Ελισσαίου ν. Πέτρου κ.α., Αγωγή αρ.: 445/2018, 27/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 445/2018 Μεταξύ: ΧΧΧ ΧΧΧ Ελισσαίου, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και ΧΧΧ Πέτρου, από τη Λεμεσό 2. ΧΧΧ Μικελλίδου, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 2.5.2018 Ημερομηνία: 27/3/2019 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κος Θ. Χριστοδούλου για Χρύσης Δημητριάδης & Σία ΔΕΠΕ Για τις εναγόμενες-καθ' ων η αίτηση: κα Σ. Καρακατσάνη για Αργεντούλλα Ιωάννου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Η ενάγουσα-αιτήτρια με την παρούσα αίτηση επιζητεί την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €22.720,50 πλέον €333,58 μηνιαίως από 14.11.2017 μέχρι την παράδοση του υποστατικού στην ενάγουσα ως επίσης μεταξύ άλλων επιζητεί και διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενες 1 και 2 όπως παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού σ΄ αυτήν και όπως το επαναφέρουν στην προτέρα κατάσταση. 2. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.18 Θ.1 και 2 και στη Δ.48 Θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας η οποία αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση. 3. Η αιτήτρια αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια ακινήτου που βρίσκεται στην Λεμεσό. Στις 11.7.2005 συνομολογήθηκε γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, με την οποία παραχώρησε την άδεια χρήσης του υποστατικού στις καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 για να το χρησιμοποιούν ως νηπιαγωγείο - παιδικό σταθμό. Η χρονική διάρκεια της παραχώρησης συμφωνήθηκε για δύο χρόνια και ειδικότερα για την περίοδο από 1.8.2005 μέχρι 31.7.2007 και το συμφωνηθέν τίμημα καθορίστηκε σε €768,87 (Λ.Κ.450) πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα (βλ. Τεκ. 1). Η εν λόγω συμφωνία ρητά διαλάμβανε μεταξύ άλλων ότι: (
- i)με την κάθε ανανέωση, το τέλος άδειας θα αυξανόταν κατά 14%. Σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής του πέραν των 21 ημερών, παρείχε το δικαίωμα στην αιτήτρια να ακυρώσει την συμφωνία και να ζητήσει την έξωση των καθ' ων η αίτηση. (
- ii)οι καθ' ών η αίτηση 1 και 2 θα πλήρωναν τους λογαριασμούς τηλεφώνου, ρεύματος, νερού και κοινοχρήστων καθώς και τα τέλη αποχετευτικού, αποκομιδή σκυβάλων και οποιοδήποτε άλλο φόρο ή τέλη που σχετίζονται με την κατοχή και χρήση του υποστατικού και περαιτέρω όφειλαν να εξασφάλιζαν ασφαλιστική κάλυψη για το υποστατικό. (iii) σε περίπτωση καταστροφής ή απώλειας του εξοπλισμού που αναφέρεται στο παράρτημα Α της συμφωνίας, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θα όφειλαν να αποκαταστήσουν την εν λόγω ζημιά ή απώλεια. Επιπρόσθετα οφείλουν να μην προκαλούν οχληρία από την λειτουργία του υποστατικού και δεν δικαιούνται να προβούν σε οποιαδήποτε μετατροπή χωρίς την άδεια της. Η δε αιτήτρια θα μπορούσε να επιθεωρεί το υποστατικό. 4. Η αιτήτρια προβάλλει ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παράβηκαν τους όρους της πιο πάνω συμφωνίας καθώς μέχρι την 14.11.2017 της όφειλαν τα ακόλουθα ποσά: (α) €3.740,88 το οποίο αντιπροσωπεύει την αύξηση που θα έπρεπε να δοθεί για την περίοδο από 1.8.2013 μέχρι 31.7.2015. Ειδικότερα ως αναφέρει, με βάση τη συμφωνία έπρεπε να δοθεί αύξηση 14% επί του ποσού των €1.139,11 ήτοι €159,46 μείον €3,59 για την άμυνα και έτσι η αύξηση ανέρχεται στο ποσό των €155,87 μηνιαίως για την πιο πάνω περίοδο των 24 μηνών (24 Χ €155,87= €3.740,88). Επισημαίνει ότι οι καθ' ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 25.7.2013 την ενημέρωναν ότι δεν θα της παραχωρηθεί αύξηση (βλ. Τεκ. 2). Προβάλλει δε ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση να μην καταβάλουν την πιο πάνω αύξηση ήταν αυθαίρετη και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της και γι' αυτό τον λόγο με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 21.1.2014 απαίτησε το τότε οφειλόμενο ποσό (βλ. Τεκ. 3). (β) €9.340,24 το οποίο αντιπροσωπεύει την αύξηση 14% που θα έπρεπε να δοθεί για την περίοδο από 1.8.2015 μέχρι 14.11.2017 (ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας). Ειδικότερα ως αναφέρει, με βάση τη συμφωνία έπρεπε να δοθεί αύξηση 14% επί του ποσού των €1.298,57 και άρα το μηνιαίο τέλος άδειας ανήλθε σε €1480,37 από 1.8.2015. Εντούτοις όμως οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να πληρώνουν €1139,11. Για την πιο πάνω περίοδο πλήρωναν €333,58 λιγότερα κάθε μήνα (€341,26 - €7,68 για την άμυνα = €333,58 Χ 28 μήνες = €9340,24) (βλ. Τεκ. 11). (γ) €1090 το οποίο αποτελεί το ½ των λογαριασμών του συμβουλίου αποχετεύσεων για τα έτη 2005-2016 (βλ. Τεκ. 11 και 12 ). (δ) €4636,38 το οποίο αντιπροσωπεύει τόκους και ΦΠΑ επί των πιο πάνω ποσών μέχρι την 31.5.2017 (βλ. Τεκ. 11). (ε) €913 το οποίο απέκοψαν οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 μονομερώς με την δικαιολογία ότι θα έπρεπε να αντικαταστήσουν το χαλί του υποστατικού. 5. Πέραν των πιο πάνω, η αιτήτρια αναφέρει ότι κατά παράβαση της συμφωνίας οι καθ' ων η αίτηση δεν εξασφάλισαν ασφαλιστική κάλυψη για το υποστατικό, δεν της επέτρεπαν να το επιθεωρήσει παρά το γεγονός ότι απέστειλε σχετική επιστολή ημερ. 19.1.2015 (βλ. Τεκ. 8), προκαλούσαν οχληρία, απώλεσαν εξοπλισμό του υποστατικού και ειδικότερα ένα πύργο αξίας €3000 και προέβησαν σε μετατροπές χωρίς τη συγκατάθεση της. Ακολούθως η αιτήτρια με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 14.11.2017, η οποία επιδόθηκε στις καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 21 και 20.11.2017 αντίστοιχα τερμάτισε την πιο πάνω συμφωνία (βλ. Τεκ. 9). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι ο λόγος που δεν προχώρησε νωρίτερα στον τερματισμό της συμφωνίας και τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους ήταν κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου της καθότι από το 2008 μέχρι και το 2017 εκκρεμούσε η αγωγή με αρ. 4907/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που καταχωρήθηκε από μέρους των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας στην παρούσα και ανέμενε το αποτέλεσμα (βλ. Τεκ. 10). Περαιτέρω επισημαίνει ότι εξακολουθεί να υφίσταται ζημιά €333,58 κάθε μήνα από την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας μέχρι την εκκένωση και παράδοση του υποστατικού σ' αυτήν καθότι αρνούνται να πληρώσουν το αυξημένο τέλος αδείας σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας. 6. Οι καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση συνοπτικής απόφασης και μεταξύ άλλων προβάλλουν ότι το παρών Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή αφού η έννομη σχέση που συνδέει τα διάδικα μέρη είναι αυτή της ενοικίασης και καθ' ύλην αρμόδιο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως. Περαιτέρω, ως αναφέρεται, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση συνοπτικής απόφασης αφού έχουν καλή υπεράσπιση. 7. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση αρ. 2 η οποία ως αναφέρει είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη και από την καθ' ης η αίτηση αρ. 1. Επισημαίνει ότι παρά το γεγονός ότι η συμφωνία τιτλοφορείται ως «έγγραφο παραχώρησης χρήσης» στην ουσία αποτελεί ενοικιαστήριο έγγραφο και η έννομη σχέση που δημιουργείται απ΄ αυτό δεν είναι άλλη από ενοικίαση. Αναγνωρίζει όμως ότι στα πλαίσια της αγωγής 4907/2008 το Δικαστήριο κατέληξε ότι ήταν αρμόδιο να εκδικάσει την εν λόγω υπόθεση ενόψει του γεγονός ότι δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι οι ενάγουσες είναι αδειούχοι χρήσης δυνάμει έγγραφης συμφωνίας με αποτέλεσμα να μην παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιοδήποτε διαφορετικό συμπέρασμα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται ότι ήταν η μεταξύ τους συμφωνία ότι το νηπιαγωγείο-βρεφικός σταθμός θα μπορούσε να λειτουργεί με εβδομήντα παιδιά και ήταν απαραίτητη η συνδρομή της αιτήτριας για την υπογραφή των απαιτούμενων εγγράφων για την έκδοση πολεοδομικής άδειας ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Η συμφωνία διαλαμβάνει ότι το υποστατικό περιλαμβάνει ολόκληρη την ισόγεια κατοικία καθώς και τους εξωτερικούς χώρους αυτής εκτός της πίσω αυλής του υποστατικού την οποία οι καθ' ων η αίτηση θα έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν για τις ανάγκες και την λειτουργία του νηπιαγωγείου κατά την διάρκεια των πρωϊνών ωρών μέχρι η ώρα 12 το μεσημέρι (βλ. Τεκ. 1 παρ. β). Η αιτήτρια, κατά παράβαση της συμφωνίας, αρνείτο πεισματικά να παραχωρήσει το πίσω μέρος της αυλής του σταθμού με αποτέλεσμα να έχουν πολύ περιορισμένο χώρο και να λειτουργούν με περιορισμένο αριθμό παιδιών. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διέτασσε την αιτήτρια στην παρούσα να παραχωρήσει στις καθ' ων η αίτηση την πίσω αυλή του νηπιοβρεφοκομικού σταθμού και όπως υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο για την έκδοση πολεοδομικής άδειας ώστε να επιτρέπεται η ταυτόχρονη χρήση του τόσο ως νηπιοβρεφοκομικός σταθμός όσο και ως νηπιαγωγείο. Οι καθ' ων η αίτηση, ως αναφέρεται, υπέστησαν ζημιές συνεπεία της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της αιτήτριας. Ήταν η θέση τους, όπως αποτυπώθηκε και στην επιστολή τους ημερ. 25.7.2013, ότι ενόψει των πιο πάνω αλλά και της οικονομικής κρίσης δεν θα έπρεπε να κατέβαλαν αυξημένο ενοίκιο παρά τους όρους της συμφωνίας. Η αιτήτρια αρχικά αρνήθηκε τη θέση τους αλλά έκτοτε και μέχρι σήμερα ουδέποτε διεκδίκησε αύξηση, αποδεχόμενη κατ' αυτόν τον τρόπο ότι δεν θα καταβαλλόταν. Προβάλλουν ότι δεν έλαβαν οποιαδήποτε επιστολή για καταβολή αυξημένου τιμήματος. Αντιθέτως, ως αναφέρεται, παραλαμβάνει τα ενοίκια αδιαμαρτύρητα και ανεπιφύλακτα με αποτέλεσμα να παραιτηθεί σιωπηρός από τον όρο για αύξηση. Περαιτέρω την ίδια ημέρα που η αιτήτρια απέστειλε επιστολή με την οποία ζητούσε τα δήθεν οφειλόμενα ενοίκια δήλωσε ως παραδεκτό γεγονός στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής ότι το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό €1139,38 και ότι καταβάλλεται κανονικά. Αναφορικά με το ποσό των €1090 το οποίο αποτελεί το ½ των λογαριασμών του συμβουλίου αποχετεύσεων επισημαίνει ότι δεν γνωρίζουν κατά πόσο πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό. Το αποχετευτικό του υποστατικού είναι κοινό με αυτό της κατοικίας της αιτήτριας και δεν τους ενημέρωσε κατά πόσο το υποστατικό ήταν συνδεδεμένο με το αποχετευτικό. Η τελευταία είχε την ευθύνη για την σύνδεση του λάκκου αποχέτευσης με το υπόλοιπο σύστημα της περιοχής και παρέλειψε να το πράξει με αποτέλεσμα πρόσφατα να υπερχειλίσει ο λάκκος αποχέτευσης και να προκληθεί ζημιά ύψους €1000 την οποία κατέβαλαν οι καθ' ων η αίτηση (βλ. Τεκ. 8 της ένστασης). Έτσι ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα ουδέποτε κατέβαλε οποιοδήποτε τέλος αποχέτευσης. Αναφορικά με το ποσό των €913 το οποίο απέκοψαν οι καθ' ων η αίτηση, προβάλλεται ότι η αιτήτρια ήταν αυτή που προκάλεσε ζημιά στο δάπεδο με αποτέλεσμα να απαιτείται η αλλαγή του για σκοπούς υγιεινής και προστασίας των παιδιών και έτσι δεν υπέχουν οποιαδήποτε υποχρέωση για την καταβολή του. Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται ότι σε αντίθεση με τα όσα προβάλει η αιτήτρια υφίσταται ασφαλιστική κάλυψη (βλ. Τεκ. 10) και δεν αρνούνται σ' αυτήν να επισκεφθεί το υποστατικό. Σε σχέση με τα όσα αναφέρει η αιτήτρια ότι απώλεσαν έναν πύργο αξίας €3000 επισημαίνουν ότι πρόκειτο για ένα φθαρμένο παιχνίδι, το οποίο δεν έχει τέτοια αξία. Εν πάση περιπτώσει το παρέδωσαν σ΄ αυτήν, η οποία στη συνέχεια το τοποθέτησε στο υποστατικό, δηλώνοντας τους ότι δεν το ήθελε. Πάρα ταύτα οι καθ' ων η αίτηση τον αποθήκευσαν σε άλλο υποστατικό για να της επιστραφεί σε περίπτωση που το ζητήσει. Αναγνωρίζουν ότι επιδιόρθωσαν φυσικές φθορές για την ομαλή λειτουργία του σταθμού πλην όμως δεν προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά στο ακίνητο. Διευκρινίζεται ότι οι πόρτες που αλλάχθηκαν επιστράφηκαν στην αιτήτρια και η μετακίνηση της βιβλιοθήκης πρόκειται για εσωτερική διαρρύθμιση. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν προκαλούν οποιαδήποτε οχληρία από τη χρήση του υποστατικού. Επισημαίνουν ότι δεν παρέβηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο την μεταξύ τους συμφωνία ενώ αντιθέτως η αιτήτρια είναι αυτή που τους δημιουργεί προβλήματα. 8. Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και οι καθ' ων η αίτηση, με τη μαρτυρία που προσκόμισαν δεν ικανοποίησαν το Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που να είναι ουσιώδη για να τους δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση, η οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι έχουν καλή υπεράσπιση και έχουν αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θεωρούνται επαρκή για να δώσουν το δικαίωμα σ' αυτές να υπερασπιστούν την υπόθεση. 9. Η αίτηση για συνοπτική απόφαση ρυθμίζεται από την Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Πρόκειται για κατ΄ εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών και αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση (βλ. Κυριάκου ν Αναστασίου, Πολ.Έφ.230/2009, ημερ. 22.1.13 και J & M LOIZIDES AGENCIES LTD κ.ά. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2011)1Β ΑΑΔ 1280). Απόφαση συνεπώς δυνάμει της Δ.18 θα πρέπει να εκδίδεται μόνο όταν υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με την προβλεπόμενη διαδικασία και αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει πιθανότητα ο εναγόμενος να διαθέτει υπεράσπιση ή ότι δεν έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανά να του παράσχουν το δικαίωμα σε υπεράσπιση, καταγράφοντας την κατάληξη του αυτή. Η συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της Δ.18 είναι απαραίτητη για την ύπαρξη δικαιοδοσίας. Κατά συνέπεια εκτός αν ο ενάγων ικανοποιήσει πρώτα τις διαδικαστικές αυτές απαιτήσεις, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση συνοπτικής απόφασης (βλ. Μεττή κ.α. ν Μεττή και Μεττή κ.ά. ν Τράπεζας Κύπρου Λτδ,
(2002)1 ΑΑΔ 417). Οι δικονομικές προϋποθέσεις της Δ.18 που ο ενάγων έχει το βάρος να καταδείξει είναι:
- i)Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο, δυνάμει της Δ.2 θ.6.
- ii)Ο εναγόμενος πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και iii) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και δηλώνει ότι πιστεύει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (βλ. SENSUS GYMNASIUM LTD κ.ά. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2013)1Β ΑΑΔ 1795). Εφ΄ όσον ικανοποιούνται οι πιο πάνω δικονομικές προϋποθέσεις από τον ενάγοντα το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγόμενου, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση (βλ. SENSUS GYMNASIUM LTD κ.ά., ανωτέρω, Kyprianides v. Ioannou
(1961)1 AAΔ 265, CY. E.M.S. Co LTD v Central Co-operative Industries Co Ltd
(1982)1 AAΔ 897, Hermes Insurance v Theodorides
(1983)1 CLR 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) LTD v Abdul Aziz Tlais
(1991)1 AAΔ 239). Συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όταν είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικαστούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται το δικαίωμα για υπεράσπιση. Μόνο σε καθαρές περιπτώσεις μπορεί να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του. Διαφορετική αντιμετώπιση θα συνιστούσε άρνηση δικαιοσύνης (βλ. υποθέσεις Trans Middle East και Μεττή, ανωτέρω). 10. Στην προκείμενη περίπτωση η αιτήτρια έχει αποσείσει το δικό της βάρος απόδειξης αναφορικά με τις δικονομικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1 και ειδικότερα, (α) ότι καταχωρήθηκε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο, (β) ότι οι εναγόμενες 1 και 2 καταχώρησαν εμφάνιση και (γ) η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από την ενάγουσα - αιτήτρια η οποία ως αναφέρει είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα, το ποσό που απαιτείται και περαιτέρω δηλώνει ότι πιστεύει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Έτσι η αιτήτρια συμμορφώθηκε με τις δικονομικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και το βάρος μετατοπίστηκε στους ώμους των εναγομένων για να αποκαλύψουν καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που θεωρούνται επαρκή για να τους δώσουν το δικαίωμα για να υπερασπιστούν την υπόθεση. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Κώστας Κυριάκου ν Θεράποντα Αναστασίου
(2013)1 ΑΑΔ 148: «. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή και καθιερωμένη νομολογία, να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν Adamko Constructions Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. 376). .» Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v P.C.P. Electronics Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 ΑΑΔ 408, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.. ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Το τι αναμένεται από ένα εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant's affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff's claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. ... if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.» 11.1 Οι καθ΄ων η αίτηση προβάλλουν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και ότι αρμόδιο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων ενόψει του γεγονότος ότι η έννομη σχέση που δημιουργήθηκε από τη συμφωνία που υπογράφηκε δεν είναι άλλη από ενοικίαση. Όπως έχει ήδη υποδειχθεί, αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, αφού ικανοποιηθούν οι δικονομικές προϋποθέσεις της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι να διαπιστώσει το Δικαστήριο κατά πόσο οι καθ' ων η αίτηση έχουν καλή υπεράσπιση ή έχουν αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θεωρούνται επαρκή για να τους δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν την υπόθεση. 11.2 Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι για να καταδειχθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων θα πρέπει να αποδειχθεί η συνδρομή των πιο κάτω προϋποθέσεων σύμφωνα με τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο: (α) η αιτήτρια να είναι ιδιοκτήτρια του μισθίου (β) η καθ' ης η αίτηση να είναι θέσμια ενοικιάστρια του μισθίου και (γ) το μίσθιο να είναι ενοικιοστασιακό, δηλαδή να έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999 και να βρίσκεται εντός της ελεγχόμενης από τον Νόμο περιοχής. Η αιτήτρια αναγνωρίζει ότι είναι η ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού και ότι αυτό χρησιμοποιήθηκε για σειρά ετών και ειδικότερα από το 1984 ως νηπιαγωγείο (βλ. Τεκ. 1). Περαιτέρω το υποστατικό βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ στη Λεμεσό. Η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία συνομολογήθηκε στις 11.7.2005 και η αρχική χρονική διάρκεια της ήταν για δύο χρόνια ήτοι από 1.8.2005 μέχρι 31.7.2007. Μετά την λήξη της πιο πάνω περιόδου, οι καθ' ων η αίτηση εξακολουθούν να κατέχουν μέχρι σήμερα το υποστατικό. 11.3 Στην προκείμενη περίπτωση η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία τιτλοφορείται «Έγγραφο Παραχώρησης Χρήσης». Στην υπόθεση Μιχαηλίδου v. Δήμου Λευκωσίας
(1997)1Α ΑΑΔ 18 επισημάνθηκε ότι: «είναι θεμελιωμένο ότι για την διακρίβωση της φύσης της σύμβασης, όταν το ζητούμενο συνίσταται στο κατά πόσο πρόκειται περί άδειας χρήσης ή ενοικίασης, το αποφασιστικό κριτήριο είναι η πρόθεση των μερών. Ο περιγραφικός χαρακτήρας της σύμβασης είναι αδιάφορος αν από την εξέταση του συνόλου των περιστατικών της κάθε περίπτωσης προκύπτει ότι η αληθινή σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των μερών είναι διαφορετική. Οι διάφοροι όροι αναφορικά με τα δικαιώματα των μερών και τις υποχρεώσεις τους και ο τρόπος διατύπωσης τους δεν προσφέρουν σταθερή βάση για τον προσδιορισμό της αληθινής σχέσης των διαδίκων. Καθοριστικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της πραγματικής σχέσης των μερών σε υποθέσεις αυτής της μορφής είναι η παραχώρηση αποκλειστικής κατοχής για ορισμένη περίοδο έναντι ανταλλάγματος. (Βλέπε: Street v. Mountford [1985] 2 All E.R. 289). Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τη σωστή βάση για τη διάκριση μεταξύ των δύο εννοιών, της άδειας χρήσεως ή της ενοικίασης .Όροι της σύμβασης, που αναγνωρίζουν στον ιδιοκτήτη περιορισμένα δικαιώματα εισόδου και ελέγχου του ακινήτου .όχι μόνον δεν μπορούν να αλλάξουν τη φύση της συμφωνίας όπως την προσδιορίζουν τα κριτήρια που αναφέραμε προηγούμενα, αλλά αντίθετα μπορεί να λεχθεί ότι τονίζουν το γεγονός της δημιουργίας ενοικίασης και όχι άδειας. Τα περιορισμένα δικαιώματα εισόδου του ιδιοκτήτη για επιθεώρηση του μισθίου δεν μπορούν να αλλοιώσουν την αποκλειστική κατοχή του από την εφεσείουσα.» Σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι τα συγγράμματα Megarry's The Rent Act, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδες 53 έως 60 και Landlord & Tenant by Atkin, 16η έκδοση, Τόμος 1, σελίδες 29-31). 11.4 Στην προκείμενη περίπτωση με βάση τις πρόνοιες της επίδικης σύμβασης παραχωρήθηκε η κατοχή και χρήση του υποστατικού στις καθ' ων η αίτηση για ορισμένη περίοδο έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Οι δε όροι της σύμβασης αναγνωρίζουν στην ιδιοκτήτρια περιορισμένα δικαιώματα εισόδου και επιθεώρησης του υποστατικού (βλ. Τεκ. 1, όρο 17). Οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι η έννομη σχέση που δημιουργήθηκε με την επίδικη συμφωνία βάσει των όρων που περιλαμβάνονται σ' αυτήν δεν είναι άλλη από ενοικίαση και κατ' επέκταση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Συνεκτιμώντας τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, τους όρους της συμφωνίας και τα όσα εκτίθενται στην παράγραφο 12.2 ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι καθ' ων αίτηση 1 και 2 αποκαλύπτουν καλή υπεράσπιση και θεωρούνται επαρκή για να τους δοθεί το δικαίωμα να υπερασπίσουν την υπόθεση τους και να προβάλουν ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. Το γεγονός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια της αγωγής 4907/2008 αποφάνθηκε ότι είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι ικανό να ανατρέψει το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου.
- Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου η οποία σφραγίζει και το αποτέλεσμα της αίτησης, το Δικαστήριο για σκοπούς πληρότητας θα εξετάσει και τα όσα άλλα προβάλλουν οι καθ' ων η αίτηση. Η ενάγουσα-αιτήτρια αξιώνει μεταξύ άλλων ποσά τα οποία αντιπροσωπεύουν την αύξηση που θα έπρεπε να παραχωρείτο με βάση τους όρους της επίδικης συμφωνίας. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό ως αύξηση αφού από το 2013 και έπειτα η αιτήτρια λάμβανε ενοίκια αδιαμαρτύρητα και ανεπιφύλακτα με αποτέλεσμα σιωπηρά να αποδεχθεί και να παραιτηθεί από το συγκεκριμένο όρο που προνοούσε αύξηση. Και κάτι ακόμη σημαντικό. Η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, διαλαμβάνει ότι το επίδικο υποστατικό περιλαμβάνει την ισόγεια κατοικία καθώς και τους εξωτερικούς χώρους αυτής εκτός της πίσω αυλής του υποστατικού, την οποία οι καθ' ων η αίτηση θα έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν για τις ανάγκες και την λειτουργία του νηπιαγωγείου κατά την διάρκεια των πρωϊνών ωρών μέχρι και η ώρα 12 π.μ. Οι καθ' ων η αίτηση προβάλουν ότι η αιτήτρια, κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, αρνείτο να τους παραχωρήσει την πίσω αυλή και το Δικαστήριο στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής εξέδωσε σχετικό διάταγμα με το οποίο την εξανάγκαζε να το πράξει. Σε σχέση με τις άλλες κατ' ισχυρισμό παραβάσεις της συμφωνίας προβάλλουν ότι, υφίσταται ασφαλιστική κάλυψη παρουσιάζοντας σχετικά έγγραφα (βλ. Τεκ. 10 της ένστασης) και ότι δεν αρνήθηκαν σ' αυτήν να επισκεφθεί το υποστατικό. Επίσης ισχυρίζονται ότι επιδιόρθωσαν φυσικές φθορές για την ομαλή λειτουργία του σταθμού και δεν προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά στο υποστατικό και στον εξοπλισμό αυτού. Οι δε πόρτες που αντικαταστάθηκαν επιστράφηκαν στην αιτήτρια και η μετακίνηση της βιβλιοθήκης πρόκειται για εσωτερική διαρρύθμιση. Αναφορικά με το ποσό των €913 το οποίο απέκοψαν προβάλλουν ότι η αιτήτρια ήταν αυτή που προκάλεσε ζημιά στο δάπεδο με αποτέλεσμα να απαιτείται η αλλαγή του και έτσι δεν υπέχουν οποιαδήποτε υποχρέωση έναντι της και επίσης αμφισβητούν όλους τους άλλους ισχυρισμούς της.
- Στην προκείμενη περίπτωση τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση δεν είναι αποκρυσταλλωμένα και δεν είναι αναμφίβολα. Αντιθέτως οι καθ' ων η αίτηση έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση και έχουν αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θεωρούνται επαρκή για να τους δοθεί το δικαίωμα να υπερασπίσουν την υπόθεση τους. Δεν είναι τέτοια η περίπτωση ώστε να στερηθούν από του να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Όλα τα πιο πάνω σφραγίζουν το αποτέλεσμα της αίτησης και οδηγούν προς την κατεύθυνση της απόρριψης.
- Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Συνοπτική απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο