Πλέϊπελ ν. Lellos A. Marcoulides Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1197/2018, 17/5/2019

(3)η οποία προνοεί ότι στην περίπτωση αιτήσεων κάτω από την Δ.48, θ.8 και 9 που δεν υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση τα γεγονότα πάνω στα οποία εδράζονται πρέπει να δηλώνονται στις αιτήσεις. Η Δ.48 γενικά είναι η διαταγή που αφορά στη διαδικασία για τη σύνταξη, επίδοση και εκδίκαση δευτερογενών αιτήσεων σε αγωγές. Εφαρμόζεται σε όλες και οι πρόνοιες της δεν είναι αναγκαίο να παρατίθενται στη νομική βάση των αιτήσεων. Στη νομική βάση επιβάλλεται να γίνεται αναφορά στη νομοθετική διάταξη ή στον Κανονισμό πάνω στην οποία εδράζεται, όπως αναφέρεται στη Δ.48, θ.1. Στην προκειμένη περίπτωση γίνεται αναφορά στη Δ.19, θ.26 και αυτό είναι αρκετό. Η Δ.19, θ.26 προνοεί ότι (σε μετάφραση): «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Οι Εναγόμενοι εξαιτούνται τη διαγραφή της αναφοράς στην παρ.3 της Έκθεσης Απαίτησης όπου περιγράφεται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι αδέλφια και ότι ήταν και εξακολουθούν να είναι κάτοικοι Λεμεσού. Δεν είναι κατανοητό πώς η πληροφόρηση αυτή, περιγραφική της ταυτότητας των Εναγομένων 2 και 3, μπορεί να είναι σκανδαλώδης, ενοχλητική ή να προκαλεί αμηχανία στους Εναγόμενους. Αλλά ακόμα και αν αυστηρά ομιλούντες μπορεί να είναι αχρείαστη δεν υφίσταται κανένας λόγος για να διαγραφεί. Ο περαιτέρω ισχυρισμός της παρ.3 της Έκθεσης Απαίτησης ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 «. χρησιμοποίησαν την Εναγόμενη 1 Εταιρεία από κοινού και/ή κεχωρισμένως ως μέσο παρανομίας και/ή καταδολίευσης και/ή εκμεταλλεύτηκαν τα εν γνώσει τους εσφαλμένα επίσημα έγγραφα του Κτηματολογίου αναφορικά με το επίδικο Ακίνητο για ανάρμοστο σκοπό, έτσι ώστε να εξαπατήσει τους Ενάγοντες 1, 2 και 3 ως κατωτέρω περιγράφεται», που μπορεί να εμπεριέχει σφάλμα αφού ενδεχομένως αυτό που ο Ενάγοντας θα ήθελε να δικογραφήσει είναι την εξαπάτηση του ιδίου, δεν δικαιολογείται να διαγραφεί. Πρόκειται για θέση του Ενάγοντα και το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι μπορεί να προσβάλλονται ή να αισθάνονται μειωμένοι δεν συνιστά λόγο για τη διαγραφή του ισχυρισμού. Δεν είναι ασύνηθες διάδικοι να αισθάνονται προσβεβλημένοι από τους ισχυρισμούς του αντιδίκου τους οι οποίοι όμως κατά τη δίκη μπορεί και να αποδειχτούν βάσιμοι. Στην παρ.4 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται σε σχέση με τους Εναγόμενους 2 και 3 ότι «. δύνανται να εναχθούν προσωπικά εφόσον τηρούνται οι εξαιρέσεις που ορίζονται από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας μας για άρση του Εταιρικού πέπλου (Lifting the veil).». Το απόσπασμα περιγράφει το νομικό αποτέλεσμα των ισχυριζόμενων γεγονότων και δεν έχει θέση στη δικογραφία που πρέπει να περιορίζεται στα βασικά γεγονότα που συνθέτουν το νομικό αποτέλεσμα το οποίο θα υποστηριχθεί ότι εξάγεται από τα περιστατικά της υπόθεσης. Το απόσπασμα θα πρέπει να διαγραφεί. Οι Εναγόμενοι εξαιτούνται και τη διαγραφή ολόκληρης της παραγράφου 6 της Έκθεσης Απαίτησης γιατί, κατά τη θέση τους, συνιστά μαρτυρία. Στην παράγραφο αυτή ο Ενάγοντας αναφέρεται στους ρητούς όρους αγοραπωλητηρίου εγγράφου που αφορά στην υπόθεση και καταγράφει τέσσερα μέρη του εγγράφου που προδήλως θεωρεί σημαντικά και στα οποία εδράζει την αξίωση του. Τρεις γραμμές από το προοίμιο, τον όρο 2.2 αποτελούμενο από δύο γραμμές, τον όρο 4 αποτελούμενο από οκτώ γραμμές και τον όρο 6 επίσης αποτελούμενο από οκτώ γραμμές. Οποτεδήποτε αξίωση εδράζεται σε σύμβαση ο ενάγοντας οφείλει μετά την αναφορά του στη σχετική συμφωνία να ισχυρίζεται τους ρητούς ή και εξυπακουόμενους όρους της συμφωνίας πάνω στους οποίους εδράζει την αξίωση του. Αυτό έχει πράξει ο Ενάγοντας. Ό,τι δεν χρησιμοποίησε πλάγιο λόγο αλλά άφησε το σχετικό μέρος σε εισαγωγικά δεν σημαίνει ότι αναφέρεται σε μαρτυρία. Ο Ενάγοντας πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία περιέχει τέτοιους όρους και η σχετική μαρτυρία θα είναι, ενδεχομένως, η παρουσίαση του εγγράφου της συμφωνίας κατά τη δίκη, για να αποδείξει ότι είναι ορθός ο ισχυρισμός του ότι η συμφωνία εμπεριείχε τέτοιους ρητούς όρους. Εξαιτούνται ακόμα οι Εναγόμενοι τη διαγραφή από την παρ.8 της Έκθεσης Απαίτησης τoυ επιρρήματος «ευλαβικά» που χρησιμοποίησε ο Ενάγοντας για να χαρακτηρίσει την εκ μέρους του ισχυριζόμενη τήρηση των όρων της συμφωνίας. Συνήθως στη νομική γραφή χρησιμοποιείται η λέξη πλήρως, όμως δεν είναι ζήτημα για το οποίο θα πρέπει το Δικαστήριο να παρέμβει. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η διαγραφή της φράσης «. δύνανται να εναχθούν προσωπικά εφόσον τηρούνται οι εξαιρέσεις που ορίζονται από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας μας για άρση του Εταιρικού πέπλου (Lifting the veil).» από την παρ.4 της Έκθεσης Απαίτησης. Τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος το οποίο να ζητηθεί εντός δύο ημερών. Αντίγραφο της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης να παραδοθεί αυθημερόν με την καταχώριση του στους δικηγόρους των Εναγομένων. Έκθεση υπεράσπισης στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης (και ανταπαίτηση) να καταχωριστεί εντός περαιτέρω 10 ημερών. Παρά τη μερική επιτυχία της Αίτησης το Δικαστήριο είναι της ισχυρής άποψης ότι δεν θα πρέπει να ανταμείψει τους Εναγόμενους με διαταγή εξόδων προς όφελος τους. Ακόμα και η διαγραφή που διατάχθηκε δεν ήταν της μορφής που θα μπορούσε να προκαλέσει ενόχληση ή αμηχανία στους Εναγόμενους, ούτε να παραβλάψει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα τους. Η Αίτηση ήταν αχρείαστη και ενδεχομένως να μπορούσε κάποιος να μπορούσε να διαβλέψει και κακοπιστία ή εσκεμμένη προσπάθεια καθυστέρηση της διαδικασίας. Συνεπώς δεν εκδίδεται οιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα και η κάθε πλευρά θα επωμισθεί τα δικά της. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση διαγραφής περιεχομένου δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο