← Κύπρος

LANDRIAN ESTATES LTD ν. NISERONO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 440/2019, 12/4/2019

Obsah (5)§10§16§29§31§33

LANDRIAN ESTATES LTD ν. NISERONO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 440/2019, 12/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφά

Εναγόμενες είχαν λάβει εξ ιδίων γνώση για την αίτηση πριν αυτή εξεταστεί και εμφανίστηκαν στις 6.3.19 λαμβάνοντας χρόνο για ένσταση, την οποίαν εν τέλει καταχώρισαν στις 8.3.19. Στις 13.3.19 η Ενάγουσα ενημέρωσε ότι θα καταχωρούσε αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, την οποία καταχώρισε όντως στις 21.3.19 και στην οποίαν

Εναγόμενες καταχώρισαν ένσταση στις 2.4.19. Στην συνοδεύουσα την αίτηση ο διευθυντής της Ενάγουσας συνοψίζει το αίτημα στην §8 ως εξής (sic): «Επίσης ως με συμβουλεύουν

δικηγόροι μας πιστεύω ότι το αίτημα μας εδράζεται σε 'καλό λόγο' ήτοι (α) την αναγκαιότητα παράθεσης γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν και ενισχύσουν νομικά και άλλα επιχειρήματα υπέρ της έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων στην Αίτηση ημερ. 5.3.2019 και (β) τα γεγονότα και διευκρινίσεις που επιχειρούν

Αιτητές να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτειθέμενη Ένορκη Δήλωση, απαντούν σε αβάσιμους ex improvise ισχυρισμούς και αμφισβητούμενα και τεθειμένα με παραπλανητικό και δόλιο τρόπο γεγονότα που περιέρχονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 8.3.19 του κ. Ανδρέα Σάββα και άλλα γεγονότα και ισχυρισμούς που επεσυνέβησαν μετά την καταχώρηση εκ μέρους των Αιτητών της Αίτησης ημερ. 5.3.

  1. Πιστεύω ότι τίθενται καλοί λόγοι προς το σεβαστό Δικαστήριο να επιτρέψει και να παραχωρήσει άδεια προς τους Αιτητές για καταχώρηση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης». Η συμπληρωματική δήλωση για την οποία ζητείται άδεια επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  2. Ένσταση Με την ένσταση τους

Εναγόμενοι προέβαλαν 16 λόγους προς απόρριψη της αίτησης,

οποίοι συνοψίζονται στο ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος, ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά από προηγουμένως, ότι επιδιώκεται η συμπλήρωση κενών, ότι η νέα μαρτυρία είναι άσχετη, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και ότι με αυτή επιδιώκεται μεταξύ άλλων η παρουσίαση της ένορκης δήλωσης τρίτου προσώπου (κας Ρ. Πέτρου). Στη δική του υποστηρικτική ένορκη δήλωση ο Εναγόμενος 2 και διευθυντής της Εναγόμενης 1 αρνείται τα αναφερόμενα από την Ενάγουσα και εξηγεί τους λόγους ένστασης, συνοψίζοντας τις θέσεις του στην §16 ως εξής (sic): «Η ΕΔ Αυγουστή ημερ. 21.3.2019 και ΠΣΕΔ αναλώνεται σε μια σειρά από ψεύτικους και εκ των υστέρων ισχυρισμούς ενώ υποκύπτει σε αντιφάσεις. Είναι ξεκάθαρο ότι υπό το βάρος της αποκάλυψης των πραγματικών γεγονότων που έγινε με την Ένορκη Δήλωση μου ημερ. 8.3.2019, ο κ. Αυγουστή κάνει μια απέλπιδα προσπάθεια να παραπλανήσει το Δικαστήριο με ανούσιες και άσχετες αναφορές ενώ δεν εξηγεί τους λόγους που δεν ανέφερε αυτά που θέλει τώρα να συμπληρώσει, στην αρχική του Ένορκη Δήλωση που συνόδευε την Ενδιάμεση Αίτηση.

αναφορές του κ. Αυγουστή είναι καταχρηστικές και ουσιαστικά προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις παραλείψεις που υπάρχουν στην Ενδιάμεση Αίτηση και να παραποιήσουν τα αληθινά γεγονότα που περιγράφτηκαν στην δική μου Ένορκο Δήλωση ημερ. 8.3.2019». Νομική Πτυχή Η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2), η οποία έχει ως εξής: «4
(2)Το Δικαστήριο η Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Θεσπίζοντας τον εν λόγω κανονισμό το Ανώτατο Δικαστήριο άφησε το θέμα στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος δικαστηρίου, θέτοντας ουσιαστικά ένα κριτήριο, ήτοι αυτό της ύπαρξης "καλού λόγου (βλ. Αναφορικά με αίτηση Φιλόκυπρου Ματθαίου
(2008)1 (A) 510). Σχετικά με την εφαρμογή του είναι τα εξής από την Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου,

εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Να σημειωθεί πως στην πιο πάνω υπόθεση επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών δηλώσεων, εκ των οποίων η μια προερχόμενη από άλλο πρόσωπο και όχι την αρχικώς ενόρκως δηλούσα. Η κατάσταση ως προς το βάρος απόδειξης σε παρόμοιες αιτήσεις παραμένει η ίδια και μετά την τροποποίηση της Δ.48, δηλαδή το βάρος ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις χορήγησης ενδιάμεσου διατάγματος (Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Αλλά και γενικότερα όμως, σε αιτήσεις, τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται (Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460). Όπως λέχθηκε στη Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858 «. αν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προσώπου που καταθέτει ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει». Στη μεταγενέστερη υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφ. 29/14, ημερ. 3.11.16, αναφέρθηκαν σχετικά με το ίδιο θέμα τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην παρούσα περίπτωση η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκτείνεται σε οκτώ σελίδες και αποτελείται από 36 παραγράφους, ενώ επισυνάπτονται σε αυτήν πέντε έγγραφα ως Τεκμήρια 1-5.

παράγραφοι 1-3 αφορούν εισαγωγικά θέματα και δεν θα υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα να επιτραπούν, εάν βέβαια κριθεί ότι πρέπει να δοθεί άδεια για κάποιο άλλο μέρος της, ούτως ώστε να υπάρχει κάποια συνέχεια και λογική σειρά. Στη συνέχεια όμως διαπιστώνεται ότι μεγάλο μέρος της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης αφορά επαναλήψεις ισχυρισμών της αρχικής ένορκης δήλωσης, ερμηνείες, απόψεις, σχόλια για διάφορα έγγραφα ή ενέργειες ή παραλείψεις καθώς και νομικά ή άλλα επιχειρήματα ενώ σε μία περίπτωση όντως ζητείται εμμέσως να δοθεί άδεια για προσκόμιση ένορκης δήλωσης τρίτου προσώπου χωρίς να καλύπτεται κάτι τέτοιο από το αιτητικό της αίτησης. Ειδικότερα παρατηρούνται τα ακόλουθα:

  1. Στις §4 και 5 απλώς γίνεται αναφορά σε ισχυρισμούς και τεκμήρια της αρχικής ένορκης δήλωσης με σκοπό την προβολή κάποιων επιχειρημάτων και ως εκ τούτου δεν κρίνεται αναγκαίο να επιτραπούν, αφού είναι ζητήματα τα οποία δύνανται να αναπτυχθούν κατά τις αγορεύσεις.
  2. Με την §7 επιχειρείται απλά ερμηνεία και σχολιασμός του Τεκμηρίου 1, (με παράθεση μέρους από το κείμενο του), πράγμα επίσης αχρείαστο αφού υπάρχει το ίδιο το έγγραφο.
  3. Η §8 αποτελεί απλώς επιχείρημα της Ενάγουσας το οποίο δύναται να προβληθεί στην αγόρευση. 4.

§10

και 11 περιέχουν επίσης επιχειρήματα στη βάση της κατ' ισχυρισμόν διαμορφωμένης κατάστασης για το όνομα καθώς και για τη γενικότερη πρακτική. 5. Η §14 αποτελεί απλή αναπαραγωγή ισχυρισμών των Εναγομένων και η §15 συνιστά στην ουσία υποστήριξη του αιτήματος για χορήγηση της άδειας παρά κάποιο γεγονός που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση 6.

§16

και 17 περιέχουν επίσης επιχειρήματα και συλλογισμούς της Ενάγουσας ενώ τόσο η θέση για δέουσα πληρωμή των ενοικίων όσο και η χαρτοσήμανση προκύπτουν ήδη από την αρχική ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια της.

  1. Η §19 συνιστά καταγραφή της άποψης του ενόρκως δηλούντος και αναπαραγωγή θέσεων από έγγραφο, του οποίου ήδη επιδιώκεται η παρουσίαση μέσω άλλης παραγράφου.
  2. Τα περιεχόμενα των §22 και 23 καλύπτονται ήδη από την §26 η οποία περιέχει τη γενικότερη θέση σε συνδυασμό με γεγονότα και η οποία εξετάζεται σε άλλο σημείο της παρούσας.
  3. Η §27 συνιστά επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών, με παραπομπή μάλιστα σε έγγραφο το οποίο είχε παρουσιαστεί στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης.
  4. Η §28 επαναλαμβάνει την αρχική θέση για καταγγελία στην Αστυνομία ενώ προσθέτει μόνο κάποιες δηλώσεις αστυνομικών προς την Ενάγουσα, (περί πρόθεσης πληρωμής από τους Εναγόμενους), στοιχείο αχρείαστο για την επίλυση της ενδιάμεσης αίτησης, αφού δεν θα απασχολήσει η τυχόν πρόθεση των Εναγομένων για διευθέτηση. 11.

§29

και 30 αποσκοπούν στην παρουσίαση (ως Τεκμηρίου 5) της ένορκης δήλωσης άλλου προσώπου, ήτοι της υπαλλήλου της Ενάγουσας, δηλαδή της κας Πέτρου, η οποία μάλιστα έχει ήδη ορκιστεί στις 21.3.19. Στην ένορκη αυτή δήλωση η κα Πέτρου παραθέτει την εκδοχή της για τα διαδραματισθέντα κατά την ανάληψη κατοχής από τους Εναγόμενους. Αναμφίβολα πρόκειται για μια νέα ανεξάρτητη ένορκη δήλωση, προερχόμενη από την εν λόγω υπάλληλο, η οποία δεν καλύπτεται από το αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ούτως ή άλλως δεν μπορεί να εγκριθεί ο έμμεσος αυτός τρόπος παρουσίασης της, δηλαδή ως τεκμήριο σε άλλη ένορκη δήλωση. 12.

§31

και 32 συνιστούν απλή αναπαραγωγή θέσεων των Εναγομένων και παράθεση επιχειρημάτων της Ενάγουσας για τις θέσεις αυτές, τα οποία στηρίζονται μάλιστα και σε νομική ερμηνεία των συμβατικών σχέσεων και δικαιωμάτων. 13.

§33

έως 36 επίσης συνιστούν καταγραφή των καταληκτικών συμπερασμάτων και απόψεων του ενόρκως δηλούντος, δηλαδή στην ουσία και πάλι συμπεράσματα, τα οποία δεν έχουν θέση σε ένορκη δήλωση, στην οποία θα έπρεπε να αναφέρονται γεγονότα, αναγκαία για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης αίτησης. Αντιθέτως με τα πιο πάνω και για λόγους που εξηγούνται κατωτέρω δεν θεωρώ ότι ισχύουν τα ίδια για τις §6, 9, 12, 13, 18, 20, 21 και 24-26. Τα περιεχόμενα στις παραγράφους αυτές συνιστούν στοιχεία τα οποία σχετίζονται με γεγονότα τα οποία προέβαλαν

Εναγόμενοι στην ένσταση τους. Πρόκειται για διευκρινίσεις, παράθεση γεγονότων και προσκόμιση εγγράφων, τα οποία είναι επιθυμητό να παρουσιαστούν ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των διαδραματισθέντων γεγονότων, με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της αίτησης. Ειδικότερα παρατηρείται ότι: 1. Με την §6 ο ενόρκως δηλών ουσιαστικά παρουσιάζει (ηλεκτρονική) επιστολή του εκ των συνιδιοκτητών της Εναγομένης 1 θέλοντας να καταδείξει τη χρησιμοποιούμενη αρίθμηση των γραφείων, κάτι που είχαν αμφισβητήσει εκτενώς

Εναγόμενοι.

  1. Με την §9 ο ενόρκως δηλών βασικά προσκομίζει πρόσφατες φωτογραφίες του χώρου και ταχυδρομικούς φακέλους θέλοντας να απαντήσει στη θέση των Εναγομένων ότι η πολυκατοικία φέρει το όνομα Fayza House (και όχι Tonia Court II, όπως είχε ισχυριστεί η Ενάγουσα), στην προσπάθεια τους να αποδομήσουν την όποια κατ' ισχυρισμόν σχέση της Ενάγουσας.
  2. Σε συνέχεια του ίδιου θέματος με την §12 παραθέτει τη μαρτυρία του ότι στις 19.3.19 αφαιρέθηκε επίτηδες η πινακίδα με το όνομα Tonia Court II και με την §13 επισυνάπτει τη σχετική επιστολή διαμαρτυρίας των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερ. 19.3.
  3. Με την §18 ο ενόρκως δηλών παραθέτει την άρνηση των Εναγομένων να εισπράξουν ενοίκια με σχετικές οδηγίες που έδωσαν στην τράπεζα τους, στοιχείο το οποίο διασυνδέεται με ισχυρισμούς των Εναγομένων για συζήτηση περί μη καταβολής των ενοικίων και το οποίο κρίνεται αναγκαίο.
  4. Με τις §20, 21 και 24 δίδεται επίσης απάντηση σε θέσεις των Εναγομένων και παρατίθεται η εκδοχή του ενόρκως δηλούντος για τα λεχθέντα σε σχετικές συναντήσεις, στοιχεία επίσης αναγκαία για να δοθεί η σφαιρική εικόνα.
  5. Στην §25 παρατίθεται απλά η θέση των Εναγομένων η οποία απαντάται στην επόμενη §26 κατά τρόπον που είναι σκοπιμότερο, για λόγους συνέχειας, να επιτραπούν και

δύο παράγραφοι. Η ουσία αυτών είναι πως η Ενάγουσα αρνείται τη θέση ότι υπήρξε, μέσω υπαλλήλου της, συγκατάθεση στην ανάληψη κατοχής από τους Εναγόμενους. Στη βάση των πιο πάνω κρίνεται πως

παράγραφοι αυτές θα πρέπει να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση εγκρίνεται μόνο για τμήμα της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης. Δίδεται άδεια στην Ενάγουσα να καταχωρίσει εντός 10 ημερών από σήμερα συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αρχικώς ενόρκως δηλούντος η οποία θα έχει ως περιεχόμενο τις §1-3, 6, 9, 12, 13, 18, 20, 21 και 24-26 της προταθείσας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης επιδικάζονται €300 συν Φ.Π.Α. έξοδα προς όφελος της Ενάγουσας και εις βάρος των Εναγομένων 1 και 2 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.