Yiannakis Chrysanthou Developments Limited κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής 1114/15, 19/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A238 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1114/15 Μεταξύ: Yiannakis Chrysanthou Developments Limited
- ΧΧΧΧ Χρυσάνθου
- ΧΧΧΧ Χρυσάνθου Eναγόντων -και- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένης -------------------------------------- Αίτηση ημερ. 9.1.2019 Ημερ.: 19.4.2019 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Γ. Χριστοδουλίδης Για την Εναγόμενη-Καθ' ης η αίτηση: κα Α. Δημητρίου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 19.3.
- Με αυτή οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις εναντίον της Εναγόμενης Τράπεζας λόγω απάτης, δόλου, ψευδών παραστάσεων και παράβασης διαφόρων μεταξύ τους συμφωνιών. Περαιτέρω, ζητούνται διατάγματα ακύρωσης των συμφωνιών. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων. Ζητείτο, μεταξύ άλλων, διάταγμα που να απαγορεύει στην Τράπεζα να εκποιήσει αριθμό ενυπόθηκων ακινήτων που είχαν υποθηκευθεί με διάφορες υποθήκες προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων των Εναγόντων, μεταξύ των οποίων και η υποθήκη ΥΧΧΧΧ/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οιονδήποτε προσωρινό διάταγμα και ζήτησε όπως η αίτηση επιδοθεί στην Τράπεζα. Οι Ενάγοντες προτίμησαν να αποσύρουν την αίτηση. Η Τράπεζα καταχώρησε εμφάνιση την 3.4.
- Οι Ενάγοντες άφησαν να παρέλθουν δύο και πλέον χρόνια προτού καταχωρήσουν την Έκθεση Απαίτησης τους την 14.9.
- Έκθεση Υπεράσπισης καταχωρίστηκε την 17.12.
- Απάντηση δεν καταχωρίστηκε, ούτε αίτηση ορισμού έγινε ποτέ. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Ενάγοντες εξαιτούνται προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στην Τράπεζα να εκποιήσει το υποθηκευμένο με την υποθήκη ΥΧΧΧΧ/2007 ακίνητο, που να αναστέλλει τη διαδικασία εκποίησης του, που έχει τροχιοδρομηθεί με την επίδοση στους Ενάγοντες Ειδοποιήσεων κατά τον τύπο «ΙΑ» και κατά τον τύπο «ΙΒ» δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως 2018 και που να απαγορεύει την αποστολή περαιτέρω ειδοποιήσεων προς αυτούς. Στο σώμα της Αίτησης καταγράφονται τα γεγονότα και οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται και παράτυπα καταγράφονται γεγονότα που δεν προκύπτουν από το δικογραφικό φάκελο. Υποστηρίζεται, ωστόσο, η Αίτηση με Ένορκη Δήλωση ημερ. 19.1.2019 του Ενάγοντα
- Η Τράπεζα καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 8 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 7.3.2019 του XXXXX Χωραΐτη, λειτουργού στη Μονάδα Αναδιαρθρώσεων και Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας. Στην Ένορκη του Δήλωση ο Εναγόμενος 2 αποδέχεται ότι η υποθήκη Υ7835/2007 δηλώθηκε προς όφελος και ως εξασφάλιση της Τράπεζας για πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από την τελευταία προς τους Ενάγοντες. Στη συνέχεια αναφέρεται στις Ειδοποιήσεις που έχουν επιδοθεί προς τους Ενάγοντες και στον ορισμένο την 3.5.2019 πλειστηριασμό για την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Τα όσα αναφέρει ο Ενάγοντας 2 σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις δεν είναι ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης. Η διαδικασία μέσω της οποίας θα μπορούσε να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός που έχει οριστεί είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε και προς τούτο οι Ενάγοντες έχουν την 11.1.2019 καταχωρίσει την Έφεση 6/2019 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου, ό,τι μπορεί να εκδοθεί είναι διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση οιασδήποτε υποθήκης που η αγωγή αφορά. Ωστόσο, η υπό κρίση Αίτηση δεν είναι ασύνδετη με τις διατάξεις του Μέρους VIA των Νόμων. Καταχωρίστηκε μετά που οι Ενάγοντες παρέλαβαν τις Ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «ΙΑ» και «ΙΒ». Ζήτημα κατάχρησης των διαδικασιών, όπως εγείρεται από την Τράπεζα, δεν υφίσταται. Μπορεί η διαδικασία της Έφεσης και η παρούσα Αίτηση να έχουν τον ίδιο απώτερο στόχο, όμως άλλη είναι η θεραπεία που επιζητείται με την Έφεση και άλλη είναι αυτή που μπορεί ορθά να επιδιώκεται με την παρούσα Αίτηση, όπως έχει πιο πάνω εξηγηθεί. Άλλωστε η εξασφάλιση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, που προνοείται ως λόγος έφεσης στο Νόμο, προϋποθέτει την καταχώριση προς τούτο αίτησης σε σχετική αγωγή. Είναι αμφίβολο κατά πόσο η έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος θα μπορούσε να επιδράσει στη διαδικασία της Έφεσης που οι Ενάγοντες καταχώρισαν. Άλλωστε κατά το χρόνο καταχώρισης της Έφεσης, αλλά και μετά που εξέπνευσε η προθεσμία για την καταχώριση της, τέτοιο διάταγμα δεν βρισκόταν σε ισχύ. Τέτοιο απαγορευτικό διάταγμα ενδεχομένως να μη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λόγος έφεσης για τον παραμερισμό των Ειδοποιήσεων κατά τον τύπο «ΙΑ», συνιστά όμως αυτοτελή θεραπεία. Επομένως η σημασία της αναφοράς στις διαδικασίες του Μέρους VIA των Νόμων περιορίζεται στο σχετικό γεγονός ότι επίκειται πλειστηριασμός για την πώληση του ακινήτου που η υποθήκη Υ7835/2007 αφορά. Η πρόνοια του άρθρου 44Γ
(3)(δ) που καθιστά ως λόγο έφεσης την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δεν προσθέτει ουσιαστικά στα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη, αφού ο ενυπόθηκος οφειλέτης προς όφελος του οποίου έχει εκδοθεί σχετικό παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα είναι κατοχυρωμένος ότι τα υπό αναφορά ακίνητα του δεν μπορούν να εκποιηθούν και δεν έχει την ανάγκη να εφεσιβάλει την ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» και να καταφύγει στη πρόνοια του άρθρου 44Γ
(3)(δ) ως λόγο έφεσης. Εάν, παρά την ύπαρξη διατάγματος, η ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν εφεσιβληθεί και παραμεριστεί, θα παραμείνει ισχυρή και ίσως αυτό να έχει σημασία εάν στη συνέχεια ακυρωθεί το διάταγμα. Όμως, καθ' ον χρόνο υφίσταται διάταγμα που απαγορεύει την εκποίηση συγκεκριμένου ακινήτου, αυτό δεν μπορεί να εκποιηθεί, έστω και αν η σχετική ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» δεν εφεσιβληθεί. Επομένως, η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης που τροχιοδρομείται με την επίδοση ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» για τον παραμερισμό της οποίας ο νομοθέτης προνόησε το ένδικο μέσο της έφεσης μπορεί να εκτροχιαστεί ακόμα και χωρίς την καταχώριση έφεσης. Επομένως το ζήτημα που θα πρέπει να απασχολήσει στην υπό κρίση Αίτηση είναι κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων ώστε να είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει την εκποίηση του ενυπόθηκου με την υποθήκη Υ7835/2007 ακινήτου. Το άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 204, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρεται ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον αιτητή είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Σημειώνεται, ακόμα, ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας. Είναι η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η αξίωση ότι οι διάφορες συμφωνίες είναι άκυρες ή ακυρώσιμες διαπίστωση που συμπαρασύρει σε ακυρότητα τις υποθήκες που δηλώθηκαν προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις συμφωνίες ή και κατά πόσο υφίστανται παράνομες χρεώσεις και τόκοι στα χρεωστικά υπόλοιπα των επιδίκων λογαριασμών είναι σοβαρά ζητήματα που χρήζουν της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται, ωστόσο, σε σχέση με την προοπτική επιτυχίας της αγωγής, ότι ελλείπει οιαδήποτε μαρτυρία γεγονότων πάνω στην οποία θα μπορούσε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για τη σχετική προϋπόθεση του Νόμου. Αυτό που αναφέρει ο Ενάγοντας 2 είναι ότι τα χρεωστικά υπόλοιπα των λογαριασμών των Εναγόντων δεν είναι αποδεκτά και αμφισβητούνται. Η Ένορκη του Δήλωση προσομοιάζει περισσότερο με δικόγραφο παρά με δήλωση γεγονότων. Εμπεριέχει και επιχειρηματολογία επί νομικών ζητημάτων. Εκείνο που εμφατικά απουσιάζει είναι η αναφορά σε γεγονότα πάνω στα οποία θα μπορούσε να τεκμηριωθεί παράπονο για υπερχρεώσεις ή παράνομους τόκους. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι μέσα από την Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 2 δεν αναδεικνύεται η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας στο διαπιστωθέν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον των Εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΜΚ/ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο