Χριστοδούλου ν. Λοΐζου, Αρ. Αγωγής: 83/11, 12/3/2019

Χριστοδούλου ν. Λοΐζου, Αρ. Αγωγής: 83/11, 12/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 83/11 ΜΕΤΑΞΥ: xxx Χριστοδούλου, Λάρνακα Ενάγοντος και xxxx Λοΐζου, Λεμεσός Εναγομένης Ημερομηνία: 12 Μαρτίου 2019 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Λ. Λουκά Για την Εναγόμενη: κα. Ε. Αποστολίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή την οποία καταχώρησε στις 07/10/11 και τροποποίησε στις 19/06/17, ο ενάγοντας αξιώνει από την εναγόμενη γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στις 21/01/10 στη συμβολή της Λεωφόρου Γρ. Αυξεντίου με την οδό Μαραθώνος στην Λεμεσό περί ώρα 20:30 και για το οποίο ατύχημα θεωρεί ότι ευθύνεται αποκλειστικά η εναγόμενη λόγω αμέλειας. Με την υπεράσπιση της η εναγόμενη απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα περί αμέλειας της και ισχυρίζεται αποκλειστική ή τουλάχιστο μεγάλη ευθύνη για το ατύχημα, φέρει ο ίδιος ο ενάγοντας. Μαρτυρία κατά την ακρόαση έδωσαν προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενάγοντα ο Αστ. XXXXX xxx Χρυσάνθου ως ΜΕ1, ο ενάγοντας ως ΜΕ2 και ο νευροχειρούργος Δρ. xxx Συμεωνίδης ως ΜΕ3 ενώ εκ μέρους της υπεράσπισης κατέθεσε μόνο η εναγόμενη ως ΜΥ

1. Σημειώνω εδώ ότι η τοπογραφία του συγκεκριμένου σημείου που έγινε το επίδικο ατύχημα, όπως αυτή παρατέθηκε στο συμμετρικό σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ΜΕ1 κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος και το οποίο κατατέθηκε ως μέρος της σχετικής αστυνομικής έκθεσης που ετοιμάστηκε (Τεκ.1), δεν αμφισβητείται ενώ διάφορα γεγονότα είναι είτε παραδεκτά είτε συνιστούν κοινό και μη αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ των μερών. Συνοψίζω τα όσα προκύπτουν από τα εν λόγω γεγονότα. Το ατύχημα επεσυνέβη στις 21/01/10 περί ώρα 2030, όταν το όχημα που οδηγούσε ο ενάγοντας με αρ. εγγραφής XXXXX35, το οποίο κινείτο με κατεύθυνση από βόρεια προς νότια στην αριστερή πλευρά της Λεωφόρου Γρ. Αυξεντίου, η οποία είναι κύρια οδός, συγκρούστηκε με το όχημα που οδηγούσε η εναγόμενη με πινακίδες «ΔΟΚΙΜΗ 240-3», κατά την προσπάθεια της τελευταίας να εισέλθει στην λεωφόρο από την οδό Μαραθώνος, η οποία οδός είναι πάροδος της λεωφόρου και σε σχέση με την κατεύθυνση του ενάγοντα, βρισκόταν στην αριστερή της μεριά. Σημειώνω εδώ ότι σε κάποιο σημείο νοτιότερα της επίδικης συμβολής, η λεωφόρος συνεχίζει ως κύριος δρόμος με άλλο όμως όνομα, ήτοι ως οδός Ομήρου, ενώ απέναντι από την οδό Μαραθώνος στην επίδικη συμβολή, βρίσκεται η οδός Σπετσών, η οποία επίσης είναι πάροδος της λεωφόρου και βρίσκεται στη δεξιά της μεριά.. Πρόκειται ουσιαστικά για σταυροδρόμι τριών δρόμων και για ευκολία αναφοράς θα αναφέρομαι στη λεωφόρο ως ο κύριος δρόμος και στην οδό Μαραθώνος ως η πάροδος. Πρόθεση της εναγόμενης ήταν να διασταυρώσει τον κύριο δρόμο για να πάει απέναντι στην οδό Σπετσών και η σύγκρουση επήλθε στη λωρίδα που οδηγούσε ο ενάγοντας. Περί τα 13μ. βόρεια της παρόδου, ήτοι από την κατεύθυνση που οδηγούσε ο ενάγοντας, η απόσταση από το ένα πεζοδρόμιο του κύριου δρόμου μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο είναι περί τα 10,20μ ενώ 23μ. περίπου νότια της παρόδου, όπου ο κύριος δρόμος συνεχίζει ως οδός Ομήρου, το πεζοδρόμιο «εισέρχεται» περί τα 3μ. εντός του δρόμου ο οποίος «μετακινείται» αριστερότερα. Η απόσταση από τη γωνιά εκείνου του πεζοδρομίου μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο είναι 11μ. Το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων ήταν στη λωρίδα του ενάγοντα, και τοποθετήθηκε αρχικά από το ΜΕ1 ως σημείο «Χ» στο σχεδιάγραμμα, σε απόσταση 4,40μ από το σημείο που το μέσο της Μαραθώνος εφάπτεται του κύριου δρόμου και εντός της λωρίδας του ενάγοντα. Κατά την αντεξέταση του όμως ο μάρτυρας δέχτηκε και αυτό δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς ενάγοντα, ότι με βάση τις διαστάσεις των δύο οχημάτων, το σημείο σύγκρουσης μπορεί να τοποθετηθεί πιο πίσω κατά 1,40, ήτοι στα 3μ. από το σημείο που το μέσο της οδού Μαραθώνος εφάπτεται του κύριου δρόμου και πάλι όμως εντός της λωρίδας του ενάγοντα. Εντός της οδού Μαραθώνος και πριν τη συμβολή με τον κύριο δρόμο, υπάρχει σήμα ΑΛΤ το οποίο απέχει περί τα 14,20μ. από το αναθεωρημένο σημείο σύγκρουσης. Από το εν λόγω σήμα ΑΛΤ όμως και μέχρι τον κύριο δρόμο, δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχετική άσπρη γραμμή στάσης σηματοδοτημένη στο έδαφος. Από τη σύγκρουση το αυτοκίνητο του ενάγοντα υπέστη την κύρια ζημιά του στην μπροστινή αριστερή γωνιά καθώς και ζημιές στην αριστερή πόρτα του συνοδηγού ενώ το όχημα της εναγόμενης υπέστη την κύρια ζημιά του στην μπροστινή δεξιά γωνιά καθώς και ζημιές μέχρι και τη δεξιά πίσω πόρτα. Φωτογραφίες της σκηνής δεν λήφθηκαν ούτε και εντοπίστηκαν οποιαδήποτε ίχνη φρεναρίσματος από το όχημα της εναγόμενης. Μετά τη σύγκρουση το όχημα του ενάγοντα κινήθηκε δεξιά και ακολουθώντας καμπύλη πορεία όπως διαπιστώθηκε από το «μαύρισμα» που άφησε στο έδαφος ο δεξιός του τροχός, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα και ακινητοποιήθηκε πάνω στο δεξί πεζοδρόμιο σε απόσταση 16 περίπου μέτρων από το σημείο σύγκρουσης. Το όχημα της εναγόμενης δε, από τη σύγκρουση έστριψε εντός του κυρίου δρόμου σχεδόν 90ο προς τα βόρεια, και ακινητοποιήθηκε σχεδόν 15μ. από το σημείο σύγκρουσης. Τη συγκεκριμένη στιγμή του ατυχήματος ήταν νύκτα υπήρχε όμως οδικός φωτισμός, η άσφαλτος ήταν ξηρή και ο καιρός αίθριος. Όσον αφορά την τροχαία κίνηση τη δεδομένη στιγμή, σύμφωνα και με τον ενάγοντα αλλά και την εναγόμενη, υπήρχε «πολλή κίνηση». Μετά τη σύγκρουση, ενάγοντας και εναγόμενη μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λεμεσού και δεν ήταν παρόντες στη σκηνή όταν κατέφθασε ο ΜΕ
2. Ο τελευταίος όμως, όπως και οι δύο πλευρές δέχονται, έδειξε σε μεταγενέστερο στάδιο και στους δύο εμπλεκόμενους οδηγούς το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής που ετοίμασε και αφού αυτοί συμφώνησαν με την ορθότητα του περιεχομένου του, το εν λόγω πρόχειρο σχέδιο «μεταφέρθηκε» αυτούσιο από τον ΜΕ1 στο συμμετρικό σχέδιο που κατατέθηκε ως μέρος του Τεκ.
3. Όσον αφορά την εναγόμενη, εναντίον της ο ΜΕ1 εξέδωσε εξώδικη καταγγελία για το αδίκημα της παράβασης σήματος αλτ την οποία η τελευταία δεν αρνήθηκε. Σε σχέση με την ιατρική κατάσταση του ενάγοντα μετά το ατύχημα παραθέτω αυτούσια τα όσα καταγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό του Ορθοπεδικού Δρ. Σεργίου ημερομηνίας 15/10/2010, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκ.5 και το περιεχόμενο του οποίου δηλώθηκε ως παραδεκτό από την υπεράσπιση οπόταν και ο εν λόγω γιατρός δεν κλήθηκε να καταθέσει ως μάρτυρας: «Κύριος xxxx Χριστοδούλου, ετών 50, από τη Λάρνακα τώρα στη Λεμεσό. Ιστορικό: Ο εν λόγω ασθενής έχει τραυματισθεί σε τροχαίο ατύχημα στις 22/1/
4. Μεταφέρθηκε αμέσως στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου, αφού έγιναν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, εισήχθη στο νοσοκομείο για παρακολούθηση. Από τις εξετάσεις διαπιστώθησαν τα εξής: Ο ασθενής παραπονείτο για επώδυνο περιορισμό των κινήσεων του αυχένα και υπήρχε αίσθημα αιμωδίας άνω και κάτω άκρων. Παραπονείτο για ζάλη, ναυτία και λόγω αυτών των ενοχλημάτων παρέμεινε για νοσηλεία. Κατά τη διάρκεια της εισαγωγής του στο νοσοκομείο έγινε αξονική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, καθώς και όλες οι εξετάσεις και χειρουργική εξέταση για έλεγχο εσωτερικής αιμορραγίας, χωρίς όμως παθολογικό εύρημα. Επίσης δεν διαπιστώθηκε νευρολογική βλάβη από το περιφερικό νευρικό σύστημα, ούτε από το κεντρικό νευρικό σύστημα. Κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο λόγω της ναυτίας και της ζάλης, επανεξετάστηκε από χειρούργους ξανά, οι οποίοι συνέστησαν συμπληρωματικό έλεγχο με αξονική τομογραφία αυχένα η οποία δεν έδειξε κατάγματα ή βλάβη στον εγκέφαλο ή αιμορραγία και συνέστησαν συντηρητική αγωγή. Εξήλθε του νοσοκομείου αφού πήρε τις κατάλληλες οδηγίες, στις 25/1/2010 με ακινητοποίηση του αυχένα με μαλακό κολάρο. Εξέτασα τον εν λόγω ασθενή στις 27/1/2010 για συνέχιση της θεραπείας του. Ο ασθενής έχει ακινητοποιημένο τον αυχένα με μαλακό κολάρο. Υπάρχουν εκδορές και αιματώματα στην περιοχή του μετώπου αριστερά και από την εξέταση διαπιστούται επώδυνος περιορισμός των κινήσεων του αυχένα και ο ασθενής παραπονείται για ζάλη και κεφαλαλγία, πόνο στη μέση με ισχιαλγία αριστερά. Έγινε έλεγχος των αξονικών τομογραφιών και των ακτινογραφιών, οι οποίες δεν έδειξαν κατάγματα, εξαρθρήματα ή συμπτώματα εγκεφαλικής αιμορραγίας. Επίσης, δεν υπήρχαν νευρολογικά συμπτώματα ούτε από το περιφερικό ούτε από το κεντρικό νευρικό σύστημα. Εδόθησαν τα κατάλληλα φάρμακα και εξήλθε της κλινικής παρακολουθούμενος ως εξωτερικός ασθενής. Λόγω μη ικανοποιητικής βελτίωσης της κατάστασής του συνεστήθη και ένα εντατικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, το οποίο άρχισε την 1/2/2010 στο Νοσοκομείο Λεμεσού και έκανε συνολικά 15 επισκέψεις. Παρακολουθείτο συχνά στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μας. Εξακολουθούσε ο ασθενής να παραπονείται για πόνο στον αυχένα, για μουδιάσματα στα χέρια, για πόνο στη μέση και ισχιαλγία αριστερά. Μετά τη φυσικοθεραπεία η κατάστασή του βελτιώθηκε σημαντικά, αλλά εξακολουθούσε να έχει ενοχλήματα τόσο στη μέση όσο και στον αυχένα. Το κολάρο αφαιρέθηκε σταδιακά ένα μήνα μετά το ατύχημα και ο ασθενής είχε άδεια αποχής από την εργασία του μέχρι 31/3/
5. Εξέτασα τον εν λόγω ασθενή στις 23/7/2010 για συγγραφή αυτού του πιστοποιητικού. Υπάρχει ακόμη πόνος στις ακραίες κινήσεις του αυχένα καθώς και στις ακραίες κινήσεις της οσφύος. Υπάρχει ακόμη ισχιαλγία αριστερά. Ο ασθενής παραπονείται κατά διαστήματα για μούδιασμα στα χέρια μετά από κόπωση, υγρασία και αλλαγή του καιρού, και πόνο στον αυχένα και στη μέση ο οποίος επιτείνεται όταν κουράζεται και με την υγρασία και αλλαγή του καιρού. Συνεχίζει να παίρνει παυσίπονα κατά διαστήματα. Γνώμη - Πρόγνωση: Ο τραυματισμός του εν λόγω ασθενούς ήτο αποτέλεσμα του τροχαίου ατυχήματος. Έχει υποστεί θλάση αυχένα, θλάση οσφύος, έχει ακινητοποιήσει τον αυχένα με μαλακό κολάρο, έχει κάνει φυσικοθεραπεία, έχει πάρει πάρα πολλά φάρμακα. Σήμερα η κατάστασή του έχει βελτιωθεί πάρα πολύ, εξακολουθεί όμως να έχει ενοχλήματα μετά από κόπωση, υγρασία και αλλαγή του καιρού. Τα ενοχλήματα αυτά αναμένεται να μειωθούν στο μέλλον.» Συνοπτική καταγραφή των όσων αναφέρονται πιο πάνω να διαπιστώθηκαν από τους ιατρούς του Νοσοκομείου κατά την περίοδο που ο ενάγοντας παρέμεινε εκεί για νοσηλεία (22/01/2010 - 25/01/2010), γίνεται και στο σχετικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου που κατατέθηκε ως Τεκ.4 και το οποίο επίσης δεν αμφισβητείται. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Προχωρώ τώρα να παραθέσω συνοπτικά την προσκομισθείσα μαρτυρία αναφορικά με τα θέματα που αμφισβητήθηκαν. ΜΕ1 Θέση του μάρτυρα ήταν ότι το ατύχημα προκλήθηκε όταν η εναγόμενη παρέλειψε να σταματήσει στο αλτ προτού εισέλθει στον κύριο δρόμο εξ' ου και της εξέδωσε τη σχετική εξώδικη καταγγελία. Δεν έκρινε αναγκαίο ο μάρτυρας να επιχειρήσει να εκτιμήσει την ταχύτητα της εναγόμενης εφόσον κατ' εκείνον δεν τίθετο θέμα διερεύνησης της ταχύτητας της αλλά ούτε και υπήρχαν οποιαδήποτε ίχνη φρεναρίσματος από τα οποία θα μπορούσε να εξαχθεί οποιοδήποτε σχετικό συμπέρασμα. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι αν και δεν έγιναν οποιεσδήποτε μετρήσεις για την ορατότητα από την πάροδο προς τον κύριο δρόμο, εντούτοις διαπίστωσε ότι υπήρχε αρκετό πεδίο ορατότητας, από το υποχρεωτικό σήμα αλτ της παρόδου ώστε να μπορεί εύκολα κάποιος που σταματά στο αλτ να αντιληφθεί κάποιον που ερχόταν από τον κύριο δρόμο όπως ερχόταν ο ενάγοντας. Ομοίως, ανέφερε ο μάρτυρας, ορατότητα υπήρχε και από τον κύριο δρόμο προς την πάροδο, πλην όμως δεν ήταν σε θέση να αναφέρει την σχετική απόσταση με βάση την οποία θα μπορούσε να γίνει αντιληπτός κάποιος που εισέρχετο στον κύριο δρόμο από την πάροδο. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι όταν επισκέφθηκε ο ίδιος τη σκηνή, δεν διαπίστωσε να υπήρχαν οποιαδήποτε αυτοκίνητα ή άλλα αντικείμενα κατά μήκος του κύριου δρόμου και πλησίον της παρόδου που να εμπόδιζαν την ορατότητα της εναγόμενης και αρνήθηκε ότι η τελευταία του ανέφερε ποτέ κάτι τέτοιο. Ήταν δε η θέση του ότι ουδέποτε η εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι εμποδιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο από του να δει τον ενάγοντα που οδηγούσε στον κύριο δρόμο, ότι η τελευταία συμφώνησε πλήρως με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που της είχε υποδείξει αλλά και με την καταγγελία ότι παρέλειψε να σταματήσει στο αλτ. Ακόμη όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, και να χρειαζόταν η εναγόμενη να πλησιάσει στον κύριο δρόμο για να μπορέσει να ελέγξει καλύτερα την τροχαία κίνηση, είτε διότι το σήμα αλτ ήταν περί τα 11μ. πριν τη συμβολή είτε διότι δεν υπήρχε άσπρη γραμμή στο έδαφος, αν αυτή σταματούσε στο αλτ ή τουλάχιστο στην επίδικη συμβολή και επιδείκνυε περισσότερη προσοχή κατά την προσπάθεια της να εισέλθει στον κύριο δρόμο, εφόσον άλλωστε τα οχήματα που οδηγούνταν στον κύριο δρόμο εκείνη τη στιγμή είχαν τα φώτα τους αναμμένα λόγω του ότι ήταν νύκτα, θα αντιλαμβάνετο πλήρως και εγκαίρως τον ενάγοντα. Ενάγοντας - ΜΕ2 Παραθέτω αυτούσια την εκδοχή που προώθησε ο ενάγοντας κατά την κυρίως εξέταση του σε σχέση με το πώς επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα, εξέταση η οποία έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α): «Καθώς κατευθυνόμουν νομίμως και επιμελώς με το όχημα μου κατά μήκος της οδού Γρηγόρη Αυξεντίου στη Λεμεσό, κοντά στη διασταύρωση με την οδό Σπετσών, από την αριστερή πλευρά όπως οδηγούσα, ξαφνικά προσέκρουσε στο αυτοκίνητο μου, με ταχύτητα το αυτοκίνητο της Εναγομένης. Από τη σύγκρουση το αυτοκίνητο μου άρχισε να στριφογυρίζει με φόρα μπροστά και δεξιά μέχρι που ακινητοποιήθηκε στο πεζοδρόμιο μπροστά από παρακείμενη πολυκατοικία. Η σύγκρουση ήταν πολύ ξαφνική και δεν μπορούσα να αντιδράσω. Αμέσως μετά τη σύγκρουση προσπάθησα να διατηρήσω το αυτοκίνητο στον έλεγχο μου, πλην όμως ήταν μάταιο. Όταν το αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε, εγώ έχασα τις αισθήσεις μου. Θυμάμαι μετά ότι με απεγκλώβισαν από το αυτοκίνητο μου, δυο περίοικοι, οι οποίοι βρίσκονταν στη σκηνή του ατυχήματος. Κατά τη στιγμή που με έβγαζαν έξω από το αυτοκίνητο, εγώ δεν ένιωθα τα χέρια και τα πόδια μου, ένιωθα αδύνατος και δεν μπορούσα να αντιδράσω. Από τη σύγκρουση, το αυτοκίνητο μου καταστράφηκε ολοσχερώς. Ακολούθως ήρθε ασθενοφόρο το οποίο παρέλαβε τόσο εμένα όσο και την εναγόμενη.» Αντεξεταζόμενος ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι η ταχύτητα του δεδομένη στιγμή ήταν περί τα 25 μίλια (40 ΧαΩ), ότι η προσοχή του ήταν στραμμένη στα αυτοκίνητα που ήταν μπροστά του και ότι όταν αντιλήφθηκε την εναγόμενη να πλησιάζει στον κύριο δρόμο από την πάροδο, κατάλαβε ότι με την ταχύτητα που αυτή οδηγούσε δεν επρόκειτο να σταματήσει. Επειδή όμως εκείνη τη στιγμή που αντιλήφθηκε ότι η εναγόμενη δεν θα σταματούσε, είχε σχεδόν «φτάσει» στη διασταύρωση και ήταν μόλις 1,50μ μακριά, του ήταν αδύνατο να αντιδράσει με οποιοδήποτε τρόπο. Ουσιαστικά, ανέφερε ο μάρτυρας, τα δύο αυτοκίνητα συναντήθηκαν ακριβώς πριν τη διασταύρωση και ενώ η εναγόμενη θα έπρεπε να σταματήσει, δεν το έπραξε, με αποτέλεσμα να εισέλθουν και οι δύο στη διασταύρωση και να συγκρουστούν. Αρνήθηκε ότι υπήρχαν οποιαδήποτε αυτοκίνητα ή άλλα αντικείμενα που να εμπόδιζαν την ορατότητα των οδηγών από τον κύριο δρόμο προς την πάροδο και αντίστροφα, ενώ απέρριψε υποβολή ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να δει την εναγόμενη μέσα στην πάροδο λόγω σταθμευμένων οχημάτων. Ισχυρίστηκε όμως ότι αν και μπορούσε κάποιος να δει μέσα στην πάροδο και να αντιληφθεί ότι πλησίαζε αυτοκίνητο, δεν θα μπορούσε να ξέρει αν ο οδηγός του οχήματος θα σταματούσε, ως εύλογα αναμένεται, προτού επιχειρήσει να εισέλθει στον κύριο δρόμο. Μόνο όταν «μπει» κάποιος στη συμβολή, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, θα μπορέσει ν' αντιληφθεί αν τελικά ο οδηγός που έρχεται από την πάροδο δεν θα σταματήσει εξ' ου και όταν αντιλήφθηκε ότι η εναγόμενη δεν θα σταματούσε, ήταν πλέον αργά αφού δεν του άφησε κανένα περιθώριο ν' αντιδράσει. Ισχυρίστηκε τέλος ο ενάγοντας ότι κατά τη μεταφορά του στο Νοσοκομείο, μαζί του στο ασθενοφόρο ήταν και η εναγόμενη, η οποία, όταν την ρώτησε γιατί δεν σταμάτησε και παραλίγο να σκοτωθούν και οι δύο τους, του ανέφερε ότι μιλούσε στο τηλέφωνο και γι' αυτό δεν σταμάτησε. Αναφορικά με τα τραύματα και τις ζημιές που υπέστη συνεπεία του ατυχήματος, ο ενάγοντας ανέφερε τα εξής: «.Τα τελευταία δέκα χρόνια πριν, από το επίδικο ατύχημα εργαζόμουν ως οικοδόμος στην εταιρεία P.G. Georgiades Ltd με έδρα τη Λάρνακα. Στην εν λόγω εταιρεία εργαζόμουν μέχρι και της 22/7/2009, οπότε και η απασχόληση μου στην εν λόγω εταιρεία τερματίστηκε λόγω πλεονασμού. Έκτοτε και μέχρι και την ημερομηνία του δυστυχήματος εργαζόμουν περιστασιακά. Ο μέσος μηνιαίως μισθός μου ήταν 1400 ευρώ περίπου . Εξ' όσον κάλλιο γνωρίζω αυτός είναι και ο μέσος μηνιαίως μισθός που επικρατούσε στην οικοδομική βιομηχανία κατά την περίοδο εκείνη..Μετά την απόλυση μου από το νοσοκομείο, ένιωθα αφόρητους πόνους στον αυχένα, ενώ οι κινήσεις ολόκληρου του σώματος μου και ιδιαίτερα του δεξιού μου χεριού ήταν πολύ περιορισμένες και επίπονες, ενώ έφερα συνεχώς και αυχενικό κολάρο. Εξαιτίας της κατάστασης της υγείας μου, επισκέφθηκα τον ιδιώτη ορθοπεδικό χειρούργο Δρ. xxx Σέργιου στη Λάρνακα. Ο εν λόγω ιατρός αφού με εξέτασε, μου έδωσε συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή η οποία περιλάμβανε χάπια και ενέσεις. Επίσης μου συνέστησε όπως ακολουθήσω φυσιοθεραπείες. Πράγματι, άρχισα πρόγραμμα φυσιοθεραπείας στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Καταθέτω στο Σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού που σύνταξε ο εν λόγω ιατρός αναφορικά με τον τραυματισμό μου. Με την πάροδο χρονικού διαστήματος 6 μηνών περίπου και επειδή τα ενοχλήματα που ένιωθα δεν αμβλύνθηκαν, ο εν λόγω ιατρός μου εισηγήθηκε να επισκεφθώ νευροχειρουργό. Ακολουθώντας την εισήγηση του ιατρού Σέργιου, επισκέφθηκα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας τον ιατρό Λάμπρο Μωυσέως, ο οποίος μου εισηγήθηκε να κάνω εξέταση MRI καθώς και εξέταση στο ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής. Επειδή δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να υποβληθώ στις εν λόγω εξετάσεις σε ιδιωτική κλινική, ανέμενα 1 ολόκληρο χρόνο μέχρι να έρθει η σειρά μου για να υποβληθώ σε αυτές τις εξετάσεις από τα σχετικά κυβερνητικά ιατρεία. Καθ' όλη αυτή την περίοδο, εξαιτίας των ενοχλημάτων που ένιωθα, συνέχισα να λαμβάνω την φαρμακευτική αγωγή που μου είχε συνιστήσει ο δρ Σέργιου ενώ παράλληλα ακολουθούσα πρόγραμμα φυσιοθεραπείας στο νοσοκομείο της Λάρνακας κατόπιν εισήγησης του Δρ Μωυσέως. Στο σημείο αυτό θέλω να πω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι καθ' όλη αυτή την περίοδο περπατούσα μετά δυσκολίας ενώ είχα και ανυπόφορους πόνους στον αυχένα, για αυτό και ελάμβανα συνεχώς παυσίπονα, ενώ οι κινήσεις μου ήταν επίπονες και περιορισμένες. Μετά την εξέταση MRI οι γιατροί δεν ήταν σε θέση να διαγνώσουν επ' ακριβώς το πρόβλημα και μου εισηγήθηκαν όπως προβώ σε νέα εξέταση MRI στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο Άγιος Θέρισος. Πράγματι στις 15/6/2011 έκανα νέα εξέταση MRI στο εν λόγω ιατρικό κέντρο κατόπιν παραπεμπτικού από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Καταθέτω στο σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο, αντίγραφο της αναφοράς της εν λόγω εξέτασης MRI. Από την ημερομηνία του ατυχήματος μέχρι και σήμερα δεν έχω εργαστεί αλλά ούτε και προβλέπετε στο μέλλον να εργαστώ εξαιτίας της κατάστασης της υγείας μου. Ειδικότερα μετά το ατύχημα και λόγω των προβλημάτων υγείας που αποκόμισα από αυτό, δεν μπορώ να εργαστώ και για αυτό υπέβαλα αίτηση στις υπηρεσίες κοινωνικών ασφαλίσεων για να λαμβάνω σύνταξη ανικανότητας. Αφού πέρασα από σχετικό ιατροσυμβούλιο και αφού προσκόμισα όλα τα δικαιολογητικά, ήτοι τα έγγραφα και τις βεβαιώσεις των ιατρών που με είχαν εξετάσει, οι υπηρεσίες κοινωνικών ασφαλίσεων αποφάσισαν ότι πράγματι χρήζω λήψης σύνταξης ανικανότητας σε ποσοστό 75%. Καταθέτω το Σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο, αντίγραφο σχετικής επιστολής του γραφείου κοινωνικών ασφαλίσεων ημερομηνίας 20/7/
6. Έκτοτε και μέχρι και σήμερα αποτάθηκα σε διάφορους γιατρούς και όλοι συμφωνούν και πιστοποιούν ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην υγεία μου που προκλήθηκε εξαιτίας του τραυματισμού μου από το επίδικο δυστύχημα. Καταθέτω στο σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο αντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού ημερ. 2/3/2015 που σύνταξε ο Ειδικός Νευροχειρούργος του Αρεταιείου ιδιωτικού νοσοκομείου κος Κωνσταντίνος Βιολάρης, μετά που με είχε εξετάσει. Επίσης καταθέτω στο σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο, αντίγραφο της σχετικής έκθεσης με τα αποτελέσματα από την εξέταση μου στο Κυπριακό Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής. Επιπρόσθετα καταθέτω στο σεβαστό Δικαστήριο ως Τεκμήριο, αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού ημερ. 12/9/2016 που σύνταξε ο Δρ. Σ. Συμεωνίδης, νευροχειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στο σημείο αυτό θέλω να αναφέρω στο σεβαστό Δικαστήριο ότι πριν από το επίδικο δυστύχημα, εργαζόμουν κανονικά και ουδέποτε ένιωσα οποιαδήποτε ενοχλήματα και ιδιαίτερα τα ενοχλήματα που αποκόμισα εξαιτίας του τραυματισμού μου τον οποίο προκάλεσε με την αμελή συμπεριφορά της η Εναγόμενη. Είμαι βέβαιος και το δηλώνω ξεκάθαρα στο σεβαστό Δικαστήριο, ότι εάν δεν συνέβαινε το εν λόγω ατύχημα, σήμερα θα εργαζόμουν κανονικά. Όταν έγινε το δυστύχημα ήμουν 50 ετών (10/4/59) και μέχρι την ημερομηνία που θα αφυπηρετούσα είχα ακόμα 15 χρόνια ωφέλιμης εργασίας.» Προς επίρρωση των πιο πάνω ισχυρισμών του, ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήρια πιστοποιητικό εξέτασης MRI ημερ. 15/06/11 (Τεκ.6), πιστοποιητικό ηλεκτρομυογραφήματος ημερ. 16/01/14 (Τεκ.9), ιατρικό πιστοποιητικό του ιδιώτη νευροχειρούργου Δρ. Βιολάρη ημερ. 02/03/15 (Τεκ.8), ιατρικό πιστοποιητικό του κυβερνητικού νευροχειρούργου Δρ. Συμεωνίδη (Τεκ.10), αναλυτική κατάσταση αποδοχών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τα έτη 2008 και 2009 (Τεκ.3) και απόφαση Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ. 20/07/11 με την οποία η αίτηση του ενάγοντα για σύνταξη ανικανότητας εγκρίνετο για ποσοστό 75% από 12/05/11 και ότι το σχετικό επίδομα ανέρχετο στο ποσό των €358,88 μηνιαίως (Τεκ.7). Σημειώνω εδώ ότι πλην του Δρ. Συμεωνίδη ο οποίος κλήθηκε και κατέθεσε ως ΜΕ3, τα πρόσωπα και αρχές που συνέταξαν τα πιο πάνω Τεκμήρια δεν κλήθηκαν να καταθέσουν στην ακρόαση. Επειδή οι θέσεις του ενάγοντα, οι οποίες βασίστηκαν επί των πιο πάνω τεκμηρίων, αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, θα παραθέσω συνοπτικά το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων, εξαιρουμένου του πιστοποιητικού του Δρ. Συμεωνίδη, στο οποίο θα αναφερθώ ξεχωριστά πιο κάτω κατά την παράθεση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα. Σημειώνω επίσης ότι το περιεχόμενο του MRI και του ηλεκτρομυογραφήματος έτυχαν σχολιασμού στα πιστοποιητικά και του Δρ. Βιολάρη αλλά και του Δρ. Συμεωνίδη, συνεπώς δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε ξεχωριστή αναφορά σε σχέση με τα εν λόγω Τεκμήρια. Πιστοποιητικό Δρ. Βιολάρη (Τεκ.8) Σύμφωνα με τον εν λόγω νευροχειρούργο, αυτός εξέτασε τον ενάγοντα περί το
7. Από μελέτη του μέχρι τότε ιατρικού ιστορικού και από την εξέταση που διενήργησε, ο γιατρός διαπίστωσε τα εξής: «.(Ο ασθενής) παρουσίαζε ελαφρύ αυχενικό σύνδρομο αλλά εργαζόταν κανονικά και εκτελούσε βαρεά χειρωνακτικά καθήκοντα. Στις 22/01/10, υπέστη πολλαπλές κακώσεις σε αναφερόμενο ατύχημα. Πιο έντονη ήταν η κάκωση του αυχένα. υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία εγκεφάλου (23/01/10) η οποία δεν ανέδειξε εικόνα ενδοκράνιας παθολογίας. Ακόμα υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία ΑΜΣΣ που έδειξε εικόνα στενώσεων του νωτιαίου σωλήνα, συνεπεία προβολών δίσκου και οστεόφυτων..εξετάστηκε από συναδέλφους διαφόρων ειδικοτήτων και υπεβλήθη σε έλεγχο με μαγνητική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία έδειξε κήλες δίσκων στην αυχενική μοίρα, οι οποίες προκαλούσαν στένωση του νωτιαίου σωλήνα και πίεση του νωτιαίου μυελού. Από τότε ο ασθενής έχει παρουσιάσει περαιτέρω επιδείνωση. Τον βασανίζει αρκετά η αυχεναλγία και η ινιακή κεφαλαλγία. Ακόμα, παρουσιάζει αδυναμία του δεξιού άνω άκρου και ατροφία των μυών του θέναρος και των μεσοστέων. Κατά τη διάρκεια των επόμενων χρόνων, ο ασθενής συνέχιζε να εμφανίζει τα ίδια συμπτώματα . (διενεργήθηκαν) ηλεκτρομυογραφήματα. Τα ευρήματα ήταν συμβατά με ριζοπάθειες σοβαρού βαθμου στις κατώτερες νευρικές ρίζες της ΑΜΣΣ, εικόνα απόλυτα συμβατή με την υπαισθησία, τη μυϊκή αδυναμία και τη μυϊκή ατροφία που παρουσίαζε ο ασθενής. Κατά την εξέταση στο γραφείο μου, ο ασθενής παρουσιάζει φυσιολογική μυϊκή ισχύ των άκρων, εκτός από το δεξιό χέρι, όπου είναι εμφανής η μυϊκή ατροφία. Η αισθητικότητα είναι σαφώς μειωμένη στο δεξί άνω άκρο. Παρουσιάζει ακόμα συμπτώματα δυσκαμψίας στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και ευαισθησία στην ψηλάφηση. Ο ασθενής αναφέρει ότι πριν την κάκωση παρουσίαζε συμπτώματα ήπιου αυχενικού συνδρόμου όχι όμως σε βαθμό να επηρεάζεται ιδιαίτερα η ποιότητα της ζωής του.Η ατροφία που παρατηρείται αυτή την στιγμή στο χέρι του, αποτελεί όντως σοβαρή αναπηρία.Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αρκετά δύσκολο να ξεκαθαρίσει σε ποιο βαθμό τα συμπτώματα οφείλονται στην κάκωση ή προϋπήρχαν.Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι τραυματισμοί επιταχύνουν την εκφυλιστική διαδικασία του σκελετού και των αρθρώσεων και μπορεί να είναι η αιτία πρόκλησης πόνου ή και νευρολογικής σημασίας.Ο πόνος που αισθανόταν στον αυχένα πριν την κάκωση, όπως ισχυρίζεται ο ασθενής, έχει αλλάξει και έχει εμφανιστεί σοβαρή νευρολογική σημειολογία.θεωρώ ότι υπέστη μια κάκωση αυχένα τύπου θλάσης η οποία του επιδείνωσε προϋπάρχοντα προβλήματα. Ο τραυματισμός που υπέστη, είναι υπεύθυνος για πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.» Καταλήγει δε ο Δρ. Βιολάρης στο εξής: «Η άποψη μου είναι ότι ο ασθενής έπασχε από σοβαρές στενώσεις στην αυχενική μοίρα. Η κατάσταση του ήταν ελεγχόμενη. Κατά το ατύχημα, λόγω υπερβολικής κάμψης/έκτασης του αυχένα, τα νευρικά στοιχεία του αυχένα, τα οποία ήταν ήδη σε συνθήκες πίεσης, πιθανό να υπέστησαν βλάβη, η οποία παρουσιάζει προϊούσα επιδείνωση. Ο ασθενής πιθανό στο μέλλον να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση στην αυχενική σπονδυλική στήλη.» Πιστοποιητικά Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκ.3 και 7) Στο Τεκ.3 καταγράφονται οι μηνιαίες απολαβές του ενάγοντα κατά την περίοδο 2008 εώς 22/07/09 όταν και η εργασία του τερματίστηκε. Αυτές κυμαίνονται από €66 μέχρι και €1465, εφόσον, όπως ισχυρίστηκε ο ενάγοντας, υπήρχαν περίοδοι που λόγω κρίσης ή καιρικών συνθηκών, οι απολαβές του δεν ήταν οι ίδιες. Στο Τεκ.3 αναγράφεται χειρόγραφα αλλά ενυπογράφως ότι ο λόγος τερματισμού της εργοδότησης του ενάγοντα ήταν ο πλεονασμός και ο τελευταίος απέρριψε υποβολή που του τέθηκε ότι στην πραγματικότητα ο τερματισμός οφείλετο σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Ισχυρίστηκε δε ο ενάγοντας ότι μετά που τερματίστηκε η εργοδότηση του και μέχρι το ατύχημα, εργαζόταν ως αυτοεργοδοτούμενος οικοδόμος σε περιστασιακά έργα στα οποία τον καλούσε ο πρώην εργοδότης του, από τα οποία απεκόμιζε περίπου τον ίδιο μηνιαίο μισθό με προηγουμένως, ήτοι €1400 μηνιαίως και απέρριψε υποβολή ότι δεν εισέπραττε το εν λόγω εισόδημα. Στο Τεκ.7 αναφέρεται μόνο ότι ο ενάγοντας υπέβαλε αίτηση στις Κ.Α για χορήγηση σύνταξη ανικανότητας στις 12/05/11, η οποία εγκρίθηκε στις 20/07/11 με ισχύ από την ημερομηνία της αίτησης και για ποσό €358,88 μηνιαίως το οποίο αντιστοιχεί σε ποσοστό ανικανότητας 75%. Ισχυρίστηκε ο ενάγοντας ότι έκτοτε τυγχάνει ετήσιας επανεξέτασης από το Ιατροσυμβούλιο και ότι κατά την πρόσφατη επανεξέταση του όπου και προσκόμισε όλα τα μέχρι σήμερα εκδοθέντα ιατρικά πιστοποιητικά, επιβεβαιώθηκε εκ νέου η ανικανότητα του. ΜΕ3 - Δρ. Συμεωνίδης Ο μάρτυρας, νευροχειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο Λ/σιας, υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό που συνέταξε στις 12/09/16 (Τεκ.10) σε σχέση με τον ενάγοντα, το περιεχόμενο του οποίου συνοψίζω: «Εκ των τηρουμένων στοιχείων του νοσοκομείου . βεβαιούται ότι ο ως άνω επισκέπτεται τα τακτικά ιατρεία της Νευροχειρουργικής. Ο ασθενής παραπονείται για έντονες αυχεναλγίες με επέκταση υπινιακά προκαλώντας του κεφαλαλγίες, εμβοές, ίλιγγο, ζάλη, παρουσιάζει επώδυνη δυσκαμψία αυχένα, αιμωδίες άνω άκρων κυρίως των δακτύλων και ενίοτε αίσθημα καύσου. Κρίσεις αυχεναλγίας, βραχιαλγίας με επεισόδια έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης και ζάλης τον καθηλώνουν στο κρεβάτι για μέρες περιορίζοντας έτσι την καθημερινή του δραστηριότητα στο ελάχιστον. Αυτό συμβαίνει κυρίως μετά από σωματική καταπόνηση, παρατεταμένη ορθοστασία ή αντίστοιχα γραφειακή εργασία και μακράν οδήγηση. Επί κοπώσεως παρουσιάζει επίσης αστάθεια βάδισης σύμπτωμα που παραπέμπει σε αρχόμενη αυχενική μυελοπάθεια.». Γίνεται επίσης αναφορά στο πιστοποιητικό σε διαπιστώσεις επώδυνης δυσκαμψίας αυχένος με περιορισμό στην κινητικότητα και στο εύρος κίνησης της ΑΜΣΣ καθ' όλους τους άξονες λόγω σπασμού μαλακών μορίων αυχένα, επίπολής υπαισθησίας, έκπτωση μυϊκής ισχύος δεξιού άνω άκρου, αστάθεια στάσεως και βάδισης, εκφυλιστικές αλλοιώσεις υπό μορφή σπονδυλοαρθροίτιδας, σκληρυντικών αλλοιώσεων στις τελικές πλάκες των σπονδύλων, οστεοφυτικών σχηματισμών και υπερτροφικών αλλοιώσεων στις διασπονδυλικές αρθρώσεις που στο σύνολο τους προκαλούν στενώσεις στα πλάγια τρήματα και στον κεντρικό σωλήνα. Όπως καταλήγει στο πιστοποιητικό του ο μάρτυρας και πρόσθεσε κατά την ακρόαση, «η κλινική εικόνα του (ενάγοντα) είναι πλήρως αιτιολογημένη και εμπίπτει στα πλαίσια αυχενικής σπονδύλωσης που σίγουρα πυροδότησε και επιδείνωσε την νευρολογική κατάσταση του ο προαναφερόμενος τραυματισμός. Στον ασθενή έχει ήδη συσταθεί χειρουργική επέμβαση (διπλή επέμβαση και σπονδυλοδεσία). Ως εκ τούτου είναι ιατρικά ενδεδειγμένο όπως ο ασθενής μην υποβάλλεται σε οποιασδήποτε φύσεως σωματική καταπόνηση. Τυχόν καταπόνηση της ΑΜΣΣ μπορεί να προκαλέσει τραγικές και μόνιμες νευρολογικές βλάβες». Κατά τη μαρτυρία του ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι τον ενάγοντα τον εξέτασε έξι χρόνια μετά το ατύχημα και δεν είχε κανένα λόγο να αμφισβητήσει τα ευρήματα και τις διαπιστώσεις που κατέγραψε ο Δρ. Σεργίου όταν εκείνος εξέτασε τον ενάγοντα. Αφού διαχώρισε τα υποκειμενικά συμπτώματα που αφορούν στα παράπονα ενός ασθενή από το ιατρικά ευρήματα που προκύπτουν κατόπιν αντικειμενικής νευρολογικής εξέτασης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι εν τη απουσία σαφούς κατάγματος, υπεξαρθρήματος ή οξείας ρήξης μεσοσπονδύλιου δίσκου, «δεν μπορεί κανένας στον κόσμο να αποδείξει» αν τα προβλήματα του ενάγοντα που διαπιστώθηκαν το 2016 είναι τραυματικής ή εκφυλιστικής αιτιολογίας. Παρά ταύτα, εφόσον στην περίπτωση του ενάγοντα υπήρχε σίγουρα χρόνια εκφυλιστική νόσος και μάλιστα μέτριας προς βαριάς μορφής εκφύλιση και ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι πριν το ατύχημα δεν παρουσίαζε έντονη συμπτωματολογία, τότε αυτός, ο μάρτυρας δηλαδή, ήταν ως ιατρός υπόχρεος να θεωρήσει και να εκλάβει την τότε κλινική εικόνα του ενάγοντα ως επιδείνωση ή επιτάχυνση ή πυροδότηση μετατραυματικής αιτιολογίας. Διευκρίνισε όμως κατά την αντεξέταση του ότι η σπονδύλωση είναι μια χρόνια και εξελισσόμενη νόσος η οποία είναι άγνωστο πότε και αν θα εκδηλώσει πρόβλημα και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε και αν θα εξελισσόταν ως πρόβλημα στην περίπτωση του ενάγοντα. Πρόσθετα τούτου, ανέφερε ο μάρτυρας, ο ίδιος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ούτε και σε ποιο βαθμό ο τραυματισμός του ενάγοντα από το ατύχημα επηρέασε την εξέλιξη της χρόνιας νόσου του ή ακόμα και αν όντως την επηρέασε. Ανέφερε τέλος ο μάρτυρας ότι το 2016 που εξέτασε τον ενάγοντα η κατάσταση του δεν κρίθηκε ως τέτοιας επείγουσας φύσης που να επέβαλλε, το 2016 τουλάχιστο, άμεση χειρουργική επέμβαση αφού θα μπορούσε ως πρώτο στάδιο η κατάσταση να επιχειρηθεί να αντιμετωπιστεί με συντηρητική θεραπεία όπως π.χ φυσιοθεραπείες, τουλάχιστο για να καθυστερήσει η εξέλιξη της νόσου. Αν μετά από αυτή τη θεραπεία δεν παρατηρείτο ικανοποιητική ανταπόκριση τότε η χειρουργική επέμβαση θα ήταν το επόμενο βήμα. Όταν εξέτασε τον ενάγοντα πριν ένα με ενάμιση χρόνο και έξι, ο μάρτυρας ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι ο τελευταίος δεν είχε κάνει τέτοιες φυσιοθεραπείες και αν και του τις σύστησε, δεν γνωρίζει αν τελικά έγιναν. Εναγόμενη - ΜΥ1 Η ουσία της κυρίως εξέτασης της εναγόμενη έλαβε επίσης τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β). Παραθέτω αυτούσια την εκδοχή της ως προς το πώς επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα: «Την 21/1/2010 το βράδυ οδηγούσα το αυτοκίνητο μου μάρκας BMW στην οδό Μαραθώνος στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση προς την οδό Γρηγόρη Αυξεντίου. Κινούμουν με χαμηλή ταχύτητα και όταν πλησίασα στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου ελάττωσα τελείως ταχύτητα για να μπορέσω να ελέγξω το δρόμο. Η Γρηγόρη Αυξεντίου είναι κύριος και πολυσύχναστος δρόμος με πολλή κίνηση και πρόθεση μου ήταν να κατευθυνθώ ευθεία απέναντι. Στα δεξιά μου στη γωνιά των οδών Μαραθώνος και Γρηγόρη Αυξεντίου υπήρχε πολυκατοικία. Στο ισόγειο υπήρχε περίπτερο το οποίο υπάρχει ακόμη και έξω από το περίπτερο στο δρόμο επί της οδού Γρηγόρη Αυξεντίου υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα τα οποία εμπόδιζαν την ορατότητα μου προς τα δεξιά. Γι' αυτό το λόγο προχωρούσα πολύ σιγά και σταματούσα για να ελέγξω το δρόμο μέχρι να φτάσω σε σημείο όπου θα μπορούσα να έχω καλή ορατότητα και ταυτόχρονα να δώσω την ευκαιρία στα αυτοκίνητα που κινούνταν στον κύριο δρόμο να με δουν. Μόλις μπήκα στον κύριο δρόμο με τον τρόπο που περιέγραψα και ενώ έλεγχα το δρόμο για να διασταυρώσω μπήκε στο οπτικό μου πεδίο από τα δεξιά ένα αυτοκίνητο το οποίο κινείτο με ταχύτητα προς εμένα. Δεν πρόλαβα να αντιδράσω και σε κλάσματα δευτερολέπτου συγκρουστήκαμε. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και το αυτοκίνητο μου παρασύρθηκε προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία μου γύρω στα 15 μέτρα. Εγώ τραντάχτηκα από τη σύγκρουση και σοκαρίστηκα. Όταν ακινητοποιήθηκε το αυτοκίνητο μου κατέβηκα, περπάτησα προς το πεζοδρόμιο και έκατσα κάτω. Είδα τον Ενάγοντα που είχε επίσης κατεβεί από το αυτοκίνητο του και περπατούσε και τον ρώτησα αν ήταν καλά. Εν τω μεταξύ μαζεύτηκε κόσμος στη σκηνή. Μετά από λίγη ώρα ήρθε ασθενοφόρο και μας πήρε με τον Ενάγοντα στο νοσοκομείο. Τον Ενάγοντα έκτοτε δεν τον ξαναείδα.» Αντεξεταζόμενη η εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καθαρό οπτικό πεδίο από την πάροδο προς τον κύριο δρόμο λόγω σταθμευμένων οχημάτων στα δεξιά της παρόδου κατά μήκος του κύριου δρόμου. Ήταν σε γνώση της ότι πλησίαζε σε κύριο δρόμο γι' αυτό ελάττωσε την ταχύτητα της στα 4 - 5 Χ.α.Ω και σε ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ενάγοντα αν σταμάτησε πριν αν εισέλθει στον κύριο δρόμο η θέση της ήταν ότι «αν εννοείται εντελώς δεν σταμάτησα εντελώς διότι δεν μπορούσα να δω..έπρεπε να φτάσω σε ένα σημείο που μπορούσα να ελέγχω το δρόμο». Δέχτηκε ότι καταγγέλθηκε από το ΜΕ1 για παράλειψη της να σταματήσει στο ΑΛΤ και ότι δεν αρνήθηκε την εν λόγω κατηγορία ισχυριζόμενη ότι «εν θα συζητούσα με τον αστυνομικό». Παράλληλα όμως η εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι αυτή, όπως και κάθε λογικός άνθρωπος, δεν μπήκε στον κύριο δρόμο χωρίς να ελέγξει πρώτα την κίνηση εξ' ου και ελάττωσε εντελώς ταχύτητα, σταματώντας κατά διαστήματα για να κοιτάξει δεξιά και αριστερά. Άλλος τρόπος να εξέλθει από την πάροδο δεν υπήρχε ως ισχυρίστηκε. Αρνήθηκε ότι δεν είδε τον ενάγοντα γιατί μιλούσε στο τηλέφωνο όπως αρνήθηκε και ότι παραδέχτηκε κάτι τέτοιο στον τελευταίο. Ισχυρίστηκε δε ότι όταν κατάφερε να αντιληφθεί το αυτοκίνητο του ενάγοντα, αυτό ήταν αμέσως πριν τη σύγκρουση εφόσον προηγουμένως δεν είχε καθαρό οπτικό πεδίο. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Ασχολήθηκαν τόσο με την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, υποστηρίζοντας την αξιοπιστία της εκδοχής των πελατών τους σε αντίθεση με την εκδοχή της άλλης πλευράς, όσο και με τη νομική πτυχή των όσων διέπουν τον καταμερισμό ευθύνης και την επιδίκαση αποζημιώσεων σε υποθέσεις αυτής της φύσης. Συνοπτικά οι θέσεις τους έχουν ως εξής. Ως προς το θέμα ευθύνης, ο κ. Λουκά υποστήριξε ότι από την αξιόπιστη μαρτυρία του ενάγοντα και του ΜΕ1, σε αντίθεση με την αναξιόπιστη μαρτυρία της εναγόμενης προκύπτει ότι η τελευταία όφειλε να σταματήσει στο ΑΛΤ προτού επιχειρήσει να εισέλθει στον κύριο δρόμο και δεν το έπραξε καθώς επίσης και ότι δεν επέδειξε τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια που θα αναμένετο να επιδείξει ο μέσος συνετός οδηγός που εισέρχεται σε κύριο δρόμο από πάροδο. Υποστήριξε συναφώς ο συνήγορος ότι η εναγόμενη θα πρέπει να κριθεί αποκλειστικά υπεύθυνη για το ατύχημα και ότι με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά του ενάγοντα σε σχέση με τις ζημιές του, θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ του τελευταίου €35.000 ως γενικές αποζημιώσεις, €57.932 για απώλεια μελλοντικών απολαβών και €868,27 ως ειδικές αποζημιώσεις. Στην αντίπερα όχθη η κα Αποστολίδου, εισηγήθηκε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν απεδείχθη η οποιαδήποτε αμέλεια της εναγόμενης αλλά ακόμα και αν ήθελε κριθεί ότι η τελευταία ήταν σε κάποιο βαθμό αμελής, το ποσοστό ευθύνης της δεν μπορεί να υπερβαίνει το 30% αφού ο ενάγοντας φέρει μεγάλο ποσοστό ευθύνης για το ατύχημα, ήτοι 70% τουλάχιστο. Ως προς τις αξιούμενες ζημιές, η ευπαίδευτη συνήγορος εισηγήθηκε ότι αναφορικά με τις γενικές αποζημιώσεις, ο ενάγοντας δεν δικαιούται σε περισσότερο από €3500 - €4000 ενώ όσον αφορά τις υπόλοιπες αξιώσεις του, αυτές δεν αποδείχτηκαν κατά ικανοποιητικό τρόπο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας