S & G GREGORIOU MOTORS LTD ν. ΑΒΡΑΑΜ, Αρ. Αγωγής: 3025/2012, 24/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A264 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3025/2012 Μεταξύ: S & G GREGORIOU MOTORS LTD Εναγόντων - και - XXXX ΑΒΡΑΑΜ Εναγομένου --------------------------------------- Ημερομηνία: 24 Απριλίου, 2019 Για Ενάγοντες: κος Γ. Θωμά και κα Α. Αριστείδου, για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Αχιλλέως). Για Εναγόμενο: κος Κ. Σαβεριάδης με κα Ξιαρή, για Κ. Κ. Σαβεριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Μαρκουλή). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των εναγόντων εναντίον του εναγομένου είναι για το ποσό των €9.581,47σ πλέον νόμιμο τόκο από 6.7.2009, για έξοδα, ζημιές και απώλειες, τις οποίες οι ενάγοντες έχουν υποστεί συνεπεία της κατ' ισχυρισμό αμέλειας του εναγομένου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ως αυτή έχει τροποποιηθεί μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.11.18, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτες και/ή δικαιούχοι σε εγγραφή και/ή νόμιμοι κάτοχοι του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXX, τύπου γερανός μάρκας ΤΑΤΑΝΟ (στο εξής το όχημα), το οποίο μετέφεραν στο πλυντήριο (τεκάλεμιτ) αυτοκινήτων, ιδιοκτήτης και/ή διαχειριστής του οποίου είναι ο εναγόμενος και/ή αυτό λειτουργούσε υπό την ευθύνη του, για να γίνουν διάφορες εργασίες τύπου τεκάλεμιτ και γενικό πλύσιμο. Το εν λόγω όχημα ήταν κατά την παράδοση του στον εναγόμενο και/ή στους αντιπροσώπους του και/ή στους υπηρέτες του σε άριστη κατάσταση. Σύμφωνα με τις δικογραφημένες λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του εναγόμενου και/ή των αντιπροσώπων και/ή υπηρετών του, ανύψωσε το όχημα χωρίς να λάβει τα δέοντα μέσα ασφαλείας, τοποθέτησε το όχημα πάνω στον κρίκο για να το ανυψώσει κατά τρόπο λανθασμένο και/ή επικίνδυνο και/ή ο κρίκος ήταν ακατάλληλος και/ή ελαττωματικός, ανέθεσε την εργασία σε άπειρα και/ή ακατάλληλα πρόσωπα και/ή εργοδοτούσε ακατάλληλο και/ή ανειδίκευτο προσωπικό, ενήργησε επιπόλαια και αμελώς και ενήργησε χωρίς την απαραίτητη προσοχή, φροντίδα και επιμέλεια. Στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφούνται επίσης λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών οι οποίες πλαισιώνουν την αξίωση των εναγόντων. Με την Υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης και/ή διαχειριστής και/ή λειτουργούσε υπό την ευθύνη του το εν λόγω πλυντήριο και ότι οι ενάγοντες μετέφεραν το ρηθέν όχημα τους στο πλυντήριο του. Κατά τα λοιπά αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, προβάλλοντας ότι οι ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν νομιμοποιούνταν στην καταχώρηση της παρούσας Αγωγής και/ή δεν είχαν κανένα αγώγιμο δικαίωμα. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, οι ενάγοντες επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης. Προτού προχωρήσω στην καταγραφή και αξιολόγηση της μαρτυρίας, αξίζει να σημειωθεί ότι όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία αλλά και την τελική αγόρευση του εναγόμενου, δεν αμφισβητείται ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία, ήτοι την 7.7.2009, όπως αναφέρεται στο τεκμήριο 1, υπήρξε ατύχημα στο χώρο του τεκάλεμιτ εν σχέση με το επίδικο όχημα καθώς επίσης είναι παραδεκτό ότι το εν λόγω όχημα υπέστη κάποιες ζημιές. Ουσιαστικά επίδικα και αμφισβητούμενα ζητήματα, παρέμειναν τα αίτια πρόκλησης του ατυχήματος και κατά πόσο αυτά συνιστούν αμέλεια από μέρους του εναγομένου καθώς και το ύψος των διεκδικούμενων ζημιών. Προς απόδειξη της απαίτησης τους οι ενάγοντες παρουσίασαν έξι μάρτυρες, ο δε εναγόμενος, πέραν της δικής του μαρτυρίας παρουσίασε ακόμα δυο μάρτυρες. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν επίσης 11 τεκμήρια, εις τα οποία θα αναφερθώ όπου κριθεί αναγκαίο. Ακολούθως θα καταγράψω συνοπτικά τη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα. Υπογραμμίζω ότι για σκοπούς έκδοσης της απόφασης, μελέτησα και έλαβα υπόψη μου το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας ως αυτή έχει καταγραφεί στα πρακτικά. Μ.Ε.1 κατέθεσε o Αστυφύλακας XXXX Μέρτας. Η μαρτυρία του αφορούσε την καταγγελία η οποία έγινε από τους ενάγοντες στην Αστυνομία αναφορικά με το συμβάν τα οποίο επεσυνέβη στις 7.7.
- Ο ίδιος του επισκέφθηκε τη σκηνή στο χώρο του πλυντηρίου του εναγομένου, όπου διαπίστωσε ότι υπήρχε μια λυόμενη κατασκευή, μέσα είχε ένα κρίκο και ένα φορτηγό γερμένο πλάγια δεξιά. Έκανε καταχώρηση του περιστατικού και ειδοποιήθηκε το γραφείο εργασίας. Ετοιμάστηκε έκθεση από τον υπεύθυνο του σταθμού σχετικά με το ατύχημα η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Πρόσθεσε επίσης, ότι δεν διαπιστώθηκε κάποιο αδίκημα ούτε γνωρίζει η Αστυνομία κατά πόσο υπήρχε κάποια βλάβη στον κρίκο του τεκάλεμιτ. Μ.Ε.2 κατέθεσε ο XXXX Γρηγορίου, διευθυντής των εναγόντων. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Α. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι ενάγοντες στις 6.7.2009 αγόρασαν τον επίδικο γερανό για το ποσό των €11.960 (τεκμήριο 2) και ήταν οι νόμιμοι κάτοχοι του και δικαιούχοι σε εγγραφή. Στις 7.7.2009 μετέφερε τον πιο πάνω γερανό, ο οποίος ήταν σε άριστη κατάσταση, στο πλυντήριο αυτοκινήτων του εναγόμενου και το παρέδωσε στον ίδιο με οδηγίες να γίνει γενικό πλύσιμο και εργασίες τύπου τεκάλεμιτ. Κατά τη διαδικασία ανύψωσης του εν λόγω οχήματος με κρίκο, το όχημα ανατράπηκε στο πλάι και έπεσε από ύψος 1,5 - 2 μέτρα με αποτέλεσμα να προκληθούν σε αυτό σοβαρές ζημιές. Κατά τον ίδιο ο εναγόμενος δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα ασφαλείας ούτε ακολούθησε την δέουσα διαδικασία κατά την ανύψωση του οχήματος. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι ο ανυψωτικός κρίκος ήταν ακατάλληλος και ελαττωματικός. Υποστήριξε την εκδοχή ότι ως αποτέλεσμα του συμβάντος οι ενάγοντες υπέστηκαν ζημιές και αναγκάστηκαν να καταβάλουν €85.- για την εξασφάλιση της έκθεσης από την Αστυνομία (τεκμήριο 3), €2.300.- στον XXXX Νταμότσεφ για επιδιόρθωση του οχήματος (τεκμήριο 4), €2.500.- στο γκαράζ XXXX Γεωργίου για ίσιωμα και μπογιάτισμα (τεκμήριο 5) και €1.196,47 στην εταιρεία M. Anastasiou & Chrysanthou Enterprises Ltd για την αγορά διαφόρων ανταλλακτικών που χρησιμοποιήθηκαν για την επιδιόρθωση του οχήματος (τεκμήριο 6). Επιπρόσθετα, όπως ανέφερε, οι ενάγοντες υπέστηκαν ζημιές ύψους €3.500.- λόγω απώλειας χρήσης του οχήματος. Μ.Ε.3 παρουσιάστηκε ο XXXX Χρυσάνθου, μηχανικός και διευθυντής στην εταιρεία M. Anastasiou & Chrysanthou Enterprises Ltd. Αναγνώρισε το τιμολόγιο τεκμήριο 6, προσθέτοντας ότι πληρώθηκε το ποσό του τιμολογίου αυτού. Ο μάρτυρας κατέθεσε αναφορικά με την εμπλοκή του στην επιδιόρθωση του οχήματος μετά το συμβάν. Όπως είπε, ειδοποιήθηκε να επιθεωρήσει ένα γερανό ο οποίος «έγειρε» και βρισκόταν στο συνεργείο του XXXX Νταμουτσέφ, για να το ελέγξει εάν μπορεί να ξεκινήσει. Εξήγησε ότι όταν «γείρει» ένας γερανός χρειάζεται διαδικασία για να ξεκινήσει για να μην πάθει μεγαλύτερη ζημιά. Διαπίστωσε ότι ο θάλαμος καύσης της μηχανής γέμισε με λάδια και έπρεπε να αφαιρεθούν τα πέκκα και ν' αλλαχτούν τα λάδια και φίλτρα. Δεν έδωσε σημασία στα κτυπήματα, εφόσον το μέρος που τον αφορούσε ήταν η μηχανή. Ο γερανός όπως είπε, ξεκίνησε στο συνεργείο του Νταμουτσέφ και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο συνεργείο τους όπου έγιναν οι πιο απαραίτητες εργασίες. Άλλαξαν λάδια, φίλτρα, έβγαλαν τα πέκκα, τα οποία δεν είχαν πρόβλημα απλά τα καθάρισαν, για να καθαρίσουν και το θάλαμο καύσης της μηχανής από τα λάδια και νερά τα οποία εισήλθαν στην μηχανή. Διόρθωσαν την πόμπα πετρελαίου στην οποία μπήκε νερό. Οι εργασίες αυτές όπως είπε, γίνονται πάντα σ' ένα αυτοκίνητο όταν «γείρει» πριν ξεκινήσει. Όλες οι πιο πάνω εργασίες έγιναν όπως είπε στο συνεργείο του Νταμουτσέφ και στο συνεργείο τους αλλαχτήκαν τα φίλτρα και ίσιωσαν το ραδιατέρ χωρίς να χρεώσουν γι' αυτό. Προηγουμένως, δεν είχε υπόψη του την κατάσταση του γερανού ή της μηχανής του. Μ.Ε.4 κατέθεσε ο XXXX Νταμουτσέφ. Ανέφερε ότι ασχολείται με αμαξώματα φορτηγών και βαριού τύπου οχήματα. Αναγνώρισε το τεκμήριο 4 το οποίο εξέδωσε ο ίδιος και πληρώθηκε όπως είπε το ποσό το οποίο αναφέρεται στο τιμολόγιο αυτό. Ο μάρτυρας κατέθεσε αναφορικά με την εμπλοκή του μετά το επίδικο συμβάν, όπου ο γερανός μεταφέρθηκε από τον ΜΕ2 στο συνεργείο του. Μεταφέρθηκε εκεί όπως είπε πάνω σε loader και ήταν γερμένος, η καμπίνα και τα πόδια του σπασμένα και τον επιδιόρθωσαν. Η μεγαλύτερη ζημιά ήταν στα πόδια, όπου έσπασαν τα έμβολα, η βάση που μπαίνουν τα έμβολα μέσα, οι βαλβίδες ασφαλείας και η καμπίνα «πιττωμένη». Κατασκεύασαν όπως είπε καινούρια βάση, έμβολα και πόδια. Όταν μεταφέρθηκε στο συνεργείο του ο γερανός είπε στον ΜΕ2 ότι πρώτα πρέπει να ξεκινήσει ο γερανός, ήρθαν οι μηχανικοί και μετά ξεκίνησε τις επιδιορθώσεις. Εξήγησε επίσης ότι στο τιμολόγιο δεν καταγράφονται με λεπτομέρεια όλες οι εργασίες που έγιναν, διότι έγιναν πολλές. Μ.Ε. 5 κατέθεσε ο XXXX Βασιλείου, μηχανοδηγός. Αναγνώρισε το τεκμήριο 2 και ανέφερε ότι είναι η απόδειξη την οποία ο ίδιος έδωσε στον ΜΕ2 για την πώληση του γερανού στους ενάγοντες. Ο ίδιος του όπως είπε αγόρασε τον γερανό από τον XXXXX, ο οποίος του έδωσε τα έγγραφα μεταβίβασης ανοιχτά και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν ο Σούλης, ο οποίος το πούλησε στον XXXXX και ακολούθως στον ίδιο ο οποίος μετά το πούλησε τους ενάγοντες. Κατέθεσε ως τεκμήριο 7 το τιμολόγιο της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd, από την οποία ο XXXXX μέσω της εταιρείας του NI.NE Constructions αγόρασε τον γερανό, κατέθεσε επίσης το τεκμήριο 8 το πιστοποιητικό εγγραφής του γερανού και ως τεκμήριο 9 κατέθεσε τα έγγραφα μεταβίβασης τα οποία του δοθήκαν από τον XXXXX ο οποίος τα έλαβε από τον Σούλη. Αποτέλεσε θέση του ότι όταν πούλησε το γερανό στους ενάγοντες ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, το είχε για περίπου ένα χρόνο και παρ' όλο που δεν είχε άδεια το χρησιμοποιούσε στον κάμπο του. Μ.Ε. 6 κατέθεσε ο XXXX Σούλης, ιδιοκτήτης και διευθυντής της εταιρείας A. Soulis Enterprises Ltd, η οποία εισήγαγε στην Κύπρο τον επίδικο γερανό από την Ιαπωνία και ενεγράφηκε στο όνομα της εταιρείας του και στην Τράπεζα Κύπρου η οποία ήταν ο χρηματοδότης. Ακολούθως πώλησε το όχημα αυτό στην εταιρεία ΝΙ. ΝΕ. Constructions, διευθυντής της οποίας ήταν κάποιος XXXXX. Αναγνώρισε το τιμολόγιο τεκμήριο 7, το οποίο φέρει την υπογραφή του και αφορούσε την ως άνω πώληση. Με την πώληση του οχήματος παρέδωσε στον XXXXX, τιμολόγιο, τον τίτλο ιδιοκτησίας, πιστοποιητικό καλής λειτουργίας από το Υπουργείο Εργασίας και ανοικτή μεταβίβαση δική του και της τράπεζας. Εξήγησε ότι όταν πρόσωπο κατέχει τα έγγραφα μεταβίβασης και τιμολόγιο εξοφλημένο μπορεί να μεταβιβαστεί το όχημα. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε επίσης ως ειδικός. Ανέφερε ότι ασχολείται από το 1989 με τέτοιου είδους οχήματα, ως το επίδικο και με γεοτρύπανα. Στην Κύπρο όπως είπε, δεν υπάρχει εταιρεία με περισσότερα ή μεγαλύτερα μηχανήματα όσον αφορά γερανούς, από αυτά που έχει η εταιρεία του. Πρόσθεσε δε ότι έχει πάρα πολλή εμπειρία σε θέματα συντήρησης και καθαρισμού τέτοιων οχημάτων. Ο ίδιος του ασχολείτο με το φτιάξιμο και επισκευή τους και όταν προσλάμβανε βοηθούς, εργάζονταν με τη δική του καθοδήγηση. Στις εγκαταστάσεις της εταιρείας του έχει πλατφόρμες ή κρίκους που ανυψώνουν τα μηχανήματα αυτά, για σκοπούς συντήρησης. Για να έχεις τέτοια μηχανήματα ή τέτοιους κρίκους ανέφερε ότι χρειάζεται ο κρίκος και γενικά οι εγκαταστάσεις να είναι επιθεωρημένες που το Υπουργείο Εργασίας, από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας και χρειάζεται ο χειριστής του κρίκου, ειδικά για ανύψωση φορτηγών, να έχει πιστοποιητικό χειριστή. Αποτέλεσε θέση του ότι όταν ένα φορτηγό ή ημιφορτηγό τεθεί πάνω σε μία πλατφόρμα με σκοπό να ανυψωθεί για σκοπούς συντήρησης, υπάρχουν κάποια μέτρα ασφάλειας που πρέπει να λάβει ο χειριστής της συγκεκριμένης πλατφόρμας. Εξηγώντας ότι, αν το όχημα που θα τοποθετηθεί σε κρίκο δεν έχει σημεία που θα μπαίνουν μηχανισμοί να το σηκώνουν όπως έχουν τα μικρά αυτοκίνητα και αν ο μηχανισμός που θα το σηκώσει δεν έχει τα κατάλληλα σημεία πρέπει να δίνεται. Αν έχει, στερεώνεται με τα συστήματα του κρίκου. Αν δεν έχει πρέπει να δένεται με αλυσίδες ειδικές οι οποίες είναι πιστοποιημένες των φορτίων που δικαιούνται και τα ανάλογα κλειδιά που σφίγγουν τις αλυσίδες και οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί λένε γενικά όταν δένεις φορτία είτε πάνω σε κρίκο είτε σε τρέιλερ πρέπει τα εργαλεία να έχουν ικανότητα το ελάχιστο του φορτίου που δένει. Ερωτηθείς κατά πόσο το επίδικο όχημα αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα όσο αφορά το κέντρο βάρους, την τοποθέτηση του γερανού κλπ ανέφερε ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν συναρμολογημένο βάση του κατασκευαστή και δεν υπέστη οποιαδήποτε μετατροπή η οποία θα άλλαζε το κέντρο βάρους. Είναι τέτοιου είδους μηχανήματα, μηχανισμοί που δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές ούτε και βγαίνει μετά πιστοποιητικό καταλληλότητας από το Υπουργείο Εργασίας. Η κατάσταση αυτού του οχήματος ήταν άριστη κατά τον ίδιο, προσθέτονας ότι οι γερανοί είναι μηχανήματα τα οποία κατά την λειτουργία τους δεν πιέζονται. Κατά τον μάρτυρα, ο γερανός είναι ακούραστο μηχάνημα γι΄ αυτό είναι το πιο πολύχρονο μηχάνημα που υπάρχει στην αγορά. Υπάρχει γερανός του 1950 ή του 1960 που είναι σε εργάσιμη κατάσταση ακόμα. Μ.Υ.1 κατέθεσε ο εναγόμενος. Ως προς το επίδικο συμβάν ανέφερε ότι ο πελάτης, ΜΕ2, έφερε στο πλυντήριο τον γερανό. Αρχικά ο πελάτης οδηγούσε τον γερανό, όπου με την καθοδήγηση του εναγόμενου, τοποθέτησε τον γερανό στο σημείο όπου θα πρέπει να τοποθετηθούν τα έμβολα για ν' ανυψωθεί το μηχάνημα. Περιέγραψε τη διαδικασία την οποία ακολούθησε για την ανύψωση του γερανού. Τοποθέτησε όπως είπε, τον κρίκο στα σημεία, είδε ότι το ένα έμβολο ήταν εντάξει και μετά ανύψωσε και το δεύτερο έμβολο, διευκρινίζοντας ότι τα δυο έμβολα δεν δουλεύουν ταυτόχρονα. Προσπάθησε να ανυψώσει το ένα έμβολο που ήταν τοποθετημένος ο γερανός, χωρίς να γνωρίζει ότι η μπίγα είχε λάσκο και όταν ανύψωσε τον γερανό, η μπίγα λάσκαρε και έγειρε ο γερανός. Ακολούθως τηλεφώνησε στον XXXX ζητώντας του να φέρει ανυψωτικό μηχάνημα για να ισιώσουν το γερανό καθώς επίσης ενημέρωσε τον πελάτη. Ουσιαστική θέση του αποτέλεσε ότι ο γερανός μετά όπου τοποθετήθηκε στους κρίκους για ν' ανυψωθεί, αυτός έγειρε στο πλάι λόγω του ότι είχε λασκάρει η μπίγα και γι' αυτό ευθύνεται ο ΜΕ2, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι η μπίγα ήταν κλειστή. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι ο γερανός, σύμφωνα με τον κο XXXX, έπαθε ζημιά μόνο σε τρία γυαλιά που έσπασαν και το ένα ήταν από ζελατίνη. Ανέφερε επίσης ότι μετά το συμβάν ο πελάτης, οδήγησε τον γερανό και έφυγε. Υποστήριξε επίσης ότι έλαβε όλα τα προληπτικά μέτρα δηλαδή έλεγξε τις υποδοχές και έλεγξε ότι τα έμβολα ήταν καλά τοποθετημένα και μετά προχώρησε ν' ανυψώσει τον γερανό, ενώ διαφώνησε ότι θα έπρεπε να στερεώσει τον γερανό με αλυσίδες. Μ.Υ.2 κατέθεσε ο XXXX Κωνσταντίνου, επόπτης XXXX, στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λεμεσού. Από το φάκελο τον οποίο είχε στην κατοχή του και αφορούσε το επίδικο όχημα. Ανέφερε ότι έγινε αίτηση για εγγραφή του οχήματος με ημερ. 25.9.00 από την εταιρεία A. Soulis Eterprises Ltd. Το όχημα όπως είπε, ήταν μεταχειρισμένο και κατασκευάστηκε το
- Υπάρχουν επίσης ακόμα δυο μεταβιβάσεις από την ως άνω εταιρεία προς τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ. Σύμφωνα με το φάκελο του, ανέφερε ότι μέχρι σήμερα εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι η ως άνω εταιρεία και ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (τεκμήριο 11) και η εγγραφή του οχήματος ακυρώθηκε την 30.6.
- Εξήγησε ότι τα οχήματα τύπου γερανού οφείλουν να εκδίδουν άδεια κυκλοφορίας και κάθε δυο χρόνια να επιθεωρούνται, όπως όλα τα οχήματα. Μ.Υ.3 κατέθεσε ο XXXX Χρίστου, ο οποίος ήταν χειριστής βαρέων γερανών και κατασκεύαζε δικούς του γερανούς. Αναφορικά με το επίδικο συμβάν, ανέφερε ότι όταν αυτό έγινε, ήταν περίπου μεσημέρι και του τηλεφώνησε ο εναγόμενος, ζητώντας του να πάρει ένα γερανό για να ισιώσουν τον γερανό ο οποίος έγειρε. Ο μάρτυρας μετέβηκε στη σκηνή και τηλεφώνησε σ' ένα οδηγό του και ισιώθηκε ο γερανός. Λόγω του ότι ήταν φίλοι του και οι δυο, ενάγοντας και εναγόμενος, δεν χρέωσε οτιδήποτε. Δεν γνωρίζει πως έφυγε ο γερανός από την σκηνή ούτε γνωρίζει οτιδήποτε για τις ζημίες ούτε έλεγξε εάν υπήρχαν οποιεσδήποτε ζημιές. Είδε, όπως είπε, το αριστερό καθρεφτάκι σπασμένο και πίσω τα φαναράκια τα μικρά, λόγω της επαφής με τον τοίχο μετά όπου «έγειρε». Πιο πάνω έχω καταγράψει συνοπτικά τη μαρτυρία εκάστου μάρτυρος. Ακολούθως θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς καθώς επίσης έχοντας κατά νου ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν κρίνεται μικροσκοπικά αλλά στο σύνολο της, αντιπαραβάλλοντας και συσχετίζοντας αυτήν τόσο με τη μαρτυρία των μαρτύρων όσο και με τα τεκμήρια τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου. Σύμφωνα επίσης με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση ΕΤΑΙΡΕΙΑ GP MICHAELIDES SONS (ESTATES) LTD ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ GP MICHAELIDES ESTATES LTD ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ M S CLIMATHERM MECHANICAL LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A156, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2011, 3/4/2018: «Το κριτήριο της αξιολόγησης είναι κατά πόσο η εκδοχή ενός ενάγοντα ιδωμένη και εξεταζόμενη στη βάση ενός αντικειμενικού επιπέδου πιθανότητας είναι πιο αληθής παρά όχι και όχι κατά πόσο η εκδοχή αυτή είναι πιο πιθανή από του εναγομένου, (Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. Zoo Restaurant Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολ. Έφ. αρ. 447/2011, ημερ. 15.12.2016). Αυτό σημαίνει ότι όπου η εκδοχή του ενάγοντα προκύπτει να είναι αληθής, τότε μετατοπίζεται το βάρος στον εναγόμενο για να στηρίξει τη δική του εκδοχή έναντι αυτής του αντιδίκου του.» Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, αυτός κρίνεται ειλικρινής και αποδέχομαι τη μαρτυρία του εις το βαθμό όπου αφορούσε γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση. Ήταν το πρόσωπο το οποίο ναι μεν επισκέφθηκε τη σκηνή όπου επεσυνέβηκε το συμβάν, όμως, όπως ανέφερε ούτε έγινε καταγραφή των ζημιών ούτε εξετάστηκε περαιτέρω από την Αστυνομία το συμβάν εφόσον κλήθηκε το γραφείο εργασίας. Σημειώνω εδώ, ότι ως προς την αιτία ανατροπής του οχήματος, ως αυτή αναγράφεται στο τεκμήριο 1 ήτοι άγνωστη αιτία του κρίκου, το μέρος αυτό της μαρτυρίας του δεν γίνεται αποδεκτό, εφόσον το τεκμήριο 1 συντάχθηκε από άγνωστο πρόσωπο καθώς επίσης αναφέρεται σε εξετάσεις οι οποίες έγιναν, οι οποίες δεν εξηγηθήκαν και παρουσιαστήκαν στο Δικαστήριο. Ο ΜΕ2, ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, ενόψει της ιδιότητας του ως διευθυντής της ενάγουσας αλλά και το πρόσωπο το οποίο επιθεώρησε το όχημα πριν την αγορά του αλλά και το πρόσωπο το οποίο μετά το επίδικο συμβάν χειρίστηκε το όλο ζήτημα επιδιόρθωσης του οχήματος. Ανέφερε επίσης με την απαιτούμενη σαφήνεια και σταθερότητα τα γεγονότα που έχουν συμβεί την 7.7.
- Το ότι δεν ανέφερε ότι ο ίδιος του οδήγησε το όχημα πάνω στους κρίκους με την καθοδήγηση του εναγόμενου, δεν μπορεί κάτι τέτοιο να κλονίσει την αξιοπιστία του, ως διατείνεται η πλευρά του εναγομένου, εφόσον το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ουσιώδες και αμφισβητούμενο επίδικο γεγονός. Ο μάρτυρας αυτός ήταν σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια της κατάθεσης του και δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του. Πέραν τούτων, παρά την έντονη δυσανασχέτηση του μάρτυρα για τα όσα έχουν συμβεί, δεν έχω διαπιστώσει την όποια προσπάθεια του είτε για να αποκρύψει την αλήθεια ή να παρουσιάσει μια υπερβολική εικόνα των γεγονότων κατά τρόπο που θα εξυπηρετούσε την ενάγουσα. Κατά την αντεξέταση, του τέθηκε έντονα η θέση ότι το όχημα ήταν σε μη λειτουργήσιμη κατάσταση. Ο μάρτυρας εξήγησε και έδωσε λεπτομέρειες ως προς τη θέση του ότι το όχημα πριν την αγορά του λειτουργούσε κανονικά και δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Όπως περιέγραψε, το είδε να λειτουργεί ξεκίνησε ο γερανός, άνοιξε τα πόδια του, έπιασε εμπόρευμα και μετά αποφάσισε να το αγοράσει. Θέση η οποία ενισχύεται και από τη μαρτυρία του ΜΕ5, ο οποίος ανέφερε ότι πριν πωλήσει το όχημα στους ενάγοντες το λειτουργούσε ο ίδιος χωρίς να παρουσιάζει πρόβλημα. Η θέση αυτή του ΜΕ2, υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία του ΜΕ6 ο οποίος εξήγησε με επάρκεια ότι η φύση του γερανού είναι τέτοια που μπορεί να λειτουργεί για πολλά χρόνια. Άλλωστε, δεν αμφισβητήθηκε ότι στο πλυντήριο του εναγόμενου το όχημα μεταφέρθηκε από τον ίδιο τον μάρτυρα ο οποίος το μετέφερε οδηγώντας το, γεγονός που επιβεβαιώνει τη θέση του ότι το όχημα ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Ήταν επίσης σταθερός στη θέση του ότι οι ενάγοντες αγόρασαν το όχημα σύμφωνα με το τεκμήριο
- Η μαρτυρία του όσον αφορά το ιστορικό κατοχής του οχήματος, επιβεβαιώνεται ως θα διαφανεί πιο κάτω και από τους ΜΕ5 κα ΜΕ
- Το ότι μέχρι σήμερα το όχημα είναι εγγεγραμμένο στην εταιρεία του ΜΕ6, δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τη θέση του μάρτυρα ότι οι ενάγοντες αγόρασαν και είχαν στην κατοχή τους κατά τον ουσιώδη χρόνο το επίδικο όχημα. Το γιατί δεν ενεγράφηκε στους ενάγοντες, δεν μπορεί να αποτελέσει ζήτημα για σκοπούς της παρούσας που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιοπιστία του μάρτυρα. Παρά την πιο πάνω σταθερότητα στις θέσεις του και την εν γένει ειλικρίνεια και αξιοπιστία του, από τη μαρτυρία του δεν μπορώ να αποδεχτώ τη θέση του ότι ο ανυψωτικός κρίκος ήταν ακατάλληλος και ελαττωματικός (παρ. 8 της γραπτής κατάθεσης του). Πέραν του ότι ο μάρτυρας δεν διεφάνηκε να κατέχει εξειδίκευση σε ζητήματα που αφορούν τον κρίκο, δεν παρέθεσε λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να αιτιολογήσουν και τεκμηριώσουν τη θέση του αυτή. Ούτε όμως και αναμένεται από αυτόν να γνωρίζει λεπτομέρειες που αφορούν τη λειτουργία ή πιθανή βλάβη στο όλο σύστημα που χρησιμοποιούσε ο εναγόμενος για την ανύψωση και εκτέλεση των εργασιών του ή να εξηγήσει το λόγο για τον οποίο ανατράπηκε το όχημα, ούτε και είναι αναμενόμενο από τον συγκεκριμένο μάρτυρα να είναι σε θέση να εντοπίσει με ακρίβεια την αιτία του ατυχήματος, εφόσον πέραν της έλλειψης εξειδικευμένων γνώσεων του δεν ήταν καν παρόν κατά το συμβάν. Από τη μαρτυρία του, δεν μπορώ επίσης να αποδεχτώ ότι λόγω του ατυχήματος υπέστη ζημιά λόγω απώλειας χρήσης του οχήματος ύψους €3.500.- Πέραν της απλής αναφοράς του στο ποσό αυτό, δεν παρέθεσε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ή λεπτομέρεια αναφορικά με τη χρήση του οχήματος, που συνίσταται η απώλεια του, ούτε πως κατέληξε στο ποσό αυτό. Σημειώνω εδώ ότι η μη αποδοχή των πιο πάνω σημείων από τη μαρτυρία του ΜΕ2, δεν οδηγούν σε απόρριψη του συνόλου της μαρτυρίας του, η οποία κρίνεται ειλικρινής και πειστική σε συνδυασμό με το ότι δεν διέκρινα από μέρους του την όποια προσπάθεια για να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια. Συνεπώς, με εξαίρεση τα πιο πάνω σημεία, η μαρτυρία του ΜΕ2 γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Ο ΜΕ3, κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστος. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές ούτε διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του. Κατέθεσε όσα γνωρίζει ο ίδιος και η μαρτυρία του επιβεβαιώνει και επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ
- Με απλό λόγο αναφέρθηκε στη διαδικασία που τον αφορούσε εν σχέση με την κατάσταση του οχήματος εξηγώντας μάλιστα ότι όταν γέρνει ένας γερανός ελέγχεται εάν ξεκινά και απαιτείται διαδικασία για να αποφευχθεί μεγαλύτερη ζημιά. Όπως και έκανε στην προκειμένη περίπτωση. Ήταν σταθερός κατά την αντεξέταση του ότι οι εργασίες οι οποίες έγιναν, και καταγράφω πιο πάνω, ήταν οι αναγκαίες και απαραίτητες υπό τις περιστάσεις συνδέοντας την ανάγκη για καθάρισμα της πόμπας και των πέκκων, με την διαπίστωση του ότι γέμισε λάδια ο θάλαμος καύσης της μηχανής. Η μαρτυρία του επίσης για τις εργασίες και υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε στους ενάγοντες εν σχέση με το επίδικο όχημα επιβεβαιώνονται και από το τεκμήριο 6 το οποίο αναγνώρισε και εξήγησε το περιεχόμενο του. Με την τελική αγόρευση του ο εναγόμενος εισηγείται ότι στο τεκμήριο 6, υπάρχει αναφορά για είσοδο 17.12.09 και έξοδο 18.12.09, γεγονός που υποδηλεί ότι το όχημα μεταφέρθηκε στο συνεργείο του ΜΕ3 πέντε μήνες αργότερα. Η παρατήρηση αυτή δεν κλονίζει καθ οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του μάρτυρα, εφόσον κατά πρώτο ενώ αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου του τεκμηρίου 6 δεν ερωτήθηκε οτιδήποτε σχετικά με τις ως άνω ημερομηνίες για να μπορέσει να δώσει την εξήγηση του. Κατά δεύτερο ο μάρτυρας ανέφερε και κρίθηκε πειστικός προς τούτο ότι έκανε την σοβαρή δουλειά, όπως είπε, στο συνεργείο του ΜΕ4 για να ξεκινήσει η μηχανή και μετά το μετέφερε στο συνεργείο του για τις περαιτέρω εργασίες. Το ότι το τιμολόγιο εκδόθηκε αργότερα δεν μπορεί να σημαίνει ότι δεν έγιναν οι εργασίες εφόσον κατά τον μάρτυρα το τιμολόγιο μπήκε στο λογαριασμό των εναγόντων και μετά πληρώθηκε. Ενόψει των πιο πάνω ο ΜΕ3 κρίνεται αξιόπιστος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΕ4 επίσης κρίνεται πειστικός και αξιόπιστος. Με λόγο απλό και σταθερό εξήγησε τις εργασίες που χρειαστήκαν να γίνουν για νέα έμβολα στο όχημα, νέα βάση, νέα πόδια και ότι άλλο ανέφερε με λεπτομέρεια κατά την μαρτυρία του. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε προσπάθεια του να βοηθήσει τους ενάγοντες εφόσον με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνώριζε πως ήταν η κατάσταση του οχήματος προηγουμένως. Παρά μόνο εξήγησε τις εργασίες τις οποίες επιβάλλονταν να γίνουν προς επιδιόρθωση του οχήματος και επιβεβαιώνονται εν μέρει από το τεκμήριο 4, ενώ όπως είπε έγιναν πολύ περισσότερες εργασίες οι λεπτομέρειες των οποίων δεν μπορούσαν να καταγραφούν. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση ούτε όμως η αξιοπιστία του έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση. Ως εκ των πιο πάνω, η μαρτυρία του ΜΕ4 γίνεται αποδεκτή. Ο ΜΕ5, ήταν το πρόσωπο το οποίο πώλησε στους ενάγοντες τον γερανό. Αναγνώρισε το τεκμήριο 2 ως το έγγραφο με το οποίο οι ενάγοντες αγόρασαν από την εταιρεία του το όχημα και πληρώθηκε γι' αυτό από τους ενάγοντες. Αναφέρθηκε επίσης στην καλή κατάσταση του οχήματος πριν το πωλήσει στους ενάγοντες, το οποίο λειτουργούσε για δικούς του σκοπούς. Το γεγονός ότι το όχημα δεν είχε άδεια ή δεν είχε περάσει από επιθεώρηση δεν μπορεί να κλονίσει τη μαρτυρία του, έχοντας υπόψη ότι το όχημα ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση εφόσον μεταφέρθηκε στο τεκάλεμιτ του εναγόμενου από τον ΜΕ2, οδηγώντας αυτό. Ούτε και τέθηκε στο μάρτυρα οποιαδήποτε θέση περί κακής κατάστασης ή μη λειτουργίας του κατά το χρόνο όπου αυτό πωλήθηκε στους ενάγοντες. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται επίσης από τη μαρτυρία του ΜΕ6, ο οποίος αναφέρθηκε στο ιστορικό πωλήσεων του οχήματος αλλά και στο ότι αυτό ήταν σε πολύ καλή και λειτουργίσιμη κατάσταση. Εισηγείται η πλευρά του εναγομένου ότι ο ΜΕ5 δεν είπε την αλήθεια λόγω του ότι ενώ ανέφερε ότι πάντοτε είχε στην κατοχή του τα τεκμήρια 7-9, που αφορούσαν την αγορά του οχήματος από τον Σουλή και τα έγγραφα μεταβίβασης, όπως φαίνεται από τα τεκμήρια στάληκαν την 18.12.18 από την εταιρεία Α. Σούλης. Το πότε έλαβε τα έγγραφα αυτά ο μάρτυρας δεν μπορεί να καθορίσει την κρίση μου για την αξιοπιστία του, εφόσον αυτό που έχει σημασία είναι η κατοχή του οχήματος από τους ενάγοντες το οποίο αγόρασαν από την εταιρεία του ΜΕ5 και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί. Εάν οι ενάγοντες χωρίς να είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οχήματος δικαιούνται στην επιδίκαση αποζημιώσεων, αποτελεί θέμα το οποίο θα εξετάσω πιο κάτω. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση στη μαρτυρία του ΜΕ5 ούτε η αξιοπιστία του έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Τελευταίος μάρτυρας από μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε ο ΜΕ6 ο οποίος κατέθεσε και ως ειδικός για ζητήματα που αφορούν το επίδικο όχημα. Όσον αφορά τους εμπειρογνώμονες, σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του, έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να το καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων, Evangelou v. Ambizas
(1982)1 C.L.R. 41, Philippou v. Odysseos
(1989)1 Α.Α.Δ. 1, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746, Cybarco Ltd v. Kovascik
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2013, Καουρής ν. Δημητρίου κ.α.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 967). Τα προσόντα και η εμπειρία του αναφέρθηκαν πιο πάνω. Δεν κατέχει οποιοδήποτε δίπλωμα που να σχετίζεται με την επιδιόρθωση γερανών ή τη συντήρηση τους, η μαρτυρία του, όμως, ότι εδώ και πολλά έτη ασχολείται με μεγάλους γερανούς, εδικές μεταφορές και επισκευές, εφαρμογές μικρών γερανών σε φορτηγά και συναφείς εργασίες τουλάχιστον από το 1989, δεν έχει αμφισβητηθεί. Ο ίδιος του επίσης λόγω της μακρόχρονης πείρας του εκπαιδεύει το προσωπικό του για εργασίες τις οποίες έκανε πάντοτε ο ίδιος και η εταιρεία του είναι η μεγαλύτερη στην Κύπρο που ασχολείται με τέτοιου είδους βαρέα οχήματα. Διατηρεί επίσης και λειτουργεί κρίκο ανύψωσης οχημάτων για μηχανήματα 1,5 - 2 τόνους. Η εμπειρεία του για τόσα πολλά χρόνια στην αγορά βαρέων οχημάτων αλλά και η πείρα του στην αγοραπωλησία και επισκευή τέτοιων μηχανημάτων, καταλήγω ότι τον καθιστούν εμπειρογνώμονα κατά τρόπο που του επιτρέπεται να εκφέρει τη γνώμη του επί των ζητημάτων που κλήθηκε να καταθέσει. Τα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του ΜΕ6 έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Η μαρτυρία του είχε συνοχή και οι θέσεις του ως αυτές έχουν καταγραφεί πιο πάνω κρίνονται αιτιολογημένες. Προκύπτει από τη μαρτυρία του ότι κατά την ανύψωση ενός γερανού για σκοπούς συντήρησης, πρέπει να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα, για τον ίδιο ένα τέτοιο προστατευτικό μέτρο είναι η εφαρμογή αλυσίδας με την οποία να στερεώνεται ο γερανός. Ο τρόπος αυτός όμως δεν είναι περιοριστικός εφόσον εξήγησε ότι θα μπορούσε να δεθεί και με άλλο υλικό για να αποφευχθεί το γλύστριμα του γερανού. Ο μάρτυρας αιτιολόγησε τη θέση του αυτή δίδοντας παράδειγμα, «εάν το όχημα είναι 10 τόνων και χρησιμοποιηθούν εργαλεία 10 τόνων, ακόμα και ανάποδα να έλθει ο κρίκος το φορτίο θα είναι πάνω γιατί υπάρχουν εργαλεία που το σηκώνουν, που το δικαιούται να το κρατούν να μην πέσει.» Αυτό δηλαδή που συμπεραίνεται από τη μαρτυρία του είναι ότι κατά τη συντήρηση ενός τέτοιου γερανού θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας προς αποφυγή πρόκλησης ατυχημάτων. Αιτιολογημένη επίσης κρίνεται η θέση του ότι το επίδικο όχημα ήταν εργοστασιακό χωρίς δηλαδή να γίνουν οποιεσδήποτε μετατροπές σε αυτό που θα μπορούσαν ενδεχομένως να αλλοιώσουν την αρχική άριστη κατάσταση του. Καθώς επίσης τεκμηριωμένη κρίνεται η άποψη του ότι τέτοια μηχανήματα μπορούν να λειτουργούν για πολλά χρόνια εφόσον κατά τον ίδιο είναι «ακούραστα» και δεν πιέζονται κατά τη λειτουργία τους, παραθέτοντας παραδείγματα για να τεκμηριώσει τη θέση του αυτή. Εις ότι αφορά τη θέση που τέθηκε στο μάρτυρα από πλευράς υπεράσπισης, ότι δηλαδή ο λόγος πρόκλησης του ατυχήματος ήταν η μετατόπιση του κέντρου βάρους του γερανού λόγω του ότι λάσκαρε η μπίγα, η ακόλουθη θέση του μάρτυρα κρίνεται πειστική και αιτιολογημένη: Κατά πρώτο το κέντρο βάρους ενός γερανού δεν αλλάζει ποτέ ούτε ελέγχεται ούτε μεταφέρεται, όπως είπε, εξηγώντας ότι ο γερανός δεν είναι φορτηγό που θα φορτωθεί λανθασμένα με αποτέλεσμα να διαφοροποιηθεί το κέντρο βάρος του. Κατά δεύτερο εάν δεν μαζευτεί σωστά η μπίγα και δεν γαντζωθεί στα σημεία που έχει το μηχάνημα για το σκοπό αυτό, μπορεί σε μια στροφή να λασκάρει. Αν δεν μαζευτεί σωστά η μπίγα και να μπει στην ειδική υποδοχή υπάρχει και δεύτερη ασφάλεια να γαντζωθεί στο σιασί. Τεκμηριωμένη και πειστική κρίνεται επίσης η εξήγηση του με την οποία απέκλεισε το ενδεχόμενο η μπίγα να είχε λασκάρει, λέγοντας ότι εάν δεν είχε στερεωθεί σωστά τότε θα ήταν στο πλάι και τότε δεν θα μπορούσε να οδηγείτο με αυτό τον τρόπο. Αποκλείοντας έτσι τα ενδεχόμενα πρόκλησης του ατυχήματος, τα οποία τέθηκαν σ' αυτόν από πλευράς υπεράσπισης. Εις ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας του αναφορικά με τη σειρά πώλησης του οχήματος μετά την εισαγωγή του ιδίου στην Κύπρο και πάλι η μαρτυρία του κρίνεται ειλικρινής καθώς επιβεβαιώνει τα όσα ανέφεραν οι ΜΕ2 και ΜΕ5 αλλά και επιβεβαιώνεται από τα τεκμήρια 7-
- Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία του ότι ναι μεν το όχημα είναι μέχρι σήμερα εγγεγραμμένο εις την εταιρεία του και σε τραπεζικό οργανισμό, ο οποίος χρηματοδότησε την αγορά του, αλλά σήμερα η εταιρεία του κανένα δικαίωμα έχει σε αυτό, ούτε και περιήλθε ξανά στην κατοχή της εταιρείας μετά την πώληση του σε τρίτα πρόσωπα μέχρι που περιήλθε στην κατοχή των εναγόντων. Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω και έχοντας διεξέλθει με την απαιτούμενη προσοχή το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΕ6, αυτή γίνεται αποδεκτή αφού ήταν προϊόν επεξηγηματικής παράθεσης των όσων γνωρίζει και σχετίζονται με τη λειτουργία αλλά και ασφάλεια του επίδικου οχήματος. Κατά την αντεξέταση του επίσης παρέθεσε σαφείς και τεκμηριωμενες θέσεις, ικανοποιώντας το Δικαστήριο ότι ήταν καλός γνώστης του αντικειμένου για το οποίο κατέθεσε. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι κατά την αντεξέταση του δεν έτυχε αμφισβήτησης η γνώση και εμπειρία του επί των θεμάτων εις τα οποία αναφέρθηκε και έδωσε τη γνώμη του. Ο μάρτυρας παρείχε στο Δικαστήριο τα απαραίτητα στοιχεία και λεπτομέρειες πρώτο για να μπορέσει να εξακριβωθεί η ορθότητα των συμπερασμάτων του και κατά δεύτερο για να καταλήξω στα συμπεράσματα μου που αφορούν τα εξειδικευμένα ζητήματα που αφορούν το επίδικο όχημα αλλά και για τα αίτια πρόκλησης του ατυχήματος. Ουσιαστικό συμπέρασμα εις το οποίο καταλήγω επί τη βάση της μαρτυρίας του ΜΕ6 είναι ότι κατά την ανύψωση βαρέων οχημάτων περιλαμβανομένου και τύπου γερανού, ως το επίδικο όχημα, θα πρέπει να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα όπως το ασφαλές δέσιμο του προς αποφυγή ανατροπής του από το ύψος του κρίκου. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία του ΜΕ6 γίνεται αποδεκτή. Ο εναγόμενος από την άλλη, δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Διεφάνηκε από τη μαρτυρία του ότι από τη μια αποδέχεται ότι την ευθύνη φέρει ο ίδιος για τα οχήματα τα οποία του παραδίδουν οι πελάτες του αλλά από την άλλη στην προκειμένη περίπτωση, η προσπάθεια του να μεταφέρει αυτή την ευθύνη στους ενάγοντες ήταν εμφανέστατη. Η όλη εκδοχή του ότι ανυψώθηκε χωρίς πρόβλημα το όχημα ενώ στη συνέχεια αυτό έγειρε γιατί είχε λάσκο η μπίγα με αποτέλεσμα να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους του οχήματος, δεν τεκμηριώθηκε, πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν δικογραφείται καν στην Υπεράσπιση του. Εάν η μπίγα είχε λάσκο ή δεν ήταν καλά στερεωμένη, όφειλε προτού ξεκινήσει την ανύψωση ή τις εργασίες του, εφόσον για τον ίδιο ήταν κάτι τόσο ουσιαστικό, να προβεί σε έλεγχο της μπίγας και ότι αυτή ήταν στερεωμένη ως θα έπρεπε. Κατά δεύτερο και πλέον σημαντικό, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είπε στον πελάτη να ανυψώσει την μπίγα για να μπορέσουν να ανυψώσουν την καμπίνα για να πλυθεί η μηχανή. Ακολούθως η μηχανή πλύθηκε στο έδαφος και στη συνέχεια ανυψώθηκε. Αυτή η εκδοχή του έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την όλη θέση του ότι δεν γνώριζε ότι η μπίγα είχε λασκάρει ή ότι δεν ήταν καλά μαζεμένη. Και αυτό γιατί όπως ο ίδιος αποδέχθηκε με δικές του οδηγίες ψήλωσε η μπίγα για να πλυθεί η μηχανή. Συνεπώς εφόσον για τον ίδιο αιτία που έγειρε το όχημα ήταν το λάσκο στη μπίγα τότε γιατί δεν τοποθέτησε στην ορθή θέση της την μπίγα, εφόσον σ' εκείνη τη δεδομένη στιγμή το όχημα βρισκόταν υπό τον έλεγχο του. Ερωτηθείς προς τούτο και γιατί δεν φρόντισε να στερεωθεί η μπίγα εφόσον ο ίδιος του ζήτησε να ψηλώσει, απάντησε ότι δεν είναι ο χειριστής του γερανού, ρώτησε τον πελάτη εάν ήταν όλα εντάξει και έλαβε διαβεβαίωση ότι ήταν όλα εντάξει. Παραγνωρίζει όμως ο εναγόμενος ότι ο ίδιος του ζήτησε να ψηλώσει η μπίγα άρα ο ίδιος του θα έπρεπε να είχε την έγνοια αυτή να τοποθετηθεί στη θέση της. Η δικαιολογία ότι ήταν και ο πελάτης παρών κατά το πλύσιμο, αποτελεί ακόμα μια προσπάθεια του εναγόμενου να μεταφέρει την όποια ευθύνη του στους ενάγοντες, εφόσον κατά πρώτο, η θέση του ΜΕ2 ότι παρέδωσε το όχημα το τοποθέτησε στους κρίκους με την καθοδήγηση του εναγομένου και έφυγε, δεν αμφισβητήθηκε και κατά δεύτερο, ακόμα και παρών να ήταν κατά το πλύσιμο ποια ευθύνη, κατά τον εναγόμενο, θα μπορούσε να είχε ο πελάτης για εργασίες τις οποίες εκτελούσε ο ίδιος σε χώρο τον οποίο διαχειριζόταν και ήταν υπό την ευθύνη του, όπως αναγνώρισε και ο εναγόμενος. Πέραν των πιο πάνω, εφόσον όπως είπε ο ίδιος χειριζόταν την όλη διαδικασία ανύψωσης του οχήματος, κατά τρόπο που αυτό γινόταν σταδιακά, πως είναι δυνατόν να μην παρατηρούσε οποιοδήποτε πρόβλημα ή κίνδυνο στην ανύψωση του οχήματος προτού αυτό ανατραπεί. Πέραν των πιο πάνω, σε κανένα σημείο από τη στιγμή παράδοσης του οχήματος και τοποθέτησης του στους κρίκους ο εναγόμενος δεν φαίνεται να παρατήρησε οποιοδήποτε πρόβλημα στην κατάσταση του οχήματος. Αντίθετα με την παρατήρηση μου αυτή, φαίνεται ότι κατά την Ακρόαση προσπάθησε να παρουσιάσει την εικόνα ότι το επίδικο όχημα δεν ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και είχε ζημιές προτού παραδοθεί στον εναγόμενο για πλύσιμο. Η μαρτυρία του επίσης δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΥ
- Ενώ ο εναγόμενος ανέφερε ότι ειδοποίησε τον κο XXXX (ΜΥ3) να ελέγξει τι ζημιά έπαθε το όχημα και η απάντηση του ήταν ότι έσπασαν 3 γυαλιά και το ένα ήταν από τζελατίνη, ο ΜΥ3 κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν παρατήρησε άλλες ζημιές γιατί δεν του είχε ζητηθεί. Συνεπώς η πρόκληση περαιτέρω ζημιών δεν αποκλείστηκε από πλευράς εναγομένου εφόσον κατά τη διάρκεια που αυτό βρισκόταν στο συνεργείο του, δεν έγινε έλεγχος των ζημιών, ούτε φαίνεται μετά που το όχημα έφυγε από το συνεργείο του να τον απασχόλησε τι ζημιές υπέστηκε το όχημα. Αν και ο εναγόμενος ανέφερε ότι ο ΜΥ3 ξεκίνησε τη μηχανή και ήταν μια χαρά, ο ΜΥ3 ανέφερε μόνο ότι εξ όψεως φαινόταν ότι μπορούσε να λειτουργήσει. Εις ότι αφορά τα προστατευτικά μέτρα τα οποία κατά τον ΜΕ6 έπρεπε να λαμβάνονται κατά την ανύψωση ενός τέτοιου οχήματος, εφόσον ο εναγόμενος ανέφερε ότι δεν έχει πιστοποιητικό ή άλλο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει εξειδίκευση του ως προς τα ζητήματα αυτά, η διαφωνία του με τα όσα υποστήριξε ο ΜΕ6, είναι αναμενόμενη. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι η θέση την οποία υποστήριξε ότι πέραν της προσοχής η οποία χρειάζεται κατά την ανύψωση με τους κρίκους για να ανεβαίνει σιγά σιγά ένα όχημα, κατά τον ίδιο δεν χρειάζεται οποιοδήποτε άλλο μέτρο ασφαλείας, παραγνωρίζοντας προφανώς τις δραματικές συνέπειες ακόμα και για τον ίδιο, ενός ατυχήματος κατά την ανύψωση βαρέων οχημάτων. Ενόψει των πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του εναγόμενου. Ελλείπει από αυτήν η απαιτούμενη πειστικότητα αλλά και τεκμηρίωση των θέσεων του, οι οποίες πέραν του ότι παρέμειναν μετέωρες δεν δικογραφούνται στην Υπεράσπιση του. Ο ΜΥ2, ήταν τυπικός μάρτυρας, η μαρτυρία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε. Κατέθεσε επίσης επί μη αμφβισβητούμενων γεγονότων, όπως για το ποιος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος και ότι αυτό δεν είχε άδεια κυκλοφορίας. Ζητήματα τα οποία όμως δεν σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία στα πλαίσια της οποίας εξετάζεται η ενδεχόμενη ευθύνη του εναγομένου για την πρόκληση των ισχυριζόμενων ζημιών στο εν λόγω όχημα. Παρ' όλα αυτά για τα όσα κατέθεσε ο μάρτυρας κρίνεται ειλικρινής και η μαρτυρία του εις το βαθμό που σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα γίνεται αποδεκτή. Τελευταίος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο ΜΥ
- Ο μάρτυρας αυτός κρίνεται ειλικρινής. Ανέφερε με απλότητα τα όσα θυμάται χωρίς προσπάθεια να βοηθήσει την μια ή την άλλη πλευρά ούτε και η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Έχοντας προβεί στην ως άνω αξιολόγηση των μαρτύρων και έχοντας υπόψη τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα, καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα ως προς τα γεγονότα: Οι ενάγοντες αγόρασαν στις 6.7.2009 το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXX, τύπου γερανός για το ποσό των €11.900.- από την εταιρεία A.V. (Metaforiki & Chomaturgiki) & Sons Ltd σε λειτουργίσιμη κατάσταση, διευθυντής της οποίας είναι ο ΜΕ
- Πριν την αγορά του ο διευθυντής των εναγόντων (ΜΕ2) είδε το όχημα αυτό να εργάζεται χωρίς να παρουσιάζει πρόβλημα. Στις 7.7.2009 ο ΜΕ2 μετέφερε το όχημα στο πλυντηρίο το οποίο διατηρεί ο εναγόμενος για πλύσιμο και τεκάλεμιτ στη Λεμεσό. Με την παράδοση του οχήματος και την τοποθέτηση του στο χώρο που θα εκτελούνταν οι εργασίες του εναγομένου, ο ΜΕ2 αποχώρησε. Ακολούθως ο ΜΕ2 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον εναγόμενο ότι το όχημα ανατράπηκε (έγειρε) κατά την ανύψωση του στο συνεργείο του εναγομένου. Σύμφωνα με τον ΜΕ6 κατά την ανύψωση βαρέων οχημάτων, όπως το επίδικο, θα πρέπει να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα, για παράδειγμα το όχημα να δένεται με αλυσίδα ή άλλο υλικό για να αποφευχθεί το γλίστρημα του οχήματος. Κατά την ανύψωση του οχήματος ο εναγόμενος δεν έλαβε οποιοδήποτε προστατευτικό μέτρο, ούτε έδεσε ή στερέωσε με άλλο τρόπο το όχημα στους κρίκους κατά τρόπο που θα αποφεύγετο η ανατροπή του (βλ. μαρτυρία ΜΕ6). Ο εναγόμενος κατά την ανύψωση του οχήματος δεν επιβεβαίωσε ότι ήταν ασφαλές να ανυψώσει το όχημα. Το όχημα ακολούθως μεταφέρθηκε στο συνεργείο του Νταμουτσέφ (ΜΕ4) με πλατφόρμα. Το όχημα ελέγχθηκε στο συνεργείο του ΜΕ4 πρώτα από τον XXXX Χρυσάνθου (ΜΕ3) ο οποίος πρώτα έλεγξε και ξεκίνησε τη μηχανή και στη συνέχεια μετά τις εργασίες που έγιναν από τον ΜΕ4 το όχημα μεταφέρθηκε στο συνεργείο του ΜΕ3 για περαιτέρω εργασίες. Η μαρτυρία των ΜΕ3 και ΜΕ4 καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο προηγούμενος κάτοχος του οχήματος ΜΕ5 χρησιμοποιούσε το όχημα χωρίς να αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα. Πριν την παράδοση του οχήματος στον εναγόμενο, αυτό δεν παρουσίαζε οποιοδήποτε πρόβλημα ή βλάβη. Κατά την ανύψωση του οχήματος αυτό ανατράπηκε με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές ως έχουν περιγραφεί από τον ΜΕ2, ΜΕ3 και ΜΕ
- Οι ενάγοντες πλήρωσαν για την επισκευή του οχήματος το ποσό των €2300 στον ΜΕ4 (τεκμήριο 4) και €1196.47 στον ΜΕ6 (τεκμήριο 6) και ποσό €2500 στον XXXX Γεωργίου για ίσιωμα της καμπίνας, στήσιμο και μπογιάτισμα (τεκμήριο 5), το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Επιπλέον, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ενάγοντες, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην απαίτηση τους. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Η βάση της Αγωγής των εναγόντων στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Σύμφωνα με τα όσα έχουν ανακεφαλαιωθεί στην υπόθεση ΚΥΠΡΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. KN ZOO BAR RESTAURANT LTD, ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολιτική Έφεση Αρ. 447/2011, 15/12/2016: «Η αμέλεια ως έννοια είναι νομικά πασίγνωστη και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Χάριν υπενθύμισης και μόνο, να λεχθεί ότι στο Κυπριακό σύστημα δικαίου αυτή οριοθετείται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 149, όπως έχει βέβαια ερμηνευθεί καθοδηγητικά από τη νομολογία στη βάση της Αγγλικής προσέγγισης του κοινοδικαίου, (Κωνσταντίνου ν. Χατζηκυριάκου
(1993)1 Α.Α.Δ. 864 και Καλαθά ν. Πουλλίτα
(2006)1 Α.Α.Δ. 480). Το καθήκον επιμέλειας, η διάρρηξη του καθήκοντος αυτού και η επέλευση ζημιάς ως αποτέλεσμα αποτελούν τα τρία κλασσικά συστατικά ή παράγοντες που ο ενάγων πρέπει να αποδείξει για να στοιχειοθετήσει ισχυριζόμενη αμέλεια εκ μέρους του εναγομένου. Δεν είναι όμως η έλευση κάθε ζημιάς από τρίτο που καθιερώνει αξίωση αμέλειας. Κατά τη νομολογιακή προσέγγιση της έννοιας της αμέλειας είναι απαραίτητη πρωταρχικά η απόδειξη ότι το άτομο, φυσικό ή νομικό, που προκάλεσε τη ζημιά, όφειλε καθήκον επιμέλειας, έναντι του ζημιωθέντος («duty of care») που περικλείεται στη ρήση του Lord Atkin στην πασίγνωστη υπόθεση Donoghue v. Stevenson
(1932)AC 562, με τη χρήση της έννοιας ή κριτηρίου του γείτονα («neighbour principle»). Όπου πρόσωπο βρίσκεται σε τέτοια γειτνίαση με άλλο ώστε το τελευταίο να αντιλαμβάνεται ως θέμα εύλογης αποτίμησης των δεδομένων («reasonable foreseeability»), ότι πράξη ή παράλειψη του πιθανόν να επιφέρει στο πρώτο ζημιά, τότε αναδύεται καθήκον επιμέλειας. Οι κατηγορίες ή συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορεί να εγερθεί τέτοιο καθήκον αναγνωρίστηκε ήδη από την Donoghue v. Stevenson, από τον Lord McMillan, ότι δεν είναι ποτέ στεγανοποιημένες. Η αμέλεια ως έννοια μπορεί να επιδεικνύεται σε μια μεγάλη κατηγορία συνθηκών. Δεν είναι αναγκαίο τα εξεταζόμενα γεγονότα να εντάσσονται σε υποθέσεις όπου και προηγουμένως είχε στοιχειοθετηθεί αμέλεια. Το θέμα εξετάζεται, σύμφωνα με την Anns ν. Merton London Borough Council
(1978)AC 728, σε δύο στάδια: Πρώτον, κατά πόσο υπάρχει η αναγκαία γειτνίαση ώστε να εγείρεται το ερώτημα ότι η έλλειψη φροντίδας δυνατόν να προκαλέσει ζημιά ως θέμα εύλογης πρόβλεψης. Δεύτερον, αν η απάντηση είναι καταφατική, κατά πόσον υπάρχουν δεδομένα που αδρανοποιούν ή περιορίζουν την έκταση αυτής της επιμέλειας. Η έννοια της επιμέλειας περιορίστηκε στο χρόνο ώστε να αναχαιτιστεί η ανεξέλεγκτη επέκταση και ένταξη των διαφόρων περιπτώσεων στην έννοια, ώστε με την έλευση και μόνο της ζημιάς να εγείρεται έστω εκ πρώτης όψεως αναζήτηση αποζημιώσεων από τρίτους, κυρίως ασφαλιστικές εταιρείες και κρατικές ή κοινωφελείς υπηρεσίες, (Stovin v.Wise
(1996)AC 923. Σήμερα, η έννοια της επιμέλειας οριοθετείται από το Caparo test, από την υπόθεση Caparo Industries plc v. Dickman
(1990)1 All E.R. 568 και τη σύγχρονη της, Marc Rich & Co. AG v. Bishop Rock Marine Co Ltd
(1996)1 AC 211, ώστε θα πρέπει:
(1)ο ενάγων να δείξει ότι εμπίπτει στα πρόσωπα που ευλόγως μπορούσαν να επηρεαστούν, ανάλογα με τη ζημιά που έγινε,
(2)ότι ενάγων και εναγόμενος βρίσκονται σε σχέση γειτνίασης («proximity») και
(3)να είναι δίκαιο, ορθό και εύλογο («fair, just and reasonable») να εναποτεθεί καθήκον επιμέλειας υπό τις περιστάσεις.» Στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος είχε υπό την ευθύνη του το όχημα το οποίο είχε αγοραστεί από τους ενάγοντες και βρισκόταν νόμιμα στην κατοχή τους, ως δικαιούχοι για εγγραφή της ιδιοκτησίας του. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε από τους προκατόχους του επίδικου οχήματος ούτε όμως και από τον εναγόμενο. Θέση όμως του εναγόμενου αποτέλεσε ότι εφόσον οι ενάγοντες δεν ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οχήματος δεν δικαιούνται στην αξίωση αποζημιώσεων. Κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Κατά πρώτο, οι ενάγοντες ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο οι μόνοι νόμιμοι κάτοχοι του οχήματος για το οποίο πλήρωσαν την εταιρεία του ΜΕ5 για την αγορά του. Κατά δεύτερο, οι μόνοι που θα μπορούσαν να επηρεαστούν από μια ενδεχόμενη πρόκληση ζημιάς στο όχημα, όπως και έγινε, ήταν οι ενάγοντες οι οποίοι σύμφωνα με τα ευρήματα μου, πλήρωσαν για την αποκατάσταση των ζημιών αυτών. Συνεπώς, για σκοπούς εξέτασης της παρούσας υπόθεσης, οι ενάγοντες, ως οι νόμιμοι κάτοχοι και οι δικαιούχοι προς εγγραφή της ιδιοκτησίας του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, έχουν κάθε δικαίωμα στην υποβολή των αξιώσεων τους. Όπως επίσης προβλέπεται από το άρθρο 51 του Κεφ. 148 σε περίπτωση επίδειξης αμέλειας «Νoείται ότι για αυτή δύvαται vα τύχει απoζημίωσης μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας υπείχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια», όπου στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλοι από τους ενάγοντες οι οποίοι ζήτησαν τις υπηρεσίες του εναγομένου για το πλύσιμο του οχήματος, το οποίο είχαν στην κατοχή τους κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο εναγόμενος στην προκειμένη περίπτωση κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε πλυντήριο/τεκάλεμιτ, το οποίο διαχειριζόταν και προσέφερε υπηρεσίες ως επαγγελματίας έναντι αμοιβής. Από τη στιγμή όπου το όχημα των εναγόντων παραδόθηκε στον εναγόμενο και αυτό βρισκόταν υπό τον έλεγχο του, για σκοπούς άσκησης του επαγγέλματος του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια ενδεχόμενη πράξη ή παράλειψη του εναγόμενου θα επέφερε ζημιά στους ενάγοντες. Συνεπώς υπό τις πιο πάνω συνθήκες το καθήκον επιμέλειας του εναγομένου προς τους ενάγοντες είναι δεδομένο. Η υποχρέωση επιμέλειας επαγγελματιών, καλύπτεται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προβλέπει ότι: «51
(1)..................................
(2)Υποχρέωση, να μην επιδεικνύεται αμέλεια υφίσταται στις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή .............................. (ε) Πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή ή άλλως πως επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει τέτοια υποχρέωση έναντι κάθε προσώπου, επί του οποίου ή επί της ιδιοκτησίας του οποίου ασκεί το επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή προς στον οποίο παρέχει την υπηρεσία». Το επίπεδο επιμέλειας τους καθορίζεται από το άρθρο 51
(1)(β) του Κεφ. 148, το οποίο προνοεί ότι: «51
(1). Αμέλεια συvίσταται- (α) στηv τέλεση πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘ ή (β) στηv παράλειψη καταβoλής τέτoιας δεξιότητας ή επιμέλειας για τηv άσκηση επαγγέλματoς, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας όπως έvα λoγικό συvετό πρόσωπo, πoυ έχει τα πρoσόvτα για τηv άσκηση τoυ επαγγέλματoς αυτoύ, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στηv πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: ......» Τόσο από τις πρόνοιες του άρθρου 51 του Κεφ. 148, όσο και από τη νομολογία (βλ. Beaumont κ.α. ν. Παπακλεοβούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 525), προκύπτει ότι ένας επαγγελματίας, κρίνεται με βάση το βαθμό επιμέλειας και δεξιότητας που αναμένεται από το μέσο επαγγελματία της τάξης στην οποία ανήκει. Το επίπεδο αυτό είναι του συνήθους, επιμελούς και ικανού επαγγελματία. Δεν είναι ούτε εκείνο του πολύ προσοντούχου, ούτε εκείνο ενός επαγγελματία που κατέχει τα ελάχιστα προσόντα. Σύμφωνα με τον ΜΕ6, αν και αναφέρθηκε σε συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο διασφαλίζεται η ασφάλεια και αποφυγή ατυχήματος κατά την ανύψωση ενός οχήματος όπως αυτό των εναγόντων, το συμπέρασμα από τη μαρτυρία του είναι ότι κατά την άσκηση τέτοιας εργασίας, ήτοι κατά την ανύψωση του γερανού για σκοπούς συντήρησης, θα πρέπει να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα, τα οποία συναρτόνται με το βάρος του οχήματος. Κανένα προστατευτικό μέτρο δεν λήφθηκε από πλευράς εναγομένου, ούτε όμως κατά τον ίδιο κάτι τέτοιο κρίθηκε αναγκαίο. Ακόμα δε πιο σημαντικό, ακόμα και να δεχόμουν ότι ως ισχυρίζεται, η μπίγα θα έπρεπε να ήταν ορθά τοποθετημένη κατά την ανύψωση του οχήματος δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι κατά τον ίδιο γνώριζε ότι αυτή είχε ψηλωθεί για να καθαριστεί η μηχανή. Με αποτέλεσμα να εγείρεται το εύλογο ερώτημα γιατί δεν μερίμνησε στη συνέχεια και πριν να ανυψώσει το όχημα να τοποθετήσει στην ορθή της θέση την μπίγα. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν την απουσία λήψης οποιωνδήποτε προστατευτικών μέτρων από πλευράς εναγομένου κατά την άσκηση του επαγγέλματος του αλλά και την παράλειψη λήψης μέτρων έτσι ώστε να επιβεβαιώσει ότι ήταν ασφαλές να ξεκινήσει η ανύψωση του οχήματος. Αποτέλεσμα των πιο πάνω παραλείψεων του ήταν να ανατραπεί το επίδικο όχημα στο πλάι και να υποστεί ζημιές ως αυτές έχουν περιγραφεί από τον ΜΕ2, ΜΕ3 και ΜΕ4. Από τα ως άνω ευρήματα και συμπεράσματα μου, καταλήγω ότι η πρόκληση του ατυχήματος σε χώρο που ασκούσε το επάγγελμα του ο εναγόμενος, είναι άμεσα συνδεδεμένο και προκλήθηκε από την παράλειψη του εναγόμενου να διασφαλίσει την ασφαλή ανύψωση του οχήματος κατά την εκτέλεση των εργασιών που ανέλαβε ως επαγγελματίας. Έχοντας αποφασίσει την ύπαρξη αμέλειας και ευθύνης του Εναγομένου, αυτό το οποίο απομένει πλέον να εξεταστεί είναι το ζήτημα των αποζημιώσεων. Το μέτρο της αποζημίωσης στις περιπτώσεις διάπραξης αστικών αδικημάτων συνίσταται στην υποχρέωση για αποκατάσταση της ζημιάς που προκλήθηκε στον Ενάγοντα ως αποτέλεσμα του ζημιογόνου συμβάντος. Δηλαδή ο Ενάγων θα πρέπει να αποκαθίσταται στη θέση στην οποία θα βρισκόταν αν δεν μεσολαβούσε το ζημιογόνο γεγονός (βλ. μεταξύ άλλων D.C.M. Mastersoft Ltd v. Στυλιανού
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1736 και Clerk & Lindsell on Torts 13th ed. σελ. 221). Στην προκείμενη περίπτωση με την Έκθεση Απαίτησης διεκδικείται το ποσό των €9.581,47 ως ειδικές αποζημιώσεις ενόψει των εξόδων που αναγκάστηκαν οι ενάγοντες να καταβάλουν για την επιδιόρθωση του οχήματος. Στο σύγγραμμα McGregor On Damages (ανωτέρω) και συγκεκριμένα στην παράγραφο 35-003 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα σχετικά: «The normal measure of damages is the amount by which the value of the goods damaged has been diminished. .......................................................................................................................... In the case of goods other than ships the cost of repair has now become established as, prima facie, the correct measure of the claimant's loss. Accepted some time ago in a number of first instance cases, this was confirmed by the Court of Appeal in Darbishire v. Warran where it was said by Harman L.J. that "it has come to be settled that in general the measure of damage is the cost of repairing the damaged article".» Η ίδια αρχή ως προς το μέτρο αποζημιώσεων σε περίπτωση πρόκλησης ζημιών συναντάται και στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts (ανωτέρω): «Damage to goods. The basic rule in the case of damage to goods is that the plaintiff is entitled to recover damages to the extent to which the value of the chattel has been reduced: this will usually be ascertained by reference to the cost of repair.» Η μαρτυρία των ΜΕ2,3 και 4 ως προς τις εργασίες που έγιναν προς αποκατάσταση των ζημιών έγινε αποδεκτή. Όπως αποδεκτή έγινε η μαρτυρία των ΜΕ2 σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του ΜΕ5 και ΜΕ6 ότι το όχημα ήταν σε πολύ καλή κατάσταση χωρίς να παρουσιάζει ελάττωμα ή ζημιά πριν το ατύχημα. Η μαρτυρία αυτή αποδεικνύει οι ότι εργασίες που έγιναν ήταν αναγκαίες για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη το όχημα συνεπεία της ανατροπής του στο συνεργείο του εναγομένου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία των εναγόντων (τεκμήρια 2-6) οι ενάγοντες πλήρωσαν το ποσό των €6.081.- για την αποκατάσταση της ζημιάς και η μαρτυρία που παρουσιάστηκε προς τούτο έγινε αποδεκτή. Οι ενάγοντες όμως δεν απέδειξαν ότι δικαιούνται στην επιδίκαση του ποσού των €3.500.- αναφορικά με την ισχυριζόμενη απώλεια χρήσης του γερανού, εφόσον προς τούτο παρουσιάστηκε μόνο η μαρτυρία του ΜΕ2, η οποία δεν έγινε αποδεκτή ως προς το ζήτημα αυτό. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για ποσό €6.081.- πλέον νόμιμο τόκο από 4.7.12, ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής, εφόσον δεν έχει καταδειχθεί λόγος για τον οποίο οι ενάγοντες καταχώρησαν την Αγωγή τους 3 χρόνια μετά το επίδικο συμβάν και ενώ οι αξιώσεις τους είχαν αποκρυσταλλωθεί. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο