Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ. ν. Hydrotech (Water and Environmental Engineering) Limited κ.α., Αγωγή Αρ. 2170/2018, 9/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A199 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 2170/2018 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ., από τη Λευκωσία Ενάγουσας -και- Hydrotech (Water and Environmental Engineering) Limited, από τη Λεμεσό
- ΧΧΧΧ Μαυρομάτη, από τη Λευκωσία
- ΧΧΧΧ Χατζηβασίλη, από τη Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 4.2.2019 Ημερ.: 9.4.2019 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Γ. Πότσης για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Σ. Ζαχαρίου για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 10.10.2018 με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Με αυτή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων το συνολικό ποσό των €841.798,81 πλέον τόκους προς 12% ετησίως επί του ποσού των €815.722,96 από 8.4.2014 του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Η Εναγόμενη 1 Εταιρεία ενάγεται ως η πρωτοφειλέτιδα δυνάμει συμφωνίας σε τρεχούμενο λογαριασμό και τριών συμφωνιών δανείου και οι Εναγόμενοι 2 και 3 ως εγγυητές των υποχρεώσεων της μέχρι ποσού €945.000 δυνάμει εγγράφου εγγυήσεως. Αξιώνει ακόμα η Τράπεζα την εκποίηση 13 υποθηκών που, όπως αναφέρεται στην Απαίτηση, η Εταιρεία δήλωσε ως περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Τράπεζα. Οι 13 υποθήκες αφορούν τρία μόνο ακίνητα. Ένα οικόπεδο - βιομηχανικό τεμάχιο και δύο διαμερίσματα. Κατά τους χρόνους που δηλώθηκαν οι υποθήκες εξασφάλιζαν ποσά μέχρι €1.027.726,
- Περαιτέρω, η Εταιρεία με 8 ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης επιβάρυνε την περιουσία της για ποσά που συμποσούνται σε €854.343,
- Σε σχέση με τα ομόλογα η Τράπεζα έχει επιφυλάξει τα δικαιώματα της. Όλες οι συμφωνίες είχαν συναφθεί με την Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ που την 28.3.2005 μετονομάστηκε σε Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, την 4.12.2006 σε Marfin Popular Bank Public Co Ltd και την 2.4.2012 σε Cyprus Popular Bank Public Co Ltd. Τις εργασίες της ανέλαβε η Ενάγουσα την 29.3.
- Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης την 16.1.
- Έκθεση Υπεράσπισης δεν έχει ακόμα καταχωριστεί. Η Τράπεζα καταχώρισε την 19.2.2019 αίτηση για απόφαση λόγω της παράλειψης καταχώρισης έκθεσης υπεράσπισης και η αγωγή έχει οριστεί για απόδειξη την 16.5.2019 εκτός εάν καταχωριστεί έκθεση υπεράσπισης 10 ημέρες προηγουμένως. Με την υπό κρίση Αίτηση η Τράπεζα εξαιτείται διάταγμα που να απαγορεύει στον Εναγόμενο 2 να αποξενώσει ή και επιβαρύνει 5 τεμάχια των οποίων είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ή μεριδίου σε αυτά. Η συνολική αξία τους κατά την 1.1.2013 αναφέρεται να ήταν €156.
- Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 4.2.2019 του XXXXX Γρηγορίου, υπαλλήλου της Τράπεζας. Ο Γρηγορίου με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης παρουσιάζει την αξίωση της Τράπεζας και επισυνάπτει όλα τα σχετικά έγγραφα. Αναφέρεται ακόμα στα τρία ακίνητα που έχουν υποθηκευτεί προς εξασφάλιση του λαβείν της και παρουσιάζει εκτιμήσεις ως προς την αξία τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το οικόπεδο - βιομηχανικό τεμάχιο έχει αγοραία αξία €790.000 και αξία αναγκαστικής πώλησης €553.
- Τα δύο διαμερίσματα έχουν αγοραία αξία €135.000 και €113.000 και αξία αναγκαστικής πώλησης €101.000 και €85,000 αντίστοιχα. Στο σύνολο η αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων είναι €1.038.000 και η αξία αναγκαστικής πώλησης τους €739.
- Η Τράπεζα έχει προβεί σε παγκύπρια έρευνα και έχει εξασφαλίσει Πιστοποιητικά Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 που καταδεικνύουν ότι αυτοί δεν διαθέτουν ακίνητη περιουσία ελεύθερη από επιβαρύνσεις που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξόφληση της αξίωσης της, με εξαίρεση τα 5 τεμάχια που η Αίτηση αφορά. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 7 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με δική του Ένορκη Δήλωση ημερ. 15.3.
- Σε σχέση με την αξίωση στην αγωγή ο Εναγόμενος 2 περιορίζεται σε γενικές αναφορές ότι δεν παραδέχεται τη νομιμότητα και την ορθότητα στη σύναψη των οποιωνδήποτε συμφωνιών δανείου εγγύησης ή υποθηκών. Τα ζητήματα, σημειώνει, θα δικογραφηθούν στην έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων και θα εγερθούν κατά την ακρόαση της αγωγής. Σε σχέση με τα ενυπόθηκα ακίνητα παραδέχεται την αγοραία αξία τους. Δεν παραδέχεται την αξία καταναγκαστικής πώλησης τους, ούτε εισηγείται ποια άλλη από αυτή που καθορίζεται στις σχετικές εκτιμήσεις είναι η αξία καταναγκαστικής πώλησης. Καταπιάνεται με επιχειρηματολογία ότι δεν υπάρχει σαφήνεια και βεβαιότητα ότι η πώληση θα επιτευχθεί στην καταναγκαστική τιμή πώλησης. Μπορεί, αναφέρει, οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές να πλειοδοτήσουν και η τιμή να ανεβεί. Επικαλείται ότι σύμφωνα με το νόμο τα ενυπόθηκα ακίνητα δεν μπορούν να πωληθούν κάτω από το 80% της αγοραίας τους αξίας που είναι €830.
- Επιχειρηματολογεί ακόμη ότι θα μπορούσε ο ίδιος να εξασφαλίσει ψηλότερες τιμές. Καθ' όσον αφορά την αξία των επιδίκων με την Αίτηση ακινήτων δεν εισηγείται οιαδήποτε αξία, ούτε αρνείται την αξία που αναφέρεται στην Αίτηση. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 204, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρεται ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον αιτητή είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Σημειώνεται, ακόμα, ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δηλαδή απαίτηση της Τράπεζας εδραζόμενη σε συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, συμφωνίες δανείου και συμφωνία εγγύησης. Περαιτέρω στη βάση των όσων εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση Γρηγορίου καταδεικνύεται ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσης της Τράπεζας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν σε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Αναμφίβολα δεν μπορεί να προκαθορισθεί ή να προβλεφθεί η τιμή στην οποία οποιοδήποτε από τα ενυπόθηκα ακίνητα θα πωληθεί. Το μόνο στοιχείο που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι οι εκτιμήσεις αναφορικά με τα ποσά που τα ενυπόθηκα ακίνητα αναμένεται να αποδώσουν σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης τους. Η επιχειρηματολογία του Εναγόμενου 2 ότι μπορεί να εξεύρει ψηλότερες τιμές, ακόμα και αν θα μπορούσε να αποδοθεί σε αυτή βαρύτητα, παραγνωρίζει το γεγονός ότι τα ακίνητα είναι υποθηκευμένα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι εάν αποξενωθούν τότε η απόφαση που μπορεί να λάβει η Τράπεζα μπορεί να παραμείνει μερικώς ανικανοποίητη. Με τα δεδομένα που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο προκύπτει ότι τα ποσά που αναμένεται να εισπραχθούν από καταναγκαστική πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων δεν καλύπτουν την αξίωση της Τράπεζας. Στα ποσά που καταγράφονται στην αξίωση και συμποσούνται σε €841.798,81 πρέπει να προστεθούν και οι τόκοι που για πέντε σχεδόν χρόνια με επιτόκιο 12% με ανατοκισμό και επί ποσού €815.722,96 ξεπερνούν τις €500.000. Οι διάδικοι δεν έχουν αποδώσει σημασία στην παράμετρο αυτή που διαφοροποιεί ουσιαστικά τα δεδομένα της καθ' όσον αφορά το επίδικο στην Αίτηση ζήτημα. Η ύπαρξη ομολόγου επιβάρυνσης επί της περιουσίας εναγόμενης εταιρείας, που δεν ενεργοποιείται ώστε ο δανειστής να διορίσει διαχειριστή- παραλήπτη της περιουσίας της, μπορεί να έχει καταλυτικές συνέπειες και να οδηγήσει στην απόρριψη αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος για την μη αποξένωση της περιουσίας της εταιρείας. Γιατί ο δανειστής έχει την ευχέρεια να διασφαλίσει με αυτό τον τρόπο την μη αποξένωση της περιουσίας και επιλέγει να μη χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα που έχει. Στην προκειμένη περίπτωση η Τράπεζα προβάλλει τη θέση (παρ.31 της Ένορκης Δήλωσης Γρηγορίου) ότι η Εναγόμενη 1 Εταιρεία δεν διαθέτει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ελεύθερη από επιβαρύνσεις. Ενδέχεται να είναι γι' αυτό το λόγο που η Τράπεζα επιφύλαξε τα δικαιώματα της σε σχέση με τα ομόλογα και έχει στραφεί προς τον Εναγόμενο 2 στην προσπάθεια της να εξασφαλίσει ότι τυχόν απόφαση που θα εξασφαλίσει δεν θα παραμείνει ανικανοποίητη. Ο Εναγόμενος 2 ανάφερε ότι αγνοεί τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Δεν προέβαλε τη θέση ότι η Εταιρεία διαθέτει περιουσία που να προσδίδει αξία στα ομόλογα. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η Τράπεζα επιτύχει στην αξίωση της και η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων δεν αποδώσει ικανοποιητικά ποσά ώστε να εξοφληθεί το εξ αποφάσεως χρέος, όπως εισηγούνται οι μόνες εκτιμήσεις που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, θα έχει ζημιωθεί γιατί κατά την εκτέλεση της απόφασης ενδέχεται οι επίδικες στην Αίτηση περιουσίες να μην είναι διαθέσιμες. Εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η αξίωση της Τράπεζας αποτύχει ή έστω επιτύχει για μικρότερο ποσό ή και αυτό καλυφθεί από την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, ο Εναγόμενος 2 θα είναι ελεύθερος στην απόλαυση των επιδίκων με την Αίτηση ακινήτων, απλά θα έχει στερηθεί της ευχέρειας αποξένωσης ή επιβάρυνσης τους για το χρονικό διάστημα από την έκδοση του διατάγματος μέχρι και την αποπεράτωση της αγωγής και η ζημιά που θα έχει τυχόν υποστεί θα μπορεί να ανακτηθεί από την Τράπεζα. Αφορμής δοθείσης και παρενθετικά το Δικαστήριο σημειώνει ότι ενδεχομένως να υφίστανται ζητήματα δημόσιας πολιτικής στο κατά πόσο ενδείκνυται χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δανείζουν χρήματα ή παρέχουν χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις και που έχουν την εμπειρία και την ικανότητα να προνοούν για την εξασφάλιση του λαβείν τους, να καταφεύγουν σε αιτήσεις για δέσμευση περαιτέρω περιουσιακών στοιχείων των πρωτοφειλετών ή των εγγυητών τους όταν τους εναγάγουν. Η νομοθεσία δεν αφήνει περιθώρια για διάκριση και εναπόκειται στην νομοθετική εξουσία να χαράξει πολιτική επί του ζητήματος νομοθετώντας. Σημειώνεται η ανησυχία για τον κίνδυνο, εάν επικρατήσει τέτοια πρακτική, τα Δικαστήρια να κατακλυστούν από αιτήσεις του είδους. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται ως οι παράγραφοι Α και Β αυτής και εκδίδονται τα εξαιτούμενα σε αυτές διατάγματα. Η νομολογία δεν είναι σαφής ως προς το ζήτημα της εγγύησης σε περιπτώσεις όπου εκδίδεται διάταγμα σε αίτηση δια κλήσεως. Το γεγονός ότι με το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 καθίσταται, στην περίπτωση έκδοσης διατάγματος χωρίς ειδοποίηση, επιτακτική η ανάληψη υποχρέωσης για να εξασφαλιστεί υποχρέωση για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα, δεν εμποδίζει, στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων, να ζητηθεί τέτοια ανάληψη υποχρέωσης ακόμα και μετά την έκδοση διατάγματος σε αίτηση με κλήση (βλ. Ερωτοκρίτου Γ και Αρτέμης Π, «Διατάγματα Injunctions»
(2016)σελ. 193). Εφόσον αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με κλήση εκδικάζεται, όπως και στην περίπτωση αίτησης χωρίς κλήση, σε επίπεδο ισχυρισμών και τα ζητήματα δεν ρυθμίζονται τελεσίδικα υφίστανται οι ανάλογοι κίνδυνοι για ζημιά στον καθ' ου η αίτηση από την έκδοση του διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση ενδείκνυται η διασφάλιση του Εναγόμενου 2 από τέτοιες ζημιές. Επομένως, η Ενάγουσα να υπογράψει εγγύηση ύψους €30.000 για τυχόν ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί από την έκδοση των εκδοθέντων διαταγμάτων άνευ ευλόγου αιτίας. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Παρεμπίπτον Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο