ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΝΤΟΡΙΝΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ASSURE INTRO (CYPRUS) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4811/15, 12/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A203 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4811/15 Μεταξύ: ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΝΤΟΡΙΝΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και ASSURE INTRO (CYPRUS) LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγομένων/Αιτητών --------------------------- Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κα Κουλουμά Για Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: κα Χριστοφή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή στις 04/12/15, αξιώνοντας από τους εναγόμενους €37.180, ως ποσό που ισχυρίζονται ότι τους οφείλεται μετά που κατασκεύασαν και πώλησαν στους τελευταίους δυνάμει τεσσάρων συμφωνιών, διάφορες μεταλλικές κατασκευές μεταξύ Οκτωβρίου 2014 - Φεβρουαρίου
- Σύμφωνα με το αρχείο που τηρεί ο Έφορος Εταιρειών, η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των εναγομένων είναι η Μιχαλάκη Καραολή 5, 3031 Λεμεσός. Επειδή μέχρι τις 04/08/16 η αγωγή δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί στους εναγόμενους στην εν λόγω διεύθυνση, οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για υποκατάσταση επίδοση της αγωγής με δύο εναλλακτικούς τρόπους, ένας εκ των οποίων αφορούσε σε θυροκόλληση της αγωγής στη διεύθυνση Αγίας Φυλάξεως 182, 3083 Λεμεσός. Ο λόγος που προτάθηκε αυτή η διεύθυνση για θυροκόλληση της αγωγής αντί για τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των εναγομένων ήταν, σύμφωνα με την Ε/Δ που υποστήριξε την αίτηση των εναγόντων, διότι μετά από έρευνες που αυτοί έκαμαν, διαπίστωσαν ότι στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των εναγομένων οι τελευταίοι «ουδέποτε ασκούσαν εκεί τις δραστηριότητες τους και εκεί υπάρχει ένα πολύ παλιό και ακατοίκητο σπίτι». Αντιθέτως, ισχυρίστηκε ο διευθυντής των εναγόντων στην Ε/Δ που είχε κάνει τότε, οι έρευνες των εναγόντων και του επιδότη τους κατέδειξαν ότι οι εναγόμενοι ασκούσαν δραστηριότητες στην οδό Αγίας Φυλάξεως 183 όπου μπορούσαν να εντοπιστούν και οι αξιωματούχοι τους. Προς επίρρωση των πιο πάνω ισχυρισμών τους οι ενάγοντες παρουσίασαν στα πλαίσια της αίτησης τους, βεβαίωση από ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με την οποία ο τελευταίος τους ενημέρωνε τόσο για την ανεύρεση της προαναφερόμενης διεύθυνσης ως τον τόπο διεξαγωγής των εργασιών των εναγομένων, όσο και ως προς τις ανεπιτυχείς προσπάθειες που έκανε για να επιδώσει την αγωγή σε εκείνη τη διεύθυνση. Σύμφωνα με τον εν λόγω επιδότη, ενώ τα πρόσωπα που έβρισκε στην Αγίας Φυλάξεως 183 του επιβεβαίωναν ότι όντως μία εκ των αξιωματούχων και αρμόδιων προσώπων των εναγομένων βρισκόταν εκεί, εντούτοις κάθε φορά που αυτός μετέβαινε στο χώρο για να την εντοπίσει του έλεγαν ότι αυτή απουσίαζε προσωρινά. Αυτό θεωρήθηκε από πλευράς επιδότη και εναγόντων ως εσκεμμένη προσπάθεια των εναγομένων να αποφύγουν την επίδοση εξ' ου και κρίθηκε αναγκαία η καταχώρηση της αίτησης για υποκατάσταση επίδοση δια θυροκόλλησης στην εν λόγω διεύθυνση αφού κατά τους ενάγοντες, μόνο με εκείνο τον τρόπο θα κατάφερναν να φέρουν την αγωγή σε επαρκή γνώση των εναγομένων. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης στις 27/09/2016, αφού διεξήλθε των όσων έθεσαν ενώπιον του οι ενάγοντες, ικανοποιήθηκε για το βάσιμο και δικαιολογημένο του αιτήματος καθώς επίσης και για το ότι με την προτιθέμενη θυροκόλληση στην Αγίας Φυλάξεως 183, οι εναγόμενοι θα λάμβαναν επαρκή γνώση για την αγωγή. Ως εκ τούτου το αιτούμενο διάταγμα εκδόθηκε και ταυτόχρονα καθορίστηκε ως χρόνος εμφάνισης των εναγομένων οι 10 μέρες από την επίδοση. Στις 18/11/2016 οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων λόγω παράλειψης των τελευταίων να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης εντός της προαναφερόμενης προθεσμίας. Η αίτηση υποστηρίχθηκε μεταξύ άλλων, από δύο Ε/Δ του διευθυντή των εναγόντων καθώς και μία Ε/Δ από ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με την οποία η αγωγή είχε θυροκολληθεί στην Αγίας Φυλάξεως 183 στις 17/10/2016 ως προνοούσε το διάταγμα της 27/9/
- Ικανοποιούμενο το Δικαστήριο που επιλήφθηκε τότε της αίτησης τόσο για το ορθό της επίδοσης όσο και για το βάσιμο και αναντίλεκτο των αξιώσεων των εναγόντων, εξέδωσε στις 14/12/2016 απόφαση υπέρ των τελευταίων και εναντίον των εναγομένων ως η απαίτηση. Περί τα δύο χρόνια αργότερα, ήτοι στις 02/11/2018, οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση ζητώντας, στη βάση των Δ.5, 5Α, 5Β, 17 και 26, τον παραμερισμό της προαναφερόμενης απόφασης της 14/12/
- Η θέση των εναγομένων, ως αυτή προβλήθηκε με Ε/Δ του διευθυντή τους, xxx Σολομωνίδη, ήταν ότι ενημερώθηκαν για πρώτη φορά για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στις 22/10/2018, όταν οι ενάγοντες επέδωσαν στον Σολομωνίδη αίτηση εκκαθάρισης εναντίον των εναγομένων με αρ. 511/18 (Τεκ.3). Μέχρι εκείνη την ημέρα, ισχυρίζεται ο Σολομωνίδης, η τελευταία επικοινωνία που είχαν με τους ενάγοντες ήταν στις 21/9/2015, ήτοι πριν την αγωγή, όταν οι δικηγόροι τους απέρριψαν τις αξιώσεις που προέβαλαν τότε οι ενάγοντες μέσω των δικών τους δικηγόρων (Τεκ. 1 και 2). Ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι δεν εμφανίστηκαν έγκαιρα στην αγωγή διότι εξασφαλίζοντας το διάταγμα της 27/9/2016 για υποκατάστατο επίδοση και θυροκολλώντας την αγωγή στην Αγίας Φυλάξεως 183, οι ενάγοντες ενήργησαν δόλια και με πρόθεση να εξασφαλίσουν απόφαση εναντίον τους στην απουσία και εν αγνοία τους. Συγκεκριμένα ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες είχαν παραπλανήσει το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης για την υποκατάστατο επίδοση και που εξέδωσε το σχετικό διάταγμα θυροκόλλησης, εφόσον στην Αγίας Φυλάξεως 183 που φέρεται να έγινε η θυροκόλληση, δεν βρίσκονται οι εναγόμενοι αλλά κάποια άλλη εταιρεία που ανήκει στον ίδιο όμιλο με αυτούς, η οποία διατηρεί γραφεία στον δεύτερο όροφο και ισόγειο του τριώροφου κτιρίου που υπάρχει στην εν λόγω διεύθυνση, εντός του οποίου δραστηριοποιούνται περί τις 15 εταιρείες. Ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι ο ίδιος βρισκόταν τότε και εξακολουθεί να βρίσκεται στην εν λόγω διεύθυνση, σε ένα από τα γραφεία αυτής της άλλης εταιρείας, στο οποίο γραφείο μάλιστα τον είχε εντοπίσει ο επιδότης στις 22/10/2018 για να του επιδώσει προσωπικά την αίτηση εκκαθάρισης 511/
- Πρόσθετα τούτων, αναφέρει ο ομνύοντας, στην διεύθυνση που παρουσιάζεται στο μητρώο του εφόρου να διατηρούν το εγγεγραμμένο τους γραφείο οι εναγόμενοι, υπάρχει όντως ένα ακίνητο στον τρίτο όροφο του οποίου διαμένει εδώ και καιρό κάποιο συγγενικό του πρόσωπο εξού και «. γι' αυτό δηλώσαμε το σπίτι του ως εγγεγραμμένο γραφείο για να λαμβάνουμε όλες τις ειδοποιήσεις. Με το άτομο αυτό έχω άριστες σχέσεις και αν του επιδίδαν οτιδήποτε θα με ενημέρωνε τάχιστα». Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι ενάγοντες είχαν ενεργήσει με δόλο για να εξασφαλίσουν το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης στις 27/9/2016 διότι παρουσίασαν εσκεμμένα και παραπλανητικά στο Δικαστήριο ότι οι εναγόμενοι δραστηριοποιούνται και μάλιστα μόνοι τους, στην Αγίας Φυλάξεως 183 και αυτό ώστε να αποφύγουν να επιδώσουν την αγωγή στο εγγεγραμμένο γραφείο των τελευταίων οπόταν και θα λάμβαναν γνώση και να την θυροκολλήσουν σε ένα κτίριο που θα ήταν αδύνατο να γίνει αντιληπτή από τους εναγόμενους. Πρόσθετα τούτου, ο ομνύοντας σχολιάζει και το γεγονός ότι ο επιδότης που θυροκόλλησε την αγωγή δεν αναφέρει σε ποια θύρα ή γραφείο του κτιρίου που βρίσκεται στην Αγίας Φυλάξεως 183 έκαμε την θυροκόλληση ούτε και δίδει εξηγήσεις σε ποιον όροφο ή γραφείο του εν λόγω κτιρίου είναι που επιχείρησε να εντοπίσει την άλλη διευθύντρια των εναγομένων για την οποία ισχυρίστηκε ότι του ανέφεραν ότι απουσίαζε προσωρινά. Οι ισχυρισμοί του ομνύοντα επεκτείνονται και στο ότι αν οι εναγόμενοι λάμβαναν έγκαιρα γνώση της αγωγής, σίγουρα θα καταχωρούσαν εμφάνιση και υπεράσπιση αφού, σύμφωνα με την επιστολή που έστειλαν οι δικηγόροι τους το 2015 στους δικηγόρους των εναγόντων, στην οποία επιστολή ο ομνύοντας παραπέμπει, «. αν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό (στους ενάγοντες) αυτό δεν ξεπερνά τις €2000 οι οποίες δεν δόθηκαν γιατί δεν ολοκλήρωσαν τις εργασίες τους (οι ενάγοντες) .». Τέλος, ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι αντέδρασαν άμεσα με το που πληροφορήθηκαν για την υπό κρίση απόφαση και υποστηρίζει ότι στη βάση όλων όσων αναφέρει, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Με την ένσταση που καταχώρησαν οι ενάγοντες προβάλλονται δεκατέσσερις λόγοι για τους οποίους οι τελευταίοι θεωρούν ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση των εναγόντων περιλαμβάνει ισχυρισμούς περί του πραγματικά και νομικά αδικαιολόγητου και αβάσιμου της αίτησης, κατάχρησης της διαδικασίας, μη πλήρωσης των σχετικών προϋποθέσεων που επιβάλλει η νομοθεσία και η νομολογία και καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των εναγόντων ως εξ' αποφάσεως πιστωτές. Εν συντομία, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τα όσα ανέφεραν στο Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για υποκατάστατο επίδοση ήταν ορθά και αληθή και ότι επιβεβαιώνονται και από τα λεγόμενα του ομνύοντα των εναγομένων, ο οποίος ακόμη και τώρα αποφεύγει να πει από πού τελικά είναι που δραστηριοποιούνται οι εναγόμενοι αν όχι από την Αγίας Φυλάξεως
- Περαιτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η θυροκόλληση έγινε σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου και επομένως εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι εναγόμενοι έλαβαν γνώση για την αγωγή, ότι μετά την έκδοση της απόφασης, οι ενάγοντες επέδωσαν σχετική επιστολή απαίτησης στον ίδιο τον Σολομωνίδη στις 13/7/2018 στην Αγίας Φυλάξεως 183 (Τεκ.6) και ότι παρ' όλα αυτά οι εναγόμενοι ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν για την διαδικασία παρά μόνο δύο χρόνια μετά που εκδόθηκε η απόφαση. Οι αντίστοιχοι ομνύοντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι των μερών προχώρησαν με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους, αναφορά στις οποίες κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό απόφασης δυνάμει της Δ.17 είναι γνωστές και δύναται να συνοψισθούν στο ότι για να πετύχει μια αίτηση παραμερισμού, ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην υπόθεση και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του (βλ. Mερκή Zήνωνας, ο οποίος εμπορεύεται με την επωνυμία Merkis General Bonded Warehouse ν. Yiannoukas Holiday Inns Limited και Άλλου
(1994)1 ΑΑΔ 736 και Τσεσμελόγλου Κυριακή ν. Σοφοκλή Σοφοκλέους
(2013)1 ΑΑΔ 64). Βεβαίως, το νομότυπο της διαδικασίας επίδοσης μιας αγωγής, θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τη μη εμφάνιση, είναι παράγοντας καθοριστικής σημασίας, εφόσον μπορεί από μόνος του να οδηγήσει σε ex debito justitae παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να εξεταστούν θέματα μη εμφάνισης και καλής υπεράσπισης (βλ. μεταξύ άλλων Γιωργαλλίδης Nικόλας ν. Xρυσόστομου Xρίστου (Tτόμη)
(1997)1 ΑΑΔ 247) και Τσεσμελόγλου ανωτέρω). Είναι βέβαια ορθό ότι στην «.περίπτωση των εταιρειών, που είναι νομικά πρόσωπα - πλάσματα νόμου, η επίδοση, σύμφωνα με το Νόμο, γίνεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Αυτό δημιουργεί βεβαιότητα πράξεων και διαδικασιών» (βλ. Balm Co. ν. Biochemie Rose
(1990)1 ΑΑΔ 602). Όπως όμως καταδεικνύει η πληθώρα της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το νομότυπο ή μη της επίδοσης θα πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τα συγκεκριμένα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, έχοντας πάντα κατά νου το βασικό ερώτημα του κατά πόσο έχει, υπό τις περιστάσεις, ικανοποιηθεί η συνταγματική απαίτηση του Άρθρου 30Σ σε σχέση με τη «.δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο . (αφού) . τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί.» (βλ. Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 και μεταγενέστερη νομολογία όπως π.χ Nέμιτσας Παναγιώτης ν. Salwa Chaparian,
(2011)1 Α.Α.Δ. 806, J Z Classic Music Pro Ltd ν. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 1151, Αντωνίου Παναγιώτης και Άλλοι ν. C Poupakis Transport Ltd,
(2006)1 Α.Α.Δ. 651 και Balm Maritime Co ανωτέρω). Είναι ακριβώς για αυτό το λόγο, που σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και η επίδοση κλητηρίου σε εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας κρίθηκε άκυρη υπό το φως των συγκεκριμένων γεγονότων. Στην Balm ανωτέρω, αν και το κλητήριο επιδόθηκε σε συγκεκριμένο πρόσωπο στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, η επίδοση κρίθηκε άκυρη εφόσον η εταιρεία, εις γνώση των εκεί εναγόντων, είχε μεταφέρει αλλού τις εργασίες της πριν την επίδοση και το πρόσωπο που παρέλαβε την αγωγή, ήταν άγνωστο στους διαδίκους. Στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ανωτέρω, όπου και εκεί το κλητήριο αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του αρ.372 Κεφ.113, η επίδοση κρίθηκε άκυρη εφόσον δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη παραλαβής του κλητηρίου και απουσίαζε εντελώς η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο αφέθηκε, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο το νομότυπο της επίδοσης. Ακόμη όμως και επίδοση αγωγής στο εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας και μάλιστα σε ένα εκ των διευθυντών της κρίθηκε άκυρη λόγω των ιδιαίτερων περιστατικών της υπόθεσης (βλ. C Poupakis Transport Ltd ανωτέρω). Παράλληλα όμως, επίδοση κρίθηκε έγκυρη όταν το κλητήριο παραλήφθηκε ενυπογράφως από μη αξιωματούχο πρόσωπο που βρισκόταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (J Z Classic Music Pro Ltd ν. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 1151), καθώς και όταν η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε η αγωγή, καταγράφηκε ρητά από τον επιδότη στην Ε/Δ επίδοσης (βλ. Nέμιτσας Παναγιώτης ν. Salwa Chaparian,
(2011)1 Α.Α.Δ. 806 στην οποία, αν και το Ανώτατο εξέταζε επίδοση σε φυσικό πρόσωπο, εντούτοις το επίδικο ερώτημα αφορούσε σε επίδοση σε «εντεταλμένη υπάλληλο»). Ο κεντρικός άξονας της θέσης των εναγομένων στην παρούσα αίτηση ως προς το γιατί δεν καταχώρησαν εμφάνιση στην αγωγή, περιστρέφεται γύρω από τον τρόπο με τον οποίο αυτή φέρεται να τους επιδόθηκε, ήτοι δια θυροκόλλησης με δικαστικό διάταγμα σε διεύθυνση άλλη από αυτή που βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο τους και δη χωρίς να είχε συγκεκριμενοποιηθεί, είτε πριν την έκδοση του διατάγματος είτε πριν την έκδοση της απόφασης, το ακριβές σημείο της θυροκόλλησης. Επί αυτής της θέσης των εναγομένων παρατηρώ τα εξής. Κατά πρώτο, οι ίδιοι οι εναγόμενοι δέχονται ότι στην διεύθυνση που το μητρώο του Εφόρου παρουσιάζει να είναι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου τους, αυτοί όντως δεν ασκούν οποιεσδήποτε δραστηριότητες, ισχυριζόμενοι περαιτέρω ότι σε κάποιο όροφο του κτιρίου που βρίσκεται στην εν λόγω διεύθυνση, υπάρχει κάποιο συγγενικό πρόσωπο του διευθυντή τους, το οποίο αν λάμβανε την αγωγή, θα ενημέρωνε τον τελευταίο λόγω του ότι έχουν άριστες σχέσεις μεταξύ τους. Αυτή όμως η θέση των εναγομένων όχι μόνο επιβεβαιώνει τους ενάγοντες και τον επιδότη τους ότι στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου οι εναγόμενοι δεν ασκούσαν δραστηριότητες, αλλά μάλιστα επιβεβαιώνει και το ότι στην εν λόγω διεύθυνση, και να εντοπίζετο κάποιο πρόσωπο να παραλάβει την αγωγή, αυτό καμία σχέση έχει με τους εναγόμενους αλλά απλά μια συγγενική σχέση με τον διευθυντή τους. Επομένως, ακόμη και να καθίστατο δυνατό στον επιδότη των εναγόντων να εντοπίσει τον συγγενή του διευθυντή των εναγομένων στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου τους γραφείου, η επίδοση της αγωγής σε αυτόν τον συγγενή, υπό τα πραγματικά δεδομένα της περίπτωσης, διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο να θεωρηθεί ως κακή επίδοση σύμφωνα με τη νομολογία που αναφέρω ανωτέρω. Ορθά λοιπόν ο επιδότης των εναγόντων και οι τελευταίοι αναζήτησαν άλλη διεύθυνση και άλλο τρόπο επίδοσης για να φέρουν την αγωγή σε γνώση των εναγομένων. Κατά δεύτερο, οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι εντόπισαν τους εναγόμενους και τουλάχιστον τους διευθυντές τους στην Αγίας Φυλάξεως
- Δεν αποτάθηκαν όμως άμεσα για θυροκόλληση αλλά αντίθετα προσπάθησαν επανειλημμένα να εντοπίσουν αυτούς τους αξιωματούχους προσωπικά στην εν λόγω διεύθυνση. Τους επιβεβαιώθηκε τότε ότι όντως οι εν λόγω αξιωματούχοι μπορούσαν να ανευρεθούν εκεί και αυτός ο ισχυρισμός όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από τον διευθυντή των εναγομένων στην παρούσα αίτηση αλλά μάλιστα επιβεβαιώθηκε εκ νέου με τη δήλωση του ότι και ο ίδιος βρισκόταν σε εκείνη την διεύθυνση. Πρόσθετα τούτου όμως, πουθενά στην Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση ο ομνύοντας δεν επιχειρεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό των εναγόντων και του επιδότη τους ότι και η άλλη αξιωματούχος της εταιρείας που προσπαθούσε να εντοπίσει τότε ο επιδότης, όντως βρισκόταν σε εκείνη τη διεύθυνση. Επί τούτου του σημείου, ο ομνύοντας των αιτητών περιορίζεται να εκφράσει γενικές και αόριστες απορίες ως προς το πώς είναι που προσπάθησε ο επιδότης να βρει την εν λόγω αξιωματούχο ενώ δεν αρνείται ότι αυτή μπορούσε να εντοπιστεί στην εν λόγω διεύθυνση. Κατά τρίτο, όπως επεσήμανε και η πλευρά των εναγόντων, παρά τα όσα αναφέρονται στην ένσταση και Ε/Δ που την υποστηρίζει, οι εναγόμενοι τεχνηέντως αποφεύγουν να πουν με ακρίβεια πού ακριβώς είναι που ασκούν τις δραστηριότητες τους αν όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο τους ή στην Αγίας Φυλάξεως 183 που μπορούν να εντοπιστούν οι διευθυντές τους. Κατά τέταρτο, ενώ οι εναγόμενοι προσπάθησαν να δικαιολογήσουν το γιατί καταχώρησαν την παρούσα αίτηση δύο χρόνια μετά που εκδόθηκε η απόφαση εναντίον τους ισχυριζόμενοι ότι γνώση για την εν λόγω απόφαση έλαβαν μόλις δέκα μέρες πριν να καταχωρήσουν την αίτηση τους όταν και επιδόθηκε στον ομνύοντα τους η αίτηση εκκαθάρισης 511/18, ο εν λόγω ισχυρισμός τους καταρρίπτεται υπό το φως των τεκμηρίων που και οι ίδιοι παρουσίασαν. Στην αίτηση εκκαθάρισης 511/18 που οι εναγόμενοι παρουσίασαν ως τεκμήριο 3, επισυνάπτεται ως τεκμήριο της, Ε/Δ ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με την οποία αυτός επέδωσε στις 25/07/18 επιστολή - απαίτηση προσωπικά στον ίδιο τον ομνύοντα των εναγομένων με την οποία ο τελευταίος ενημερώνετο τόσο για την έκδοση της απόφασης στις 14/12/16 όσο και για την απαίτηση των εναγόντων όπως εξοφληθεί. Η ίδια επιστολή παρουσιάστηκε και από πλευράς εναγόντων ως Τεκ.
- Συνάγεται επομένως αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο ίδιος ο διευθυντής των εναγομένων πληροφορήθηκε για την εκδοθείσα απόφαση από τις 25/07/18 και παρά ταύτα οι τελευταίοι καμία ενέργεια έκαμαν για να παραμερίσουν την εν λόγω απόφαση παρά μόνο μετά που παρήλθαν τρεις και πλέον μήνες. Κοντολογίς όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι οι ενάγοντες όχι μόνο δεν ενήργησαν δόλια εις βάρος των εναγομένων αλλά αντιθέτως προσπάθησαν να τους δώσουν κάθε δυνατή ευκαιρία να εμφανιστούν στην αγωγή, την οποία αγωγή να σημειωθεί ότι είναι οι ίδιοι οι εναγόμενοι που προκάλεσαν τους πρώτους να καταχωρήσουν σύμφωνα με την επιστολή που παρουσίασαν ημερ. 21/9/15 «. δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος για περαιτέρω συζήτηση και οι πελάτες μας τους προκαλούν (τους ενάγοντες) να προχωρήσουν με Δικαστικά μέτρα .». Τους αναζήτησαν στο εγγεγραμμένο τους γραφείο πλην όμως διαπίστωσαν ότι τυχόν επίδοση σε εκείνη την διεύθυνση ενδεχομένως να μην θεωρείτο καλή επίδοση και αυτό καθαρά λόγω του τρόπου με τον οποίο οι εναγόμενοι επέλεξαν να παρουσιάζονται στο κοινό, ήτοι ως ευρισκόμενοι σε μια διεύθυνση στην οποία όχι μόνο δεν ασκούσαν οποιαδήποτε δραστηριότητα αλλά και που δεν μπορούσε να βρεθεί οποιοσδήποτε εργοδοτούμενος ή αξιωματούχος τους. Οι ενάγοντες τους αναζήτησαν τότε σε άλλη διεύθυνση μέχρι και που κατάφεραν να εντοπίσουν τους αξιωματούχους τους. Ακόμη και τότε όμως προβάλλονταν καθυστερήσεις και εμπόδια στην προσωπική επίδοση της αγωγής στους διευθυντές των εναγομένων, από πρόσωπα που φαίνεται να γνώριζαν τους εναγόμενους και τους διευθυντές τους. Μη έχοντας άλλη επιλογή και με βάση τα στοιχεία που κατάφεραν να εξασφαλίσουν ως προς το ότι στη νέα διεύθυνση όντως μπορούσαν να εντοπιστούν οι διευθυντές των εναγομένων, στοιχεία τα οποία και οι τελευταίοι επιβεβαιώνουν σήμερα, οι ενάγοντες αιτήθηκαν και εξασφάλισαν διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση της αγωγής δια θυροκόλλησης της στην εν λόγω διεύθυνση. Το ότι δεν συγκεκριμενοποιήθηκε η θύρα ή το γραφείο που θα γινόταν η θυροκόλληση ή το ότι στο κτήριο στην Αγίας Φυλάξεως 183 υπάρχουν και άλλες εταιρείες είναι άνευ σημασίας αφού αφενός δεν αμφισβητήθηκε ότι όταν οι ενάγοντες προσπάθησαν να εξασφαλίσουν τα εν λόγω στοιχεία, τα πρόσωπα που συνάντησαν στο χώρο, αν και τους επιβεβαίωναν την εκεί ύπαρξη των διευθυντών των εναγομένων δεν τους έδιναν άλλες πληροφορίες και αφετέρου διότι τελικά και οι ίδιοι οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι τουλάχιστον ένας εκ των διευθυντών τους όντως βρισκόταν στην εν λόγω διεύθυνση. Παρεμβάλω εδώ τη θέσμια υποχρέωση που έχει μια εταιρεία δυνάμει του αρ.103 Κεφ.113, να διατηρεί αναγραμμένο το όνομα της πάνω στο εξωτερικό κάθε γραφείου ή τόπου όπου διεξάγονται οι εργασίες της, σε περίοπτο μέρος με ευανάγνωστα γράμματα. Οι γενικές και υποθετικές απορίες που προβάλλονται από πλευράς εναγομένου για να πλήξουν τον επί του προκειμένου ισχυρισμό του επιδότη, δεν συνιστούν επαρκή και τεκμηριωμένη αμφισβήτηση του τελευταίου. Είτε οι διευθυντές τους βρίσκονταν εκεί είτε όχι και όπως επιβεβαιώνεται σήμερα, τελικά όντως βρίσκονταν εκεί. Το γεγονός ότι οι εναγόμενοι αποφεύγουν να αναφέρουν από που τελικά είναι που ασκούν δραστηριότητες αν όχι από την Αγίας Φυλάξεως 183 που βρίσκονται οι διευθυντές τους, επιβεβαιώνουν και το απόλυτα δικαιολογημένο του συμπεράσματος ότι εκτός με θυροκόλληση στην εν λόγω διεύθυνση, δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να περιέλθει σε γνώση τους η αγωγή και ότι με τον τρόπο που αυτή επιδόθηκε, ορθά θεωρήθηκε ότι οι τελευταίοι όντως είχαν λάβει γνώση. Παρά ταύτα, οι εναγόμενοι όχι μόνο παρέλειψαν να εμφανιστούν έγκαιρα αλλά μάλιστα, ακόμη και όταν ενημερώθηκαν με επιστολή για την έκδοση της απόφασης, καμία ενέργεια έκαμαν για τρεις και πλέον μήνες. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν συντρέχει κανένας λόγος γιατί να μην θεωρηθεί η επίδοση που έγινε στις 17/10/16 ως ορθή και νόμιμη και σύμφωνη με το διάταγμα της 27/9/16, αφού σαφέστατα η συνταγματική απαίτηση του αρ. 30Σ είχε ικανοποιηθεί. Θα πρέπει εδώ όμως να αναφέρω και το εξής. Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι επιδίωξαν μόνο τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στις 14/12/16 ισχυριζόμενοι ουσιαστικά ότι εσφαλμένα διατάχθηκε η υποκατάστατος επίδοση της αγωγής στις 27/09/
- Με το εν λόγω διάταγμα όμως, το οποίο μέχρι να ακυρωθεί ή αναθεωρηθεί θεωρείται νόμιμο και έγκυρο, το Δικαστήριο έκρινε δικαστικά ότι αν η αγωγή επιδίδετο με τον συγκεκριμένο τρόπο που εκεί προνοείτο, θα θεωρείτο ότι οι εναγόμενοι έλαβαν επαρκή γνώση για την αγωγή και αυτή η δικαστική κρίση δεν μπορεί να αναθεωρηθεί εκτός στα πλαίσια ρητού αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατου επίδοσης. Τέτοιο αίτημα όμως οι εναγόμενοι δεν υπέβαλαν, με αποτέλεσμα η επί του προκειμένου κρίση του Δικαστηρίου να παραμένει ως έχει και να καθίσταται πλέον αμφίβολο κατά πόσο οι εναγόμενοι μπορούν, στα πλαίσια του περιορισμένου αιτήματος τους για παραμερισμό της τελικής απόφασης, να αμφισβητήσουν οτιδήποτε πέραν του κατά πόσο η επίδοση έγινε σύμφωνα με το διάταγμα της 27/09/
- Ενόψει όμως της κατάληξης μου να απορρίψω τους ισχυρισμούς των εναγομένων για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω, το θέμα αυτό δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Θεωρώ ότι η όλη στάση των εναγομένων στην παρούσα υπόθεση μόνο ως περιφρονητική μπορεί να χαρακτηριστεί και το απόσπασμα που παραθέτω πιο κάτω από την Τσεσμελογλού σε σχέση με τις καταλυτικές συνέπειες που συνεπάγεται η περιφρονητική στάση που επιδεικνύει ένας διάδικος έναντι της δικαστικής διαδικασίας και του ιδίου του Δικαστηρίου, τυγχάνει πλήρους εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση ώστε αυτό να σφραγίζει την τύχη της αίτησης από αυτό το στάδιο. «Η ανάδειξη εκ πρώτης όψεως καλής και συζητήσιμης υπεράσπισης που συνιστά κυρίαρχο παράγοντα σε αιτήσεις του είδους, ουδέποτε εξετάζεται κατ' απομόνωση. Ανάλογα με τα περιστατικά, οι υπόλοιποι παράγοντες ή κριτήρια αποκτούν λιγότερη ή περισσότερη σημασία. Ικανά ακόμη και να αντισταθμίσουν την καλή υπεράσπιση. Άλλωστε, είναι εξ αιτίας της μη εμφάνισης του που ένας εναγόμενος αναγκάζεται εκ των υστέρων να πείσει ότι έχει καλή υπεράσπιση, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί επί της ουσίας. . Εκείνο όμως το οποίο το Δικαστήριο θεώρησε καταλυτικό για την απόρριψη της αίτησης, ήταν η περιφρονητική στάση που η εφεσείουσα επέδειξε έναντι της δικαστικής διαδικασίας και του ιδίου του Δικαστηρίου, με το να μην παραλάβει τα έγγραφα επίδοσης της αγωγής, παραλείποντας έτσι εσκεμμένα να εμφανιστεί στην υπόθεση. Επομένως, όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί (δέστε, για παράδειγμα, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(B) Α.Α.Δ. 941), η χωρίς επαρκή λόγο παράλειψη εμφάνισης αποτελεί βάσιμο λόγο για απόρριψη της αίτησης παραμερισμού, διαφορετικά η όλη πορεία της δικαστικής διαδικασίας θα άφηνε αιωρούμενα τα εκατέρωθεν δικαιώματα και θα ήταν δέσμια της κρίσης του εναγόμενου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος επιλέγει να καταχωρήσει την αίτηση παραμερισμού. Όταν η συμπεριφορά του διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να αρνείται την επαναφορά, (F.P.P. Fish Processing Ltd v. Nicolaou Aqua Culture Ltd
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 2054).» Σε κάθε περίπτωση, από τα όσα έθεσαν ενώπιον μου οι εναγόμενοι δεν διαπιστώνεται ούτε να έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή αφού περί αυτού του θέματος, οι τελευταίοι περιορίστηκαν στην Ε/Δ τους να παραπέμψουν απλά στην επιστολή που οι δικηγόροι τους έστειλαν στους δικηγόρους των εναγόντων στις 21/9/15, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω εξειδίκευση ή τεκμηρίωση των όσων εκεί άνευ βλάβης αναφέρονται. Σημειώνω εδώ ότι το μόνο που προκύπτει από την εν λόγω επιστολή, είναι η προβολή ενός άνευ βλάβης γενικού και αόριστου ισχυρισμού ότι, οι εναγόμενοι δέχονται ότι οφείλουν κάποιο ποσό στους ενάγοντες, χαμηλότερο από αυτό που ισχυρίζονται οι τελευταίοι, το οποίο είναι διατεθειμένοι να το καταβάλουν «. μόλις α) οι πελάτες σας ενημερώσουν ότι θα ολοκληρώσουν κάποιες εργασίες που οφείλουν να παραδώσουν και β) μόλις παραδεχθούν και/ή διαβεβαιώσουν ότι το υπόλοιπο από την μεταξύ τους συμφωνία δεν ξεπερνά τις €2000.» (έμφαση δική μου). Ούτε στην επιστολή και ούτε στην Ε/Δ των εναγομένων όμως δίνεται οποιαδήποτε περαιτέρω λεπτομέρεια ή εξήγηση ως προς το ποιες είναι αυτές οι «κάποιες εργασίες» που κατ' ισχυρισμό των τελευταίων εκκρεμούν ή στο πώς προκύπτει να οφείλεται μόνο το ποσό των €2000 που ισχυρίζονται. Από όποια σκοπιά επομένως και αν ήθελε ιδωθεί η αίτηση των εναγομένων, αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόντων και εναντίον εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο