← Κύπρος

Avrelene Investments Ltd ν. Taifgur, Αρ. Αγωγής: 654/18, 1/2/2019

Avrelene Investments Ltd ν. Taifgur, Αρ. Αγωγής: 654/18, 1/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 654/18 Μεταξύ: Avrelene Investments Ltd, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και XXX Taifgur, εκ Λεμεσού Εναγομένου -------------------- Αίτηση ημερ. 02.10.2018 Ημερομηνία: 01 Φεβρουαρίου, 2019 Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Α. Αντωνιάδης Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Π. Κωνσταντινίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου (στο εξής «Καθ' ου η αίτηση») το ποσό των €88.837,73 ως οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας δανείου και/ή πίστωσης και/ή επιταγών και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Επιπλέον αξιώνει την επιδίκαση συμβατικού τόκου προς 14% ετησίως επί του προαναφερόμενου ποσού από την 01.12.

  1. Διαζευκτικά, σε ό,τι αφορά τον τόκο, αξιώνει την επιδίκαση νόμιμου τόκου επί του εν λόγω ποσού από την 01.12.17 ή από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας αγωγής. Επιπρόσθετα αξιώνει την επιδίκαση γενικών και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων για παράβαση συμφωνίας και/ή για αθέμιτο πλουτισμό. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 05.04.18 και ακολούθως στις 10.05.18 η Αιτήτρια καταχώρισε αίτηση με την οποία ζητεί την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Ο Καθ' ου η αίτηση με τη σειρά του καταχώρισε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 14.09.
  2. Μετά την καταχώριση της ένστασης στην έκδοση συνοπτικής απόφασης, η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση στις 02.10.18 με την οποία ζητά άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ν. XXX και σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση που υποστηρίζει την ένσταση του περιέχει αναληθείς ισχυρισμούς με απώτερο σκοπό τη διαστρέβλωση της αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων. Η αποκατάσταση της αλήθειας και η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου της πλήρους και σφαιρικής εικόνας μπορεί να γίνει μόνο εφόσον επιτραπεί στην Αιτήτρια η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  3. Συγκεκριμένα, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι τα γεγονότα που περιλαμβάνει στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν μπορούσαν να προβλεφθούν εξ αρχής καθώς κατά τον χρόνο καταχώρισης της δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα αμφισβητούσε τη νομιμότητα και εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών, δανείου και τροποποιητικών, που υπέγραψε. Δεν μπορούσε επίσης να προβλέψει ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα αμφισβητούσε τη δυνατότητα της Αιτήτριας να δανείζει χρήματα και ότι συνεπώς θα έπρεπε να παρουσιάσει ως Τεκμήριο στην αρχική ένορκη δήλωση το ιδρυτικό έγγραφο και το καταστατικό της Αιτήτριας. Περαιτέρω, στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, ο τελευταίος αρνείται ότι κατάρτισε ασφάλεια ζωής προς εξασφάλιση του δανείου που του παραχώρησαν οι Αιτητές. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν μπορούσε να προβλεφθεί και ως εκ τούτου είναι αναγκαία η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προκειμένου να παρουσιαστεί το συμβόλαιο ασφάλειας ζωής του Καθ' ου η αίτηση, του οποίου δικαιούχος είναι η Αιτήτρια. Ομοίως δεν μπορούσε να προβλεφθεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα αρνείτο την εξαργύρωση των επιταγών που του δόθηκαν στα πλαίσια παραχώρησης του δανείου ή ότι δεν ήταν ο ίδιος ο τελικός λήπτης αυτών. Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητη η παρουσίαση εγγράφων προκειμένου να διαφανεί ότι στην οπίσθια πλευρά των επιταγών παρουσιάζεται η υπογραφή του Καθ' ου η αίτηση. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορούσε να προβλεφθεί εξ αρχής ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα προέβαλλε τον ισχυρισμό ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με το επίδικο δάνειο, καθώς αυτό εξοφλήθηκε από την προσωπική του εργασία που γινόταν προς όφελος της Αιτήτριας στα πλαίσια της εταιρείας VINCITORE HAIR & BEAUTY SPA CO. LTD. Προκειμένου να καταδειχθεί ο ψευδής και παραπλανητικός ισχυρισμός του είναι απαραίτητη η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και η παρουσίαση καταστάσεων που αφορούν τις αποδοχές και εισφορές των υπαλλήλων της προαναφερόμενης εταιρείας μέχρι και τον Δεκέμβριο του
  4. Στις εν λόγω καταστάσεις διαφαίνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση λάμβανε μισθό από την εν λόγω εταιρεία. Καταληκτικά η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι από την στιγμή που η παρούσα διαδικασία αφορά την εκδίκαση της ουσίας και την απόδειξη της υπόθεσης υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί η άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφού τα γεγονότα που εκτίθενται σε αυτήν είναι απαραίτητα για την εκδίκαση της υπόθεσης και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η υπό κρίση αίτηση συνάντησε την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος καταχώρισε σχετική ειδοποίηση στις 03.12.18 εγείροντας 11 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι θεσμοί και η νομολογία για την παραχώρηση άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφόσον δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου. · Η μαρτυρία που επιχειρεί μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να θέσει η Αιτήτρια αντιστρατεύεται τη διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης καθώς επιχειρεί να μετατρέψει τη διαδικασία σε ακρόαση της ουσίας της αγωγής και/ή καλεί το Δικαστήριο να προχωρήσει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και/ή στη διατύπωση ευρημάτων. · Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιλαμβάνει γεγονότα που ήταν εκ των προτέρων γνωστά στην Αιτήτρια και επομένως η τελευταία κωλύεται λόγω συμπεριφοράς να ζητά άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και καταχρηστικά. Ο απώτερος σκοπός της Αιτήτριας δεν είναι η παρουσίαση της σφαιρικής εικόνας των γεγονότων ως ο σχετικός ισχυρισμός της, αλλά η αντίκρουση των ισχυρισμών που προέβαλε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα ζητήματα που επιθυμεί να παρουσιάσει η Αιτήτρια αφορούν την ουσία της αγωγής και εν πάση περιπτώσει αφορούν ισχυρισμούς που ήταν ευθύς εξ αρχής στη γνώση της και μπορούσαν να περιληφθούν στην αρχική ένορκη δήλωση. Καταληκτικά ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι, στη βάση πληροφοριών που έλαβε από τους δικηγόρους του, τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης δεν θα βοηθήσει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης αφού στα πλαίσια αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης το Δικαστήριο δεν εξετάζει ζητήματα που άπτονται της ουσίας της υπόθεσης. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολο τους και ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές θα γίνει μόνο εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική Πτυχή Η ουσιαστική διάταξη επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση αίτηση είναι η Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Αίτηση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.α, Αίτηση υπ' αρ.29/2008
(2008)1Α Α.Α.Δ. 510). Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην Έφεση υπ' αριθμό 29/2014, ημερομηνίας 03.11.2016 Κοκκίνου v. Κοκκίνου λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.48 θ.4
(2): «....το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα». Συμπεράσματα Όπως ήδη αναφέρθηκε η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Για να ενεργοποιηθεί ωστόσο η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου, θα πρέπει ο Αιτητής να δείξει ότι υπάρχει «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι συνιστά «καλό λόγο» είναι αδύνατον να προσδιοριστεί εκ των προτέρων. Ούτε και νομολογιακά έχει καθοριστεί εξαντλητικά το τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί σε κάθε περίπτωση υπόψη του Δικαστηρίου, και επομένως, το τι συνιστά «καλό λόγο». Τα επί μέρους κριτήρια είναι, ουσιαστικά, αναρίθμητα και αυτά εξαρτώνται πάντοτε από την ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Συνεπώς καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η φύση της διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας ζητείται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (Κοκκίνου v. Κοκκίνου ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκεται να καταχωρηθεί προς υποστήριξη αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης δυνάμει της Δ.18 θ1. Σύμφωνα με σταθερή νομολογία στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση ο Ενάγων οφείλει να συμμορφωθεί με τις τυπικές προϋποθέσεις που επιβάλλει η Δ.18 θ.1(α). Εφόσον ικανοποιηθούν οι σχετικές τυπικές προϋποθέσεις, τότε το βάρος μετατίθεται στον Εναγόμενο προκειμένου να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη και δικαιολογούν την παραχώρηση του δικαιώματος υπεράσπισης (Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 818 και Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1Α Α.Α.Δ 148). Η επίδικη αίτηση θα πρέπει επομένως να εξεταστεί υπό το πρίσμα της Δ.18 η οποία και οριοθετεί το πλαίσιο εντός του οποίου θα διακριβωθεί η ύπαρξη «καλού λόγου». Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση η παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι υπό τις περιστάσεις αναγκαία προκειμένου να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα αληθή, κατά την Αιτήτρια, γεγονότα έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει σφαιρική εικόνα. Καταγράφονται μάλιστα στην προαναφερόμενη ένορκη δήλωση συγκεκριμένοι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως αναληθείς και τους οποίους επιθυμεί η Αιτήτρια να απαντήσει προσκομίζοντας και σχετικά έγγραφα. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι εφόσον η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης αφορά την εκδίκαση της ουσίας και την απόδειξη της υπόθεσης το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα συμβάλει στην αποκατάσταση της αλήθειας έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να προχωρήσει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η αξιοπιστία και η αξιολόγηση της μαρτυρίας μέσω των ενόρκων δηλώσεων διαδραματίζουν μείζονα ρόλο στη διαδικασία αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Οι πιο πάνω αναφορές δεν αποκαλύπτουν, κατά την κρίση μου, «καλό λόγο» για να επιτραπεί στην Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αντιθέτως, οι λόγοι που επικαλείται η Αιτήτρια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν συνάδουν με το θεσμοθετημένο πλαίσιο της Δ.18. Ενδεχόμενη έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα εξέτρεπε, κατά την άποψη μου, τη διαδικασία και θα την καθιστούσε δίκη επί της ουσίας της υπόθεσης. Κάτι τέτοιο σαφώς εκφεύγει του πλαισίου εκδίκασης αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, καθώς αυτό το οποίο ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να πράξει μέσω της παραχώρησης άδειας για καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να σταθμίσει και να αξιολογήσει αντικρουόμενους ισχυρισμούς. Στην Π.Ε. 292/2011 Χαραλάμπους και Νεοφύτου κ.α. ημερομηνίας 07.07.17 τονίστηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την Δ.18: «Τυχόν εξέταση και απόφανση του Δικαστηρίου για το ζήτημα επί της αντικρουόμενης μαρτυρίας των δύο πλευρών, στα πλαίσια της αίτησης για συνοπτική απόφαση, θα οδηγούσε τη διαδικασία, ανεπίτρεπτα, εκτός του θεσμοθετημένου πλαισίου που προδιαγράφεται από τη Δ.18 και θα την μετέτρεπε σε δίκη επί της ουσίας». Ειδικότερα όσον αφορά την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στα πλαίσια αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση F.P.P. FISH PROCESSING LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1230 επέκρινε την ενέργεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιτρέψει την ανταλλαγή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που περιείχαν λεπτομερή και αντικρουόμενη μαρτυρία. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κατ' αρχήν το πρωτόδικο δικαστήριο δεν θα έπρεπε να είχε επιτρέψει την ανταλλαγή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που περιείχαν λεπτομερή και αντικρουόμενη μαρτυρία και μάλιστα να εξετάσει τη μαρτυρία αυτή και να εξαγάγει και συμπεράσματα. Με αυτή την αντιμετώπιση του θέματος, το πρωτόδικο δικαστήριο, ουσιαστικά βγήκε από το θεσμοθετημένο πλαίσιο της διαδικασίας της Δ.18 μετατρέποντας τη διαδικασία, κατά κάποιο τρόπο, σε δίκη επί της ουσίας (Δέστε: Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817). .................................... Δεν ενδείκνυται, σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση, να γίνεται στάθμιση αντικρουομένων ισχυρισμών των δύο πλευρών και να καταλήγει το δικαστήριο σε συμπεράσματα ότι η μια πλευρά προέβαλε πιο πειστικούς και πιο αξιόπιστους ισχυρισμούς από την άλλη». Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.