SWIERCZYNSKI ν. IRONFX GLOBAL LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3063/16, 22/3/2019

SWIERCZYNSKI ν. IRONFX GLOBAL LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3063/16, 22/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3063/16 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ SWIERCZYNSKI, εκ Πολωνία Ενάγοντα και

1. IRONFX GLOBAL LIMITED
2. XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Λεμεσός
3. XXXX XXXX HARGREAVES, Λεμεσός
4. ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Λεμεσός
5. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΚΑΣΙΟΥΡΗΣ, Λεμεσός
6. ΧΧΧΧ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ, Λεμεσός
7. TOTALSERVE MANAGEMENT LIMITED Εναγόμενοι ------ Ημερομηνία: 22 Μαρτίου, 2019 Εμφανίσεις Για τον Καθ΄ ου η αίτηση-Ενάγοντα: κ. Γ. Καϊμακλιώτης για G. Kaimakliotis & Co LLC (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Α. Αποστολίδη). Για τους Αιτητές-Εναγόμενους 1,2,4 και 5: κα Μ. Τζιούτ για Ηλίας Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Ιωνίδου). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι 1,2,4 και 5, αιτούνται την απόρριψη της Αγωγής ως εγκαταλειφθείσα λόγω μη εμπρόθεσμης καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες από μέρους του ενάγοντα. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στη Δ.30 και υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Δικηγόρου Π. Μουντράκη. Σύμφωνα με τον ομνύον, οι υπερασπίσεις των εναγομένων 1,2,4 και 5 καταχωρήθηκαν στις 14.9.17, Απάντηση δεν καταχωρήθηκε σε αυτές και συνεπώς τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί γι' αυτούς στις 21.9.
8. Ταυτόχρονα εκκρεμούσε η επίδοση της Αγωγής στον εναγόμενο 3 ενώ για τους εναγόμενους 6 και 7 η Αγωγή αποσύρθηκε. Σύμφωνα με τον ομνύον, ο ενάγοντας επεδίωξε την καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες στις 12.10.17 για τους εναγόμενους 1,2,4 και 5 και οι εναγόμενοι καταχώρησαν Παράρτημα στις 16.10.17 αφού τους είχε επιδοθεί η Κλήση για Οδηγίες. Στις 29.1.18, όπου ήταν ορισμένη η Κλήση για Οδηγίες, διεφάνηκε ότι η Κλήση δεν είχε καταχωρηθεί λόγω του ότι ήταν πρόωρη, εφόσον δεν είχε επιδοθεί η Αγωγή στον εναγόμενο 3 και ως εκ τούτου επιστράφηκε από το Πρωτοκολλητείο στους δικηγόρους του ενάγοντα. Εις ότι αφορά τον εναγόμενο 3, το Κλητήριο Ένταλμα είχε λήξει στις 26.10.17 και ουδέποτε ο ενάγοντας ζήτησε την ανανέωση του, με αποτέλεσμα η Αγωγή έπαυσε να ισχύει γι' αυτόν από τις 26.10.
9. Ενόψει των πιο πάνω, ο ομνύον υποστηρίζει ότι ο ενάγοντας όφειλε εντός 90 ημερών από την 26.10.17, ημερομηνία κατά την οποία έληξε το Κλητήριο Ένταλμα για τον εναγόμενο 3, να καταχωρήσει την Κλήση για Οδηγίες. Η εν λόγω προθεσμία έληξε την 24.1.18 ενώ στις 8.2.18 έληξε η προθεσμία και για την καταχώρηση της Αίτησης για απόρριψη της Αγωγής, με αποτέλεσμα η Αγωγή να θεωρείται από την 24.1.18 ως εγκαταλειφθείσα. Αντιθέτως, ο ενάγοντας στις 22.11.18, καταχώρησε εκ νέου Κλήση για Οδηγίες για τους εναγόμενους 1,2,4 και 5 η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 15.1.
10. Ο ενάγοντας καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση, με την οποία προβάλλει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να πετύχει η Αίτηση εφόσον οι αιτητές δεν ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30, η αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον οι αιτητές συγκατατέθηκαν για την καταχώρηση της νέας Κλήσης για Οδηγίες, ο καθ ου η αίτηση ουδέποτε εγκατέλειψε την Αγωγή και/ή το Πρωτοκολλητείο ουδέποτε έθεσε το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου, αδικαιολόγητα και άδικα το Πρωτοκολλητείο δεν καταχώρησε την Κλήση για Οδηγίες ημερ. 12.10.17, τυχόν επιτυχία της Αίτησης θα αναγκάσει τον καθ ου η αίτηση να καταχωρήσει εκ νέου Αγωγή και θα τιμωρηθεί με έξοδα και θα προκληθεί αδικία, υπήρξε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες, το Πρωτοκολλητείο αποδέχθηκε την καταχώρηση της Κλήσης ημερ. 22.11.18 και εγείρεται θέμα παραβίασης των αρχών της καλής πίστης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της δικηγόρου ΧΧΧΧ Αποστολίδη. Στην ένορκο δήλωση γίνεται εκτενής αναφορά στο χρόνο που παρήλθε για να καταχωρήσουν Υπεράσπιση οι εναγόμενοι και την στάση την οποία τήρησε ο ενάγοντας με τη συγκατάθεση του στην παράταση του χρόνου καταχώρησης Υπεράσπισης, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι οι εναγόμενοι είναι αυτοί οι οποίοι προκάλεσαν καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης. Υποστηρίζει επίσης, ότι η Κλήση για Οδηγίες η οποία καταχωρήθηκε στις 12.10.17 ήταν εμπρόθεσμη και λόγω λανθασμένου χειρισμού και/ή αβλεψίας και/ή έλλειψης επιμέλειας από μέρους του Πρωτοκολλητείου δεν τοποθετήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όπως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 29.1.18 αμφότερες πλευρές είχαν υπόψη τους την ημερομηνία όπου ήταν ορισμένη η πιο πάνω Κλήση εξού και οι εναγόμενοι καταχώρησαν το Παράρτημα τους και το Δικαστήριο παρέπεμψε τους συνηγόρους στο Πρωτοκολλητείο προς εξακρίβωση του τι είχε συμβεί. Υποστηρίζει επίσης ότι η Κλήση για Οδηγίες ουδέποτε επιστράφηκε στον ενάγοντα και ουδέποτε κρίθηκε από το Πρωτοκολλητείο ή το Δικαστήριο ως πρόωρη. Εγείρει επίσης το ερώτημα εάν το Πρωτοκολλητείο θεωρούσε την Αγωγή ως εγκαταλειφθείσα τότε δεν θα αποδεχόταν την Κλήση για Οδηγίες ημερ. 22.11.18 και θα έθετε το φάκελο ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόρριψη της Αγωγής. Επομένως κατά την ίδια «με την ανοχή του Δικαστηρίου καταχωρήσαμε κλήση για οδηγίες ημερ. 22.11.18». Προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων, καταχωρήθηκαν γραπτές αγορεύσεις από αμφότερες πλευρές, οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση της παρούσας Απόφασης. Όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Η Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αυτή έχει τροποποιηθεί, εις το βαθμό που αφορά την υπό κρίση Αίτηση, προβλέπει τ' ακόλουθα: «
11. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. .......... (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής. Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση.» ............
12. (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Κατ΄αρχάς θα πρέπει να σημειώσω ότι παρά του ότι ο ομνύον στην Αίτηση, υποστήριξε ότι η Αγωγή για τους εναγόμενους 6 και 7 έχει αποσυρθεί με δήλωση από μέρους του ενάγοντα, κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί, εφόσον σε κανένα πρακτικό του Δικαστηρίου δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Συνεπώς για τους εναγόμενους 3,6 και 7 το Κλητήριο Ένταλμα έπαυσε να ισχύει για σκοπούς επίδοσης την 26.10.17 και ως αποτελεί κοινό έδαφος, ουδέποτε ζητήθηκε η ανανέωση του. Θα πρέπει επίσης ν' αναφέρω, ότι παρά την προβολή του 2ου λόγου ένστασης, με τoν οποίo ο ενάγοντας υποστηρίζει ότι οι αιτητές συγκατατέθηκαν και/ή δεν έφεραν ένσταση ενώπιον του Δικαστηρίου για την καταχώρηση της νέας Κλήσης για Οδηγίες, σε καμία δικάσιμο και σε κανένα πρακτικό του Δικαστηρίου δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε σχετική αναφορά καθώς επίσης δεν διαπιστώνω να είχε προηγηθεί αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Κλήσης ημερ. 22.11.18, πριν την καταχώρηση της, ούτε φαίνεται να ζητήθηκε η συγκατάθεση των αιτητών. Αυτό που διαπιστώνω και το οποίο δύναται να χαρακτηριστεί τουλάχιστον ως απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο, είναι η χειρόγραφη καταγραφή της ακόλουθης φράσης στην Κλήση ημερ. 22.11.18 «κατόπιν αδείας υπάρχει στα πρακτικά.» Τέτοια άδεια ουδέποτε ζητήθηκε και ουδέποτε δόθηκε από το Δικαστήριο. Οι συνθήκες και λόγοι για τους οποίους αναγράφηκε τέτοια δήλωση στην Κλήση δεν θα με απασχολήσουν περαιτέρω στην Απόφαση αυτή, αλλά συνιστά ζήτημα το οποίο θα επιληφθώ αμέσως μετά την ανάγνωση της Απόφασης μου. Ενόψει της ως άνω διαπίστωσης μου δεν μπορώ επίσης να αφήσω ασχολίαστη την απαράδεκτη θέση της ομνύουσας στην ένσταση, ότι η Κλήση για Οδηγίες ημερ. 22.11.18 καταχωρήθηκε με την ανοχή του Δικαστηρίου. Τέτοια θέση αγγίζει τα όρια της περιφρόνησης και έλλειψης σεβασμού προς το ίδιο το Δικαστήριο, τη στιγμή μάλιστα όπου κατά παραπλανητικό και ανυπόστατο τρόπο φαίνεται ότι άγνωστο πρόσωπο συμπλήρωσε επί της Κλήσεως ότι είχε δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση της. Επανερχόμενη στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης, διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι ενώ στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Ένσταση η ομνύουσα αναφέρει ότι ουδέποτε η Κλήση ημερ. 12.10.17 επιστράφηκε στον ενάγοντα, στην αγόρευση η οποία κατατέθηκε από πλευράς ενάγοντα, υποστηρίζεται ότι «Επίσης ενώ η Κλήση για οδηγίες του Καθ ου η αίτηση δεν έγιναν αποδεκτές από το Πρωτοκολλητείου και επιστράφηκαν ως πρόωρες καταχωρηθείσας, διαπιστώνεται ότι το Παράρτημα των Αιτητών ημερ 16.10.17 παρέμεινε στον φάκελο του Δικαστηρίου.», υποστηρίζοντας όμως ότι αδίκως αυτή είχε επιστραφεί και ασκήθηκε διάκριση μεταξύ των διαδίκων, εφόσον το Παράρτημα των αιτητών έγινε αποδεκτό. Προκύπτει συνεπώς ότι ο ενάγοντας έλαβε γνώση ότι η Κλήση ημερ. 12.10.17 επιστράφηκε ως πρόωρα καταχωρηθείσα. Όπως φαίνεται από το πρακτικό ημερ. 29.1.18, αυτό το οποίο λέχθηκε από πλευράς ενάγοντα είναι ότι στο φάκελο της υπόθεσης δεν βρισκόταν η Κλήση ούτε όμως στα μητρώα του Πρωτοκολλητείου και οι συνήγοροι παραπέμφθηκαν στο Πρωτοκολλητείο για να δουν τι έχει συμβεί και να πράξουν ως επιθυμούν. Έκτοτε, δεν λήφθηκε οποιοδήποτε διάβημα από πλευράς ενάγοντα. Συνεπώς, το ότι οι εναγόμενοι καταχώρησαν Παράρτημα σε μια Κλήση η οποία ουδέποτε φαίνεται να καταχωρήθηκε, δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι τότε είχε καταχωρηθεί Κλήση για Οδηγίες. Το ότι εν τέλει δεν καταχωρήθηκε η Κλήση για Οδηγίες ημερ. 12.10.17 φαίνεται να είναι αποδεκτό από πλευράς ενάγοντα εφόσον στη συνέχεια και μετά από ένα και πλέον χρόνο καταχώρησε την υπό κρίση Κλήση για Οδηγίες. Ο ενάγοντας εισηγείται με την αγόρευση του ότι η Κλήση ημερ. 12.10.17 δεν ήταν πρόωρη και κακώς δεν έγινε αποδεκτή από το Πρωτοκολλητείο. Αν και σε μεγάλο βαθμό απασχόλησε αμφότερες πλευρές το τι είχε προηγηθεί της καταχώρησης της παρούσας Κλήσης, στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης δεν μπορεί να απασχολήσει το Δικαστήριο κατ' ουσία η Κλήση την οποία φαίνεται ο ενάγοντας να προσπάθησε να καταχωρήσει την 12.10.
13. Και αυτό γιατί το μεγάλο χρονικό διάστημα το οποίο παρήλθε από την 29.1.18 όπου φαίνεται ότι ο ενάγοντας πληροφορήθηκε ότι η Κλήση δεν είχε καταχωρηθεί, δεν φαίνεται να έπραξε οτιδήποτε σε κείνο το στάδιο για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Κλήση εκείνη ή έστω σε κείνο το χρονικό σημείο να φροντίσει να καταχωρηθεί νέα Κλήση για Οδηγίες. Αντιθέτως, και ανεξαρτήτως των λόγων για τους οποίους το Πρωτοκολλητείο δεν αποδέχθηκε την Κλήση, ο ενάγοντας άφησε 10 ολόκληρους μήνες να παρέλθουν άπρακτοι, εφόσον καταχώρησε Κλήση για Οδηγίες στις 22.11.
14. Συνεπώς, αν και τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί για τους εναγόμενους 1,2,4 και 5 στις 21.9.17, ενόψει της μη επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος στους εναγόμενους 3, 6 και 7, και εφόσον η Αγωγή δεν αποσύρθηκε γι' αυτούς από πλευράς ενάγοντα, η δικογραφία στην Αγωγή, θεωρείται ότι συμπληρώθηκε για όλους τους εναγόμενους στις 26.10.17, δηλαδή με την εκπνοή του Κλητηρίου για τους εναγόμενους 3,6 και
15. Επαναλαμβάνω εδώ, ότι πλέον δεν έχει τη σημασία που αποδίδει ο ενάγοντας στο γεγονός ότι επιχείρησε να καταχωρήσει Κλήση στις 12.10.17, εφόσον δεν έλαβε οποιοδήποτε ενδεδειγμένο μέτρο τότε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Κλήση με αίτημα του ν' αποφανθεί τότε το Δικαστήριο κατά πόσο η Κλήση ήταν πρόωρη ή όχι. Ούτε και έχει σημασία στο στάδιο αυτό να κριθεί η ουσία της Κλήσης η οποία επιχειρήθηκε να καταχωρηθεί, εφόσον πέραν του ότι αυτή δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ενάγοντας με την καταχώρηση της Κλήσης ημερ. 22.11.18 φαίνεται να αναγνώρισε ότι ουδέποτε καταχωρήθηκε ορθά και νομότυπα τέτοια Κλήση. Ο ενάγοντας διατείνεται ότι στις 29.1.18 η πλευρά των εναγομένων δεν τοποθετήθηκε επί της Κλήσεως ημερ. 12.10.
16. Αυτό όμως θα ήταν αδύνατο εφόσον τέτοια Κλήση δεν βρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς επίσης οι εναγόμενοι στηριζόμενοι στην επίδοση της Κλήσης που τους είχε επιδοθεί από τον ενάγοντα εξέλαβαν ως δεδομένο ότι αυτή είχε καταχωρηθεί. Ούτε μπορεί να λεχθεί ότι συγκατατέθηκαν ή συναίνεσαν στην καταχώρηση της νέας Κλήσης ως διατείνεται η πλευρά του ενάγοντα, εφόσον ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα πριν την καταχώρηση της Κλήσης ημερ. 22.11.
17. Έχοντας λοιπόν ως ορόσημο την ημερομηνία συμπλήρωσης της δικογραφίας την 26.10.17, με την εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος για τους εναγόμενους 3,6 και 7, ο ενάγοντας όφειλε να καταχωρήσει Κλήση για Οδηγίες εντός 90 ημερών από την πιο πάνω ημερομηνία, ήτοι μέχρι την 24.1.
18. Αντ' αυτού, ο ενάγοντας καταχώρησε την Κλήση η οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου στις 22.11.18 χωρίς να ζητήσει παράταση του χρόνου προς τούτο. Κανένας βάσιμος λόγος δεν τέθηκε ενώπιον μου που να δικαιολογεί την πιο πάνω παράλειψη του ενάγοντα. Ακόμα και να δεχόμουν ότι ο ενάγοντας τελούσε σε σύγχυση για το τι απέγινε με την Κλήση την οποία ήταν με την εντύπωση ότι καταχώρησε ή ακόμα ότι δεν ήταν ξεκάθαρο για τον ίδιο πότε θα έπρεπε να καταχωρήσει την Κλήση, η απραξία και αδράνεια του για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2018 μέχρι την 22.11.18 όπου καταχωρήθηκε η υπό κρίση Κλήση, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσει την παράλειψη του ενάγοντα να συμμορφωθεί με την επιτακτική πρόνοια της Δ.30 για την καταχώρηση της Κλήσης για Οδηγίες. Η πλευρά του ενάγοντα επικαλείται τις πρόνοιες της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο δύναται να θεωρήσει ως παρατυπία τη μη συμμόρφωση του ενάγοντα και να μην ακυρώσει τη διαδικασία. Κατά πρώτο, για να γίνεται λόγος για άρση παρατυπίας, θα πρέπει κατ΄αρχάς ο ενάγοντας ο οποίος επικαλείται τις πρόνοιες της Δ.64 και ζητά άρση της παρατυπίας, να αποδεχθεί ότι υφίσταται παρατυπία. Αντιθέτως, η πλευρά του ενάγοντα υποστήριξε με την ένσταση της, την ορθότητα της διαδικασίας την οποία ακολούθησε. Για πρώτη φορά η πλευρά του ενάγοντα αποδέχεται ότι καθυστέρησε να καταχωρήσει την Κλήση για Οδηγίες με την γραπτή αγόρευση του, στην οποία και πάλι κατά ανεπίτρεπτο τρόπο αναφέρει τα ακόλουθα, προσπαθώντας να επιρρίψει ευθύνες στο Δικαστήριο: «Κατά την άποψη μας η εν λόγω ενέργεια του Καθ ου η αίτηση να καθυστερήσει στην καταχώρηση εκ νέου Κλήσης για οδηγίες έπειτα από εκ λάθους κατ' εμάς απόρριψη των αρχικών από το Δικαστήριο, δύναται να θεωρηθεί ως παρατυπία. Ο Καθ ου η αίτηση έπειτα που αντιλήφθηκε τη καθυστέρηση της πρόβηκε άμεσα στην καταχώρηση Κλήση για οδηγίες ημερ. 22.11.18.» Τα πιο πάνω συνιστούν ανακρίβειες. Ουδέποτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε Κλήση και ουδέποτε απορρίφθηκε από το Δικαστήριο οποιαδήποτε Κλήση. Ακόμα και το Δικαστήριο να απέρριπτε την Κλήση του ενάγοντα και να διαφωνούσε προς τούτο ο ενάγοντας, σίγουρα ο τρόπος να το εκφράσει δεν μπορεί να αποτελέσει η αγόρευση του την οποία καταχώρησε στα πλαίσια της παρούσας. Πέραν των πιο πάνω, τα όσα προβάλλονται πιο πάνω με την αγόρευση του ενάγοντα, δεν τέθηκαν ενώπιον μου με μαρτυρία ως προς τα γεγονότα. Αντιθέτως, η ομνύουσα στην Ένσταση δεν αναφέρεται σε καταχώρηση καθυστερημένα της Κλήσης ή ότι μόλις αντιλήφθηκε την απόρριψη της πρώτης Κλήσης προέβηκε άμεσα στην καταχώρηση της υπό κρίση Κλήσης. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται καν από τα πρακτικά της υπόθεσης. Δεν μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει αποδεκτό εφόσον στις 29.1.18 η πλευρά του ενάγοντα αντιλήφθηκε ότι η Κλήση δεν βρισκόταν στο φάκελο και παραπέμφθηκε προς τούτο στο Πρωτοκολλητείο για να εξακριβώσει τι είχε συμβεί. Πώς είναι δυνατόν τότε από τον Ιανουάριο του 2018 τον Νοέμβριο του 2018 ήτοι 10 μήνες αργότερα να μαθαίνει ότι η Κλήση απορρίφθηκε, όπως διατείνεται. Με τη μαρτυρία της ενόρκως δηλούσας στην Ένσταση δεν προβάλλεται καν ότι η Κλήση καταχωρήθηκε καθυστερημένα ως αποτέλεσμα αργοπορημένης αντίληψης ότι απορρίφθηκε η αρχική Κλήση. Αντιθέτως με τη μαρτυρία της γίνεται μια προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών του ενάγοντα και μετάθεση της ευθύνης στο Πρωτοκολλητείο. Από τα πιο πάνω διαπιστώνω ότι δεν έχει καταδειχθεί ούτε η όποια αντικειμενική αδυναμία του ενάγοντα να συμμορφωθεί με την τασσόμενη προθεσμία ούτε έχει προβληθεί άλλος καλός λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αδράνεια του για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, όχι μόνο από τη συμπλήρωση των δικογράφων αλλά και από την 29.1.18 όπου εμφανίστηκε στο Δικαστήριο γνωρίζοντας πλέον με βεβαιότητα ότι η Κλήση την οποία προσπάθησε προφανώς να καταχωρήσει την 12.10.17 δεν βρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, η Δ.64 θα πρέπει να ερμηνεύεται υπό το φως των προνοιών και του πνεύματος της νέας Δ.30 και σε καμία περίπτωση η άσκηση των ευρειών εξουσιών που παρέχονται στο Δικαστήριο από τη Δ.64, μπορούν να τύχουν εφαρμογής προς καταστρατήγηση και έμμεση κατάργηση της Δ.30, η οποία πρωτίστως έχει σκοπό την διεκπεραίωση μιας υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου, σκοπός ο οποίος επιτυγχάνεται μέσω της εμπρόθεσμης και κατάλληλης προετοιμασίας της υπόθεσης για Ακρόαση, κατά το στάδιο των Οδηγιών. Εις ότι αφορά την υπό κρίση Αίτηση, όπως αποδέχεται η πλευρά των εναγομένων, αυτή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Το Δικαστήριο όμως σε κάθε περίπτωση όπου τίθεται ενώπιον του Αγωγή η οποία λόγω παρέλευσης του χρόνου για καταχώρηση της Κλήσης θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα, έχει εξουσία να την απορρίψει. Στην προκειμένη περίπτωση και εφόσον τέθηκε ενώπιον μου η Κλήση ημερ. 22.11.18, ούτως ή άλλως θα εξεταζόταν κατά πόσο αυτή θα οδηγείτο σε απόρριψη. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι το Πρωτοκολλητείο όφειλε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ενωρίτερα την Αγωγή. Τέτοια όμως παράλειψη δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αδράνεια του ενάγοντα να προωθήσει την Αγωγή του. Ούτε και τίθεται ζήτημα εφαρμογής της Δ.30 Θ. 1 (γ) όπου προβλέπεται ότι: «Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής.» Και αυτό γιατί τέτοια εξουσία παρέχεται μόνο εφόσον η Αίτηση του εναγόμενου καταχωρηθεί εντός της προθεσμίας των 15 ημερών από την ημερομηνία όπου θα έπρεπε ο ενάγοντας να καταχωρήσει την Κλήση για Οδηγίες. Για τους λόγους τους οποίους εξήγησα πιο πάνω η Αγωγή απορρίπτεται ως εγκαταλειφθείσα. Εις ότι αφορά τα έξοδα της Αίτησης, εφόσον αυτή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά καταβάλει τα έξοδα της. Αναφορικά με τα έξοδα της Αγωγής σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από τη Δ.30 Θ. 1 (γ) αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν προς όφελος των εναγομένων 1,2,4 και 5 και εναντίον του ενάγοντα. Σύμφωνα με την Εγκύκλιο του προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 30.6.17, σε περίπτωση απόρριψης Αγωγής συμφώνως των όσων προνοούνται από τη Δ.30 είναι ορθότερο όπως επιδικάζεται ένα κατ' αποκοπή ποσό. Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εναγόμενοι 1,2,4 και 5 έτυχαν κοινής εκπροσώπησης και ήδη έχουν καταδικαστεί στα έξοδα της Αίτησης ημερ. 19.4.17 τα οποία στην κλίμακα της Αγωγής, ως ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρησης, ανέρχονται στο ποσό των €340.-, επιδικάζεται ένα σετ εξόδων υπέρ των εναγομένων 1,2,4 και 5 και εναντίον του ενάγοντα ύψους €400.- πλέον Φ.Π.Α. ............ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο