Trepmark (Cyprus) Limited ν. Paypal (Europe) S.a r.l. et Cie, S.C.A., Αγωγή Αρ. 1094/2018, 17/4/2019

(1993)1 Α.Α.Δ. 762, 764 ότι: «Η διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης) εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κάτοικου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, υποδηλώνει ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος.» Δηλαδή, για να επιτραπεί η σφράγιση του κλητηρίου και ακολούθως να δοθεί άδεια για επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση το δικαστήριο να έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή. Ότι το διάταγμα σφράγισης εξασφαλίστηκε σε διαδικασία με άλλο αριθμό και με άλλο δικαστηριακό φάκελο δεν συνιστά εμπόδιο στην εξέταση της ορθότητας του στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Στην GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd

(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1584 επιβεβαιώνεται ότι στα πλαίσια της αγωγής μπορεί να αμφισβητηθεί η ορθότητα του διατάγματος σφράγισης της που είχε εκδοθεί στα πλαίσια γενικής αίτησης που προηγήθηκε. Το προσβαλλόμενο διάταγμα σφράγισης ημερ. 19.4.2018 στη Γεν. Αίτηση 119/2018, θα πρέπει να κριθεί στη βάση των γεγονότων που τότε είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Amathus Navigation Co Ltd v. Concord Express Liners

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, 1033 και Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A.P. Lanitis Investments Ltd

(1999)1(B) Α.Α.Δ. 995). Κατά τον ίδιο τρόπο θα κριθεί και το προσβαλλόμενο διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 1.6.2018. Το γεγονός ότι προηγήθηκε η έκδοση διατάγματος σφράγισης δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκλάβει ως δεδομένο ότι έχει δικαιοδοσία, αλλά οφείλει να αποφασίσει το ζήτημα της χορήγησης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στη βάση της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του με την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Άλλωστε, το διάταγμα σφράγισης μπορεί να αποδειχθεί ότι λανθασμένα εκδόθηκε. Ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας (βλ. Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"

(1987)1 C.L.R. 297) δεν επιτρέπει παρέκκλιση από τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.6 θ.4 που προνοεί πως κάθε αίτηση για άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης του σε εναγόμενο εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο ενάγοντας έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Αναφέρεται στην George D. Counnas and Sons Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd and another

(1963)2 C.L.R. 266, 268 ότι ο ενάγοντας υποχρεούται να παραθέσει σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση του το πλήρες φάσμα των γεγονότων πάνω στα οποία εδράζεται το αγώγιμο του δικαίωμα. Το βάρος της απόδειξης κατά τη διαδικασία της αίτησης για παραμερισμό εξακολουθεί να το φέρει ο ενάγοντας ο οποίος βαρύνεται να πείσει το Δικαστήριο ότι ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις για παροχή σε αυτόν άδειας για επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας (βλ. GCC Computers Ltd v. Pendril Datacom Ltd

(2000)1 A.A.Δ. 1584, 1588-9). Εάν τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ήταν ικανοποιητικά η άδεια σφράγισης ή και επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας θα πρέπει να παραμεριστούν. Η παρουσίαση από τον ενάγοντα στοιχείων στην ένσταση του στην αίτηση παραμερισμού, που αν ετίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου όταν ζητούνταν η άδεια σφράγισης και η άδεια επίδοσης θα ήταν ικανοποιητικά, δεν μπορεί να αποτρέψει τον παραμερισμό. Το μόνο που μπορεί να επιτευχθεί είναι να επιβεβαιωθεί ότι τα στοιχεία που είχαν αρχικά τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ελλιπή και ανεπαρκή. Περαιτέρω, στοιχεία που τίθενται από τον εναγόμενο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος, στην έκταση που αντιμάχονται των στοιχείων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να τεκμηριώσουν τη δικαιοδοσία και να δικαιολογήσουν τα αιτήματα για σφράγιση και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν συνιστούν τίποτα περισσότερο από τις θέσεις του εναγόμενου και δεν λαμβάνονται υπόψη στην κρίση του κατά πόσον ορθά δόθηκε η άδεια σφράγισης ή και επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Εάν κατά την δίκη αποδειχθούν ορθές μπορεί να οδηγήσουν στην διαπίστωση έλλειψης δικαιοδοσίας, αλλά μόνο τότε. Η ουσία των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο με την αίτηση για σφράγιση, όσο και με την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ήταν η ίδια. Επομένως, το διάταγμα σφράγισης και το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας θα έχουν κοινή κατάληξη. Η απλή αναφορά ότι η επίδικη συμφωνία έγινε στην Κύπρο ή ότι αυτή παραβιάστηκε στην Κύπρο δεν μπορεί να τεκμηριώσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ότι μια συμφωνία καταρτίστηκε σε συγκεκριμένο χώρο συνιστά μαρτυρία νομικής γνώμης στη βάση των αρχών ή ιδιαίτερων κανόνων του δικαίου των συμβάσεων που αφορούν την αποδοχή της πρότασης. Ακόμα και αν πρόκειται για περίπτωση όπου δεν απαιτείται ιδιαίτερη νομική ανάλυση αυτό που αναμένεται προς υποστήριξη αίτησης για σφράγιση ή επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ρητή αναφορά στα γεγονότα. Ότι, για παράδειγμα, ο Εναγόμενος προσυπόγραψε τη συμφωνία κατά τη διάρκεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στον τάδε χώρο στη Λεμεσό. Ουδεμία λεπτομέρεια δόθηκε με τις ένορκες δηλώσεις Σταύρου ημερ. 5.4.2018 και Chambers ημερ. 31.5.2018 και ουσιαστικά το Δικαστήριο υποκατέστησε τη δική του κρίση ως προς το πού συνομολογήθηκε η επίδικη συμφωνία και πού παραβιάστηκε με την κρίση της Σταύρου και του Chambers. Το Δικαστήριο όφειλε στη βάση μαρτυρίας γεγονότων να διαπιστώσει το ίδιο ότι η συμφωνία είχε συνομολογηθεί ή παραβιαστεί στην Κύπρο προτού δώσει άδεια για την σφράγιση ή επιτρέψει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του Κλητηρίου. Περαιτέρω καμιά μαρτυρία γεγονότων δεν δόθηκε αναφορικά με την υπαιτιότητα της Εναγόμενης για την όποια παράβαση της συμφωνίας. Η αναφορά ότι η Εναγόμενη παράνομα, αδικαιολόγητα και χωρίς οιανδήποτε εξουσιοδότηση και χωρίς καμιά νόμιμη αιτία δέσμευσε, παγιοποίησε, ανέστειλε και τερμάτισε το λογαριασμό της Ενάγουσας είναι και πάλι μαρτυρία γνώμης. Θα έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πρωτογενή, κατ' ισχυρισμό γεγονότα, στη βάση των οποίων θα μπορούσε το Δικαστήριο να κρίνει ότι η Ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Τόσο το διάταγμα σφράγισης ημερ. 19.4.2018 στη Γενική Αίτηση 119/2018 όσο και το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ημερ. 1.6.2018 στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να παραμεριστούν. Το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης Chambers ημερ. 4.3.2019 που συνοδεύει την Ένσταση απλά επιβεβαιώνει την ορθότητα της κατάληξης. Παρουσιάζεται μια εικόνα που θα έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο της εξέτασης της αίτησης σφράγισης και υποκατάστατης επίδοσης. Η εικόνα αυτή και πάλι δεν θα ήταν πλήρης και θα έπρεπε να αναφερθούν περαιτέρω λεπτομέρειες γεγονότων. Αναφέρεται ότι η Ενάγουσα είχε αιτηθεί το άνοιγμα λογαριασμού Paypal τύπου «business account». Δεν εξηγείται πώς πραγματοποιήθηκε το αίτημα αυτό, πού αποστάληκε και με ποιο τρόπο. Η περαιτέρω αναφορά ότι το ίδιο το Paypal αυτόματα εντοπίζει τη χώρα που βρίσκεται ο αιτητής και ζητά διάφορα στοιχεία αφήνει να νοηθεί ότι στη διεργασία συνομολόγησης της σχετικής συμφωνίας εμπλέκονται λειτουργίες στο εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που αβίαστα προκύπτει είναι ότι τα μέρη δεν συναντήθηκαν στη Λεμεσό, αλλά η επίδικη συμφωνία συνομολογήθηκε με κάποιο τρόπο με επικοινωνία των μερών ενδεχομένως μέσω διαδικτύου. Ούτε με την Ένορκη Δήλωση Chambers ημερ. 4.3.2019 διευκρινίζεται πώς επακριβώς συνομολογήθηκε η συμφωνία και πώς στη βάση των αρχών του δικαίου των συμβάσεων μπορεί ο νομικός να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι συνομολογήθηκε στη Λεμεσό. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με τη θέση ότι η επίδικη συμφωνία παραβιάστηκε στη Λεμεσό. Παρέχεται με την Ένορκη Δήλωση Chambers ημερ. 4.3.2019 κάποια διαφώτιση σε σχέση με τη λειτουργία του λογαριασμού Paypal και την διασύνδεση του με τραπεζικό λογαριασμό της Ενάγουσας στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ωστόσο, και πάλι δεν επεξηγείται πώς ακριβώς και με ποιες ενέργειες της Εναγόμενης προκλήθηκε το αποτέλεσμα για το οποίο παραπονείται η Ενάγουσα. Τόσο κατά την άδεια σφράγισης, όσο και κατά την άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του καμιά μαρτυρία γεγονότων που να στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του ή την στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής παρά μόνο γνώμες επί νομικών θεμάτων από τις οποίες απουσίαζε πλήρως η τεκμηρίωση στη βάση πρωτογενών γεγονότων. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο το διάταγμα σφράγισης ημερ. 19.4.2018 στη Γενική Αίτηση 119/2018 και το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ημερ. 1.6.2018 στην παρούσα αγωγή παραμερίζονται. Ο παραμερισμός του διατάγματος σφράγισης ανατρέπει το υπόβαθρο καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος το οποίο επίσης παραμερίζεται. Τα έξοδα όλης της διαδικασίας περιλαμβανομένων και των εξόδων της παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Παραμερισμός Κλητηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο