Donna Union Foundation ν. Koshigi Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 31/2019, 31/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A319 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 31/2019 Μεταξύ: Donna Union Foundation, από Λιχτενστάιν Ενάγουσας v. 1. Koshigi Ltd, από Βρετανικές Παρθένες Νήσους 2. Svoboda Corporation, από Βρετανικές Παρθένες Νήσους 3. Kohuhu Enterprises Ltd, από Λευκωσία 4. Altruco Management Ltd, από Λεμεσό 5. . Άππιου, από Λεμεσό 6. . Belyakov, από Ρωσία 7. Vistra (Cyprus) Ltd, από Λεμεσό 8. Mairaner Ltd, από Βρετανικές Παρθένες Νήσους 9. . Meyer, από Ρωσία 10. . Panait, από Λευκωσία 11. Polnamon Trading & Investments Ltd, από Λευκωσία 12. Lenka Investments Ltd, από Βρετανικές Παρθένες Νήσους 13. . Tyndik, από Ρωσία 14. . Melton, από Λεμεσό 15. . Μιχαήλ, από Λεμεσό 16. . Spall, από Λεμεσό 17. . Terry, από Λεμεσό 18. Rive Gauche Group (Cyprus) Ltd, από Λευκωσία 19. Ulybka Investments Ltd, από Λευκωσία 20. . Georgiou, από Λευκωσία 21. Bandonin Holdings, από Λευκωσία 22. . Kostygin, από Ρωσία 23. . Meyer, από Ρωσία 24. . Katyrov, από Ρωσία 25. ATS Services Ltd, από Λευκωσία 26. DM Services Ltd, από Λευκωσία 27. Zoulian Consultants Ltd, από Λευκωσία 28. . Chadjinicolaou, από Λεμεσό 29. Lenaro Investments S.A., από Παναμά 30. . Skigin, από Ελβετία 31. Financial Genius Group Ltd, από Σεϋχέλλες Εναγομένων Αίτηση των Εναγομένων 9 και 23 ημ. 8.2.19 για παραμερισμό διατάγματος επίδοσης και επίδοσης Ημερομηνία: 31 Μαΐου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 9 και 23 - Αιτητές: κ. Σ. Παύλου με κα Α. Ζερβού για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης Αίτηση: κ. Σ. Πίττας για Σωτήρης Πίττας & Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι 9 και 23 - Αιτητές ζητούν διατάγματα με τα οποία να παραμερίζεται και ή ακυρώνεται (
- i)το διάταγμα ημ. 18.1.19 για υποκατάστατη επίδοση σε αυτούς της μονομερούς αίτησης για προσωρινά διατάγματα ημ. 9.1.19, της αίτησης ημ. 18.1.19 και του διατάγματος ημ. 18.1.19 καθώς επίσης και των μεταφράσεων αυτών στα Αγγλικά στον δικηγόρο κ. Σ. Παύλου, διευθύνοντα συνέταιρο της δικηγορικής εταιρείας Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και (
- ii)η ως άνω υποκατάστατη επίδοση. Ζητούν περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία που αφορά τους Εναγόμενους 9 και 23 στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημ. 9.1.19 και ή της Αγωγής. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΧΗ (εφεξής «ο ΧΗ»), δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Βασικός άξονας του περιεχόμενου της ένορκης δήλωσης του ΧΗ είναι πως · η Καθ΄ ης δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων στη μονομερή αίτηση ημ. 9.1.19 · το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση παραβιάζει τις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης (Ν.40/82)και της Συνθήκης μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (Ν.172/86) · η Καθ΄ ης δεν προέβη σε οποιεσδήποτε προσπάθειες για προσωπική επίδοση στο εξωτερικό πριν αιτηθεί υποκατάστατη επίδοση. Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται στα ακόλουθα: 1. Το διάταγμα ημ. 18.1.19 ορθώς εκδόθηκε και η επίδοση έγινε καθόλα νόμιμα. 2. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάζει τρόπο επίδοσης εντός των πλαισίων των δικονομικών θεσμών δεν αναιρείται από την ύπαρξη οποιασδήποτε διεθνούς ή διμερούς Σύμβασης η οποία δεν εφαρμόζεται κατ΄ αποκλειστικότητα ή εξαντλητικά. 3. Η φύση της μονομερούς αίτησης επέβαλλε τη γρήγορη πληροφόρηση των Αιτητών και επομένως το Δικαστήριο δικαιολογημένα εξέδωσε το διάταγμα. 4. Η μέθοδος επίδοσης ήταν επιτυχής εφόσον οι Αιτητές έλαβαν πλήρη γνώση της αίτησης. 5. Η Καθ΄ ης, κατά το στάδιο καταχώρισης της αίτησης ημ. 9.1.19, ενήργησε με καλή πίστη και προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων. Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση ημ. 9.1.19, που συνοδεύει την αίτηση ημ. 9.1.19, της κας ΜΠ (εφεξής «η ΜΠ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ΄ ης, καθώς επίσης συνοδεύεται και από δύο επιπρόσθετες ένορκες δηλώσεις της ΜΠ. Στην πρώτη η ΜΠ επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης και στη δεύτερη αναφέρει τις προσπάθειες και τελικώς την επίτευξη της επίδοσης στους υπόλοιπους Εναγόμενους 1, 2, 8, 12 και 22, στους οποίους αφορούσε επίσης η αίτηση ημ. 9.1.19. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις και κάποιες επιπρόσθετες προφορικές εισηγήσεις και από τις δύο πλευρές. Στα πλαίσια της αγόρευσης του δικηγόρου των Αιτητών εγείρεται ως πρώτο ζήτημα το ότι από τη στιγμή που η αίτηση ημ. 9.1.19 περιείχε αιτητικό μόνο για υποκατάστατη επίδοση, δεν ήταν αναγκαία η προβολή ισχυρισμών περί ύπαρξης καλής εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εξετάσει τέτοιο ζήτημα στα πλαίσια της συγκεκριμένης αίτησης. Ο δικηγόρος της Καθ΄ ης στη δική του αγόρευση αναφέρεται αποκλειστικά στη Δ.5 θ.9 και στη Δ.5Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως τις κατ΄ εξοχήν δικονομικές πρόνοιες που διέπουν το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης και την αίτηση ημ. 9.1.19. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου, στον οποίο το Δικαστήριο δύναται να ανατρέξει και λάβει γνώση (βλ. Γεωργίου v. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938), και όπως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, προκύπτουν τα ακόλουθα: 1) Με την καταχώριση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου η Καθ΄ ης καταχώρισε μονομερή αίτηση ημ. 9.1.19 για την έκδοση, μεταξύ άλλων, προσωρινών διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3, 8, 9, 11, 12, 18, 19 και 21-
- Το Δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της αίτησης διέταξε την επίδοση αυτής. 2) Με μονομερή αίτηση ημ. 18.1.19 η Καθ΄ ης ζητούσε άδεια και ή διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 1, 2, 8 και 12 της ειδοποίησης του κλητηρίου, της μονομερούς αίτησης ημ. 9.1.19, της αίτησης ημ. 18.1.19 και του διατάγματος ημ. 18.1.19, και άδεια και ή διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 22-23 της μονομερούς αίτησης ημ. 9.1.19, της αίτησης ημ. 18.1.19 και του διατάγματος ημ. 18.1.
- 3) Στις 18.1.19 το Δικαστήριο εξέδωσε, μεταξύ άλλων, διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 23, των ως άνω εγγράφων, συνοδευόμενα από Αγγλικές μεταφράσεις, μέσω του δικηγόρου κ. Σ. Παύλου. 4) Στις 23.1.19 η Καθ΄ ης καταχώρισε μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε διατάγματα για υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου, της αίτησης ημ. 23.1.19 και του διατάγματος ημ. 23.1.19, στους Εναγόμενους 6, 9, 13, 22-24 και 29-
- 5) Στα πλαίσια της αίτησης ημ. 23.1.19, την 1.2.19 το Δικαστήριο εξέδωσε μεταξύ άλλων, διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 23, των ως άνω εγγράφων, στις εκεί αναγραφόμενες διευθύνσεις στη Ρωσία, δια της διαδικασίας που καθορίζει η Σύμβαση της Χάγης, ήτοι μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας ως της αρμόδιας αρχής. Όπως φαίνεται από τον τίτλο του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου και είναι κοινώς παραδεκτό, η παρούσα Αγωγή στρέφεται εναντίον ημεδαπών και αλλοδαπών Εναγομένων στη βάση (α) συνωμοσίας και ή δόλου και ή απάτης εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 με σκοπό την αποστέρηση της Καθ΄ ης από τη δυνατότητα είσπραξης του ποσού που επιδικάστηκε υπέρ της δυνάμει διαιτητικής απόφασης του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου, (β) υποκίνησης από τους Εναγόμενους 3-24 και 28-31 ως προς τη μη εκτέλεση της εν λόγω απόφασης από τους Εναγόμενους 1 και 2 και (γ) συνωμοσίας μεταξύ των Εναγομένων 1-24 και 28-31 ως προς τη δόλια μεταβίβαση μετοχών μεταξύ διαφόρων Εναγομένων εταιρειών, με σκοπό την αποστέρηση της Καθ΄ ης από του να εισπράξει το ποσό της διαιτητικής απόφασης. Λόγω του ότι στο κλητήριο περιλαμβάνονται Εναγόμενοι εντός δικαιοδοσίας, δεν ήταν αναγκαία η λήψη άδειας για σφράγιση του κλητηρίου - βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1121 και Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού κ.ά.
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 273. Με το υπό κρίση διάταγμα δόθηκε άδεια μόνο για υποκατάστατη επίδοση των εκεί αναφερόμενων εγγράφων στους Αιτητές, οι οποίοι είναι σύζυγοι και διαμένουν στη Ρωσία. Το ζήτημα της επίδοσης στο εξωτερικό διέπεται από τη Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τη Δ.6 θ.4, κάθε αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας θα πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι ο ενάγων έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipmet Sarl
(1993)1 A.A.Δ. 762: «Η διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης) εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κάτοικου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, υποδηλώνει ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος [βλ. Sekavin S.A. ν. Ship "PLATON CH."
(1987)1 C.L.R. 297. Η απόφαση αναφέρεται στον Κ.24 των Θεσμών Ναυτοδικείου. Τα ίδια ισχύουν και για διατάγματα που εκδίδονται βάσει της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας].» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Το θέμα της επίδοσης ρυθμίζεται από τη Δ.5 θ.1
(1)και
(2)και τη Δ.51 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ η Δ.5 θ.9 και η Δ.5Α ρυθμίζουν το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης. Λόγω του ότι οι Αιτητές στην παρούσα είναι πρόσωπα που διαμένουν στο εξωτερικό, θα έπρεπε πρώτα να είχε ληφθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και ακολούθως άδεια για υποκατάστατη επίδοση. Και τούτο, καθότι η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι αυτή με την οποία ο εναγόμενος υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να καθίσταται πλέον δυνατή η υποκατάστατη επίδοση είτε εκτός είτε εντός δικαιοδοσίας. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου βρίσκει έρεισμα στην υπόθεση Φραγκέσκου κ.ά. v. Γρηγορίου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765 και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Στη Philippou (πιο πάνω) ο εναγόμενος ήταν κάτοικος Αυστραλίας. Είχε εξασφαλισθεί, δυνάμει της Δ.9 θ.5, άδεια για υποκατάστατη επίδοση αίτησης για διατροφή της συζύγου του και των τριών ανηλίκων τέκνων του με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση του στην Αυστραλία. Δεν είχε όμως εξασφαλισθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπως προβλέπεται από την πιο πάνω Δ.
- Κατά την ακρόαση της αίτησης ο καθ' ου η αίτηση υποστήριξε ότι το δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση και ότι η αίτηση δεν του είχε επιδοθεί δεόντως. Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε τις θέσεις του. Στην έφεση το Εφετείο έθεσε το εξής ερώτημα: "Εφόσον δεν είχε επιδιωχθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μπορούσε να επιτραπεί υποκατάστατη επίδοση;". Το Εφετείο έδωσε αρνητική απάντηση στο ερώτημα. Έκρινε ότι: "Η Δ.6 δεν συνεπάγεται ένα απλό θέμα διαδικασίας αλλά επέκταση της δικαιοδοσίας. Δεν μπορεί να γίνει υποκατάστατη επίδοση εντός της δικαιοδοσίας εάν, κατά το χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου, δεν μπορούσε κατά το νόμο να επιτευχθεί έγκυρη προσωπική επίδοση γιατί ο εναγόμενος δε βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας (Porter v. Freudenberg [1915] 1 K.B. 857, 887-888)." Αφού έκαμε αναφορά στη Myerson (πιο πάνω), στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια, το Εφετείο κατέληξε ως εξής: "Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής καλώς εγνώριζε ότι ο καθ' ου η αίτηση ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος αλλά δεν έκαμε χρήση της Δ.
- Η επίδοση της κλήσης με υποκατάστατη επίδοση στην παρούσα υπόθεση με διάταγμα δυνάμει της Δ.5 θ.9 δεν ήταν απλώς παράτυπη αλλά άκυρη." Βλέπουμε λοιπόν πως ο μοναδικός λόγος της πιο πάνω κατάληξης του Εφετείου ήταν η παράλειψη της αιτήτριας να εξασφαλίσει άδεια για επίδοση της αίτησης εκτός δικαιοδοσίας, δυνάμει της Δ.
- Στη Myerson (πιο πάνω) ο ενάγων πέτυχε υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας σε εναγόμενο που βρισκόταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο της έκδοσης του. Ο ενάγων δεν είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας, δυνάμει της Αγγλικής Δ.11 θ.1 η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.6 και όπως παρατηρείται στην απόφαση του Εφετείου (σελ. 1392) θα ήταν αμφίβολο κατά πόσο θα μπορούσε να εξασφαλίσει τέτοια άδεια γιατί οι επίδικες πράξεις είχαν λάβει χώραν εκτός δικαιοδοσίας. Το Εφετείο έκρινε ότι (βλ. σύνοψη της απόφασης στη σελ. 1390): . Σε μετάφραση: "(Απόφαση Waller και Eveleigh - Παρόλο ότι η Δ.65 θ.4
(1)χορήγησε διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση οσάκις ο εναγόμενος βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος αυτή ήταν διακριτική ευχέρεια η οποία έπρεπε να ασκείται με τρόπο που θα απέφευγε τη σύγκρουση με τη Δ.11 θ.
- και εφόσο ο εναγόμενος βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας και η υπόθεση δεν ήταν μια από τις υποθέσεις που καταγράφονται στη Δ.11 θ.1 δεν μπορούσε να διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση. Απόφαση Lord Denning, M.R.: Εφόσο ο εναγόμενος βρισκόταν εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορούσε να διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση." Παρατηρούμε ότι και στην Myerson (πιο πάνω) αυτό που οδήγησε στην ακύρωση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση ήταν η αποφυγή σύγκρουσης με τη Δ.11 θ.1, η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.
- Στο Supreme Court Practice 1999, σελ. 1293, υποδεικνύεται με αναφορά στην Western etc. Building Society v. Rucklidge [1905] 3 Ch. 472 ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση σε πρόσωπο εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά μπορεί να είναι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, και με αναφορά στην Myerson (πιο πάνω), υποδεικνύεται - στην ίδια σελίδα - ότι η σχετική διακριτική ευχέρεια πρέπει να ασκείται με τρόπο που θα αποφεύγει σύγκρουση με τη Δ.11 θ.
- Στο Annual Practice, 1960, σελ. 1977, με αναφορά στις υποθέσεις Fry v. Moore [1889] 23 Q.B.D. 395, Wilding v. Bean [1891] 1 Q.B. 100, De Bernales v. New York Herald [1893] 2 Q.B. 97 και Worcester City Banking Co. v. Firbank [1894] 1 Q.Β. 784 υποδεικνύεται ότι αν ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος και δεν είχε δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Η Western etc Building Society (πιο πάνω) έτυχε εφαρμογής στην Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36 (απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε) στην οποία υποδείχθηκε (βλ. σελ. 40): "Όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός δικαιοδοσίας αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας (Βλ. Ford v. Shephard [1885] 34 W.R. 63 και Western etc., Building Society v. Rucklidge [1905] 2 Ch. D., 472)." Αναφορικά με το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης στην Karim (πιο πάνω) υποδείχθηκε ότι "το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου (Βλ. THE ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p. 133-134)". Όπως έχει ήδη αναφερθεί κύριο νομικό έρεισμα της εισήγησης του ευπαίδευτου συνήγορου των εφεσειόντων ήταν οι αποφάσεις στις υποθέσεις Philippou και Myerson (πιο πάνω). Έχουμε την σαφή άποψη ότι οι υποθέσεις εκείνες διακρίνονται από την παρούσα γιατί σ' εκείνες τις υποθέσεις δεν είχε προηγηθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Θεωρούμε ότι μόνο μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Μετά από την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Είχαν, επομένως, θεμελιωθεί οι προϋποθέσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σε τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να επιτευχθεί επίδοση με υποκατάστατη επίδοση τόσο εντός όσο και εκτός της δικαιοδοσίας (Βλ. Western etc. Building Society και Karim, πιο πάνω).» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές, δεν χωρεί αμφιβολία πως η έκδοση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 23, οι οποίοι διαμένουν στη Ρωσία, χωρίς να είχε προηγηθεί η έκδοση διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν θεμελίωσε τις προϋποθέσεις υπαγωγής τους στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων ούτως ώστε να ήταν δυνατή η υποκατάστατη επίδοση σε αυτούς εντός της δικαιοδοσίας. Αξίζει να σημειωθεί πως ούτε και το μεταγενέστερο διάταγμα ημ. 23.1.19 αφορούσε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας παρά μόνο υποκατάστατη επίδοση. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, αυτή η παράλειψη δεν αποτελεί απλή παρατυπία αλλά οδηγεί σε ακυρότητα, καθότι η Δ.6 δεν αφορά σε απλό θέμα διαδικασίας αλλά σε επέκταση της δικαιοδοσίας, χωρίς την οποία δεν δύναται να διενεργηθεί καλή υποκατάστατη επίδοση. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, προκύπτει πως δεν έπρεπε να ζητηθεί το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 23, το οποίο είναι άκυρο για τον λόγο ότι δεν είχε προηγηθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, με την οποία αυτοί θα υπάγονταν στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου καθορίζει και την πορεία της Αίτησης, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η ενασχόληση με τους λόγους ένστασης ή τα υπόλοιπα θέματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ως εκ τούτου εκδίδονται διατάγματα με τα οποία παραμερίζονται και ακυρώνονται: (
- i)το διάταγμα ημ. 18.1.19 για υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 23 της μονομερούς αίτησης για προσωρινά διατάγματα ημ. 9.1.19, της αίτησης ημ. 18.1.19 και του διατάγματος ημ. 18.1.19 καθώς επίσης και των μεταφράσεων αυτών στα Αγγλικά στον δικηγόρο κ. Σ. Παύλου, διευθύνοντα συνέταιρο της δικηγορικής εταιρείας Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, και (
- ii)η ως άνω υποκατάστατη επίδοση. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 9 και 23 - Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, συν Φ.Π.Α. και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.) ......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο