← Κύπρος

Λεωνίδα ν. A. Messios & Sons Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 5770/1997, 24/4/2019

Λεωνίδα ν. A. Messios & Sons Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 5770/1997, 24/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A266 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5770/1997 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Α. Λεωνίδα, από το Πισσούρι Ενάγοντα -και- A. Messios & Sons Ltd, από τη Λεμεσό Εναγόμενης ------------------------------- (Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 4.12.1997) Μεταξύ: ΧΧΧΧ Α. Λεωνίδα, από το Πισσούρι Ενάγοντα -και-

  1. A. Messios & Sons Ltd, από τη Λεμεσό
  2. ΧΧΧΧ Μέσσιου, από την Λεμεσό Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 19.3.2019 Ημερ.: 24.4.2019 Για την Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα Π. Κτίστη για Α. Γιωρκάτζης ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Α. Αριστείδου για Γ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Tην 29.8.2007 εκδόθηκε Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης 1 και του Εναγόμενου 2 για ποσό €402.691,73 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 29.8.1997 πλέον €10.624,08 έξοδα πλέον Φ.Π.Α με τόκο προς 8% ετησίως από 25.8.1997 επί ποσού €9.517,
  3. Για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους στην παρούσα αγωγή και στην συνεκδικαζόμενη με αυτή αγωγή υπογράφηκε την 11.11.
  4. συμφωνία διευθέτησης μεταξύ των διαδίκων στη βάση της οποίας οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα έπρεπε να καταβάλουν το ποσό των €600.000 πλέον τα δικηγορικά έξοδα. Για κάποιες κακοτεχνίες το ποσό που οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα κατέβαλλαν στον Ενάγοντα συμφωνήθηκε ότι δεν θα ήταν αυτό που αναφερόταν στην Απόφαση (ΛΚ40.951) αλλά θα καθοριζόταν από εμπειρογνώμονα και ο τελευταίος το υπολόγισε στις €9.
  5. Προκύπτει να είναι κοινό έδαφος ότι το ποσό που πληρώθηκε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους ήταν €609.
  6. Όμως, ο Ενάγοντας και η Εναγόμενη 1 διαφωνούν ως προς κατά πόσο τηρήθηκε η συμφωνία διευθέτησης. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι παρέμεινε οφειλόμενο ποσό €141.518 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 10.5.2011, ενώ η Εναγόμενη 1 υποστηρίζει ότι έχει εξοφλήσει. Την 28.8.2018 ο Ενάγοντας καταχώρισε αίτηση με την οποία εξαιτείται διάταγμα για την πώληση δύο καταστημάτων της Εναγόμενης 1 και όπως το προϊόν της πώλησης, μετά την ικανοποίηση οιωνδήποτε προγενεστέρων επιβαρύνσεων, χρησιμοποιηθεί έναντι ή προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Τα επίδικα στην αίτηση καταστήματα βαρύνονται με το Εμπράγματο Βάρος 3295/2015 που ο Ενάγοντας καταχώρησε την 17.11.
  7. Όπως αναφέρεται, αυτού προηγείται το Εμπράγματο Βάρος 57/2015 για ποσό €22.432,77 αναφορικά με εκκρεμούντες φόρους. Με την υπό κρίση Αίτηση η Εναγόμενη 1 εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας της αίτησης ημερ. 28.8.2018 μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της Εταιρικής Αίτησης 64/2019 Ε.Δ. Λεμεσού για τη διάλυση της Εναγόμενης
  8. Περαιτέρω, διάταγμα που να εμποδίζει μέχρι τότε τον Ενάγοντα να λάβει κάθε μέτρο για εκτέλεση της Απόφασης ημερ. 29.8.
  9. Ο προβαλλόμενος στο αιτητικό λόγος είναι η αποτροπή δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων άλλων πιστωτών της Εναγόμενης
  10. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 19.3.2019 του ΧΧΧΧ Μέσσιου, μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης
  11. Αναφέρεται ότι η εταιρεία Country Rose Limited, που φέρεται ως πιστωτής της Εναγόμενης 1, καταχώρισε την 12.2.2019 την πιο πάνω Εταιρική Αίτηση. Κατά το χρόνο καταχώρισης της Ένορκης Δήλωσης Μέσσιου η Εταιρική Αίτηση ήταν ορισμένη την 5.4.2019 για οδηγίες. Ένσταση από την Εναγόμενη 1 είχε καταχωριστεί την 15.3.
  12. Ό,τι άλλο αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση είναι επιχειρηματολογία στη βάση συμβουλής των δικηγόρων της Εναγόμενης
  13. Ο Ενάγοντας καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 16 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 12.4.2019 του ιδίου. Αναφέρει ο Ενάγοντας ότι η Εναγόμενη 1 διαθέτει επαρκή περιουσία για να καλύψει τις απαιτήσεις όλων των πιστωτών της. Παραπέμπει σε πιστοποιητικό έρευνας που επισυνάπτεται στην Εταιρική Αίτηση σύμφωνα με το οποίο η αξία της περιουσίας της σε τιμές 2013 υπερέβαινε τα €5.000.
  14. Παραπέμπει ακόμα στη ένορκη δήλωση Μέσσιου που υποστηρίζει την ένσταση της Εναγόμενης 1 στην Εταιρική Αίτηση, όπου ο Μέσσιου αναφέρει ότι η ακίνητη περιουσία της Εναγόμενης 1 ακόμα και μετά την αφαίρεση των ποσών που εξασφαλίζονται με υποθήκη ή επιβαρύνσεις ξεπερνά κατά πολύ τις υποχρεώσεις και τα χρέη της. Στην ίδια ένορκη δήλωση αναφέρει ο Μέσσιου ότι η Εναγόμενη 1 έχει μεγάλο κύκλο εργασιών και είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη και τις ενδεχόμενες μελλοντικές της υποχρεώσεις. Αναφέρει ακόμα ο Ενάγοντας ότι τα δύο καταστήματα που συνιστούν το αντικείμενο της αίτησης 28.8.2018 για εκποίηση βαρύνονται με τρία εμπράγματα βάρη. Πέραν των δυο που αναφέρθηκαν πιο πάνω υπάρχει και το ΕΒ2114/2017 που κατατέθηκε την 25.10.2017 από την Country Rose Limited, αιτήτρια στην Εταιρική Αίτηση. Το άρθρο 215 του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί ότι: «Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή· και .................................... και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Στην Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λίμιτεδ (Αρ.1)

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1806, 1811-3 αναφέρεται σε σχέση με το άρθρο 215 ότι: «Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (Βλ. Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd [1923] 1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn. (Ch. D.), [1973] 1 W.L.R. 63). Τα πιο πάνω άρθρα του δικού μας Νόμου, είναι παρόμοια με τα άρθρα 231 και 226 του αγγλικού Companies Act 1948. Παρόμοιες πρόνοιες που αφήνουν ανεπηρέαστες τις αρχές που διέπουν τα ερωτήματα ενώπιον μας έγιναν και με τα άρθρα 126, 128 και 130
(3)του Insolvency Act 1986. Κατά συνέπεια, αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις μπορούν να είναι καθοδηγητικές πάνω στα θέματα που μας απασχολούν. Στον Palmer's Company Law, 24η έκδοση, τόμος 1, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 1448-1450: "... Section 126 of the Insolvency Act gives the court power on the application of the company or a creditor or a contributory to restrain proceedings against the company. That power may be exercised at any time in the interval between the presentation of the petition and the making of the order. Section 128
(1)provides that where any company is being wound up by the court any attachment, sequestration, distress or execution put in force against the company after the commencement of the winding up is void. Section 130
(2)provides that when a winding-up order has been made or a provisional liquidator appointed, no action or proceeding shall be proceeded with or commenced against the company except by leave of the court and subject to such terms as the court may impose. In this way creditors and others are compelled to come in and prove their claims in the winding up, and a rateable and just distribution of the company's assets is effected. "Proceedings" under section 130
(2)is given a wide meaning, and includes executions and interpleader summonses. The words "any other action or proceeding" in section 126
(1)likewise are general and not limited to actions in England but extend to actions and proceedings in Scotland; Northern Ireland being covered by section 126
(1)(a)............................................................................... Where a winding-up οrder has been made, the combined effect of sections 130
(2)and 128 of the Act is that such order operates automatically as a stay of all actions, executions, distresses, sequestrations, etc., against the company, subject to the discretion of the court to allow such actions, executions, etc., to proceed notwithstanding the winding-up." Ως προς την ερμηνεία των λέξεων "action" και "action or proceeding", που αναφέρονται στα σχετικά προαναφερθέντα άρθρα, τόσο στον αγγλικό νόμο όσο και στο δικό μας, χρήσιμη είναι η απόφαση του Λόρδου Simon of Glaisdale στην υπόθεση Herbert Berry Associates v. IRC [1978] 1 All E.R. 161, στη σελ. 170, όπου αναφέρει τα ακόλουθα: "... The Companies Act 1948 is the statute dealing with technical matters; and one would expect the words therein to be used in their primary sense as terms of legal art. The primary sense of 'action' as a term of legal art is the invocation of the jurisdiction of a court by writ: 'proceeding' the invocation of the jurisdiction of a court by process other than writ. Furthermore, 'action or proceeding' in s. 226(b) must presumably have the same meaning as the same words in s. 226(a), where they undoubtedly refer to the invocation of the jurisdiction of a court." Η Εναγόμενη 1 επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 300 του περί Εταιρειών Νόμου που καθορίζει την προτεραιότητα με την οποία καταβάλλονται τα χρέη μιας εταιρείας κατά την εκκαθάριση της. Ο Ενάγοντας διατείνεται πως οι διατάξεις του άρθρου 300 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη γιατί αυτό δεν καταγράφεται στη νομική βάση της Αίτησης. Η νομική βάση της Αίτησης είναι το άρθρο 215(α) του Νόμου. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει κατά πόσο θα αναστείλει τη διαδικασία στην αίτηση ημερ. 28.8.2018 που εκκρεμεί εναντίον της Εναγόμενης 1. Εάν το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο να ανατρέξει σε οποιαδήποτε νομοθετική ή κανονιστική διάταξη και να τη λάβει υπόψη στον τρόπο ενάσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, μπορεί να το πράξει. Δεν είναι αναγκαίο στη νομική βάση της Αίτησης να μνημονεύονται αυτές οι διατάξεις. Είναι αρκετό ότι αναφέρεται η διάταξη στη βάση της οποίας καλείται το Δικαστήριο να ενεργήσει. Το ζήτημα είναι κατά πόσο, εάν δεν διαταχθεί η αναστολή της διαδικασίας στην αίτηση ημερ. 28.8.2008, ο Ενάγοντας θα αποκομίσει πλεονέκτημα έναντι άλλων πιστωτών της Εναγόμενης 1. Αυτό θα γίνει εάν με την προώθηση της Αίτησης θα ικανοποιηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι θα ικανοποιείτο στην περίπτωση που η Εναγόμενη 1 εκκαθαριζόταν και υπόβαλλε τη σχετική αξίωση του προς τον εκκαθαριστή της. Σύμφωνα με το άρθρο 300 του Νόμου κατά την εκκαθάριση καταβάλλονται πρώτα οι φορολογικές υποχρεώσεις της εταιρείας και οι οφειλές προς τους μισθωτούς της. Ακολουθούν, σύμφωνα με το εδάφιο
(3)τα προηγούμενα χρέη που: «(α) κατατάσσονται εξίσου μεταξύ τους και πληρώνονται στο ακέραιο, εκτός αν το ενεργητικό δεν είναι αρκετό για την ικανοποίηση τους, στην οποία περίπτωση οι οφειλές θα μειωθούν σε ίσες αναλογίες·» Προφανώς είναι η θέση της Εναγομένης ότι το κατ' ισχυρισμό εξ αποφάσεως χρέος υπέρ του Ενάγοντα κατατάσσεται στα χρέη για τα οποία ισχύει η πρόνοια του άρθρου 300
(3). Ο Ενάγοντας παρουσιάζεται ως εξ αποφάσεως πιστωτής ο οποίος έχει καταχωρίσει εμπράγματο βάρος σε σχέση με συγκεκριμένα ακίνητα της Εναγόμενης 1 των οποίων ζητά την εκποίηση με την αίτηση ημερ. 28.8.
  1. Τέτοια καταχώριση προνοείται με το άρθρο 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 που προνοεί ότι: «Ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους.» Επομένως, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 57 που προνοεί ότι: «Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν από την κατάθεση του σημειώματος και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση που έγινε μετά την εγγραφή της δικαστικής απόφασης η ιδιοκτησία ή τόσο μέρος αυτής όσο θα ήταν αναγκαίο να πωληθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης διατάσσεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε χρόνο ενόσω η εγγραφή παραμένει σε ισχύ, να πωληθεί προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ως μέσο θεραπείας για κάθε πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχει τυχόν μεταβιβαστεί αυτή ή στο οποίο έχει τυχόν υποθηκευτεί, παραμένει μόνο η αξίωση αποζημίωσης κατά του προσώπου που μεταβίβασε ή που υποθήκευσε την ιδιοκτησία σε αυτό.» Τα δικαιώματα εξασφαλισμένου πιστωτή δεν επηρεάζονται και δεν ρυθμίζονται από το άρθρο 300 του Νόμου. Οι ρυθμίσεις του άρθρου 300 αφορούν στη σειρά προτεραιότητας μετά την ικανοποίηση των εξασφαλισμένων πιστωτών (βλ. Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», Β΄ Έκδ., Λάρνακα 2015, 283). Συνεπώς οι υπόλοιποι πιστωτές της Εναγόμενης 1 δεν επηρεάζονται από τη συνέχιση της διαδικασίας στην αίτηση 28.8.2018 επειδή ακόμα και μετά την τυχόν εκκαθάριση της Εναγόμενης 1, ο Ενάγοντας θα μπορούσε να προχωρήσει στη ρευστοποίηση της εξασφάλισης του. Γι' αυτό και επιτρέπεται ακόμα και μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης η συνέχιση ή και η έναρξη μιας αγωγής με την οποία αξιώνεται η εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου στην έκταση που αφορά την εκποίηση και μόνο (βλ. Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», Β΄ Έκδ., Λάρνακα 2015, 357). Επομένως, εφόσον η αίτηση ημερ. 28.8.2018 αφορά μόνο στην εκτέλεση με την εκποίηση ακινήτων που είναι ήδη δεσμευμένα προς όφελος του Ενάγοντα και εφόσον σε αυτή την έκταση το χρέος έχει προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 εκτός της υποχρέωσης της προς τον Φόρο για την οποία έχει καταχωριστεί το εμπράγματο βάρος 57/2015, δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί κανένας σκοπός με την έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος. Αυτή την προτεραιότητα, μετά την υποχρέωση της Εναγόμενης 1 προς τον Φόρο, δεν θα απολέσει ο Ενάγοντας εάν η Εναγόμενη 1 εκκαθαριστεί. Επομένως, με τη συνέχιση της διαδικασίας στην αίτηση 28.8.2018, που περιορίζεται στην εκποίηση των ακινήτων που επιβαρύνονται με εμπράγματο βάρος, ο Ενάγοντας δεν θα αποκομίσει κάποιο πλεονέκτημα που δεν θα είχε κατά την εκκαθάριση της Εναγόμενης
  2. Με την Αίτηση ζητείται και η απαγόρευση λήψης κάθε μέτρου εκτέλεσης της εκδοθείσας Απόφασης. Ούτε και αυτή η θεραπεία μπορεί να χορηγηθεί. Διαφορετική θα ήταν η προσέγγιση εάν επιδιωκόταν η αναστολή της εκτέλεσης της υπέρ του Ενάγοντα Απόφασης με τρόπο άλλο από την εκποίηση των επιβαρυμένων ακινήτων. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης 1, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση αναστολής διαδικασίας αίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.