← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΚΑΡΑΣΙΑΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3046/13, 3/4/2019

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΚΑΡΑΣΙΑΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3046/13, 3/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A185 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3046/13 Μεταξύ: XXX ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγοντα και 1.XXX ΚΑΡΑΣΙΑΛΗ 2.XXX ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ 3.XXX ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ 4.XXX ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ 5.XXX ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ 6.XXX ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ 7.XXX ΠΕΤΟΥΣΗ

  1. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΥΠΕΡΟΥΝΤΑΣ ΛΤΔ μετονομασθείσας σε ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ
  2. ΕΦΟΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ. 23/12/2014 Μεταξύ: XXX ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγοντα και 1.XXX ΚΑΡΑΣΙΑΛΗ 2.XXX ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ 3.XXX ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ 4.XXX ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ 5.XXX ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ 6.XXX ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ 7.XXX ΠΕΤΟΥΣΗ 8.ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΥΠΕΡΟΥΝΤΑΣ ΛΤΔ μετονομασθείσας σε ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ
  3. ΕΦΟΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ 10.ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 3 Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: Ο κ. Χ. Τιμοθέου για Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους 1, 2, 4 και 5: Ο κ. Αλ. Νεοκλέους για Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο 3: Ο κ. Π. Αριστοτέλους για Μ.Χ. Μυλωνάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγόμενους 6 και 7: Ο κ. Μ. Μιχαήλ για Γεώργιος Κολοκασίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη 10 : Η κα Α. Σ. Μίτσιγγα για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία άρχισε με την κατάθεση της Γραπτής Δήλωσης του ενάγοντος η οποία χαρακτηρίστηκε ως Έγγραφο Α. Πρόκειται για ένα πολυσέλιδο έγγραφο όπου ο ενάγων εκθέτει την εκδοχή του για την επίδικη διαφορά. Προβάλλει δηλαδή τους ισχυρισμούς του και εκθέτει γεγονότα με αναφορά σε έγγραφα τα οποία επιθυμεί όπως καταθέσει ως τεκμήρια. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι Υπεράσπισης επιφυλάχθηκαν να τοποθετηθούν στο περιεχόμενο του ως άνω εγγράφου πριν αυτό διαβαστεί και με σκοπό την εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου εισηγήθηκαν όπως ετοιμάσουν προς τούτο γραπτό υπόμνημα όπου για κάθε τι για το οποίο έχουν ένσταση να το εκθέσουν γραπτώς. Έτσι και έγινε. Κατά την επόμενη δικάσιμο κατατέθηκε αυτό που ετοιμάστηκε από τους συνηγόρους των εναγομένων 6 και
  4. Υιοθετήθηκε και από τους υπόλοιπους συνηγόρους με τον συνήγορο του εναγομένου 3 να εισηγείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει σε αυτό το στάδιο να ενδιατρίψει και επί της εισήγησης περί ύπαρξης δεδικασμένου και της αρμοδιότητας του και απόρριψης της αγωγής από αυτό το στάδιο όπως έχει δικαίωμα και υποχρέωση να εξετάσει εκ νέου σε αυτό το στάδιο την θέση του, του συνηγόρου των εναγομένων 1,2,4 και 5 να υιοθετεί το ίδιο υπόμνημα των εναγομένων 6 και 7 και να καταθέτει επιπρόσθετα και δικό του σύντομο αλλά περιεκτικό και της συνηγόρου του εναγομένου 10 να υιοθετεί το υπόμνημα των εναγομένων 6 και
  5. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντος απάντησε στις προβληθείσες ενστάσεις με προφορική αγόρευση. Η αγωγή έχει αποσυρθεί εναντίον των εναγομένων 8 και 9 και απορρίφθηκε. Επικαλούμενοι λοιπόν την Δ.38 Θ. 18 εισηγούνται οι εναγόμενοι ότι το Δικαστήριο ασκώντας την εγγενή εξουσία του για τη ρύθμιση της ενώπιον του διαδικασίας και ασκώντας τη διακριτική του εξουσία δύναται να μην επιτρέψει ή να αποκλείσει μαρτυρία ακόμα και αν αυτή έχει κάποια σχετικότητα με την υπόθεση εκτός αν αυτή σχετίζεται με ζητήματα που είναι αναγκαία ώστε να δύναται να περατώσει την εκδίκαση των ενώπιον του επίδικων θεμάτων. Για ό,τι απασχολεί οι δύο πλευρές παρέπεμψαν σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Επομένως είναι πρέπον να προσδιοριστούν τα επίδικα θέματα. Ο ενάγων καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους της παρούσας αγωγής ήταν ο Γραμματέας της εναγομένης
  6. Στην Έκθεση Απαιτήσεως προσδιορίζεται επίσης η ιδιότητα ενός εκάστου των εναγομένων και τι καταλογίζεται σε αυτούς. Των εναγομένων 1 - 6 ως εκλελεγμένων μη εκτελστικών μελών της Επιτροπείας της εναγομένης 8 και του εναγομένου 7 Τμηματάρχη Διοικητικών Θεμάτων της Εταιρείας. Με διάταγμα ημερομηνίας 23.12.2014 προστέθηκε η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ ως εναγομένη
  7. Σύμφωνα με την παρ. 7 της Έκθεσης Απαιτήσεως: «Κατά ή περί τις 3.08.2012 και ενώ διεξαγόταν έλεγχος στην εναγομένη 8 από λειτουργούς της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζα, οι Εναγόμενοι 1,2,4,5 και 6 αποφάσισαν και/ή έθεσαν τον Ενάγοντα σε διαθεσιμότητα.» και σύμφωνα με την παρ. 9 «Κατά την ίδια μέρα, ως ανωτέρω στην παρ. 7 αναφέρεται, οι Ενγόμενοι 1,2,4,5 και 6 αποφάσισαν και/ή διόρισαν τον Εναγόμενο 1 ως ερευνώντα λειτουργό εις βάρος του Ενάγοντα.» Ο ενάγων καταλογίζει στην παρ. 8 όπως και στις επόμενες παραγράφους της Έκθεσης Απαιτήσεως του στους εναγομένους 1,2,4,5 και 6 εκδικητικές, παράνομες και κακόβουλες ενέργειες και στον εναγόμενο 1 προκατάληψη σε βάρος του και ότι η έρευνα που διεξήγαγε εις βάρος του ήταν παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή προκατειλημμένη και/ή ο σκοπός της ήταν να εξευρεθούν στοιχεία προκειμένου να απολυθεί από τη θέση του. Η δε πειθαρχική δίωξη του που ακολούθησε στη βάση του πορίσματος που συνέταξε ο εναγόμενος 1 πάσχει από ακυρότητα, παρανομία και είναι ενάντια στους κανονισμούς της εναγομένης 8 και/ή εμφορείτο από προκατάληψη και/ή αλλότρια κίνητρα. Παρόμοια και τα πειθαρχικά παραπτώματα που του απέδωσαν και όσα ανεπιτυχώς προσπάθησαν να του αποδώσουν κατά την πειθαρχική διαδικασία η οποία διεξήχθη κατά τρόπο ανεπίτρεπτα μεροληπτικό και που αποστερούσε και δεν διασφάλισε στον ενάγοντα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα εφόσον απώτερος σκοπός της ήταν να του επιβληθεί ποινή απόλυσης. Επομένως ως επίδικα κρίνονται όσα γεγονότα συνέβησαν και επηρέασαν την κατά τον ισχυρισμό του ενάγοντος παράνομη απόλυσή του από τη θέση του Γραμματέα της ΣΠΕ Κυπερούντας, θέση την οποία νόμιμα κατείχε. Επίδικο επίσης ζήτημα είναι οι κατ' ισχυρισμό παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ενάγοντος που έλαβαν χώρα κατά την διαδικασία της πειθαρχικής του δίωξης η οποία είχε το ως άνω αποτέλεσμα. Ο ενάγων αξιώνει με την αγωγή του, μετά που αποσύρθηκαν στις 16.02.2016 τα αιτητικά Γ,Δ,Ε,Στ,Ζ και Ι του παρακλητικού της Έκθεσης Απαιτήσεως, τα ακόλουθα αιτητικά, τα οποία για σκοπούς ευκολίας παραθέτω με την ίδια αρίθμηση: (Α) Απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η διαθεσιμότητα του και/ή η πειθαρχική διαδικασία που έγινε εις βάρος του και/ή οι ποινές που του επιβλήθηκαν, είναι αντισυνταγματικά και/ή παράνομα και/ή άκυρα και/ή άνευ νομίμου αποτελέσματος. (Β) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου, ότι οι αποφάσεις των Εναγομένων 1 - 7, ημερομηνίας 20/5/2013 για παύση και/ή υποβιβασμό του Ενάγοντα από την θέση του Γραμματέα της Εναγόμενης 8 είναι άκυρες και/ή αντισυνταγματικές και/ή άνευ νομίμου αποτελέσματος και/ή παράνομες. (Η) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 - 7 και/ή η Εναγόμενη 8 όπως καταβάλουν προς όφελος του Ενάγοντα ποσό ύψους €14.750,00, ως ανωτέρω στην παράγραφο 23 αναφέρεται. (Θ) Γενικές και/ή Επαυξημένες και/ή Τιμωρητικές και/ή Παραδειγματικές αποζημιώσεις για παραβίαση των Συνταγματικά καταχωρημένων δικαιωμάτων του Ενάγοντα που έλαβαν χώρα μεταξύ 3/8/2012 και 27/6/2013 στην Κυπερούντα. (ΙΑ) Νόμιμους τόκους. (ΙΒ) Έξοδα πλέον ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. XXXXX155Υ). Τα παράπονα και συναφείς αξιώσεις του ενάγοντος συνίστανται σε ισχυριζόμενες ενέργειες που αφορούν την εργοδότηση του στην εναγομένη 8 στις οποίες είτε μετείχε ο ίδιος είτε του αποδίδονται είτε μετείχαν οι εναγόμενοι υπό διάφορες ιδιότητες. Με τα ως άνω δεδομένα υπόψιν προχωρώ αμέσως με την εξέταση του περιεχομένου των παραγράφων της Γραπτής Δήλωσης του μάρτυρος των οποίων επιζητείται η διαγραφή: 1) Παράγραφος 4, το εξής απόσπασμα: «.και μεταξύ τους είχαν και/ή έχουν στενές συγγενικές και/ή φιλικές και/ή επαγγελματικές σχέσεις». Παράγραφος 5, το εξής απόσπασμα: «Είναι δε συγγενής με τους Εναγόμενους 1 και 2». Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των παραγράφων αυτών, είναι παραδεκτό από τους ευπαίδευτους συνηγόρους Υπεράσπισης ότι προβάλλονται και στην Έκθεση Απαιτήσεως του ενάγοντος στις παρ. 2 και 3, κάτι που κατά την άποψη μου, εφόσον δεν έχει ακολουθηθεί η διαδικασία είτε της διαγραφής τους είτε της παροχής διευκρινήσεων γι' αυτές σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς δεν μπορεί να επιζητείται τώρα στο στάδιο της παροχής μαρτυρίας προς απόδειξη τους η διαγραφή τους. Είναι γεγονός ότι ο διαζευκτικός τρόπος που αυτοί οι ισχυρισμοί προβλήθηκαν ως μαρτυρία πλέον, προκαλεί προς στιγμή αμηχανία με γνώμονα τη νομολογία επί του θέματος. Όμως επί της ουσίας τους με τη διευκρίνιση από πλευράς του κ. Τιμοθέου ότι ισχύουν και οι τρεις χαρακτηρισμοί ή ιδιότητες και καθώς οι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται στους εναγομένους 1 - 6 αυτό ενδεχομένως να δώσει έρεισμα προς διευκρίνηση εκ μέρους του μάρτυρος είτε αυτό του ζητηθεί κατά την κυρίως εξέταση του είτε και κατά την αντεξέταση του με σκοπό τη διάψευση του ισχυρισμού αναφορικά με καθένα από τους εναγόμενους ξεχωριστά στους οποίους αναφέρεται και αποδίδονται οι πιο πάνω σχέσεις. Δεν παύει να είναι ισχυρισμός ο οποίος θα πρέπει να αποδειχθεί και να καταδειχθεί παράλληλα η όποια σημασία του προς απόδειξη επίδικου ζητήματος. Η διάζευξη με την οποία επιλέγει να αναφερθεί σε αυτές τις ιδιότητες εν προκειμένω δεν θεωρώ ότι θα παρουσιάσει επί της ουσίας οποιονδήποτε πρόβλημα καθώς ενδεχομένως για όλους ή κάποιους από τους εναγομένους να ισχύουν όλοι οι χαρακτηρισμοί ή ιδιότητες. Ειδικότερα ως προς την παρ. 5, αν δηλαδή ο εναγόμενος 7 είναι συγγενής ή όχι με τους εναγόμενους 1 και 2 είναι ισχυρισμός ο οποίος μπορεί να αντικρουστεί κατά την αντεξέταση του μάρτυρος ή με την προσφορά εκ μέρους των διαφορετικής ή και αντίθετης μαρτυρίας και θα είναι πλέον ζήτημα αξιολόγησης η αντίκριση του και δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου. Δεν μπορεί από την άλλη να παραβλεφθεί ότι η πιο πάνω σχέση γίνεται αποδεκτή στην παρ. 7 της Υπεράσπισης τους και από τους εναγομένους 1 και 2 τους οποίους αφορά. Ούτε και αντιβαίνει η συγκεκριμένη δικογράφηση με αρχή που προκύπτει από τη νομολογία και ειδικότερα την υπόθεση El Faith Co. for International Trade S.A.E. v. EDT Shipping Ltd κ.ά.

(1992)1 (Β) ΑΑΔ 1255 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Μιχαήλ. Ούτε και θεωρώ τους ισχυρισμούς αυτούς ως άσχετους με τα επίδικα θέματα αλλά είναι ζήτημα το οποίο θα αξιολογηθεί στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας. Ούτε και «ενοχλεί» το Δικαστήριο η παρείσφρηση αυτής της μαρτυρίας ούτε, όπως κρίνω, αποτελεί τροχοπέδη για την αποκάλυψη της αλήθειας που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Επομένως ως προς τις παραγράφους 4 και 5 δεν διακρίνω κάποιο ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να επέμβω. 2) Παράγραφοι 16 - 33 Σε σχέση με τις παραγράφους αυτές οι εναγόμενοι εισηγούνται ότι ο ενάγων αναλώνεται σε μια εξαιρετικά και αχρείαστα λεπτομερή καταγραφή των θέσεων του Εφόρου και της Εναγόμενης 8 αναφορικά με το Πόρισμα του Εφόρου, των ενεργειών που ακολούθησαν μεταξύ Εφόρου και Εναγόμενης 8, της αλληλογραφίας που ανταλλάχθηκε μεταξύ τους, και των εσωτερικών διεργασιών της Εναγόμενης 8 ως προς την διαμόρφωση αυτής της αλληλογραφίας. Θεωρούν ότι τα θέματα αυτά είναι εντελώς άσχετα με την υπόθεση και μη δικογραφημένα και εν τέλει η προσπάθεια εισαγωγής τους ως μαρτυρίας απολήγει να γίνεται κατά κατάχρηση της διαδικασίας. Έχω διεξέλθει τους ισχυρισμούς του ενάγοντος σε αυτές τις παραγράφους σε αντιπαραβολή και με τη δικογράφηση τόσο του ιδίου όσο και αυτής των εναγομένων. Η παράγραφος 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως κρίνω ότι καλύπτει την προβολή αυτών των ζητημάτων τα οποία όμως έχουν αναχθεί και ως επίδικα από τους ίδιους τους εναγόμενους των εναγομένων 1,2,4 και 5 με τις παραγράφους 5,11,13 και 16 της Υπεράσπισης τους και των εναγομένων 6 και 7 με τις παραγράφους 11 και 14 της δικής τους Υπεράσπισης. Όλα όσα με λεπτομέρεια αναφέρει στη Γραπτή του Δήλωση ο ενάγων στις ως άνω παραγράφους είναι ζητήματα τα οποία απασχόλησαν και τη μετέπειτα πειθαρχική διαδικασία που διεξήχθη εναντίον του και άρα σχετικά με τα επίδικα θέματα τα οποία θα τύχουν της ανάλογης αξιολόγησης όταν πλέον το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του το σύνολο της μαρτυρίας ασφαλώς και αυτής των εναγομένων. Επομένως κρίνω ότι το περιεχόμενο αυτών των παραγράφων καλύπτεται και δικογραφικά και είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα ούτε και απολήγουν με το εύρος τους και με τη λεπτομέρεια που τις χαρακτηρίζει σε κατάχρηση της διαδικασίας. 3) Παράγραφοι 37 - 87, 104 και 106 - 135 Είναι η θέση των εναγομένων ότι στις παραγράφους αυτές ο Ενάγοντας αναφέρεται (με αχρείαστα μεγάλη λεπτομέρεια) στα θέματα της Πειθαρχικής Διαδικασίας που είχε διεξαχθεί εναντίον του από την Εναγόμενη 8 και προσπαθεί κατ' ουσίαν να ωθήσει το παρόν Δικαστήριο στο να «επανεκδικάσει» την εν λόγω Πειθαρχική Διαδικασία. Και αυτό, παρά το γεγονός πως ήδη αποτάθηκε για το θέμα αυτό στη δικαιοσύνη και συγκεκριμένα στο Ανώτατο Δικαστήριο με την Αίτηση αρ. 51/2013 για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Prohibition και απέτυχε, με αποτέλεσμα για τα θέματα που εγείρει να υπάρχει δεδικασμένο. Είναι γεγονός ότι ο ενάγων με τους ισχυρισμούς του των παραγράφων 37 - 87 αμφισβητεί τη νομιμότητα των διαδικασιών που έλαβαν χώρα κατά τη πειθαρχική διαδικασία εναντίον του. Πρόκειται για απόλυτα σχετικούς ισχυρισμούς - γεγονότα τα οποία άπτονται ασφαλώς σε ό,τι καταλογίζει στους εναγόμενους, ότι δηλαδή με την ως άνω διαδικασία υπήρξε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του η απόδειξη της οποίας (της παραβίασης) είναι εκ των ων ουκ άνευ για την διεκδίκηση εκ μέρους του αποζημιώσεων ως το αιτητικό Θ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαιτήσεως του. Επομένως δεν με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση για διαγραφή τους. Παρόμοια αντικρίζεται και το περιεχόμενο των Παρ. 104, 106 - 135. Από την Υπεράσπιση γίνεται επίσης επίκληση δεδικασμένου με αναφορά στην απόφαση Αναφορικά με την Πειθαρχική Επιτροπή που Διόρισε η Επιτροπεία της ΣΠΕ Κυπερούντας
(2013)1 Α.Α.Δ.772 της κας Δ. Μιχαηλίδου, Δ. Έχω μελετήσει την απόφαση. Συμφωνώ με τον κ. Τιμοθέου ότι εκείνο που αποφασίστηκε με την ως άνω απόφαση ήταν η νομιμότητα της σύστασης της Πειθαρχικής Επιτροπής και σε καμιά περίπτωση δεν κρίθηκε η ίδια η απόφαση της και με ποια δεδομένα λήφθηκε αυτή για να συνιστά πλέον δεδικασμένο. Επίδικο όμως ζήτημα εδώ είναι οι κατ' ισχυρισμό παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ενάγοντος, οι οποίες πάντοτε κατ' ισχυρισμό του σημειώθηκαν κατά τη διεξαγωγή της πειθαρχικής του δίωξης. Επομένως κρίνω ότι η εν λόγω απόφαση δεν συνιστά δεδικασμένο που θα απέτρεπε να εξετασθεί ό,τι εδώ προβάλλει ως παράπονο ο ενάγων σε σχέση με την πειθαρχική διαδικασία. 4) Παράγραφος 88 Στην παράγραφο αυτή ο Ενάγοντας αναφέρει πως διορίστηκε στην θέση του μετά την απόφαση για διαθεσιμότητα του ως Αν. Γραμματέας ο Εναγόμενος 7 «ο οποίος είναι πρώτος ξάδελφος του Εναγόμενου 1 καθώς επίσης και του Εναγόμενου 2». Αφήνει δηλαδή σαφώς να νοηθεί πως ο Εναγόμενος 7 διορίστηκε μόνο και μόνο λόγω της συγγένειας του με τους Εναγόμενους 1 και
  1. Μόνο που τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται. Πουθενά στην Ε/Α δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο διορισμός του Εναγόμενου 7 έγινε λόγω της συγγένειας αυτής. Στην παρ. 3 της Ε/Α αναφέρεται μόνο το γεγονός του διορισμού του και το γεγονός της συγγένειας. Ως προς την αναφορά σε συγγένειες κλπ, ισχύουν και τα όσα αναφέρθηκαν στην αρχή του παρόντος υπομνήματος. Η παράγραφος όμως 88 της Γραπτής Δήλωσης, με τον τρόπο που είναι διατυπωμένη, θα χωρούσε ως μαρτυρία μόνο αν είχε σκοπό να καταδείξει πως ο διορισμός του Εναγόμενου 7 έγινε λόγω της συγγένειας. Από τη στιγμή όμως που τέτοιος ισχυρισμός δεν τίθεται στα δικόγραφα, ελλείπει και οποιαδήποτε χρησιμότητα συμπερίληψης της παρ. 88 στην μαρτυρία του Ενάγοντα. Η συμπερίληψη τέτοιου ισχυρισμού, κατά τους εναγομένους, είναι σαφέστατα σκανδαλώδης και ενοχλητική και δεν παρατίθεται για κανένα άλλο λόγο εκτός από την δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων. Ο ενάγων αποδίδει σκοπιμότητα στις ενέργειες των εναγομένων. Οι ισχυρισμοί του της Έκθεσης Απαιτήσεως του αποδίδουν σε αυτές τέτοια σκοπιμότητα η οποία συνίσταται στον παραμερισμό του και η εκ μέρους τους εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων που απέληξε στον διορισμό του εναγομένου 7 ως Αναπληρωτή Γραμματέα. Πρόκειται για ισχυρισμό που έχει δικογραφηθεί στην παρ. 3 της Εκθέσεως Απαιτήσεως και ο οποίος όμως δεν ζητήθηκε να διαγραφεί εάν ήταν όντως σκανδαλώδης και αχρείαστος. Σε κάθε περίπτωση ο ισχυρισμός αυτός είναι αλληλένδετος με τους προηγούμενους και άπτεται της καταλογιζόμενης σκοπιμότητας των εναγομένων ενεργούντων ως Επιτροπεία της εναγομένης
  2. Τα όσα προς αιτιολόγηση αναφέρει στην ένσταση του ο κ. Μιχαήλ περί της αναφοράς σε συγγένεια έχει ήδη απαντηθεί στους λόγους ένστασης που αφορούσαν τις παρ. 4 και 5 της Γραπτής Δήλωσης. Το πόσο επέδρασε αυτή η ιδιότητα σε συσχετισμό με άλλους ασφαλώς ισχυρισμούς στην εξέλιξη της πειθαρχικής δίωξης του ενάγοντος με το γνωστό αποτέλεσμα είναι θέμα αξιολόγησης από μέρους του Δικαστηρίου και αρκεί αυτό ως γεγονός χωρίς κατ' ανάγκη να οδηγεί από μόνο του στο συμπέρασμα που του αποδίδεται. Δεν είναι δε ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι ο εν λόγω διορισμός έγινε απλώς και μόνο λόγω της ύπαρξης της συγγένειας. Επομένως δεν βρίσκω οτιδήποτε το μεμπτό σε σχέση με το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου. 5) Παράγραφοι 90 - 100 Προβάλλεται από τους εναγόμενους ως λόγος ένστασης στις παραγράφους αυτές ότι ο Ενάγοντας αναλώνεται σε εκτενείς αναφορές για κυκλοφορία από την Εναγόμενη 8 ενός εγγράφου σκοπός του οποίου ήταν να «εξαπατηθεί» δήθεν ο Έφορος. Ο Ενάγοντας αναφέρεται στα περιστατικά γύρω από το θέμα αυτό, στα δικά του αυθαίρετα κατά τους εναγομένους συμπεράσματα για την σκοπιμότητα του εγγράφου και καταλήγει (στην παρ. 100) ότι κατήγγειλε το περιστατικό στην Αστυνομία και αναφέρει πως «παρόλο που αρχικά είχε αρχειοθετηθεί» τελεί ακόμα υπό διερεύνηση κλπ. Σίγουρα η επισύναψη του πορίσματος της Αστυνομίας ως παράρτημα Γ στο Υπόμνημα δεν αποσκοπούσε και ούτε μπορεί να εκληφθεί ως εισαγωγή μαρτυρίας με αυτό τον τρόπο. Κρίνω σε κάθε περίπτωση ότι το περιεχόμενο των ως άνω παραγράφων δεν δικογραφείται. Η παρ. 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως, στην οποία κάνει αναφορά ο κ. Μιχαήλ πράγματι δεν καλύπτει το ζήτημα και συμφωνώ ότι πρόκειται για εξειδικευμένο ζήτημα και ως τέτοιο θα έπρεπε να είχε δικογραφηθεί. Συμφωνώ δε περαιτέρω ότι δεν μπορεί να τίθεται απλά στην μαρτυρία ως ένα «παράδειγμα» των σκοπών που δήθεν ήθελαν να εξυπηρετήσουν οι εναγόμενο, χωρίς να δικογραφηθεί ειδικά ως τέτοιο. Επομένως δεν θα επιτρέψω να εισαχθεί αυτή η μαρτυρία η οποία δεν θα εξυπηρετούσε κανένα σκοπό και ούτε κρίνω ότι η μαρτυρία αυτή επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα επίδικα θέματα. Οι πιο πάνω παράγραφοι διαγράφονται από τη Γραπτή Δήλωση και δεν θα επιτραπεί η μαρτυρία επί τούτων. 6) Παράγραφος 101 Οι εναγόμενοι διατείνονται στην ένσταση τους ότι τα αναφερόμενα στην παράγραφο αυτή δεν δικογραφούνται ενώ αποτελούν σαφή παραβίαση τραπεζικού απορρήτου. Παρόμοια ως άνω αντικρίζεται και η παράγραφος αυτή η οποία διαγράφεται από τη Γραπτή Δήλωση καθώς πέραν της μη ειδικής και εξειδικευμένης δικογράφησης του ισχυρισμού κρίνω ότι συντρέχει παραβίαση του τραπεζικού απορρήτου και δεν θα επιτραπεί η εισαγωγή μιας τέτοιας μαρτυρίας και τραπεζικά δεδομένα που αφορούν τρίτα πρόσωπα κατά παράβαση του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο (Ν. 66 (Ι)/1997), στοιχεία που περιήλθαν στην κατοχή του ενάγοντος ως εκ της ιδιότητας του κατά το Άρθρο 29
(1)αυτού. Δεν εξυπηρετεί δε κανένα δημόσιο συμφέρον όπως έθεσε το ζήτημα ο κ. Τιμοθέου η μαρτυρία κατά το άρθρο 29
(2)(η) αλλά και ούτε η προστασία του ΑΠΙ θα εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αντιδικίας η οποία αποσκοπεί σε αξιώσεις προς ίδιον όφελος του ενάγοντος και δεν εμπίπτει σε κάθε περίπτωση σε οποιανδήποτε από τις εξαιρέσεις του νόμου ούτε και έχει εξασφαλιστεί προς τούτο οποιοδήποτε δικαστικό διάταγμα το οποίο να εξουσιοδοτεί μια τέτοια ανάληψη (βλ. Rual Trade Ltd κ.ά. v.Andrei Raikov (Andrey Raykov) Αρ. Αγ. 3582/11 Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 1.03.2013 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Μιχαήλ στο υπόμνημα του. Η ως άνω παράγραφος διαγράφεται από τη Γραπτή Δήλωση. 7) Παράγραφος 102 Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο αυτή περί αποστολής από Μέλη της ΣΠΕ επιστολής στον Έφορο για τις ανησυχίες τους περί της καταλληλότητας των Εναγομένων είναι μη δικογραφημένα και εμφανώς άσχετα με την υπόθεση. Τα ίδια περί μη δικογράφησης ισχύουν και όσα αναφέρονται στην παράγραφο αυτή της Γραπτής Δήλωσης και επιπρόσθετα θα συμφωνήσω ότι είναι άσχετα γεγονότα. Η παράγραφος αυτή διαγράφεται από τη Γραπτή Δήλωση. 8) Παράγραφος 103 Τα όσα αναφέρονται περί συνάντησης στον Έφορο για προσπάθεια «έντιμης» διευθέτησης του θέματος και οι ισχυρισμοί περί του ποιος δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα κλπ είναι μη δικογραφημένα και άσχετα με την παρούσα αγωγή ζητήματα. Παρόμοια αντικρίζεται και η παρούσα παράγραφος ότι σε αυτή συμπεριλαμβάνονται μη δικογραφημένοι ισχυρισμοί αλλά και άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Η παράγραφος αυτή διαγράφεται από την Γραπτή Δήλωση. 9) Παράγραφος 105 Η αναφορά σε δάνειο που «αναγκάστηκε» να ζητήσει από την Εναγόμενη 8 ο Ενάγοντας για να καλύψει τα έξοδα του και η άρνηση της Εναγόμενης 8 να του το χορηγήσει είναι θέματα κατά τους εναγομένους εμφανώς μη δικογραφημένα και άσχετα με την υπόθεση που μόνο σκοπό έχουν, και πάλι, την δημιουργία εντυπώσεων. Παρόμοια αντικρίζεται και η παρούσα παράγραφος όπου συμπεριλήφθηκαν μη δικογραφημένοι ισχυρισμοί αλλά και άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Η παράγραφος αυτή διαγράφεται από την Γραπτή Δήλωση. 10) Παράγραφος 155 Οι εναγόμενοι διατείνονται ότι η αναφορά σε καταχώρηση ιδιωτικών ποινικών υποθέσεων δεν δικογραφείται ούτε και είναι σχετική με τα επίδικα θέματα. Συμφωνώ με τα ως άνω και παρόμοια αντικρίζεται και η παρούσα παράγραφος ότι δηλαδή αφορά μη δικογραφημένους ισχυρισμούς αλλά και άσχετους με τα επίδικα θέματα. Η παράγραφος αυτή διαγράφεται από την Γραπτή Δήλωση. 11) Παράγραφοι 160 - 163 Στις παραγράφους αυτές ο Ενάγοντας αναφέρεται σε θέματα που δήθεν «διάγνωσε» μετά την επιστροφή στα καθήκοντα του (μετά την 6/2/2014), σε καταγγελίες τις οποίες έκαμε προς διάφορους θεσμούς από τους οποίους «δεν υπήρξε ανταπόκριση», αφήνει αιχμές κατά προσώπων που δεν είναι διάδικοι όπως π.χ. ο τέως Πρόεδρος της Εναγόμενης 10 κ. XXX Χ''Γιάννης κ.α. Συμφωνώ με όσα αναφέρουν προς αιτιολόγηση αυτού του λόγου ένστασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υιοθετώντας τα όσα προτάσσει κ. Μιχαήλ στο υπόμνημα του. Δεν θα επιτρέψω να παρεισφρήσει ως μαρτυρία το περιεχόμενο των ως άνω παραγράφων εφόσον αυτά τα θέματα δεν δικογραφούνται αφού αποτελούν ισχυρισμούς γεγονότων που έλαβαν χώρα, κατά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, μετά την καταχώρηση της αγωγής. Αν ο Ενάγοντας ήθελε να συμπεριλάβει τέτοιους ισχυρισμούς θα έπρεπε να είχε προχωρήσει σε σχετική τροποποίηση της Ε/Α. Οι ως άνω παράγραφοι διαγράφονται από τη Γραπτή Δήλωση. Όσον αφορά το Υπόμνημα του κ. Νεοκλέους δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του περί διαγραφής των παρ. 10 και 11 της Γραπτής Δήλωσης εφόσον οι εκεί ισχυρισμοί άπτονται άμεσα των επίδικων θεμάτων. Δεν θα επιτρέψω όμως να παρουσιαστεί αντίγραφο του πρακτικού συνεδρίας της Επιτροπείας της ΣΠΕ ημερομηνίας 2.08.2013 ως τεκμήριο εφόσον η ημερομηνία που φέρει αυτό ξεφεύγει του χρονικού πλαισίου που θέτει η παρ. 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως (μεταξύ Δεκεμβρίου 2010 και Αυγούστου 2012) και δεν καλύπτεται από το δικόγραφο. Δεν συμφωνώ ότι στις παρ. 12 και 13 γίνεται ερμηνεία νομοθεσίας, απλώς επιχειρείται η κατάθεση των Ειδικών Κανονισμών της ΣΠΕ ως Τεκμηρίου κάτι που θα επιτρέψω να γίνει και εκφράζεται η γνώμη του μάρτυρος για το πώς αντιλαμβάνεται αυτούς τους Κανονισμούς. Στις παρ. 44 και 45 κρίνω ότι εκφράζεται η θέση του ενάγοντος και δεν υπάρχει οτιδήποτε το μεμπτό. Ούτε ως προς την αναφορά σε κανονισμό στην παρ. 51 διακρίνω οτιδήποτε το μεμπτό. Στην παρ. 54 εκφράζεται θέση του ενάγοντος και δεν διακρίνω οτιδήποτε το μεμπτό. Ούτε στο περιεχόμενο των παρ. 56 και 59 διακρίνω οτιδήποτε το μεμπτό και η θέση του ενάγοντος που εκφράζεται σε αυτές είναι δυνατό να τεθούν ως μαρτυρία. Για την παράγραφο 81 έχω ήδη απαντήσει σε σχετική ένσταση του κ. Μιχαήλ και δεν βλέπω οτιδήποτε το μεμπτό. Συμφωνώ όμως ότι στις παρ. 152 - 163 περιέχονται γεγονότα τα οποία είναι άσχετα με τα επίδικα γεγονότα και δεν θα επιτρέψω την εισαγωγή τους ως μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Επομένως οι ως άνω παράγραφοι της Γραπτής Δήλωσης διαγράφονται. Παρόμοια αντικρίστηκαν οι παρ. 155 και 160 - 163 στην ένσταση του κ. Μιχαήλ. Το ζήτημα του δεδικασμένου που επικαλείται και ο κ. Νεοκλέους με αναφορά στην απόφαση σε αίτηση για την έκδοση του προνομιακού εντάλματος Prohibition (πιο πάνω) το έχω ήδη αποφασίσει σε σχετικό λόγο ένστασης του κ. Μιχαήλ και δεν θα επανέλθω. Τέλος, σε σχέση με την εισήγηση του κ. Αριστοτέλους ότι το παρόν Δικαστήριο οφείλει να επανεξετάσει το ζήτημα της δικαιοδοσίας του να επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης καθότι αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών παραπέμπω στην ενδιάμεση απόφαση του κ. Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. με ημερομηνία 7.07.2017 όταν η υπόθεση αυτή εκκρεμούσε ενώπιον του το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ πλήρως και δεν θα αποστώ από αυτό όπως κλήθηκα να κάνω. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση απόφαση σε ενστάσεις υπεράσπισης για ισχυρισμούς στη Γραπτή Δήλωση του ενάγοντος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.