SKIASIS GROUP LTD ν. MARIOS HERODOTOU FASHION LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1008/2016, 12/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A127 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1008/2016 ΜΕΤΑΞΥ: SKIASIS GROUP LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων και MARIOS HERODOTOU FASHION LIMITED, από την Πάφο Εναγόμενοι Ημερομηνία: 12 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντες: κα. Ε. Κουζαρή Για τους Εναγόμενους: κ. Χ. Αδάμου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους ποσό €1700 ως «υπόλοιπο αξίας πωληθέντων εμπορευμάτων και προϊόντων . και/ή υπόλοιπο λογαριασμού επί πιστώσει και/ή βάση τιμολογίων». Η δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων είναι ότι συνιστούν εταιρεία που δραστηριοποιείται μέσω άλλης εταιρείας που τους ανήκει, ήτοι της εταιρείας A.C. Euroblinds, στον τομέα της κατασκευής, εμπορίας και προώθησης εσωτερικών και εξωτερικών συστημάτων σκίασης με έδρα τη Λεμεσό. Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας τους, ισχυρίζονται οι ενάγοντες, πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους έναντι τιμολογίων διάφορα προϊόντα και/ή υπηρεσίες, την αξία των οποίων στη συνέχεια χρέωσαν σε σχετικό λογαριασμό που τηρούσαν στο όνομα των εναγομένων. Ο εν λόγω λογαριασμός, σύμφωνα με τους ενάγοντες, παρουσίαζε στις 8/12/2015 οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €1700 το οποίο υπόλοιπο, αν και οι εναγόμενοι γνώριζαν ότι οφείλετο, εντούτοις παρέλειψαν να το πληρώσουν και μέχρι σήμερα το οφείλουν. Στην αντίπερα όχθη, η υπεράσπιση των εναγομένων συνίσταται στον ισχυρισμό ότι περί τις αρχές Απριλίου 2014 παρήγγειλαν από το υποκατάστημα της εταιρείας A.C. Euroblinds στην Πάφο την κατασκευή και τοποθέτηση αριθμού γυάλινων προσόψεων (βιτρίνων) με σκιάδια (shatters) για το κατάστημα ειδών ένδυσης που διατηρούσαν στην Πάφο. Για τις εν λόγω υπηρεσίες και προϊόντα, ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, τους υπεβλήθη προσφορά ύψους €3300 και κατόπιν αποδοχής της από αυτούς, συμφωνήθηκε όπως δοθεί αρχικά το ποσό των €1600 έναντι και όπως το υπόλοιπο ποσό καταβληθεί αφού λειτουργήσει το σύστημα σκίασης προς ικανοποίηση των εναγομένων. Για το σκοπό αυτό, ισχυρίζονται οι εναγόμενοι εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο για το ποσό των €1600 το οποίο οι τελευταίοι εξόφλησαν στις 16/4/2014 και αν και το σύστημα σκίασης εγκαταστάθηκε στο κατάστημα τους, εντούτοις δεν κατέβαλαν το υπόλοιπο ποσό των €
- Είναι η θέση των εναγομένων ότι από την πρώτη μέρα εγκατάστασης του συστήματος σκίασης αυτό παρουσίασε πρόβλημα το οποίο μέχρι σήμερα εξακολουθεί να υφίσταται παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της A.C. Euroblinds να το επιδιορθώσει. Πρόσθετα δε, ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, το όλο σύστημα όχι μόνο οξειδώθηκε μόλις έξι μήνες μετά την εγκατάσταση του και ουδέποτε αντικαταστάθηκε, αλλά μάλιστα, η δυσλειτουργία του προκάλεσε ζημιές στα εμπορεύματα των εναγομένων λόγω της έκθεσης τους στον ήλιο ύψους €
- Στη βάση των πιο πάνω ισχυρισμών τους, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι καμία συμβατική σχέση έχουν με τους ενάγοντες, ότι η όποια σχέση είχαν σε σχέση με προϊόντα και υπηρεσίες σκίασης ήταν με την εταιρεία A.C. Euroblinds, εναντίον της οποίας επιφυλάσσονται να κινηθούν νομικά για να αποκαταστήσουν τις ζημιές τους και ότι σε κάθε περίπτωση εφόσον η συμφωνία μεταξύ εναγομένης και A.C. Euroblinds καθώς επίσης και η τοποθέτηση του σχετικού συστήματος σκίασης έγιναν στην Πάφο, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στερείται κατά τόπο δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση. Ισχυρίζονται επίσης οι ενάγοντες ότι ακόμη και αν οι ενάγοντες δικαιούντο να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή, δεν δικαιούνται στην πληρωμή οποιουδήποτε ποσού εφόσον, με την τοποθέτηση προβληματικού συστήματος σκίασης, δεν εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Στην Απάντηση που καταχώρησαν οι ενάγοντες, οι τελευταίοι επικαλούνται συμφωνία εκχώρησης που είχε γίνει στο παρελθόν μεταξύ των ιδίων και της A.C. Euroblinds και ισχυρίζονται ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ήτοι τον Απρίλιο 2014, η παραγγελία των εναγομένων και η σχετική προσφορά που υπεβλήθη, αφορούσε αποκλειστικά τους ενάγοντες και τους εναγόμενης στην παρούσα υπόθεση. Δέχονται δε οι ενάγοντες ότι το ποσό των €1600 κατεβλήθη προκαταβολικά και ισχυρίζονται ότι το αξιούμενο ποσό των €1700 συνιστά το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής τους. Δέχονται επίσης οι ενάγοντες ότι κάποιο πρόβλημα παρουσιάστηκε στο χρονοδιακόπτη του συστήματος κατά την τοποθέτηση του, ισχυρίζονται όμως ότι αυτό επισκευάστηκε άμεσα με έξοδα των εναγόντων και έκτοτε, ήτοι για τα επόμενα τρία χρόνια, οι εναγόμενοι λειτουργούν το σύστημα κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Με την επίδικη διαφορά να μην υπερβαίνει το ποσό των €3000 και την υπόθεση να εμπίπτει εντός των προνοιών της νέας Δ.30, η υπόθεση εκδικάστηκε ως ταχείας εκδίκασης υπόθεση με την καταχώρηση γραπτής ένορκης μαρτυρίας από αμφότερες τις πλευρές. Συνοψίζω την εκατέρωθεν μαρτυρία. Εκ μέρους των εναγόντων προσκομίστηκε η μαρτυρία του xxxx Μανσούρ, διευθυντή του υποκαταστήματος των πρώτων στην Πάφο, ο οποίος ουσιαστικά επανέλαβε ενόρκως τα όσα οι ενάγοντες δικογραφούν στην Έκθεση Απαίτησης και Απάντηση τους. Με τη μαρτυρία του Μανσούρ προσκομίσθηκαν το αντίγραφο της προσφοράς των εναγόντων προς τους εναγόμενους με αρ. 00664223 ημερ. 16/04/14 για το ποσό των €3300,02 (παρ. 4), αντίγραφο της κατ' ισχυρισμό κατάστασης λογαριασμού που τηρούσαν οι ενάγοντες στο όνομα των εναγομένων, η οποία παρουσιάζει πίστωση €1600 στις 16/04/14 ως πρώτη συναλλαγή, χρέωση ποσού €3300,02 στις 30/04/14 και οφειλόμενο υπόλοιπο €1700,02 έκτοτε, καθώς επίσης και τα τιμολόγια από τα οποία προκύπτουν οι εν λόγω χρεοπιστώσεις (παρ.5), επιστολή απαίτησης που στάληκε στους εναγόμενους στις 09/12/15 (παρ. 9) και βεβαίωση από την εταιρεία Somfy Middle East Co Ltd ημερ. 23/03/18 η οποία είναι η εταιρεία που κατασκεύασε τα συστήματα σκίασης που τοποθετήθηκαν στο κατάστημα την εναγόντων, με την οποία βεβαίωση η πρώτη βεβαιώνει προς τους ενάγοντες ότι μετά που «σχετικά με την εγκατάσταση ηλεκτροκίνητων συστημάτων σκίασης για τον πελάτη σας Μάριο Ηροδότου σας επιβεβαιώνουμε ότι έχουμε παρευρεθεί στο χώρο μαζί με το συνεργείο σας για έλεγχο της λειτουργίας τους. Διαπιστώθηκε ότι τα προϊόντα ήταν Somfy κα μετά από έλεγχο του χρονοδιακόπτη τα ηλεκτροκίνητα συστήματα σκίασης λειτουργούσαν σύμφωνα με τις ώρες που είχαμε προγραμματίσει» (παρ. 11). Πρόσθετα των πιο πάνω, ο Μανσούρ αναφέρθηκε στην συμφωνία εκχώρησης που είχε γίνει μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας A.C. Euroblind Ltd πριν τα επίδικα γεγονότα, ήτοι στις 31/12/12, στα πλαίσια της οποίας η τελευταία εντάχθηκε στον όμιλο των πρώτων εκχωρώντας σε αυτούς όλη την επιχειρηματική της δραστηριότητα (παρ 3) καθώς επίσης και σε προσφορά που ζητήθηκε από τους εναγόμενους μεταγενέστερα των επίδικων γεγονότων, ήτοι στις 29/06/16, για εγκατάσταση συστήματος σκίασης και στο κατάστημα τους στη Λεμεσό, ως στοιχείο που καταδεικνύει κατά το μάρτυρα ότι τα παράπονα που προβάλλουν τώρα οι εναγόμενοι είναι αβάσιμα. Από πλευράς εναγομένων προσκομίστηκαν οι μαρτυρίες του διευθυντή τους, xxx Ηροδότου και του τότε διευθυντή του καταστήματος των εναγόντων στην Πάφο, xxxx Πιερίδη. Τις συνοψίζω. Η μαρτυρία του Ηροδότου κύλησε ουσιαστικά πάνω στις ίδιες γραμμές με το δικόγραφο της Υπεράσπισης. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, ο Ηροδότου παρουσίασε την πρωτότυπη προσφορά που είχε υποβληθεί προς τους εναγόμενους στις 16/04/14 για το ποσό των €3300,02 (Τεκ.2), την πρωτότυπη απόδειξη πληρωμής του ποσού των €1600 στις 16/04/14 (Τεκ.3) και αντίγραφο του τιμολογίου που εξεδόθη στις 30/04/14 για το ποσό των €3300,02 υπογραμμένο από τους εναγόμενους (Τεκ.4). Πρόσθετα των πιο πάνω, ο Ηροδότου ισχυρίστηκε ότι για τις επίδικες υπηρεσίες και προϊόντα, οι εναγόμενοι είχαν αποταθεί στην εταιρεία A.C. Euroblind Ltd και όχι στους ενάγοντες και ότι το πρόσωπο με το οποίο είχαν συμφωνήσει ήταν ο Γ. Πιερίδης και όχι ο Μανσούρ. Προς υποστήριξη της θέσης των εναγομένων ότι η οποιαδήποτε συμβατική σχέση τους ήταν με την εταιρεία A.C. Euroblind Ltd και όχι με τους ενάγοντες, ο Ηροδότου προσκόμισε την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε πριν την καταχώρηση της αγωγής με τους δικηγόρους των εναγόντων, οι οποίοι υπέβαλλαν τότε τις ίδιες αξιώσεις, εκ μέρους όμως της εταιρείας A.C. Euroblind Ltd (Τεκ.5). Προς υποστήριξη τέλος του ισχυρισμού των εναγομένων ότι το όλο σύστημα σκίασης που εγκαταστάθηκε ήταν προβληματικό και ασύμβατο με τις συμβατικές υποχρεώσεις αυτών που το εγκατέστησαν, ο Ηροδότου προσκόμισε ως Τεκ.6 βεβαίωση επιθεώρησης από την εταιρεία Goldflo Ltd ημερ. 01/12/14, σύμφωνα με την οποία η τελευταία, «.ως κατασκευαστής ειδών σκίασης.μετά από διαρκή παρακολούθηση ηλεκτρονικού συστήματος σκίασης καταστήματος .της εταιρείας Μάριος Ηροδότου Fashion Ltd, από τις 15/06/2014 μέχρι 30/11/2014, διαπίστωσα ότι η λειτουργία των μηχανισμών σκίασης . δεν ήταν σύμφωνη με τις προδιαγραφές του προμηθευτή euroblinds. Επίσης διαπίστωσα ότι 6 περίπου μήνες μετά την εγκατάσταση των σκιαδίων παρουσίασαν οξείδωση». Αναφορικά με την περί του αντιθέτου βεβαίωση της Somfy που παρουσίασαν οι ενάγοντες, ο Ηροδότου θεωρεί ότι η εν λόγω βεβαίωση είναι «εκ των υστέρων επινόηση» των εναγόντων. Ο xxxx Πιερίδης στη δική του μαρτυρία ανέφερε ότι «κατά την περίοδον 2010-2015 εργαζόμουν ως Διευθυντής στο κατάστημα της εταιρείας Skiasis Group Ltd, στην Πάφο.Τον Απρίλιο του 2014 μου ζητήθηκε από τον xxxxx Ηροδότου να του ετοιμάσω μια προσφορά . είχα ετοιμάσει σχετική προσφορά αφού είχαν γίνει εν τω μεταξύ και μεταξύ μας συζητήσεις επί της ποιότητας; Των προϊόντων και του τελικού ποσού.Η εταιρεία Skiasis Group Ltd προχώρησε και εγκατέστησε τα πιο πάνω συστήματα στο κατάστημα (των εναγομένων) στην Πάφο.Αμέσως μετά την εγκατάσταση των προϊόντων, ο πελάτης ενημέρωσε την Εταιρεία ότι παρουσιάστηκαν προβλήματα.παρ' όλες τις προσπάθειες της εταιρείας μας εν τούτοις δεν κατέστη δυνατό να αποκατασταθεί το πρόβλημα.ο κος xxxx Ηροδότου είχε επισκεφθεί στα γραφεία της εταιρείας μας αρκετές φορές διαμαρτυρόμενος δια το πρόβλημα της λειτουργίας του χρονοδιακόπτη . μέχρι που εγώ έφυγα από την υπηρεσία των Εναγόντων δηλαδή μέχρι τέλος του 2015 δεν είχε αποκατασταθεί.» Μετά την ολοκλήρωση της καταχώρησης της μαρτυρίας, δεν ζητήθηκε οποιαδήποτε αντεξέταση των μαρτύρων και αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν με την κατάθεση εμπεριστατωμένων αγορεύσεων, αναφορά στις οποίες κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου έχοντας κατά νου και τις σχετικές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και τις αρχές που αφορούν στις συνέπειες που η παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιωδών ισχυρισμών συνεπάγεται, ήτοι ότι «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου..., να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» και η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της (βλ. Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 547, Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) A.A.Δ.1527, Αdidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383) και ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΚΩΣΤΡΙΚΗ ν. 4 ΜΟΤΙΟN AUTOMOTIVES LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 226/2014, 10/7/2015). Χωρίς να παραγνωρίζω ότι οι εναγόμενοι έχουν εγείρει ένσταση στην κατά τόπο αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι για να μπορέσει να εξεταστεί η συγκεκριμένη ένσταση των εναγομένων, θα πρέπει πρώτα να εξακριβωθεί και να αποκρυσταλλωθεί το αναγκαίο πλαίσιο γεγονότων εντός του οποίου θα εξεταστεί. Ως εκ τούτου προχωρώ να εξετάσω την προσκομισθείσα μαρτυρία. Σημειώνω κατ' αρχή ότι συνιστά κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι οι εναγόμενοι, περί τον Απρίλιο 2014, συμφώνησαν με κάποια εταιρεία, κατόπιν προσφοράς που ζήτησαν και έλαβαν από την εν λόγω εταιρεία, την προμήθεια και εγκατάσταση συστήματος σκίασης στο κατάστημα τους στην Πάφο, για το συνολικό ποσό των €
- Κοινό έδαφος συνιστά επίσης ότι το εν λόγω σύστημα παραδόθηκε και εγκαταστάθηκε στο κατάστημα των εναγομένων και ότι αυτοί κατέβαλαν στις 16/04/14 έναντι της συμφωνηθείσας τιμής, το ποσό των €1600 ενώ δεν έχουν ακόμη καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των €
- Για τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Το ερώτημα που προκύπτει συνεπεία των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών γεγονότων, είναι το κατά πόσο ήταν οι ενάγοντες που συμβλήθηκαν με τους εναγόμενους για την παροχή των επίδικων προϊόντων και υπηρεσιών και αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι θετική, κατά πόσο τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες ήταν σε τέτοιο βαθμό ελαττωματικά ώστε οι εναγόμενοι να μην υπέχουν ευθύνη για την εξόφληση τους. Ως προς το πρώτο ερώτημα, ήτοι ποιος ήταν ο αντισυμβαλλόμενος των εναγόντων, η απάντηση θεωρώ έχει δοθεί ξεκάθαρα από το μάρτυρα που προσκόμισαν οι ίδιοι εναγόμενοι, ήτοι το Γ. Πιερίδη, ο οποίος, επιβεβαιώνοντας τους ισχυρισμούς του Μανσούρ και των εναγόντων και καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Ηροδότου και των εναγομένων, ισχυρίστηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν «.Διευθυντής στο κατάστημα της εταιρείας Skiasis Group Ltd, στην Πάφο», ήτοι στο κατάστημα των εναγόντων και ότι είναι «Η εταιρεία Skiasis Group Ltd (που) προχώρησε και εγκατέστησε τα πιο πάνω συστήματα στο κατάστημα (των εναγομένων) στην Πάφο». Οι επί του προκειμένου ισχυρισμοί του Πιερίδη όμως επιβεβαιώνονται και από τα σχετικά τεκμήρια που παρουσίασε ο Ηροδότου, ήτοι την προσφορά των επίδικων υπηρεσιών και προϊόντων ημερ. 16/06/14, το σχετικό τιμολόγιο για €3300 ημερ. 30/04/14 και την απόδειξη πληρωμής του ποσού των €1600 «έναντι λογαριασμού» (Against Account), τα οποία είναι όλα εκτυπωμένα σε επιστολόχαρτο με το όνομα και στοιχεία επικοινωνίας των εναγόντων, τα οποία να σημειωθεί συνίστανται σε διευθύνσεις στη Λευκωσία και Λεμεσό, χωρίς καμία αναφορά στο όνομα της εταιρείας A.C. Euroblind Ltd. Πρόσθετα όμως των πιο πάνω, η αυτούσια προσφορά που έχει επισυνάψει ο Ηροδότου καταδεικνύει ακόμη ένα στοιχείο που επιβεβαιώνει την εκδοχή των εναγόντων, ήτοι ότι αυτή ετοιμάστηκε από το Μανσούρ, το όνομα του οποίου καταγράφεται επί αυτής ως το πρόσωπο που την εξέδωσε («Issued by xxxx Mansour»). Ο ισχυρισμός του Ηροδότου και του Πιερίδη συνεπώς, ότι είναι ο τελευταίος που ετοίμασε την προσφορά των εναγόντων στην Πάφο, στερείται ερείσματος και ως τέτοιος απορρίπτεται. Στη βάση των πιο πάνω, σε αντίθεση με την εκδοχή του Ηροδότου ως προς το ποιος ήταν ο αντισυμβαλλόμενος των εναγομένων σε σχέση με τις επίδικες υπηρεσίες και προϊόντα και της εκδοχής του Πιερίδη ότι ήταν αυτός που ετοίμασε την σχετική προσφορά στην Πάφο οι οποίες απορρίπτονται ως αβάσιμες, η εκδοχή των εναγομένων και του Μανσούρ γίνεται πλήρως αποδεχτή και επί αυτής προβαίνω σε περαιτέρω ευρήματα ότι η προσφορά και κατ' επέκταση η συμφωνία για τις επίδικες υπηρεσίες έγινε μεταξύ των εναγομένων και των εναγόντων, οι οποίοι αν και δραστηριοποιούνταν και στην Πάφο μέσω υποκαταστήματος, είχαν και έχουν την έδρα τους Λεμεσό όπου και τηρείται ο επίδικος λογαριασμός των εναγομένων. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου, θεωρώ ορθότερο όπως προτού προχωρήσω με τα υπόλοιπα επίδικα θέματα, εξετάσω την ένσταση των εναγομένων ως προς την κατά τόπο αρμοδιότητα του Ε.Δ. Λ/σου. Πλούσια η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς το θέμα της κατά τόπο αρμοδιότητας σε πολιτικές υποθέσεις το οποίο διέπεται από το Άρθρο 21
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το ακόλουθο απόσπασμα από την Καλλικάς Γιαννάκης ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ,
(2010)1 Α.Α.Δ. 1238 είναι θεωρώ άκρως σχετικό και κατατοπιστικό για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης: «Το Αρθρο 21
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, μεταξύ άλλων προβλέπει ότι σε πολιτικές υποθέσεις κατά τόπο αρμοδιότητα έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο εντός της Επαρχίας του οποίου (α) «η βάσις της αγωγής» έχει προκύψει είτε εν μέρει είτε καθ' ολοκληρίαν και (β) βρίσκεται η κατοικία ή ο χώρος του εναγομένου κατά την έγερση της αγωγής. Ο όρος «βάσις της αγωγής» ορίζεται στο ερμηνευτικό Αρθρο 2 του Νόμου 14/60 ως εξής:- «'Βάσις της αγωγής' περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα, περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού.» Στην προκειμένη περίπτωση, ορθά κατά την άποψή μας ο ευπαίδευτος Πρόεδρος θεώρησε ότι ανεξάρτητα από τον τόπο που ο ίδιος έθεσε την υπογραφή του επί της αιτήσεως, αυτή εγκρίθηκε στη Λευκωσία και ως εκ τούτου ορθά κρίθηκε ότι εκεί συνομολογήθηκε. Επομένως, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είχε δικαιοδοσία. Συντρέχουσα δικαιοδοσία φαίνεται να είχε και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, λόγω της κατοικίας του Εφεσείοντος. Όμως υπό τις περιστάσεις δεν τίθεται θέμα αναρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Περαιτέρω, όλες οι πράξεις αγοραπωλησίας μετοχών γίνονταν στη Λευκωσία, όπου έγινε και η παράβαση. Πέραν τούτου, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και πάλιν θα είχε κατά τόπο αρμοδιότητα, αν ληφθεί υπόψη η υποχρέωση του Εφεσείοντος, ως χρεώστη, να αναζητήσει για εξόφληση τον πιστωτή του στην έδρα του, που ήταν η Λευκωσία.» Σημειώνω εδώ ότι η τελευταία επισήμανση του Εφετείου στην πιο πάνω υπόθεση προέρχεται από την παλιά αυθεντία Kyriakos Theofanous v. Artemis Georghiou
(1969)1 C.L.R.
- Στην παρούσα υπόθεση μπορεί οι υπηρεσίες να ζητήθηκαν και να προσφέρθηκαν στην Πάφο, πλην όμως αυτές εγκρίθηκαν και προήλθαν από την έδρα των εναγόντων στη Λεμεσό, εφόσον στην Πάφο, όπως και οι ίδιοι οι εναγόμενοι διατείνονται, οι ενάγοντες διατηρούσαν απλά υποκατάστημα μέσω του οποίου δραστηριοποιούνταν σε εκείνη την επαρχία. Πρόσθετα τούτου όμως, από τα τιμολόγια και αποδείξεις που προσκόμισαν οι ίδιοι οι εναγόμενοι προκύπτει ότι αυτά εκδίδονταν από την έδρα των εναγόντων στη Λεμεσό, όπου και είχε δημιουργηθεί η οφειλή των εναγομένων ενώ υπενθυμίζω ότι η παρούσα αγωγή αφορά και σε υπόλοιπο λογαριασμού που τηρούσαν οι ενάγοντες στη Λεμεσό, στον οποίο μάλιστα γίνονταν, σύμφωνα και με την απόδειξη που προσκόμισε ο Ηροδότου, όλες οι σχετικές χρεοπιστώσεις. Στη βάση αυτών των δεδομένων συνεπώς, μπορεί το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου να έχει κατά τόπο δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση όμως δικαιοδοσία έχει και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Ως εκ τούτου η επί του προκειμένου ένσταση των εναγομένων απορρίπτεται. Η ανωτέρω κατάληξη μου ότι η επίδικη συμφωνία έγινε μεταξύ εναγομένων και εναγόντων και ότι είναι οι τελευταίοι που πρόσφεραν στους πρώτους τις επίδικες υπηρεσίες και προϊόντα, σφραγίζει και την τύχη της άλλης ένστασης των εναγομένων, ήτοι ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή. Προχωρώ τώρα να εξετάσω τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι δεν οφείλουν να καταβάλουν το υπόλοιπο ποσό των €1700 λόγω ελαττωματικότητας των προϊόντων και υπηρεσιών που τους παρασχέθηκαν, ισχυρισμός ο οποίος υποστηρίχθηκε με τη μαρτυρία του Ηροδότου και του Πιερίδη και αντικρούστηκε με τη μαρτυρία του Μανσούρ. Παρατηρώ τα εξής. Κατά πρώτο σημειώνω ότι δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε αντικρουστεί ο ισχυρισμός του Μανσούρ ότι οι εναγόμενοι, παρά τα προβλήματα που ισχυρίζονται ότι παρουσίασε από την πρώτη στιγμή το σύστημα σκίασης και παρά το ότι ισχυρίζονται ότι τα εν λόγω προβλήματα τους προκάλεσαν χρηματική ζημιά, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν από το 2014 και μέχρι σήμερα το εν λόγω σύστημα σκίασης και ουδέποτε το αντικατέστησαν. Κατά δεύτερο, δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί ο ισχυρισμός του Μανσούρ ότι περί το 2016 οι εναγόμενοι αποτάθηκαν εκ νέου στους ενάγοντες ζητώντας τους όπως εγκαταστήσουν σύστημα σκίασης και στο υποκατάστημα τους στη Λεμεσό. Κατά τρίτο, ο Ηροδότου ισχυρίστηκε ότι τα προβλήματα στο σύστημα περιλαμβάνουν και την οξείδωση του συστήματος μόλις 6 μήνες μετά την εγκατάσταση του η οποία έγινε τον Απρίλιο 2014 και προς επίρρωση του εν λόγω ισχυρισμού του προσκόμισε βεβαίωση της Goldflo ημερ. 01/12/
- Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Πιερίδη όμως, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν δέκτης των παραπόνων του Ηροδότου από την ημέρα που εγκαταστάθηκε το σύστημα (Απρίλιο 20141) μέχρι «.που εγώ έφυγα από την υπηρεσία των Εναγόντων δηλαδή μέχρι τέλος του 2015.», ουδέποτε υπεβλήθη οποιοδήποτε παράπονο αναφορικά με κατ' ισχυρισμό οξείδωση του συστήματος ως προβλήθηκε όταν οι ενάγοντες αξίωσαν να πληρωθούν το υπόλοιπο της αμοιβής τους. Κατά τέταρτο, η εκδοχή των εναγομένων ήταν ότι το σύστημα παρουσίασε πρόβλημα με το χρονοδιακόπτη και συγκεκριμένα συνίσταται σε «.μη λειτουργία και/ή την μη προγραμματισμένη λειτουργία.» (παρ. 7 Ε/Δ Ηροδότου). Η προσκομισθείσα βεβαίωση των «ειδικών» των εναγομένων, ήτοι της εταιρείας Goldflo, διευκρινίζει ότι το πρόβλημα διαπιστώθηκε να είναι ότι «.η λειτουργία των μηχανισμών σκίασης . δεν ήταν σύμφωνη με τις προδιαγραφές του προμηθευτή euroblinds». Καμία όμως μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε ως προς το ποιες ήταν αυτές οι προδιαγραφές του προμηθευτή που χρησιμοποιήθηκαν από την Goldflo για σκοπούς ελέγχου του συστήματος ή ως προς το γιατί και πώς κρίθηκε ότι η λειτουργία του συστήματος δεν συμφωνούσε με αυτές τις προδιαγραφές. Στη βεβαίωση της Goldflo δεν γίνεται καμία αναφορά περί τούτου ούτε όμως και στη λοιπή μαρτυρία των εναγομένων. Περαιτέρω δε, λαμβανομένου υπόψη ότι αμφότερες οι πλευρές δέχονται ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε κάποιες μεταγενέστερες εργασίες προς επιδιόρθωση κάποιου προβλήματος που είχε αρχικά εντοπιστεί με το χρονοδιακόπτη καθώς επίσης και της ρητής θέσης των εναγόντων ότι το πρόβλημα επιδιορθώθηκε άμεσα, το εύλογα αναμενόμενο από πλευράς εναγομένων θα ήταν να προσκομιστεί και μια ποιο πρόσφατη βεβαίωση της Goldflo ή άλλης εταιρείας προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους ότι το πρόβλημα δεν διορθώθηκε και παραμένει μέχρι και σήμερα. Οι εναγόμενοι άλλωστε έχουν και το σχετικό βάρος απόδειξης αυτού του ισχυρισμού τους. Καμία τέτοια μαρτυρία όμως προσκόμισαν οι εναγόμενοι, οι οποίοι παρέμειναν με τη γενική και αόριστη βεβαίωση της Goldflo ημερ. 01/12/14 ενώ δεν επεχείρησαν ούτε να αντεξετάσουν τον Μανσούρ επί αυτού του σημείου, ο οποίος μάλιστα επικαλέστηκε τη μαρτυρία του ίδιου του κατασκευαστή για να υποστηρίξει τη δική του αντίθετη θέση. Στη βάση των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω την επί του προκειμένου εκδοχή των εναγομένων, όπως αυτή προωθήθηκε μέσω της μαρτυρίας του Ηροδότου και του Πιερίδη ως ανυπόστατη και αβάσιμη και συνεπώς την απορρίπτω. Αντιθέτως, κρίνω τη μαρτυρία του Μανσούρ επί αυτού του σημείου αξιόπιστη και την αποδέχομαι πλήρως. Υπενθυμίζω εδώ την πάγια νομολογιακή αρχή ότι εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση, ο ενάγων έχει γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) της υπόθεσής του στη βάση του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αν το έχει καταφέρει αυτό ο ενάγοντας, τότε το ερώτημα είναι αν ο εναγόμενος, ο οποίος έχει ειδικό βάρος απόδειξης (evidential burden), παρουσίασε με τη σειρά του, τέτοια ικανοποιητική μαρτυρία προς υποστήριξη των θεμάτων που κατέστησε επίδικα με τη δική του εκδοχή, ώστε το βάρος να μετατοπιστεί πίσω στον ενάγοντα να απαντήσει ικανοποιητικά και να αποσείσει το εκ πρώτης όψεως, περί αντιθέτου συμπέρασμα που δημιουργήθηκε από τον εναγόμενο. (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του (βλ Κυριάκου ανωτέρω). Εκεί βέβαια που το δίκαιο της απόδειξης επιβάλλει όπως το βάρος απόδειξης συγκεκριμένων ισχυρισμών και υπερασπίσεων, είναι στους ώμους του εναγόμενου να το αποσείσει, οι ρόλοι αντιστρέφονται, νοουμένου βέβαια ότι ο ενάγοντας έχει πρωτίστως αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης της δικής του υπόθεσης. Ενόψει του ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι εναγόμενοι έλαβαν τις επίδικες υπηρεσίες και προϊόντα συνολικής αξίας €3300 και ότι κατέβαλαν έναντι αυτού του ποσού με το οποίο χρεώθηκε ο σχετικός λογαριασμός που τηρούσαν οι ενάγοντες, μόνο €1600, οι τελευταίοι έχουν αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) ότι οι εναγόμενοι τους οφείλουν το αξιούμενο με την αγωγή ποσό. Το ερώτημα πλέον είναι αν οι εναγόμενοι προσκόμισαν τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία, που στη βάση της απλής πιθανολόγησης, αρκεί για να αποσείσει το δικό τους βάρος να αποδείξουν ότι λόγω της κατ' ισχυρισμό αντισυμβατικής ελαττωματικότητας των παρασχεθέντων προϊόντων και υπηρεσιών, αυτοί έχουν απαλλαγεί της υποχρέωσης να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, κρίνω ότι οι εναγόμενοι καμία αξιόπιστη μαρτυρία έχουν προσκομίσει προς απόδειξη του ισχυρισμού τους περί της αντισυμβατικής ελαττωματικότητας των παρασχεθέντων προϊόντων και υπηρεσιών και της μη υποχρέωσης τους να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο που δείχνει ο λογαριασμός τους. Κρίνω συνεπώς ότι οι ενάγοντες πέτυχαν να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι εναγόμενοι τους οφείλουν το ποσό των €1700 από τις 08/12/15 ως η αξίωση τους. Η αγωγή συνεπώς επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και των εναγομένων για το ποσό των €1.700 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Υπόλοιπο Λογαριασμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο