Tsvetkov ν. Magdeev κ.α., Αρ. Αγωγής: 3031/2017, 22/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3031/2017 Μεταξύ: . Tsvetkov, ως κηδεμόνας και/ή πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα του ανήλικου . XXXXX, από τη Λεμεσό Ενάγοντος v.
- . Magdeev, από τη Λεμεσό
- LLC Falkon Air, από τη Ρωσική Ομοσπονδία Εναγομένων Αίτηση του Ενάγοντος ημ. 25.6.18 για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Λ. Πησίας με κα Α. Σάββα για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Θ. Θεοδώρου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση o Ενάγων - Αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ιδίου αφενός προς περαιτέρω υποστήριξη της ένστασης του ημ. 20.2.18 στα πλαίσια της αίτησης του Εναγομένου 1 ημ. 9.1.18 για παραμερισμό και αφετέρου εις απάντηση και αντίκρουση των ισχυρισμών στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ΑΘ η οποία καταχωρίστηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου με βάση την ενδιάμεση απόφαση του ημ. 4.6.18 προς περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης παραμερισμού. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας ΓΤ (εφεξής «η ΓΤ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα, λόγω απουσίας του τελευταίου στο εξωτερικό. Σε αυτή η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στο ιστορικό της διαδικασίας και ειδικότερα της αίτησης παραμερισμού ημ. 9.1.18 και του περιεχόμενου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημ. 5.6.18 του ΑΘ (εφεξής «ο ΑΘ»), στην οποία επισυνάπτεται ηλεκτρονική αλληλογραφία και προσχέδιο συμφωνίας διευθέτησης μεταξύ των διαδίκων στην παρούσα, τα οποία, σύμφωνα με τον ΑΘ, καταδεικνύουν αφενός πως ο Εναγόμενος 1 είναι μόνιμος κάτοικος Ρωσίας και αφετέρου πως αυτό το γεγονός ήταν εν γνώσει του Ενάγοντος. Η ΓΤ ισχυρίζεται πως η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, προσχέδιο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1, είναι αναγκαία ούτως ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα στον Ενάγοντα να αναφερθεί στις συνθήκες κατάρτισης του προσχέδιου συμφωνίας και έτσι να απαντήσει στους ισχυρισμούς του ΑΘ. Οι λόγοι ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι: 1) H Αίτηση είναι παράτυπη και ή αντικανονική και ή νομικά και ή ουσιαστικά αβάσιμη και αδικαιολόγητη. 2) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 3) Το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνιστά εξωγενή μαρτυρία η οποία δεν είναι αποδεκτή και επομένως δεν δύναται να αποτελέσει μέρος συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. 4) Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και ή αχρείαστη, εφόσον η προτεινόμενη μαρτυρία δεν θα λειτουργήσει διευκρινιστικά ως προς τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. 5) Η Αίτηση προωθείται καταχρηστικά με σκοπό τη διατήρηση του εκδοθέντος απαγορευτικού διατάγματος σε ισχύ για αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα προς δυσφορία του Εναγομένου
- 6) Το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι σκανδαλώδες, αχρείαστο και ενοχλητικό. 7) Τα όσα επιδιώκεται να περιληφθούν στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήταν εις γνώση του Ενάγοντος κατά το στάδιο σύνταξης της ένστασης του και επομένως έπρεπε να είχαν τεθεί εξαρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. 8) Ο Ενάγων κωλύεται δια συμπεριφοράς (estoppel by conduct) να αιτείται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ή έχει απεμπολήσει (waived) τέτοιο δικαίωμα. 9) Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της διαδικασίας αφού θα καταστεί αναγκαίο όπως ο Εναγόμενος 1 τοποθετηθεί με τη σειρά του στους προτεινόμενους ισχυρισμούς του Ενάγοντος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας ΓΧ (εφεξής «η ΓΧ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Ενάγουσα, η οποία προβαίνει σε αυτή λόγω διαμονής του Εναγομένου 1 στη Ρωσία. Σε αυτή η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης, προβάλλοντας ισχυρισμούς και παρουσιάζοντας έγγραφα για να καταδείξει ότι οι ισχυρισμοί του Ενάγοντος στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι ψευδείς, παραπλανητικοί και ότι η συμπεριφορά του Ενάγοντος είναι καταχρηστική. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες οι δικηγόροι κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Η Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 από την οποία παραθέτω το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εναγόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης κρίνεται αναγκαία μια σύντομη παράθεση του ιστορικού της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής, όπως αυτή προκύπτει μέσα από τον φάκελο του Δικαστηρίου και αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον φάκελο, προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Με την καταχώριση της παρούσας Αγωγής ο Ενάγων καταχώρισε μονομερή αίτηση δυνάμει της οποίας στις 30.10.17 το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινά διατάγματα για τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του Εναγομένου 1 και συγκεκριμένα της κατοικίας του.
- Κατόπιν μονομερούς αίτησης ημ. 10.11.17, στις 13.11.17 το Δικαστήριο διέταξε την υποκατάστατη επίδοση στον Εναγόμενο 1 μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης του κλητηρίου εντάλματος, της μονομερούς αίτησης, των προσωρινών διαταγμάτων και όλων των σχετικών εγγράφων. Σημειώνεται πως η εν λόγω μονομερής αίτηση συνοδευόταν από ένορκη δήλωση του Ενάγοντος στην οποία ισχυρίστηκε πως ο Εναγόμενος 1 έλαβε Κυπριακή υπηκοότητα και παρουσίασε διάφορα έγγραφα προς υποστήριξη αυτού του ισχυρισμού, και ζήτησε υποκατάσταση επίδοση λόγω αδυναμίας επίδοσης σε αυτόν στη διεύθυνση διαμονής του στην Κύπρο.
- Στις 23.11.17 κατόπιν μονομερούς αίτησης το Δικαστήριο έδωσε άδεια στον Εναγόμενο 1 να καταχωρίσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και αίτηση για παραμερισμό εντός καθορισμένης προθεσμίας. Στις 20.12.17, κατόπιν μονομερούς αίτησης, το Δικαστήριο παρέτεινε την προθεσμία καταχώρισης της αίτησης παραμερισμού.
- Στις 9.1.18 ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε αίτηση παραμερισμού και ή ακύρωσης του κλητηρίου εντάλματος, των προσωρινών διαταγμάτων, του διατάγματος ημ. 13.11.17 και της διαδικασίας επίδοσης. Στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού, αποτελεί βασικό ισχυρισμό του Εναγομένου 1 πως αυτός είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και ειδικότερα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πως ο Ενάγων γνωρίζει πολύ καλά αυτό το γεγονός και πως παραπλάνησε το Δικαστήριο στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημ. 10.11.
- Ισχυρίζεται επίσης πως λόγω της διαμονής του (Εναγομένου 1) στη Ρωσική Ομοσπονδία, ο Ενάγων όφειλε πρώτα να λάβει άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν την καταχώριση του και πως αυτή η παράλειψη καθιστά άκυρη την όλη διαδικασία και το κλητήριο ένταλμα υποκείμενο σε απόρριψη.
- Στις 20.2.18 ο Ενάγων καταχώρισε ένσταση στην εν λόγω αίτηση.
- Στις 9.3.18 ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού. Κατόπιν ακρόασης αυτής, με ενδιάμεση απόφαση το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) ενέκρινε την αίτηση.
- Ακολούθησε η παρούσα αίτηση ημ. 25.6.18 από τον Ενάγοντα. Αποτελεί λόγο ένστασης πως ο Ενάγων κωλύεται δια συμπεριφοράς να αιτείται την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ή πως έχει απεμπολήσει τέτοιο δικαίωμα. Οι αρχές που διέπουν το κώλυμα δια συμπεριφοράς έτυχαν ανάλυσης στις υποθέσεις Stylianou v. Papakleovoulou
(1982)1 C.L.R. 542, Γρηγορίου ν. Γαβριήλ κ.ά.
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2263 και Karayiannis Brothers & Co Ltd v. Τράπεζας Κύπρου κ.ά., Πολ. Έφ. 367/08, ημ. 26.10.17. Κατ΄ αρχάς θεωρώ βάσιμη τη θέση του δικηγόρου του Ενάγοντος πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια που να θέτει την υποχρέωση δήλωσης ή επιφύλαξης του δικαιώματος καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια προγενέστερης αίτησης του αντιδίκου για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Άλλωστε, η πρώτη αίτηση από το ένα διάδικο μέρος αποτελεί αυτοτελές ενδιάμεσο δικονομικό διάβημα και αφορά σε ξεχωριστό αίτημα και ζήτημα, το οποίο θα αποφασιστεί με βάση τα δικά της δεδομένα, και ουδόλως αποτελεί εμπόδιο στην ενδεχόμενη συνακόλουθη καταχώριση αίτησης από την άλλη πλευρά για συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία βεβαίως και πάλι θα αποφασιστεί με βάση τα δικά της περιστατικά. Επιπλέον, τέτοια αρχή δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση καθότι δεν έχει καταδειχθεί πως λόγω της παράλειψης δήλωσης της πρόθεσης ή επιφύλαξης δικαιώματος καταχώρισης αίτησης από πλευράς του Ενάγοντος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ο Εναγόμενος 1 έχει στηριχθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτή τη συμπεριφορά του Ενάγοντος μεταβάλλοντας τη θέση του προς βλάβη του. Αντιθέτως, αυτός (ο Εναγόμενος 1) άσκησε το δικαίωμα υποβολής του δικού του αιτήματος, το οποίο και εγκρίθηκε ενώ υπέβαλε ένσταση στην παρούσα Αίτηση η οποία προχώρησε σε εκδίκαση. Επομένως, θεωρώ πως ο Ενάγων δεν κωλύεται ούτε και απεμπόλησε το δικαίωμα του να καταχωρίσει την υπό κρίση Αίτηση. Εδώ κρίνεται κατάλληλο το σημείο να αναφερθεί πως, παρόλο που δεν προβάλλεται λόγος ένστασης περί ύπαρξης δεδικασμένου, εντούτοις εφόσον οι δύο αιτήσεις αφορούν σε ξεχωριστά αιτήματα και ζητήματα, η θέση της ΓΧ πως οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί του Ενάγοντος αποτελούν ζητήματα που έχουν ήδη αποφασιστεί στην απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 4.6.18 δεν ευσταθεί. Παρά την προβολή του λόγου ένστασης πως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, ούτε στην ένορκη δήλωση της ένστασης ούτε και στην αγόρευση προβάλλεται οποιαδήποτε εισήγηση προς υποστήριξη αυτού. Επομένως, θεωρώ πως αυτός ο λόγος δεν προωθείται και έχει εγκαταλειφθεί. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης, το Δικαστήριο ικανοποιείται πως η εν λόγω ένορκη δήλωση της ΓΤ συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τη σχετική νομολογία (βλ. Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1(A) A.A.Δ. 82), εφόσον σε αυτή αναφέρεται ο λόγος για τον οποία η ΓΤ, αντί ο Ενάγων, προβαίνει στην ένορκη δήλωση και, εκεί όπου δεν αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία εμπίπτουν στην προσωπική της γνώση ή σε νομικούς ισχυρισμούς, αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης της. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο ΑΘ παρουσιάζει ηλεκτρονική αλληλογραφία στην Αγγλική μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου 1, με την οποία ο Ενάγων αποστέλλει προσχέδιο συμφωνίας διευθέτησης μεταξύ διαφόρων μερών, συμπεριλαμβανομένων αυτών των δύο διαδίκων, το οποίο ετοίμασε ο ίδιος ο Ενάγων και στο οποίο αναγράφεται ότι ο Εναγόμενος 1 είναι πρόσωπο το οποίο διαμένει μόνιμα εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ειδικότερα, μετά το όνομα του Εναγομένου 1 αναγράφεται η φράση «..is the Russian-origin entrepreneur, citizen of the Russian Federation and the Republic of Cyprus, permanently residing in the Russian Federation». Είναι ακριβώς αυτό το ζήτημα το οποίο ο Ενάγων επιθυμεί να σχολιάσει, απαντήσει και αντικρούσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση. Ουσιαστικά εκείνο το οποίο επιδιώκει είναι να εξηγήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή η φράση συμπεριλήφθηκε στο κείμενο, ήτοι πως επρόκειτο για λανθασμένη καταγραφή λόγω του βεβιασμένου και της πίεσης χρόνου κατά τη σύνταξη, καθώς επίσης και λόγω του τρόπου σύνταξης του κειμένου, με τη μέθοδο «copy paste», οπότε και δεν διέγραψε τη συγκεκριμένη φράση. Σύμφωνα πάντα με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, πρόκειται για αβλεψία και τυπογραφικό λάθος, το οποίο δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική διαμονή του Εναγομένου 1 και ότι σε περίπτωση που το περιεχόμενο του προσχεδίου γινόταν αποδεκτό από όλα τα μέρη, τότε αυτό θα αποστέλλετο στους δικηγόρους του Ενάγοντος για ετοιμασία επίσημης συμφωνίας προς υπογραφή. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντος αναφορικά με τις συνθήκες σύνταξης του κειμένου δεν αποτελούν εξωγενή και μη αποδεκτή μαρτυρία, καθότι το εν λόγω κείμενο αποτελεί προσχέδιο συμφωνίας η οποία όμως φαίνεται να μην εξασφάλισε τη συγκατάθεση και σύμφωνη γνώμη όλων των εμπλεκομένων μερών και ως εκ τούτου να μην έχει υπογραφεί. Σαφώς φαίνεται πως το προσχέδιο παρέμεινε ως ένα κείμενο το οποίο στάληκε στα πλαίσια συζήτησης μεταξύ των μερών και μάλιστα «άνευ βλάβης», χωρίς όμως οποιαδήποτε κοινή συναντίληψη ή συμφωνία μεταξύ των εμπλεκομένων. Η μη ολοκλήρωση συμφωνίας με βάση το εν λόγω προσχέδιο αναγνωρίζεται και από τον ΑΘ στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, στην παρ. 10 της οποίας αναφέρει ρητώς ότι η εν λόγω συμφωνία δεν υπεγράφη από τον Εναγόμενο 1 καθότι δεν μιλά την Αγγλική γλώσσα και διαφωνούσε με διάφορες αναφορές σε αυτό. Είναι καλά καθιερωμένη η νομική αρχή πως εξωγενής μαρτυρία δεν λαμβάνεται υπόψιν ως προς την ερμηνεία μιας συμφωνίας εκτός από συγκεκριμένες εξαιρετικές περιπτώσεις. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Marketrends Finance Ltd v. Πέρδικου κ. ά.
(2006)1(Β) Α.Α.Δ 1042, Ζήνωνος v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 927 και Λαζούρας v. Σκυλλουριώτου
(1992)1(Α) Α.Α.Δ.
- Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, ο κανόνας για μη αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας αφορά καθαρά σε συναφθείσες συμβάσεις και όχι σε διαβουλεύσεις μεταξύ των μερών οι οποίες δεν κατέληξαν σε συμφωνία μεταξύ τους. Ως εκ τούτου ο συναφής λόγος ένστασης περί μη δεκτότητας του περιεχόμενου της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κρίνεται αβάσιμος. Πέραν της δεκτότητας του περιεχόμενου της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προβάλλονται λόγοι ένστασης και αντίστοιχοι ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση της ΓΧ οι οποίοι αφορούν την αξιολόγηση αυτού, ζήτημα το οποίο θα εγερθεί εάν δοθεί άδεια για την καταχώριση αυτής και σίγουρα αφορά στο πλαίσιο εξέτασης της ίδιας της αίτησης παραμερισμού όπου το Δικαστήριο θα κληθεί να αξιολογήσει το σύνολο της μαρτυρίας ενώπιον του, συμπεριλαμβανομένων των αρχικών και των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που καταχωρίστηκαν σε αυτή (και όχι το στάδιο εισαγωγής ή όχι της μαρτυρίας). Στα πλαίσια και για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, το Δικαστήριο περιορίζεται να διαπιστώσει κατά πόσο ο Ενάγων έχει καταδείξει καλό λόγο για να του δοθεί άδεια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση και όχι να αξιολογήσει το περιεχόμενο αυτής, το οποίο θα γίνει στο επόμενο στάδιο εξέτασης της αίτησης παραμερισμού σε περίπτωση χορήγησης άδειας καταχώρισης της ένορκης δήλωσης. Μόνο εάν ήθελε φανεί πως τα όσα ο Ενάγων επιχειρεί να παρουσιάσει είναι παντελώς ανυπόστατα και παραπλανητικά ή προβάλλονται καταχρηστικά, τότε το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία να μην επιτρέψει την καταχώριση αυτής. Ένας τέτοιος ισχυρισμός της ΓΧ είναι πως δεν είναι λογικό ο Ενάγων να μην αντιλήφθηκε την καταγραφή της χώρας διαμονής του Εναγομένου 1 και να μην προέβη σε διόρθωση αυτής. Θεωρώ πως αυτό το ζήτημα ακριβώς άπτεται της ενδεχόμενης αξιολόγησης των όσων αναφέρει ο Ενάγων νοουμένου ότι δοθεί άδεια για καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης και δεν είναι στοιχείο το οποίο θα αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας. Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ο Ενάγων αναφέρεται σε συναντήσεις που έλαβαν χώρα στις 17 και 18 Μαΐου 2017, στη Λεμεσό με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση των μεταξύ των μερών διαφορών, στις οποίες παρών ήταν και ο κ. RI (εφεξής «ο RI»), ο οποίος είχε κληθεί από τον Εναγόμενο 1 και ο οποίος φέρεται να είναι ο ηγέτης μιας βίαιης εγκληματικής οργάνωσης στο Ταταρστάν, μέρος καταγωγής του Εναγομένου
- Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, μετά τις συναντήσεις, επί καθημερινής βάσης δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα από συνεργάτες του RI οι οποίοι τον πίεζαν να ετοιμάσει προσχέδιο συμφωνίας. Λόγω αυτής της πίεσης και ενόσω βρισκόταν σε ιδιωτική κλινική στην Αυστρία, όπου υποβαλλόταν σε διάφορες θεραπείες, ετοίμασε βεβιασμένα και υπό πίεση το προσχέδιο από φορητό υπολογιστή στην κλινική. Εξ ου και δεν είχε την ευχέρεια να ελέγξει ξανά το κείμενο. Η ΓΧ ισχυρίζεται πως τα όσα επιχειρεί να αναφέρει ο Ενάγων είναι ψευδή. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της παρουσίασε το τιμολόγιο της διαμονής του Ενάγοντος στην κλινική στην Αυστρία και έγγραφα από έρευνα στο διαδίκτυο για την κλινική, ισχυριζόμενη πως πρόκειται για υπερπολυτελές θέρετρο αναψυχής και ξεκούρασης το οποίο προσφέρει υπηρεσίες για ενίσχυση της σωματικής και πνευματικής ευεξίας. Χωρίς και πάλι να υπεισέρχομαι σε τελικά ευρήματα αναφορικά με τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, διεργασία που ανήκει σε μεταγενέστερο στάδιο, περιορίζομαι να αναφέρω πως τα σχετικά έγγραφα φέρουν την κλινική ως ένα κέντρο υγείας για ανάπτυξη πνευματικής και σωματικής ευεξίας, και πως το τιμολόγιο δείχνει την υποβολή του Ενάγοντος σε διάφορες ιατρικές εξετάσεις, όπως καρδιοαγγειακές και κινησιολογίας, και σε διάφορες αναλύσεις, όπως αναλύσεις αίματος και ούρων. Θεωρώ πως για σκοπούς της παρούσας, αυτά τα στοιχεία δεν είναι ικανά δίχως άλλο να καταδείξουν προσπάθεια του Ενάγοντος να δημιουργήσει εντυπώσεις ισχυριζόμενος εμμέσως πως αυτός ασθενούσε και δεν ήταν υγιής και διαυγής κατά τον χρόνο σύνταξης του προσχεδίου, ως η θέση της ΓΧ, ούτε και πως αυτοί οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί προβάλλονται καταχρηστικά. Η ΓΧ ισχυρίζεται επίσης πως οι αναφορές του Ενάγοντος στον RI και η διασύνδεση του με τον Εναγόμενο 1 έγιναν για να προσβληθεί η φήμη του Εναγομένου 1, ενώ αυτός (ο RI) είναι συνεργάτης του Ενάγοντος. Προς τούτο παρουσιάζει έντυπο με λεπτομέρειες ναύλωσης ιδιωτικού αεροπλάνου το οποίο ισχυρίζεται ότι εκδόθηκε από την εταιρεία του RI προς εταιρεία του Ενάγοντος, το όνομα της οποίας δεν αναφέρει. Θεωρώ πως αυτό το έγγραφο από μόνο του δεν φαίνεται να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της ΓΧ. Σε αυτό δεν φαίνεται το όνομα του Ενάγοντος ούτε και οποιαδήποτε εταιρεία η οποία να συνδέεται με αυτόν και αφορά τις πτήσεις σε ναυλωμένο ιδιωτικό αεροσκάφος από Βνούκοβο προς Λάρνακα και αντίστροφα στις 17 και 18 Μαΐου 2017, οι οποίες σημειωτέον είναι οι ημερομηνίες των συναντήσεων μεταξύ των μερών στις οποίες γίνεται αναφορά στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Επομένως, με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, δεν έχει διαφανεί πως οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί του Ενάγοντος είναι παντελώς ανυπόστατοι και ή πως προβάλλονται καταχρηστικά ούτως ώστε αυτοί να μην δύνανται να αποτελούν μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εισήγηση πως η διασύνδεση του Εναγομένου 1 με τον RI και τις εγκληματικές του δραστηριότητες αποτελεί σκανδαλώδη και ενοχλητικό ισχυρισμό ο οποίος δεν δύναται να περιληφθεί ως μαρτυρία, δεν κρίνεται βάσιμη. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό από πλευράς Ενάγοντος, τον οποίο ο τελευταίος αναφέρει ενόρκως και επιθυμεί να αποτελέσει δική του μαρτυρία, και ο οποίος, σε περίπτωση δεκτότητας του, θα τύχει αξιολόγησης στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, το Δικαστήριο θεωρεί βάσιμη τη θέση της ΓΤ πως η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφορά σε βασικό θέμα στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού, ήτοι το ζήτημα της μόνιμης διαμονής του Εναγομένου 1, και αποσκοπεί ακριβώς στο να σχολιάσει, απαντήσει και αντικρούσει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ΑΘ και τα όσα αναφέρονται και παρουσιάζονται εκεί. Όπως φαίνεται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στις παρ. 1-6 γίνεται μια εισαγωγή με το ιστορικό μέχρι και την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ΑΘ, στην παρ. 7 γίνεται αναφορά στην επίμαχη ηλεκτρονική αλληλογραφία και στις υπόλοιπες παρ.8-12 δίδονται οι εξηγήσεις ως προς τις συνθήκες σύνταξης του κειμένου του προσχεδίου με άρνηση των ισχυρισμών του ΑΘ. Είναι γεγονός πως η σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία βρισκόταν στην κατοχή του Ενάγοντος πολύ πριν την καταχώριση της αίτησης παραμερισμού και κυρίως της ένστασης του σε αυτή. Αυτό το γεγονός από μόνο του δεν είναι ικανό να εμποδίσει την αναφορά σε αυτή με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καθότι η ένσταση του Ενάγοντος εύλογα και βάσιμα περιορίστηκε στα όσα αναφέρονται στην αίτηση παραμερισμού, χωρίς να κρίνει αναγκαίο να παρουσιάσει αυτή την αλληλογραφία η οποία εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τον ίδιο, αφορούσε μια «άνευ βλάβης» επικοινωνία για πιθανή διευθέτηση και δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την αίτηση. Η αναγκαιότητα αναφοράς σε αυτή σαφώς και προέκυψε μόνο μετά την αναφορά και παρουσίαση αυτής για πρώτη φορά με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ΑΘ, και για την οποία ο Ενάγων θεωρεί αναγκαίο να θέσει τις δικές του θέσεις ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τις θέσεις επί αυτού και των δύο πλευρών και έτσι την ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων πριν αποφασίσει επί της αίτησης παραμερισμού. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της ΓΤ, ο Ενάγων αντιλήφθηκε το λάθος στην σύνταξη του προσχεδίου αφότου αυτό παρουσιάστηκε μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ΑΘ. Περαιτέρω, θεωρώ πως τα όσα επιθυμεί να αναφέρει ο Ενάγων δεν μπορούν να παρουσιαστούν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, όπως π.χ. με αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος ΑΘ, εφόσον αυτά εμπίπτουν καθαρά στην σφαίρα της προσωπικής γνώσης του Ενάγοντος και είναι ο μόνος που δύναται να παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία. Ο λόγος ένστασης πως με την έγκριση της Αίτησης προκαλείται περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού δεν με βρίσκει σύμφωνη καθότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι έτοιμη και είναι θέμα ημερών να καταχωριστεί και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο ρυθμίζει τη διαδικασία και έχει τη δυνατότητα να ορίσει την αίτηση όπως αυτό ήθελε κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ούτε και ο λόγος ένστασης πως με την παρούσα Αίτηση ο Ενάγων επιδιώκει τη διατήρηση των προσωρινών διαταγμάτων σε ισχύ για αδικαιολόγητα μακρύ χρονικό διάστημα, κρίνεται βάσιμος. Ο Ενάγων επιδιώκει να ασκήσει το δικονομικό του δικαίωμα, όπως άλλωστε το έχει ήδη ασκήσει η πλευρά του Εναγομένου 1, και το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) έχει ήδη καθορίσει πως η αίτηση παραμερισμού θα εκδικαστεί κατά προτεραιότητα για τον λόγο πως τυχόν έγκριση της πιθανόν να καθορίσει και την πορεία της Αγωγής και ενδεχομένως να συμπαρασύρει και την ισχύ των εκδοθέντων διαταγμάτων. Άλλωστε η διαδικασία ακρόασης της παρούσας επέφερε πολύ μεγαλύτερη καθυστέρηση από τις λίγες αυτές μέρες που απαιτούνται για την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο ικανοποιείται πως τα όσα ο Ενάγων επιθυμεί να προβάλει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετίζονται άμεσα με τις θέσεις του Εναγομένου 1 στην αίτηση παραμερισμού και ειδικότερα στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αυτής, και επομένως θα πρέπει να επιτραπεί στον Ενάγοντα όπως τα παραθέσει, ούτως ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των θέσεων και των δύο πλευρών για σκοπούς εξέτασης της αίτησης παραμερισμού. Ως εκ τούτου, η Αίτηση επιτυγχάνει και εγκρίνεται. Δίνεται άδεια στον Ενάγοντα - Αιτητή για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης του δήλωσης, ως το συνημμένο Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της ΓΤ που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα και να παραδοθεί αντίγραφο στην άλλη πλευρά. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος - Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.) ........ Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο