασε τις πληρωμές που έγιναν για κάθε δαπάνη και έξοδο, επί τη βάση σχετικών τιμολογίων. Παρά του ότι ο ΜΕ1 ήταν σε θέση να εξηγήσει και να παραπέμψει σε σχετικά στοιχεία που αφορά η κάθε χρέωση, με τη μαρτυρία του δεν με έπεισε ως προς την πεποίθηση του ότι ορθά χρεώθηκαν στο λογαριασμό του εναγόμενου τα έξοδα του για την παροχή προαιρετικών υπηρεσιών, για τους λόγους τους οποίους θα αναφερθώ αμέσως πιο κάτω. Όπως ανέφερε ο ΜΕ1 αλλά και ο ΜΕ2, με απόφαση της η γενική συνέλευση αποφάσισε όπως τα έξοδα προαιρετικών υπηρεσιών τα οποία δημιουργηθήκαν εξ υπαιτιότητας του εναγομένου, θα χρεώνονται αποκλειστικά στον εναγόμενο και όχι στο κτίριο. Προς τούτο, οι ενάγοντες εξουσιοδότησαν τον ΜΕ1 (τεκμήρια 03/01-03/06), ως προς τον τρόπο είσπραξης των οφειλόμενων κοινοχρήστων δαπανών από τους οφειλέτες γενικότερα. Επομένως, εφόσον τα έξοδα προαιρετικών υπηρεσιών δεν αφορούν το κτίριο δεν έχω πειστεί από τη μαρτυρία του ΜΕ1 ότι τέτοια έξοδα μπορούν να χρεωθούν στο λογαριασμό κοινοχρήστων του εναγομένου. Πέραν τούτων, διεφάνηκε από τη μαρτυρία του ΜΕ1 ότι τα ποσά που αφορούν έξοδα επιστολών, κτηματολογίου και αντιγράφων, αξιώνονται υπό την προσωπική ιδιότητα του διαχειριστή εναντίον του εναγομένου. Η θέση του ΜΕ1 γενικότερα ότι ο εναγόμενος προκάλεσε έξοδα τα οποία κατά τον ίδιο εμπίπτουν στις προαιρετικές υπηρεσίες και επιβαρύνουν τον εναγόμενο, δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από το περιεχόμενο των συμφωνιών που υπέγραψε ο μάρτυρας με τους ενάγοντες. Οι συμφωνίες τεκμήρια 1/01-1/06 καταρτιστήκαν μεταξύ των εναγόντων και του διαχειριστή και η πρόνοια για πληρωμή των προαιρετικών υπηρεσιών αφορά τους ενάγοντες ως αντισυμβαλλόμενους και όχι τον εναγόμενο. Το περιεχόμενο των εν λόγω συμφωνιών δεν υποστηρίζουν τη θέση του μάρτυρα ότι ο εναγόμενος υπέχει προσωπική υποχρέωση να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό το οποίο εμπίπτει στις προαιρετικές υπηρεσίες. Εντελώς ατεκμηρίωτη παρέμεινε επίσης η θέση του μάρτυρα ότι ο εναγόμενος οφείλει ποσό €511.11σ λόγω ετοιμασίας αντιγράφων εγγράφων τα οποία ετοιμαστήκαν για να δοθούν στον εναγόμενο (τεκμήριο 36/02-36/07). Κατά το μάρτυρα το έξοδο αυτό υπολογίστηκε σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο προαιρετικών υπηρεσιών. Κατ΄αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι η ετοιμασία της έκθεσης με το συγκεκριμένο κόστος δεν έχει εξηγηθεί και δικαιολογηθεί επαρκώς από το μάρτυρα. Όπως προκύπτει από τις συμφωνίες, στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α, υπό τον τίτλο υπηρεσίες διαχείρισης περιλαμβάνεται η τήρηση λογιστικών βιβλίων και η επιθεώρηση τους όποτε ζητηθεί. Εγείρεται συνεπώς το εύλογο ερώτημα για ποιο λόγο δεν κλήθηκε ο εναγόμενος να επιθεωρήσει τους εν λόγω λογαριασμούς και να επιμένουν προς τούτο οι ενάγοντες και αντ' αυτού ετοιμάστηκε έκθεση, η αναγκαιότητα της οποίας δεν έχει αιτιολογηθεί. Εις ότι αφορά επίσης τα έξοδα κτηματολογίου ούτε και αυτά έχουν τεκμηριωθεί από τον μάρτυρα. Αναφέρει για παράδειγμα ότι το ποσό των €23.80 με ημερομηνία χρέωσης 27.7.15, αφορούν έξοδα κτηματολογίου για να επιβεβαιωθεί η εγγραφή του ακινήτου για σκοπούς προώθησης της Αγωγής. Δεν εξήγησε όμως για ποιο λόγο έπρεπε να εξασφαλιστεί τέτοιο πιστοποιητικό εφόσον σύμφωνα με το τεκμήριο 12/06 το οποίο κατέθεσε, ήδη είχε στην κατοχή του το πιστοποιητικό αυτό τουλάχιστον από τις 12.6.13 σύμφωνα με την ημερομηνία η οποία φαίνεται στο τεκμήριο αυτό. Αξίζει περαιτέρω να σημειωθεί ότι όπως φαίνεται εις τα πρακτικά της γενικής συνέλευσης ημερ. 17.2.16 (τεκμήριο 09/03 - Παράρτημα Α) ότι η επιτροπή αποφάσισε όπως όλα τα έξοδα προαιρετικών υπηρεσιών, τα οποία θα χρεώνει ο διαχειριστής-μάρτυρας, θα επιβαρύνουν τον εναγόμενο. Με βάση το γεγονός αυτό και στηριζόμενος ο μάρτυρας στη θέση του ότι δικαιούται να πληρώνεται για την παροχή προαιρετικών υπηρεσιών, φαίνεται να προέβηκε σε χρεώσεις για αποστολή επιστολών και για οδηγίες που δίδονταν σε δικηγόρο, από τον ίδιο μετά από εξουσιοδότηση των εναγόντων, στο λογαριασμό που διατηρούν οι ενάγοντες με τον εναγόμενο. Δεν έχει όμως αιτιολογηθεί και δικαιολογηθεί για ποιο λόγο ενώ ο λογαριασμός διατειρείται και λειτουργεί χρεώνοντας έξοδα τα οποία οι ενάγοντες καταβάλλουν για τις αναγκαίες δαπάνες διαχείρισης της κοινόκτητης οικοδομής, επέτρεψαν ουσιαστικά στον μάρτυρα να προβαίνει σε χρεώσεις δικών του εξόδων και να διεκδικεί τέτοια ποσά από τον εναγόμενο. Όπως διεφάνηκε από τη μαρτυρία του εναγόμενου, δεν αμφισβητείται ο τρόπος λήψης αποφάσεων κατά τις γενικές συνελεύσεις ούτε ότι αυτός προσκαλείτο να παρευρεθεί στις γενικές συνελεύσεις, χωρίς να το πράττει. Η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε ουσιαστικά ως προς την ορθή χρέωση των κοινοχρήστων αναλόγως του εμβαδού του καταστήματος του εναγομένου. Προς τούτο ο μάρτυρας εξήγησε ότι μετά όπου διαπιστώθηκε το λάθος, έγινε πίστωση στο λογαριασμό του εναγόμενου όπως φαίνεται και υποστηρίζεται από το τεκμήριο 13/1 πίστωση ημερ. 10.6.15 για το ποσό των €94.
  11. Ο εναγόμενος δεν αμφισβήτησε ότι έγινε η εν λόγω πίστωση ούτε όμως αμφισβήτησε το ποσό για το οποίο έγινε η πίστωση. Συνεπώς, από τη μαρτυρία του δεν αποδέχομαι τα όσα ανέφερε και αφορούν τις χρεώσεις στα τεκμήρια 13/01 και 13/02 οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από τον ίδιο ως προαιρετικές υπηρεσίες, το ποσό που αφορά η χρέωση για τα αντίγραφα αλλά και τα όσα υποστήριξε για το ποσό που αξιώνει ύψους €1.042,93σ. Η εν γένει όμως αξιοπιστία του μάρτυρα δεν επηρεάζεται εφόσον τα όσα δεν έγιναν αποδεκτά δεν είναι αποτέλεσμα προσπάθειας του ιδίου να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή να κρύψει την αλήθεια, παρά μόνο τα όσα υποστήριξε βασίστηκαν σε προσωπική του εκτίμηση και πεποίθηση, η οποία όμως δεν κρίθηκε ορθή και βάσιμη από το Δικαστήριο. Συνεπώς, με εξαίρεση τα πιο πάνω, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα. Έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η μαρτυρία του ΜΕ2, ουσιαστικά παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της μαρτυρίας του ΜΕ
  1. Εις το βαθμό όπου η μαρτυρία του ΜΕ2 έγινε αποδεκτή, αποδέχομαι και τη μαρτυρία του ΜΕ2, η οποία να σημειώσω δεν αμφισβητήθηκε συγκεκριμένα από τον εναγόμενο ως προς τα γεγονότα τα οποία αναφέρει. Προσθέτω ότι από τη μαρτυρία του δεν αποδέχομαι τα όσα αναφέρει εν σχέση με τα έξοδα που αφορούν τις κατ' ισχυρισμό προαιρετικές υπηρεσίες για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ
  2. Η μαρτυρία του ΜΕ3 γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Πέραν του ότι αυτή δεν αμφισβητήθηκε, προκύπτει από τα όσα έθεσε ο μάρτυρας ότι τα έξοδα αυτά αφορούσαν έξοδα για εργασίες στον ανελκυστήρα της οικοδομής, πέραν της συμφωνίας συντήρησης έναντι της ετήσιας αμοιβής. Στρεφόμενη τώρα στη μαρτυρία του εναγόμενου, αναφέρω κατ' αρχάς ότι ο ίδιος του αποδέχεται ότι οφείλει να πληρώσει κοινόχρηστα εξού και προβαίνει σε πληρωμές όπως φαίνεται και από το τεκμήριο 13/
  3. Αμφισβητεί όμως το ποσό το οποίο διεκδικούν οι ενάγοντες. Εις ότι αφορά κατ' αρχάς τη θέση του ότι το ποσό είναι λιγότερο και ζητούσε προ πολλού διευκρινήσεις, επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ
  4. Με τη μαρτυρία του φαίνεται να αμφισβητεί συγκεκριμένα τις χρεώσεις οι οποίες περιγράφονται ως άλλες δαπάνες, δικηγορικά έξοδα, έξοδα αλληλογραφίας και τα έξοδα για τη λήψη των αντιγράφων. Εις ότι αφορά τα έξοδα για άλλες δαπάνες, πέραν της γενικής αμφισβήτησης τους από τον εναγόμενο δεν έθεσε οποιαδήποτε σαφή μαρτυρία ή στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να θέσει υπό ουσιαστική αμφισβήτηση τα ποσά αυτά, τα οποία έχουν εξηγηθεί από τον ΜΕ1 και τι αυτά αφορούν. Πέραν τούτου, φαίνεται ότι ο εναγόμενος είχε εξοφλήσει κοινόχρηστα άλλων περιόδων εις τα οποία περιλαμβανόταν η χρέωση για άλλες δαπάνες χωρίς να αμφισβητήσει τέτοια χρέωση, όπως φαίνεται για παράδειγμα στο τεκμήριο 13/01 ημερ. 4.5.12, 1.7.12, 1.9.12, 1.11.12 κλπ ενώ έγιναν πληρωμές με πλήρη εξόφληση του τότε υπολοίπου στις 19.9.12 και 19.6.
  5. Φαίνεται ότι ο εναγόμενος όταν διαπίστωσε ότι τα κοινόχρηστα υπολογίζονταν εν σχέση με τη μονάδα του επί λανθασμένου εμβαδού, αμφισβήτησε τις χρεώσεις γενικότερα των εναγόντων. Ο εναγόμενος όμως αδικαιολόγητα και αστήρικτα επιμένει ότι οι ενάγοντες εξακολουθούν να τον χρεώνουν επί λανθασμένου εμβαδού, ενώ όπως παρέμεινε αδιαμφισβήτητο προς τούτο η μαρτυρία του ΜΕ1, με τη διαπίστωση του λάθους έγινε διόρθωση και ακολούθως όπως φαίνεται στο τεκμήριο 13/01 το ποσό των €94.58 πιστώθηκε στο λογαριασμό του εναγόμενου στις 10.6.15, ενώ όπως ανέφερα πιο πάνω ούτε η πίστωση αυτή αμφισβητήθηκε ούτε η ορθότητα του ύψους του ποσού που πιστώθηκε. Ο εναγόμενος, πέραν της αδικαιολόγητης πεποίθησης του ότι τα κοινόχρηστα υπολογίζονται επί λανθασμένου εμβαδού, φαίνεται να λέει την αλήθεια εφόσον παρά την αγανάκτηση και αντίδραση του για τα ποσά τα οποία κατά τον ίδιο χρεώνονταν στο λογαριασμό του αδικαιολόγητα, φαίνεται από το τεκμήριο 13/01 ότι σε διάφορες περιπτώσεις προέβαινε σε πληρωμές έναντι του λογαριασμού του. Ενόψει των πιο πάνω, από τη μαρτυρία του δεν αποδέχομαι ότι οι χρεώσεις με περιγραφή άλλες δαπάνες δεν έχουν διευκρινιστεί και ότι το ποσό το οποίο χρεωνόταν με εμβαδό 54.25 τ.μ δεν αφαιρέθηκε από το λογαριασμό του, εφόσον όπως φαίνεται στο τεκμήριο 13/01 και 13/02 έγινε η σχετική πίστωση. Το μέρος της μαρτυρίας του εναγόμενου που αφορά τα πιο πάνω ζητήματα απορρίπτεται ως μη πειστικό για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, χωρίς όμως να επηρεάζεται η αξιοπιστία της υπόλοιπης του μαρτυρίας, η οποία γίνεται αποδεκτή. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση: Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης του καταστήματος με αριθμό 3 επί της κοινόκτητης οικοδομής με το όνομα «Kanika ΧΧΧΧ» η οποία ενεγράφηκε ως κοινόκτητη οικοδομή. Το περιεχόμενο των εγγράφων τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο παραδεκτών εγγράφων, καθίσταται μέρος των ευρημάτων μου. Για τη διαχείριση της ως άνω οικοδομής εκλέγηκε από τη γενική συνέλευση Διαχειριστική Επιτροπή, οι ενάγοντες στην παρούσα Αγωγή. Ο εναγόμενος δεν παρουσιαζόταν στις γενικές συνελεύσεις ενώ προσκαλείτο προς τούτο. Η αναλογία του εναγόμενου στα κοινόχρηστα έξοδα υπολογίζεται σύμφωνα με το εμβαδό του καταστήματος του, 33 τ.μ. Οι ενάγοντες μετά τη διαπίστωση τους ότι το κατάστημα του εναγόμενου είναι 33 τ.μ. προέβηκαν σε πίστωση του ποσού των €94.58 στο λογαριασμό του στις 10.6.15, το οποίο συνιστά τη διαφορά στη χρέωση η οποία γινόταν επί τη βάση των λανθασμένων τετραγωνικών. Οι ενάγοντες διατηρούν κατάσταση λογαριασμού για το επίδικο κατάστημα του εναγομένου στον οποίο χρεώνουν την εκάστοτε αναλογία στα κοινόχρηστα έξοδα και πιστώνουν τις πληρωμές στις οποίες προβαίνει ο εναγόμενος. Κατόπιν συμφωνίας με τον διαχειριστή η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο μεταξύ του και των εναγόντων, ο διαχειριστής δικαιούται να χρεώνει τους ενάγοντες για την παροχή προαιρετικών υπηρεσιών. Εις τον λογαριασμό του εναγόμενου περιλαμβάνονται χρεώσεις για προαιρετικές υπηρεσίες που παρείχε ο διαχειριστής, οι οποίες χρεώνονταν αποκλειστικά στο λογαριασμό του εναγόμενου χωρίς να καταβάλλονται τα ποσά αυτά από τους ενάγοντες. Το βάρος απόδειξης της απαίτησης των εναγόντων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, βρίσκεται στους ώμους τους. Θα πρέπει να λεχθεί αρχικά ότι η υποχρέωση του εναγόμενου να συνεισφέρει αναλόγως του εμβαδού της μονάδος που είναι ιδιοκτήτης, στα κοινόχρηστα έξοδα που αφορούν την κοινόκτητη οικοδομή πηγάζει από το άρθρο 38ΙΑ του Κεφ. 224: «Οι κύριοι όλων των μονάδων θα συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, ή συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται από το Μέρος αυτό ή από τους Κανονισμούς. Η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδό κάθε μονάδας.» Ο εναγόμενος όπως διεφάνηκε από τη μαρτυρία του δεν αμφισβητεί την ως άνω υποχρέωση του, χωρίς βεβαίως κάτι τέτοιο να απαλλάσσει τους ενάγοντες από την υποχρέωση τους να αποδείξουν την απαίτηση τους. Αυτό το οποίο αμφισβητεί ο εναγόμενος είναι το ποσό το οποίο αξιώνουν οι ενάγοντες. Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 38ΙΑ, η υποχρέωση του εναγόμενου να συμμετέχει στις δαπάνες της κοινόκτητης οικοδομής, είναι άμεσα συναρτημένη με τις αναγκαίες δαπάνες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Η μαρτυρία του διαχειριστή ΜΕ1, δεν αμφισβητήθηκε ως προς τα όσα παρέθεσε εν σχέση με τη διαδικασία που ακολουθείτο στις γενικές συνελεύσεις αλλά και τα πρακτικά αυτών, κατά τις οποίες τα έξοδα και δαπάνες εγκρίνονταν από τη γενική συνέλευση, στις οποίες ο εναγόμενος ουδέποτε παρευρέθηκε. Συνεπώς το μόνο ζήτημα που απέμεινε προς εξέταση είναι κατά πόσο το ποσό που διεκδικούν οι ενάγοντες ως προς το παρακλητικό Α της έκθεσης απαίτησης τους αφορά αναγκαίες δαπάνες εν τη εννοία του άρθρου 38ΙΑ του Κεφ.
  6. Όπως ανέφερα και πιο πάνω ως προς το παρακλητικό Β της έκθεσης απαίτησης, με το οποίο δεν αξιώνεται οποιοδήποτε συγκεκριμένο ποσό και η μαρτυρία των εναγόντων προς τούτο δεν έγινε παοδεκτή. Προσθέτω δε, ότι το ποσό των €1.042,93σ, φαίνεται από τα όσα καταγράφει στις σελ. 48 και 49 της κατάθεσης του ο ΜΕ1, να αφορά έξοδα της δικαστικής διαδικασίας, τα οποία καθορίζονται από το Δικαστήριο αναλόγως του αποτελέσματος και σύμφωνα με τους εκάστοτε ισχύοντες κανονισμούς. Ο ΜΕ1 διεκδικεί τα ποσά αυτά κατατάσσοντας τα στη κατηγορία παροχής προαιρετικών υπηρεσιών ως έχει συμφωνήσει με τους ενάγοντες. Πέραν του ότι ο ΜΕ1 δεν είναι διάδικος για να νομιμοποείται με την παρούσα Αγωγή να διεκδικεί υπό την προσωπική του ιδιότητα δικηγορικά έξοδα εναντίον του εναγομένου, δεν έχει καταδειχθεί ότι τα έξοδα αυτά αποτελούν αναγκαίες δαπάνες άμεσα συναρτημένες με τη διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. Τόσο το ποσό των €1.042.93σ όσο και τα έξοδα για τις κατ' ισχυρισμό προαιρετικές υπηρεσίες του διαχειριστή, αφορούν έξοδα τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να διεκδικήσει από τους ενάγοντες, οι οποίοι είναι αντισυμβαλλόμενοι του και όχι από τον εναγόμενο, ο οποίος ενδεχομένως να ήταν υπόχρεος να πληρώσει στους ενάγοντες αναλόγως της αναλογίας της συνεισφοράς του και όχι στην ολότητα τους. Το ότι αποφασίστηκε στη γενική συνέλευση ημερ. 13.2.17, τα έξοδα τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως προαιρετικές υπηρεσίες, αυτά να επιβαρύνουν τον εναγόμενο προσωπικά και πάλι δεν δικαιολογεί τον καθορισμό και επιβολή δικηγορικών εξόδων, πριν καν αυτά επιδικαστούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Το κατά πόσο ο διαχειριστής ως συμβαλλόμενος με τους ενάγοντες, δικαιούται στην πληρωμή των προαιρετικών υπηρεσιών από τους αντισυμβαλλόμενους του δεν αποτελεί ζήτημα το οποίο μπορεί να κριθεί στην παρούσα, εφόσον ο ίδιος του επαναλαμβάνω δεν είναι διάδικος. Τα έξοδα της δικαστικής διαδικασίας καθορίζονται από τους εκάστοτε σε ισχύ κανονισμούς και επιδικάζονται αναλόγως από το Δικαστήριο. ο καθορισμός τους δεν επαφίεται στον κάθε διάδικο και πόσο μάλλον από μάρτυρα ως η επί του προκειμένου περίπτωση. Πέραν τούτων, τα έξοδα δεν αξιώνονται ως μέρος της απαίτησης, ως πράττει ουσιαστικά ο διαχειριστής στην προκειμένη περίπτωση μέσω της αγωγής των εναγόντων. Ούτε και μπορεί να επιτραπεί σε ένα μάρτυρα να καθορίζει την αμοιβή του η οποία εμπίπτει στην επιδίκαση δικηγορικών εξόδων, όπως η κατάρτιση ένορκης δήλωσης, ετοιμασία αποκάλυψης εγγράφων κλπ όπως αναφέρει στις σελ. 48 και 49 της γραπτής κατάθεσης του ο ΜΕ
  7. Συνεπώς η αξίωση των εναγόντων αναφορικά με την αξίωση τους υπό στοιχείο Β απορρίπτεται. Η εξουσία των εναγόντων να εισπράττουν τα κοινόχρηστα έξοδα από κυρίους των μονάδων, είναι άμεσα συναρτημένη με τον καθορισμό της συνεισφοράς στα εν λόγω έξοδα. Σύμφωνα με το Κεφ. 224, άρθρο 38ΚΗ.-
(1): «Η Διαχειριστική Επιτροπή, μεταξύ άλλων, έχει εξουσία-........ (γ) να εισπράττει τα καθορισμένα με τον τρόπο αυτό ποσά με την επιβολή συνεισφοράς στους κυρίους των μονάδων δυνάμει του άρθρου 38ΙΑ.»(η υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου). Αντίθετα με τα πιο πάνω, στην προκειμένη περίπτωση, ποσά τα οποία αξιώνονται εναντίον του εναγομένου και περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 13/01 ως λεπτομερώς θα παραθέσω πιο κάτω, επιβλήθηκαν στην ολότητα τους στον εναγόμενο χωρίς καν να δαπανηθούν και πληρωθούν από τους ενάγοντες, για να δικαιούνται να τα διεκδικούν από τον εναγόμενο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσω πως μια κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί αφ' εαυτής απόδειξη των όσων καταγράφει. Τα γεγονότα που φέρεται να αναπαραγάγει θα πρέπει να αποδειχθούν (βλ. A.l. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156 και Marketrends Insurance Ltd v. Μιχαήλ κ.α,
(2006)1 Α.Α.Δ. 734). Οι εκάστοτε καταχωρήσεις σε ένα λογαριασμό, είτε πρόκειται για χρεώσεις είτε για πιστώσεις, καθίστανται επίδικες και θα πρέπει να αποδειχθούν μία προς μία, ούτως ώστε να επαληθευτεί στο τέλος πως η εικόνα που εκπέμπει η κατάσταση λογαριασμού είναι αυθεντική και ακριβής. Αυτό δεν έχει συμβεί στην προκειμένη περίπτωση. Συνεπώς από το όσα περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 13/02, οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι οι πιο κάτω χρεώσεις, οι οποίες κατά τους ενάγοντες εμπίπτουν στην κατηγορία των προαιρετικών υπηρεσιών και δεν επιβληθήκαν στα έξοδα του κτιρίου, αφορούν την συνεισφορά του εναγομένου στις αναγκαίες δαπάνες για τη διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής: 28.7.14 έξοδα επιστολής οφειλών €11.90, 29.9.14 αποστολή σε δικηγόρο για οφειλές €23.80, 5.5.15 εξουσιοδότηση νομικών €11.90, 27.7.15 αίτηση κτηματολογίου €23.80, 10.09.15 έξοδα κτηματολογίου €5, 12.10.15 αποστολή σε δικηγόρο για 2η επιστολή οφειλών €23.80, 10.11.15 έντυπο διορισμού δικηγόρου €11.90, 26.11.15 απάντηση επιστολής δικηγόρου ιδιοκτήτη €23.80, 14.4.16 εξουσιοδότηση νομικών €11.90, 14.4.16 λογιστικό έκθεσης και τεκμήριο οφειλών €511.11, 20.10.16 έξοδα επιστολής οφειλών €11.90, 13.2.17 εξουσιοδότηση νομικών €11.90, 17.3.17 αποστολή σε δικηγόρο για νέα επιστολή οφειλών €23.80, 29.5.17 αποστολή σε δικηγόρο για αγωγή €23.80 Ενόψει της κατάληξης μου ότι μόνο τα πιο πάνω ποσά δεν έχουν αποδειχθεί από το σύνολο των χρεώσεων στο λογαριασμό του εναγόμενου, αλλά κατά τα λοιπά ο τρόπος χρέωσης των κοινοχρήστων ήταν ορθός και στο μεγαλύτερο μέρος του η κατάσταση τεκμήριο 13/01, πέραν του ότι δεν έχει αμφισβητηθεί διαπιστώνω να αφορά αναγκαίες δαπάνες άμεσα συναρτημένες με την κοινόκτητη οικοδομή, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία που προσέφεραν οι ενάγοντες, με απασχόλησε το ζήτημα του κατά πόσο, στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, θα ήταν εφικτό το Δικαστήριο να προβεί σε υπολογισμούς για να καταλήξει στο ακριβές ποσό κοινοχρήστων που αναλογεί στο επίδικο κατάστημα. Από τη στιγμή όπου ο εναγόμενος αποδέχεται ότι οφείλει να καταβάλει το μερίδιο το που αφορά τα αναγκαία έξοδα που του αναλογούν για τη διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής και εφόσον ενώπιον μου έχει τεθεί η κατάσταση τεκμήριο 13/01, από την οποία δύνανται να αφαιρεθούν τα ποσά τα οποία δεν έχουν αποδείξει οι ενάγοντες ότι δικαιούνται, θα ήταν άδικο να απορρίψω την Αγωγή στην ολότητα της. Επομένως από το συνολικό ποσό των €1.066,24σ θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €730.31σ, ως πιο πάνω έχω εξηγήσει και καταλήγω ότι οι ενάγοντες απέδειξαν ότι δικαιούνται απόφαση για το ποσό των €335.93σ. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €335.93σ πλέον νόμιμο τόκο. Εις ότι αφορά τα έξοδα, ενόψει της επιτυχίας της Αγωγής έστω και για μικρότερο ποσό, κρίνω ορθότερο όπως αυτά επιδικαστούν υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα μέχρι €500.-. ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.