← Κύπρος

Κωνσταντίνου ν. ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΧΑΡΗΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2088/18, 29/3/2019

Κωνσταντίνου ν. ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΧΑΡΗΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2088/18, 29/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2088/18 Κωνσταντίνου XXX XXX Ενάγοντα Και ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΧΑΡΗΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΛΤΔ Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερ. 05.03.2019 Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2019 Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Ιωάννου Για Ενάγουσα- Καθ' ης η Αίτηση: κα Γεωργίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 27.02.19 στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση το Δικαστήριο έκδωσε υπέρ της Ενάγουσας (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») και εναντίον της Εναγόμενης (στο εξής «Αιτήτρια») απόφαση με την οποία η τελευταία διατάχθηκε όπως πληρώσει στην Καθ' ης η αίτηση το ποσό των €3.750, πλέον το ποσό των €416,67 μηνιαίως από την 01.10.18 ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις μέχρι την παράδοση της κατοχής του επίδικου ακινήτου (στο εξής «το ακίνητο»). Περαιτέρω, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο η Αιτήτρια διατάχθηκε όπως παραδώσει την κατοχή του ακινήτου εντός 15 ημερών από την επίδοση της προαναφερόμενης απόφασης. Η Αιτήτρια καταχώρισε μονομερώς την υπό κρίση αίτηση στις 05.03.19 και κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου κατέστη διά κλήσεως και επιδόθηκε στην Καθ' ης η αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια ζητά την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 27.02.19 (στο εξής «η απόφαση»). Προς υποστήριξη της προαναφερόμενης αίτησης καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση από τον XXX Ερωτοκρίτου, διευθυντή της Αιτήτριας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης. Εναντίον της απόφασης καταχωρήθηκε στις 05.03.19 ειδοποίηση έφεσης, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Η. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου είναι λανθασμένη, καθώς το Δικαστήριο δεν έπρεπε να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α) και ειδικότερα ότι η Αιτήτρια είχε γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα και τα περιστατικά αυτής. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο λανθασμένα κατέληξε σε συμπέρασμα ότι το βάρος απόδειξης μετατέθηκε στην Αιτήτρια. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια με την ένορκη δήλωση που καταχώρισε προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης απέδειξε ότι διέθετε υπεράσπιση επί της ουσίας, καθώς επίσης και επί των πραγματικών γεγονότων και νομικών σημείων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ο ενόρκως δηλών καταγράφει και αναπτύσσει λεπτομερώς τους λόγους έφεσης που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Η. Περαιτέρω, αναφέρει ότι εξ όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, η έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης έχει πολύ καλές προοπτικές επιτυχίας. Σε περίπτωση δε που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η Αιτήτρια θα υποστεί ζημιά, διότι η τελευταία στηρίχθηκε στις διαβεβαιώσεις που της δόθηκαν από τους γονείς της Καθ' ης η αίτηση και προέβη σε έξοδα διαμόρφωσης του ακινήτου καταβάλλοντας το ποσό των €114.

  1. Επίσης, στο ακίνητο βρίσκονται υποστατικά στα οποία η Αιτήτρια ασκεί την επιχείρηση της. Επομένως τυχόν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης, πέραν της προαναφερόμενης ζημιάς, θα προκαλέσει και επιπρόσθετη βλάβη στην Αιτήτρια η οποία θα πρέπει να υποστεί και έξοδα μετακόμισης. Εν κατακλείδι, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε στις 21.03.19 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείροντας 15 συνολικά λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στο ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που η νομολογία τάσσει για τη χορήγηση του αιτούμενου διατάγματος καθώς και στο ότι στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση της αίτησης προβάλλονται καινούργιοι ισχυρισμοί οι οποίοι δεν τέθηκαν στην ένσταση που καταχώρισε η Αιτήτρια στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Επιπρόσθετα, προβάλλεται ως λόγος ένστασης η θέση ότι τυχόν έγκριση της επίδικης αίτησης θα προκαλέσει στην Καθ' ης η αίτηση ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά και θα εδραιώσει την παράνομη ιδιοποίηση και κατακράτηση της περιουσίας της. Η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, ισχυρίζεται ότι η έφεση που καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια δεν έχει οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας. Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι προέβη σε έξοδα ύψους €114.750 για τη διαμόρφωση του ακινήτου προβάλλεται για πρώτη φορά και είναι εντελώς αόριστος καθώς δεν παρουσιάζεται οποιοδήποτε στοιχείο προς υποστήριξη του. Σε κάθε περίπτωση, εξ όσων πληροφορείται από τους γονείς της, ουδέποτε δόθηκαν οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις από αυτούς στην Καθ' ης η αίτηση ούτε και έγινε τέτοια επένδυση στο ακίνητο. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι ορθά εκδόθηκε η απόφαση καθώς, όπως την πληροφορούν οι δικηγόροι της, πληρούντο οι προϋποθέσεις της Δ.
  2. Η Καθ' ης η αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι θα υποστεί ζημιές και απώλειες λόγω μετακίνησης της έδρας της επιχείρησης της. Σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αόριστος αφού δεν επεξηγείται με ποιο τρόπο θα υποστεί ζημιές η Αιτήτρια σε περίπτωση μετακίνησης της σε άλλο υποστατικό. Αντιθέτως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει στην ίδια ζημιές και απώλειες, καθώς η ενοικιαστική αξία του ακινήτου είναι πολλαπλάσια από αυτήν που πληρώνει σήμερα η Αιτήτρια. Συνεπώς, σε περίπτωση έγκρισης της επίδικης αίτησης είναι ορθό και δίκαιο όπως το Δικαστήριο διασφαλίσει τα συμφέροντα της ως αυτά επιβεβαιώθηκαν μέσω της απόφασης. Καταληκτικά η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης θα στερηθεί αδικαιολόγητα τους καρπούς της επιτυχίας της και θα καταπατηθούν τα έννομα συμφέροντα της για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξάχθηκε στη βάση τω ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των γραπτών αγορεύσεων τους επιχειρηματολόγησαν υποστηρίζοντας τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους. Η αίτηση και η ένσταση με τις υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις τους, ως επίσης και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.35 θ.18 η οποία έχει ως εξής: «
  3. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Η Δ.35 θ.18 έχει τύχει ανάλυσης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου από τις οποίες προκύπτει ότι το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές. Συγκεκριμένα στην υπόθεση BP Holdings Ltd κ.α. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τέθηκε το επίδικο ζήτημα ως εξής: «Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
  1. Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
  2. Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. [Βλ, μεταξύ άλλων, Gruno ν. Ship "Algazera"
(1980)1 C.L.R. 595· Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263· Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673· Mavrochanna and Another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760 Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737 Μέγας Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Limited και Άλλων,
(1991)1 Α.Α.Δ. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147]. Το Δικαστήριο, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, με βάση τις πιο πάνω αρχές, λαμβάνει υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Στο Annual Practice του 1958 σελ. 1697 κάτω από τον τίτλο "Stay of execution or of proceedings pending appeal;" αναφέρονται τα ακόλουθα: "It is in the discretion of the Court to grant or refuse a stay (Becker v. Earl's Court Ltd.
(1911), 56 S.J. 206; The Ratata, [1897] P. at p. 132; A.-G. v. Emerson
(1889), 24 Q.B.D., pp. 58, 59), and the Court will grant it where the special circumstances of the case so require." Οι πιο πάνω αρχές επαναβεβαιώθηκαν πρόσφατα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολ. Έφεση αρ.372/15 DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED v. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED ημερ.15.02.17, στην οποία τονίστηκαν και τα ακόλουθα: «Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. .............. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)).» Οι προοπτικές επιτυχίας της εκκρεμούσας έφεσης είναι, σύμφωνα με τη νομολογία, παράγοντας σχετικός πλην όμως οριακής σημασίας. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: "Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου" Συμπεράσματα Όπως προκύπτει από τη νομική πτυχή η οποία έχει ήδη παρατεθεί, το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να επιτελέσει το δύσκολο έργο της εξισορρόπησης δύο παραγόντων. Αφενός θα πρέπει να διασφαλίσει την τελεσιδικία και να κατοχυρώσει ότι ο διάδικος που επιτυγχάνει στην υπόθεση του δεν θα πρέπει να στερηθεί χωρίς ουσιαστικό λόγο τον καρπό της επιτυχίας του. Αφετέρου θα πρέπει να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα του ένδικου μέσου της έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση το μεγαλύτερο μέρος της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αναλώνεται σε σχολιασμό της απόφασης και σε επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των λόγων έφεσης προκειμένου να καταδειχθεί ότι η απόφαση είναι λανθασμένη και ότι συνεπώς η έφεση έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Η ίδια γραμμή ακολουθείται και στην αγόρευση της συνηγόρου της Αιτήτριας στην οποία επαναλαμβάνεται σε αρκετά σημεία η βεβαιότητα της επιτυχίας της έφεσης. Αντίθετη είναι ασφαλώς η προσέγγιση της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση η οποία υποστηρίζει ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης είναι μηδαμινές. Όπως ήδη αναφέρθηκε οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης αποτελούν προσμετρήσιμο παράγοντα, οριακής όμως σημασίας. Ο εν λόγω παράγοντας αποκτά σπουδαιότητα μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις που μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα για την επιτυχία ή την αποτυχία της έφεσης (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου ανωτέρω). Θεωρώ ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν μπορεί με βεβαιότητα να προεξοφληθεί το αποτέλεσμα της έφεσης, έτσι ώστε να καταστεί αποφασιστικής σημασίας ο εν λόγω παράγοντας. Αυτό το οποίο επομένως πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή (DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED v. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LTD ανωτέρω). Στο έργο της εξισορρόπησης των δικαιωμάτων των διαδίκων λαμβάνω υπόψη μου ότι η Αιτήτρια με βάση την απόφαση δεν έχει καταβάλει ενοίκια για το έτος 2018. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την παραμονή της Αιτήτριας στο ακίνητο και επομένως, σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης, την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην ανάληψη της κατοχής του από την Καθ' ης η αίτηση. Από την άλλη, λαμβάνω υπόψη μου ότι σε περίπτωση απόρριψης της υπό κρίση αίτησης και επιτυχίας της Αιτήτριας στην έφεση, αυτή θα καταστεί άνευ σημασίας και ουσίας. Αυτό διότι το ακίνητο θα περιέλθει στην κατοχή της Καθ' ης η αίτηση και θα είναι αδύνατη η επανεγκατάσταση της Αιτήτριας, η οποία στο μεταξύ θα πρέπει να μετακινηθεί σε άλλο χώρο προκειμένου να μπορέσει να διεξάγει την επιχείρηση της η οποία επί του παρόντος διεξάγεται στο ακίνητο. Εξισορροπώντας επομένως τα πιο πάνω δεδομένα θεωρώ ότι η πιθανότητα να καταστεί άνευ αντικειμένου η έφεση θα πρέπει να υπερισχύσει των επιπτώσεων που η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης θα επιφέρει στην Καθ' ης η αίτηση. Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας ότι για να κλίνει η πλάστιγγα υπερ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του, θα πρέπει ο αιτών διάδικος να καταδείξει εξαιρετικές περιστάσεις ή ανεπανόρθωτη βλάβη (Χ» Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & others
(1991)1 A.A.Δ 172 και Λίζα Λουκαΐδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδας Γεωργίου κ.α Πολ. Έφ. 251/14 ημερ. 19.02.16). Στην προκείμενη περίπτωση έχουν, κατά την άποψη μου, καταδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις εφόσον αν δεν χορηγηθεί το αιτούμενο διάταγμα και επιτύχει η Αιτήτρια στην έφεση θα προκληθεί στην τελευταία ανεπανόρθωτη βλάβη καθώς δεν θα μπορεί να επανέλθει στην κατοχή του ακινήτου. Ως εκ των ανωτέρω διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 27.02.19 υπό τους εξής όρους: · Η Αιτήτρια εντός 10 ημερών από σήμερα να καταθέσει στο Δικαστήριο το ποσό των €6.250 (οφειλόμενα ενοίκια μέχρι 01.10.18, πλέον τα ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις εκ ποσού €416,67 από 01.10.18 μέχρι 01.03.19) (ΝΤΕΜΙΑΝ κ.α ΚΑΙ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ κ.α Πολ. Έφεση αρ.36/2018 ημερ.22.06.18). · Επιπρόσθετα, όσον αφορά τα ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις εκ ποσού €416,67 μηνιαίως και έχοντας κατά νου ότι με τα υφιστάμενα δεδομένα η εκδίκαση μίας έφεσης χρειάζεται περί τα 4 έτη, η Αιτήτρια να καταθέσει στο Δικαστήριο το ποσό των €20.000 ή τραπεζική εγγύηση για το ισάξιο ποσό εντός 10 ημερών από σήμερα. · Τέλος, ενόψει του ότι δεν έχουν υπολογισθεί ακόμη τα έξοδα της απόφασης ημερ. 27.02.19, η Αιτήτρια εντός 10 ημερών από σήμερα να καταβάλει στους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση το ποσό των €1.000 πλέον Φ.Π.Α εάν υπάρχει έναντι των δικηγορικών εξόδων, με ταυτόχρονη ανάληψη υποχρέωσης των δικηγόρων της Καθ' ης η αίτηση όπως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης επιστρέψουν τα εν λόγω έξοδα. Η ανάληψη της προαναφερόμενης υποχρέωσης θα γίνει με επιστολή που θα κατατεθεί στον φάκελο της υπόθεσης και θα κοινοποιηθεί στους δικηγόρους της Αιτήτριας (Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 687). Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση αναστολής εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.