Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν. Καραολής κ.α., Αγωγή Αρ. 3316/2015, 16/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A216 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3316/2015 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., από τη Λευκωσία Ενάγουσας -και-
- ΧΧΧΧ Καραολής, από τη Λεμεσό
- ΧΧΧΧ Καραολή, από τη Λεμεσό Εναγομένων ---------------------------------------- Αίτηση ημερ. 24.1.2019 Ημερ.: 16.4.2019 Για τους Εναγόμενους 1 & 2 - Αιτητές: κα Λ. Χ"Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κα Α. Δημητρίου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Αφορά αξίωση της Ενάγουσας Τράπεζας για δύο χρηματικά ποσά €22.670,48 και €836.535,27 πλέον τόκους δυνάμει συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και συμφωνίας δανείου αντίστοιχα. Ο Εναγόμενος 1 ενάγεται ως ο πρωτοφειλέτης και ο Εναγόμενος 2 ως ο εγγυητής του δυνάμει συμφωνίας εγγύησης. Αξιώνεται ακόμα η εκποίηση ακινήτου του Εναγόμενου 1 δυνάμει υποθήκης που δηλώθηκε ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων του προς την Τράπεζα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν εμφάνιση την 2.10.2010 εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ και Έκθεση Υπεράσπισης την 13.6.
- Η δικογραφία συμπληρώθηκε την 22.6.2016 με την καταχώριση Απάντησης στην Υπεράσπιση. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες την 26.10.2016 οπόταν και εκδόθηκαν διατάγματα αποκάλυψης και επιθεώρησης εγγράφων. Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης από τον Εναγόμενο 1 καταχωρίστηκε την 2.12.
- Την 21.6.2017 καταχωρίστηκε Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου των Εναγόμενων και την εκπροσώπηση τους ανέλαβε η δικηγορική εταιρείας Φωκάς Α. Σωφρονίου ΔΕΠΕ. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση την 23.2.2018 και στη συνέχεια την 15.10.
- Την 10.8.2018 καταχωρίστηκε νέα Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου και την εκπροσώπηση των Εναγόμενων ανέλαβαν οι νυν δικηγόροι τους. Η Ενάγουσα είχε και αυτή αντικαταστήσει τους δικηγόρους της με Ειδοποίηση που καταχωρίστηκε την 12.7.
- Κατά την 15.10.2018 ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους των Εναγόμενων και η αγωγή ορίστηκε γι' ακρόαση την 8.4.
- Ως λόγος είχε προταθεί το γεγονός της «πρόσφατης» ανάληψης της υπόθεσης από τους νέους δικηγόρους. Η αγωγή επαναορίστηκε για ακρόαση την 8.4.
- Η υπό κρίση Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη ανταπαίτησης καταχωρίστηκε την 24.1.2019 πέραν των τριών μηνών μετά που ζητήθηκε η αναβολή της ακρόασης. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 24.1.2019 του Εναγόμενου
- Η Ενάγουσα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 12 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 14.3.2019 του ΧΧΧΧ Χωραΐτη, υπαλλήλου της. Αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 2 ότι η δικηγόρος κα Χ"Ξενοφώντος έχοντας μελετήσει την υπόθεση, τα σχετικά έγγραφα και δικόγραφα, έχει συμβουλεύσει τους Εναγόμενους ότι πρέπει να γίνει τροποποίηση με την προσθήκη ανταπαίτησης. Τίποτε άλλο δεν καταγράφεται στην Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 2 πέραν από την επανάληψη της γνώμης της δικηγόρου ότι η τροποποίηση είναι απαραίτητη, επιβεβλημένη, καλόπιστη και ότι δεν θα προκαλέσει αδικία στην άλλη πλευρά. Ούτε και στην Ένορκη Δήλωση Χωραΐτη, που είναι και πολυσέλιδη, γίνεται αναφορά σε οτιδήποτε που δεν απορρέει από το δικογραφικό φάκελο με τον ομνύοντα να μεταφέρει επίσης τη νομική συμβουλή των δικηγόρων της Ενάγουσας. Εφαρμόζεται η Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση της την 6.2.2015 που προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, 939 αναφέρεται πως: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Στην Χρίστου v. Αζά
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 704, 707, αναφέρεται ότι η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση, σημειώνεται, αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην Ανδριανή Αρακελιάν, διαχεδιρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Harutuje L. Arakelian v. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των εξαρτώμενων της Εταιρειών κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A87, Π.Ε. Αρ. 51/2012, ημερ. 11.2.2016 αναφέρεται ότι: «Οι αρχές που διέπουν το θέμα δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Κατά κανόνα παρέχεται άδεια για τροποποίηση εκτός αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι ο Αιτητής ενεργεί κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων. Άδεια για τροποποίηση μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης ώστε όλα τα επίδικα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων για το ίδιο θέμα να εκδικαστούν σε μια διαδικασία. Με βάση τη λεγόμενη σύγχρονη τάξη της νομολογίας, επιτρέπονται τροποποιήσεις ακόμη και όταν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Τελικά με την πάροδο των χρόνων η προσέγγιση της νομολογίας στο θέμα της τροποποίησης έγινε αρκετά φιλελεύθερη ώστε να εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης με βάση το σύνολο των περιστατικών της κάθε υπόθεσης.» Ωστόσο, όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, 562). Όπως έχει αναφερθεί το μόνο γεγονός που προβάλλεται ως λόγος για την αιτούμενη τροποποίηση είναι ότι η δικηγόρος που έχει μελετήσει την υπόθεση των Εναγόμενων είναι της γνώμης ότι αυτή είναι αναγκαία. Δεν αποκλείεται μια τέτοια θέση να είναι επαρκής ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση της δικογραφίας. Όμως δεν είναι αρκετό να εκφράζεται η καταληκτική γνώμη. Άλλωστε το κατά πόσο η τροποποίηση είναι αναγκαία είναι απόφαση του Δικαστηρίου. Όπου το αίτημα για τροποποίηση εδράζεται στην κατάληξη του δικηγόρου του διαδίκου που αιτείται την τροποποίηση ότι αυτή είναι αναγκαία, πρέπει να αναφέρονται τα πρωτογενή γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η κατάληξη, ώστε να δύναται το Δικαστήριο να τα διέλθει και να κρίνει κατά πόσο δικαιολογείται ή έστω ότι μπορεί η κατάληξη να δικαιολογείται. Τα γεγονότα δεν είναι απαραίτητο να είναι νέα ή να περιέπεσαν πρόσφατα στην αντίληψη του αιτούντα διαδίκου. Δεν θα αποστερηθεί ο διάδικος θεραπειών που μπορεί να δικαιούται στη βάση των γεγονότων που επικαλείται γιατί λόγω άγνοιας ή στη βάση λανθασμένης αρχικής συμβουλής δεν έχει προωθήσει κάτι στο οποίο μπορεί να δικαιούται. Όμως είναι απαραίτητο να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται ώστε να παρέχεται η δυνατότητα για δικαστική ετυμηγορία. Διαφορετικά καλείται το Δικαστήριο, χωρίς την άσκηση κρίσης, να σφραγίσει τη γνώμη του δικηγόρου του και χωρίς να μπορεί να διακρίνει κατά πόσο το αίτημα προωθείται καλόπιστα, κάτι που δεν είναι επιτρεπτό. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο