ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ανήλικος δια των γονέων και πλησιέστερων φίλων και συγγενών και ασκούντων την γονική μέριμνα αυτού ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΒΟΥΛΓΑΡΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 715/12, 22/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A156 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 715/12 Μεταξύ: XXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ανήλικος δια των γονέων και πλησιέστερων φίλων και συγγενών και ασκούντων την γονική μέριμνα αυτού XXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ και XXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΟΪΖΑ άλλως ΛΟΪΖΙΑ. Ενάγοντα -και- XXXX ΒΟΥΛΓΑΡΙΔΟΥ Εναγομένης -------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22 Μαρτίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κος Α. Προδρόμου (Θ. 208). Για την Εναγόμενη: κος Χρ. Δημητριάδης για Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει Απόφαση ο κος Στυλιανού, Θ. 179) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 22.11.10 ο ενάγοντας, τότε ηλικίας 5 ετών και σήμερα 14 ετών, ήταν επιβάτης στο όχημα το οποίο οδηγούσε η μητέρα του επί της οδού Νίκαιας στη Λεμεσό. Σε κάποιο σημείο το όχημα εις το οποίο μετέβαινε ο ενάγοντας, συγκρούστηκε με το όχημα το οποίο οδηγούσε η εναγόμενη, με αποτέλεσμα αυτός να τραυματιστεί. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα, συνεπεία του ατυχήματος υπέστη σωματικές βλάβες ως οι δικογραφημένες λεπτομέρειες της παρ. 7 της έκθεσης απαίτησης. Με την Υπεράσπιση της η εναγόμενη παραδέχεται την ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. Κατά την ακροαματική διαδικασία δηλώθηκε επίσης το ποσό των €495,68 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής, ως ειδικές αποζημιώσεις και έτσι το μόνο θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση είναι οι γενικές αποζημιώσεις που απαιτούνται από τον ενάγοντα συνεπεία του πιο πάνω ατυχήματος. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα ιατρικά πιστοποιητικά του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, τεκμήρια 1 και
- Από πλευράς ενάγοντα μαρτυρία έδωσε η μητέρα του ανήλικου και από πλευράς εναγομένης δεν παρουσιάστηκε οποιοσδήποτε μάρτυρας. Το σύνολο της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας ακροαματικής διαδικασίας, βρίσκεται στα πρακτικά της υπόθεσης, χωρίς να κρίνεται αναγκαία η πλήρης επανάληψη της για σκοπούς της παρούσας Απόφασης. Κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, λήφθηκε υπόψη το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, η οποία αξιολογήθηκε σύμφωνα με τις πάγιες αρχές της νομολογίας. Για τις σωματικές βλάβες, τον πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ο ανήλικος και της εξέλιξης που είχε ως και της θεραπείας που έτυχε κατέθεσε η μητέρα του, XXXX Νικολάου Λοΐζά, η οποία ως μέρος της κυρίως εξέτασης της κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Α. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της μάρτυρος, κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ανήλικος φοιτούσε σε νηπιαγωγείο και ήταν απόλυτα υγιής και δραστήριος. Συνεπεία των τραυματισμών του από το ατύχημα, ο ανήλικος υπέφερε και πονούσε με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα το πρώτο διάστημα των τριών μηνών και επηρεάστηκε η προσωπική του ζωή και οι καθημερινές του ασχολίες. Η μάρτυρας υποστήριξε ότι ο ανήλικος ένιωθε τρομερούς πόνους και παραπονείτο για κεφαλαλγία, είχε εκχυμώσεις στην αριστερά μετωπιαία χώρα και παραπονείτο για ευαισθησία στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και στον αυχένα. Διαγνώστηκε επίσης από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με κάκωση κεφαλής και θλάση αυχένος. Του δόθηκαν οδηγίες για λήψη αναλγητικών φαρμάκων και ανάπαυση και εξήλθε του Νοσοκομείου όπου ακολούθως παρακολουθείτο ως εξωτερικός ασθενής. Συνεστήθηκε στον ανήλικο ανάπαυση και ξεκούραση για πέντε εβδομάδες και λήψη φαρμακευτικής αγωγής για ανακούφιση από τα ενοχλήματα. Όπως υποστήριξε η μάρτυρας, ο ανήλικος παρέμεινε στο σπίτι περίπου τρεις μήνες. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, ο ανήλικος εξετάστηκε στις 26.11.10 από τον ιδιώτη ιατρό Δρ. Σιμιλλίδη, ειδικό ορθοπεδικό χειρούργο ο οποίος διέγνωσε ότι ο ανήλικος υπέστηκε εγκεφαλική διάσειση, αιμάτωμα και εκδορές στην μετωπιαία χώρα και θλάση αυχενικής μοίρας. Οι εκδορές που υπέστηκε ο ανήλικος επουλώθηκαν όμως άφησαν αλλαγή στη χροιά του δέρματος του η οποία αποκαταστάθηκε. Πέραν του ενός μηνός ένιωθε ζάλη, κεφαλαλγία, αναγούλες και τάση για εμετό, τα οποία όπως της ανέφερε ο Δρ. Σιμιλλίδης ήταν αποτέλεσμα της εγκεφαλικής διάσεισης. Ο τραυματισμός στην αυχενική μοίρα τον ταλαιπώρησε αρκετά, τα ενοχλήματα έφυγαν προοδευτικά, οι πόνοι όμως και οι ενοχλήσεις ήταν έντονοι και διήρκησαν αρκετές εβδομάδες με συνέπεια να επηρεαστεί η συμπεριφορά του εξηγώντας ότι ο ανήλικος γκρίνιαζε και δεν μπορούσε να παίξει. Τέλος κατέθεσε ως τεκμήριο 3 το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Σιμιλλίδη και ανέφερε ότι η χρέωση ήταν €400.- Η μάρτυρας, μετέφερε στο Δικαστήριο, με τον δικό της τρόπο, όσα η ίδια βίωσε ως μητέρα του ανήλικου. Παρά τη γενική αξιόπιστη εικόνα της μάρτυρος, κάποιες ουσιαστικές της θέσεις δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, για τους λόγους στους οποίους θα αναφερθώ πιο κάτω. Εις ότι αφορά τον χρόνο αποθεραπείας του ανήλικου και το χρόνο ανάπαυσης που χρειάστηκε αναφέρει στην παρ. 24 της γραπτής δήλωσης της ότι ήταν 5 εβδομάδες, γεγονός το οποίο δεν φαίνεται να αμφισβητείται από πλευράς εναγομένης. Διεφάνηκε όμως από την αντεξέταση της ότι προώθησε μια διαφορετική θέση, ότι δηλαδή τα συμπτώματα και η απουσία του ανήλικου από το σχολείο διήρκησε περισσότερο, ήτοι για 3 μήνες ενώ σε άλλα σημεία της μαρτυρίας της αναφερόταν σε 2 μήνες. Η ως άνω ασάφεια όμως στην μαρτυρία της δεν κρίνεται τέτοια που θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία της επί του συνόλου της μαρτυρίας της, εφόσον δεν αμφισβητείται ότι συνεστήθηκε ανάπαυση στον ανήλικο όπως αναφέρεται στο τεκμήριο 2 και ότι αυτή είχε διάρκεια 5 εβδομάδων ως ανέφερε αρχικά η μάρτυρας. Αυτό που αμφισβητήθηκε έντονα ήταν η θέση της ότι ο ανήλικος απουσίαζε 3 μήνες από το σχολείο, θέση η οποία δεν υποστηρίζεται από το σύνολο της μαρτυρίας και δεν την αποδέχομαι. Το ότι ο ανήλικος παρουσίαζε συμπτώματα από τον τραυματισμό του τουλάχιστον για ένα μήνα μετά το ατύχημα, επιβεβαιώνεται και από το τεκμήριο 2 το οποίο αφορά εξέταση του ενάγοντα από τον Δρ. Μαξουτλού η οποία έγινε ένα μήνα μετά το ατύχημα και στο οποίο αναφέρει ότι παρουσίαζε ευαισθησία και μυΐκή σύσπαση στον αυχένα. Σε κανένα όμως από τα τεκμήρια 1 και 2, δεν γίνεται αναφορά στο ότι ο ανήλικος παραπονέθηκε για ζάλη, κεφαλαλγία και είχε τάση για εμετό. Συνεπώς ως προς το μέρος της μαρτυρίας της μάρτυρος που αφορά τα πιο πάνω και εφόσον αυτά δεν υποστηρίζονται από την ιατρική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου, δεν γίνονται αποδεκτά. Λογικά αναμενόμενο θα ήταν, τέτοια συμπτώματα εάν υπήρχαν είτε να διαπιστώνονταν από τους ιατρούς που εξέτασαν τον ανήλικο ή έστω να γινόταν τέτοια αναφορά στους ιατρούς οι οποίοι θα κατέγραφαν τέτοια συμπτώματα. Δεν μπορώ επίσης από τη μαρτυρία της να αποδεχτώ ότι ο ανήλικος υπέστη εγκεφαλική διάσειση. Κατά πρώτο, κάτι τέτοιο δεν διαπιστώθηκε από τους ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού οι οποίοι εξέτασαν αμέσως μετά το ατύχημα τον ανήλικο και κατά δεύτερο, το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Σιμιλλίδη, τεκμήριο 3, παρέμεινε ως εξ ακοής μαρτυρία, εφόσον ο ιατρός αυτός δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο να εξηγήσει τα ευρήματα του και να τα τεκμηριώσει ούτε όμως παρατέθηκε οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίο δεν παρουσιάστηκε το εν λόγω πρόσωπο. Συνεπώς και δυνάμει του άρθρου 27 του Κεφ. 9, καμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί στο περιεχόμενο του τεκμηρίου
- Πέραν τούτων, απαίτηση για τέτοιο τραυματισμό δεν προωθήθηκε με την τελική αγόρευση η οποία κατατέθηκε από πλευράς ενάγοντα. Εις ότι αφορά τη θέση της ότι εξετάστηκε ο ανήλικος από ιατρούς του νοσοκομείου τρεις φορές, δεν υποστηρίζεται από την υπόλοιπη μαρτυρία. Πέραν της εξέτασης του ενάγοντα κατά την ημέρα του ατυχήματος, φαίνεται από το τεκμήριο 2, ότι ο ανήλικος εξετάστηκε από τον Δρ. Μαξουτλού στα εξωτερικά ιατρεία την 23.12.
- Το γεγονός αυτό δεν μπορεί όμως να κλονίσει την αξιοπιστία της μάρτυρος έχοντας υπόψη την παρέλευση 8 ετών από τότε που επεσυνέβησαν τα γεγονότα αυτά. Παρά τα πιο πάνω σημεία της μαρτυρίας της μάρτυρος τα οποία δεν με έχουν πείσει, γενικότερα η μάρτυρας άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε εσκεμμένη προσπάθεια της να παραπλανήσει το Δικαστήριο με αποτέλεσμα η μη αποδοχή μέρους της μαρτυρίας της να μην οδηγεί σε απόρριψη του συνόλου της μαρτυρίας της. Και αυτό γιατί λαμβάνω υπόψη μου την ανθρώπινη φύση, όπου στην προκειμένη περίπτωση η αγωνία της μητέρας για τον τραυματισμό του παιδιού της, δικαιολογημένα οδήγησε στην αντιμετώπιση και περιγραφή κάποιων γεγονότων με ένα πιο έντονο τρόπο. Η πρόθεση της να πει την αλήθεια διεφάνηκε και από το γεγονός ότι υποστήριξε ότι όλα τα συμπτώματα είχαν υποχωρήσει σύντομα μετά το ατύχημα, σήμερα δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα από τα τραύματα αυτά και ουσιαστικά διεφάνηκε από τη μαρτυρία της ότι η φαρμακευτική αγωγή την οποία λάμβανε ο ανήλικος, δεν αφορούσε θεραπεία των τραυμάτων αλλά περισσότερο αντιμετώπιση των ενοχλήσεων. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία της μάρτυρος, εκτός των όσων δεν γίνονται αποδεκτά και έχουν καταγραφεί πιο πάνω, γίνεται αποδεκτή. Κατ' ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης, των παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 22.11.10 ο ενάγοντας, τότε ηλικίας 5 ετών ήταν επιβάτης στο όχημα το οποίο οδηγούσε η μητέρα του επί της οδού Νίκαιας στη Λεμεσό. Σε κάποιο σημείο το όχημα εις το οποίο μετέβαινε ο ενάγοντας, συγκρούστηκε με το όχημα το οποίο οδηγούσε η εναγόμενη, με αποτέλεσμα αυτός να τραυματιστεί. Το ατύχημα προκλήθηκε με αποκλειστική ευθύνη της εναγόμενης. Μετά το ατύχημα ο ενάγοντας μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με ασθενοφόρο, εξετάστηκε και απωλήθηκε, με οδηγίες να λαμβάνει αναλγητικά φάρμακα και ανάπαυση. Εξετάστηκε ως εξωτερικός ασθενής στις 23.12.10 από τον Δρ. Μαξουτλού, ορθοπεδικό χειρούργο του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ο ανήλικος συνεπεία του ατυχήματος υπέστηκε ήπιας μορφής κάκωση κεφαλής και θλάση αυχένος. Το περιεχόμενο των τεκμηρίων 1 και 2 καθίσταται μέρος των ευρημάτων μου στην ολότητα τους. Ο ανήλικος ταλαιπωρήθηκε από τους τραυματισμούς του για 5 εβδομάδες. Ο ανήλικος αποθεραπεύτηκε πλήρως σε περίοδο 5 εβδομάδων. Οι ειδικές ζημιές που υπέστει ο ενάγοντας ανέρχονται στο ποσό των €495,68σ. Το Δικαστήριο είναι επιφορτισμένο με το καθήκον υπολογισμού των γενικών αποζημιώσεων για τον πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγοντας συνεπεία του τραυματισμού του. Σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας, η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση του ενάγοντα (βλ. Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1460). Πέραν τούτου, η αποζημίωση θα πρέπει να είναι δίκαιη και εύλογη κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα. Ταυτόχρονα το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό ενώ το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση. (Βλ. Paraskevopoulos v. Georgiou
(1970)1 C.L.R. σελ. 116 στη σελ. 119). Το μόνο που απομένει είναι να καθοριστούν οι γενικές αποζημιώσεις που δικαιούται ο ενάγοντας σε σχέση με τις σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία που έχει υποστεί, ως αυτά αναφέρονται λεπτομερώς ανωτέρω. Θέση του ενάγοντα αποτέλεσε ότι δικαιούται σε γενικές αποζημιώσεις ύψους €8.000.- Από την άλλη η πλευρά της εναγομένης εισηγείται ότι η επιδίκαση του ποσού των €1.000.- συνιστά εύλογη και δίκαιη αποζημίωση. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές για τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων του ενάγοντα, άντλησα καθοδήγηση από αριθμό αποφάσεων οι οποίες αφορούσαν παρόμοιους τραυματισμούς, είτε σοβαρότερης είτε ελαφρύτερης φύσης, έχοντας κατά νου ότι είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Σπύρου v. Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298). Η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος λαμβάνεται επίσης σοβαρά υπόψη. (βλ. G & L Calibers Ltd. ν. Λεμεσιανού
(2003)1 (Β) AAΔ 948, Tαμπούρας ν. Κολάνη
(2008)1 (Α) AAΔ 384 και Χρυσόστομος Λαγοποδίδης ν. Αναστασίου Αναστασιάδη κ.α. Πολ. Εφ. 250/11, ημερ. 18/5/17, ΑΛΕΞΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΝΗΣ ν. ΣΤΕΛΛΑΣ ΦΡΑΝΤΖΗ, ECLI:CY:AD:2017:A202, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 328/2011, 31/5/2017). Στην υπόθεση Αρετούλα Μερακλή κ.α. ν. Αυγερινού Ταλιώτη
(1997)1 ΑΑΔ 1148, ο ενάγοντας, ο οποίος υπέστη θλάση του αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου και παρουσίαζε παροδική αυχεναλγία, αν και είχε τελικά αποθεραπευτεί πλήρως, για την πλήρη ίαση του χρειάστηκε κάποιο επιπρόσθετο από το συνηθισμένο, χρονικό διάστημα, λόγω εκφυλιστικών οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων που προϋπήρχαν του ατυχήματος, έλαβε κατ' έφεση το ποσό των Λ.Κ.1.500,00 (€2565). Τονίστηκε μάλιστα σε εκείνη την υπόθεση ότι, η αυξητική τάση στις αποζημιώσεις δεν πρέπει να είναι ανεξέλεγκτη, αλλά πρέπει να περιορίζεται μέσα στα σωστά πλαίσια της λογικής και δίκαιης για όλους τους διαδίκους αποζημίωσης. Στην υπόθεση Κ. Κωνσταντινίδης v. Δ. Ζαχαρίου
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 733, επιδικάσθηκαν για πόνο στον αυχένα, κεφαλαλγία και ζάλη για τα οποία λαμβάνονταν φάρμακα για αρκετό καιρό, αποζημιώσεις ΛΚ1000 (€1700). Στην υπόθεση ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. RUDOLF HOFFER, Πολιτική Έφεση Αρ. 263/2012, 11/1/2018, στην οποία επίσης παρέπεμψε η πλευρά του ενάγοντα και αφορούσε κάκωση του αυχένα, τραυματισμό στην περιοχή του θώρακα και φούσκωμα στο πηγούνι, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση για απόδοση γενικών αποζημιώσεων ύψους €4.500.- Στην υπόθεση MOUSTAFA AHMAD ABDULKADER ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2017:A116, Πολιτική Έφεση Αρ. 187/2011, 30/3/2017 για θλάση αυχένα και διάσειση που υπέστη ο εφεσίβλητος, επικυρώθηκε η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για το ποσό των €3.500.- Στην παρούσα υπόθεση, τα τραύματα του ανήλικου τα οποία συνίστανται σε ήπιας μορφής κάκωσης κεφαλής και θλάση αυχένα, τα οποία φαίνεται να ταλαιπώρησαν τον ανήλικο για περίπου 5 εβδομάδες, χωρίς να κριθεί αναγκαία η νοσηλεία του στο νοσοκομείο και χωρίς να χρήζει ιδιαίτερης ιατρικής παρακολούθησης αλλά και την πλήρη ίαση του σε μικρό αναλόγως χρονικό διάστημα μετά το ατύχημα, καθιστούν θεωρώ, την περίπτωση του ενάγοντα, σοβαρότερη μεν από τη Ζαχαρίου ανωτέρω, εφόσον στην περίπτωση του ανήλικου υφίσταται ο τραυματισμός της ήπιας κάκωσης κεφαλής αλλά ελαφρύτερη από την υπόθεση Δέσποινας Χριστοδούλου και MOUSTAFA AHMAD ABDULKADER. Έχω επίσης εξετάσει τις αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο κος Προδρόμου, οι οποίες θεωρώ ότι αφορούν σοβαρότερους τραυματισμούς από αυτούς τους οποίους υπέστηκε ο ενάγοντας στην παρούσα υπόθεση και εν πάσει περιπτώσει από τα όσα τεθήκαν ενώπιον μου η εισήγηση για επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων ύψους €8.000.- δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Λαμβάνοντας υπόψη την ως άνω νομολογία και τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι το ποσό των €3.000.- συνιστά εύλογη αποζημίωση υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Όσον αφορά το θέμα του τόκου, σημειώνω κατ' αρχάς ότι επί του ποσού των ειδικών αποζημιώσεων δηλώθηκε ήδη ότι αυτό θα φέρει νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της Αγωγής. Εις ότι αφορά τον τόκο επί των γενικών αποζημιώσεων, λαμβάνω υπόψη τις πρόνοιες του αρ. 58Α του Κεφ. 148 και τη σχετική νομολογία (βλ.Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Λεριός ν. Αλεξίου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1195) καθώς και το ότι o χρόνος καταχώρισης της αγωγής σε σχέση με τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος λαμβάνεται υπόψιν, και τυχόν καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται (Δέστε Χρυσάνθου κ.α. v. Φραντζή
(2010)1 ΑΑΔ 1295, Ismail v. Αντωνίου κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A107, Πολιτική Έφεση 333/2009 ημερομηνίας 12.2.2014, Heavens Garden Waterpark Ltd v. Πελεντρίδης, Πολιτική Έφεση 150/2011, ημερομηνίας 22.3.2017 και Συκοπετρίτης v. Χριστοδούλου
(2004)1 ΑΑΔ 218). Στην προκειμένη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε την 16.2.12, ήτοι δυο και πλέον έτη από την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και η έκθεση απαίτησης στις 4.9.12, ενώ η απαίτηση του ενάγοντα ήταν πλήρως και προ πολλού αποκρυσταλλωμένη, συνεπώς κρίνεται ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί νόμιμος τόκος επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων ήτοι του ποσού των €3000, από την καταχώρηση της Αγωγής ήτοι την 16.2.12. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για ποσό €495,68σ υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων πλέον €3.000.- υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, πλέον νόμιμο τόκο από 16.2.12 επί αμφοτέρων ποσών. Τέλος, τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης. Τα ποσά που επιδικάστηκαν ως ειδικές και γενικές αποζημιώσεις, με την είσπραξη τους να κατατεθούν σε τραπεζικό λογαριασμό τοκοφόρο στο όνομα του ανήλικου Ενάγοντα και να κατατεθεί στον Πρωτοκολλητή απόδειξη της κατάθεσης εντός 15 ημερών από την είσπραξη. (Υπ.) ..................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο