N.D. Himaris & Sons Contractors Ltd ν. Κωνσταντίνου, Αγωγή Αρ. 4302/2015, 19/4/2019

(1995)1 A.A.Δ. 163, 167). Την 7.7.2017 εκδόθηκε Απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για ποσό €758.100 με τόκο 8% από 30.3.2009 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα. Στα πλαίσια εκτέλεσης της Απόφασης εκδόθηκαν την 23.11.2017 διατάγματα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (Garnishee order nisi) και σε σχέση με ένα τραπεζικό λογαριασμό κατέστηκε απόλυτο την 1.12.

1. Δεν ακολούθησε αίτηση για την απόδοση του κατασχεθέντος ποσού στην Ενάγουσα, προφανώς γιατί επρόκειτο για μικρό ποσό. Ως εκ τούτου, ο Εναγόμενος δεν φαίνεται να ενημερώθηκε. Την 12.3.2018 καταχωρίστηκε αίτηση για ένορκη εξέταση του Εναγόμενου που του επιδόθηκε την 30.6.
2. Ο Εναγόμενος παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως την 5.7.2018, εκπροσωπούμενος και από δικηγόρο, δηλώνοντας την πρόθεση του να καταχωρίσει αίτηση παραμερισμού της Απόφασης. Την 26.9.2018 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση για τον παραμερισμό της Απόφασης ημερ. 7.7.
3. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 26.9.2018 του Εναγόμενου. Η Ενάγουσα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 28.3.2019 του ΧΧΧΧ Χειμάρη, διευθυντή της. Η Δ.17, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας εδράζεται η Αίτηση προνοεί ότι όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς της διαταγής αυτής, δηλαδή λόγω παράλειψης του εναγόμενου να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι. Σε σχέση με κανονικά εκδοθείσες αποφάσεις αναφέρεται στην Evans v. Bartlam

(1937)All E. R. 646,

(1937)A. C. 473, 479, η οποία θεωρείται η κλασσική απόφαση στο θέμα και έχει υιοθετηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι: «The discretion is in terms unconditional. The Courts however, have laid down for themselves rules to guide them in the normal exercise of their discretion. One is that where the judgment was obtained regularly there must be an affidavit of merit, meaning that the applicant must produce to the Court evidence that he has a prima facie defence». Στην Christoforou v. Kyriacoulli

(1963)2 A.A.Δ. 159, 161, αναφέρεται ότι: «The onus rests upon the applicant, however, to satisfy the Court that there is substance in the litigation which the setting aside of the judgment will, necessarily, re-open. The plaintiff, by taking the proper steps under the Rules, satisfied the Court, not only of defendant's default, but also of the merits of his claim to the extent of being entitled to judgment. Having obtained such judgment, the plaintiff is entitled to retain it unless the defendant can show (in addition to explaining this default) that there is merit in his case sufficient to justify re-opening of the litigation». Στην Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπη Στρητς Ντίσκο Λτδ,

(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 28, 31 αναφέρεται ότι: «. Το Δικαστήριο δεν θέτει, και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει, άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσο ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτη όψεως καλή υπεράσπισης». Στην Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κ. Παύλου & Σια Λτδ

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101, 1106 αναφέρεται ότι: «Αναφορικά με την ύπαρξη καλής υπεράσπισης το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο απλός ισχυρισμός του εφεσείοντος ότι εξόφλησε του εφεσίβλητους. είναι γενικός και αόριστος, αφού δεν παρουσιάζει στοιχεία αναφορικά με το ποιος πως και πότε εξοφλήθηκε το χρέος. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο ο εφεσείων θα έπρεπε να είχε παρουσιάσει ικανοποιητικές λεπτομέρειες για να πείσει το Δικαστήριο ότι είχε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, πράγμα που απέτυχε να πράξει. . η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου μας βρίσκει σύμφωνους. Ο εφεσείων είχε το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία εκείνα που θα συνιστούσαν την υπεράσπισή του. Η αοριστία όμως του ισχυρισμού ότι απλά εξόφλησε το χρέος του, αφήνει κενά που δεν επιτρέπουν τη θεμελίωση καλή υπεράσπισης.» Στην Καλλής ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1(Β) A.A.Δ. 793 αναφέρεται πως η αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήρικτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις. Υιοθετείται (στη σελ. 799) απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση όπου αναφέρεται: «Αντλώντας κατεύθυνση από την Νομολογία, η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του αιτητή.» Στην Δωρίτης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 314, 318, αναφέρεται ότι: «Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Orams κ.α. ν. Αποστολίδη

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, απαιτείται από τον εναγόμενο αιτητή να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχει ως πρωταρχικό, όπως χαρακτηρίστηκε παράγοντα, την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης. .... Το πρωτόδικο δικαστήριο, περαιτέρω, ασχολήθηκε και με την προτεινόμενη «υπεράσπιση και ανταπαίτηση», δικόγραφο το οποίο τελικώς δεν κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, για να καταλήξει ότι δεν στοιχειοθετείται, και ορθώς κατά την άποψη μας, θέμα υπεράσπισης στην ουσία της αγωγής, η οποία εδραζόταν σε συμφωνία δανείου. Σε συνάρτηση με τον προβληθέντα ισχυρισμό για χρέωση υπερβολικού ποσού τόκου, το δικαστήριο θεώρησε, και ορθώς, ότι δεν είχε από πλευράς εφεσείοντα προσκομισθεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να δικαιολογεί αυτή την προσέγγιση». Έχει συνεπώς ο Εναγόμενος το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υποθέσεως εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (prima facie defence on the merits). Αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Εάν δεν καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας ή δεν τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να καθιστούν δίκαιο να του επιτραπεί να προβάλει την υπεράσπιση του δεν δικαιολογείται να επανανοίξει η υπόθεση. Η θέση του Εναγόμενου είναι ότι για τα ίδια επίδικα θέματα εκδικάστηκε η αγωγή 2782/2011 Ε.Δ. Λεμεσού που καταχώρισε η Ενάγουσα εναντίον του και εκδόθηκε απόφαση την 8.7.2014 με την οποία η αξίωση απορρίφθηκε. Κατά της απόφασης καταχωρίστηκε από την Ενάγουσα η Έφεση 322/2014 η οποία εκκρεμεί. Έτσι όταν του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή αντιλαμβανόμενος ότι αφορούσε τα ίδια θέματα και εφόσον ο τότε δικηγόρος του του είχε παλαιότερα εξηγήσει ότι θα έπρεπε να αναμένει την έκδοση της απόφασης στην Έφεση, θεώρησε ότι δεν έπρεπε να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης προχώρησε μετά την επίδοση σε αυτόν της αίτησης για εξέταση, οπόταν και συμβουλεύτηκε νέο δικηγόρο. Ο Εναγόμενος παρέχει διάφορες λεπτομέρειες. Είναι η θέση του ότι η συμφωνία εργολαβίας ήταν μεταξύ της Nicos Himaris & Sons Contractors Limited και όχι της Ενάγουσας και της εταιρείας Crico Developments Ltd και όχι του ιδίου προσωπικά. Με αυτούς ως διάδικους καταχωρίστηκε η πρώτη σχετική αγωγή 2648/2009 Ε.Δ. Λεμεσού, όμως συνεπεία της εκκαθάρισης της Nicos Himaris & Sons Contractors Limited η αγωγή δεν προωθήθηκε και καταχωρίστηκε στη συνέχεια η αγωγή 3679/2010 Ε.Δ. Λεμεσού με διάδικα μέρη τους εδώ διάδικους που σε κάποιο στάδιο αποσύρθηκε. Ακολούθησε τρίτη αγωγή, η προαναφερθείσα 2782/2011, πάλι με διάδικα μέρη τους εδώ διάδικους, που απορρίφθηκε με την απόφαση ημερ. 8.7.2014. Στην Ένορκη Δήλωση του διευθυντή της Ενάγουσας αναφέρεται ότι η βάση της αγωγής 2782/2011 ήταν γραμμάτιο συνήθους τύπου ημερ. 24.3.2009, ενώ στην παρούσα αγωγή το αντικείμενο ήταν γραμμάτιο ημερ. 30.3.2009. Διακρίνει ακόμα τις εργασίες που διεκπεραίωσε η Nicos Himaris & Sons Contractors Limited από αυτές που διεκπεραίωσε στο ίδιο τεμάχιο η Ενάγουσα και προβάλλει διάφορες επιμέρους θέσεις. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης να αποφανθεί κατά πόσο το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι το ίδιο ή σχετίζεται με το επίδικο ζήτημα στην 2782/2011 και να κρίνει κατά πόσο υπάρχει δεδικασμένο ή κώλυμα ώστε στη βάση τους ο Εναγόμενος να έχει καλή υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή. Το ζήτημα του κατά πόσο ο Εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής εξετάζεται σε επίπεδο ισχυρισμών στη βάση των όσων ο ίδιος παρουσιάζει ως τα αληθή γεγονότα (βλ. Λευκίδου ν. Κανναουρίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 528, 533). Είναι συνεπώς αρκετό για σκοπούς της παρούσας Αίτησης εάν από τα όσα ο Εναγόμενος προβάλλει εγείρεται υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής. Παρατηρείται ότι σύμφωνα με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα στην 2782/2011 το αξιούμενο ποσό ήταν €758.100, το ίδιο δηλαδή ποσό που αναφερόταν και στην παρούσα αγωγή. Αναφερόταν η ημερομηνία 24.3.2009 είτε ως η ημερομηνία γραμματίου για το πιο πάνω ποσό είτε σχετικής συμφωνίας. Αξιωνόταν ακόμα η μεταβίβαση 1/3 μεριδίου του τεμαχίου 9 που είναι το ίδιο τεμάχιο που αναφέρεται και στην παρούσα αγωγή ότι από αυτό ο Εναγόμενος θα μεταβίβαζε μερίδιο ή δύο σκάλες και 200 τ.μ.. Η αξίωση προερχόταν και στην περίπτωση της αγωγής 2782/2011 από ανεξόφλητες οικοδομικές εργασίες στο ίδιο τεμάχιο 75/76 στο Ζακάκι. Στην παρούσα αγωγή δεν καταγράφονται τα στοιχεία του, όμως αποκαλύφθηκαν στο στάδιο της απόδειξης της αξίωσης. Οι λεπτομέρειες που έχουν παρουσιαστεί από τον Εναγόμενο σε σχέση με τις περιστάσεις της προηγούμενης αγωγής δίδουν εξ αντικειμένου μια εκ πρώτης όψης υπόσταση στη θέση του ότι έχει την υπεράσπιση του δεδικασμένου ή του ότι η Ενάγουσα κωλύεται στην προώθηση της παρούσας αγωγής. Τούτου δοθέντος δεν απαιτείται να εξεταστεί κατά πόσο εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και επί των επιμέρους πραγματικών γεγονότων της αξίωσης. Έχει συνεπώς ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή και ότι πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστεί την αξίωση. Όσον αφορά την παράλειψη του Εναγόμενου να εμφανιστεί όταν του επιδόθηκε το Κλητήριο Ένταλμα ή έστω αργότερα όταν του επιδόθηκε η Έκθεση Απαίτησης, κρίνεται ότι αυτή δεν συνιστά περιφρόνηση των διαδικασιών, αλλά οφείλεται σε καλόπιστο σφάλμα του Εναγόμενου που, έχοντας υπόψη την προϊστορία του ζητήματος, εξέλαβε ότι δεν επρόκειτο για νέα αξίωση της Ενάγουσας. Άλλωστε αφότου του επιδόθηκε η αίτηση εξέτασης διόρισε δικηγόρο και εμφανίστηκε στο Δικαστήριο δηλώνοντας άμεσα την πρόθεση του να καταχωρίσει αίτηση για τον παραμερισμό της Απόφασης. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Απόφαση ημερ. 7.7.2017 παραμερίζεται με τον όρο ότι ο Εναγόμενος θα καταβάλει προς την Ενάγουσα τα έξοδα όπως αναφέρονται πιο κάτω μέσα σε 30 ημέρες από την προς αυτόν ή τους δικηγόρους του επίδοσης της σχετικής ειδοποίησης. Τα έξοδα της Αίτησης όσο και αυτά που είχαν συσσωρευτεί στην αγωγή και στη διαδικασία εκτέλεσης της μέχρι σήμερα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος δύναται να καταχωρίσει εμφάνιση μέσα σε 10 ημέρες. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για Παραμερισμό Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο