CHRISTOFOROU ν. Χριστοφόρου κ.α., Αγωγή Αρ. 2364/2017, 9/5/2019

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 592, 597 πως: "Η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτόδικη απόφαση. Η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο της χαρακτήρα μέχρι την τροποποίηση ή ανατροπή της από το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης έχει αναδρομική ισχύ και συνεπάγεται ανάλογα με την περίπτωση την αναδιαμόρφωση της πρωτόδικης απόφασης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιοσύνης. Τη διασφάλιση, αφενός, του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει των καρπών της επιτυχίας του και την εξασφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης". Στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 οι αρχές επαναδιατυπώνονται ως εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης". Στην A.B.P. Holdings Ltd & ΄Αλλου ν. Ανδρέα Κιταλίδη & Άλλων

(1994)1 ΑΑΔ 287, 293 αναφέρεται πως: "Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-

1. Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
2. Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του". Στην Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 591, 594-595 αναφέρεται πως: "... το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής, το οποίο έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα". Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Του Πλοίου S.S. Sapphire Seas,

(2001)1 (B)Α.Α.Δ. 955, 966 γίνεται αναφορά σε αγγλική νομολογία και σημειώνεται ότι: «...Το Δικαστήριο δε διστάζει, υπό ποικιλία μάλιστα περιστάσεων, να αναστείλει τις συνέπειες μιας απόφασης ή ενός διατάγματος για να παρασχεθεί η ευκαιρία να εξετάσει οριστικά κατ' έφεση διαφορά που συνάπτεται με χρηματικό απόθεμα ή άλλη περιουσία. Με τη βασική αιτιολογία πως αν δεν διατηρηθεί ανέπαφο ένα ταμείο μέχρι τέλους, η δικαίωση από το ανώτερο Δικαστήριο δε θα έχει πια σημασία. Με αποτέλεσμα να μένει έκθετη η ιδέα της δικαιοσύνης και να χάνει την αξιοπιστία της.» Το πρώτο εκδοθέν διάταγμα αφορά στην παράδοση στους Εναγόμενους 2, 3, 4, 8 και 9 των συγκεκριμένων εγγράφων. Ανησυχεί η Ενάγουσα ότι εάν επιστραφούν τα έγγραφα οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 8 και 9 μπορεί να τα καταστρέψουν, οπόταν στην περίπτωση επιτυχίας της έφεσης της θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Κατ' αυτό τον τρόπο η πτυχή της έφεσης της που στρέφεται κατά του πρώτου εκδοθέντος διατάγματος θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Περαιτέρω, το Εφετείο θα στερηθεί της δυνατότητας να αναζητήσει και διεξέλθει των εγγράφων, εάν κρίνει τούτο σκόπιμο. Δεν απαιτείται η αναστολή του πρώτου εκδοθέντος διατάγματος ολοκληρωτικά για να διαφυλαχθεί η απόδοση δικαιοσύνης σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης ή για να διασφαλιστεί ότι σε περίπτωση που το Εφετείο επιθυμεί να έχει ενώπιον του τα συγκεκριμένα έγγραφα αυτά θα είναι διαθέσιμα. Εφόσον τα συγκεκριμένα όπως και όλα τα έγγραφα που περισυλλέχτηκαν παραδόθηκαν και στον Πρωτοκολλητή με την αναστολή του εκδοθέντος διατάγματος στην έκταση που αφορά τον Πρωτοκολλητή επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς να εξουσιοδοτείται η διατήρηση από τους υπόλοιπους κατοχής των συγκεκριμένων εγγράφων κάτι στο οποίο κρίθηκε ότι δεν νομιμοποιούνταν. Το δεύτερο εκδοθέν διάταγμα είναι απαγορευτικής φύσης και δεν νοείται η αναστολή της εκτέλεσης του. Το τρίτο εκδοθέν διάταγμα αφορά στην καταχώριση ένορκης δήλωσης όπου να αναφέρονται τα πρόσωπα στα οποία είχαν κοινοποιηθεί ή γνωστοποιηθεί τα συγκεκριμένα έγγραφα και πότε έγινε αυτό καθώς και ποια φυσικά πρόσωπα της δικηγορικής εταιρείας είχαν και έχουν τα συγκεκριμένα έγγραφα στην κατοχή τους. Εγείρεται ζήτημα ότι το διάταγμα αυτό ενδεχομένως παραβιάζει το δικαίωμα της σιωπής και μη αυτοενοχοποίησης της Ενάγουσας και των προσώπων που αναφέρονται στο διάταγμα και ενεργούσαν ως εκπρόσωποι της. Εισηγείται η Ενάγουσα ότι με την αναστολή του διατάγματος η βλάβη των Εναγομένων 2, 3, 4, 8 και 9 θα είναι πολύ περιορισμένη, τυπική και θεωρητική καθότι δεν έχουν άμεση ανάγκη των πληροφοριών. Εννοεί των πληροφοριών που θα εμπεριέχονται στην ένορκες δηλώσεις που διατάχθηκε να καταχωριστούν. Αντίθετα, αναφέρει, εάν δεν ανασταλεί το εκδοθέν διάταγμα τότε οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 8 και 9 θα έχουν την ευχέρεια μέχρι την έκδοση απόφασης στην έφεση να χρησιμοποιήσουν την πληροφόρηση που θα εμπεριέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Το Δικαστήριο δεν κατανοεί γιατί θα πρέπει να υπάρχει συσκότιση σε σχέση με τα πρόσωπα στα οποία τυχόν διοχετεύτηκαν τα συγκεκριμένα έγγραφα. Το διάταγμα Anton Piller εκδόθηκε σε σχέση με συγκεκριμένους σκοπούς. Αυτό είναι εγγενή συστατικό των διαταγμάτων του τύπου αυτού. Ενδεχομένως να έπρεπε να επιβάλλεται εξ υπαρχής και ανεξαρτήτως της διαπίστωσης οιασδήποτε παρέκκλισης από τις διατάξεις του, η ενημέρωση του Δικαστηρίου αλλά και του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδίδεται το διάταγμα Anton Piller, η χρήση που γίνεται αναφορικά με το υλικό που εξασφαλίστηκε με την εκτέλεση του. Δηλαδή ακόμα και αν η Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 24.4.2019 είναι λανθασμένη και τα συγκεκριμένα έγγραφα μπορούσαν να παραληφθούν και να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς που εξουσιοδοτούσε το διάταγμα Anton Piller η Ενάγουσα και οι εκπρόσωποι της παραμένουν υπόλογοι να απαντήσουν σε ποια πρόσωπα τυχόν διοχέτευσαν τα έγγραφα αυτά. Σημειώνεται ότι ο δικηγόρος XXXX Καραίσκος έχει ήδη καταχωρίσει ένορκη δήλωση ημερ. 7.5.2019 σε σχέση με το εκδοθέν διάταγμα. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση του πρώτου εκδοθέντος διατάγματος (παρ.1 στο συνταγμένο διάταγμα) μόνο στην έκταση που αφορά τον Πρωτοκολλητή. Τα έξοδα της Αίτησης, παρά τη μερική επιτυχία της, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 2, 3, 4, 8 και 9 και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. Και για το λόγο ότι κατά την εμφάνιση τους την 6.5.2019 στην Αίτηση οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 8 και 9, μέσω του δικηγόρου τους, δήλωσαν προθυμία να αποδεχτούν εισήγηση του Δικαστηρίου όπως εκδοθεί διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης του πρώτου εκδοθέντος διατάγματος στην έκταση που να αφορά τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο