ΑΡΧΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ν. Κ.Κ. EXTRA T.V. LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3496/17, 8/5/2019

(1)/98») και/ή των σχετικών κανονισμών από την Καθ' ης η αίτηση, αποφάσισε κατά ή περί τις 19.07.17, στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 36/2017

(6), όπως επιβάλει στην Καθ' ης η αίτηση το επίδικο διοικητικό πρόστιμο. Η Αιτήτρια με επιστολή της ημερομηνίας 04.08.17 κοινοποίησε στην Καθ' ης η αίτηση την προαναφερόμενη απόφαση της καλώντας την όπως καταβάλει το εν λόγω διοικητικό πρόστιμο. Η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητείται η έκδοση συνοπτικής απόφασης, καταχωρήθηκε στις 14.05.18 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ΧΧΧ Παπανδρέου. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι κατέχει τη θέση του λειτουργού - λογιστή της Αιτήτριας, έχει θετική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και έχει την ευθύνη παρακολούθησης του λογαριασμού της Καθ' ης η αίτηση και της ετοιμασίας της κατάστασης οφειλόμενων ποσών. Επιβεβαιώνει ότι η Καθ' ης η αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό των €10.000 ως διοικητικό πρόστιμο και επισυνάπτει ως Τεκμήρια Α - Γ αντίστοιχα αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 19.07.17, αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 04.08.16 και κατάσταση οφειλόμενων ποσών. Καταληκτικά υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η αίτηση ουδεμία υπεράσπιση διαθέτει στην παρούσα αγωγή. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 05.09.18. Στην εν λόγω ειδοποίηση καταγράφονται 18 συνολικά λόγοι ένστασης, οι οποίοι όμως μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης και συγκεκριμένα η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έγινε από πρόσωπο που δεν έχει θετική γνώση των γεγονότων της επίδικης διαφοράς και τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτήν δεν είναι τα πρωτότυπα (λόγοι ένστασης 1, 3 - 9). Η Καθ' ης η αίτηση διαθέτει καλή και βάσιμη υπεράσπιση καθώς ουδέποτε έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 04.08.16 με αποτέλεσμα τη μη έναρξη της προθεσμίας των 75 ημερών για προσβολή της απόφασης της Αιτήτριας με προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο (λόγοι ένστασης 2, 10 - 13). Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην έγερση της υπό αναφορά αγωγής επ' ονόματι της (λόγοι ένστασης 14 - 16). Τα νομικά και πραγματικά ζητήματα που εγείρονται μέσω της ένστασης είναι κατάλληλο να εκδικαστούν στα πλαίσια της ουσίας της αγωγής (λόγος ένστασης 17). Η αίτηση είναι καταχρηστική και αντινομική (λόγος ένστασης 18). Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ΧΧΧ Κωνσταντίνου ο οποίος είναι εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια είχε υποχρέωση επισύναψης των πρωτοτύπων εγγράφων ως Τεκμηρίων, πράγμα το οποίο δεν έπραξε χωρίς να δίδει επαρκή δικαιολογία. Ως αποτέλεσμα της εν λόγω παράλειψης της δεν προκύπτει βάσιμα εάν τα έγγραφα έχουν όντως εκδοθεί. Η Καθ' ης η αίτηση δεν έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 04.08.17 και η Αιτήτρια δεν προσέφερε μαρτυρία που να αποδεικνύει την παραλαβή της εν λόγω επιστολής. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα την παραβίαση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να προσβάλει το περιεχόμενο της προαναφερόμενης επιστολής, η οποία αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, με προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο και ως εκ τούτου παραμένει ανοικτό το ενδεχόμενο αμφισβήτησης της ορθότητας της. Περαιτέρω, ένεκα των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω, η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη καθώς η διοικητική πράξη δεν τελειώθηκε με τη δέουσα κοινοποίηση της στην Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας αγωγής στο όνομα της διότι ο κανονισμός 48

(1)επί του οποίου εδράζεται η αξίωση της θεσπίστηκε καθ' υπέρβαση του εξουσιοδοτικού νόμου, ήτοι του Ν.7(Ι)/98. Τέλος, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι είναι ορθό, δίκαιο και σύμφωνο με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης όπως η υπό κρίση αίτηση απορριφθεί και δοθεί στην Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα καταχώρισης υπεράσπισης. Με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.12.18 επιτράπηκε στην Αιτήτρια η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εν λόγω ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε στις 27.12.18 και σε αυτήν επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο απόδειξης τηλεομοιοτύπου το οποίο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, βεβαιώνει την αποστολή της απόφασης της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η αίτηση. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους επικαλούμενοι σχετική νομολογία. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολο τους και ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές θα γίνει μόνο εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.18 θ.1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην οποία καθορίζονται με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση δυνάμει της Δ.18 θ.1(α) χωρίς να δοθεί το δικαίωμα στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του. Ενδεικτικά αναφέρομαι στην υπόθεση Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 818, όπου ειπώθηκαν τα εξής σχετικά με τον σκοπό της Δ.18 θ.1(α): «.O σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Robert v. Plant

(1895)1 Q.B.597, το Αγγλικό Σύγγραμμα The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου

(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130 Hermes Insurance Co Ltd v. Joulios Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333, Τrans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais

(1991)1 AAΔ 239, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ (Β) 782, RCK SPORTS v. PERSONA ADVERTISING LTD. [1996] 1 A.A.Δ. 1074, SUBOTIC v. Στυλιανίδη [1998] 1 Α.Α.Δ. 22, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα [1999] 1 Α.Α.Δ. 817. και πιο πρόσφατα Παναγιώτης Ζερβός ν. EUROINVESTMENT & FINANCE LTD.,

(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968 και SIGMA RADIO T.V. LTD. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, Πολ. Εφ. 11803, 11804, 11805 ημερ. 18/3/05).» Για να ενεργοποιηθεί η δικαιοδοσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θα πρέπει ο Αιτητής να ικανοποιήσει τις τρεις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ.1(α) οι οποίες, σύμφωνα με την Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. -v- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (ανωτέρω), είναι οι ακόλουθες: «. (α) Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2 Κ.

1. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ΄ ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Αυτές είναι βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγων-αιτητής προτού το Δικαστήριο ασκήσει την εξουσία αν θα εκδώσει ή όχι συνοπτική απόφαση.» Εφόσον ικανοποιηθούν οι προαναφερόμενες τρεις προϋποθέσεις, τότε το βάρος μετατίθεται στον Εναγόμενο για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι έχουν αποκαλυφθεί τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης. Συμπεράσματα · Προϋποθέσεις Δ.18 θ.1(α) Προέχει η εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων της Δ.18 θ.1(α). Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις ικανοποιούνται, εφόσον το κλητήριο ένταλμα είναι ειδικά οπισθογραφημένο και η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 04.05.
2. Αυτό το οποίο αμφισβητεί η Καθ' ης η αίτηση είναι την τρίτη διαδικαστική προϋπόθεση, δηλαδή την ικανότητα του ενόρκως δηλούντα να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1Β Α.Α.Δ 782 ειπώθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τις περιπτώσεις όπου η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης γίνεται για λογαριασμό νομικού προσώπου: «Στην κρινόμενη περίπτωση η ενάγουσα είναι εταιρεία. Δεν μπορεί να ορκισθεί. Κάποιος πρέπει να ορκισθεί στη θέση της. Σύμφωνα, όμως, με ρητή επιταγή του πιο πάνω θεσμού πρέπει να είναι πρόσωπο που είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα.» Σε σχέση με το κριτήριο της επαρκούς γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης λέχθηκαν τα ακόλουθα στη Μιχαηλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφεση αρ. 60/11 ημερ.12.07.16: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων έκαμε αναφορά στην υπόθεση Αθηνούλα Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει ότι κακώς το δικαστήριο στηρίχθηκε στην ένορκη δήλωση του εν λόγω Παπαλαμπριανού, αφού αυτός δεν ήταν παρών στην υπογραφή των συγκεκριμένων επίδικων συμφωνιών. Οι αρχές που τίθενται στην υπόθεση Δημητρίου, (άνω) είναι ορθές. Ο ενόρκως δηλών στην εν λόγω υπόθεση, στήριξε «τη γνώση του» σε ό,τι αποκόμισε από την πείρα του και το Εφετείο υπόμνησε ότι ο τότε ενόρκως δηλών δεν είχε καταδείξει θετική γνώση. Στην υπό εξέταση υπόθεση ο ενόρκως δηλών Παπαλαμπριανού δήλωσε σαφώς ότι γνώριζε τα γεγονότα «θετικά» και επιπροσθέτως, έδωσε στοιχεία ως προς το περιεχόμενο των εγγράφων που αποτελούσαν τη βάση της απαίτησης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνεται το αξιούμενο ποσό. Συνακόλουθα, είμαστε της γνώμης ότι ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ότι οι εφεσίβλητοι είχαν καταδείξει ότι ο ενόρκως δηλών ήταν άτομο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων της υπόθεσης, τονίζοντας επίσης ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση εκ μέρους των εφεσειόντων. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό δεν μπορούσε να προωθηθεί περαιτέρω.» Σχετικά επίσης είναι και τα ακόλουθα αποσπάσματα από την απόφαση ΣΠΗΤΑΛΙΩΤΗΣ κ.α ν. LIBERTY LIFE INSURANCE LTD

(2004)1Β Α.Α.Δ 1113: «Σε αίτηση για συνοπτική απόφαση σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 18, η ένορκη δήλωση μπορεί να υπογραφεί από τον ενάγοντα που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων ή από πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα (or by any other person who can swear positively to the facts). Σε περιπτώσεις εταιρειών ή τραπεζικών οργανισμών η ένορκη δήλωση βασίζεται σε δηλώσεις αξιωματούχων που έχουν αποκτήσει, σύμφωνα με τα καθήκοντα που εκτελούν, τις αναγκαίες γνώσεις για να προβούν στην απαραίτητη ένορκη δήλωση. Όπως ορθά σημειώνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο "από τη στιγμή που ο οργανισμός εξουσιοδοτεί το συγκεκριμένο άτομο να ορκιστεί επί της επαλήθευσης της απαίτησης από τη θέση που του έχει εμπιστευθεί εργοδοτώντας τον, σημαίνει ότι ικανοποιείται το κριτήριο της θετικής γνώσης". ......................................... Όπως έχει λεχθεί από το Δικαστή Buckley L.J. στην Pathè Fréres Cinema Ltd., v. United Electric Theatres Limited [1914] 3 K.B. 1253 (που έχει υιοθετηθεί στην απόφαση Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130), "In the present case the plaintiffs are a company; they cannot swear; somebody must therefore do it for them. The affidavit is made by a clerk in their employ; he describes himself as a clerk of the plaintiffs and in their employ and says that the facts are within his own knowledge; that, in my opinion, brings this affidavit reasonably within the rule. I think the affidavit complies with the requirements of the rule." Σε ελεύθερη μετάφραση, "Στην παρούσα περίπτωση η ενάγουσα είναι εταιρεία· δεν μπορούν να ορκιστούν· κάποιος πρέπει να το κάμει εκ μέρους των. Η ένορκη δήλωση έχει ετοιμασθεί από ένα υπάλληλο της εταιρείας· περιγράφει τον εαυτό του σαν υπάλληλο της ενάγουσας και λέει ότι είναι γνώστης των γεγονότων· αυτό κατά την άποψη μου τοποθετεί την ένορκη δήλωση μέσα στα πλαίσια του κανόνα. Νομίζω ότι η ένορκη δήλωση συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του κανόνα." Περαιτέρω, στη Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (ανωτέρω), η οποία υιοθετήθηκε σε σειρά μεταγενεστέρων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τονίστηκε ότι το κατά πόσο ένα πρόσωπο μπορεί να ορκιστεί θετικά κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, ενώ επισημάνθηκε ότι σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Στην προκείμενη περίπτωση η Αιτήτρια, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (άρθρο 3 του Ν.7(Ι)/98), δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να ορκιστεί και επομένως κάποιος πρέπει να το πράξει για λογαριασμό της. O ΧΧΧ Παπανδρέου αναφέρει ότι κατέχει τη θέση του λειτουργού - λογιστή της Αιτήτριας, είναι υπεύθυνος παρακολούθησης του λογαριασμού της Καθ' ης η αίτηση, ετοίμασε την κατάσταση οφειλομένων ποσών την οποία και υπογράφει (Τεκμήριο Γ) και είναι εξουσιοδοτημένος για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η θέση του ενόρκως δηλούντα ως λειτουργού - λογιστή της Αιτήτριας, το καθήκον του για παρακολούθηση του λογαριασμού της Καθ' ης η αίτηση και η ετοιμασία της κατάστασης των οφειλόμενων ποσών, δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Περαιτέρω, τα Τεκμήρια Α - Γ σχετίζονται άμεσα με την απαίτηση της Αιτήτριας, η οποία υπενθυμίζω ότι αφορά τη διεκδίκηση οφειλόμενου διοικητικού προστίμου. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τη δήλωση του ομνύοντα ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια για να προβεί στην υπό αναφορά ένορκη δήλωση, θεωρώ ότι καθιστούν τον τελευταίο ως πρόσωπο ικανό για να ορκιστεί θετικά σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Δεν παραβλέπω τον λόγο ένστασης ότι η Αιτήτρια δεν προσκομίζει τα πρωτότυπα έγγραφα των Τεκμηρίων Α - Γ (λόγος ένστασης 9). Στις συνεκδικασθείσες εφέσεις ΑΝΤΕΝΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

(2010)1Β Α.Α.Δ 1079, εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα και αποφασίσθηκε ότι για να ενεργοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 34 του Κεφ. 9, θα πρέπει το επίδικο έγγραφο να είναι υπό αμφισβήτηση ως προς την ύπαρξη του. Στην παρούσα περίπτωση διατυπώνεται μεν ως λόγος ένστασης η αμφισβήτηση της έκδοσης των εγγράφων που προσκομίζονται ως Τεκμήρια (λόγος ένστασης 10), όπως ωστόσο προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση o συγκεκριμένος λόγος δεν προβάλλεται ως αμφισβήτηση επί της ουσίας, επί του ότι δηλαδή όντως εκδόθηκαν τα έγγραφα, αλλά ως απόρροια του γεγονότος ότι δεν προσκομίστηκαν τα πρωτότυπα έγγραφα (παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση). Είναι φανερό από το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν αρνείται αυτή καθ' αυτή την ύπαρξη των εγγράφων, αλλά προβάλλει την εν λόγω θέση ως ένα υποθετικό συμπέρασμα το οποίο βασίζει στο ότι δεν προσκομίστηκαν τα πρωτότυπα έγγραφα. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από τους λόγους ένστασης 11 - 13, αλλά και τις παραγράφους 10 - 13 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση όπου η προβαλλόμενη υπεράσπιση της συνίσταται στον ισχυρισμό ότι η αγωγή είναι πρόωρη αφού ουδέποτε έλαβε γνώση της επιστολής ημερ. 04.08.16 και επομένως δεν ξεκίνησε η προθεσμία των 75 ημερών για να μπορέσει να την προσβάλει. Επισημαίνω ότι θα συνιστούσε αντινομία από τη μία να αμφισβητείται η ύπαρξη της επιστολής ημερ. 04.08.16 και από την άλλη να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η αγωγή είναι πρόωρη διότι δεν κοινοποιήθηκε η εν λόγω επιστολή. Όσα αναφέρονται στις δύο προηγούμενες παραγράφους επιβεβαιώνονται και από τη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα οι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση επικεντρώνονται στη μη παραλαβή και γνώση της επιστολής ημερομηνίας 04.08.16 και στο ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος η παρούσα αγωγή καθίσταται πρόωρη. Συνεπώς, στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω θεωρώ ότι δεν αναφύεται οποιοδήποτε πρόβλημα από το γεγονός ότι τα Τεκμήρια Α - Γ δεν κατατέθηκαν σε πρωτότυπη μορφή. Ολοκληρώνοντας την εξέταση των προϋποθέσεων της Δ.18 θ.1(α), παρατηρώ ότι ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν εξόφλησε το αξιούμενο ποσό, καθώς και ότι δεν διαθέτει υπεράσπιση. Συνεπώς, στη βάση των όσων έχουν καταγραφεί πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούνται τα κριτήρια της Δ.18 θ.1(α) και επομένως το βάρος μετατίθεται στην Καθ' ης η αίτηση προκειμένου να δείξει ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι αποκαλύφθηκαν τέτοια γεγονότα που θεωρούνται ικανά για να της επιτραπεί να προβάλει την υπεράσπιση της. Ύπαρξη καλής υπεράσπισης Η Καθ' ης η αίτηση στηρίζει τη θέση της περί ύπαρξης καλής υπεράσπισης σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας αφορά ζήτημα ουσίας και ο δεύτερος νομικά ζητήματα. Ξεκινώ από τον πρώτο πυλώνα (λόγοι ένστασης με αρ. 2, 10 - 13) με τον οποίο προωθείται ο ισχυρισμός ότι η αγωγή είναι πρόωρη, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση δεν έλαβε γνώση και/ή δεν της γνωστοποιήθηκε η επιστολή ημερ. 04.08.16 με την οποία καλείτο να πληρώσει το ποσό των €10.000 ως διοικητικό πρόστιμο. Καταρχάς σημειώνω ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι η επιβολή του επίδικου διοικητικού προστίμου αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Είναι πάνω σε αυτήν τη βάση που η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η αγωγή είναι πρόωρη και ότι επομένως διαθέτει καλή και βάσιμη υπεράσπιση. Η πληροφόρηση επομένως της Καθ' ης η αίτηση για την επιβολή του διοικητικού προστίμου καθίσταται κομβικής σημασίας σε σχέση με την αιτία αγωγής που επικαλείται η Αιτήτρια. Στην ένορκη δήλωση του ΧΧΧ Παπανδρέου επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α και Β αντίγραφα της απόφασης ημερ. 19.07.17 και της επιστολής ημερομηνίας 04.08.16 αντίστοιχα. Επιπρόσθετα, με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 27.12.18 παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της απόδειξης αποστολής μέσω τηλεομοιοτύπου της επιστολής ημερομηνίας 04.08.16 προς την Καθ' ης η αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση από την άλλη, υποστηρίζει ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να καταδεικνύει ότι η επιστολή ημερομηνίας 04.08.16 με την οποία πληροφορείτο για την απόφαση ημερομηνίας 19.07.17 στάλθηκε ή περιήλθε σε γνώση της. Στο σημείο αυτό ανοίγω μία παρένθεση για να επισημάνω ότι η ημερομηνία της επιστολής - Τεκμήριο Β της αίτησης είναι προφανώς λανθασμένη. Τούτο είναι εμφανές, καθώς η επιστολή αναφέρεται στην απόφαση ημερομηνίας 19.07.17 και στη υπόθεση 36/2017

(6). Επομένως, η ημερομηνία της επιστολής (04.08.16) αναγράφηκε εκ λάθους, αφού εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν στις 04.08.16 να γίνεται αναφορά σε απόφαση ημερομηνίας 19.07.

1. Όπως δε προκύπτει από το Τεκμήριο 1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας η ορθή ημερομηνία είναι η 04.08.
2. Το ότι πρόκειται περί λάθους το αναγνωρίζει στην ουσία και η Καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση γίνεται αναφορά σε επιστολή ημερομηνίας 04.08.17 που, ως ήδη ανέφερα, αποτελεί προφανώς την ορθή ημερομηνία του Τεκμηρίου Β. Μετά την πιο πάνω παρένθεση επανέρχομαι στην εξέταση της προβαλλόμενης υπεράσπισης. Παρατηρώ ότι οι προαναφερόμενες θέσεις της Καθ' ης η αίτηση συνιστούν απλώς υπεκφυγές και όχι προβολή θετικών ισχυρισμών ή άρνηση επί της ουσίας. Τούτο διότι δεν αρνείται η Καθ' ης η αίτηση τον ισχυρισμό που προβάλλεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ΧΧΧ Παπανδρέου περί αποστολής της επιστολής μέσω τηλεομοιοτύπου στην Καθ' ης η αίτηση. Αντιθέτως η Καθ' ης η αίτηση περιορίζεται στην προβολή επιχειρημάτων. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με το πρόσωπο στο οποίο ανήκει ο αριθμός τηλεομοιοτύπου στον οποίο στάλθηκε η επιστολή ημερομηνίας 04.08.16, ούτε και ότι ο εν λόγω αριθμός ανήκει στην Καθ' ης η αίτηση. Δεν προβάλλεται όμως θετικός ισχυρισμός που να υποστηρίζει ότι ο εν λόγω αριθμός τηλεομοιοτύπου δεν ανήκει στην Καθ' ης η αίτηση και να τίθεται έτσι υπό αμφισβήτηση η σχετική δήλωση του ΧΧΧ Παπανδρέου. Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί της Καθ' ης η αίτηση δεν ικανοποιούν, κατά την κρίση μου, το κριτήριο της ύπαρξης καλής υπεράσπισης ή της ύπαρξης τέτοιων γεγονότων που να δικαιολογούν την παραχώρηση δικαιώματος υπεράσπισης. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου κ.α και Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Πολ. Έφεση Ε75/13 ημερ. 05.03.19 τονίστηκε ότι στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση το Δικαστήριο μπορεί μέσα από αντικειμενική στάθμιση των γεγονότων να απαντήσει στο ερώτημα αν προβάλλεται καλόπιστη υπεράσπιση. Η αντικειμενική θεώρηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών της Καθ' ης η αίτηση καταδεικνύει ότι αποτελούν απλώς υπεκφυγές οι οποίες δεν ισοδυναμούν με τη διατύπωση συγκεκριμένων γεγονότων επί της ουσίας έτσι ώστε να δικαιολογείται η διεξαγωγή δίκης (Πολ. Έφεση 504/12 Brainvibes Ltd κ.α. και Τράπεζα Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ημερ. 17.05.2018). Ολοκληρώνοντας την αναφορά μου στον πρώτο πυλώνα της υπεράσπισης που επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση σημειώνω και την εξής παράμετρο. Το υστερόβουλο των ισχυρισμών της περί μη πληροφόρησης για την επιβολή του επίδικου διοικητικού προστίμου καταδεικνύεται και από το ότι, στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν έχει προσβληθεί η εν λόγω πράξη ούτε και μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Έρχομαι τώρα στον δεύτερο πυλώνα που αφορά νομικά ζητήματα (λόγοι ένστασης με αρ. 14-16). Η Καθ' ης η αίτηση, όπως ήδη αναφέρθηκε, υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Τούτο διότι σύμφωνα με το άρθρο 41Β

(3)του Ν.7(Ι)/98 σε περίπτωση παράλειψης πληρωμής διοικητικών προστίμων η Αιτήτρια μπορεί να λαμβάνει δικαστικά μέτρα και να εισπράττει το οφειλόμενο ποσό ως αστικό χρέος οφειλόμενο προς τη Δημοκρατία. Ο κανονισμός όμως 48

(1)της Κ.Δ.Π. 10/2000, ο οποίος εκδόθηκε δυνάμει του Ν.7(Ι)/98, προνοεί ότι η Καθ' ης η αίτηση μπορεί να εισπράξει οποιαδήποτε διοικητικά πρόστιμα ως χρέος που οφείλεται στην ίδια και όχι ως χρέος οφειλόμενο προς τη Δημοκρατία. Συνεπώς, εισηγούνται οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση, ο προαναφερόμενος κανονισμός επί του οποίου εδράζει την αξίωση της η Αιτήτρια θεσπίστηκε καθ' υπέρβαση του Ν.7(Ι)/98. Προεκτείνοντας την εισήγηση τους οι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζουν ότι το κατάλληλο πρόσωπο για έγερση της παρούσας αγωγής είναι ο Γενικός Εισαγγελέας εξ ονόματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα προαναφερόμενα νομικά επιχειρήματα δεν μπορούν να προβληθούν ως υπεράσπιση, καθώς εκφεύγουν της καθ' ύλην αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Αφορούν ζητήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου και θα μπορούσαν να προβληθούν μόνο στα πλαίσια προσβολής της διοικητικής πράξης δυνάμει της οποίας επιβλήθηκε το επίδικο διοικητικό πρόστιμο. Το όλο ζήτημα εξετάστηκε στις συνεκδικασθείσες εφέσεις ΑΝΤΕΝΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (ανωτέρω). Οι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση αναφέρονται στην αγόρευση τους στην εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποστηρίζοντας ότι δεν εξετάστηκε το ζήτημα του κατά πόσο ο κανονισμός 48

(1)θεσπίστηκε καθ' υπέρβαση του Ν.7(Ι)/98 και κατ' επέκταση δεν εξετάστηκε το κατά πόσο η Αιτήτρια νομιμοποιείται ή όχι να εγείρει αγωγή στο όνομα της. Με κάθε σεβασμό στην εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Καθ' ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο η προσέγγιση τους ως προς το τι εξετάστηκε στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος οι λόγοι έφεσης 3 και 4 αφορούσαν τη δυνατότητα είσπραξης οποιουδήποτε ποσού από την Αιτήτρια. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα της προαναφερόμενης απόφασης στο οποίο ρητά αναφέρεται ότι θέμα συνταγματικότητας του Ν.7(Ι)/98 και συμβατότητας της εξουσίας της Αιτήτριας δυνάμει του άρθρου 41Β

(3)να λαμβάνει δικαστικά μέτρα αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Δικαστηρίου (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης Τα ίδια ισχύουν και για τους εναπομείναντες λόγους έφεσης 2, 3, 4 και 6 ανωτέρω. Θέμα συνταγματικότητας του Νόμου 7(Ι)/98 και συμβατότητας της εξουσίας της Αρχής, δυνάμει του άρθρου 41(β)

(3)του Νόμου να λαμβάνει δικαστικά μέτρα και να εισπράττει οφειλόμενα προς αυτήν ποσά ως αστικό χρέος, με τα άρθρα 165, 166 και 167 του Συντάγματος και του άρθρου 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, θα μπορούσε να τεθεί μόνο στα πλαίσια αμφισβήτησης της εκτέλεσης διοικητικής πράξης της αρχής να εισπράξει το διοικητικό πρόστιμο ως αστικό χρέος, σύμφωνα με το Νόμο (βλ. απόφαση πλειοψηφίας της Πλήρους Ολομέλειας στην Sigma Radio T.V. Ltd. v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2004)3 Α.Α.Δ. 134 και απόφαση πλειοψηφίας στην Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ. v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2008)3 Α.Α.Δ. 445). Πρόκειται για πράξη δημοσίου δικαίου, η οποία προσβάλλεται μόνο ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εφόσον, όπως υποδείξαμε, είναι το μόνο που έχει αποκλειστική δικαιοδοσία δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Οι διαπιστώσεις και των δύο πρωτόδικων δικαστών επί του σημείου αυτού, είναι ορθές.» Η αποτυχία της Καθ' ης η αίτηση να δείξει ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση, συμπαρασύρει και τον λόγο ένστασης με αρ. 17. Όσον αφορά τον λόγο ένστασης με αρ. 18, παρατηρώ ότι παρέμεινε ατεκμηρίωτος εφόσον δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να δεικνύει ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και αντινομική. Ως εκ των ανωτέρω η Καθ' ης η Αίτηση δεν απέσεισε το βάρος που της αναλογούσε προκειμένου να καταδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση ή ότι συντρέχουν τέτοια γεγονότα που να δικαιολογούν την παραχώρηση του δικαιώματος υπεράσπισης. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης - Καθ' ης η Αίτηση για το ποσό των €10.000 πλέον νόμιμο τόκο από 12.12.2017 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συνοπτική απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο