ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ (Σ.Ε.ΔΙ.ΓΕ.Π.) ΛΤΔ ν. CHRISTAKIS M. STEPHANOU LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2667/12, 23/4/2019

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ (Σ.Ε.ΔΙ.ΓΕ.Π.) ΛΤΔ ν. CHRISTAKIS M. STEPHANOU LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2667/12, 23/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A254 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2667/12 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ (Σ.Ε.ΔΙ.ΓΕ.Π.) ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Ενάγουσα -και- CHRISTAKIS M. STEPHANOU LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγομένη ----- Ημερομηνία: 23 Απριλίου 2019 Εμφανίσεις Για την Ενάγουσα: κος Χρ. Καμπούρης για Kampouri & Gialeli LLC (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Χ''Χαραλάμπους, Θ. 20). Για την Εναγόμενη: κος Α. Κωνσταντίνου (Θ. 117). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα απαιτεί από την εναγόμενη ποσό €759,40 δυνάμει τιμολογίων και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού δυνάμει πωληθέντων και παραδοθέντων προϊόντων. Διαζευκτικά ζητά το πιο πάνω ποσό ως αποζημιώσεις και Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εναγόμενη να παραδώσει στις αποθήκες της ενάγουσας 3989 πλαστικά κιβώτια μεταφοράς φρούτων και λαχανικών ιδιοκτησίας της ενάγουσας και διαζευκτικά ποσό €19.945 ως η αξία των ως άνω 3989 κιβωτίων. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα κατά ή περί τον Οκτώβριο 2010 και κατόπιν συμφωνίας με την εναγόμενη και/ή οδηγιών και/ή εντολών και/ή παραγγελιών της εναγόμενης, συμφώνησε όπως πωλεί και παραδίδει στην ενάγουσα διάφορα γεωργικά προϊόντα έναντι ανταλλάγματος. Τα εν λόγω προϊόντα θα παραδίδοντο σε πλαστικά κιβώτια τα οποία θα παρέμεναν ιδιοκτησία της ενάγουσας και θα επιστρέφονταν με τη λήξη της συνεργασίας τους. Δικογραφείται επίσης στην έκθεση απαίτησης ότι ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι η ενάγουσα για κάθε πώληση και παράδοση προϊόντων θα εξέδιδε τιμολόγιο και θα διατηρούσε σχετικό χρεωπιστωτικό λογαριασμό ο οποίος έλαβε αριθμό 222CMS

1. Η εναγόμενη κατέβαλλε διάφορα ποσά έναντι του λογαριασμού ο οποίος κατά ή περί την 25.6.11 έφερε υπόλοιπο €759,
2. Περαιτέρω σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους η ενάγουσα παρέδωσε στην εναγόμενη 3989 κιβώτια συμφωνηθείσας αξίας €5 έκαστο, ήτοι σύνολο €19.945.-, τα οποία η ενάγουσα αξίωσε όπως της επιστραφούν περί το τέλος Αυγούστου 2011 όπου και τερματίστηκε η συνεργασία. Η εναγόμενη με την Υπεράσπιση της, αγνοεί και αρνείται ότι η ενάγουσα είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών καθώς και κάθε άλλο ισχυρισμό της έκθεσης απαίτησης. Παραδέχεται μόνο ότι με την ενάγουσα είχε κάποιας μορφής συνεργασία αφού αγόραζε από αυτήν διάφορα γεωργικά προϊόντα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι με την έκδοση τιμολογίου το οποίο υπογραφόταν από την εναγομένη καταβαλλόταν η αξία του την ίδια ημέρα με επιταγή, τα δε πλαστικά κιβώτια τα παραλάμβανε την αμέσως επόμενη ημέρα ή το αργότερο σε 2 ή 3 μέρες. Αγνοεί επίσης και αρνείται την ύπαρξη του λογαριασμού με τον πιο πάνω αριθμό και ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα. Τέλος, ισχυρίζεται ότι δεν έχει οποιοδήποτε πλαστικό κιβώτιο της ενάγουσας στην κατοχή της προβάλλοντας ότι δεν διαθέτει τέτοιο χώρο για ν' αποθηκεύσει 3989 κιβώτια και τα εμπορεύματα τα οποία παραδίδονταν στην εναγόμενη συσκευάζονταν σε κιβώτια δικά της, τα οποία στη συνέχεια παρέδιδε στους πελάτες της. Κατά την ακροαματική διαδικασία δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η αξία ενός εκάστου κιβωτίου ανέρχεται σε €4.- Κατά την Ακρόαση της υπόθεσης παρακολούθησα με την απαιτούμενη προσοχή τα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες. Πιο κάτω θα αναφερθώ συνοπτικά στη μαρτυρία τους, η οποία για σκοπούς αξιολόγησης λήφθηκε υπόψη στο σύνολο της ως αυτή έχει καταγραφεί στα πρακτικά σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία κατατέθηκαν από τον κάθε μάρτυρα. Πρώτος μάρτυρας από μέρους της ενάγουσας, παρουσιάστηκε ο ΧΧΧΧ Σάββα (ΜΕ1), οικονομικός διευθυντής της ενάγουσας. Ο μάρτυρας κατέθεσε αναφορικά με τη διαδικασία που ακολουθείται από την ενάγουσα κατά την τιμολόγηση των προϊόντων, παράδοση και παραλαβή των κιβωτίων. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την κατάσταση λογαριασμού με αριθμό ΧΧΧΧ, εξηγώντας ότι σ' αυτήν περιλαμβάνονται τα τιμολόγια που αφορούσαν τις συναλλαγές με την εναγόμενη. Εξήγησε ότι με την παράδοση των προϊόντων εκδιδόταν και παραδιδόταν προτιμολόγιο με τα προϊόντα που παραδίδονταν στην εναγόμενη και εις το οποίο καταγραφόταν επίσης το υπόλοιπο κιβωτίων. Το προτιμολόγιο υπογραφόταν από τον πελάτη. Ακολούθως εκδιδόταν τιμολόγιο το οποίο επίσης παραδιδόταν στον πελάτη. Τα τιμολόγια στη συνέχεια χρεώνονταν στον λογαριασμό και οι πληρωμές πιστώνονταν σ' αυτόν. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 waybill με αριθμό XXXX ημερ. 17.6.11, που αφορούσε μια από τις τελευταίες συναλλαγές των διαδίκων, εξηγώντας ότι σύμφωνα με αυτό παραδόθηκαν 4 κιβώτια ντομάτες και 4 κιβώτια αγγουράκια. Στο τέλος του εγγράφου αυτού, φαίνεται το είδος των κιβωτίων και το υπόλοιπο της ημέρας. Τα κιβώτια όπως είπε χωρίζονται σε μικρά με υπόλοιπο 3075, μεγάλα με υπόλοιπο 1138, για εσπεριδοειδή με υπόλοιπο 334, για μανιτάρια με υπόλοιπο 1 και κιβώτιο άλλου τύπου με υπόλοιπο
3. Πρόσθεσε επίσης ότι κάθε φορά που παραδίδονταν κιβώτια χρεωνόταν ο πελάτης και για όσα επιστρέφονταν αφαιρούνταν από την μερίδα του πελάτη. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι η εναγόμενη διακινούσε τα κιβώτια με τα οποία μετέφερε τα προϊόντα στους δικούς της πελάτες, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι αυτά παρέμεναν στις εγκαταστάσεις της. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 4, τα τελευταία προτιμολόγια της συνεργασίας των διαδίκων, εξηγώντας ότι κατά την 24.6.11 το σύνολο κιβωτίων που οφείλονταν είναι αυτά που αναγράφεται στο τέλος του τεκμηρίου 4.Υποστήριξε ότι η εναγόμενη αποδέχθηκε το υπόλοιπο των κιβωτίων όπως φαίνεται στο εκάστοτε τιμολόγιο, εφόσον κάθε φορά η εναγόμενη υπέγραφε τα προτιμολόγια. Ο μάρτυρας επίσης διευκρίνισε ότι λανθασμένα αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ότι καθ όλη τη διάρκεια της συνεργασίας παραδοθήκαν 3989 κιβώτια τα οποία δεν επιστραφήκαν, λέγοντας ότι παραδοθήκαν πολύ περισσότερα κιβώτια εκ των οποίων πολλά έχουν επιστραφεί και παραμένουν υπόλοιπο στην κατοχή της εναγομένης 3845 κιβώτια. Υποστήριξε επίσης ότι εις το τεκμήριο 26, το οποίο αφορά κατάσταση λογαριασμού η οποία ετοιμάστηκε από την εναγόμενη, δεν παρουσιάζεται το υπόλοιπο που απαιτεί η ενάγουσα, λόγω του ότι η εναγόμενη περιέλαβε στην εν λόγω κατάσταση πιστωτικές σημειώσεις οι οποίες ουδέποτε δόθηκαν από την ενάγουσα στην εναγόμενη. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 5 κατάσταση λογαριασμού στην οποία περιλαμβάνονται τα κιβώτια τα οποία παραδόθηκαν και παραλήφθηκαν από 18.12.10 μέχρι 26.8.11 όπου φαίνεται υπόλοιπο κιβωτίων 3845 με συνολική αξία €19.950.- Αντεξεταζόμενος, του ζητήθηκε να παρουσιάσει την κατάσταση λογαριασμού από την αρχή της συνεργασίας των διαδίκων, όπου συμφώνησε ότι άρχισε τον Απρίλιο του
4. Αποτέλεσε θέση του ότι λόγω της αλλαγής του λογιστικού συστήματος της ενάγουσας, κατατέθηκε ως τεκμήριο μόνο ο λογαριασμός από την ημέρα εγκατάστασης του νέου συστήματος από 12.10.10, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η κατάσταση λογαριασμού πάντοτε στελλόταν στον πελάτη και αν υπήρχε διαφορά θα τους ενημέρωνε ο πελάτης όπου στην προκειμένη περίπτωση πριν την 12.10.10 δεν υπήρχε οποιαδήποτε διαφορά. Ανέφερε επίσης ότι τελευταία φορά πωλήθηκαν προϊόντα στην εναγόμενη στις 25.6.11 όπου το υπόλοιπο ανερχόταν στο ποσό των €45.987,75, για το οποίο είχαν δοθεί επιταγές οι οποίες επιστράφηκαν από την τράπεζα και πληρώθηκαν στη συνέχεια και παρέμεινε υπόλοιπο €759,45σ. Ουσιαστική θέση της υπεράσπισης αποτέλεσε ότι εφόσον το υπόλοιπο τέλος Αυγούστου 2011 ήταν €22.951,93σ και εξοφλήθηκε ολόκληρο δεν είναι λογικό να παραμένει υπόλοιπο €759,40σ, υποστηρίζοντας ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό. Δεύτερη μάρτυρας από μέρους της ενάγουσας, παρουσιάστηκε η XXXX Αντωνιάδου (ΜΕ2), υπεύθυνη του λογιστηρίου της ενάγουσας. Με τη μαρτυρία της εξήγησε τι αφορά και τι περιλαμβάνει το τεκμήριο 2, εξηγώντας ότι είναι κατάσταση λογαριασμού η οποία ξεκινά από τον Οκτώβριο 2010, αν και η συνεργασία των διαδίκων ξεκίνησε από προηγουμένως και ο λόγος που δεν παρουσιάζεται η κίνηση στον εν λόγω λογαριασμό από τότε είναι λόγω μετάβασης της ενάγουσας σε νέο λογιστικό σύστημα, ένα από τα πλεονεκτήματα του οποίου είναι η αναφορά του αριθμού κιβωτίων. Εξήγησε επίσης ότι το τεκμήριο 5 αφορά κατάσταση λογαριασμού των κιβωτίων και η τελευταία σελίδα κατάσταση του προγράμματος της excel η οποία παρουσιάζει το σύνολο των πλαστικών κιβωτίων που δεν παρέδωσε η εναγόμενη μέχρι την Ιούνιο
5. Κατέθεσε επίσης και εξήγησε τα τεκμήρια 9-13, εις τα οποία όπως ανέφερε στο τέλος κάθε προτιμολογίου φαίνεται ο αριθμός οφειλομένων κιβωτίων ανά κατηγορία και η σφραγίδα με υπογραφή της εναγόμενης. Ουδέποτε όπως είπε η εναγόμενη διαμαρτυρήθηκε για το περιεχόμενο των προτιμολογίων ή για το φερόμενο υπόλοιπο κιβωτίων που αναφέρεται σ' αυτά. Κατά την αντεξέταση της, αμφισβητήθηκαν μέρος των εγγραφών τόσο αναφορικά με το ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο όσο και με το υπόλοιπο των κιβωτίων. Πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΕ2, θα αναφερθώ με περαιτέρω λεπτομέρεια στη μαρτυρία της. Από πλευράς εναγομένης κατέθεσε ο διευθυντής της ΧΧΧΧ Στεφάνου. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Α. Ουσιαστικά ο διευθυντής της εναγόμενης με τη μαρτυρία του προώθησε την εκδοχή ότι μετά τη λήξη της συνεργασίας των διαδίκων των επισκέφθηκαν ο κ. ΧΧΧΧ Φυλαχτού διευθυντής της ενάγουσας, ο ΧΧΧΧΧ Κωστής και ο ΧΧΧΧ Σάββα οικονομικός διευθυντής της ενάγουσας για να διευθετηθεί το υπόλοιπο του λογαριασμού. Λόγω της βεβαιότητας του ότι η κατάσταση της εναγομένης (τεκμήριο 26) ήταν ορθή ζήτησε από την ενάγουσα να ελεγχθούν και οι δύο καταστάσεις. Ο Φυλαχτού τότε του πρότεινε να εξοφλήσει το υπόλοιπο σύμφωνα με την κατάσταση της ενάγουσας και να δώσουν στην εναγόμενη πιστωτική απόδειξη για το ως άνω οφειλόμενο ποσό. Ο ίδιος του συμφώνησε αναφέροντας τους ότι θα εκδώσει 5 μεταχρονολογημένες επιταγές με το συνολικό ποσό των €22.951,93 που ήταν το ποσό που αναγνώριζαν οι εναγόμενοι ότι όφειλαν στην ενάγουσα. Του αναφέρθηκε από τον κ. XXXX ότι δεν μπορούσε να του δοθεί πιστωτική απόδειξη με την έκδοση των επιταγών επειδή ήταν μεταχρονολογημένες αλλά θα του δινόταν για το ποσό των €759,40 και απόδειξη εξόφληση του λογαριασμού με την πληρωμή των επιταγών. Ο ίδιος του συμφώνησε και εξέδωσε τις 5 μεταχρονολογημένες επιταγές. Όταν εξαργυρώθηκαν οι επιταγές ο κ. Φυλαχτού και ο κ. Χ΄΄ Κωστής είχαν φύγει από την υπηρεσία της ενάγουσας και ουδέποτε του δόθηκε η πιστωτική απόδειξη ούτε και η απόδειξη εξόφλησης του λογαριασμού. Αποτέλεσε επίσης θέση του, όσον αφορά τις δύο τελευταίες αγορές που έγιναν στις 24.6.11 και 25.6.11 όπως φαίνονται στα προτιμολόγια για το ποσό των €847,85 όταν τους παραδόθηκαν τα προϊόντα διαπιστώθηκε ότι κάποια από αυτά (το φασολάκι και πιπεριές) ήταν δεύτερης ποιότητας και χρέωσαν τιμές πρώτης ποιότητας. Ο ίδιος του δεν δέχθηκε τις χρεώσεις αυτές και διορθώθηκαν οι τιμές και το ποσό μειώθηκε σε €671,
6. Αποτελεί επίσης θέση του ότι τα δύο ποσά που φαίνονται στην κατάσταση της εναγόμενης με ημερομηνία 29.3.11 για ποσό €456 και 29.5.11 για ποσό €367,67 ως discount αφορούσαν αγορές εισαγόμενων φρούτων (αχλάδια κίτρινα και ακτινίδια) και όταν ανοίχθηκαν διαπιστώθηκε ότι ήταν ακατάλληλα και τα επέστρεψε στην ενάγουσα η οποία συμφώνησε να πιστώσει το λογαριασμό με τα πιο πάνω ποσά ενώ όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 2 δεν έγινε τέτοια πίστωση. Κατά τον μάρτυρα η εναγόμενη κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της με την ενάγουσα κατέβαλε σε αυτή συνολικά €299,321,64 και η τελευταία πληρωμή ήταν €22.951,93 και διερωτάται για ποιο λόγο η εναγόμενη δεν θα πλήρωνε το ποσό των €759,40 αν όντως το χρωστούσε. Αρνούμενος έτσι οποιαδήποτε οφειλή προς την ενάγουσα. Εις ότι αφορά τα κιβώτια υποστήριξε ότι η ενάγουσα παρέδιδε τα εμπορεύματα σε πλαστικά κιβώτια και σε κιβώτια μίας χρήσεως και σε πλαστικούς σάκους. Ακολούθως τα προϊόντα μεταφέρονταν σε κιβώτια της εναγόμενης. Κανένα κιβώτιο της ενάγουσας δεν έχει η εναγόμενη στην κατοχή της και υποστήριξε ότι όσα κιβώτια παρέδωσε η ενάγουσα στην εναγόμενη καθ΄ όλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους αυτά έχουν επιστραφεί. Αρνήθηκε επίσης ότι η εναγόμενη δέχθηκε και υπέγραψε ότι οφείλει τα κιβώτια που ζητά η ενάγουσα. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε και επανέλαβε την πιο πάνω εκδοχή του τονίζοντας ότι θα ήταν αδύνατο για την εναγόμενη να κατέχει τα κιβώτια ως ισχυρίζεται η ενάγουσα εφόσον οι εγκαταστάσεις της επιχείρησης της εναγόμενης διεξάγοντον σε χώρο 150 τ.μ. και δεν υπήρχε χώρος για να φυλάττονται τόσα πολλά κιβώτια. Aναγνώρισε επίσης το τεκμήριο Α προς αναγνώριση, το οποίο σημειώθηκε ως τεκμήριο 26 και αποτελεί την κατάσταση λογαριασμού η οποία ετοιμάστηκε από την εναγόμενη. Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας αμφότερες πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, οι οποίες έχουν ληφθεί υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε απ' όλους τους μάρτυρες, για σκοπούς αξιολόγησης μπορεί να χωριστεί σε δυο μέρη. Το πρώτο αφορά τη μαρτυρία τους εν σχέση με το αξιούμενο υπόλοιπο και το δεύτερο αφορά τη μαρτυρία τους που σχετίζεται με την απαίτηση της ενάγουσας για τα κιβώτια. Η μαρτυρία του ΜΕ1 αναφορικά με το αξιούμενο ποσό των €759,40σ κρίνεται πειστική και βρίσκεται σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2, την κατάσταση λογαριασμού στην οποία αναφέρεται το υπόλοιπο το οποίο όπως εξήγησε προέκυψε μετά την πληρωμή των μεταχρονολογημένων επιταγών αλλά και για τους λόγους στους οποίους θα αναφερθώ πιο κάτω. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης η μαρτυρία του όσον αφορά τη διαδικασία που ακολουθείτο για την παράδοση των προϊόντων, έκδοση προτιμολογίων και τιμολογίων αλλά και των περιπτώσεων όπου γίνονταν διορθώσεις στα ποσά εάν υπήρχαν επιστροφές ή εκπτώσεις. Ζητήθηκε από το μάρτυρα να παρουσιάσει κατά την αντεξέταση του τα τιμολόγια που αφορούσαν συναλλαγές ακόμα και πριν την 19.12.10, ημερομηνία κατά την οποία ξεκινά η κατάσταση τεκμήριο 2, τα οποία δεν παρουσίασε. Η μη παρουσίαση όμως των τιμολογίων τα οποία εκδοθήκαν πριν ή μετά την 19.10.12, δεν μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα, εφόσον η πλευρά των εναγομένων αμφισβητεί ουσιαστικά το αξιούμενο υπόλοιπο στηριζόμενη μόνο στο γεγονός ότι στην κατάσταση λογαριασμού η οποία ετοιμάστηκε από πλευράς εναγομένης (τεκμήριο 26), υπάρχουν δυο ποσά σε δυο ημερομηνίες, ήτοι ημερ. 29.3.11 για ποσό €456 και 29.5.11 για ποσό €367,67, σύνολο €823,67σ, τα οποία κατά την εναγόμενη έγιναν έκπτωση. Εφόσον όμως τα ποσά αυτά αφορούν δυο συγκεκριμένες ημερομηνίες, η θέση αυτή της εναγόμενης δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το σύνολο του περιεχομένου του τεκμηρίου
7. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας εξήγησε ότι στο λογαριασμό τεκμήριο 2, καταγράφονταν οι χρεώσεις για προϊόντα τα οποία παραδίδονταν στην εναγόμενη και οι πιστώσεις για τα χρήματα τα οποία πλήρωνε η εναγόμενη έναντι του λογαριασμού. Από πλευράς εναγόμενης δεν αμφισβητήθηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένη καταγραφή τιμολογίου ούτε τέθηκε στον μάρτυρα ότι προϊόντα που αντιστοιχούν σε κάποιο τιμολόγιο που αναφέρεται στο τεκμήριο 2 δεν παραλήφθηκε. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός και πειστικός στη θέση του ότι έγινε έλεγχος κατά πόσο δοθήκαν πιστωτικές σημειώσεις για τα εν λόγω ποσά και κάτι τέτοιο δεν ανευρέθηκε στα αρχεία της ενάγουσας, ούτε όμως τέτοιες πιστωτικές σημειώσεις ή άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο έχουν παρουσιαστεί από πλευράς εναγομένης. Πέραν των πιο πάνω, ενώ ο διευθυντής των εναγομένων με τη μαρτυρία του προβάλλει την εκδοχή ότι με τη λήξη της συνεργασίας έγινε συνάντηση με εκπροσώπους της ενάγουσας περιλαμβανομένου του μάρτυρα, όπου συμφωνήθηκε η πληρωμή του υπολοίπου και να δοθεί πιστωτική σημείωση για το ποσό που αξιώνει η ενάγουσα, τέτοια θέση ουδέποτε τέθηκε στον μάρτυρα. Καταλήγω επομένως ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 αναφορικά με το οφειλόμενο υπόλοιπο έχει τεκμηριωθεί και παρέμεινε ακλόνητη. Εις ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1, που αφορά τα κιβώτια, η μαρτυρία του παρουσιάζει κενά και δεν υποστηρίζεται ούτε από τη δικογραφία ούτε από τα τεκμήρια, για τους λόγους που θα εξηγήσω αμέσως πιο κάτω. Κατά πρώτο, ενώ στην έκθεση απαίτησης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας των διαδίκων, παραδόθηκαν στην εναγόμενη 3989 κιβώτια τα οποία δεν επιστράφηκαν, όπως διεφάνηκε από τη μαρτυρία του και το τεκμήριο 5, κατά τη συνεργασία των διαδίκων, επιστράφηκαν στην ενάγουσα χιλιάδες κιβώτια. Κατά δεύτερο, ο μάρτυρας κατά τη μαρτυρία του διευκρίνισε ότι τα κιβώτια τα οποία έπρεπε να επιστραφούν από την εναγόμενη ανέρχονται σε 3845, λόγω των επιστροφών που γίνονταν κατά καιρούς από την εναγόμενη. Αν και ο μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 3 και 4, εις τα οποία κατά τον ίδιο καταγράφεται το υπόλοιπο των κιβωτίων με ημερ. 17.6.11 και 24.6.11, τα υπόλοιπα που φέρουν τα τεκμήρια 3 και 4 δεν συνάδουν με το τεκμήριο
8. Για παράδειγμα, ενώ στο τεκμήριο 3 φέρεται ως συνολικό υπόλοιπο κιβωτίων 4563, στην αντίστοιχη ημερομηνία στο τεκμήριο 5 αναγράφονται δυο υπόλοιπα ήτοι για 4410 και
9. Το ίδιο παρατηρείται και στο τεκμήριο 4 ημερ. 24.6.11 το οποίο φέρει ως υπόλοιπο κιβωτίων 4626, στην αντίστοιχη ημερομηνία στο τεκμήριο 5 το υπόλοιπο φαίνεται να είναι
10. Πέραν των πιο πάνω ανακριβειών, φαίνεται ότι στο τεκμήριο 6, το οποίο κατατέθηκε κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, το υπόλοιπο των κιβωτίων κατά τη λήξη της συνεργασίας ανερχόταν σε 3989, εφόσον το τεκμήριο αυτό φέρει ημερομηνία μετά τη λήξη της συνεργασίας. Το υπόλοιπο αυτό διαφέρει από το υπόλοιπο το οποίο ανέφερε ο μάρτυρας ότι είναι το πραγματικά οφειλόμενο ως καταγράφει στην τελευταία σελίδα του τεκμηρίου
11. Ούτε και ήταν σε θέση να εξηγήσει τη διαφορά αυτή, εφόσον κατά την αντεξέταση του, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει η διαφορά αυτή ανέφερε ότι για κάποιο λόγο, χωρίς να αναφέρει ποιον, δεν περιλαμβάνονται όλα τα κιβώτια στο τεκμήριο
12. Πέραν των πιο πάνω, το αξιούμενο υπόλοιπο κιβωτίων σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ανέρχεται σε
13. Θέση του μάρτυρα αποτέλεσε ότι το υπόλοιπο μειώθηκε λόγω του ότι έγιναν κάποιες επιστροφές, εξού και το υπόλοιπο σήμερα ανέρχεται σε
14. Προσπάθησε δηλαδή να δικαιολογήσει τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ του δικογραφημένου υπολοίπου και αυτού το οποίο φαίνεται στην κατάσταση τεκμήριο
15. Η θέση του όμως αυτή και πάλι δεν υποστηρίζεται από το τεκμήριο 5, εφόσον σε αυτό ουδέποτε υπήρξε υπόλοιπο για
16. Αντιθέτως, φαίνεται ότι την 25.6.11 το υπόλοιπο ανερχόταν σε 4482 και ακολούθως έγιναν επιστροφές κιβωτίων. Η επιμονή του μάρτυρα ότι η εναγόμενη γνώριζε το εκάστοτε υπόλοιπο εφόσον υπέγραφε τα τιμολόγια, ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, δεν αποτελεί γεγονός το οποίο από μόνο του θα συμπλήρωνε τις ως άνω ασάφειες και κενά στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε εν σχέση με τα κιβώτια. Κάτι το οποίο ως θα διαφανεί πιο κάτω ισχύει και για τη μαρτυρία της ΜΕ
17. Δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ ως τεκμηριωμένη τη θέση του μάρτυρα ότι η εναγόμενη πωλούσε τα εμπορεύματα της χρησιμοποιώντας τα κιβώτια τα οποία παραλάμβανε από την ενάγουσα, εφόσον δεν έδωσε οποιαδήποτε λεπτομέρεια πως γνωρίζει κάτι τέτοιο. Εφόσον δεν έχω διαπιστώσει την όποια προσπάθεια του μάρτυρα να αποκρύψει την αλήθεια ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο, το ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ ως τεκμηριωμένη τη μαρτυρία του αναφορικά με το υπόλοιπο των κιβωτίων για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν επηρεάζεται η αξιοπιστία του ως προς το μέρος που αφορά το οφειλόμενο υπόλοιπο και το μέρος της μαρτυρίας του αυτό γίνεται αποδεκτό. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία της ΜΕ2, αυτή κρίνεται σταθερή και πειστική εις ότι αφορά το αξιούμενο υπόλοιπο. Ήταν σταθερή στη θέση της ότι το υπόλοιπο αυτό δεν είχε ξοφληθεί αλλά και το ότι εάν υπήρχαν πιστωτικές σημειώσεις ή εκπτώσεις για το ποσό αυτό, θα φαινόταν στην κατάσταση λογαριασμού της ενάγουσας. Για τους ίδιους λόγους οι οποίοι αναφερθήκαν πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του ΜΕ1, το ότι η κατάσταση τεκμήριο 2 ξεκινά μετά από την εγκατάσταση νέου λογισμικού στην ενάγουσα δεν μπορεί να κλονίσει καθ οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία της μάρτυρος η οποία βρίσκεται σε συνάρτηση με το τεκμήριο
18. Εις ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας της που αφορά τα κιβώτια, αν και η μάρτυρας προσπάθησε σε πολλά σημεία κατά την αντεξέταση της να δικαιολογήσει κάποιες διαφορές μεταξύ των προτιμολογίων και της κατάστασης τεκμήριο 5, η ουσία παρέμεινε ότι μεταξύ των προτιμολογίων και του τεκμηρίου 5 δεν υπάρχει τέτοια ταύτιση που θα μπορούσε να οδηγήσει με ασφάλεια στη διεξαγωγή ευρημάτων ως προς το υπόλοιπο των κιβωτίων. Η μάρτυρας προσπάθησε να δικαιολογήσει τις διαφορές αυτές εξηγώντας ότι οι εγγραφές στο σύστημα δεν γίνονταν ταυτόχρονα με την παράδοση ή την επιστροφή αλλά όποτε τα στοιχεία δίδονταν από τους υπαλλήλους. Η τοποθέτηση όμως αυτή, δεν δικαιολογεί την έλλειψη ταύτισης μεταξύ των τεκμηρίων, έχοντας παράλληλα υπόψη ότι ουσιαστικά το σύνολο των προτιμολογίων φέρουν εντελώς διαφορετικά υπόλοιπα από αυτά τα οποία θα έπρεπε να φαίνονται στο τεκμήριο 5, εις το οποίο κατά τη μάρτυρα καταγράφονται τα υπόλοιπα όλων των προτιμολογίων. Για παράδειγμα, η μάρτυρας καταχώρησε το τεκμήριο 9, τιμολόγιο και προτιμολόγιο ημερ. 20.6.11, στο οποίο αναφέρεται ως υπόλοιπο κιβωτίων το σύνολο των 4565 ενώ για την ίδια ημερομηνία στο τεκμήριο 5 το σύνολο που φαίνεται ως υπόλοιπο κιβωτίων είναι 4.307, 4350, 4422 και
19. Άλλο παράδειγμα αποτελούν τα τεκμήρια 10-13, τιμολόγια και προτιμολόγια ημερ. 23.6.11, τα οποία και πάλι δεν ταυτίζονται με τις εγγραφές του τεκμηρίου 5 για τις αντίστοιχες ημερομηνίες. Ακόμα πιο έντονη δε παρουσιάζεται η αντίφαση μεταξύ του τεκμηρίου 14, προτιμολόγιο και τιμολόγιο ημερ. 20.12.10, εις το οποίο φαίνεται ως υπόλοιπο κιβωτίων το σύνολο των 138, ενώ για τις αντίστοιχες ημερομηνίες στο τεκμήριο 5 το υπόλοιπο κυμαίνεται από 1177 μέχρι 1074, ενώ το τεκμήριο 15 που αφορά την ίδια ημερομηνία φέρει το ίδιο υπόλοιπο με αυτό του τεκμηρίου
20. Τα ίδια επίσης διαπιστώνονται εις τα τεκμήρια 16,17 και 19-
21. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία της μάρτυρος, για μεγάλο χρονικό διάστημα η εναγόμενη είχε στην κατοχή της χιλιάδες κιβώτια. Ουδέποτε όμως φαίνεται η ενάγουσα να όχλησε την εναγόμενη για την επιστροφή τους, ούτε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους ούτε μετά και αυτό δεν κρίνεται λογικό έχοντας υπόψη και την συνολική αξία των κιβωτίων όπου κατ ισχυρισμό βρίσκονταν στην κατοχή της εναγόμενης. Σημειώνω και πάλι εδώ ότι η ΜΕ2 δεν κρίνεται αναξιόπιστη εφόσον δεν διέκρινα την όποια προσπάθεια της για να αποκρύψει την αλήθεια. Δεν κατάφερε όμως εις ότι αφορά τα κιβώτια να τεκμηριώσει την πεποίθηση της ότι υπάρχει σήμερα υπόλοιπο κιβωτίων ή ποιος είναι ο ακριβής αριθμός αυτών, για τους λόγους τους οποίους ανέφερα πιο πάνω. Για τους λόγους αυτούς, η μαρτυρία της ΜΕ2 γίνεται μερικώς αποδεκτή, εις ότι αφορά το αξιούμενο υπόλοιπο ενώ η μαρτυρία της αναφορικά με τα κιβώτια δεν κρίνεται πειστική και δεν την αποδέχομαι. Πέραν των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, θα πρέπει να προσθέσω, και αυτό ισχύει τόσο για τον ΜΕ1 όσο και για την ΜΕ2, ότι τα όσα ανέφεραν προσπαθώντας να εξηγήσουν το περιεχόμενο του τεκμηρίου 5 αλλά και γενικότερα τα όσα υποστήριξαν αναφορικά με τη διαδικασία παράδοσης και επιστροφής των κιβωτίων, προέρχονται από πληροφορίες υπαλλήλων της ενάγουσας. Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο κενό αναφορικά με τον τρόπο που ελέγχονταν, εάν ελέγχονταν οι πληροφορίες οι οποίες δίδονταν από τους υπαλλήλους της ενάγουσας και οι οποίοι ήταν τα πρόσωπα τα οποία παραλάμβαναν τα κιβώτια από την εναγόμενη. Πουθενά δεν φαίνεται να γίνεται καταγραφή της ημερομηνίας όπου παραλαμβάνονταν κιβώτια και η ποσότητα τους και γενικότερα η μαρτυρία και των δυο μαρτύρων της ενάγουσας υστερεί ως προς την παρουσίαση στοιχείων και μαρτυρίας που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει τις εγγραφές που φαίνονται στα τιμολόγια, προτιμολόγια και στο τεκμήριο
22. Το κενό αυτό στη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 σε συνάρτηση με τις ως άνω διαπιστώσεις, δεν μου επιτρέπουν να στηριχτώ στη μαρτυρία τους που αφορά τα κιβώτια για την διεξαγωγή των δικών μου ευρημάτων ως προς το ζήτημα αυτό. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία του διευθυντή της εναγόμενης, αναφέρω εξ αρχής ότι δεν με έπεισε για τα όσα υποστήριξε αναφορικά με το αξιούμενο υπόλοιπο. Πέραν του ότι όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, τα όσα ισχυρίζεται ότι συνέβησαν με τους αντιπροσώπους της ενάγουσας για την έκδοση πιστωτικής σημείωσης, δεν τέθηκαν στον ΜΕ1, ο μάρτυρας δεν τεκμηρίωσε τη θέση του αυτή, εφόσον στηρίχτηκε μόνο στις καταστάσεις λογαριασμού τεκμήριο 26, οι οποίες ετοιμαστήκαν από την εναγόμενη χωρίς όμως να παρουσιαστούν στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν και υποστηρίξουν το περιεχόμενο τους. Η γενικευμένη θέση του ότι πλήρωσε ένα τόσο μεγάλο ποσό προς εξόφληση και δεν θα ήταν δυνατό να μην πλήρωνε το ποσό των €759,40σ, συνιστά δική του εκτίμηση και πεποίθηση, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα. Συνεπώς το μέρος της μαρτυρίας του αυτό δεν γίνεται αποδεκτό. Κατά τα λοιπά και εις ότι αφορά τη μαρτυρία του αναφορικά με τα κιβώτια, ο μάρτυρας ήταν σταθερός στη θέση του χωρίς να διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του προς το ζήτημα αυτό. Με λόγο απλό και άμεσο, υποστήριξε και επέμενε ότι τα κιβώτια παραλαμβάνονταν από τους υπαλλήλους της ενάγουσας το πολύ σε μια βδομάδα καθώς ήταν αδύνατο να φυλάσσονται στο χώρο εργασίας της εναγόμενης τόσα πολλά κιβώτια, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και από τον μεγάλο αριθμό κιβωτίων τα οποία επιστραφήκαν στην ενάγουσα κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους. Επαναλαμβάνω εδώ, ότι η αναγνώριση του μάρτυρα ότι τα προτιμολόγια υπογράφονταν από μέρους της εναγομένης είτε από τον ίδιο είτε από άλλο πρόσωπο, δεν μπορεί υπό τις ως άνω περιστάσεις που ανέφερα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2, να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η εναγόμενη γνώριζε το υπόλοιπο και δεν διαμαρτυρήθηκε, τη στιγμή μάλιστα όπου όπως διεφάνηκε ουδέποτε η ενάγουσα ζήτησε την επιστροφή των κιβωτίων παρά μόνο με την καταχώρηση της Αγωγής. Ενόψει του ότι ο μάρτυρας αυτός μου έκανε γενικά καλή εντύπωση χωρίς η μη αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του να επηρεάζει το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του, αυτή γίνεται αποδεκτή εις το βαθμό που ανέφερα πιο πάνω, ενώ το υπόλοιπο μέρος της δεν γίνεται αποδεκτό. Προτού προβώ στην καταγραφή των ευρημάτων μου, αναφέρω ότι έχω εξετάσει τη θέση της εναγόμενης ότι εφόσον αμφισβητείται ότι η ενάγουσα είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη, θα έπρεπε η ενάγουσα να παρουσιάσει μαρτυρία για ν' αποδείξει τον ισχυρισμό της αυτό. Η ως άνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνη για δυο λόγους. Κατά πρώτο, η εναγόμενη φαίνεται να είχε αναγνωρίσει την ύπαρξη και νομική οντότητα της ενάγουσας εφόσον συναλλασσόταν μαζί της, αποδεχόταν τα τιμολόγια της εις τα οποία μάλιστα καταγράφεται ο αριθμός μητρώου Φ.Π.Α. και προέβαινε σε πληρωμές προς όφελος της. Συνεπώς η αναγνώριση της ενάγουσας από την εναγόμενη με τον πιο πάνω τρόπο, την εμποδίζει στα πλαίσια της Αγωγής να αμφισβητεί την ύπαρξη της (βλ. KMG. Autoparts ν. Ιωάννου