← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Δημοσθένους κ.α., Αγωγή Αρ. 4233/2014, 28/3/2019

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Δημοσθένους κ.α., Αγωγή Αρ. 4233/2014, 28/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A171 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4233/2014 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας -και-

  1. XXXX Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
  2. XXXX Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
  3. XXXX Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
  4. G. Demosthenous Properties Ltd, εκ Λεμεσού Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 22.1.2019 Ημερ.: 28.3.2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ε. Χατζηστερκώτη για Χριστοφόρος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 - 4 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Στ. Γεωργίου για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνέταιροι ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 7.10.2014 με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Με αυτή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 - 4 ποσό €904.574,85 χρεωστικό υπόλοιπο σε τρεχούμενο λογαριασμό με τόκο προς 9,25% ετησίως επί του ποσού των €885.463,59 από 23.9.2014 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Αξιώνει ακόμα την εκποίηση πέντε υποθηκών και όπως τα έσοδα από την πώληση των ακινήτων διατεθούν έναντι ή προς εξόφληση του χρέους. Αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης το ιστορικό του επίδικου τρεχούμενου λογαριασμού επ' ονόματι του Εναγόμενου 1, με παραπομπή στις κατά καιρούς συμφωνίες αύξησης, μείωσης και επανέγκρισης του ορίου με τελευταία τη συμφωνία 22.8.2007, με την οποία το όριο αυξήθηκε σε €34.172,03 (Λ.Κ.20.000). Η Εναγόμενη 2 ενάγεται ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 δυνάμει εγγράφων εγγυήσεων που υπόγραφε κατά καιρούς όταν καταρτίζονταν συμφωνίες αύξησης, μείωσης και επανέγκρισης του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού. Την Εναγόμενη 2 αφορούν και τρεις υποθήκες (ΥXXXX/2005, ΥXXXX/2007 και ΥXXXX/2007). Τον Εναγόμενο 3 αφορά μια υποθήκη (ΥXXXX/2008) και την Εναγόμενη 4 επίσης μια υποθήκη (ΥXXXX/2008). Αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης ότι οι υποθήκες παραχωρήθηκαν ως αντάλλαγμα της αποδοχής της Τράπεζας να παραχωρήσει στον Εναγόμενο 1 δάνειο και για κάθε υποθήκη αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία. Καμιά αναφορά σε δάνεια δεν γίνεται στην Έκθεση Απαίτησης. Εάν αυτό που εννοείται είναι ο τρεχούμενος λογαριασμός, και πάλι οι ημερομηνίες που καταγράφονται δεν ανταποκρίνονται σε καμιά από τις συμφωνίες αύξησης, μείωσης ή επανέγκρισης του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού. Οι Εναγόμενοι 1 - 4 καταχώρισαν εμφάνιση την 26.11.2014 με τους ίδιους δικηγόρους. Παραδόξως δεν καταχώρισαν κοινή Έκθεση Υπεράσπισης. Καταχωρίστηκαν δύο Εκθέσεις Υπεράσπισης την 19.5.2015, η μια εκ μέρους του Εναγόμενου 1 και η άλλη εκ μέρους των Εναγομένων 2 -
  5. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου εναγόμενοι στην ίδια αγωγή έχουν θέσεις που συγκρούονται μεταξύ τους, μόνο που σε τέτοια περίπτωση συνήθως δεν ενδείκνυται οι ίδιοι δικηγόροι να εκπροσωπούν όλους τους εναγόμενους. Από τα όσα παρατηρούνται στη συνέχεια προκύπτει ότι κανένα καλό λόγο δεν εξυπηρετούσε η καταχώριση διαφορετικών Εκθέσεων Υπεράσπισης εκ μέρους των Εναγομένων. Απαντήσεις και στις δύο Υπερασπίσεις καταχωρίστηκαν την 11.12.2015 και η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 27.1.
  6. Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης εγγράφων από τον Εναγόμενο 1 εκ μέρους όλων των Εναγομένων έγινε την 16.3.2016 και από την Τράπεζα την 30.6.
  7. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση την 11.10.
  8. Στη συνέχεια ορίστηκε τρεις φορές για οδηγίες για σκοπούς διευθέτησης, χωρίς επιτυχία για να επαναοριστεί για ακρόαση την 20.12.
  9. Την 20.12.2017 αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου και επαναορίστηκε για ακρόαση την 6.11.
  10. Αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος της Τράπεζας που είχε καταχωρίσει αίτηση για συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 3487/2014 εναντίον των ιδίων διαδίκων. Η αίτηση συνένωσης ορίστηκε γι' ακρόαση την 22.1.2019, όμως αναβλήθηκε αφού την ίδια ημέρα καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση για τροποποίηση των Υπερασπίσεων που ορθά θα έπρεπε να εκδικαστεί πρώτη. Με την υπό κρίση Αίτηση ζητείται η τροποποίηση τόσο της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1, όσο και η Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 - 4 ώστε να προστεθούν διάφοροι ισχυρισμοί αλλά και ανταπαιτήσεις. Οι προσθήκες που επιζητούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 καλύπτουν 11 σελίδες, ενώ προσθήκες που επιζητούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 - 4 άλλες
  11. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 22.1.2019 του Εναγόμενου
  12. Η Τράπεζα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 9 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 14.2.2019 του Κωνσταντίνου Χωραΐτη, υπαλλήλου της. Εφαρμόζεται η Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση της την 6.2.2015 που προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρεται πως: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Στην Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 704, 707, αναφέρεται ότι η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση, σημειώνεται, αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην Ανδριανή Αρακελιάν, διαχεδιρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Harutuje L. Arakelian v. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των εξαρτώμενων της Εταιρειών κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A87, Π.Ε. Αρ. 51/2012, ημερ. 11.2.2016 αναφέρεται ότι: «Οι αρχές που διέπουν το θέμα δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Κατά κανόνα παρέχεται άδεια για τροποποίηση εκτός αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι ο Αιτητής ενεργεί κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων. Άδεια για τροποποίηση μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης ώστε όλα τα επίδικα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων για το ίδιο θέμα να εκδικαστούν σε μια διαδικασία. Με βάση τη λεγόμενη σύγχρονη τάξη της νομολογίας, επιτρέπονται τροποποιήσεις ακόμη και όταν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Τελικά με την πάροδο των χρόνων η προσέγγιση της νομολογίας στο θέμα της τροποποίησης έγινε αρκετά φιλελεύθερη ώστε να εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης με βάση το σύνολο των περιστατικών της κάθε υπόθεσης.» Ωστόσο, όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, 562). Η Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1 που υποστηρίζει την Αίτηση αποτελείται από 24 σελίδες αφού επέλεξε να αποτυπώσει το περιεχόμενο των προσθηκών που επιδιώκονται και στις δύο Εκθέσεις Υπεράσπισης. Αναφέρει ότι: «
  1. Μετά από επικοινωνία που είχαμε με τους δικηγόρους μας μόλις πρόσφατα ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης και την προετοιμασία της υπόθεσης μας για ακρόαση και μετά από προσεχτική εκ νέου μελέτη όλης της υπόθεσης, οι δικηγόροι μας διαπίστωσαν ότι εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους δεν έχουν τεθεί στην Έκθεση Υπεράσπισης, τα σωστά γεγονότα και τα πραγματικά περιστατικά της παρούσης αγωγής και λεπτομέρειες σε σχέση με αυτά καθώς και ισχυρισμοί άμεσα σχετιζόμενοι με τα επίδικα θέματα και ότι δεν έχει τεθεί ανταπαίτηση.
  2. Συγκεκριμένα και κατόπιν των ανωτέρω, οι Δικηγόροι μας, μας συμβουλεύουν και συμφωνούμε και εμείς όπως η Έκθεση Υπεράσπισης τύχει τροποποίησης ως το αιτητικό της αίτησης και με την προσθήκη ανταπαίτησης, τροποποίησης που οι Δικηγόροι μας θεωρούν ουσιώδη, ούτως ώστε να τεθούν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου με το σωστό τρόπο τα επίδικα γεγονότα και να προσδιοριστεί η ουσία της διαφοράς στην εν λόγω αγωγή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.» Δεν εξηγείται πώς συνέβηκε μόλις πρόσφατα σε επικοινωνία για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης και την προετοιμασία για την ακρόαση να διαφανούν οι ελλείψεις που εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους δεν είχαν συμπεριληφθεί στις Εκθέσεις Υπεράσπισης. Και τούτο με δεδομένο ότι η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση την 11.10.2016, 20.12.2017 και 6.11.
  3. Περαιτέρω, ενώ εύκολα μπορεί να γίνει κατανοητό ότι μια λεπτομέρεια στα περιστατικά της υπόθεσης μπορεί να διαλάθει της προσοχής του διαδίκου ή των δικηγόρων του, πιο λεπτομερής περιγραφή των συνθηκών της λήψης των οδηγιών και της συζήτησης και της προετοιμασίας για την ακρόαση της αγωγής αλλά και των διαβημάτων που μεσολάβησαν στη διαδικασία, απαιτείται για να πεισθεί το Δικαστήριο ότι «εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους» δεν συμπεριλήφθηκε στη δικογραφία ανταπαίτηση του διαδίκου. Αναφέρει ακόμα ο Εναγόμενος 1 ότι: «
  4. Η ανάγκη για τροποποίηση ως δέχομαι νομικής συμβουλής διαφάνηκε μετά από έγγραφα που λάβαμε από τους Ενάγοντες και κυρίως μετά από έγγραφα που αφορούν τις συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων τις οποίες επικαλούμαστε με την εξαιτούμενη τροποποίηση. Συγκεντρώσαμε τα εν λόγω έγγραφα με τη βοήθεια λογιστή και αυτή η διαδικασία ήταν χρονοβόρα, λόγω του μεγάλου όγκου των εγγράφων και της μεγάλης χρονικής διάρκειας, την οποία καλύπτουν. Μόλις εφοδιάσαμε τους δικηγόρους μας με τα έγγραφα αυτά, οι δικηγόροι μας άρχισαν να τα διεξέρχονται και να τα μελετούν, διαδικασία που επίσης πήρε χρόνο. Αμέσως, όμως, μόλις διαπιστώθηκε η ανάγκη τροποποίησης καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση χωρίς καμία καθυστέρηση.» Η αναφορά στην ανάγκη τροποποίησης ως αποτέλεσμα εγγράφων που λήφθηκαν από την Τράπεζα δημιουργεί ερωτηματικά εφόσον, όπως έχει ήδη σημειωθεί η Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων από την Τράπεζα έγινε την 30.6.
  5. Σε κάθε περίπτωση δεν εξειδικεύεται ποιο έγγραφο και ποιο ήταν το περιεχόμενο εκείνο που προκάλεσε την ανάγκη για τις τροποποιήσεις ή οποιαδήποτε από αυτές. Το ίδιο πέπλο ασάφειας καλύπτει και την αναφορά σε έγγραφα που συγκεντρώθηκαν με τη βοήθεια λογιστή. Θα έπρεπε να γίνει επιμέρους αναφορά και να υποδειχθούν τα σημεία που καθιστούν τις τροποποιήσεις ή οποιαδήποτε από αυτές αναγκαία. Πολύ περισσότερο εφόσον οι Εναγόμενοι δεν έχουν μέχρι σήμερα επιδιώξει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταστήσουν γνωστά στην άλλη πλευρά και στο Δικαστήριο τα έγγραφα αυτά. Η αναφορά του Εναγόμενου 1 ότι οι Εναγόμενοι ενεργούν καλόπιστα δεν έχει πρακτική σημασία. Ό,τι αναμενόταν από τον Εναγόμενο 1 και τους υπόλοιπους Εναγόμενους ήταν να προβάλουν τα πρωτογενή γεγονότα από τα οποία το Δικαστήριο θα μπορούσε να διαπιστώσει ότι αυτοί πράγματι ενεργούν καλόπιστα και όχι απλά να το δηλώνουν οι ίδιοι. Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να καταδείξουν με αναφορά στα γεγονότα ότι το αίτημα τους προβάλλεται καλόπιστα. Από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου 1 δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης για τόσο εκτενείς τροποποιήσεις και την προσθήκη Ανταπαιτήσεων. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.