← Κύπρος

ΣΚΟΥΤΕΛΛΑΣ ν. CHARFLO TWO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3073/2017, 14/3/2019

ΣΚΟΥΤΕΛΛΑΣ ν. CHARFLO TWO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3073/2017, 14/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A133 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3073/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΧΧ ΣΚΟΥΤΕΛΛΑΣ Ενάγοντα και 1. CHARFLO TWO LIMITED 2. ΧΧΧ ΖΕΙΠΕΚΗΣ 3. ΧΧΧ ΠΙΣΙΝΟΣ 4.ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 14 Mαρτίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα/αιτητή: Η κα Μ. Αριστοτέλους για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για την εναγόμενη 4/καθ' ης η αίτηση: Η κα Χρ. Ππεκρή για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση με ημερ. 5.11.2018 για απαγόρευση ή αναστολή της εκποίησης διά πλειστηριασμού ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του N. 9/1965) Ο αιτητής με την παρούσα αίτηση του αιτείται: Α. Προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στην Εναγόμενη 4 να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης και/ή πλειστηριασμού και/ή διατάττον την ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού του κάτωθι ακινήτου, ιδιοκτησίας της Εναγομένης 1, που βαρύνεται με την υποθήκη με αριθμό ΥΧΧΧ του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου: Ακίνητο με αρ. εγγραφής 2/ΧΧΧ, Φύλλο/Σχέδιο 0/2-211-342, τμήμα 2, τεμάχιο 3Χ4 στον Άγιο Τύχωνα της επαρχίας Λεμεσού Β. Προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στην Εναγόμενη 4 να συνεχίσει την διαδικασία εκποίησης του ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις πρόνοιες των άρθρων 44(Β) και 44(Γ) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί και/ή αναστέλλον την διαδικασία εκποίησης του ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου στην βάση των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 8/10/18 και της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» ημερομηνίας 25/4/18 αναφορικά με το πιο πάνω ενυπόθηκο ακίνητο. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμoυ τoυ 1960 (Ν.14/1960)στα άρθρα 4, 5 και 9 τoυ περί Πoλιτικής Δικovoμίας Νόμoυ Κεφ. 6, στα άρθρα 44Β και 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, στις πρόνοιες της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2013-2015 και των παραρτημάτων της, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48 Θεσμοί 1 - 4, 7 και 8, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην νομολογία, στο δίκαιο της επιείκειας και στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο ενάγων/ αιτητής κ. ΧΧΧ Σκουτέλλας, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και αναφέρει τα εξής σε σχέση με την ανάγκη που επέβαλε την καταχώρηση της παρούσας αίτησης (παρατίθενται αυτολεξεί): « 1. Εγώ, ο κάτωθι υπογεγραμμένος, ΧΧΧ Σκουτέλλας από την Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τα εξής: 2. Είμαι ο Ενάγων της παρούσας αγωγής και ο Αιτητής της παρούσας αίτησης. Γνωρίζω πλήρως και θετικά από προσωπική γνώση τα γεγονότα και περιστάσεις της παρούσας Αίτησης και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβα από τους δικηγόρους μου, κ.κ. Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. 3. Είμαι ένας εκ των διευθυντών της Εναγομένης 1 εταιρείας η οποία είναι περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο δυνάμει των διατάξεων του Κεφ.113, ιδρυθείσα κατά ή περί την 21/10/2002. Η έδρα της είναι στην οδό Νίκου Παττίχη 118, Διαμ. 201, στην Λεμεσό, και ως κύριους σκοπούς της έχει την εκμετάλλευση γης. Εκτός από εμένα, οι άλλοι 2 διορισμένοι διευθυντές της είναι οι Εναγόμενοι 2 και 3 και κατέχουμε έκαστος το 33,33% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της, της τάξης των €5.130:- διαιρεμένου σε 3.000 συνήθεις μετοχές €1.71 έκαστη. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 σχετική ηλεκτρονική έρευνα από τον Έφορο Εταιρειών. 4. Την 1/11/17 καταχώρησα, διά των δικηγόρων μου, το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο της παρούσας αγωγής αρ. 3073/2017 εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3 και 4. Η Εναγόμενη 1 είναι μόνο κατ' όνομα Εναγομένη (nominal defendant) καθ' ότι η αγωγή είναι παράγωγη (για λόγους που θα παραθέσω πιο κάτω). Το κλητήριο επιδόθηκε στην Εναγόμενη 4 την 8/11/17, στην Εναγόμενη 1 και στον Εναγόμενο 2 την 26/3/18 και στον Εναγόμενο 3 την 30/4/18. Οι αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις επίδοσης βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου. 5. Ακολούθως, την 24/4/18 καταχώρησα, διά των δικηγόρων μου, την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετώ πλήρως εδώ. Η Εναγόμενη 4 καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης την 13/9/18. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση της Εναγομένης 4 καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους μου την 19/9/18. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ακόμα να καταχωρήσουν Έκθεση Υπεράσπισης. Για τον λόγο αυτό οι δικηγόροι μου την 4/6/18 καταχώρησαν Αίτηση για Απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία ακόμα εκκρεμεί και είναι ορισμένη την 28/11/18. 6. Η αγωγή ηγέρθηκε εκ μέρους μου, τόσο ως προσωπική αγωγή (in a direct capacity) υπό την ιδιότητά μου ως μετόχου μειοψηφίας, όσο και ως παράγωγη και/ή αντιπροσωπευτική αγωγή (as a derivative action and in a representative capacity) προς όφελος και εκ μέρους της Εναγομένης 1 εναντίον των υπόλοιπων Εναγομένων και ως τέτοια αποσκοπεί στην θεραπεία των παραβιάσεων και αδικοπραξιών που οι Εναγόμενοι 2 και 3, υπό την ιδιότητα των ως διευθυντών, κατεχόντων ομού την πλειοψηφία των μετοχών, και εχόντων τον πλήρη έλεγχο της Εναγομένης 1, διέπραξαν εις βάρος της, με την συνέργεια της Εναγόμενης 4. Τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως. 7. Την ή περί την 14/11/2002, η Εναγομένη 1, στα πλαίσια διευκόλυνσης της διεξαγωγής των επιχειρηματικών εργασιών της ως εταιρείας εκμετάλλευσης γης και στα πλαίσια υλοποίησης των καταστατικών σκοπών της, συνήψε με την πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ συμφωνία παραχώρησης πιστωτικής διευκόλυνσης εν είδει τρεχούμενου λογαριασμού (αρ. λογ. 023-11-013068) για ποσό όπως θα ενέκρινε από καιρό εις καιρό η εν λόγω Τράπεζα, πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση, με ετήσιο επιτόκιο αποτελούμενο από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο της εν λόγω Τράπεζας πλέον περιθώριο 2,4%. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 αντίγραφο της πιο πάνω συμφωνίας. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, ήταν ουσιώδης εξυπακουόμενος όρος της εν λόγω πιστωτικής διευκόλυνσης ότι αυτή θα χρησιμοποιείτο αποκλειστικά για σκοπούς διεξαγωγής των εργασιών της Εναγομένης 1 ως εταιρείας ανάπτυξης γης και όχι για άσχετους και ξένους σκοπούς. 8. Την ή περί την 12/12/2003, η Εναγομένη 1 συνήψε με την πιο πάνω Τράπεζα συμφωνία δανείου (δάνειο αρ. 023-12-52XXXXX) για ποσό Λ.Κ.600.000:- με ετήσιο επιτόκιο αποτελούμενο από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο της εν λόγω Τράπεζας πλέον περιθώριο 2,25%. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 αντίγραφο της πιο πάνω συμφωνίας. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, ήταν βασικός εξυπακουόμενος όρος του εν λόγω δανείου (όπως επίσης και του δανείου ημερομηνίας 15/10/07 στο οποίο θα αναφερθώ πιο κάτω) ότι το ποσό του δανείου θα εκταμιευόταν και θα χρησιμοποιείτο αποκλειστικά για σκοπούς διεξαγωγής των εργασιών της Εναγομένης 1 ως εταιρείας ανάπτυξης γης και όχι για άσχετους σκοπούς. 9. Την ή περί την 15/10/2007 η Εναγομένη 1 συνήψε με την πιο πάνω Τράπεζα συμφωνία για παραχώρηση νέου δανείου (δάνειο αρ. 023-12-53ΧΧΧ) για ποσό Λ.Κ.900.000:- καθώς και για ανανέωση των πιστωτικών διευκολύνσεων που ανέφερα πιο πάνω, με τους ακόλουθους ρητούς «ειδικούς όρους»: Α) το νέο δάνειο των Λ.Κ.900.000:- θα παραχωρείτο για τον σκοπό της ανέγερσης 7 πολυτελών επαύλεων στον Άγιο Τύχωνα. Β) όλο το κατά την 15/10/2007 διαθέσιμο ποσό του δανείου αρ. 023-12-52ΧΧΧ δηλαδή Λ.Κ.495.000:- πλέον ποσό ύψους Λ.Κ.75.000:- από το δάνειο αρ. 023-12-53ΧΧΧ θα εκταμιεύονταν άμεσα προς κάλυψη πληρωμής προς τους Διευθυντές -μετόχους της Εναγομένης 1 ύψους Λ.Κ.270.000:- για την αγορά της υπό ανάπτυξη γης και για κάλυψη του κόστους διαχωρισμού οικοπέδου ύψους Λ.Κ.300.000:-. Γ) για την εκταμίευση του υπόλοιπου διαθέσιμου (κατά την 15/10/2007) ποσού του δανείου αρ. 023-12-53ΧΧΧ,
  2. i)είτε η συνεισφορά της Εναγομένης 1 στο κόστος ανέγερσης θα προηγείτο της συνεισφοράς της Τράπεζας οπότε και πριν από την εκταμίευση οποιουδήποτε ποσού θα προηγείτο εκτίμηση από Επίσημο Εκτιμητή της Τράπεζας για επιβεβαίωση ότι το κόστος της εκτελεσθείσας εργασίας ανήρχετο στο 60% του συνολικού κόστους ανέγερσης,
  3. ii)είτε η συνεισφορά της Εναγομένης 1 στο κόστος ανέγερσης θα συνέτρεχε με την συνεισφορά της Τράπεζας, οπότε και το δάνειο θα εκταμιευόταν σταδιακά, κατόπιν υποβολής πιστοποίησης της εκτελεσθείσας εργασίας από επίσημο εκτιμητή κατ' αναλογία πελάτη - Τράπεζας 2:3. Δ) ανεμένετο η υποβολή επιβεβαίωσης του κόστους διαχωρισμού των οικοπέδων είτε από τον αρχιτέκτονα του έργου, είτε από το ύψος της προσφοράς που θα κατεκυρώνετο στον εργολάβο του έργου. Ε) από την πώληση της κάθε κατοικίας ποσό ύψους Λ.Κ.250.000:- θα κατετίθετο έναντι του χρεωστικού υπολοίπου των δανείων αρ. 023-12-52ΧΧΧ και 023-12-53ΧΧΧ κατ' αναλογία πελάτη - Τράπεζας 2:3. Σε περίπτωση πώλησης κατοικίας στα αρχικά στάδια ανέγερσης από κάθε σταδιακή είσπραξη που θα διενεργείτο, θα έπρεπε να κατεβάλλετο ποσοστό της τάξης του 25% της είσπραξης έναντι των χρεωστικών υπολοίπων των δανείων αρ. 023-12-52ΧΧΧ και 023-12-53ΧΧΧ κατ' αναλογία πελάτη - Τράπεζας 2:3 νοουμένου ότι το τελικό ποσό που θα εισεπράττετο θα ήταν ίσο με Λ.Κ.250.000:- Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 αντίγραφο της συμφωνίας του πιο πάνω δανείου και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 αντίγραφο σχετικής εγκριτικής επιστολής της Τράπεζας ημερομηνίας 10/10/2007 και υπογραφείσας την 15/10/17, όπου φαίνονται καταγραμμένοι ξεκάθαρα οι πιο πάνω «ειδικοί όροι». 10. Πάνω στο προαναφερθέν ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 φαίνεται, επίσης, ξεκάθαρα ότι τα πιο πάνω δάνεια αλλά και ο τρεχούμενος της Εναγόμενης 1 εταιρείας εξασφαλίζονταν, μεταξύ άλλων τρόπων και ως ακολούθως: 1η υποθήκη για Λ.Κ.700.000:- και 2η υποθήκη για Λ.Κ.800.000:- επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/ΧΧΧ, Φ/Σχ. 0/2-211-342, Τεμ. 3Χ4 στον Άγιο Τύχωνα της επαρχίας Λεμεσού 11. Βασιζόμενη στην πιο πάνω 2η υποθήκη του 2007 (ΥΧΧΧ), της οποίας εγώ δεν έχω αντίγραφο, η Εναγόμενη 4 προωθεί τώρα την διά πλειστηριασμού πώληση του πιο πάνω ακινήτου. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 8/10/18 η οποία στάλθηκε σε μένα ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» στην βάση του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 και την οποία παρέλαβα την 25/10/18. Σύμφωνα με την εν λόγω ειδοποίηση το πιο πάνω ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί διά πλειστηριασμού την 18/3/19. Όπως πληροφορούμαι από τους δικηγόρους μου, σύμφωνα με τον σχετικό νόμο η προθεσμία για άσκηση Έφεσης εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι 30 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής. Ένας από τους προβλεπόμενους υπό του σχετικού νόμου λόγους είναι ότι κατά την χρονική στιγμή καταχώρησης της Έφεσης έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. 12. Εξ ου και, κατόπιν συμβουλής από τους δικηγόρους μου ότι, ως μέτοχος μειοψηφίας και Ενάγων στην παρούσα παράγωγη αγωγή, νομιμοποιούμαι και έχω το απαιτούμενο locus standi, αποτείνομαι τώρα στο Σεβαστό Δικαστήριο και αιτούμαι όπως, προς όφελος και προστασία της Εναγομένης 1, ανασταλεί ο πιο πάνω προγραμματισμένος πλειστηριασμός και γενικά η καθ' οιονδήποτε τρόπον εκποίηση του ενυπόθηκου, διότι στην ουσία η Εναγόμενη 4 αποσκοπεί στο να ρευστοποιήσει την πιο πάνω εξασφάλιση (ΥΧΧΧ) και να αποφύγει να εκδικαστούν από το Δικαστήριο τα θέματα που εγείρω στην αγωγή μου και που βασίζονται σε ισχυρισμούς μου ότι η Εναγόμενη 4 συνωμότησε και συνεργάστηκε με τους Εναγομένους 2 και 3 όπως οι Εναγόμενοι 2 και 3 χρησιμοποιήσουν χρήματα από τους λογαριασμούς της Εναγομένης 1, (οι οποίοι εξασφαλίζονται με την πιο πάνω υποθήκη ΥΧΧΧ) με σκοπό το ίδιον όφελος. Πιο συγκεκριμένα, λέγω ότι: 13. Την 20/12/07 οι Εναγόμενοι 2 και 3 με την συνέργεια της πρώην Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, χωρίς να τηρούνται οι «ειδικοί όροι» που υπογράφθηκαν την 15/10/2007, ως εκτίθενται πιο πάνω, απέσπασαν από τον δανειακό λογαριασμό της Εναγομένης 1 το ποσό των Λ.Κ.280.000:- το οποίο χρησιμοποίησαν προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων. Λεπτομέρειες: 14. Εγώ διαμένω 6 μήνες σχεδόν τον χρόνο στην Νότιον Αφρική. Για αυτό, είχα εναποθέσει απόλυτη εμπιστοσύνη στους Εναγομένους 2 και 3 να διαχειρίζονται τους λογαριασμούς της Εναγομένης 1. Είχα όμως και εμπιστοσύνη στην πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ότι θα τηρούνταν οι «ειδικοί όροι» εκταμίευσης των δανείων της Εναγομένης 1. Ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, η εν λόγω τράπεζα είχε καθήκον πρωτίστως προς την Εναγομένη 1 να διασφαλίσει την αυστηρή τήρηση των όρων εκταμίευσης και να μην διενεργήσει εκταμιεύσεις για σκοπούς που ολοφάνερα δεν σχετίζονταν με την Εναγόμενη 1 και που μέχρι σήμερα παραμένουν αδιευκρίνιστοι εκ μέρους της Εναγομένης 4. Οι δικηγόροι μου επίσης με συμβουλεύουν ότι το καθήκον αυτό της Εναγομένης 4 προς την Εναγομένη 1 ήταν απόλυτο (strict) και σύμφωνα με την νομολογία, όταν μια τράπεζα χρεώνει τον λογαριασμό του πελάτη της με πληρωμή που δεν συνάδει με τους όρους εκταμίευσης δεν μπορεί μετά να απεκδύεται όλων των ευθυνών της επικαλούμενη συντρέχουσα αμέλεια εκ μέρους του πελάτη, όπως δηλαδή κάνει η Εναγόμενη 4 στην Υπεράσπιση της που καταχώρησε στην παρούσα αγωγή. 15. Ως εκ των υστέρων ανακάλυψα, εν αγνοία μου, οι Εναγόμενοι 2 και 3 με την συνέργεια της πρώην Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ είχαν μεταφέρει αρκετά χρήματα από τους δανειακούς λογαριασμούς της Εναγομένης 1 στον τρεχούμενο της, χωρίς να τηρούνται οι όροι εκταμίευσης. Αφού είχε γίνει αυτό, οι Εναγόμενοι 2 και 3 αρχές του Δεκέμβρη του 2007 μου παρουσίασαν μη συμπληρωμένη επιταγή χωρίς ημερομηνία και μου ζήτησαν προφορικά να την υπογράψω. Εγώ την υπόγραψα αφού πείσθηκα από τις προηγηθείσες προφορικές διαβεβαιώσεις των Εναγομένων 2 και 3, εις το να πιστεύω ότι η επιταγή επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει έξοδο της Εναγομένης 1 για το οποίο η Εναγομένη 1 θα ελάμβανε καλό και νόμιμο αντάλλαγμα στα πλαίσια της διεκπεραίωσης των σκοπών και εργασιών της. 16. Αφού υπέγραψα, οι Εναγόμενοι 2 και 3 εν αγνοία μου, ως εκ των υστέρων ανακάλυψα, προχώρησαν εις το να συμπληρώσουν πάνω στην επιταγή, την ημερομηνία 20/12/07, το ποσό των Λ.Κ.280.000:- και το όνομα Marfin Popular Bank Public Co Ltd ως δικαιούχου (payee) της επιταγής. Aποτέλεσμα ήταν να γίνει μεταφορά του ποσού των Λ.Κ.280.000:- από τον τρεχούμενο λογαριασμό της Εναγομένης 1 αρ. 023-11-0ΧΧΧ σε λογαριασμό της Marfin Popular Bank Public Co Ltd. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7 αντίγραφο της εν λόγω επιταγής. Επίσης, έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 αντίγραφα καταστάσεων που εξασφάλισα εκ των υστέρων, όπου φαίνεται η χρέωση του τρεχούμενου της Εναγομένης 1 εταιρείας με το ποσό της πιο πάνω επιταγής ύψους Λ.Κ.280.000:- την 20/12/07 και η προηγούμενη μεταφορά χρημάτων από τους 2 δανειακούς στον τρεχούμενο λογαριασμό την 17/12/07 και 10/12/07. 17. Κατόπιν, οι Εναγόμενοι 2 και 3 με την συνδρομή και συνωμοτώντας με την πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, εν αγνοία μου εξασφάλισαν, ως εκ των υστέρων ανακάλυψα, χωρίς να τηρούνται οι «ειδικοί όροι» που αναγράφονται πιο πάνω, μια τραπεζική επιταγή (bankers' draft) από την πρώην Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου Λτδ, ύψους Λ.Κ.280.000:- ημερομηνίας 20/12/07 πληρωτέα σε φυσικό πρόσωπο ονόματι ΧΧΧ Shushkovsky, μάλλον ρωσικής καταγωγής, το οποίο είναι παντελώς άγνωστο και άσχετο προς εμένα και προς την Εναγόμενη 1. Δεν είναι, θεωρώ, τυχαίο που οι ημερομηνίες των 2 επιταγών είναι οι ίδιες: ξεκάθαρα η εκταμίευση έγινε με σκοπό να πληρωθεί ο άγνωστος αυτός αλλοδαπός και να χρεωθεί/ να προστεθεί στο δανειακό υπόλοιπο της Εναγόμενης 1 το ποσό της πληρωμής. 18. Θεωρώ ότι το πρόσωπο αυτό σχετίζεται κατά τρόπο παράνομο με την πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ εφόσον στην ουσία, ενώ ήταν οφθαλμοφανές ότι δεν ἐπληροῦτο ουδείς των «ειδικών όρων εκταμίευσης» το άγνωστο αυτό αλλοδαπό πρόσωπο πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.280.000:- - το ποσό της πληρωμής παρουσιάσθηκε εξ επί τούτου, ως εκταμίευση δανείου - και χρεώθηκε στο δάνειο της Εναγομένης 1. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 αντίγραφο της εν λόγω επιταγής. 19. Είναι άξιο απορίας γιατί για την συναλλαγή των Λ.Κ.280.000, ως αναφέρουν αι πιο πάνω παράγραφοι, η πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, νυν Εναγόμενη 4, δεν διενήργησε κανένα έλεγχο και δεν ζήτησε κανένα αποδειχτικό στοιχείο για έστω την ταυτότητα του αλλοδαπού προσώπου. Ζήτησα πολλές φορές εξηγήσεις από την Τράπεζα για το πρόσωπο και τον ρόλο του πιο πάνω αλλοδαπού αλλά δεν πήρα απάντηση. 19. Σε σχέση με την πιο πάνω συναλλαγή των Λ.Κ.280.000:- οι Εναγόμενοι 2-3 προέβησαν σε ψευδή καταχώρηση στα βιβλία της Εναγομένης 1 το έτος 2007. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 αντίγραφο της ετήσιας έκθεσης της Εναγομένης 1 για το έτος 2006 και για το έτος 2007 όπου φαίνεται ότι τα χρήματα της επιταγής που πληρώθηκε το αλλοδαπό πρόσωπο ΧΧΧ Shushkovsky «περάστηκαν» στα βιβλία της εταιρείας ως δάνειο προς τους Εναγομένους 2 και 3. Ποιο είναι το αλλοδαπό πρόσωπο αυτό; Γιατί ενώ ήταν ηλίου τηλαυγέστερον ότι δεν πληρούνταν οι όροι εκταμίευσης του δανείου της Εναγομένης 1, η Εναγόμενη 4 συγκατατέθηκε να πληρωθεί αυτός ο άγνωστος τα χρήματα του δανείου της Εναγομένης 1 εταιρείας; Διερωτώμαι και ανυπομονώ να μάθω την αλήθεια όταν εκδικαστεί η παρούσα υπόθεση. 20. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου έχουμε μεγάλες πιθανότητες να αποδείξουμε τον δόλο της Εναγομένης 4 κατά την εκδίκαση της αγωγής. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν ότι η πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ νυν Εναγομένη 4 υπήρξε αμελής προς την Εναγομένη 1 και διέρρηξε την σχέση εμπιστοσύνης που όφειλε προς την Εναγομένη 1. Λεπτομέρειες: 21. Ενώ ήταν σε γνώση και θα έπρεπε να ήταν σε γνώση και ευλόγως κατόπιν επιμελούς έρευνας και ελέγχου, θα περιερχόταν στην γνώση των αρμοδίων υπαλλήλων της πρώην Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ότι δεν ἐπληροῦτο ουδείς των όρων που αφορούσαν εις την εκταμίευση και μεταφορά πίστωσης από τους δανειακούς λογαριασμούς της Εναγομένης 1 στον τρεχούμενο λογαριασμό της εντούτοις, διεκπεραίωσε την πιο πάνω ύποπτη πληρωμή προς τον άγνωστο αλλοδαπό χωρίς τον παραμικρό έλεγχο. 22. Λόγω των πιο πάνω, με την αγωγή μου ζητώ μεταξύ άλλων, εναντίον της Εναγομένης 4 τράπεζας: - Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου για διαγραφή του ποσού των Λ.Κ.280.000:- (€478,408.40) και των επ' αυτού επιβληθέντων τόκων και/ή χρεώσεων και/ή επιβαρύνσεων, από το δανειακό υπόλοιπο της Εναγομένης 1 στην τράπεζα - Εναγομένη 4. - Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι η μεταφορά στον τρεχούμενο λογαριασμό της Εναγομένης 1 του ποσού των Λ.Κ.280.000:- (€478,408.40) και/ή άλλων ποσών η μεταφορά των οποίων δεν ήταν σύμφωνη προς τους όρους εκταμίευσης, εις χρέωση του δανειακού/δανειακών της λογαριασμού/ών είναι άκυρη εξ υπαρχής και/ή ακυρώσιμη συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή συνομωσίας των εναγομένων 2-3 και/ή 4 και/ή αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή διευθυντών και/ή υπηρετών αυτών και/ή κατά παράβαση σχέσης εμπιστοσύνης και/ή αντικαταστατική. - Αποζημιώσεις και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις λόγω της πιο πάνω περιγραφόμενης συμπεριφοράς. 23. Παρόλα αυτά, η Εναγόμενη 4 μέσω της διαδικασίας του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, θέλει να εισπράξει όλο το δανειακό υπόλοιπο της Εναγόμενης 1, όπως η ίδια η Εναγόμενη 4 το υπολογίζει, χωρίς να ακουστούν στο Δικαστήριο και να δικαστούν τα πιο πάνω θέματα. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, αυτό αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος μου στην δίκαια δίκη. Τονίζω ότι η αξία του ακινήτου της Εναγομένης 1 που θέλει να εκποιήσει διά πλειστηριασμού η Εναγόμενη 4, υπερβαίνει σε αξία το ισχυριζόμενο δανειακό υπόλοιπο, επομένως, εάν δεν δοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η Εναγόμενη 4 θα ικανοποιηθεί στις χρηματικές της απαιτήσεις πλήρως (ή έστω σχεδόν πλήρως) καθιστώντας τις πιο πάνω απαιτήσεις μου αλυσιτελείς. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 αντίγραφο ηλεκτρονικής έρευνας από την ιστοσελίδα του Κτηματολογίου όπου φαίνεται η ενδεικτική αξία του ενυπόθηκου. Ποια η αξία να εκποιήσει και να εισπράξει η Εναγόμενη 4 το 100% (ή περίπου το 100%) της απαίτησης της και μετέπειτα (μετά την ακρόαση της αγωγής) να διαφανεί ότι μέρος του ποσού που εισέπραξε η Εναγόμενη 4 αποτελεί χρέος που δεν θα έπρεπε να είχε εκταμιευθεί ποτέ και που δημιουργήθηκε ως εκ δικής της παρανομίας; 24. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, υπάρχουν 2 εὐρεῖς λόγοι δημόσιας πολιτικής που αποτελούν την βάση της αρχής ex turpi causa. Πρώτον, δεν πρέπει να επιτρέπεται σε κανένα να επωφελείται και να καρπούται κέρδος από την παρανομία του (σημειωτέον ότι πάνω στις Λ.Κ.280.000:- που εγώ λέγω ότι παράνομα η Εναγόμενη 4 χρέωσε στον λογαριασμό της Εναγομένης 1 εις πίστωσιν άγνωστου αλλοδαπού προσώπου, η Εναγομένη 4χρέωσε και τόκους που θα εισπράξει αν της επιτραπεί να προχωρήσει σε πλειστηριασμό). Δεύτερον, ο νόμος και το σύστημα δικαίου πρέπει να είναι αδιάσπαστο και συνεπές, ούτως ώστε να μην καταδικάζει από την μια την παρανομία και από την άλλη να επιτρέπει την κερδοφορία στην βάση της παρανομίας. Αυτό θα συμβεί, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, αν δεν αναχαιτισθεί ο πλειστηριασμός: δηλαδή, θα προχωρήσει η Εναγόμενη 4 να εισπράξει το παράνομο κέρδος της και μετά την ακρόαση της υπόθεσης, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να διαταχθεί να το επιστρέψει και να αποζημιώσει την Εναγομένη 1 για την παρανομία που διέπραξε εις βάρος της. Σημειωτέον δε ότι, και πάλιν ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, εάν πωληθεί το ακίνητο σε καλόπιστο τρίτο, δεν θα υφίστανται περιθώρια για ακύρωση της πώλησης. Περαιτέρω, σίγουρα η Εναγόμενη 4 τράπεζα, λόγω της οικονομικής της ισχύος, δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν ανασταλεί η εκποίηση του ενυπόθηκου. 25. Σκοπός μου είναι να χρησιμοποιήσω τα αιτούμενα διατάγματα ως έναν εκ των λόγων επί των οποίων θα στηρίξω την Αίτηση - Έφεση μου την οποία προτίθεμαι να καταχωρήσω ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» εναντίον της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 8/10/18 (παραληφθείσα την 25/10/18) την οποία εξέδωσε η Εναγόμενη 4 στην βάση του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτου Νόμου του 1965. 26. Θα ήθελα να αναφέρω ότι της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» προηγήθηκε ειδοποίηση Τύπου «Ι» την οποία παρέλαβα την 4/7/18. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 αντίγραφο της εν λόγω ειδοποίησης. Ως με έχουν ενημερώσει οι δικηγόροι μου, βάσει του προϋπάρχοντος νομοθετικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τον χρόνο επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «Ι», θα μπορούσα να καταχωρήσω Αίτηση - Έφεση και να επιτύχω σε αυτήν, για μόνο τον λόγο της παρούσας εκκρεμοδικίας διά της οποίας αμφισβητείται το ύψους του δανειακού υπολοίπου της Εναγομένης 1 κατά τον τρόπο που περιέγραψα πιο πάνω. Με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου, όμως, οι λόγοι για καταχώρηση Αίτησης - Έφεσης δεν περιλαμβάνουν πλέον την «εκκρεμοδικία» και έτσι κατέστη αναγκαία η καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 27. Το ζήτημα είναι επείγον αφού έχει προγραμματιστεί ο πλειστηριασμός για την 18/3/19 και μόνο με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αυτός θα ακυρωθεί ενώ η προθεσμία των 30 ημερών για την καταχώρηση της έφεσης, λήγει την 25/11/2018. 28. Ως εκ των πιο πάνω, θεωρώ ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Η καθ' ης η αίτηση 4 καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 21, 29, 30, 31, 32 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις και παραρτήματα αυτού, ειδικότερα, χωρίς περιορισμό, στα Άρθρα 27, 44A - 44ΙΑΑ, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους γενικούς κανόνες επιεικείας, στη νομολογία, στην πρακτική και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση 4: « 1. Ο Ενάγων κωλύεται και/ή δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει locus standi να διεκδικεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος μέσα στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής καθότι (α) δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, (β) τυχόν αίτηση θα έπρεπε να καταχωρηθεί από την εναγόμενη 1 που είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου, πρωτοφειλέτιδα εταιρεία αλλά εναγόμενη στην αγωγή και (γ) οι αξιώσεις του Αιτητή στην αγωγή του είναι άσχετες με τις αξιώσεις του δια της υπό κρίση Αίτησης. 2. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 αναφορικά με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και/ή δεν έχει τεκμηριωθεί με μαρτυρία η στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, ήτοι: (α) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην κυρίως αγωγή. (β) Δεν υπάρχουν πιθανότητες οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στην κυρίως αγωγή. (γ) Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός και εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. 3. Οι αξιώσεις του Αιτητή είναι χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του, ούτε και έχει προσκομιστεί θετική μαρτυρία και/ή οιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη φερεγγυότητα της Καθ' ης η Αίτηση, παράγων ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της ενδιάμεσης Αίτησης καθότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. 4. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά της. Ειδικότερα, το άρθρο 44Α παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή το δικαίωμα να προωθήσει παράλληλα τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA, το Μέρος VI ή με πολιτική αγωγή. 5. Το αιτητικό που καταγράφεται στην Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθώς είναι δυσανάλογο και/ή υπέρμετρα επαχθές με το αποτέλεσμα που θα έχει για την Καθ' ης η Αίτηση διότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος η Καθ' ης η Αίτηση θα αποστερηθεί του δικαιώματος που της παρέχουν οι Συμβάσεις Υποθηκών, το Σύνταγμα και ο Ν. 9/1965, με αποτέλεσμα το ισοζύγιο της ευχέρειας να γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες. 6. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα διατηρήσει αλλά θα ανατρέψει το υφιστάμενο status quo, με βάση το οποίο έχει παραχωρηθεί στην Καθ' ης η Αίτηση δια των Συμβάσεων Υποθηκών, το δικαίωμα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων. 7. Η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για την έκδοση διατάγματος ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» καθώς το ορθό δικονομικό διάβημα είναι η καταχώρηση Αίτησης-Έφεσης, επομένως το αιτητικό υπό Γ είναι νομικά αβάσιμο και υπόκειται σε απόρριψη.» Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. ΧΧΧ Αδάμου. Υποστηρίζει τα ακόλουθα: « 1. Εργάζομαι ως υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Καθ' ης η Αίτηση 4 (εφ' εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») στην υπό εξέταση Αίτηση (εφ' εξής η «Αίτηση»). 2. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, προς υποστήριξη της Ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους της με σκοπό να ενστεί στην Αίτηση δια της οποίας ζητείται η έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων σε σχέση με τη διαδικασία εκποίησης του ακινήτου που επιβαρύνεται με την Υποθήκη υπ' αρ. ΥΧΧΧ. 3. Τα θέματα και ζητήματα τα οποία παρατίθενται στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι εντός της προσωπικής μου γνώσης, τόσο λόγω της εργασίας και των καθηκόντων μου, όσο και από μελέτη της Αίτησης και των συνημμένων σε αυτήν τεκμηρίων και του σχετικού φακέλου που διατηρείται στην Υπηρεσία μου. 4. Όπου αναφέρομαι σε στοιχεία που μου παρασχέθηκαν από άλλους, αναφέρεται η πηγή τέτοιων στοιχείων. Τα γεγονότα και ζητήματα τα οποία πηγάζουν από άλλες πηγές αληθεύουν εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω. Επίσης έχω λάβει συμβουλή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. και αναφέρω ότι σε καμία περίπτωση δεν απεμπολείται το δικηγορικό απόρρητο. 5. Στον βαθμό που δεν ασχολούμαι με κάποιο ισχυρισμό ο οποίος γίνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αυτό δε σημαίνει με οποιοδήποτε τρόπο ότι γίνονται παραδεχτοί τέτοιοι ισχυρισμοί. Προς αποφυγή παρερμηνειών σημειώνω ότι όλοι ανεξαιρέτως οι ισχυρισμοί των Αιτητών απορρίπτονται, εκτός όπου ρητά παραδέχομαι οιονδήποτε εξ' αυτών. I. Τα γεγονότα 6. Προς εξασφάλιση της πρώην Λαϊκής Τράπεζας και στη συνέχεια της Καθ' ης η Αίτηση στην οποία μεταβιβάστηκαν ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα και υποχρεώσεις της πρώτης, ενόψει της σύναψης διαφόρων συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με την Εναγόμενη 1, όπως άλλωστε παραδέχεται και ο κ. Σκουτέλλας στην ένορκη του δήλωση, εγγράφηκε, μεταξύ άλλων, προς όφελος και εξασφάλιση της Καθ' ης η Αίτηση στο Κτηματολόγιο η Σύμβαση Υποθήκης υπ' αρ. ΥΧΧΧ. Η εν λόγω Σύμβαση Υποθήκης επισυνάπτεται επί της παρούσης ως Τεκμήριο 1. 7. Την 01/11/2017 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή με την οποία εγείρονται διάφορα ζητήματα τα οποία σχετίζονται με κατ' ισχυρισμό του Αιτητή δόλιες και συνωμοτικές πράξεις μεταξύ των Εναγομένων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να του προκαλέσουν, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, ζημιά. 8. Την 13/09/2018 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την Υπεράσπισή της στην εν λόγω αγωγή, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια. 9. Συνεπεία της μη αποπληρωμής των χρεωστικών υπολοίπων, η Καθ' ης η Αίτηση προώθησε τη διαδικασία ιδιωτικής εκποίησης σε σχέση με το ακίνητο που επιβαρύνεται με την Υποθήκη υπ' αρ. ΥΧΧΧ, επιδίδοντας τις επιστολές που προβλέπει ο Νόμος, ως αναφέρει ο ομνύων. 10. Την 05/11/2018 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση. 11. Η Καθ' ης η Αίτηση ενίσταται έντονα στην έγκρισης της υπό εξέταση Αίτησης για λόγους τους οποίους τους οποίους θα επεξηγήσω στη συνέχεια. II. Κώλυμα Αιτητή να διεκδικεί την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων 8. Εξ όσων πληροφορούμαι, ο Αιτητής κωλύεται και δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος μέσα στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής καθότι ο ίδιος δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς η Εναγόμενη 1 είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ενυπόθηκος οφειλέτης. Ο Αιτητής έχει εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της εταιρείας και επικαλείται ότι είναι παράγωγη αγωγή για να αιτιολογήσει την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ωστόσο, όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, αμφισβητείται δια της καταχωρηθείσας υπεράσπισης το κατά πόσον η αγωγή είναι παράγωγη. 9. Επιπρόσθετα, οι αξιώσεις του Αιτητή στην αγωγή του είναι άσχετες με τις αξιώσεις του δια της υπό κρίση Αίτησης και το ένα θέμα δεν σχετίζεται με το άλλο. 10. Ενόψει των πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι ο Αιτητής κωλύεται από το να επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι δεν νομιμοποιείται να το πράττει μέσω της παρούσας αγωγής. III. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 12. Θα πρέπει καταρχάς να αναφέρω ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση βρίθει από ισχυρισμούς που αφορούν στην ουσία της αγωγής. Σύμφωνα με νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω, το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής, επομένως η μακροσκελής ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση επαναλαμβάνει εκ του περισσού τις θέσεις του Αιτητή και προβάλλει θέματα τα οποία το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει επί της παρούσης. Εν πάση δε περιπτώσει, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι επαρκής μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση της πληρότητας των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων θεραπειών, αλλά ισχυρισμοί του ομνύοντα. Προς αντίκρουση όλων των ισχυρισμών του ομνύοντα, υιοθετώ το περιεχόμενο της Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση, το οποίο βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. 13. Με βάση νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω, δεν πληρούνται οι υπό της ισχύουσας νομοθεσίας και νομολογίας τιθέμενες προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στην προκειμένη περίπτωση, για λόγους τους οποίους θα επεξηγήσω κατωτέρω. (α) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση 14. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, δεν προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην κυρίως Αγωγή. 15. Παρόλο όπως αναφέρω πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει σε εξέταση της ουσίας της κυρίως αγωγής, τονίζω ότι η κυρίως αγωγή δεν αμφισβητεί τη σύναψη της σύμβασης δανείου, βάσει της οποίας παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση η επίδικη Υποθήκη. Μάλιστα, ο ίδιος ο ομνύων παραδέχεται ότι η σύμβαση δανείου έγινε με την ελεύθερη βούληση των μερών την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3. Αυτό που ο Ενάγων αμφισβητεί με την αγωγή του είναι πράξεις μεταγενέστερες της σύμβασης δανείου. Eπί του σημείου αυτού τονίζω ότι η διαδικασία πλειστηριασμού αφορά τη Σύμβαση Υποθήκης η οποία αποτελεί ξεχωριστό συμφωνητικό έγγραφο με δικούς του όρους. 16. Ο βασικός ισχυρισμός των Αιτητών, ως δικογραφείται στην αγωγή τους και ως παρουσιάζεται μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Σκουτέλλα, είναι οι κατ' ισχυρισμό δόλιες και συνωμοτικές πράξεις των Εναγομένων 2 και 3 με την κατ' ισχυρισμό συνέργεια της Καθ' ης η Αίτηση. 17. Στην Υπεράσπισή της η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις για τις οποίες θεωρεί, μεταξύ άλλων, ότι ο Αιτητής δεν έχει locus standi να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της και ότι οι όποιες διαφορές μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1 - 3 δεν την αφορούν καθώς η ίδια ενήργησε καλόπιστα στη βάση των προσκομισθέντων εγγράφων. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι που χειρίζονται την παρούσα αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου, όσα αναφέρει ο κ. Σκουτέλλας στην ένορκη του δήλωση αφορούν ισχυρισμούς που άπτονται της ουσίας της αγωγής και δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο. Εν πάση όμως περιπτώσει, εις απάντηση των ισχυρισμών του αναφέρω ότι όλοι απορρίπτονται από την Καθ' ης η Αίτηση. Η Υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου και υιοθετώ το περιεχόμενό της, εις απάντηση και απόρριψη των όσων αναφέρει ο κ. Σκουτέλλας στην ένορκη του δήλωση. 18. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του κ. Σκουτέλλα στις παραγράφους 15 - 22 της ένορκης του δήλωσης, αναφέρω ότι η Εναγόμενη τους απορρίπτει κατηγορηματικά καθώς ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια έναντι της Εναγομένης 1 και στη βάση των εγγράφων που της προσκομίστηκαν από τους δεόντως εγγεγραμμένους Διευθυντές της και τα οποία ήταν νομίμως και δεόντως υπογεγραμμένα. Εν πάση δε περιπτώσει, πρόκειται για ισχυρισμούς που ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποσείσει, κάτι το οποίο όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση δεν επιτυγχάνει μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας. 19. Σε ότι αφορά στα όσα αναφέρει ο ομνύων στην παράγραφο 23 της ένορκης του δήλωσης, σημειώνω ότι σε περίπτωση που το ακίνητο πουληθεί και απομείνει ποσό από το προϊόν πώλησης, αυτό θα καταβληθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη εφόσον εξοφληθεί το υπόλοιπο δανείου και τυχόν άλλες υφιστάμενες επιβαρύνσεις επί του ακινήτου. Σε περίπτωση δε που διαφανεί ότι πρέπει να καταβληθούν αποζημιώσεις στην εταιρεία μέσα στο πλαίσιο της κυρίως αγωγής, η Καθ' ης η Αίτηση θα διαταχθεί να τις καταβάλει. 20. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς στην παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης του κ. Σκουτέλλα, αναφέρω ότι ακόμα και αν οι ισχυρισμοί του περί συνωμοσίας ευσταθούν (που δεν ευσταθούν) το ποσό του δανείου, κατά τη δική του μάλιστα παραδοχή, έχει καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 από την Καθ' ης η Αίτηση, επομένως αποτελεί παραδεκτό οφειλόμενο χρέος. Σε σχέση δε με το ποσό που έχει γίνει απαιτητό, πρόκειται για το ενυπόθηκο χρέος, που οφείλεται δυνάμει μίας νομίμως καταρτηθείσας σύμβασης υποθήκης, η νομιμότητα της οποίας δεν αμφισβητείται. Πρόκειται για 2 εντελώς διαφορετικά ζητήματα, τα οποία εντέχνως περιπλέκει ο ομνύων. Αναφορικά με το ποσό των Λ.Κ.280.000 στο οποίο κάνει λόγω ο ομνύων, αυτό αποτελεί άλλου είδους συναλλαγή που δεν σχετίζεται με τη σύναψη των επίδικων συμβάσεων δανείων και υποθηκών. 21. Ως εκ των ανωτέρω, ειλικρινά πιστεύω ότι ο Αιτητής δεν έχει σοβαρή και συζητήσιμη υπόθεση στην αγωγή του. (β) Δεν υπάρχουν πιθανότητες ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως Αγωγή 22. Κατ' επέκταση των πιο πάνω, είναι η ειλικρινής μου άποψη ότι η κυρίως αγωγή δεν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. (γ) Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός και εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. 23. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, οι αξιώσεις του Αιτητή είναι χρηματικής φύσεως και αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του Αιτητή. Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα, ο Αιτητής διεκδικεί, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις, επιστροφή χρημάτων και διαγραφή μεταφοράς συγκεκριμένου ποσού. Επομένως, ακόμα και αν το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει σοβαρή υπόθεση και καλές πιθανότητες επιτυχίας, είναι αδιαμφισβήτητο ότι το όλο θέμα είναι καθαρά χρηματικής φύσεως. 24. Έστω και εάν ήθελε διαφανεί σε μεταγενέστερο στάδιο πως ο Αιτητής τυχόν υπέστη ή θα υποστεί ζημιά (που η θέση της Καθ' ης η Αίτηση είναι ότι καμία ζημιά δεν θα υποστεί λόγω της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων) αυτή θα συνιστά αποκλειστικά και μόνο οικονομική ζημιά η οποία μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλει. 25. Επί τούτου δηλώνω ότι δεν τέθηκαν από τον Αιτητή ισχυρισμοί ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και εν πάση περιπτώσει αναφέρω ότι η Καθ' ης η Αίτηση διαθέτει επαρκή αποθέματα και καθαρά στοιχεία του ενεργητικού της για να μπορέσει να καταβάλει αποζημίωση σε περίπτωση που διαφανεί εν τέλει στο τέλος της διαδικασίας, ότι ο Αιτητής υπέστη ζημιά. 26. Αναφέρω περαιτέρω ότι δεν μπορεί ο Αιτητής να ισχυρίζεται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτόν ή την εναγόμενη 1 από τη στιγμή που τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα υποθηκεύτηκαν προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση δίδοντάς της έτσι το δικαίωμα δυνάμει της Σύμβασης Υποθήκης να πωλήσει τα ενυπόθηκα ακίνητα για την είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους, ένεκα της παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες είναι παραδεκτές από τον ίδιο. Το ισοζύγιο της ευχέρειας 27. Τέλος, όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων, το Δικαστήριο εξετάζει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Εν προκειμένω, το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο να αποστερηθεί Καθ' ης η Αίτηση της δυνατότητας και του δικαιώματος ανάκτησης των οφειλόμενων ποσών, στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο και η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης, με αποτέλεσμα τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης να είναι υπέρμετρα και δυσανάλογα επαχθής για την Καθ' ης η Αίτηση. 28. Σημειώνω δε, ότι τα προσωρινά διατάγματα είθισται να εκδίδονται με φειδώ, και ένεκα του γενικού και πρακτικά χρονικά απεριόριστου λεκτικού του αιτήματος, τυχόν έκδοση των αιτούμενων θεραπειών, θα πλήξει την Καθ' ης η Αίτηση ανεπανόρθωτα, εφόσον το ποσό το δανείου έχει καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 αλλά δεν εξυπηρετείται. IV. Καταληκτικά Σχόλια 29. Με βάση τα πιο πάνω και νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω, είναι η ειλικρινής μου θέση ότι ο Αιτητής δεν αποσείει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του και ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος επιτυχίας της Αίτησης. Ως εκ τούτου εισηγούμαι ότι το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση.» ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους (γραπτές αλλά και προφορικά) και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους πιο πάνω καταγεγραμμένους εκατέρωθεν ισχυρισμούς. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε προβαλλόμενα επιχειρήματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Προς εξασφάλιση της πρώην Λαϊκής Τράπεζας και στη συνέχεια της Καθ' ης η Αίτηση στην οποία μεταβιβάστηκαν ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα και υποχρεώσεις της πρώτης, ενόψει της σύναψης διαφόρων συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων με την Εναγόμενη 1, όπως άλλωστε παραδέχεται και ο κ. Σκουτέλλας στην ένορκη του δήλωση, εγγράφηκε, μεταξύ άλλων, προς όφελος και εξασφάλιση της Καθ' ης η Αίτηση στο Κτηματολόγιο η Σύμβαση Υποθήκης υπ' αρ. ΥΧΧΧ. Η εν λόγω Σύμβαση Υποθήκης επισυνάπτεται επί της ΕΔ Αδάμου ως Τεκμήριο 1. Την 01.11.2017 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή με την οποία εγείρονται διάφορα ζητήματα τα οποία σχετίζονται με κατ' ισχυρισμό του Αιτητή δόλιες και συνωμοτικές πράξεις μεταξύ των Εναγομένων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να του προκαλέσουν, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, ζημιά. Την 13.09.2018 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε την Υπεράσπισή της στην εν λόγω αγωγή, εγείροντας διάφορες προδικαστικές ενστάσεις και προβάλλοντας ότι δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής και αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της, καθώς η ίδια ενήργησε καλόπιστα στη βάση των παραστάσεων που της είχαν δοθεί από τους δεόντως εξουσιοδοτημένους αξιωματούχους και συνεπώς, αντιπροσώπους της εταιρείας. Συνεπεία της μη αποπληρωμής των χρεωστικών υπολοίπων, η Καθ' ης η Αίτηση προώθησε τη διαδικασία ιδιωτικής εκποίησης σε σχέση με το ακίνητο που επιβαρύνεται με την Υποθήκη υπ' αρ. ΥΧΧΧ, επιδίδοντας τις επιστολές που προβλέπει ο Νόμος, ως αναφέρει ο ομνύων. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 5.11.2018. Το νομοθετικό πλαίσιο αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου διέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος») το οποίο, μεταξύ άλλων, παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή το δικαίωμα να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού. Οι διατάξεις της τροποποιηθείσας νομοθεσίας εφαρμόζονται αναδρομικά, ήτοι από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η κάθε περίπτωση (2η επιφύλαξη άρθρου 44Α

(3)).[1] Η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι δυνατό να ανασταλεί όταν με απόφαση του Δικαστηρίου εκδοθεί διάταγμα ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 44(Γ)
(3), υπάρχει η δυνατότητα καταχώρισης Έφεσης με σκοπό την ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν και εφόσον συντρέχει ένας εκ των κάτωθι λόγων ακύρωσης: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. (β) Η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί. (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. (δ) Έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. (ε) Έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. (στ) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Επομένως, ένας εκ των λόγων ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι να έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Αποτελεί δηλαδή προϋπόθεση, προτού καταχωρηθεί η Αίτηση-Έφεση, να έχει προηγηθεί ενδιάμεση αίτηση και να έχει εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα. Προβλήθηκε από την καθ' ης η αίτηση ένσταση περί του κωλύματος του αιτητή να διεκδικεί την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων καθώς ο αιτητής κωλύεται και δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος μέσα στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, καθότι ο ίδιος δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς η Εναγόμενη 1 είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ενυπόθηκος οφειλέτης. Ο Αιτητής έχει εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της εταιρείας και επικαλείται ότι είναι παράγωγη αγωγή για να αιτιολογήσει την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ωστόσο, το κατά πόσο πρόκειται περί παράγωγης αγωγής αμφισβητείται δια της καταχωρηθείσας υπεράσπισης η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου.
  1. Με άλλα λόγια, ο Αιτητής δεν έχει locus standi να επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων εφόσον δεν έχει έννομο συμφέρον να το πράττει. Δεν είναι ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του ακινήτου. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία αποτελεί νομικό πρόσωπο, ήτοι ξεχωριστή νομική οντότητα[2] και αν η ίδια διαφωνούσε με τη διαδικασία εκποίησης θα μπορούσε να είχε αμφισβητήσει τη διαδικασία μέσω άλλων διαδικασιών. Εντούτοις, η παρούσα διαδικασία, ως ενδιάμεση αίτηση για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, μέσα στο πλαίσιο αγωγής που αφορά άλλα θέματα, δεν μπορεί να αποτελέσει πανάκεια.
  2. Επιπρόσθετα, οι αξιώσεις του Αιτητή στην αγωγή του είναι άσχετες με τις αξιώσεις του δια της υπό κρίση Αίτησης και το ένα θέμα δεν σχετίζεται με το άλλο. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να αξιώνει θεραπείες οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τα γεγονότα τα οποία δικογραφούνται στην αγωγή του. Άλλο είναι το θέμα της κατ' ισχυρισμό συνωμοσίας για μεταφορά ποσού και άλλο το θέμα της μη εξυπηρετούμενης οφειλής της εταιρείας. Εξάλλου, για να μπορεί να γίνει υπαγωγή των προϋποθέσεων του αρ. 32 πρέπει να σχετίζεται με τις αξιώσεις στην αγωγή. Στην υπόθεση FBME Bank Ltd ν. Seaforce Marine Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1531/12 ημερ. 10.07.2012 λέχθηκαν τα εξής σχετικά από την κα Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ.: «Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Ετσι, το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης , όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δε δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία στις περιστάσεις της υπόθεσης. Αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση της ζημιάς δεν αποτελεί κατ' ανάγκη έρεισμα για την έκδοση του διατάγματος (K.O.T v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 152, Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1121).» Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι ο Αιτητής κωλύεται από το να επιζητεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι δεν νομιμοποιείται να το πράττει μέσω της παρούσας αγωγής. Θα εξετάσω στη συνέχεια τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου: Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία,[3] οι βασικές προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. - Ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. - Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση/συζητήσιμη υπόθεση διαπιστώνεται μέσα από τα δικόγραφα τα οποία έχουν καταχωρηθεί και βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς ο όρος «δικόγραφα» να εξισώνεται με τις έγγραφες προτάσεις των διαδίκων, ούτε και είναι απαραίτητο να έχει καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα ή η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Εναγομένου. Το σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση μπορεί να εξακριβωθεί μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί και που μπορούν να αποτελέσουν το πραγματικό υπόβαθρο για την εξακρίβωση εάν όντως αντικειμενικά εξακριβώνεται συζητήσιμη υπόθεση ούτως ώστε να πληρείται η πρώτη προϋπόθεση (βλ. μεταξύ άλλων Resola (Cyprus) Ltd v Χάρη Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 και Hellenic Bank Public Company Ltd v Alpha Panareti Public Co Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 1235). Σε σχέση με την ορατή πιθανότητα επιτυχίας στο παρόν στάδιο και για να πληρωθεί η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32, είναι αρκετό για τον Αιτητή να δείξει ότι η υπόθεση του, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από την δικογραφία (ήτοι κατά κανόνα την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση), έχει κάτι περισσότερο από μία απλή δυνατότητα επιτυχίας, με το βάρος απόδειξης να είναι χαμηλότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων το οποίο εφαρμόζεται για την απόδειξη της ουσίας της υπόθεσης του. Όπως άλλωστε αναφέρθηκε στην Κυτάλα v. Χρυσάνθου
(1996)1 ΑΑΔ 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 All E.R. 417 (Σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All. E.R. 504 η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας». Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση τη πιθανότητα δηλαδή να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, σύμφωνα με την νομολογία, η «ανεπανόρθωτη βλάβη» υπάρχει και εξακριβώνεται εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, όπως για να παράδειγμα όταν θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός των αποζημιώσεων που θα δικαιούται ο Ενάγων ή εάν η ζημιά που θα υποστεί δεν μπορεί να επανορθωθεί με την καταβολή χρηματικών αποζημιώσεων ή δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα έχοντας πάντοτε υπόψη του ότι η έννοια της πλήρους δικαιοσύνης δεν συναρτάται πάντοτε με την υλική αποκατάσταση (βλ Highgate Primary School Ltd κ.α. v Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1 ΑΑΔ 317). Το Δικαστήριο κατά τη διαμόρφωση της δικανικής του κρίσης αναφορικά με το κατά πόσον πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση λαμβάνει υπόψιν του και άλλους παράγοντες και κριτήρια πέραν της ζημιάς του Ενάγοντα, όπως για παράδειγμα την λειτουργία και υποχρέωση του Δικαστηρίου να ενεργεί ως θεματοφύλακας του Κράτους Δικαίου (βλ. Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 ΑΑΔ 1245) με τον χρηματικό παράγοντα της αποζημίωσης που δυνατόν να λάβει ο Ενάγοντας να είναι μόνο ένας εξ' αυτών (βλ. Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Αφού το Δικαστήριο ελέγξει και καταλήξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα πρέπει ακολούθως να αποφασίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και πρόσφορο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσής του. Με άλλα λόγια, έστω και εάν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος το Δικαστήριο υποχρεούται να εξετάσει κατά πόσον είναι ορθό, δίκαιο και πρέπον να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και υπάρχει η δυνατότητα αλλά και η ευχέρεια να μην εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εάν θεωρεί ότι η έκδοση του δεν θα είναι δίκαιη και πρόσφορη υπό της περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης (βλ. Αβερκίου ν Θεο Κτηματική Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 222). Οι παράγοντες που θα πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας κατά πόσον θα εκδώσει ή όχι το αιτούμενο διάταγμα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τις επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του διατάγματος, την συμπεριφορά των διαδίκων, τις τυχόν επιπτώσεις σε τρίτα πρόσωπα, το κατά πόσον με την έκδοση του διατάγματος αποπερατώνεται ουσιαστικά και η ουσία της αγωγής (παράγοντας που έστω και εάν ισχύει δεν είναι απαγορευτικός για την έκδοση του διατάγματος Michael v Brevinos
(1969)1 CLR 568), την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) (βλ. Κοσμά ν Χατζηκυπρή
(2000)1 ΑΑΔ 169), το ότι τα Δικαστήρια δεν ενεργουν επί ματαίω (βλ. Eurocypria Airlines Ltd v Κυπριακή Δημοκρατία κ.α.
(2011)1Γ ΑΑΔ 1783). Πρέπει βέβαια να τονισθεί ότι κατά την εξέταση του ενώπιόν του μαρτυρικού υλικού, το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικό αφού δεν επιτρέπεται, στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο, να εισέλθει στην ουσία της υπόθεσης ούτε και να προβεί σε ευρήματα επί της ουσίας της διαφοράς, παρά μόνο εκεί που είναι απόλυτα αναγκαίο, αφού τα συμπεράσματα στα οποία θα προβεί αφορούν αποκλειστικά και μόνο την έκδοση ή μη του αιτούμενου διατάγματος και όχι την ουσία της αγωγής, της οποίας τα ζητήματα «. παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της..» (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D.
(1999)1 ΑΑΔ 225). ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΣΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Διαπιστώνεται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση βρίθει από ισχυρισμούς που αφορούν στην ουσία της αγωγής. Ως αναφέρεται ανωτέρω, το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής, επομένως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση προβάλλει θέματα τα οποία το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Εν πάση δε περιπτώσει, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν είναι επαρκής μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση της πληρότητας των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων θεραπειών, αλλά ισχυρισμοί του ομνύοντα. Προς αντίκρουση όλων των ισχυρισμών του ομνύοντα θα πρέπει κάποιος να ανατρέξει στο περιεχόμενο της Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Εξετάζοντας τις δύο πρώτες προϋποθέσεις και χωρίς να υπεισέλθω σε εξέταση της ουσίας της κυρίως αγωγής, παρατηρώ ότι η κυρίως αγωγή δεν αμφισβητεί τη σύναψη της σύμβασης δανείου, βάσει της οποίας παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση η επίδικη Υποθήκη. Μάλιστα, ο ίδιος ο ομνύων παραδέχεται ότι η σύμβαση δανείου έγινε με την ελεύθερη βούληση των μερών την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3. Αυτό που ο Ενάγων αμφισβητεί με την αγωγή του είναι πράξεις μεταγενέστερες της σύμβασης δανείου. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η διαδικασία πλειστηριασμού αφορά τη Σύμβαση Υποθήκης η οποία αποτελεί ξεχωριστό συμφωνητικό έγγραφο με δικούς του όρους. Ο βασικός ισχυρισμός του Αιτητή, ως δικογραφείται στην αγωγή του και ως παρουσιάζεται μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Σκουτέλλα, είναι οι κατ' ισχυρισμό δόλιες και συνωμοτικές πράξεις των Εναγομένων 2 και 3, με την κατ' ισχυρισμό συνέργεια της Καθ' ης η Αίτηση. Στην Υπεράσπισή της η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις για τις οποίες θεωρεί, μεταξύ άλλων, ότι ο Αιτητής δεν έχει locus standi να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της και ότι οι όποιες διαφορές μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1 - 3 δεν την αφορούν καθώς η ίδια ενήργησε καλόπιστα στη βάση των προσκομισθέντων εγγράφων. Τα όσα αναφέρει ο κ. Σκουτέλλας στην ένορκη του δήλωση αφορούν ισχυρισμούς που άπτονται της ουσίας της αγωγής και δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο. Εν πάση όμως περιπτώσει, εις απάντηση των ισχυρισμών του αναφέρεται ότι όλοι απορρίπτονται από την Καθ' ης η Αίτηση. Η Υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου την οποία το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη εφόσον παραπέμπεται σε αυτή από την Καθ' ης η Αίτηση και αυτά απαντούν στους ισχυρισμούς του κ. Σκουτέλλα στην ένορκη του δήλωση. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του κ. Σκουτέλλα στις παραγράφους 15 - 22 της ένορκης του δήλωσης, η Εναγόμενη τους απορρίπτει κατηγορηματικά, καθώς είναι η θέση της ότι ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια έναντι της Εναγομένης 1 και στη βάση των εγγράφων που της προσκομίστηκαν από τους δεόντως εγγεγραμμένους Διευθυντές της και τα οποία ήταν νομίμως και δεόντως υπογεγραμμένα. Εν πάση δε περιπτώσει, πρόκειται για ισχυρισμούς που ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποσείσει, κάτι το οποίο δεν επιτυγχάνει μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. υποθ. Ρωσική Ομοσπονδία (Αρ. 1)
(2012)1 ΑΑΔ 20). Σε ότι αφορά στα όσα αναφέρει ο ομνύων στην παράγραφο 23 της ένορκης του δήλωσης, θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε περίπτωση που το ακίνητο πουληθεί και απομείνει ποσό από το προϊόν πώλησης, αυτό θα καταβληθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη εφόσον εξοφληθεί το υπόλοιπο δανείου και τυχόν άλλες υφιστάμενες επιβαρύνσεις επί του ακινήτου. Σε περίπτωση δε που διαφανεί ότι πρέπει να καταβληθούν αποζημιώσεις στην εταιρεία μέσα στο πλαίσιο της κυρίως αγωγής, η Καθ' ης η Αίτηση θα διαταχθεί να τις καταβάλει. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς στην παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης του κ. Σκουτέλλα, αναφέρεται ότι ακόμα και αν οι ισχυρισμοί του περί συνωμοσίας ευσταθούν το ποσό του δανείου, κατά τη δική του μάλιστα παραδοχή, έχει καταβληθεί στην Εναγόμενη 1 από την Καθ' ης η Αίτηση, επομένως αποτελεί παραδεκτό οφειλόμενο χρέος. Σε σχέση δε με το ποσό που έχει γίνει απαιτητό, πρόκειται για το ενυπόθηκο χρέος, που οφείλεται δυνάμει μίας νομίμως καταρτηθείσας σύμβασης υποθήκης, η νομιμότητα της οποίας δεν αμφισβητείται. Πρόκειται για 2 εντελώς διαφορετικά ζητήματα, τα οποία εντέχνως περιπλέκει ο ομνύων. Αναφορικά με το ποσό των Λ.Κ. 280.000 στο οποίο κάνει λόγω ο ομνύων, αυτό αποτελεί άλλου είδους συναλλαγή που δεν σχετίζεται με τη σύναψη των επίδικων συμβάσεων δανείων και υποθηκών. Κατ' επέκταση των πιο πάνω, δεδομένου ότι ο Αιτητής δεν αμφισβητεί το οφειλόμενο ποσό, κρίνω ότι η κυρίως αγωγή δεν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Παρόμοια ζητήματα είχαν εγερθεί στην πρόσφατη Αίτηση ημερ. 10/10/2018 για έκδοση προσωρινού διατάγματος στο πλαίσιο της υπόθεσης Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Chr Karaolis Developments Ltd κ.α,[4] όπου ειπώθηκαν από την Έντιμη Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ στην απόφαση της ημερ. 07/11/2018 τα εξής: «.είναι παραδεκτή η οφειλή της Αιτήτριας πλην όμως απομένει ο καθορισμός του ακριβούς οφειλόμενου ποσού. Τέτοιες όμως τοποθετήσεις αναιρούν ή τουλάχιστον αποδυναμώνουν τους λοιπούς ισχυρισμούς και τοποθετήσεις του ενόρκως δηλούντος στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης αλλά και της ανταπαίτησης περί ακυρότητας όλων των επίδικων συμφωνιών και κατ' επέκταση περί μη δυνατότητας απαίτησης και είσπραξης οποιουδήποτε ποσού δυνάμει αυτών. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, διαφαίνεται πως η ίδια η Αιτήτρια περιορίζει τις δικές της θέσεις και αξιώσεις αφενός στην αναγνώριση της οφειλής και αφετέρου στην αμφισβήτηση μόνο του ύψους αυτής. [...] τελικώς το μόνο επίδικο θέμα στην Αγωγή διαφαίνεται να είναι το ύψος του οφειλόμενου ποσού. [.] Από τα πιο πάνω, καθίσταται πρόδηλο πως οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου 3 επί αυτού του ζητήματος ουσιαστικά άπτονται της νομιμότητας των συγκεκριμένων όρων και της ορθότητας του υπολογισμού του οφειλόμενου ποσού, χωρίς όμως να συνδέονται και αφορούν στην ακυρότητα του συνόλου της όποιας συμφωνίας και στην παρεμπόδιση της Τράπεζας να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό και ή στην απάλειψη της όποιας οφειλής και απαίτηση της Τράπεζας δυνάμει των επίδικων συμφωνιών. Πέραν του γεγονότος πως οι όποιοι ισχυρισμοί του Εναγόμενου 3 για το θέμα του τόκου απολήγουν τελικώς στον υπολογισμό του τελικού οφειλόμενου ποσού, σημειώνω πως δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε εμπεριστατωμένη μελέτη από ειδικό. [.] Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, και για σκοπούς της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας το Δικαστήριο θεωρεί πως η Αιτήτρια δεν κατάφερε να καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αναφορικά με τις αξιώσεις για ακυρότητα των συμφωνιών παροχής διευκολύνσεων και υποθήκης παρά μόνο αναφορικά με το θέμα του υπολογισμού του τόκου και του ακριβούς ύψους της τελικής οφειλής». Επίσης, στην απόφαση του Έντιμου Π.Ε.Δ. Παναγιώτου ημερ. 11/09/2018 για έκδοση προσωρινού διατάγματος στα πλαίσια της υπόθεσης F.K.S. Trading Company Ltd κ.α ν. Hellenic Bank,[5] όπου ειπώθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «.ακόμα και στην περίπτωση που αποδειχθεί από τις ενάγουσες ότι υπήρχαν παράνομες χρεώσεις, η θεραπεία δεν θα είναι η ακύρωση της σύμβασης εγγύησης αλλά η επιστροφή των ποσών που χρεώθηκαν παράνομα. Με την ένορκη δήλωση της αίτησης, υποστηρίζεται ότι οι παράνομες χρεώσεις συμπαρασύρουν σε ακυρότητα την σύμβαση εγγύησης. Η θέση όμως αυτή δεν έχει υποστηριχθεί με νομικά επιχειρήματα. Κρίνω ως εκ τούτου ότι δεν έχει αποδειχθεί η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για ορατή πιθανότητα επιτυχίας του αιτήματος ακύρωσης των εγγυητικών συμβάσεων. Σημειώνεται επίσης ότι η δανειακή σύμβαση και το γεγονός ότι οφείλονται κάποια ποσά στην εναγόμενη τράπεζα δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί από πλευράς αιτήτριας. Αυτό που στην ουσία ισχυρίζεται η αιτήτρια, είναι την επιβολή παράνομων χρεώσεων στην επίδικη δανειακή σύμβαση. Η θεραπεία σε περίπτωση απόδειξης του ισχυρισμού αυτού δεν είναι η ακύρωση της σύμβασης εγγύησης αλλά η επιδίκαση αποζημιώσεων στο ύψος των παράνομα επιβληθέντων χρεώσεων». Οι πιο πάνω αποφάσεις αφορούν σε υποθέσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, μέσα στο πλαίσιο των οποίων αμφισβητούνταν οι τρόποι χρέωσης και το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν αμφισβητείται η οφειλή, επομένως δεν αποδέχθηκε ότι πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση. Πόσω δε μάλλον στην υπό κρίση περίπτωση, που το αντικείμενο της κυρίως αγωγής δεν είναι καν η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων. Ως εκ των ανωτέρω, κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει σοβαρή και συζητήσιμη υπόθεση στην αγωγή του, ούτε καλές πιθανότητες επιτυχίας. Επομένως οι δύο πρώτες προϋποθέσεις δεν έχουν εκπληρωθεί. Παρόλη την πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις θα προχωρήσω και θα εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση. Οι αξιώσεις του Αιτητή είναι χρηματικής φύσεως και αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του. Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα, ο Αιτητής διεκδικεί, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις, επιστροφή χρημάτων και διαγραφή μεταφοράς συγκεκριμένου ποσού. Επομένως, ακόμα και αν αποφάσιζα πιο πάνω ότι υπάρχει σοβαρή υπόθεση και καλές πιθανότητες επιτυχίας, είναι αδιαμφισβήτητο ότι το όλο θέμα είναι καθαρά χρηματικής φύσεως. Έστω και εάν ήθελε διαφανεί σε μεταγενέστερο στάδιο πως ο Αιτητής τυχόν υπέστη ή θα υποστεί ζημιά αυτή θα συνιστά αποκλειστικά και μόνο οικονομική ζημιά η οποία μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλει. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν τέθηκαν από τον Αιτητή ισχυρισμοί ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και οι σχετικές αναφορές της ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή στην αγόρευση της δεν εξομοιώνονται με μαρτυρία και παρέμειναν αόριστες. Περαιτέρω, δεν μπορεί ο Αιτητής να ισχυρίζεται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτόν ή την εναγόμενη 1 από τη στιγμή που το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο υποθηκεύτηκε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση δίδοντάς της έτσι το δικαίωμα δυνάμει της Σύμβασης Υποθήκης να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο για την είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους, ένεκα της παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες είναι παραδεκτές από τον ίδιο. (βλ. πρόσφατη απόφαση του Έντιμου Δ. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. στην Αίτηση-Έφεση αρ. 182/2018,[6] όπου ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Στην υπό συζήτηση υπόθεση, ως έχει ήδη σημειωθεί, η αιτήτρια εταιρεία κάνοντας προφανώς χρήση των αναφαίρετων πιο πάνω δικαιωμάτων της, διάθεσε τη συγκεκριμένη ακίνητη της περιουσία, παραχωρώντας την μέσω της Δήλωσης Υποθήκης ΥΧΧΧ και της σχετικής Σύμβασης Υποθήκης, ήδη από τις 18.02.2007, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας, για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων σε άλλο πρόσωπο». Σχετική είναι και η υπόθεση F.K.S. Trading Company Ltd κ.α ν. Hellenic Bank,[7] όπου ειπώθηκαν από τον Έντιμο κ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. μεταξύ άλλων, τα εξής: «Αλλά ούτε και η τρίτη προϋπόθεση για αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο έχει αποδειχθεί. Όπως επίσης πολύ σωστά επισημάνθηκε από την συνήγορο της εναγόμενης τράπεζας, η ζημιά που θα υποστεί η αιτήτρια, σε περίπτωση που πετύχει στην αγωγή της, θα μπορούσε να αποζημιωθεί με την καταβολή αποζημίωσης στο ύψος των κατ' ισχυρισμών παρανόμως επιβληθέντων χρεώσεων». Με τα πιο πάνω ευθυγραμμίστηκε και η Έντιμη Δικαστής Χ''Γιάννη Π.Ε.Δ. σε πρόσφατη απόφασή της στην 1885/18 Λατομεία Τοχίνης Αδελφοί Ερωτοκρίτου Λίμιτεδ κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Limited ημερ. 02/11/2018, όπου αποφάσισε επίσης ότι δεν πληρείται η 3η προϋπόθεση, καθώς οι Αιτητές μπορούσαν να αποζημιωθούν σε χρήμα, παρόλο που οι ισχυρισμοί που προέβαλλαν στην αγωγή τους αφορούσαν υπερχρεώσεις των επίδικων λογαριασμών. Σύμφωνα με τα ανωτέρω κρίνω ότι δεν πληρείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32. Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων, το Δικαστήριο εξετάζει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Εν προκειμένω, το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο να αποστερηθεί η Καθ' ης η Αίτηση της δυνατότητας και του δικαιώματος ανάκτησης των οφειλόμενων ποσών, στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο και η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης, με αποτέλεσμα τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης να είναι υπέρμετρα και δυσανάλογα επαχθής για την Καθ' ης η Αίτηση. Σχετική είναι και η απόφαση του κ. Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση F.K.S. Trading Company Ltd κ.α ν. Hellenic Bank, αρ. αγωγής 1417/18 Ε.Δ. Λευκωσίας στην οποία ανέφερε τα ακόλουθα: «Για τους ίδιους λόγους κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Κατά την κρίση μου, η ζημιά που θα υποστεί η εναγόμενη σε περίπτωση έκδοσης του διατάγματος με την αφαίρεση του δικαιώματός της να προχωρήσει σε εκτέλεση συμβατικής εμπράγματης εξασφάλισης, είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζημιά που θα υποστεί η αιτήτρια σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος. Αυτό, γιατί όπως προαναφέρθηκε, η ζημιά αυτή θα μπορούσε σαφώς να αποζημιωθεί σε χρήμα από την πλευρά της αναγόμενης τράπεζας». Παρόμοια ήταν η προσέγγιση της κας Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. στην αγωγή αρ.1885/18 Ε.Δ. Λευκωσίας στην υπόθεση Λατομεία Τόχνης Αδελφοί Ερωτοκρίτου Λίμιτεδ κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Limited, στην οποία ανέφερε τα ακόλουθα: «Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Και τούτο γιατί κατά την κρίση μου, η ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση οριστικοποίησης των εκδοθέντων Διαταγμάτων με την αφαίρεση του συμβατικού δικαιώματος τους να προχωρήσουν με την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές, λαμβανομένης υπόψη της κατάληξης του Δικαστηρίου ότι αυτοί σαφώς θα μπορούν να αποζημιωθούν από τους Καθ' ων η Αίτηση». Εν προκειμένω, το ισοζύγιο της ευχέρειας κρίνω ότι γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, διότι η Καθ' ης η Αίτηση θα αποστερηθεί της δυνατότητας και του δικαιώματος ανάκτησης των οφειλόμενων ποσών, στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο, το Σύνταγμα και των δικαιωμάτων που ήδη κατέχει βάσει της Σύμβασης Υποθήκης. Με την ενδιάμεση αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, επιδιώκεται η διατήρηση του υφιστάμενου status quo, το οποίο απειλείται. Ωστόσο, το υφιστάμενο status quo αφορά την διατήρηση της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης με την οποία ήδη παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα επί του ακινήτου προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία δεν επιδιώκει να ανατρέψει, αλλά να εφαρμόσει τα δικαιώματά της στη βάση των συμφωνηθέντων και του ισχύοντος status quo. Στη βάση της πιο πάνω ανάλυση συμπερασματικά καταλήγω ότι: - Ο Αιτητής δεν έχει locus standi και/ή δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει συμφέρον να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. - Οι αξιώσεις της κυρίως αγωγής είναι άσχετες με τις αξιώσεις της παρούσας αίτησης. - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του αρ. 32 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. - Οι αξιώσεις του Αιτητή στην αγωγή μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα. - Οι ισχυρισμοί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση δεν μπορούν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της παρούσας Αίτησης η οποία εξετάζεται αυστηρά μέσα στο δικό της νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο. - Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω πιστεύω ότι απαντώνται και οι σχετικές αιτιάσεις τις οποίες ο αιτητής προέβαλε προς υποστήριξη της αίτησης του. Καταλήγω επομένως να απορρίψω την αίτηση με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: αίτηση για απαγόρευση ή αναστολή εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του N. 9/1965 [1] Βλ. Αίτηση - Έφεση αρ. 206/2018 Ε.Δ. Λεμεσού Marios Nicolaou Developers κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ & Αίτηση - Έφεση αρ. 159/2018 Ε.Δ. Πάφου Νίκος Μηνά Ματθαίου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. [2] Salomon v A Salomon & Co Ltd [1896] UKHL 1, [1897] AC 22. [3] Odysseos v Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557 & ΚΟΤ ν Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ
  1. [4] Αριθμός Αγωγής: 3299/2015 Ε.Δ. Λεμεσού [5] Αριθμός Αγωγής: 1417/2018 Ε.Δ. Λευκωσίας. [6] Αίτηση-Έφεση αρ. 182/2018 Ε.Δ. Λευκωσίας Vatikano Pizza Ltd ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 17.08.
  2. [7] Αριθμός Αγωγής: 1417/2018 Ε.Δ. Λευκωσίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.