← Κύπρος

ADAMOU CONSTRUCTIONS AND MAINTENANCE LIMITED κ.α. ν. ΣΤΑΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2873/12, 31/5/2019

ADAMOU CONSTRUCTIONS AND MAINTENANCE LIMITED κ.α. ν. ΣΤΑΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2873/12, 31/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A321 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2873/12 Μεταξύ:

  1. ADAMOU CONSTRUCTIONS AND MAINTENANCE LIMITED
  2. XXXX ΑΔΑΜΟΥ Εναγόντων και
  3. XXXX ΣΤΑΥΡΟΥ, από τη Λεμεσό
  4. XXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, από τη Λεμεσό Εναγομένων ---- Ημερομηνία: 31 Μαΐου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Α. Τιμοθέου. Για τους Εναγόμενους: κος Π. Κονταξής. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από τις εναγόμενες ποσό €4.900.- πλέον Φ.Π.Α., πλέον παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για τη φραστική επίθεση της εναγόμενης 1 προς τον ενάγοντα
  5. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η ενάγουσα εταιρεία και ο διευθυντής της ενάγοντας 2, οι οποίοι ασχολούνται με οικοδομικές εργασίες, συμφώνησαν με την εναγόμενη 1, θυγατέρα της εναγόμενης 2, και την εναγόμενη 2, οι οποίες διαμένουν στην οικεία επί της οδού |XXXX 44, με τον αρραβωνιαστικό της εναγόμενης 1, να προβούν σε διάφορες οικοδομικές εργασίες. Κατά την εκτέλεση των εργασιών προέκυψαν πρόσθετες εργασίες από εντολές των εναγομένων 1 και 2, οι οποίες αναφέρονται στην παρ. 7 της έκθεσης απαίτησης. Το ποσό το οποίο οφείλουν οι εναγόμενες για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών, ανέρχονται στο ποσό των €4.900.- πλέον Φ.Π.Α. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών οι εναγόμενες ουδέν ποσό πλήρωσαν και όταν ο ενάγοντας 2 ζήτησε από την εναγόμενη 1 πληρωμή, η τελευταία τον έβρισε. Με την τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους οι εναγόμενες, ισχυρίζονται ότι αγνοούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο την ύπαρξη της ενάγουσας 1 και αρνούνται ότι προέβησαν μαζί της σε συμφωνία. Η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι συμφώνησε με τον ενάγοντα 2, ο οποίος την 27.4.12 υπέβαλε σ' αυτήν γραπτή προσφορά για την εκτέλεση εργασιών συνολικού ποσού €3.355.- χωρίς Φ.Π.Α. Ο ενάγοντας 2, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων τοποθέτησε λανθασμένα τα φάδια, το μπετόν και τα κεραμικά, με αποτέλεσμα το νερό να μην βγαίνει έξω στο δρόμο και απαιτείται η αφαίρεση των κεραμικών με δαπάνη €790.- Ισχυρίζεται επίσης ότι ενώ ο ενάγοντας προέβλεψε και χρέωσε 3 σκιπ για €180.- χρησιμοποίησε μόνο
  6. Καταλογίζεται επίσης στον ενάγοντα 2 ότι σκέπασε τον μετρητή νερού με μπετόν και η αποκάλυψη του θα κοστίσει €150.-. Ισχυρίζεται επίσης ότι μετά από επιμονή του ενάγοντα 2 την έπεισε να χαλάσει το στέγαστρο ενώ σκοπός του ήταν να επωφεληθεί από την αξία του σιδέρου, ενώ θα ήταν καλύτερα να παρέμενε το στέγαστρο. Ως δικογραφείται στην παρ. 14, οι εναγόμενες παραδέχονται ότι ο ενάγοντας 2 προέβη σε κάποιες άλλες επιπρόσθετες εργασίες, όπως το μπογιάτισμα των καγκέλων, το χρώμα των οποίων όμως άλλαξε γιατί δεν ήταν όπως έλεγε ότι θα ήταν, αλλά θα ήταν χωρίς χρέωση. Ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι οι πρόσθετες εργασίες που έγιναν, ο ενάγοντας 2 συμφώνησε να πληρωθεί μόνο το ποσό των €350.- και οι εναγόμενες αρνούνται το ποσό το οποίο αξιώνουν γι' αυτές οι ενάγοντες. Από τις πρόσθετες εργασίες οι εναγόμενες, ισχυρίζονται επίσης ότι οι εργασίες που αφορούσαν την αφαίρεση πλακών και μπετόν του πεζοδρομίου, έγιναν για να διορθωθεί λάθος των εναγόντων. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο ενάγοντας 2 πληρώθηκε σε μετρητά το ποσό των €2.700.- σε διάφορες ημερομηνίες, γεγονός το οποίο ο ενάγοντας 2 παραδέχθηκε ενώπιον δικηγόρου. Οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι σύμφωνα με προσφορά η οποία ετοιμάστηκε από εργολάβο χρειάζεται το ποσό των €3.848,10σ για την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και αξιώνουν το ποσό αυτό με την Ανταπαίτηση τους. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση τους οι ενάγοντες επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης. Η απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικαστήκαν μετά από κοινή δήλωση των συνηγόρων. Προς υποστήριξη της υπόθεσης των εναγόντων, μαρτυρία έδωσε ο ενάγοντας 2, ο οποίος είναι και διευθυντής της ενάγουσας 1, η οποία είναι κατασκευαστική εταιρεία (τεκμήριο 1). Σύμφωνα με το μάρτυρα, εκτέλεσε εργασίες για λογαριασμό των εναγομένων 1 και 2 το 2012, σύμφωνα με προσφορά την οποία έδωσε στην 2η εναγόμενη, μητέρα της 1ης εναγόμενης. Κατά την εκτέλεση του έργου, όπως είπε, προέκυψαν πρόσθετες εργασίες οι οποίες συμφωνήθηκαν και εκτελέστηκαν, σύμφωνα με την προσφορά τεκμήριο
  7. Η προσφορά όπως είπε ζητήθηκε από την 1η εναγομένη την οποία γνώριζε από το δικηγορικό γραφείο το οποίο εργαζόταν και στη συνέχεια προέβηκε σε περαιτέρω συζητήσεις με την εναγόμενη
  8. Οι εναγόμενες, υποστήριξε, αποδέχτηκαν τις προσφορές αυτές και η 2η εναγόμενη τον παρακαλούσε να κάνει καλύτερες τιμές λόγω του ότι είναι του γραφείου ευημερίας. Υποστήριξε ότι η ενάγουσα 1 εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α. και θα χρεωνόταν εις το ποσό της προσφοράς Φ.Π.Α., αρνούμενος ότι δεν είχε συμφωνηθεί η πληρωμή Φ.Π.Α., ως ισχυρίζονται οι εναγόμενες. Εξήγησε τις εργασίες οι οποίες έγιναν, λέγοντας ότι ο δρόμος έχει κλίση προς την οικεία και εισέρχονταν νερά και δεν υπήρχε καθόλου πεζοδρόμιο. Ο ίδιος του προέβηκε σε εξωτερικές εργασίες όπως περιγράφονται στην προσφορά, εκτός από την τοποθέτηση του νάιλον το οποίο δεν τοποθέτησε για καλύτερη συγκόλληση του μπετόν και αφαιρέθηκε από το ποσό της προσφοράς το ποσό των €70.- Μετά την εκτέλεση των εργασιών ζητήθηκαν πρόσθετες εργασίες από τις εναγόμενες, όπως για παράδειγμα να μπογιατιστεί με άλλο χρώμα το κάγκελο, όπου η εναγόμενη 1 επέλεξε άλλο χρώμα μετά όπου αυτό είχε μπογιατιστεί. Κατέθεσε ως τεκμήρια 4-7, αποδείξεις για την αγορά υλικών, τα οποία όπως είπε χρησιμοποιήθηκαν για τις εργασίες οι οποίες είχαν συμφωνηθεί. Εις ότι αφορά την χρέωση για τα σκιπ, ανέφερε ότι κατά την ημέρα όπου γινόταν η εκσκαφή πήρε φορτηγό το οποίο φορτωνόταν με τα υλικά από την εκσκαφή, ενώ άφησε ένα σκιπ στο χώρο για να χρησιμοποιείται μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών. Αναφορικά με τον μετρητή, αποτέλεσε θέση του ότι ζήτησε από την 2η εναγόμενη να ενημερώσει την υδατοπρομήθεια για να μετακινήσει τον μετρητή, η οποία του ανέφερε ότι θα το διευθετούσε. Ανέφερε τέλος, ότι δεν πληρώθηκε ούτε σεντ από τις εναγόμενες ενώ όταν τους ζήτησε τελευταία φορά πληρωμή, αυτές τον έβρισαν. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι ο ίδιος ήταν πρόθυμος και τους ζήτησε να διορίσουν ανεξάρτητο εκτιμητή, με τη δέσμευση του ότι θα δεχόταν το αποτέλεσμα του ενώ οι εναγόμενες δεν αποδέχτηκαν την εισήγηση αυτή. Αντεξεταζόμενος, τέθηκε σ' αυτόν ότι η συμφωνία έγινε μόνο με την 2η εναγόμενη, θέση του μάρτυρα προς τούτο αποτέλεσε ότι οι οδηγίες λαμβάνονταν και από τις δυο ενώ του ζητήθηκε να γίνουν οι εργασίες από την 1η εναγόμενη η οποία του ζήτησε να αναγράψει στην προσφορά το όνομα της μητέρας της. Εκτενέστερα θα αναφερθώ στη μαρτυρία του κατά την αξιολόγηση της. Από πλευράς εναγομένων, μαρτυρία έδωσε η 2η εναγόμενη, η οποία κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Α. Όπως αναφέρει σε αυτήν, η ίδια της διαμένει στην ανώγειο κατοικία ενώ η θυγατέρα της (εναγόμενη 1) στην ισόγεια κατοικία, με τον τότε αρραβωνιαστικό της, η οποία είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Η προσφορά η οποία ετοιμάστηκε από τον ενάγοντα 2, τον οποίο γνώρισε η κόρη της μέσω του δικηγορικού γραφείου εις το οποίο εργαζόταν, δεν υπογράφηκε από την ίδια. Αποτέλεσε θέση της ότι ο ενάγοντας 2 της ανέφερε ότι δεν θα ζητούσε Φ.Π.Α. για να της κάνει καλύτερη τιμή. Συμφωνήθηκε, όπως είπε, μεταξύ τους ότι θα πλήρωνε προκαταβολή €1.000.- όταν θα ξεκινούσε τις εργασίες, όπως και έγινε. Ξεκίνησαν οι εργασίες Σάββατο και τον πλήρωσε €1.000 μετρητά στην παρουσία του γαμπρού και της κόρης της. Την ερχόμενη Τετάρτη της ζήτησε ακόμα €1.000.- για να αγοράσει υλικά τα οποία του έδωσε την Πέμπτη το πρωί σε μετρητά στην παρουσία του γαμπρού της και την ίδια ημέρα της ζήτησε ακόμα €1.000.- και του έδωσε €700.- στην παρουσία πάλι του γαμπρού της. Δεν πήρε απόδειξη για τα ποσά εφόσον υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ τους και ο ίδιος του δεν θα δήλωνε τα ποσά αυτά. Υποστήριξε ότι την πρώτη προσφορά την παρέδωσε ο ενάγοντας 2 στην ίδια και τη 2η με τις έξτρα εργασίες την έδωσε ο ενάγοντας 2 στο γραφείο του κου XXX Ερωτοκρίτου, την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 10, ενώ ουδέποτε έλαβε την προσφορά τεκμήριο
  9. Κατά τη διάρκεια των εργασιών προέκυψαν έξτρα εργασίες τις περισσότερες όπως της είπε δεν θα χρέωνε, ενώ η ίδια του ανέφερε ότι δεν είχε άλλα χρήματα. Αναφορικά με τα μπογιάτισμα των καγκέλων, υποστηρίζει ότι ο ενάγοντας 2 ουδέποτε τους πήρε χρωματολόγιο, ενώ η συμφωνία για τα κάγκελα έγινε προφορικά με την εναγόμενη 1 και το γαμπρό της που ήταν δικό της το σπίτι και δεν αφορούσε την ίδια. Υποστήριξε ότι η κόρη της ήθελε να γίνουν μαύρα τα κάγκελα ενώ ο ενάγοντας 2 της εισηγήθηκε να βαφτούν με άλλο χρώμα. Όταν μπογιατίστηκε δεν άρεσε το χρώμα στην εναγόμενη 1 και τα έβαψε μαύρα. Το ποσό των €300.- το οποίο χρέωσε, πληρώθηκε από την κόρη της και τον γαμπρό της. Υποστηρίζει ότι ενώπιον του δικηγόρου κου Ερωτοκρίτου, ο ενάγοντας 2 παραδέχθηκε ότι πήρε €2.700 αλλά ανέφερε ότι εάν δεν του πλήρωνε €1.010 της έξτρα εργασέις θα αρνείτο ότι πήρε €2.700.- Η ίδια της πρότεινε να πληρώσει €500.-για το υπόλοιπο της προφοράς και για τα έξτρα ακόμα €350.- νοουμένου ότι θα επιδιόρθωνε της κακοτεχνίες, αλλά διαφώνησαν μεταξύ τους. Διαφώνησε με τις έξτρα εργασίες ως αναφέρονται στο τεκμήριο 3, υποστηρίζοντας ότι είναι υπερτιμολογημένες, ως λεπτομερώς περιγράφει στην παρ. 13 της δήλωσης της. Στη συνέχεια όπως είπε, ετοιμάστηκε προσφορά/εκτίμηση των κακοτεχνιών και ελλείψεων τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήριο 13 και
  10. Κατέθεσε τέλος ως τεκμήρια 11 και 12 επιστολές οι οποίες ανταλλαγήκαν μεταξύ των τότε δικηγόρων των διαδίκων. Αντεξεταζόμενη, αμφισβητήθηκε, μεταξύ άλλων ότι το τεκμήριο 10 είναι έγγραφο το οποίο ετοίμασαν οι ενάγοντες, εφόσον δεν φαίνεται σ' αυτό ούτε το όνομα της εταιρείας. Εις ότι αφορά το συμβάν όπου ο ενάγοντας 2 τις έβρισε ως ισχυρίζεται, ανέφερε ότι την μια φορά έγινε καταγγελία στην Αστυνομία και θα παρουσιάσει μαρτυρία από την Αστυνομία. Κατά τα λοιπά, υποστήριξε ότι υπάρχουν κακοτεχνίες, εξηγώντας αυτές, αν και όπως είπε δεν κατέχει τεχνικές γνώσεις. Τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης παρουσιάστηκε ο κος XXX Τύλληρος ο οποίος εξήγησε τα όσα καταγράφει στα τεκμήρια 13 και 14, τα οποία ετοίμασε μετά από επίσκεψη στο ακίνητο την 7.9.13 και 7.9.
  11. Δεν ετοίμασε όπως είπε εκτίμηση, αλλά προσφορά για την αξία των εργασιών οι οποίες πρέπει να γίνουν. Στη μαρτυρία του θα αναφερθώ εκτενέστερα πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Πιο πάνω, έχω καταγράψει συνοπτικά το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα, ενώ κατά την έκδοση της Απόφασης μου έλαβα υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας ως αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας των οποίων δεν γίνεται μικροσκοπικά αλλά συνολικά, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Όπως επίσης έχει λεχθεί στην υπόθεση ΕΤΑΙΡΕΙΑ GP MICHAELIDES SONS (ESTATES) LTD ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ GP MICHAELIDES ESTATES LTD ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ M S CLIMATHERM MECHANICAL LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A156, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2011, 3/4/2018: «Το κριτήριο της αξιολόγησης είναι κατά πόσο η εκδοχή ενός ενάγοντα ιδωμένη και εξεταζόμενη στη βάση ενός αντικειμενικού επιπέδου πιθανότητας είναι πιο αληθής παρά όχι και όχι κατά πόσο η εκδοχή αυτή είναι πιο πιθανή από του εναγομένου, (Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. Zoo Restaurant Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολ. Έφ. αρ. 447/2011, ημερ. 15.12.2016). Αυτό σημαίνει ότι όπου η εκδοχή του ενάγοντα προκύπτει να είναι αληθής, τότε μετατοπίζεται το βάρος στον εναγόμενο για να στηρίξει τη δική του εκδοχή έναντι αυτής του αντιδίκου του.» Εξετάζοντας αρχικά τη μαρτυρία του 2ου ενάγοντα, στο σύνολο της και αντιπαραβάλλοντας αυτήν με τα κατατεθέντα τεκμήρια αλλά και με τα όσα του τεθήκαν κατά την αντεξέταση αλλά και με τα όσα ανέφερε η 2η εναγόμενη κατά τη μαρτυρία της, διαπιστώνω ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αποδέχομαι τη θέση του ότι θα χρεωνόταν Φ.Π.Α. για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Η αναφορά του τεκμηρίου 2 στο ότι «δεν συμπεριλαμβάνεται Φ.Π.Α.», σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε ο ενάγοντας 2, δεν παραπέμπει στο ότι δεν θα χρεωθεί Φ.Π.Α. αλλά στο ότι οι τιμές όπως αναφέρονται δεν περιλαμβάνουν το Φ.Π.Α. Καταλήγω στο συμπέρασμα αυτό έχοντας παράλληλα υπόψη την πειστική θέση του ενάγοντα 2 ότι η εταιρεία ενάγουσα 1 είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α. και χρεώνει το φόρο αυτό αλλά και το ότι εις το τεκμήριο 3 αναφέρεται συγκεκριμένα το ποσό του Φ.Π.Α. Αποδέχομαι τη θέση του επίσης ότι η συμφωνία για τη εκτέλεση των εργασιών έγινε και με τις δυο εναγόμενες. Δεν αμφισβητείται άλλωστε ότι η εναγόμενη 1 συμφώνησε στο μπογιάτισμα των κάγκελων και ζήτησε την εργασία αυτή, όπως άλλωστε αναφέρει στην παρ. 10 της δήλωσης της η εναγόμενη 2 αλλά και όπως τέθηκε κατά την αντεξέταση του ενάγοντα
  1. Όπως επίσης ανέφερε η εναγόμενη 2, οι εργασίες επιθεωρούνταν και από την εναγόμενη 1 μετά την εργασία της και έλεγε τη γνώμη της. Έχοντας υπόψη ότι οι εργασίες έγιναν συνολικά στους εξωτερικούς χώρους του ακινήτου, ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1, επί του οποίου βρίσκονταν οι δυο οικείες εις τις οποίες διέμεναν οι εναγόμενες, δεν μπορεί να γίνει διαχωρισμός της συμφωνίας ούτε όμως των εργασιών προς όφελος ποιας εναγόμενης έγιναν. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι στο τεκμήριο 2 αναφέρεται το όνομα της εναγόμενης 2, ενώ στο τεκμήριο 3 το όνομα της εναγόμενης 1 και του XXXX Γεωργίου, αρραβωνιαστικού της εναγόμενης 1, όπως επίσης η επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων στρέφεται προς την εναγόμενη 1 μόνο. Οι ως άνω όμως διαπιστώσεις μου δεν κρίνονται τέτοιες που θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία του ενάγοντα 2 περί του ότι η συμφωνία έγινε και με τις δυο εναγόμενες. Όπως ο ίδιος ανέφερε κατά τη μαρτυρία του, το τεκμήριο 3 αναφέρει το όνομα της εναγόμενης 1 και του αρραβωνιαστικού της γιατί κατά το στάδιο των έξτρα εργασιών παρενέβηκε και η εναγόμενη 1 λόγω του ότι ήταν δικό της το σπίτι. Γεγονός που επιβεβαιώνεται από το ότι οι οδηγίες για το μπογιάτισμα των καγκέλων δοθήκαν όπως λέει η εναγόμενη 2 από την εναγόμενη
  2. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από πλευράς εναγομένων, οι οποίες όπως φαίνεται αξιώνουν από κοινού με την ανταπαίτηση τους την καταβολή του ποσού το οποίο κατ' ισχυρισμό απαιτείται για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών. Αν και στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης, γίνεται αναφορά μόνο στην εναγόμενη 2 για τις αρχικές εργασίες, ο ενάγοντας 2 ήταν πειστικός και σταθερός ότι η συμφωνία έγινε και με τις δυο εναγόμενες, ως επιβεβαιώνεται από το σύνολο των γεγονότων αλλά και τη στάση των εναγομένων. Θα πρέπει επίσης στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω τη διαπίστωση μου ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι οι εργασίες οι οποίες περιγράφονται στα τεκμήρια 2 και 3 έχουν εκτελεστεί, πλην της χρέωσης για το νάιλον το οποίο έτσι κι αλλιώς οι ενάγοντες δεν αξιώνουν και της χρέωσης για τα σκιπ όπου είναι κοινά αποδεκτό ότι μόνο ένα σκιπ χρησιμοποιήθηκε. Αυτό που αμφισβητείται από πλευράς υπεράσπισης είναι η υπερχρέωση κάποιων εργασιών και η θέση ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται πληρωμή λόγω κακοτεχνιών. Όσον αφορά τη χρέωση για τα σκιπ, σύμφωνα με τον ενάγοντα 2, χρησιμοποιήθηκε μόνο 1 λόγω του ότι τα άχρηστα υλικά μετά την εκσκαφή μεταφέρθηκαν με φορτηγά. Όπως όμως φαίνεται στο τεκμήριο 2 η απομάκρυνση των μπάζων ήδη χρεώθηκε με το ποσό των €400.- Αδιαμφησβήτητη θέση της υπεράσπισης αποτέλεσε ότι η αξία κάθε σκιπ ανέρχεται σε €60.- Συνεπώς ως προς το μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα 2 με την οποία διεκδικεί το ποσό των €180 για 3 σκιπ, δεν γίνεται αποδεκτή αλλά μπορεί η αξίωση του αυτή να περιοριστεί στην αξία ενός σκιπ ήτοι €
  3. Τέθηκαν στον μάρτυρα ερωτήσεις που αφορούσαν τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. Σύμφωνα με τον ενάγοντα 2, όλες οι εργασίες έγιναν με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Ως προς τον τρόπο με τον οποίο εκτελέστηκαν οι εργασίες αλλά και την άποψη του ότι δεν υπάρχουν κακοτεχνίες, ο ενάγοντας 2 κρίνεται πειστικός. Εξήγησε ότι έδωσε την κατάλληλη κλίση με level και χαμήλωσε ακόμα 10 εκατοστά το πεζοδρόμιο προς τα κεραμικά για να βγαίνουν τα νερά. Εάν δεν χαμήλωνε όπως είπε το πεζοδρόμιο θα έπρεπε να φύγει ολόκληρο το ανώφλι από μπετόν και θα στοίχιζε ακόμα €500.- ενώ γνώριζε τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες των εναγομένων. Εις ότι αφορά το τεκμήριο 10 το οποίο κατέθεσε η εναγόμενη 2 υποστηρίζοντας ότι το έγγραφο αυτό δόθηκε από τον ενάγοντα 2 κατά τη συνάντηση τους στο γραφείο του κου Ερωτοκρίτου και αυτό αφορά τις έξτρα εργασίες, ο ενάγοντας 2 ήταν σταθερός στη θέση του ότι δόθηκε αρχικά η προσφορά τεκμήριο 2 και όταν προέκυψε ανάγκη για επιπρόσθετες εργασίες ετοιμάστηκε το τεκμήριο 3 το οποίο έδωσε στις εναγόμενες. Το ότι προέκυψε ανάγκη για εκτέλεση πρόσθετων εργασιών οι οποίες έγιναν, δεν αμφισβητείται από πλευράς υπεράσπισης. Αυτό το οποίο αμφισβητείται είναι η χρέωση γι' αυτές όπου κατά τις εναγόμενες είχε συμφωνηθεί μόνο το ποσό των €350.-Σύμφωνα όμως με τα όσα ανέφερε ο ενάγοντας 2 σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 3, η θέση του περί του ότι το ποσό το οποίο είχε συμφωνηθεί είναι αυτό το οποίο αναφέρεται στο τεκμήριο 3, κρίνεται τεκμηριωμένη και πειστική. Πειστικός επίσης κρίνεται ως προς τη θέση του ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τις εναγόμενες. Ούτε και τέθηκε σ' αυτόν οποιοδήποτε στοιχείο από πλευράς υπεράσπισης που θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία του προς τούτο. Από τη μαρτυρία του ενάγοντα 2, δεν αποδέχομαι ότι ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα συμφώνησε με τις εναγόμενες να εκτελέσει τις εν λόγω εργασίες. Μπορεί οι εναγόμενες με την υπεράσπιση τους να αναγνωρίζουν τον ενάγοντα 2 ως τον αντισυμβαλλόμενο, ενώ αγνοούν την ύπαρξη της ενάγουσας 1, η μαρτυρία όμως του ενάγοντα 2 φανερώνει ότι οι προσφορές τεκμήρια 2 και 3 δοθήκαν από την ενάγουσα 1, η οποία είναι ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο από τον ενάγοντα 2, ο οποίος είναι μεν ο διευθυντής της και εκτελεί της εργασίες γι' αυτήν, δεν είναι όμως το πρόσωπο προς το οποίο οφείλονταν τα χρήματα, γεγονός που επιμαρτυρείται και από το ότι η ενάγουσα 1 είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α., το οποίο διεκδικεί, ενώ ο ενάγοντας 2 δεν λέχθηκε ότι είναι εγγεγραμμένος στο Φ.Π.Α. Το ότι ο ίδιος του θεωρούσε και είχε την αντίληψη, έστω και λανθασμένη ότι ως διευθυντής της ενάγουσας 1 δικαιούται σε πληρωμή για τις εργασίες που είχαν συμφωνηθεί, δεν μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία του, ως προς το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του. Από τη μαρτυρία του δεν αποδέχομαι επίσης το περιστατικό κατά το οποίο ως ισχυρίζεται τον έβρισαν οι εναγόμενες, όπως ανέφερε προφορικά. Και αυτό γιατί στην έκθεση απαίτησης του δικογραφεί συγκεκριμένα ότι η εναγόμενη 2 τον εξύβρισε, από την οποία επίσης αξιώνει αποζημιώσεις. Ενόψει της ουσιαστικής αυτής διάστασης δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του για το περιστατικό αυτό, χωρίς όμως να επηρεάζεται η αξιοπιστία του αναφορικά με την υπόλοιπη μαρτυρία του. Η αξιοπιστία του δεν μπορεί επίσης να κλονιστεί από το γεγονός ότι η επιστολή τεκμήριο 11 στάληκε στην εναγόμενη 1 μόνο. Και αυτό γιατί η οικεία ήταν ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1, η οποία όπως φαίνεται είχε εμπλοκή στην εκτέλεση των εργασιών. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, η μαρτυρία του ενάγοντα 2, εκτός των σημείων τα οποία ανέφερα πιο πάνω, κρίνεται τεκμηριωμένη, πειστική και γίνεται αποδεκτή. Στρεφόμενη στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της εναγόμενης 2, αναφέρω αρχικά ότι πλείστοι από τους ισχυρισμούς της παρέμειναν αστήρικτοι και μετέωροι. Ξεκινώντας από την έντονη θέση της ότι ήδη πλήρωσε στον ενάγοντα σύνολο €2.700.-, διαπιστώνω ότι όπως η ίδια υποστήριξε οι πληρωμές γίνονταν ενώπιον της κόρης της και του γαμπρού της, ενώ κανένα από τα πρόσωπα αυτά δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο να καταθέσει για το τόσο σημαντικό γεγονός, για να αντικρούσει την ουσιαστική εκδοχή των εναγόντων ότι δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Πέραν τούτου, ενώ ισχυρίστηκε ότι ενώπιον του κ. Ερωτοκρίτου ο ενάγοντας 2 ανέφερε ότι εάν δεν πληρωνόταν το ποσό των €1.010, θα αρνείτο ότι έλαβε το ποσό των €2.700 και πάλι για ένα τόσο ουσιαστικό γεγονός, δεν παρουσίασε την αναγκαία μαρτυρία για να υποστηρίξει τη θέση της αυτή. Η θέση της επίσης ότι πλήρωνε τα χρήματα τα οποία της ζητούσε ο ενάγοντας 2 χωρίς να ζητά αποδείξεις λόγω εμπιστοσύνης την οποία έδειξε στο πρόσωπο του ενάγοντα 2, έρχεται σε αντίφαση με τη θέση της ότι ενώ την τελευταία φορά ο ενάγοντας 2 της ζήτησε €1.000.- του έδωσε μόνο €700.-, γιατί σκέφτηκε ότι αν του έδιδε άλλα €1.000.- θα τον εξοφλούσε ενώ δεν είχε τελειώσει, θέση με την οποία φαίνεται ότι εν τέλει δεν είχε τέτοια εμπιστοσύνη στον ενάγοντα 2 ως ισχυρίζεται. Εις ότι αφορά το τεκμήριο 10, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση της ότι το έγγραφο αυτό αφορά τις έξτρα εργασίες και όχι το τεκμήριο
  4. Όπως φαίνεται εις τα τεκμήρια 2 και 3 υπάρχει το όνομα της ενάγουσας 1 με ημερομηνία του εγγράφου, ενώ τα στοιχεία αυτά δεν παρατηρούνται στο τεκμήριο
  5. Παρατηρώ επίσης ότι εις το τεκμήριο 3 αναφέρονται με λεπτομέρεια οι έξτρα εργασίες όπως και με λεπτομέρεια περιγράφονται οι εργασίες στο τεκμήριο 2, ενώ κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στο τεκμήριο
  6. Όπως επίσης ανέφερα και πιο πάνω, ενώ η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι το τεκμήριο 10 δόθηκε στο γραφείο του κου Ερωτοκρίτου, δεν παρουσίασε όμως τη μαρτυρία του προσώπου αυτού για να υποστηρίξει ένα τόσο ουσιώδες γεγονός για την υπόθεση της. Αποτέλεσε θέση της ότι η συμφωνία έγινε μόνο με την ίδια και η κόρη της δεν είχε οποιαδήποτε σχέση και μόνο η ίδια πλήρωνε για την εκτέλεση των εργασιών. Η θέση της αυτή έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι όπως η ίδια αναφέρει το μπογιάτισμα των καγκέλων έγινε με οδηγίες της κόρης της η οποία πλήρωσε €300.- προς τούτο τους ενάγοντες. Όπως επίσης προανάφερα, οι εργασίες έγιναν στον εξωτερικό χώρο του ακινήτου της εναγόμενης 1, στο οποίο διέμεναν και οι δυο εναγόμενες. Όπως επίσης ανέφερε η εναγόμενη 2, ρωτούσε τη γνώμη της εναγόμενης 1 η οποία την εξέφραζε εφόσον το σπίτι ανήκε στην εναγόμενη
  7. Ακόμα δε πιο σημαντικό, η θέση της αυτή δεν υποστηρίζεται από το ίδιο το δικόγραφο το οποίο καταχώρησαν με το οποίο αξιώνουν από κοινού εναντίον των εναγόντων, το κόστος επιδιόρθωσης των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Αντιφατική επίσης κρίνεται η θέση της ότι μόνο η ίδια είχε συμφωνήσει για τις εργασίες αλλά από την άλλη να υποστηρίζει ότι για τις εργασίες οι οποίες έγιναν για το μπογιάτισμα των καγκέλων η ίδια της δεν έχει καμία σχέση ούτε και την αφορά, γιατί οι εργασίες αυτές ζητηθήκαν από την εναγόμενη
  8. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω επίσης ότι η απουσία της εναγόμενης 1 κατά την ακροαματική διαδικασία, αποδυναμώνει τη δικογραφημένη θέση της ότι δεν είχε σχέση με τις εργασίες που εκτελεστήκαν αλλά και την εκδοχή που προώθησε η εναγόμενη 2 ότι μόνο η ίδια της είχε συμφωνήσει για την εκτέλεση των εργασιών. Προσθέτω εδώ ότι δεν γίνεται αποδεκτή η θέση των εναγομένων ότι μόνο τον ενάγοντα 2 γνώριζαν ενώ αγνοούν την ύπαρξη της ενάγουσας 1, εφόσον τα τεκμήρια 2 και 3 φέρουν το όνομα της ενάγουσας
  9. Τα όσα αναφέρει στην παρ. 9 της δήλωσης της, φανερώνουν κατ΄ αρχάς ότι οι έξτρα εργασίες έγιναν, αλλά κατά την άποψη της έγιναν λόγω λαθών του ενάγοντα 2 ενώ η κατεδάφιση της μεταλλικής βεράντας στην πρόσοψη έγινε κατόπιν εισήγησης του ενάγοντα
  10. Ως προς το τελευταίο να σημειωθεί ότι εν τέλει το παράπονο της εναγόμενης 2 για την αφαίρεση της μεταλλικής βεράντας ήταν ότι ο ενάγοντας 2 επωφελήθηκε με τα σίδερα τα οποία πήρε από την κατασκευή αυτή, καθιστώντας έτσι τη θέση της ότι από μόνος του ο ενάγοντας 2 αφαίρεσε την κατασκευή αυτή εξού και δεν τον πληρώνει, μη πιστευτή. Σε αντίφαση επίσης βρίσκεται η ως άνω θέση της για το σκέπαστρο με τα όσα αναφέρει στην παρ. 18 της δήλωσης της, όπου αναφέρει ότι πείστηκε από τον ενάγοντα 2 να χαλάσει το στέγαστρο. Αναφορά που καταδυκνείει ότι εν τέλει ήταν δική της απόφαση να χαλαστεί. Η εναγόμενη 2, όσον αφορά τις έξτρα εργασίες προβαίνει σε δικά της συμπεράσματα αναφορικά με την αναγκαιότητα των εργασιών ή το λόγο για τον οποίο, ως ισχυρίζεται, προέκυψαν λάθη και κακοτεχνίες. Η μάρτυρας όπως ανέφερε δεν κατέχει τεχνικές γνώσεις για τα θέματα αυτά και ως εκ τούτου δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία της αναφορικά με τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες από τις οποίες ως ισχυρίζεται λιμνάζουν νερά στην είσοδο της κατοικίας αλλά και χρειάστηκε να διορθωθεί το ρολόι του νερού. Τα όσα περιγράφει στις παρ. 15-17 της δήλωσης, πλην των όσων αναφέρει για τα σκιπ και το νάιλον, απαιτούν εξειδικευμένη μαρτυρία, για την οποία παρουσίασε τον ΜΥ2, στη μαρτυρία του οποίου θα αναφερθώ αμέσως πιο κάτω. Συμπληρώνω στο σημείο αυτό, ότι οι φωτογραφίες τεκμήριο 9 και 9Α, αν και είναι αποδεκτό ότι απεικονίζουν το ακίνητο εις το οποίο έγιναν οι εργασίες, δεν καθιστούν ικανή μαρτυρία για να επιβεβαιώσουν τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες ως αυτές προβλήθηκαν από την εναγόμενη
  11. Ναι μεν απεικονίζονται νερά σε κάποιες από αυτές και το ρολόι της υδατοπρομήθειας αλλά σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η εναγόμενη 2, δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το κατά πόσο όντως απεικονίζονται σ' αυτές κακοτεχνίες. Ούτε η σύγκριση στην οποία προβαίνει στην παρ. 13 της δήλωσης της, μεταξύ των τεκμηρίων 3 και 10 μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον δεν έχω αποδεχθεί ότι το τεκμήριο 10 συνιστά έγγραφο το οποίο δόθηκε από τους ενάγοντες και αφορά τις έξτρα εργασίες. Δεν με έπεισε επίσης ότι λέει την αλήθεια υποστηρίζοντας ότι ο ενάγοντας 2 ύβρισε την ίδια και την κόρης της δυο φορές. Εάν έτσι είχαν τα πράγματα και εφόσον όπως είπε κατήγγειλε μια περίπτωση στην Αστυνομία, θα ήταν αναμενόμενο να παρουσίαζε τη μαρτυρία από την Αστυνομία όπως η ίδια ανέφερε ότι θα έπραττε. Θα πρέπει τέλος να σημειώσω ότι η εκδοχή της εναγόμενης 2 αποδυναμώνεται περαιτέρω, από τη διαπίστωση μου ότι ενώ ως ισχυρίζεται διαπίστωσε αμέσως τις κακοτεχνίες, δεν φαίνεται να αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο, ενώ πρώτη φορά αναφέρεται σε αυτές, με την επιστολή τεκμήριο 12 η οποία στάληκε μετά την απαίτηση πληρωμής των εναγόντων με την επιστολή τεκμήριο
  12. Έχοντας προβεί στις ως άνω διαπιστώσεις, καταλήγω ότι η εναγόμενη 2 δεν ήταν ειλικρινής μάρτυρας ενώ η μαρτυρία της παρουσιάζει ουσιαστικά κενά, τα οποία καθιστούν ακροσφαλή την αποδοχή της. Συνεπώς η μαρτυρία της εναγόμενης 2 δεν γίνεται αποδεκτή. Ο κ. Τύλληρος, ΜΥ2, έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Αναφορικά με τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων και γενικά τον τρόπο αξιολόγησης και χειρισμού της μαρτυρίας τους σχετικές είναι οι υποθέσεις Θεοσκέπαστη Φάρμ ν Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ 984, Νικολάου ν Σταύρου,
(1992)1 ΑΑΔ
  1. Σύμφωνα με τη νομολογία, η υποχρέωση των εμπειρογνωμόνων είναι να προμηθεύσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων τους για να δυνηθεί έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με τη μαρτυρία. Η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων μαρτύρων υπόκειται στους κανόνες αξιολόγησης που διέπουν τη μαρτυρία των κοινών μαρτύρων. Ο ΜΥ2, είναι εργολάβος οικοδομών. Το Σεπτέμβριο του 2013 όπως είπε έκανε προσφορά για επιδιόρθωση των όσων του υπέδειξε η εναγόμενη 2 (τεκμήριο 13). Το 2015 έγινε επίσης προσφορά (τεκμήριο 14). Διευκρίνισε ότι δεν προέβηκε σε εκτίμηση ούτε τα τεκμήρια 13 και 14 συνιστούν εκτιμήσεις. Αυτό το οποίο έκανε όπως είπε είναι να καταγράψει αυτά που είδε και να δώσει προσφορά στην εναγόμενη 2 για το κόστος επιδιόρθωσης. Τα όσα αναφέρει όπως είπε στο τεκμήριο 13 προέρχονται από πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την εναγόμενη 2 και ο ίδιος του κατέγραψε το κόστος. Ερωτηθείς τι κακοτεχνίες διαπίστωσε, ανέφερε ότι οι ρύσεις των κεραμικών για να φεύγουν τα νερά, δεν ήταν σωστές και τα νερά είχαν κλίση προς τα πίσω και κολυμπώναν στην είσοδο. Επίσης το ρολόι του νερού αντί να ήταν σε κουτί ήταν θαμμένο με το μπετόν, δείχνοντας την πρώτη φωτογραφία του τεκμηρίου
  2. Κατά τον ίδιο, για να διορθωθούν οι ρύσεις θα πρέπει να βγουν όλα τα κεραμικά και να τοποθετηθούν καινούρια. Για να διορθωθούν οι εν λόγω κακοτεχνίες το κόστος ανέρχεται ως αναφέρεται στο τεκμήριο 14 σε €2.990.- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το κατά πόσο έπρεπε να γίνει επίχρισμα στην επιφάνεια μεταξύ τσεκουλαδούρας και καγκέλου δεν γνώριζε εάν ήταν συμφωνημένο μεταξύ των διαδίκων, ούτε γνωρίζει τι είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους. Ως προς την κλίση των κεραμικών, όπως είπε, ήταν μηδενική, ενώ έπρεπε αυτή να ήταν τουλάχιστον 10-12 εκ. Οι ρύσεις επίσης, όπως είπε θα έπρεπε να ήταν μετά το πεζοδρόμιο. Υποστήριξε επίσης ότι αποδεικτικό στοιχείο ότι «κολυμπώνουν» τα νερά και οι ρύσεις δεν είναι σωστές, αποτελούν οι φωτογραφίες οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι όπως είπε και ο ίδιος ο μάρτυρας, σκοπός της επίσκεψης του ήταν να κοστολογήσει και να δώσει στην εναγόμενη 2 προσφορά για επιδιόρθωση των κατ' ισχυρισμών κακοτεχνιών, ενώ δεν φαίνεται να είχε προβεί σε εκτενή διερεύνηση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Ως προς το ύψος του κόστους ως αναφέρεται στα τεκμήρια 13 και 14 η μαρτυρία του δεν έτυχε αμφισβήτησης. Ο μάρτυρας όμως δεν ανέλυσε τα συμπεράσματα του κατά τρόπο που θα μπορούσε το Δικαστήριο να ελέγξει την ορθότητα αυτών. Ως προς το επίχρισμα επιφάνειας μεταξύ τσεκκουλαδούρας και κάγκελου, ο ίδιος του αναφέρεται σε εργασία που δεν έχει γίνει, ως σαν να ήταν υποχρέωση των εναγόντων να γίνει, χωρίς να γνωρίζει όπως είπε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας. Αναφέρεται επίσης σε κόστος για αφαίρεση μέρους του δαπέδου για απελευθέρωση του υδρομετρητή και επιδιόρθωση σύμφωνα με τις υποδείξεις της υδατοπρομήθειας. Τίποτε όμως δεν έχει λεχθεί αναφορικά με τις υποδείξεις της υδατοπρομήθειας. Η αναφορά του αυτή κρίνεται γενική και αόριστη και εφόσον το κόστος επιδιόρθωσης κατά τον ίδιο συναρτάται με τις υποδείξεις της υδατοπρομήθειας θα έπρεπε να εξηγήσει τι προνοούν αυτές. Ως προς τη θέση του ότι οι ρύσεις δεν έγιναν ορθά, με αποτέλεσμα να λιμνάζει νερό και να απαιτείται η αφαίρεση των κεραμικών από το μέρος της επιφάνειας όπου λιμνάζουν τα νερά, δεν αναφέρθηκε πως κατέληξε στο συμπέρασμα του αυτό, ούτε όμως τεκμηρίωσε τη θέση του ότι θα έπρεπε να χαμηλώσει το πεζοδρόμιο, να γίνει δεύτερο σκαλί για να καλυφθούν οι ρύσεις, όπως δεν τεκμηρίωσε πως κατέληξε ότι η κλίση ήταν μηδενική. Από τη μαρτυρία του δεν φαίνεται να προέβηκε σε οποιαδήποτε μέτρηση ή υπολογισμό της κλίσης, ενώ προς τεκμηρίωση των θέσεων του παρέπεμπε ουσιαστικά στις φωτογραφίες τεκμήριο 9, οι οποίες όμως από μόνες τους δεν μπορούν να υποστηρίξουν τη μαρτυρία του. Παρατηρώ επίσης ότι ενώ ο μάρτυρας όταν επισκέφθηκε την οικεία το 2013, δεν παρατήρησε τα όσα αναφέρει στο τεκμήριο 14 το οποίο ετοιμάστηκε μετά τη δεύτερη του επίσκεψη το 2015 και αυτό δεν εξηγήθηκε από το μάρτυρα. Το κενό αυτό εγείρει ερωτηματικά, εφόσον όπως ισχυρίστηκε η εναγόμενη 2, τα προβλήματα παρουσιάστηκαν αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών το
  3. Αναμενόμενο θα ήταν, εάν όντως υπήρχαν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, να διαπιστωθούν και να κοστολογηθούν από τον μάρτυρα κατά την πρώτη του επίσκεψη και όχι δυο χρόνια αργότερα. Λόγω των πιο πάνω διαπιστώσεων δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του ΜΥ2, εκτός για την αξία των σκιπ, για τους λόγους τους οποίους ανέφερα πιο πάνω. Η μαρτυρία του στερείται την απαιτούμενη επιστημονική ή έστω εμπειρική τεκμηρίωση, με αποτέλεσμα να μην είμαι σε θέση να ελέγξω τα συμπεράσματα του και την ορθότητα τους. Φαίνεται ότι τα όσα κατέγραψε στα τεκμήρια 13 και 14 αλλά και τα όσα είπε κατά τη μαρτυρία του, βασίστηκαν περισσότερο στα όσα του υπέδειξε η εναγόμενη 2 και δεν βασίζονται σε δική του εκτίμηση. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορώ να στηριχτώ στη μαρτυρία του για να καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα και σχετικά ευρήματα. Ενόψει της ως άνω αξιολόγησης της μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η ενάγουσα 1, υπέβαλε αρχικά προσφορά προς τις εναγόμενες, για εκτέλεση οικοδομικών εργασιών σε εξωτερικούς χώρους της οικείας ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1, στην οποία διέμεναν και οι δυο εναγόμενες, ως αυτές περιγράφονται στο τεκμήριο
  4. Κατά την εκτέλεση των εργασιών, προέκυψαν πρόσθετες εργασίες, μέρος των οποίων ζητηθήκαν και από την εναγόμενη 1, όπως το μπογιάτισμα των καγκέλων. Προς τούτο η ενάγουσα 1 υπέβαλε νέα προσφορά, τεκμήριο 3, για εργασίες ως αυτές περιγράφονται στο τεκμήριο
  5. Η ενάγουσα 1 είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Επί των ποσών των τεκμηρίων 2 και 3 θα χρεωνόταν Φ.Π.Α. Οι εργασίες του τεκμηρίου 2 και 3, εκτελεστήκαν από μέρους της ενάγουσας 1 μέσω υπαλλήλων της και του ενάγοντα
  6. Από τα όσα περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 2, δεν τοποθετήθηκε το νάιλον αξίας €70.- και δεν χρησιμοποιήθηκαν δυο εκ των τριών σκιπ, αξίας €120.- Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι εναγόμενες, ενώ επωφελήθηκαν και οι δυο των εργασιών αυτών, δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα
  7. Οι εναγόμενες προφασιζόμενες κακοτεχνίες, αξιώνουν από κοινού από τους ενάγοντες το κόστος επιδιόρθωσης. Το βάρος απόδειξης στην υπόθεση φέρουν οι ενάγοντες, να αποδείξουν την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το ίδιο βάρος φέρουν στην Ανταπαίτηση οι εναγόμενες. Σύμφωνα με τα πιο πάνω ευρήματα και την αποδεκτή μαρτυρία την οποία παρουσίασαν οι ενάγοντες, απέδειξαν κατ' αρχάς ότι όλες οι εργασίες οι οποίες αναφέρονται στα τεκμήρια 2 και 3 εκτελέστηκαν, εκτός από την τοποθέτηση του νάιλον και την προμήθεια μόνο ενός σκιπ από τα τρία τα οποία αναφέρονται στην προσφορά τεκμηρίου
  8. Εις ότι αφορά τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι έχουν πληρώσει το ποσό των €2.700.-, το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού αυτού, έφεραν οι ίδιες (βλ. Rahim Havariyoun ν. Ανδρέα Ρουσή
(2008)1 Α.Α.Δ. 406, Μήρος Γιάγκου v. Deme Diary Ltd, 2006 Α.Α.Δ. 91 και Γλαύκος Χ" Μιτσή v. Γεωργίας Σολογιάννη
(2005)1 Α.Α.Δ. 1220). Προς τούτο η μαρτυρία της εναγόμενης 2 δεν έγινε αποδεκτή, με αποτέλεσμα την αποτυχία απόδειξης του ισχυρισμού τους αυτού. Εις ότι αφορά την αξίωση Φ.Π.Α., προς τούτο έγινε επίσης αποδεκτή η μαρτυρία του ενάγοντα
  1. Θα πρέπει επίσης εδώ να αναφέρω ότι το υποκείμενο εις το φόρο πρόσωπο, στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα 1, ήταν υποχρεωμένη δια Νόμου να δηλώσει τις υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε και να καταβάλει τον οφειλόμενο φόρο για τις υπηρεσίες αυτές. Προσθέτω επίσης ότι ο ισχυρισμός περί του ότι τα συμφωνηθέντα ποσά θα φέρουν Φ.Π.Α., δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης, ως προβλέπεται από τη νομολογία. (βλ. Νέαρχος Χατζηζαχαρία και Γιάννης Αρμεύτης ECLI:CY:AD:2015:A629, Πολ. Έφεση 374/2010 28/09/2015) Η Αγωγή καταχωρήθηκε από μέρους της εταιρείας και του διευθυντή της. Όπως όμως έχω αναφέρει πιο πάνω, ενόψει του ότι τα τεκμήρια 2 και 3 φαίνεται να έχουν ετοιμαστεί και δοθεί στις εναγόμενες από την ενάγουσα 1 αλλά και το ότι η ενάγουσα 1 είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο Φ.Π.Α. και όχι ο ενάγοντας 2, καταλήγω ότι ο ενάγοντας 2, μπορεί μεν να είναι το πρόσωπο το οποίο εκ μέρους της εταιρείας προέβαινε στις διαπραγματεύσεις και εκτέλεση των εργασιών, δεν φαίνεται όμως ότι είναι το πρόσωπο το οποίο δικαιούται να λάβει την αμοιβή αυτή. Συνεπώς η Αγωγή αναφορικά με τον ενάγοντα 2, ως ξεχωριστό και ανεξάρτητο πρόσωπο από τη νομική οντότητα της εταιρείας ενάγουσας 1, δεν μπορεί να πετύχει. Εις ότι αφορά την υποχρέωση των εναγομένων να πληρώσουν για την εκτέλεση των εργασιών, επαναλαμβάνω ότι δεν αμφισβητείται ότι οι εργασίες έγιναν σε ακίνητο ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1, εις το οποίο διέμενε επίσης η εναγόμενη 2, η οποία όπως είπε θα πλήρωνε για τις εργασίες αυτές ως δώρο προς την κόρη της για το γάμο. Η θέση επίσης του ενάγοντα 2 ότι οδηγίες λάμβανε και από την εναγόμενη 1, έγινε αποδεκτή, άλλωστε δεν αμφισβητείται αλλά αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι για το βάψιμο των κάγκελων οδηγίες δοθήκαν απευθείας από την εναγόμενη
  2. Όλες οι εργασίες οι οποίες έγιναν αφορούσαν τον εξωτερικό χώρο του ακινήτου όπου ουσιαστικά επωφελήθηκαν από αυτές και οι δυο εναγόμενες, κατά τρόπο όπου καθίστανται και οι δυο υπόχρεες να πληρώσουν γι' αυτές. Τονίζω στο σημείο αυτό ότι δεν αμφισβητείται η εκτέλεση των εργασιών που αναφέρονται στα τεκμήρια 2 και 3 και ότι αυτές αφορούσαν τον κοινό εξωτερικό χώρο του ακινήτου που διέμεναν. Φαίνεται όμως ότι προβάλλοντας διάφορες προφάσεις οι εναγόμενες προσπάθησαν να αποφύγουν την πληρωμή. Επαναλαμβάνω εδώ και τονίζω ότι δεν εξηγείται πως η εναγόμενη 2 επιμένει ότι η εναγόμενη 1 δεν έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους ενάγοντες ή οποιαδήποτε σχέση με τις εργασίες, ενώ η ανταπαίτηση καταχωρήθηκε από κοινού από τις εναγόμενες με την οποία αξιώνουν το κόστος επιδιόρθωσης των κατ' ισχυρισμό κακοτεχνιών. Ερχόμενη στην εξέταση της Ανταπαίτησης των εναγομένων, η μαρτυρία την οποία παρουσίασαν προς τούτο οι εναγόμενες δεν έγινε αποδεκτή. Συγκεκριμένα δεν έχει καταδειχθεί με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υφίστανται κακοτεχνίες στο ακίνητο και ότι οι ενάγοντες οφείλονται για την όποια κακοτεχνία. Αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση, στην οποία έχει παραπέμψει επίσης η πλευρά των εναγόντων, Χαράλαμπος Χαραλάμπους ν Decostone Ltd
(2010)1Β ΑΑΔ 747 όπου λεχθήκαν τα εξής: «Κατ' αρχάς η άρνηση εκ μέρους ενός διαδίκου ότι αυτός προκάλεσε κακοτεχνίες κατά την εκτέλεση ενός έργου που του είχε ανατεθεί, δεν σημαίνει και άρνηση ύπαρξης κάποιων προβλημάτων που αντικειμενικά μπορούν να διαπιστωθούν στις εκτελεσθείσες εργασίες. Ο όρος "κακοτεχνίες", δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά, όπως η γραμματική ερμηνεία της λέξης υποδηλώνει, την κακή κατασκευή εκείνου που ανέλαβε να εκτελέσει ο διάδικος. Δικαιούται επομένως ο διάδικος ο οποίος αρνείται ότι ευθύνεται για κακοτεχνίες, να προβάλει τη θέση ότι οποιαδήποτε προβλήματα παρουσιάστηκαν στο έργο οφείλονται σε αιτίες άλλες που δεν τον αφορούν και ασφαλώς το Δικαστήριο επίσης μπορεί να καταλήξει ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο διάδικος ευθύνεται για κακοτεχνίες και ότι τα όποια προβλήματα παρουσιάστηκαν καταλογίζονται αλλού ή σε άλλους.» Ουδέποτε φαίνεται οι εναγόμενες να διαμαρτυρήθηκαν για την όποια ισχυριζόμενη κακοτεχνία παρά μόνο μετά την αποστολή επιστολής από μέρους των δικηγόρων των εναγόντων με την οποία αξίωναν πληρωμή για τις εργασίες. Πέραν τούτου, μόνο μετά την απαίτηση για πληρωμή, φαίνεται ότι οι εναγόμενες κάλεσαν τον κο Τύλληρο για να επιθεωρήσει τις κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες, η μαρτυρία του οποίου δεν έγινε αποδεκτή. Στην απουσία οποιασδήποτε άμεσης αντίδρασης από μέρους των εναγομένων παρά μόνο μετά την απαίτηση για πληρωμή, ενώ ως ισχυρίζεται η εναγόμενη 2 τα προβλήματα ήταν αντιληπτά από την αρχή, καθιστούν την εκδοχή τους περί κακοτεχνιών ατεκμηρίωτη αλλά και συνιστούν εκ των υστέρων αντιδράσεις προς αποφυγή πληρωμής των υποχρεώσεων τους. Ως εκ των ανωτέρω η Ανταπαίτηση αποτυγχάνει. Σημειώνω επίσης ότι η αξίωση του ενάγοντα 2 για αποζημιώσεις λόγω φραστικής επίθεσης, η μαρτυρία του προς τούτο δεν έγινε αποδεκτή. Ούτε και φαίνεται η αξίωση αυτή να είχε προωθηθεί κατά την Ακρόαση ή με την τελική αγόρευση του. Δεν τέθηκε ενώπιον μου επίσης οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική και περιουσιακή κατάσταση των εναγομένων, ζήτημα το οποίο αφορά την αξιούμενη επιδίκαση παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων. Συνεπώς η αξίωση του αυτή απορρίπτεται. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως η ενάγουσα 1 απέδειξε, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την αξίωση της εναντίον των εναγομένων, ενώ ο ενάγοντας 2 δεν απέδειξε ότι δικαιούται σε πληρωμή για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Συνεπώς, εκδίδεται Απόφαση υπέρ της ενάγουσας 1 και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλλυλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €4.780.- πλέον Φ.Π.Α. πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της Αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Η Αγωγή για τον ενάγοντα 2 απορρίπτεται. Εις ότι αφορά τα έξοδα ενόψει της επιτυχίας της Αγωγής για την ενάγουσα 1, η οποία δικαιούται τα έξοδα, αλλά την απόρριψη αυτής για τον ενάγοντα 2, οι οποίοι έτυχαν κοινής εκπροσώπησης, αλλά και την απόρριψη της Ανταπαίτησης, η οποία συνεκδικάστηκε με την Αγωγή, κρίνω ορθότερο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Πιστό Αντίγραφο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.