ZHAO ν. AFX CAPITAL MARKETS LTD, Αρ. Αγωγής:1835/2018, 20/3/2019

(1), 14, 15(ε), 15(ζ), 17 και 26 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων οι αίτηση και αφορούν τις δήθεν αθέμιτες και/ή αντισυμβατικές πρακτικές του αιτητή, οι οποίες όπως ισχυρίζονται οδήγησαν στη μη πληρωμή των οφειλόμενων προς τον αιτητή. Διαψεύδει επίσης τον ισχυρισμό των καθ' ων η αίτηση ότι ο αιτητής ουδέποτε έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμ. 4 στην ένορκη δήλωση) που ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση ότι του απέστειλαν. Αντίθετα είναι η θέση του αιτητή ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι εκ των υστέρων σκέψεις των καθ' ων η αίτηση οι οποίες επινοήθηκαν με μοναδικό σκοπό να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Η νομική βάση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης είναι ουσιαστικά η ίδια και στηρίζονται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.38, Δ.39, Θ.1,2, Δ.48 Θ 1, 2, 3, 4

(2)και 9 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση τους οποίους για σκοπούς εύκολης αναφοράς κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει τους παραθέτω αυτολεξεί: « 1. Ο αιτητής δεν έχει δείξει ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και των κανονισμών για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

1. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή ελλιπής και/ή αόριστη και δεν δικαιολογεί και/ή δεν μπορεί να στηρίξει το αίτημα του αιτητή και/ή δεν αποκαλύπτει λόγο και/ή επαρκή και/ή βάσιμο και/ή νόμιμο και/ή εύλογο και/ή καλό λόγο ως προς το γιατί η υπό εξέταση αίτηση να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα η υπό εξέταση αίτηση να παραμένει αδικαιολόγητη, καταχρηστική, ατεκμηρίωτη και αβάσιμη.
2. Με την υπό εξέταση αίτηση γίνεται προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμών, οι οποίοι ήταν σε γνώση του αιτητή από την αρχή της διαδικασίας, και τους οποίους ο αιτητής θα μπορούσε να προβάλει και/ή να περιλάβει στην αίτηση του ημερομηνίας 13.08.2018 και/ή εξ'αρχής και/ή στην αρχή της διαδικασίας και δε δικαιολογείται με οποιονδήποτε τρόπο να έρχεται οι αιτητής στο στάδιο αυτό και να επιδιώκει να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς.
3. Τυχόν έγκριση της υπό εξέταση αίτησης του αιτητή δεν θα προσθέσει τίποτα και/ή τίποτα ουσιαστικό στην αίτηση του και/ή οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να προσθέσει ο αιτητής δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή του επί της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα και/ή στις διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην εξέταση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου καθώς και του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας νόμου, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση αμφισβητούμενων ισχυρισμών.
4. Δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την στιγμή που το δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία στην μονομερή αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 13.08.2018 στη βάση της μαρτυρίας και/ή των ισχυρισμών που είχε ενώπιον του ούτε είναι επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία απλώς να απαντά ή να απορρίπτει την εκδοχή των καθ'ων η αίτηση και/ή δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική αξία της εκδοχής των καθ'ων η αίτηση στο παρόν στάδιο καθώς το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς.
5. Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και εν πάση περιπτώσει ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του N. 14/60 και άρθρου 9 του κεφ. 6 και/ή κατά πόσο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί.
6. Οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να εισάξει ο αιτητής διά της προτιθέμενης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν σχετίζονται με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του N. 14/60 και/ή δεν συνδέονται με την επιτυχία της αίτησης του αιτητή και/ή δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για οριστικοποίηση των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων.
7. Η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου και/ή των κανόνων της απόδειξης και/ή ο αιτητής επιχειρεί να εισάξει με μαρτυρία το περιεχόμενο του ισχυριζόμενου βίντεο, η ύπαρξη και/ή η γνησιότητα του οποίου αμφισβητείται από τους καθ'ων η αίτηση και/ή το οποίο λήφθηκε παράνομα και/ή κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων της διευθύντριας των Καθ'ων η αίτηση και/ή των Καθ' ων η αίτηση». Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης τίθεται με ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αγωγή κα XXXXX Αχιλλέως ημερ. 2.11.2018, η οποία υποστηρίζει ότι η μαρτυρία σε σχέση με το βίντεο δεν μπορεί να εισαχθεί με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση καθώς δεν είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου και των κανόνων της απόδειξης καθώς ο αιτητής επιχειρεί να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου μαρτυρία για το περιεχόμενο του ισχυριζόμενου βίντεο, η ύπαρξη και η γνησιότητα του οποίου αμφισβητείται, και το οποίο λήφθηκε παράνομα και κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων της διευθύντριας των καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά την απλή άρνηση των ισχυρισμών που διαλαμβάνονται στις παραγράφους 12

(1), 14, 15(ε), 15(ζ), 17 και 26 της ένορκης δήλωσης των εναγομένων αναφέρει ότι δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία απλώς να απαντά ή να απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς. Ο αιτητής δεν έχει δείξει ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Με την υπό εξέταση αίτηση γίνεται προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμών, οι οποίοι ήταν σε γνώση του αιτητή από την αρχή της διαδικασίας, και τους οποίους ο αιτητής θα μπορούσε να προβάλει ή να περιλάβει στην αίτηση του ημερομηνίας 13.08.2018 ή στην αρχή της διαδικασίας και δε δικαιολογείται με οποιονδήποτε τρόπο να έρχεται ο αιτητής στο στάδιο αυτό και να επιδιώκει να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς. Τυχόν έγκριση της αίτησης δεν θα προσθέσει τίποτα ουσιαστικό στην αίτηση του καθώς οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να προσθέσει ο αιτητής δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή του επί της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα. Επίσης, στις διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην εξέταση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου καθώς και του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας νόμου, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση αμφισβητούμενων ισχυρισμών. Περαιτέρω ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την στιγμή που το δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία στη μονομερή αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 13.08.2018 στη βάση της μαρτυρίας και/ή των ισχυρισμών που είχε ενώπιον του. Τέλος, ότι δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και εν πάση περιπτώσει ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του N. 14/60 και του άρθρου 9 του Κεφ.6 και κατά πόσο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους πιο πάνω καταγεγραμμένους εκατέρωθεν ισχυρισμούς των ενόρκων δηλώσεων. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει, από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί αυτής της φύσης αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: H Δ.48 Κ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελεί τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται η αίτηση. Προνοεί ότι το Δικαστήριο μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση τέτοιας αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 ΑΑΔ 510 αποφασίστηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επίσης τέτοια άδεια δίδεται εάν υπάρχει καλός λόγος. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα,

(2010)δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων αλλά για διευκρινήσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Προκύπτει από τη νομολογία ότι δεν δίδεται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης και ο αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο, με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή, γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης τους, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Η θέση αυτή, υποστηρίζεται από τα όσα αναφέρθηκαν στην Αγ. Ναυτοδικείου 151/98, με ημερ. 4.12.2010, Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) LTD v. Του Πλοίου LIPA από τον Νικήτα Δ. (όπως ήταν τότε): «Ο δικηγόρος του πλοίου διαφωνεί. Εισηγείται πως δεν είναι αυτό το σωστό πλαίσιο της υπόθεσης. Το θέμα είναι αν, όπως εξηγεί, αφού το διάταγμα σύλληψης εκδόθηκε μονομερώς, υπάρχει μεταγενέστερα δικαίωμα για πρόσθετη ή συμπληρωματική μαρτυρία προς αναπλήρωση οποιουδήποτε κενού στη μαρτυρία που θα δικαιολογούσε χορήγηση του διατάγματος. Η μόνη σχετική μαρτυρία είναι εκείνη που παρουσιάζεται για πρώτη φορά και η οποία επηρεάζει την κρίση του δικαστηρίου. Η νομολογία αφορά αιτήσεις για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό.Η αρχή όμως είναι η ίδια. Με παρέπεμψε δε στις ακόλουθες τρεις υποθέσεις: Luis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ. κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 στις σελ. 1455 και 1463, Sons of Afif Yamout κ.α. ν. Schiffahrts Ges Elbe M.B.H. & Co

(1994)1 A.A.Δ. 191 σελ. 193, 194 και στην Αίτηση για Αναθεώρηση στην αγωγή ναυτοδικείου αρ. 157/90 Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. ημερ. 30/5/96. ............................. Δέχομαι την εισήγηση ότι η αρχή που εφαρμόστηκε στις υποθέσεις στις οποίες βασίστηκε ο δικηγόρος του πλοίου είναι ευρύτερης εμβέλειας. Δεν περιορίζεται σε αιτήσεις για άδεια επίδοσης αγωγής στην αλλοδαπή. Το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των περιπτώσεων είναι η εξασφάλιση προσωρινής προστασίας μονομερώς. Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο. Η θέση που διατύπωσε υποστηρίζεται, πιστεύω, από την απόφαση Luis Vuitton, ανωτέρω. Στη σελ. 1453 αναφέρεται ότι: "Ενδιάμεση αίτηση - Τα γεγονότα που την θεμελιώνουν πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη ή ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση - Δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή, ή η καταχώρηση πρόσθετων ενόρκων δηλώσεων." Ομοίως στην υπόθεση Sons of Afif Yamout, ανωτέρω, υπογραμμίστηκε ότι υπό παρόμοιες συνθήκες (σελ. 191): "Δεν μπορεί η μαρτυρία να συμπληρωθεί από μαρτυρία που προσκομίζει ο αντίδικος για υποστήριξη ένστασης του στην έκδοση ή συνέχιση του διατάγματος"». Σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Σ' ότι δε αφορά την ουσία της για προσκόμιση πρόσθετης μαρτυρίας με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» όπως επισημαίνει ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, όπου όμως αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened"). Σύμφωνα με τη νομολογία δεν παρέχεται, άδεια, όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία αποσκοπεί στο να απαντήσει με το να απορρίψει απλά την εκδοχή του αντιδίκου που κρίνεται ως ανυπόστατη, δεν είναι αποδεκτή, αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία σ' αυτό το στάδιο. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο, στα πλαίσια διαδικασίας εξέτασης οριστικοποίησης ή μη, εκδοθέντων μονομερώς προσωρινών διαταγμάτων, δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα σε σχέση με αυτή. Το τι συνιστά «καλό λόγο» εξετάζεται υπό το πρίσμα του τι προτίθεται ο αιτών διάδικος να παρουσιάσει, απαντητικά / αντικρουστικά ή/και συμπληρωματικά, ως μαρτυρία και εάν η εν λόγω μαρτυρία ήταν εφικτό ή / και εάν θα ήταν πιο δίκαιο για τον ενιστάμενο, να παρουσιαζόταν με την αρχική ένορκη δήλωση του αιτητή. Καθοδηγητικά, όσον αφορά το θέμα αυτό, είναι και τα όσα λέχθηκαν επί του θέματος από τον κ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Πολιτική Αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό αναφοράς 8869/05, Mathew Shaw κ.ά. v. Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.02.2007 «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, κρίνω ότι συντρέχουν καλοί λόγοι για να παρασχεθεί άδεια περιορισμένη άδεια και διαμορφωμένη κατά τρόπο που πράγματι αυτή να συνάδει με τις αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία μας, έτσι ώστε ο αιτητής να απαντήσει αναφορικά με κάποια ζητήματα που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση. Σε σχέση με τους λόγους που κρίνεται αναγκαίο να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση, μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι, με την εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα απαντώνται παραπλανητικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται από την άλλη πλευρά, που δεν μπορούσε να προβλεφθεί ότι θα προβάλλονταν και που δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητοι. Πρόκειται για τους ισχυρισμούς στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της κας XXX Mazzacco ημερομηνίας 14.09.2018, η οποία συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 13.08.2018 όπου γίνεται αναφορά στη συνάντηση μεταξύ του αιτητή και της ενόρκως δηλούσας στην Σαγκάη περί τον Μάρτιο του 2018. Η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι αυτή η συνάντηση πραγματοποιήθηκε κατόπιν δικής της επιμονής, κάτι που επιθυμεί να διαψεύσει η πλευρά του αιτητή όπως και όσα κατ' ισχυρισμό λέχθηκαν σε αυτή τη συνάντηση. Αντί αυτών προβάλλει τον ισχυρισμό ότι στις 23.03.2018 ο ίδιος είχε επισκεφθεί τους καθ' ων η αίτηση για να τους παραδώσει απλώς και μόνο προειδοποιητική επιστολή (Τεκμ. 2 στην Ένορκη Δήλωση) πριν την καταχώρηση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και περιγράφει τι έγινε σε αυτή τη συνάντηση με την άρνηση της κας XXX Mazzacco, διευθύνουσας συμβούλου των καθ' ων η αίτηση να παραλάβει την εν λόγω επιστολή την οποία της την άφησε στην παρουσία της. Τα ως άνω κρίνω ότι μπορεί να γίνουν αποδεκτά και θα επιτρέψω όπως καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση με αυτό το περιεχόμενο και μόνο. Τα υπόλοιπα περί βιντεογράφησης εν αγνοία της κας Mazzacco όπως και το περιεχόμενο του βίντεο ασφαλώς και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά όπως και η περιγραφή του τι παρουσιάζεται σε αυτό το βίντεο από την ενόρκως δηλούσα κα Παπαθωμά για τους λόγους που και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν, της παράβασης δηλαδή Συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των καθ' ων η αίτηση και της κας XXX Mazzacco. Δεν θα αποδεχθώ επίσης όσα επιθυμεί ο αιτητής να προβάλει σε σχέση με τους ισχυρισμούς των παραγράφων 12

(1), 14, 15(ε), 15(ζ), 17 και 26 της ένορκης δήλωσης των καθ' ων η αίτηση όπου οι καθ' ων οι αίτηση προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς σε σχέση με δήθεν αθέμιτες και/ή αντισυμβατικές πρακτικές του αιτητή, οι οποίες όπως ισχυρίζονται οδήγησαν στην μη πληρωμή των οφειλόμενων προς τον αιτητή. Υπάρχει επίσης ο ισχυρισμός ότι οι καθ' ων η αίτηση προειδοποίησαν τον αιτητή ότι θα κατακρατούσαν τα ποσά που δικαιούτο μέχρι να ξεκαθαρίσει ο ίδιος πειστικά το θέμα που προέκυψε. Είναι η θέση του αιτητή ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ευσταθούν, είναι παραπλανητικοί και γι' αυτό θα πρέπει να απαντηθούν για να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ουδέποτε οι καθ' ων η αίτηση ανέφεραν κάτι τέτοιο σε αυτόν πριν την καταχώρηση της ένστασης τους, και ο αιτητής ουδέποτε έλαβε το ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμ. 4 στην ένορκη δήλωση) που ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση ότι του απέστειλαν. Αντίθετα είναι η θέση του ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι εκ των υστέρων σκέψεις των καθ' ων η αίτηση οι οποίες επινοήθηκαν με μοναδικό σκοπό να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Τα ως άνω όμως που επιχειρείται να εισαχθούν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση κρίνω ότι απλώς απαντούν στους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση και ενδεχομένως να άπτονται της ουσίας της διαφοράς των μερών που θα μπορούσαν να είχαν προβληθεί στην αρχική ένορκη δήλωση εφόσον ήταν σε γνώση του, ισχυρισμοί που σε κάθε περίπτωση εδώ δεν θα τύχουν εις βάθος αξιολόγησης καθώς το Δικαστήριο κατά τη διαδικασία εξέτασης οριστικοποίησης ή μη του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος, δεν θα προβεί σε κρίση επί της ουσίας της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα σε σχέση με αυτή. Επομένως κρίνω ότι δεν συνιστούν «καλό λόγο» στην έννοια του Κανονισμού όπως και της ερμηνείας που έτυχε από τη νομολογία μας για να επιτραπούν να εισαχθούν. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης 6 ότι δεν στοιχειοθετείται εξαιρετική ή ειδική περίπτωση να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου συμφωνώ με την πλευρά του αιτητή ότι σύμφωνα με τους θεσμούς και τη νομολογία η οποία παρατίθεται ανωτέρω, η μοναδική προϋπόθεση για την παροχή άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ύπαρξη καλού λόγου και όχι η ύπαρξη εξαιρετικών ή ειδικών περιστάσεων όπως ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου ο ως άνω λόγος ένστασης κρίνεται ως αβάσιμος και απορρίπτεται. Με τους λόγους ένστασης 4 και 7 οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να εισάγει ο αιτητής δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή του επί της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα και δεν σχετίζονται με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και του άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και/ή δεν συνδέονται με την επιτυχία της αίτησης του αιτητή και/ή η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων. Συμφωνώ και με όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγείται ότι με την υπό εξέταση αίτηση γίνεται προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμών, οι οποίοι ήταν σε γνώση του αιτητή από την αρχή της διαδικασίας, και τους οποίους ο αιτητής θα μπορούσε να προβάλει στην αρχική του αίτηση στη βάση της οποίας εξασφάλισε και το προσωρινό διάταγμα και δεν δικαιολογείται στο στάδιο αυτό να επιδιώκει να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς. Ο αιτητής επιχειρεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση που διαλαμβάνονται στις παρ. 12

(1),14,15(ε),15(ζ), 17 και 26 της ένορκης δήλωσης της κας XXX Mazzacco με το να αρνηθεί ή να απορρίψει απλά την εκδοχή των καθ' ων η αίτηση, πράγμα που δεν μπορεί να επιτραπεί. Επομένως κρίνω ότι ο σχετικός λόγος ένστασης συνάδει απόλυτα με τις αρχές της νομολογίας μας στις οποίες έκανα αναφορά πιο πάνω και ως εκ τούτου θα απορρίψω την αίτηση ως προς αυτό το μέρος της. Ο λόγος ένστασης 8 έχει ήδη σχολιαστεί πιο πάνω και αφορά την εισαγωγή ως μαρτυρίας όσων προκύπτουν από βιντεογράφηση της σκηνής της συνάντησης στην Σαγκάη τα οποία ήδη έκρινα ότι δεν μπορεί να επιτραπεί η εισαγωγή τους. Συνοψίζοντας, εγκρίνεται η αίτηση ως προς ένα μέρος της και δίδεται άδεια όπως καταχωριστεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση κατά τα ανωτέρω όπου ο αιτητής θα προβάλει τον ισχυρισμό του ότι η συνάντηση στην Σαγκάη δεν έγινε με επιμονή των καθ' ων η αίτηση και θα προβάλει τη δική του εκδοχή για το που αποσκοπούσε αυτή και τι συνέβη κατά τη διάρκεια της. Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση πετυχαίνει ως προς το ως άνω ζήτημα και αποτυγχάνει στα υπόλοιπα. Επομένως ανάλογη θα είναι και η διαταγή μου ως προς τα έξοδα. Επιδικάζεται το ½ των εξόδων υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για παροχή άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο