Δημητρίου ν. ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4613/2012, 27/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A305 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4613/2012 xxxxx Δημητρίου Ενάγουσα -και- ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενη --------------------------------------------- Ημερομηνία: 27 Μαΐου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Η. Αγαθοκλέους με κα Α. Παύλου Για Εναγόμενη: κα Στ. Ερωτοκρίτου ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά σε αξίωση της ενάγουσας για ποσό €30.900 στη βάση κατ' ισχυρισμό παράβασης συμβολαίου που είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων περί τις 03/11/09 για ασφαλιστική κάλυψη του οχήματος της ενάγουσας. ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Η δικογραφημένη εκδοχή της ενάγουσας είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος και/ή δικαιούχος προς εγγραφή ενός αυτοκινήτου μάρκας BMW, τύπου 530 D Sport με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07, συνήψε ασφαλιστικό συμβόλαιο με την εναγόμενη προς κάλυψη του εν λόγω οχήματος για το ποσό των €30.000 με δηλωμένους και συμφωνημένους εξουσιοδοτημένους οδηγούς την ίδια και τον υιό της, xxxx Χατζηγρυπάρη. Είναι δε η θέση της ενάγουσας ότι την 01/03/2010 και ενόσω η σύμβαση ασφάλισης ήταν σε ισχύ, «.το όχημα της Ενάγουσας οδηγείτο από τον υιό της xxxx Χατζηγρυπάρη ενεπλάκει σε δυστύχημα αφού συγκεκριμένα όπως αυτός οδηγούσε το ως άνω περιγραφόμενο όχημα που ήταν ασφαλισμένο από τους Εναγόμενους στον δρόμο του νέου Λιμανιού Λεμεσού με δυτική κατεύθυνση προς το Ladies Mile, αυτό κτυπήθηκε από άλλο άγνωστο όχημα στην πίσω δεξιά πλευρά του οχήματος της Ενάγουσας με αποτέλεσμα ο οδηγός του να χάσει τον έλεγχο και να πέσει σε χαντάκι/αυλάκι το οποίο βρισκόταν στην αριστερή πλευρά του δρόμου και είχε νερό μέσα με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί. Ο υιός της ενάγουσας αμέσως μετά το πιο πάνω περιστατικό επικοινώνησε μέσω τηλεφώνου τόσο με την αστυνομία όσο και με τους Εναγόμενους και τους ανέφερε το όλο περιστατικό. Το όχημα της Ενάγουσας συνεπεία του προαναφερόμενου ατυχήματος είχε υποστεί εκτεταμένες ζημιές και λόγω του υψηλού κόστους επιδιόρθωσης αυτή κρίθηκε ασύμφορη και μη ενδεικνυόμενη και συνεπώς το όχημα κρίθηκε πέραν οικονομικά συμφέρουσας επιδιόρθωσης (total loss) με εκτιμημένη αξία προ του δυστυχήματος €30.000 και αξίας ως είχε μετά το ατύχημα εκ €0». Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι, όταν υπέβαλε σχετική απαίτηση προς την εναγόμενη για κάλυψη των ζημιών που υπέστη το όχημα της XXXXX07 και η ίδια (ασφαλισμένη αξία οχήματος €30.000, έξοδα μετακίνησης και φύλαξης ισιωτή €600, και έξοδα εκτίμησης €300), η εναγόμενη, παράνομα, αυθαίρετα και αντισυμβατικά αρνήθηκε να το πράξει με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή. Στην αντίπερα όχθη, η δικογραφημένη εκδοχή της εναγόμενης, η οποία ισχυρίζεται ότι δικαιολογημένα και δικαιωματικά αρνήθηκε να καλύψει τις απαιτούμενες ζημιές, περιστρέφεται γύρω από τους πιο κάτω άξονες: Α. Τα στοιχεία του οχήματος που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι αντιστοιχούν στο όχημα που δήλωσε ως δικό της κατά τη σύναψη του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου, στην πραγματικότητα «.ανήκουν και/ή αντιστοιχούν σε όχημα χρώματος μπλε, που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήτο εγγεγραμμένο και κυκλοφορούσε και/ή κυκλοφορεί στην Αγγλία .(και ότι). ότι τα στοιχεία αυτοκινήτου που αναφέρονται στην παρ. 1 της Έκθεσης Απαίτησης ως στοιχεία του ισχυριζόμενου αυτοκινήτου της Ενάγουσας, είναι παραποιημένα και/ή παραποιημένο είναι το πιστοποιητικόν εγγραφής του και/ή το ισχυριζόμενο ιδιοκτησίας της Ενάγουσας όχημα τα πραγματικά του στοιχεία και/ή αριθμός σιασί του είναι άλλα από αυτά που η Ενάγουσα ισχυρίζεται και το οποίον ουδέποτε ασφάλισαν οι Εναγόμενοι» Ειδικότερα η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι «.σύμφωνα με Δελτίο Προσωρινής Εισαγωγής/εισόδου οχήματος που εξεδόθη την 02/11/09 από το Τμήμα Τελωνείων της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα χαρακτηριστικά στοιχεία και χρώμα του οχήματος παρέπεμπαν στο όχημα που στον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Αγγλία και όχι στο επίδικο όχημα τα πραγματικά στοιχεία του οποίου έχουν παραποιηθεί. Οι Εναγόμενοι λέγουν ότι η Ενάγουσα φέρεται να είχε αγοράσει και/ή παραλάβει όχημα χρώματος μπλε, μάρκας BMW στις 15/4/09 από κάποιον φερόμενον ως πωλητή ονόματι Ρ. Aristidou, δυνάμει τιμολογίου μεταχειρισμένου οχήματος ημερ. 15/4/09 για ποσόν λιρών στερλινών 27.800.
- Οι Εναγόμενοι λέγουν ότι στον ουσιώδη χρόνο στην Κύπρο βρισκόταν και/ή κυκλοφορούσε και/ή εισήχθη όχημα χρώματος γκρίζου και/ή άσπρου και/ή ανοικτού χρώματος γκρίζου BMW με επίσης παραποιημένους τους ίδιους αριθμούς σιασί και/ή πιστοποιητικού εγγραφής και/ή με τα ίδια χαρακτηριστικά του πραγματικού και/ή γνήσιου οχήματος που κυκλοφορούσε και/ή κυκλοφορεί στην Αγγλίαν πλην του χρώματος ως πιο πάνω αναφέρεται.» Το όλο θέμα, ισχυρίζεται η εναγόμενη, προέκυψε συνεπεία των δόλιων και ψευδών παραστάσεων και ενεργειών της πλευράς της ενάγουσας, εξ' ου και αυτό καταγγέλθηκε στην αστυνομία και στις τελωνειακές αρχές και όχι μόνο καθιστά την ασφαλιστική σύμβαση άνευ ισχύος αφού ουσιαστικά ουδέποτε ασφαλίστηκε το πραγματικό όχημα που έφερε τα στοιχεία που δήλωσε η ενάγουσα αλλά και όποια ασφαλιστική σύμβαση και αν έγινε μεταξύ των διαδίκων, αυτή, συνεπεία της συμπεριφοράς της ενάγουσας, είναι εξ υπαρχής άκυρη. Β. Ακόμη και αν ήθελε φανεί ότι υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εναγόμενη κατά τον χρόνο που κατ' ισχυρισμό προκλήθηκαν οποιεσδήποτε ζημιές σε όχημα της ενάγουσας, η τελευταία δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε κάλυψη διότι παρέβηκε ρητούς συμβατικούς όρους καθώς και το καθήκον της να επιδείξει καλή πίστη κατά την ασφάλιση. Ειδικότερα, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατά την ασφάλιση είχε δηλωθεί ψευδώς ότι το προτεινόμενο για ασφάλιση όχημα ήταν καινούριο και όχι μεταχειρισμένο, ενώ παραλήφθηκε να ειδοποιηθεί η αστυνομία για το κατ' ισχυρισμό ατύχημα της 01/03/10 ώστε αυτό να μπορέσει να διερευνηθεί επαρκώς και δεόντως. Πρόσθετα τούτων, η εναγόμενη αρνείται ότι το κατ' ισχυρισμό όχημα της ενάγουσας ενεπλάκη σε οποιοδήποτε πραγματικό ατύχημα και ότι υπέστη οποιαδήποτε ζημιά από τέτοιο ατύχημα ως η τελευταία ψευδώς ισχυρίστηκε. Ενδεικτικό της όλης ψευδούς και δόλιας στάσης της πλευράς της ενάγουσας είναι, σύμφωνα με την εναγόμενη, το γεγονός ότι στη γραπτή δήλωση ατυχήματος που υποβλήθηκε την 01/03/10, ο xxxx Χατζηγρυπάρης δήλωσε και παραδέχθηκε ότι δεν δήλωσε το περιστατικό στην αστυνομία. Με την Απάντηση της, η ενάγουσα ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων τα εξής: «.6Γ. Η Ενάγουσα απάντησε ορθά και με ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν από τον υπάλληλο και/ ή αντιπρόσωπο των Εναγομένων Αγάπιο Αγαπίου προς το σκοπό όπως ο τελευταίος συμπληρώσει την πρόταση/ αίτηση για την εν λόγω ασφάλιση, την οποία στην συνέχεια υπέγραψε η Ενάγουσα. Ήταν ξεκάθαρο και αντιληπτό από τον κ. Αγαπίου ότι επρόκειτο για ασφάλιση μεταχειρισμένου οχήματος. Δ. Η Ενάγουσα ουδέποτε προέβηκε σε οποιεσδήποτε ψευδείς και/ ή ανακριβείς δηλώσεις προς τους Εναγόμενους κατά το στάδιο ασφάλισης του οχήματος της και σε καμία περίπτωση δεν είχε αποκρύψει, διαστρέφει ή παραστήσει χωρίς ακρίβεια οποιοδήποτε γεγονός. Ε. Εν πάση περιπτώσει είναι η θέση της Ενάγουσας πως οι Εναγόμενοι ουδέποτε ακύρωσαν και/ ή έκριναν ως άκυρο εξ υπαρχής το επίδικο συμβόλαιο ασφάλισης και συνεπώς δεν νομιμοποιούνται και/ ή αδυνατούν στο παρόν στάδιο να ισχυρίζονται ακυρότητα αυτού. ΣΤ. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται πως οι Εναγόμενοι σε καμία περίπτωση στην επίδικη ασφαλιστική κάλυψη δεν ανέλαβαν μεγαλύτερο ασφαλιστικό κίνδυνο από αυτόν που αντιλήφθηκαν και/ ή είχαν πρόθεση να διατρέχουν κατά το χρόνο σύναψης και/ ή ανανέωσης της συμφωνίας και κανένα ισχυριζόμενο από τους Εναγόμενους γεγονός δεν θα προκαλούσε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στους όρους και/ ή προϋποθέσεις του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου.
- Σχετικά με τις παραγράφους 15, 16 και 18 της Υπεράσπισης είναι η θέση της Ενάγουσας ότι τόσο η Αστυνομία όσο και οι Εναγόμενοι και/ ή οι υπάλληλοι και/ ή αντιπρόσωποι αυτών ειδοποιήθηκαν δεόντως αμέσως μετά το εν λόγω δυστύχημα και στην σκηνή κατέφθασαν τόσο ο xxxx Αγαπίου εκ μέρους των Εναγομένων όσο και η τροχαία Λεμεσού αλλά ο κ. Αγάπιος ενημέρωσε την τροχαία πως δεν ήταν αναγκαία η παρουσία της και έτσι αυτή αποχώρησε.
- Σχετικά με την παράγραφο 22, η Ενάγουσα αγνοεί σε τι αναφέρονται οι Εναγόμενοι και επαναλαμβάνει τα όσα έχει αναφέρει στην Έκθεση Απαίτηση της και επιπλέον τονίζει πώς είχε αναφέρει τα πάντα με ορθότητα και ειλικρίνεια στους Εναγόμενους και/ ή στους υπαλλήλους και/ ή αντιπροσώπους των Εναγομένων, οι οποίοι συμπλήρωσαν την εν λόγω γραπτή δήλωση δυστυχήματος, την οποία υπέγραψε η Ενάγουσα. Η προχειρότητα με την οποία συμπλήρωσαν το εν λόγω έντυπο φαίνεται και από το γεγονός πως ούτε το όνομα του υιού της, τον οποίον είχαν και ασφαλισμένο, δεν κατάφεραν να καταγράψουν ορθά.» Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση ήταν εκτενής και το μεγαλύτερο μέρος της προήλθε από την πλευρά της ενάγουσας, για την οποία κλήθηκαν να καταθέσουν επτά συνολικά μάρτυρες. Ειδικότερα, προς υποστήριξη της αγωγής κλήθηκαν να καταθέσουν ο υιός της ενάγουσας, xxx Χατζηγρυπάρης (Μ.Ε.1), οι εκτιμητές xxx Κεσσές (Μ.Ε2) και xxx Μαρκουλλής (Μ.Ε.5), οι τελωνειακοί λειτουργοί xxx Πατσαλίδου (Μ.Ε.3) και xxx Καλογεροπούλου (Μ.Ε6), ο τότε λειτουργός ατυχημάτων στην εταιρεία SpeedFire xxx Θεμιστοκλέους (Μ.Ε.4) και η δικηγόρος xxx Παύλου (Μ.Ε.7). Σημειώνω εδώ ότι η μαρτυρία των ME2, ME3, ME4 και ME6 που κάλεσε η πλευρά της ενάγουσας προς υποστήριξη της υπόθεσης της, αφορούσε περισσότερο στους ισχυρισμούς της εναγόμενης παρά στους ισχυρισμούς που πρόβαλλε η ενάγουσα στην αγωγή της. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο ΜΕ2 ήταν ο ιδιώτης εκτιμητής που η εναγόμενη διόρισε για να επιθεωρήσει και εκτιμήσει το επίμαχο όχημα για λογαριασμό της, ο ΜΕ4 είχε επισκεφθεί τη σκηνή του κατ' ισχυρισμό ατυχήματος στις 01/03/10 ως ένας εκ των εκπροσώπων της εναγόμενης, ενώ οι ΜΕ3 και ΜΕ6 ήταν οι τελωνειακοί λειτουργοί που ενεπλάκηκαν στην όλη διερεύνηση του θέματος που προέκυψε σε σχέση με παραποιημένα και/ή κλεμμένα οχήματα κατόπιν καταγγελίας της εναγόμενης. Ως εκ τούτου, αν και όλοι οι εν λόγω μάρτυρες (ΜΕ2, ΜΕ3, ΜΕ4 και ΜΕ6) έτυχαν εκτενούς αντεξέτασης από την ευπαίδευτη συνήγορο της εναγόμενης, εντούτοις δεν επιχειρήθηκε να πληγεί η αξιοπιστία τους ή να αμφισβητηθεί η ουσία της μαρτυρίας τους αλλά αντιθέτως, η μαρτυρία τους χρησιμοποιήθηκε από πλευράς εναγομένης για να καταδειχθεί το βάσιμο των δικών της θέσεων, με την εν λόγω μαρτυρία βέβαια να δεσμεύει και την πλευρά που τους κάλεσε, ήτοι την πλευρά της ενάγουσας. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, η πλευρά της εναγόμενης κάλεσε μόνο δύο μάρτυρες κατά την ακρόαση, ήτοι το Λοχία XXXXX xxx Χαραλάμπους (ΜΥ1) και τον πρώην αστυνομικό και νυν λειτουργό ερευνητή της εναγομένης, xxx Κανάρη (ΜΥ2). Αμφότερων των εν λόγω μαρτύρων η μαρτυρία περιορίστηκε σε συγκεκριμένα θέματα. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των επιδίκων θεμάτων, κρίνω σκόπιμο όπως στο σημείο αυτό παραθέσω τα γεγονότα που είτε συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν αμφισβητούνται και τα οποία κρίνω επίσης σκόπιμο όπως τα παραθέσω κατά τη χρονολογική σειρά που αυτά έλαβαν χώρα ανεξάρτητα της σειράς με την οποία παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση. ΚΟΙΝΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ i. Στις 02/11/09, η τελωνειακή λειτουργός xxx Πατσαλίδου (ΜΕ3), εξέδωσε επ' ονόματι της xxx Δημητρίου εξ Ελλάδος, ήτοι της ενάγουσας, δελτίο/άδεια προσωρινής εισαγωγής εισόδου από το Λιμάνι Λεμεσού, ενός οχήματος BMW, τύπου 530 D Sport του 2008, χρώματος μπλε, με αρ. εγγραφής του Ηνωμένου Βασιλείου XXXXXBZ, αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 και με 10.000 καταγραμμένα διανυθέντα μίλια. Επρόκειτο δηλαδή για εισαγωγή ενός μεταχειρισμένου οχήματος (Τεκ. 2). Ο λόγος που η εν λόγω άδεια προσωρινής παραμονής εκδόθηκε επ' ονόματι της ενάγουσας ήταν επειδή αυτή δηλώθηκε ως η φερόμενη ιδιοκτήτρια και δικαιούχος του οχήματος και ως τέτοια παρουσιάζεται να υπέγραψε την άδεια ενώπιον της ΜΕ
- Τα στοιχεία του οχήματος που καταγράφηκαν στην άδεια λήφθηκαν αποκλειστικά από τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν στη ΜΕ3 κατά την έκδοση της άδειας και δεν διενεργήθηκε οποιοσδήποτε φυσικός έλεγχος του οχήματος προς επιβεβαίωση τους εφόσον το όχημα εισήχθη από χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τους όρους της άδειας, η φερόμενη ιδιοκτήτρια του οχήματος επιτρέπετο να κατέχει και να χρησιμοποιεί προσωρινά το όχημα στην Κύπρο, με τους αγγλικούς αρ. εγγραφής του, μέχρι τις 22/11/09, νοουμένου όμως ότι η ίδια θα έμενε μόνιμα στην Κύπρο και νοουμένου ότι μέχρι την εκπνοή της προθεσμίας το όχημα θα «διευθετείτο». Έπρεπε, δηλαδή το όχημα είτε να επανεξαχθεί, είτε να τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία - ανάλωση, είτε να τεθεί σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης (bonded), είτε να εγκαταλειφθεί υπέρ του δημοσίου, είτε να κατασχεθεί. Υπήρχε επίσης η δυνατότητα με την υποβολή σχετικής αίτησης προς το τελωνείο, η προθεσμία «διευθέτησης» να παραταθεί προτού εκπνεύσει. Οι χαμηλόβαθμοι τελωνειακοί λειτουργοί όπως η ΜΕ3 είχαν δικαίωμα να χορηγήσουν μόνο μία φορά τέτοια παράταση ενώ οι ανώτεροι τελωνειακοί λειτουργοί μπορούσαν να χορηγήσουν περαιτέρω παρατάσεις. Εφόσον το όχημα επιτράπηκε να εισέλθει στη Δημοκρατία υπό το πιο πάνω συγκεκριμένο προσωρινό καθεστώς, συνιστούσε εκ του Νόμου «προϋπόθεση για τη νομιμότητα του οχήματος» όπως αυτό οδηγείται μόνο από τη φερόμενη ιδιοκτήτρια του, ήτοι την ενάγουσα και από κανένα άλλο άτομο. Παράλειψη συμμόρφωσης με την εν λόγω υποχρέωση ή παράλειψη «διευθέτησης» του οχήματος εντός της καθορισμένης προθεσμίας συνιστούσε τελωνειακό αδίκημα. ii. Στις 03/11/09, ήτοι την επόμενη μέρα του εκτελωνισμού του πιο πάνω οχήματος, υπεβλήθη στον ασφαλιστή xxx Αγαπίου, πράκτορα (Broker) της εναγόμενης, πρόταση για ασφάλιση ενός καινούριου BMW, τύπου 530 D Sport με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 του 2008 για το ποσό των €30.
- Η ενάγουσα παρουσιάστηκε στην πρόταση να είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος και η προτείνουσα την ασφάλιση, ενώ ως εξουσιοδοτημένος οδηγός του οχήματος δηλώθηκε ο γιος της ενάγουσας xxx Χατζηγρυπάρης (Τεκ. 11). iii. Την ίδια ημέρα, στις 03/11/09 δηλαδή, η πρόταση για ασφάλιση εγκρίθηκε από την εναγόμενη κατόπιν θετικής εισήγησης του Αγαπίου και αφού καταβλήθηκε στον τελευταίο ποσό €250, εκδόθηκε σχετικό καλυπτικό σημείωμα υπ' αρ. 1024792, σύμφωνα με το οποίο η εναγόμενη παρείχε πλέον περιεκτική ασφαλιστική κάλυψη ύψους €30.000 στο όχημα που είχε προταθεί και το οποίο θα χρησιμοποιείτο για ιδιωτική χρήση με εξουσιοδοτημένο οδηγό το xxx Χατζηγρυπάρη, υιό της ενάγουσας. Η περίοδος ασφάλισης του οχήματος καθορίστηκε να ήταν από τις 10:15 π.μ. της 03/11/09 μέχρι τα μεσάνυκτα της 02/03/10 (Τεκ. 4). Στο πλήρες κείμενο των ασφαλιστικών όρων που περιέχονταν σε ξεχωριστό βιβλιάριο, προνοείτο μεταξύ άλλων ότι η μεν εναγόμενη είχε υποχρέωση να αποζημιώσει «για απώλεια ή ζημιά στο Ασφαλισμένο όχημα και στα εξαρτήματα και τα ανταλλακτικά του..που προκαλείται άμεσα από οποιαδήποτε τυχαία αιτία.», η δε ενάγουσα ότι οφείλει «.σε περίπτωση οποιουδήποτε περιστατικού εξ αιτίας του οποίου είναι δυνατό να εγερθεί απαίτηση δυνάμει του ασφαλιστηρίου.να ειδοποιείτε αμέσως την αστυνομία.» (Τεκ.7 - Μέρος 3, Μέρος 5 - όρος 5). iv. Στις 08/12/09, επιβλήθηκε στην ενάγουσα, ως φερόμενη δικαιούχο του οχήματος, τελωνειακό πρόστιμο €50 επειδή το όχημα για το οποίο είχε εκδοθεί η άδεια προσωρινής εισόδου από το τελωνείο (Τεκ. 2) δεν «διευθετήθηκε» μέχρι την προθεσμία της 22/11/09, το οποίο πρόστιμο καταβλήθηκε στη συνέχεια. Κατόπιν σχετικού αιτήματος που υπεβλήθη την ίδια μέρα, η άδεια προσωρινής παραμονής του οχήματος παρατάθηκε μέχρι 31/01/10 και στη συνέχεια, κατόπιν έγκρισης Ανώτερου τελωνειακού λειτουργού στις 26/01/10, μέχρι 02/05/10 (Τεκ.2). v. Στις 26/02/10 και αφού εισπράχθηκαν από τον Αγαπίου περαιτέρω €500, η ασφαλιστική κάλυψη του οχήματος που ασφάλισε η εναγόμενη ανανεώθηκε με την έκδοση νέου καλυπτικού σημειώματος με αρ. 1032546 για περίοδο από τις 08:00 π.μ. της 2/3/10 μέχρι τα μεσάνυχτα της 02/04/10 (Τεκ. 5). vi. Την 01/03/10, δηλαδή την παραμονή της εκπνοής του πρώτου ασφαλιστικού σημειώματος, ο ΜΕ4 ειδοποιήθηκε από το τηλεφωνικό κέντρο της SPEEDFIRE, η οποία αντιπροσώπευε μεταξύ άλλων ασφαλιστικών εταιρειών και την εναγομένη, να μεταβεί σε συγκεκριμένο σημείο του δρόμου του Λιμανιού Λεμεσού προς το Lady's Mile, όπου όχημα που ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη είχε εμπλακεί σε κατ' ισχυρισμό ατύχημα. Ο μάρτυρας μετέβηκε στο σημείο περί ώρα 19:10, είδε μέσα σε ποταμό πλησίον του δρόμου να βρίσκεται ένα μπλε BMW, τύπου 530 D Sport και συνομίλησε με τα άτομα που βρήκε στη σκηνή. vii. Την 02/03/10, την επόμενη μέρα δηλαδή, ο εκτιμητής ΜΕ2 επισκέφθηκε το συνεργείο «EXPRESS GARAGE» στην Λεμεσό κατόπιν οδηγιών της εναγόμενης, όπου επιθεώρησε ένα μπλε BMW, τύπου 530 D Sport του 2008, με αγγλικούς αρ. εγγραφής XXXXXBZ και αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 το οποίο είχε κατ' ισχυρισμό εμπλακεί σε ατύχημα την προηγούμενη μέρα. Το όχημα που επιθεώρησε ο μάρτυρας έφερε καθίσματα χρώματος ανοικτού γκρίζου και το πάτωμα του ήταν πλημμυρισμένο από νερά, χώμα και λάσπη και έφερε ένα κτύπημα πίσω δεξιά (Τεκ. 12). viii. Περί το τέλος του ίδιου μήνα, ήτοι του Μάρτη του 2010, το τελωνείο ενημερώθηκε ότι το όχημα για το οποίο είχε δώσει άδεια προσωρινής εισαγωγής στις 02/11/09 (Τεκ. 2) είχε εμπλακεί σε ατύχημα την ώρα που αυτό οδηγείτο από τον υιό της ενάγουσας, xxx Χατζηγρυπάρη. Επειδή η οδήγηση του αυτοκινήτου από πρόσωπο άλλο από το δικαιούχο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η άδεια προσωρινής εισαγωγής συνιστούσε παράβαση των όρων της άδειας και τελωνειακό αδίκημα, το τελωνείο προέβη σε κατάσχεση του οχήματος και το έθεσε στην Αποθήκη Αποταμίευσης Α513300CY (xxx Ροδοσθένους) με αρ. Αποθέματος 2012602371423/
- ix. Στις 02/10/12, ήτοι 2 και πλέον χρόνια αργότερα και ενόσω το όχημα που είχε κατάσχει το τελωνείο, ήτοι ένα μπλε BMW, τύπου 530 D Sport με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX7 του 2008 και με αγγλικούς αρ. εγγραφής XXXXXBZ που βρισκόταν στην Αποθήκη Αποταμίευσης, ο υιός της ενάγουσας, παρουσιάζοντας σχετικό πληρεξούσιο από την τελευταία, και ο τελωνειακός πράκτορας D & K Panayiotou, υπέβαλαν αίτηση στο τελωνείο για να επιτραπεί η προσωρινή έξοδος του οχήματος από την αποθήκη αποταμίευσης ώστε αυτό να μεταφερθεί στο συνεργείο "EXPRESS GARAGE" για επιδιόρθωση των ηλεκτρονικών (Τεκ. 18). Η αίτηση εγκρίθηκε και η αιτούμενη άδεια δόθηκε για περίοδο από 8/10/12 ως 18/10/12 (Τεκ. 18 και 22). x. Στις 08/10/12, ο τελωνειακός λειτουργός xxx Στυλιανού, παρέδωσε στους προαναφερόμενους αιτητές ένα BMW χρώματος ανοικτό μπλε, τύπου 530 με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 το οποίο, αν και γενικά ήταν σε καλή κατάσταση, έφερε ζημιά στην μπροστινή αριστερή πλευρά (Τεκ. 19). Για την παράδοση του οχήματος στους αιτητές χρησιμοποιήθηκε ρυμουλκό, εφόσον το όχημα δεν κινείτο και αφού αυτό παραδόθηκε στους αιτητές, μεταφέρθηκε στο συνεργείο «EXPRESS GARAGE» ως η αίτηση. xi. Στις 15/10/12, ήτοι μία εβδομάδα αργότερα, η ενάγουσα, μέσω των τότε δικηγόρων της, καταχώρησε την παρούσα αγωγή ισχυριζόμενη ότι από το ατύχημα της 01/03/10 το όχημα της υπέστη εκτεταμένες ζημιές και «λόγω του υψηλού κόστους επιδιόρθωσης αυτή κρίθηκε ασύμφορη και μη ενδεικνυόμενη και συνεπώς το όχημα κρίθηκε πέραν οικονομικά συμφέρουσας επιδιόρθωσης (total loss)». Σύμφωνα με αίτηση που καταχώρησαν οι τότε δικηγόροι της ενάγουσας για απόφαση εναντίον της εναγομένης λόγω παράλειψης της να καταχωρήσει υπεράσπιση, η αγωγή επιδόθηκε στην τελευταία στις 12/11/12 αν και κατά παράδοξο λόγο η εναγόμενη είχε καταχωρήσει εμφάνιση από τις 05/11/12, ήτοι μία εβδομάδα πριν να της επιδοθεί η αγωγή. xii. Στις 19/10/12, ήτοι τέσσερεις μέρες μετά που καταχωρήθηκε η αγωγή και προτού επιδοθεί στην εναγόμενη, υπεβλήθηκε από πλευράς ενάγουσας αίτημα στο τελωνείο για παράταση επιστροφής του οχήματος για το οποίο είχε δοθεί προσωρινή άδεια εξόδου στις 08/10/12 και το οποίο δεν είχε ακόμη επιστρέψει από το «EXPRESS GARAGE» παρά την παρέλευση της δοθείσας προθεσμίας. Επιλαμβανόμενος του αιτήματος, Ανώτερος τελωνειακός λειτουργός το ενέκρινε και η άδεια εξόδου παρατάθηκε αρχικά μέχρι την 22/10/12 και στη συνέχεια, με προφορικές οδηγίες του ίδιου λειτουργού, δόθηκε περαιτέρω παράταση, αορίστου όμως χρόνου εφόσον το τελωνείο ενημερώθηκε ότι θα υποβάλλετο αίτηση για καταστροφή του οχήματος (Τεκ. 18 και 22). xiii. Στις 29/10/12, δύο βδομάδες δηλαδή μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και προτού όμως ακόμη επιδοθεί στην εναγόμενη, ο υιός της ενάγουσας, xxx Χατζηγρυπάρης, παρουσιάζοντας πιστοποιημένο από πιστοποιών υπάλληλο, χειρόγραφο αντίγραφο πληρεξουσίου εγγράφου από την ενάγουσα ημερομηνίας 21/05/12, με την υπογραφή της τελευταίας να επιμαρτυρείται από τον τελωνειακό πράκτορα xxx Παναγιώτου, υπέβαλε αίτηση υπογραμμένη από τον ίδιο, για καταστροφή του οχήματος BMW, τύπου 530 με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 το οποίο έφερε κωδικό αποταμίευσης Α513300CY και αρ. Αποθέματος 2012602371423/1, με την αιτιολογία ότι «δεν συμφέρει να φτιαχτεί το αυτοκίνητο μετά το ατύχημα που είχε». Το αίτημα δεν εγκρίθηκε εφόσον το τελωνείο απαίτησε όπως προσκομιστεί ειδική εξουσιοδότηση από την ενάγουσα, η οποία να αναφέρεται ρητά σε αίτημα για καταστροφή του αυτοκινήτου (Τεκ. 19). xiv. Την 01/11/12, ήτοι τρεις μέρες αργότερα, ο τελωνειακός πράκτορας xxx Παναγιώτου παρουσίασε στο τελωνείο νέα δακτυλογραφημένη εξουσιοδότηση από την ενάγουσα, με την οποία η τελευταία φερόταν να εξουσιοδοτεί ρητά τον υιό της xxx Χατζηγρυπάρη «να υπογράψει στο τελωνείο Λεμεσού για την καταστροφή του οχήματος: BMW 530 D με cassis number XXXXX07». Με την προσκόμιση της εν λόγω εξουσιοδότησης το αίτημα του Χατζηγρυπάρη εγκρίθηκε από Ανώτερο τελωνειακό λειτουργό την ίδια μέρα, δηλαδή την 01/11/12 (Τεκ. 19). xv. Στις 02/11/12, ήτοι την επόμενη μέρα, η εναγόμενη απέστειλε επιστολή προς το τελωνείο αναφέροντας του ότι είχε ενημερωθεί για την αίτηση καταστροφής του οχήματος και ζήτησε όπως μην προχωρήσει η καταστροφή διότι προτίθετο να προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία λόγω του ότι «Μετά από έρευνα της Εταιρείας μας, προέκυψε ότι το εν λόγω όχημα με αριθμούς πλαισίου XXXXX07 αντιστοιχεί σε δύο διαφορετικά αυτοκίνητα, ένα εκ των οποίων είναι αυτό που προτίθεστε να καταστρέψετε και του οποίου το πιστοποιητικό εγγραφής φαίνεται να είναι παραποιημένο». Την ίδια μέρα και μετά την παραλαβή της επιστολής της εναγόμενης, ο Ανώτερος τελωνειακός λειτουργός που είχε εγκρίνει το αίτημα για καταστροφή, έδωσε οδηγίες όπως το προτιθέμενο προς καταστροφή όχημα κατασχεθεί (Τεκ. 13). xvi. Στις 02/11/12, την ίδια μέρα δηλαδή, οι τελωνειακοί λειτουργοί xxx Καστανιάς, xxx Κανάρη και xxx Παπαπαναγιώτου, μετέβηκαν στο «EXPRESS GARAGE»" όπου συνάντησαν τον διευθυντή του γκαράζ, κάποιον xxx Νικολάου, από τον οποίο ζήτησαν να τους υποδείξει το όχημα BMW με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 για το οποίο είχε υποβληθεί η αίτηση καταστροφής και το οποίο βρισκόταν εκεί δυνάμει της προσωρινής άδειας εξόδου που είχε δοθεί στις 8/10/12 (Τεκ. 16, 21 και 22). xvii. Ακολούθως ο Νικολάου υπέδειξε στους λειτουργούς «ένα κουφάρι αυτοκινήτου δηλαδή μόνο σκελετό χρώματος γκρίζου» το οποίο ανήκε σε όχημα τύπου BMW, τύπου 530 και το οποίο έφερε αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07, ήτοι τον αριθμό πλαισίου που ανήκε στο μπλε BMW για το οποίο είχε δοθεί στην ενάγουσα προσωρινή άδεια εισόδου στην Κύπρο την 02/11/09 και το οποίο, μετά που κατασχέθηκε περί τα τέλη Μαρτίου 2010, βρισκόταν μέχρι την προσωρινή άδεια εξόδου της 08/10/12, στην Αποταμιευτική Αποθήκη Α513300CY (xxx Ροδοσθένους) με αρ. Αποθέματος 2012602371423/
- Διαπιστώνοντας οι τελωνειακοί λειτουργοί ότι ο αριθμός πλαισίου φαίνεται να «είχεν μεταφερθεί και επικολληθεί τεχνηέντως και παράνομα» στον γκρίζο σκελετό που τους υπεδείχθη από τον Νικολάου, ο οποίος δήλωσε πλήρη άγνοια για το όλο θέμα και ότι τα εξαρτήματα που έλειπαν από τον σκελετό είχαν κλαπεί από αγνώστους, έδωσαν οδηγίες όπως εμπλακεί ο Κλάδος Διερευνήσεων ώστε να κατάσχει το γκρίζο όχημα που εντοπίστηκε οπόταν και το θέμα ανέλαβε η ΜΕ.6 (Τεκ. 16, 21 και 22). xviii. Με το που ενεπλάκηκε η Μ.Ε.6, ο σκελετός του γκρίζου οχήματος κατασχέθηκε με το έντυπο Κατάσχεσης Τελ. 71 Α με αρ. Β055006 ημερ. 2/11/12 και μεταφέρθηκε στην αποθήκη του Κλάδου Διερευνήσεων με αρ. 519 οπόταν και διαπιστώθηκε «ότι από αυτό έλειπαν οι πόρτες, τα καθίσματα, οι τροχοί με τις αναρτήσεις, ο εσωτερικός εξοπλισμός, το μπροστινό καπό και μέρος από τη μηχανή και είχε «μετατραπεί» σε αμάξωμα» (Τεκ. 14, 16, 17, 21, 22 και 29). xix. Στις 19/11/12, ο ιδιοκτήτης του "EXPRESS GARAGE" xxx Νικολάου, παρέδωσε στην Μ.Ε.6 έναντι απόδειξης «2 δερμάτινα μεταχειρισμένα μπροστινά καθίσματα χρώματος γκρίζου, 1 σετ (αποτελούμενο από τρία τεμάχια) δερμάτινα μεταχειρισμένα πισινά καθίσματα χρώματος γκρίζου, 4 μεταχειρισμένες ζάντες αλουμινίου μάρκας BMW με μεταχειρισμένα ελαστικά διαστάσεων 225/55/16, 1 σετ μεταχειρισμένης μπροστινής ανάρτησης με δίσκους και φρένα, 1 σετ μεταχειρισμένης πισινής ανάρτησης με δίσκους και φρένα», τα οποία η ΜΕ6 κατείσχε με το έντυπο Β055027 ημερ. 29/11/
- Ήταν η θέση του Νικολάου ότι τα εν λόγω εξαρτήματα τα είχε αφαιρέσει ο ίδιος από το όχημα που κατασχέθηκε στις 02/11/12 με σκοπό να προβεί στην εκτίμηση του κόστους επιδιόρθωσης του όταν αυτό βρισκόταν στο γκαράζ του. xx. Από τις 20/05/13 μέχρι και τις 22/10/13, η ΜΕ6 έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τους xxx Χατζηγρυπάρη, xxx Νικολάου, xxx Παναγιώτου και xxx Ροδοσθένους αναφορικά με διερευνώμενη υπόθεση «ελλειμμάτων που διαπιστώθηκαν στην Αποθήκη Τελωνειακής Αποταμίευσης με αρ. Α513300CY σε σχέση με το αποταμιευμένο όχημα BMW 530 με δηλωμένο αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 το οποίο στις 2/11/12 βρέθηκε από λειτουργούς του τελωνείου χωρίς τα εξαρτήματα και τον εξοπλισμό του στο γκαράζ EXPRESS όπου είχε μεταφερθεί για επιδιόρθωση.» (Τεκ. 17, 23 και 24). Προφανώς το Τελωνείο δεν είχε ακόμα συνειδητοποιήσει ότι το όχημα που κατασχέθηκε από το EXPRESS GARAGE ήταν λόγω διαφορετικού χρώματος, άλλο από το όχημα για το οποίο δόθηκαν οι άδειες προσωρινής εισόδου και εξόδου. Το ένα ήταν γκρίζο και το άλλο μπλε. xxi. Στις 23/10/13, ο xxx Νικολάου παρουσιάστηκε στο τελωνείο και παρέδωσε ένα μεταχειρισμένο όχημα BMW σειράς 5, χρώματος μπλε από το οποίο έλειπαν πολλά από τα μέρη και εξαρτήματα του και το οποίο, αν και δεν έφερε αριθμό πλαισίου, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για το όχημα BMW 530 D με αρ. πλαισίου XXXXX
- Το εν λόγω όχημα η Μ.Ε.6 το κατείσχε με το έντυπο Β055460 ημερ. 23/10/13 (Τεκ. 15 και 17). xxii. Ακολούθως, στις 30/10/13, η ΜΕ6 έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από τον xxx. Νικολάου ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω μπλε BMW ήταν αυτό που είχε μεταφερθεί στο γκαράζ του με την άδεια εξόδου της 08/10/12 και το οποίο, μετά από έρευνες του ιδίου, διαπίστωσε ότι το έκλεψε από το γκαράζ κάποιος υπάλληλος του από την Συρία, ο οποίος είχε πλέον εγκαταλείψει την Κύπρο και ο οποίος το πώλησε σε τρίτους στην περιοχή της Άλασσας. Ακολούθως, ισχυρίστηκε ο Νικολάου, κατάφερε ο ίδιος να εντοπίσει το όχημα και αφού κατέβαλε το ποσό των €200 στους τρίτους που το είχαν πάρει, τους οποίους όμως δεν ήθελε να κατονομάσει γιατί δεν έφεραν οποιαδήποτε ευθύνη, επανάκτησε το όχημα. Ισχυρίστηκε δε ότι κατά την επίσκεψη του τελωνείου στις 02/11/12 δεν είχε αντιληφθεί ότι ο εμπλεκόμενος υπάλληλος του είχε υποδείξει στους λειτουργούς του τελωνείου ένα γκρίζο BMW αντί του μπλε που υποτίθεται ότι ήταν στο γκαράζ του με την άδεια της 08/10/12 (Τεκ. 25). xxiii. Το μπλε BMW που παρέδωσε ο Νικολάου στο τελωνείο ισχυριζόμενος ότι είναι το όχημα για το οποίο δόθηκε προσωρινή άδεια εισόδου στην ενάγουσα στις 02/11/09 και το οποίο στη συνέχεια μεταφέρθηκε από την Αποθήκη Αποταμίευσης στο γκαράζ του για επιδιόρθωση με την άδεια της 08/10/12, ήτοι το μπλε BMW, τύπου 530 με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07, δεν έφερε οποιοδήποτε αρ. πλαισίου αφού ο εν λόγω αριθμός είχε αποκοπεί μηχανικά, ενώ τα καθίσματα που υπήρχαν στο όχημα ήταν χρώματος καφέ (Τεκ. 29 και 30). xxiv. Από περαιτέρω έρευνες που έγιναν από το τελωνείο προς ταυτοποίηση του μπλε BMW που παρέδωσε ο Νικολάου στις 23/10/13, κατέστη αδύνατο να διαπιστωθεί η ταυτότητα του, λόγω του ότι «τα σημεία που ενδείκνυνται από τον κατασκευαστή είχαν αλλοιωθεί» (Τεκ.26). xxv. Από έρευνες του τελωνείου και της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι το πραγματικό μπλε BMW, τύπου 530 με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 και με αγγλικούς αρ. εγγραφής XXXXXBZ βρισκόταν πάντα εγγεγραμμένο στην Αγγλία υπό καθεστώς ενοικιαγοράς, χωρίς ποτέ να έχει εξαχθεί στην Κύπρο (Τεκ. 27), ενώ ένα παρόμοιου τύπου μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX77, είχε δηλωθεί από την αγγλική αστυνομία στις 29/09/09 να έχει κλαπεί (Τεκ. 28). Το συμπέρασμα του τελωνείου και της αστυνομίας ήταν ότι το όχημα για το οποίο δόθηκε άδεια προσωρινής εισόδου επ' ονόματι της ενάγουσας στις 02/11/09 έφερε παραποιημένο αριθμό πλαισίου και δεν ήταν το πραγματικό μπλε BMW με αρ. πλαισίου (chassis No.) XXXXX07 αλλά μάλλον επρόκειτο για το κλεμμένο μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX
- xxvi. Την ποινική διερεύνηση της υπόθεσης την ανέλαβε στη συνέχεια η αστυνομία εντούτοις δεν προέκυψε επαρκής μαρτυρία για να διωχθεί ποινικά οποιοδήποτε πρόσωπο. xxvii. Τόσο ο σκελετός του γκρίζου BMW που κατασχέθηκε στις 02/11/12 όσο και το μπλε BMW που παρέδωσε στις 23/10/13 ο xxx Νικολάου στο τελωνείο, βρίσκονται μέχρι και σήμερα στους χώρους του τελωνείου υπό κατάσχεση. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Υπό το φως των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, καθώς επίσης και υπό το φως των εκατέρωθεν δικογραφημένων θέσεων, τα επίδικα θέματα που προκύπτουν και για τα οποία θα προχωρήσω να παραθέσω και εξετάσω την προσκομισθείσα μαρτυρία, είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνήφθη το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο και ποιο το πραγματικό αντικείμενο του, το τι ακριβώς έλαβε χώρα την 01/03/2010, ήτοι κατά πόσο όντως επρόκειτο για ατύχημα από το οποίο προκλήθηκαν ζημιές που καλύπτονται από το ασφαλιστικό συμβόλαιο και το πώς και αν επηρεάζουν τη σχέση των μερών τα όσα διαπιστώθηκαν από το τελωνείο αναφορικά με τα παραποιημένα οχήματα που εντοπίστηκαν (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας
(1999)2 ΑΑΔ 490 και Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Απόλυση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως δια ανάρμοστη συμπεριφορά, Αίτηση 1/15 ημερ. 24/9/2015, σελ. 27, 28). ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΕ1 - xxx Χατζηγρυπάρης Είναι ο υιός της ενάγουσας και ισχυρίστηκε ότι αν και η τελευταία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και λόγω κλειστοφοβίας δεν μπορεί να ταξιδέψει με αεροπλάνο για σκοπούς της αγωγής, τον έχει εξουσιοδοτήσει να δίνει οδηγίες στους δικηγόρους της και να προωθήσει με τη μαρτυρία του την παρούσα υπόθεση εκ μέρους της. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η ενάγουσα μητέρα του είχε αγοράσει αφορολόγητο από την Αγγλία ένα BMW με αρ. πλαισίου XXXXX07, καταβάλλοντας το ποσό των £27.800 (στερλίνες). Προς επίρρωση του ισχυρισμού του αυτού, ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκ.1 τιμολόγιο ημερ. 15/04/2009, το οποίο παρουσιάζεται ν' αφορά σε ένα τέτοιο BMW και αναφέρει ως αγοράστρια την ενάγουσα και ως πωλητή κάποιον «P.ARISTIDOU 38A XXXXX ROAD, XXXXX XXXXX». Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι ήταν ο ίδιος που έψαξε στο διαδίκτυο και βρήκε το εν λόγω όχημα και ότι ήταν ο ίδιος που μίλησε τηλεφωνικώς στην αγγλική γλώσσα με τον φερόμενο ιδιοκτήτη του οχήματος, P.ARISTIDOU, τον οποίο δεν γνώριζε. Ήταν παρών, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, όταν η μητέρα του έστειλε τα χρήματα από τον λογαριασμό της στην Ελλάδα σε κάποιο «δικό τους άνθρωπο» στην Αγγλία για να διευθετήσει το τίμημα αγοράς, τον οποίο «άνθρωπο» όμως ο ίδιος δεν τον γνωρίζει όπως και δεν γνωρίζει από ποιο λογαριασμό είχε στείλει τα χρήματα η μητέρα του ή από που τα βρήκε. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι προτού συμφωνηθεί η αγορά του οχήματος και προτού καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό από τη μητέρα του, στη βάση των στοιχείων που του έδωσε ο φερόμενος ιδιοκτήτης, ήτοι τον αριθμό πλαισίου XXXXX07 και τους αγγλικούς αριθμούς εγγραφής XXXXXBZ, προέβη ο ίδιος σε ηλεκτρονική έρευνα HPI CHECK σε σχέση με το όχημα ώστε να βεβαιωθεί ότι το όχημα δεν ήταν δηλωμένο ως κλεμμένο και ότι δεν ήταν κτυπημένο. Όταν μέσω της έρευνας του επιβεβαίωσε, ως ισχυρίστηκε, ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με την αγορά του αυτοκινήτου, η μητέρα του προχώρησε με την αγορά του οχήματος και την καταβολή του σχετικού τιμήματος. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του αυτού, ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκ.3 το αποτέλεσμα της ηλεκτρονικής έρευνας που ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε κάνει, δήλωσε όμως άγνοια γιατί η εν λόγω έρευνα αναφέρεται σε «RAC CHECK» και όχι σε «HPI CHECK» καθώς επίσης και γιατί αυτή παρουσιάζεται να έγινε στις 02/10/2009 και ώρα 23:52, ήτοι πέντε μήνες μετά την κατ' ισχυρισμό αγορά του οχήματος και από κάποιον «Mr Sunny Day» με διεύθυνση «19 tank hill purfleet RM191TA» και όχι από τον ίδιο. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο ίδιος είδε για πρώτη φορά το όχημα που αγόρασε η μητέρα του όταν αυτό έφθασε στο λιμάνι Λεμεσού, όταν και το παρέλαβαν μαζί με την τελευταία, η οποία είχε έρθει τότε στην Κύπρο. Η ταπετσαρία του οχήματος ήταν, σύμφωνα με το μάρτυρα, μαύρη και τα καθίσματα του γκρίζα. Είναι κατά την παραλαβή του οχήματος, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του, που είδε για πρώτη φορά και το πιστοποιητικό εγγραφής του οχήματος (Τεκ.9), το οποίο ήταν μέσα στο αυτοκίνητο. Δεν το διάβασε όμως προσεκτικά, ισχυρίστηκε, και ως εκ τούτου δεν αντιλήφθηκε ότι ο εκεί αναφερόμενος εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δεν ήταν ο φερόμενος ως πωλητής «P.ARISTIDOU 38A XXXXX ROAD, XXXXX XXXXX» αλλά κάποιος «xxx Brian 30A XXXXX ROAD XXXXX XXXXX XXXXX». Σύμφωνα με τον μάρτυρα, μετά που παραλήφθηκε το όχημα, ο ίδιος και η μητέρα του μετέβηκαν στο τελωνείο όπου η τελευταία υπέγραψε τη σχετική άδεια προσωρινής εισόδου Τεκ.2 και το όχημα εκτελωνίστηκε. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι μετά τον εκτελωνισμό του οχήματος τηλεφώνησε στον ασφαλιστή xxx Αγαπίου, τον οποίο γνώριζε από προηγουμένως και αφού τον ενημέρωσε ότι είχε «φέρει» εισαγόμενο αφορολόγητο αυτοκίνητο από την Αγγλία, τον ρώτησε τι χρειαζόταν να προσκομιστεί ώστε να μπορέσει το όχημα να ασφαλιστεί, οπόταν και διευθέτησαν να συναντηθούν. Συνολικά, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, έγιναν δύο συναντήσεις με τον Αγαπίου, στην μεν πρώτη είχε πάει μόνο ο ίδιος για να ενημερωθεί για το τι έγγραφα χρειάζονταν, στη δε δεύτερη, όταν και εκδόθηκε το ασφαλιστικό σημείωμα Τεκ.4, είχε πάει μαζί με τη μητέρα του η οποία είχε μαζί της όλα τα σχετικά έγγραφα. Αντεξεταζόμενος ως προς το περιεχόμενο της πρότασης ασφάλισης που υπεβλήθη στον Αγαπίου και ειδικότερα ως προς το ότι το προτεινόμενο όχημα είχε δηλωθεί στην πρόταση ότι ήταν καινούργιο και όχι μεταχειρισμένο, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα μητέρα του είχε δώσει στην παρουσία του όλα τα σχετικά έγγραφα και πληροφορίες στον Αγαπίου και ότι ήταν ο τελευταίος που συμπλήρωσε το εν λόγω έγγραφο. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι, αν και η μητέρα του ήταν παρούσα στην εν λόγω συνάντηση με τον Αγαπίου και ότι ήταν αυτή που γνώριζε και παρείχε όλες τις πληροφορίες στον τελευταίο, εντούτοις υπέγραψε αυτός αντί εκείνης την πρόταση ασφάλισης Τεκ.11, επειδή τον είχε εξουσιοδοτήσει να υπογράφει εκ μέρους της. Όσον αφορά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τη νύχτα της 01/03/2010, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ενώ οδηγούσε το όχημα στο δρόμο του Lady's Mile με κατεύθυνση προς Λεμεσό, κάπου στα μισά του δρόμου αντιλήφθηκε ότι αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση κατευθυνόταν κατά πάνω του, οπόταν για να αποφύγει τη μετωπική σύγκρουση έκαμε ελιγμό αποφυγής, με αποτέλεσμα το άλλο όχημα να τους κτυπήσει «πίσω δεξιά» και να τους ρίξει αριστερά σε χαντάκι βάθους δύο μέτρων, μέσα σε λιμνάζοντα νερά. Ο μάρτυρας επέμενε κατηγορηματικά ότι τη δεδομένη στιγμή στο όχημα επέβαινε και η μητέρα του ως συνεπιβάτης, η οποία μάλιστα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, τραυματίστηκε από τη σύγκρουση και μεταφέρθηκε σε κλινική όπου τις παρασχέθηκαν οι Α΄ Βοήθειες. Επέμενε έντονα επίσης ο μάρτυρας ότι μετά τη σύγκρουση τηλεφώνησε στην Τροχαία Λεμεσού, στον Αγαπίου και στην Οδική Βοήθεια και ότι όλοι τους κατέφθασαν σύντομα μετά στη σκηνή. Ήταν δε η θέση του ότι η Τροχαία Λεμεσού τον ενημέρωσε ότι επειδή το ατύχημα είχε συμβεί στην περιοχή των Βρετανικών Βάσεων, έπρεπε να ειδοποιηθούν οι Βάσεις, οπόταν και οι αστυνομικοί αποχώρησαν. Ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΕ1 ότι ακολούθως ο Αγαπίου, ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που κατά το μάρτυρα συμπλήρωσε τη δήλωση ατυχήματος Τεκ.8, τον ενημέρωσε ότι δεν χρειαζόταν να ειδοποιηθεί οποιοσδήποτε άλλος και ότι θα διευθετούσε εκείνος το όλο θέμα. Στη συνέχεια, ανέφερε ο μάρτυρας, και αφού κατάφεραν να βγάλουν το όχημα από το χαντάκι, αυτό μεταφέρθηκε με πλατφόρμα στο EXPRESS GARAGE. Δέχτηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του ότι στη δήλωση ατυχήματος την οποία υπέγραψε και ο ίδιος, καταγράφεται ότι μόνο αυτός επέβαινε στο όχημα τη δεδομένη στιγμή και παρουσιάζεται ότι ήταν από εκείνη τη νύχτα που δηλώθηκε ότι το όχημα θα μεταφέρετο στο EXPRESS GARAGE. Ισχυρίστηκε όμως ότι τα στοιχεία αυτά τα έγραψε από μόνος του ο Αγαπίου αφού ο ίδιος ουδέποτε ανέφερε τέτοια πράγματα στον τελευταίο και ότι το μόνο που έκαμε μετά που ανέφερε στον Αγαπίου τι πραγματικά είχε γίνει, ήταν να υπογράψει στο σημείο που του υπέδειξε ο τελευταίος χωρίς όμως να ελέγξει και να διαβάσει το έγγραφο. Ενδεικτικό τούτου, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας είναι το ότι το όνομα του αναγράφηκε εσφαλμένα στη δήλωση, σφάλμα το οποίο σίγουρα θα διόρθωνε αν διάβαζε το έγγραφο. Όσον αφορά τέλος το ότι για το όχημα για το οποίο εκδόθηκαν τα ασφαλιστικά σημειώματα Τεκ.4 και 5, αυτό φαίνεται τελικά να έφερε παραποιημένο αρ. πλαισίου και να μην ήταν το πραγματικό όχημα με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αφού αυτό βρισκόταν πάντοτε στην Αγγλία υπό καθεστώς ενοικιαγοράς (Τεκ.10 και 27), ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το πληροφορήθηκε για πρώτη φορά όταν τον κάλεσε η ΜΕ6 για σχετική ανακριτική κατάθεση και ότι ουδέποτε γνώριζε ή είχε εμπλακεί ο ίδιος ή η μητέρα του στο όλο θέμα. ΜΕ2 - Εκτιμητής εναγόμενης xxx Κκεσές Σύμφωνα με το μάρτυρα και τη σχετική έκθεση που ετοίμασε στις 10/03/10 κατόπιν οδηγιών της εναγόμενης (Τεκ.12), το μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX07 και αγγλικούς αριθμούς εγγραφής XXXXXBZ που επιθεώρησε στο EXPRESS GARAGE στις 02/03/10, αν και ήταν σε καλή κατάσταση πλην ενός ελαφριού κτυπήματος πίσω δεξιά, είχε υποστεί σοβαρή ζημιά λόγω του ότι είχαν πλημμυρίσει τα ηλεκτρονικά του, τα control units και το εσωτερικό του. Έκρινε συνεπώς ο μάρτυρας ότι το όχημα ήταν ασύμφορο να επιδιορθωθεί και το εκτίμησε ως total loss. Η αγοραία αξία ενός παρόμοιου αυτοκινήτου τη δεδομένη στιγμή, ανέφερε ο μάρτυρας, ήταν περί τις €27.000 αφορολόγητο ενώ η πραγματική αξία του συγκεκριμένου οχήματος στην κατάσταση που το είδε, ανέρχετο στις €2.000 - €3.000 και αυτό καθαρά ως salvage value. ME4 - Λειτουργός Speedfire xxx Θεμιστοκλέους Ο μάρτυρας ανέφερε ότι αφού ειδοποιήθηκε από το τηλεφωνικό κέντρο της Speedfire και μετέβηκε στο δρόμο του Lady's Mile, είδε ένα μπλε BMW να βρίσκεται σε ποταμό πλησίον του δρόμου και να είναι καλυμμένο με νερό μέχρι πάνω από τη μέση. Εκεί συνάντησε, ως ισχυρίστηκε, 2- 3 άτομα, τα οποία προσπαθούσαν να ξεκινήσουν το όχημα χωρίς όμως επιτυχία εφόσον είχαν πλημμυρίσει τα ηλεκτρονικά και το εσωτερικό του και κάποιος «καλαμαράς» του παρουσιάστηκε ως ο οδηγός του οχήματος. Αφού ρώτησε τον οδηγό, δηλαδή τον «καλαμαρά» τι είχε γίνει, χρησιμοποίησε αποκλειστικά τις πληροφορίες που του δόθηκαν και αφού συμπλήρωσε και υπέγραψε ο ίδιος επί τόπου τη δήλωση ατυχήματος Τεκ.8, την έδωσε στον οδηγό οποίος επίσης την υπέγραψε. Ο μάρτυρας αναγνώρισε κατά την ακρόαση τα γράμματα και την υπογραφή του στο εν λόγω τεκμήριο. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι στη δήλωση κατέγραψε τις ζημιές που ο ίδιος διαπίστωσε να έφερε το όχημα ενώ όσον αφορά τα άλλα στοιχεία που κατέγραψε και συγκεκριμένα το ότι ο μόνος που επέβαινε στο όχημα τη δεδομένη στιγμή ήταν ο οδηγός, ότι δεν ειδοποιήθηκε η αστυνομία, ότι δεν υπήρχαν μάρτυρες και ότι δεν υπήρξε οποιοσδήποτε τραυματισμός, αυτές ήταν πληροφορίες που του δόθηκαν από τον οδηγό του οχήματος στη σκηνή. Ισχυρίστηκε επίσης ο μάρτυρας ότι είχε ρωτήσει τον οδηγό για το πού ήθελε να μεταφερθεί το όχημα του και ο τελευταίος του ανέφερε το EXPRESS GARAGE εξ' ου και κατέγραψε και αυτή την πληροφορία στη δήλωση. Ο μάρτυρας τέλος ανέφερε ότι αν και έλαβε φωτογραφίες της σκηνής τις οποίες έστειλε στη Speedfire, εντούτοις επειδή δεν εργάζεται πλέον στην εν λόγω εταιρεία δεν έχει πρόσβαση σε αυτές. Ρωτήθηκε ο μάρτυρας αν είχε διαπιστώσει οποιαδήποτε σημάδια στη σκηνή που να υποδηλούσαν ατύχημα όπως π.χ. σημεία σύγκρουσης ή ίχνη στο δρόμο και ο μάρτυρας ανέφερε ότι πέραν κάποιων καλαμιώνων που είδε να είχαν κοπεί στο σημείο εκείνο, δεν διαπίστωσε οτιδήποτε άλλο αφού αν διαπίστωνε οποιοδήποτε σημάδι ή ένδειξη σύγκρουσης, όπως π.χ. χώματα ή σπασμένα πλαστικά, θα το κατέγραφε και θα το φωτογράφιζε. Σύμφωνα με το μάρτυρα, του είχαν κάμει εντύπωση οι συνθήκες κάτω από τις οποίες φέρεται να έγινε το κατ' ισχυρισμό ατύχημα και «επειδή ήταν συγχυσμένο το ατύχημα τούτο» και «δεν ήξερα ούτε εγώ ακριβώς πώς έγιναν τα γεγονότα», δεν έκανε οποιοδήποτε σχεδιάγραμμα και περιορίστηκε να διαβιβάσει τη δήλωση ατυχήματος στην εναγόμενη, όπου τη διερεύνηση του ανέλαβαν δύο συνταξιούχοι αστυνομικοί, οι κκ. Κανάρης και Ρηγίνος, οι οποίοι εργάζονταν τότε στην εναγόμενη. ME5 - Εκτιμητής xxx Μαρκουλλής Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κλήθηκε τηλεφωνικώς στις 09/03/10 από κάποια κυρία που του παρουσιάστηκε ως xxx Δημητρίου για να μεταβεί στο EXPRESS GARAGE για να επιθεωρήσει και εκτιμήσει ένα όχημα που είχε κατ' ισχυρισμό εμπλακεί σε ατύχημα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι μετέβηκε στο γκαράζ την ίδια μέρα όπου εκεί συνάντησε μια κυρία η οποία του συστήθηκε ως xxx Δημητρίου, η οποία του φάνηκε Κύπρια και η οποία του υπέδειξε στο χώρο ένα μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX07 και αγγλικούς αριθμούς εγγραφής XXXXXBZ αναφέροντας του ότι το είχε αγοράσει από κάποιον Άγγλο επ' ονόματι xxx Brian. Από τον τίτλο ιδιοκτησίας που του δόθηκε, τον οποίο αναγνώρισε στο Τεκ.9, ο μάρτυρας ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι επρόκειτο για εισαγόμενο αυτοκίνητο από την Αγγλία. Αφού επιθεώρησε το όχημα διαπίστωσε ότι αυτό έφερε κτύπημα στο δεξιό πισινό φτερό και δεξιά πισινή πόρτα και ότι το εσωτερικό και η μηχανή του είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές από την εισδοχή νερού. Παρατήρησε επίσης κατά την επιθεώρηση του, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ότι υπήρχε περίπου μία ίντζα νερό στο πάτωμα του αυτοκινήτου, δεν είδε όμως να υπάρχουν οποιεσδήποτε λάσπες στο εσωτερικό. Ήταν η άποψη του, την οποία κατέγραψε σε σχετική έκθεση που ετοίμασε, ότι «λόγω των εκτεταμένων ζημιών θεωρούμεν ότι η επιδιόρθωσις είναι ασύμφορη & μη ενδεικνυόμενη το δε όχημα πρέπει να αντικατασταθεί» (Τεκ.6). Για την εν λόγω εκτίμηση ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η φερόμενη ως xxxxx Δημητρίου και ιδιοκτήτρια του οχήματος, του κατέβαλε το ποσό των €300 και παρέπεμψε σχετικά στην απόδειξη πληρωμής που επεσύναψε στην εκτίμηση του. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε τέλος ότι από την εμπειρία του και τις έρευνες που έκανε στο διαδίκτυο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αγοραία αξία ενός παρόμοιου οχήματος «πριν την καταστροφή» ανέρχετο περί τις €30.000 ενώ μετά «την καταστροφή», αυτό είχε πλέον μηδενική αξία. Διαφώνησε με τη θέση ότι κάποιο ποσό θα μπορούσε ακόμη να εξασφαλιστεί ως salvage value εφόσον κατ' εκείνον, η φύση της ζημιάς του αυτοκινήτου, ήτοι η πλημμύρα, συνεπάγετο ότι όποια εξαρτήματα και να διασώζονταν, αυτά σίγουρα θα οξειδώνονταν και θα καθίσταντο άχρηστα. ΜΕ7 - Δικηγόρος xxx Παύλου Η μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει αναφορικά με το ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και υπό την ιδιότητα του δικηγόρου της ενάγουσας, έλαβε μέσω ταχυδρομείου από την Ελλάδα (AKIS EXPRESS), μία ιατρική γνωμάτευση ημερ. 10/05/18 που φέρεται να αφορά την σημερινή κατάσταση της υγείας της ενάγουσας και μία εξουσιοδότηση προς τον ΜΕ1, η οποία επίσης φέρεται να προέρχεται από την ενάγουσα (Τεκ. 31). Η μάρτυς δεν έτυχε οποιασδήποτε αντεξέτασης. ΜΕ3 και ΜΕ6 - Τελωνειακοί Λειτουργοί xxx Πατσαλίδου και xxx Καλογεροπούλου Η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων έχει συνοψισθεί ανωτέρω κατά την παράθεση των κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. ΜΥ1 - Λοχ. 32 xxx Χαραλάμπους Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κατά την υπηρεσία του στο ΤΑΕ Λ/σου και κατόπιν καταγγελίας που υπεβλήθη από την εναγόμενη, ανέλαβε τη διερεύνηση του ενδεχόμενου η ενάγουσα ή πρόσωπα συνδεδεμένα με αυτή, να διέπραξαν το αδίκημα της κλοπής οχήματος. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι περί το 2012, στα πλαίσια των ερευνών του, οι οποίες τελικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το αυτοκίνητο που εισήχθη στις 02/11/09 με αρ. πλαισίου XXXXX07 πρέπει στην πραγματικότητα να ήταν το κλεμμένο αγγλικό μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX77 και του οποίου ο αριθμός πλαισίου έτυχε μηχανικής αλλοίωσης, επισκέφθηκε και τα γραφεία της Τροχαίας Λεμεσού ώστε να διενεργήσει έλεγχο στο σχετικό ημερολόγιο αναφορικά με το κατ' ισχυρισμό ατύχημα στο δρόμο του Lady's Mile την 01/03/10. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι αφού επιθεώρησε ο ίδιος το ημερολόγιο, διαπίστωσε ότι καμία κλήση είχε γίνει προς την Τροχαία Λεμεσού σε σχέση με το εν λόγω περιστατικό και ότι ουδέποτε κλήθηκε η Τροχαία για να μεταβεί στη σκηνή. Πρόσθετα τούτου όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ο ίδιος προχώρησε και ζήτησε από τους αστυνομικούς του σταθμού και του επιβεβαίωσαν ότι όντως δεν ειδοποιήθηκε ποτέ η Τροχαία για να ανταποκριθεί στο κατ' ισχυρισμό ατύχημα της 01/03/10. Αν και ο μάρτυρας επεχείρησε να εξασφαλίσει αντίγραφο του ημερολογίου της 01/03/10 για να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο, εντούτοις ενημερώθηκε ότι «τα Ημερολόγια καταχωρήσεων συμβάντων του κλάδου Τροχαίας Λεμεσού του έτους 2010 έχουν καταστραφεί από το έτος 2016 βάση των ισχύουσων Αστυνομικών διατάξεων» και κατέθεσε σχετική βεβαίωση τούτου από τον Υπεύθυνο της Τροχαίας Λεμεσού ημερ. 20/07/18 (Τεκ. 32). Ο μάρτυρας τέλος απέρριψε υποβολή που του έγινε κατά την αντεξέταση ότι όντως έγινε κλήση την 01/03/10 και για λόγους άγνωστους ο αστυνομικός που ήταν καθήκον δεν την κατέγραψε στο ημερολόγιο και επανέλαβε ότι ο κάθε αστυνομικός που λαμβάνει μία κλήση είναι υποχρεωμένος να την καταγράφει στο ημερολόγιο έστω και αν στο τέλος φανεί ότι ο σταθμός του δεν είναι ο αρμόδιος αστυνομικός σταθμός που θα πρέπει να ανταποκριθεί. ΜΥ2 - Λειτουργός Εναγόμενης xxx Κανάρης Υιοθετώντας γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α), ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά που αφυπηρέτησε από την Αστυνομία το 2000 όπου είχε υπηρετήσει για είκοσι χρόνια στην Τροχαία Λεμεσού, διορίσθηκε από την εναγόμενη ως λειτουργός απαιτήσεων στη Λεμεσό με βοηθό τον κ. Ρηγίνο, επίσης συνταξιούχο αστυνομικό. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι όταν παρέλαβε στις 02/03/10 τη δήλωση ατυχήματος από το ΜΕ4 και ενημερώθηκε για τα όσα ο τελευταίος διαπίστωσε την προηγούμενη νύκτα στη σκηνή του κατ' ισχυρισμό ατυχήματος, μετέβηκε με το Ρηγίνο στο χώρο για σκοπούς διερεύνησης. Αφού εντόπισαν το σημείο που τους ανέφερε ο ΜΕ4 ότι είχε δει το BMW και επιβεβαίωσαν μαζί του ότι όντως επρόκειτο για το σωστό σημείο, κάλυψαν μία απόσταση περί τα 20 - 30 μέτρα στη γύρω περιοχή ψάχνοντας να βρουν οποιαδήποτε ένδειξη ότι όντως είχε λάβει χώρα σύγκρουση οχημάτων ως ισχυρίστηκε ο ΜΕ1. Όλα όμως παρουσιάζονταν άθικτα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ενώ στον δρόμο δεν υπήρχαν ούτε πλαστικά, ούτε γυαλιά αλλά ούτε και χώματα που να επιβεβαίωναν με οποιοδήποτε τρόπο τους ισχυρισμούς της δήλωσης ατυχήματος. Το μόνο που μπορούσε να διαπιστωθεί, ανέφερε ο μάρτυρας, ήταν ότι πλησίον του «παγκέτου» του δρόμου, υπήρχε κάτι σαν «χαντάκι» με λιμνάζοντα νερά και ότι η βλάστηση που υπήρχε στο χείλος του «χαντακιού» είχε «διπλωθεί», προφανώς κατά την είσοδο ή την έξοδο του αυτοκινήτου. Ο μάρτυρας απέρριψε υποβολή που του τέθηκε κατά την αντεξέταση περί μεροληψίας του υπέρ της εναγόμενης και περί εσκεμμένα πλημμελούς έρευνας και ισχυρίστηκε ότι λίγες μέρες μετά το ατύχημα είχε τηλεφωνική επικοινωνία με κάποια άτομα που γνώριζε και τα οποία του ανέφεραν ότι βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητο τη δεδομένη στιγμή της 01/03/10 και ότι στην πραγματικότητα δεν είχε γίνει ατύχημα. Επειδή όμως τα εν λόγω άτομα, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, του ανέφεραν ότι δεν ήθελαν να αποκαλυφτεί η ταυτότητα τους και δεν είχαν καμία πρόθεση να δώσουν μαρτυρία αν καλούνταν να το πράξουν, θεώρησε, λόγω και της εμπειρίας του ως αστυνομικός, ως μη αξιοποιήσιμη την εν λόγω πληροφορία εξ' ου και ουδέποτε την χρησιμοποίησε. Άλλωστε, ισχυρίστηκε, δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδείξει ότι όντως έλαβε χώρα τέτοια συνομιλία από τη στιγμή που οι «πληροφοριοδότες» του θα την αρνούνταν. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, υποστηρίζοντας την ορθότητα και το βάσιμο των θέσεων των αντίστοιχων πελατών τους τόσο επί της πραγματικής όσο και επί της νομικής τους πτυχής. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ειδικότερα, ο κ. Αγαθοκλέους, υποστήριξε ότι σύμφωνα με τους τελωνειακούς λειτουργούς ΜΕ3 και ΜΕ6, η ενάγουσα είχε αγοράσει και εισάγει καθ' όλα νόμιμα ένα αυτοκίνητο από την Αγγλία, το οποίο αν και διεφάνη εκ των υστέρων ότι ήταν κλεμμένο και έφερε παραποιημένο αρ. πλαισίου, εντούτοις ουδέποτε η κλοπή ή η παραποίηση του συνδέθηκαν με την ενάγουσα ή το ΜΕ1. Ακολούθως, υποστήριξε ο συνήγορος, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 η οποία δεν αντικρούστηκε, το όχημα έτυχε περιεκτικής ασφάλισης από την εναγόμενη καθόλα νόμιμα και νομότυπα και η τελευταία έλαβε από την ενάγουσα πλήρως το σχετικό ασφάλιστρο. Επομένως, εισηγήθηκε ο συνήγορος, όταν το αυτοκίνητο υπέστη εκτεταμένες ζημιές από ατύχημα όπως εξήγησε ο ΜΕ1 και επιβεβαίωσαν τόσο ο εκτιμητής ΜΕ5 όσο και τα πρόσωπα που ενήργησαν εκ μέρους της ίδιας της εναγόμενης, ήτοι οι ΜΕ2 και ΜΕ6 και ενόσω ήταν ασφαλισμένο, η εναγόμενη είχε συμβατική υποχρέωση να καλύψει τις εν λόγω ζημιές και η παράλειψη της να το πράξει δικαιολογεί την πλήρη επιτυχία της αγωγής. Από την άλλη πλευρά, η κα Ερωτοκρίτου υποστήριξε αφ' ενός ότι η αξιόπιστη μαρτυρία των τελωνειακών λειτουργών και το μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι το όχημα που εισήχθη στις 02/11/09 δεν ήταν στην πραγματικότητα το μπλε BMW με αρ. πλαισίου XXXXX07 που αποτέλεσε αντικείμενο της σύμβασης ασφάλισης των μερών, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η εναγόμενη ουδέποτε ασφάλισε το πραγματικό όχημα ή οποιοδήποτε όχημα ιδιοκτησίας της ενάγουσας και δη το όχημα που ισχυρίστηκε η τελευταία. Αφ' ετέρου, υποστήριξε η κα Ερωτοκρίτου, η σωρεία των ανακριβειών αλλά και των αξιοσημείωτα περιέργων και ύποπτων συνθηκών κάτω από τις οποίες το κατ' ισχυρισμό όχημα της ενάγουσας αγοράστηκε, εισήχθηκε, ασφαλίστηκε, καταστράφηκε και στη συνέχεια εξαφανίστηκε, αρκούν, σε μια πολιτική υπόθεση όπου το επίπεδο απόδειξης δεν είναι τόσο ψηλό όσο στις ποινικές υποθέσεις, να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η πλευρά της ενάγουσας και τα συνδεδεμένα με αυτή εμπλεκόμενα πρόσωπα ενήργησαν δόλια και με σκοπό να αποσπάσουν χρήματα από την εναγόμενη και ως εκ τούτου η σύμβαση ασφάλισης κατέστη άνευ νομικής ισχύς. Το συμπέρασμα αυτό, εισηγήθηκε η κα Ερωτοκρίτου, ενισχύεται και από το γεγονός ότι όπως επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον εκπρόσωπο της Αστυνομίας (ΜΥ1), ο ΜΕ1 ουδέποτε κάλεσε την αστυνομία να διερευνήσει το κατ' ισχυρισμό ατύχημα ώστε να διαφανεί αν οι ισχυρισμοί του ήταν αληθείς ή όχι, παράλειψη η οποία συνιστά και παράβαση της σύμβασης ασφάλισης και συνεπώς επιπρόσθετο λόγο για απόρριψη της αγωγής. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. μεταξύ άλλων Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Όπως ανέφερα ανωτέρω, ενόψει των κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, δεν κρίνεται αναγκαία η αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της προσκομισθείσας μαρτυρίας παρά μόνο αυτής που αφορά στα πραγματικά εναπομείναντα επίδικα θέματα Επί αυτής της μαρτυρίας παρατηρώ τα εξής. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Κρίνω ορθό όπως αξιολογήσω πρώτα τη μαρτυρία των δημόσιων λειτουργών, ήτοι των τελωνειακών λειτουργών ΜΕ3 και ΜΕ6 και του αστυνομικού ΜΥ2, εφόσον η ανεξάρτητη και αμερόληπτη εμπλοκή τους στην όλη υπόθεση, η οποία περιορίστηκε αποκλειστικά στην εν λόγω δημόσια ιδιότητα τους, δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε όμως και η ουσία της μαρτυρίας τους, ως αυτή παρατέθηκε συνοπτικά ανωτέρω, αμφισβητήθηκε. Επί αυτού σημειώνω ενδεικτικά ότι με σχετική υποβολή της προς το ΜΥ2, η πλευρά της ενάγουσας έδειξε να μην αμφισβητεί την διαπίστωση του μάρτυρα ότι δεν εντοπιζόταν να υπάρχει καταγραμμένη οποιαδήποτε κλήση στο ημερολόγιο της Τροχαίας Λεμεσού αναφορικά με το περιστατικό της 01/03/10, αλλά ότι η επί του προκειμένου αμφισβήτηση της αφορούσε μόνο στο λόγο που τέτοια κλήση δεν καταγράφηκε, με την εν λόγω υποβολή όμως να παραμένει γενική, αόριστη και εντελώς υποθετική - «για άγνωστο λόγο ο επί καθήκοντι αστυνομικός δεν κατέγραψε την κλήση». Στη βάση των πιο πάνω και σε συνδυασμό με την καλή εντύπωση που οι ΜΕ3, ΜΕ6 και ΜΥ2 μου έκαμαν ως μάρτυρες, αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Την ίδια όμως καλή εντύπωση μου έκαμαν και ο εκτιμητής ΜΕ2 και ο τότε λειτουργός της Speedfire ΜΕ4, οι οποίοι υπενθυμίζω, αν και κλήθηκαν να καταθέσουν ως μάρτυρες της ενάγουσας, ήταν πρόσωπα που ενεπλάκηκαν στην υπόθεση κατόπιν οδηγιών και για λογαριασμό της εναγομένης, εξ' ου και η τελευταία δεν τους αμφισβήτησε. Η μαρτυρία τους συνεπώς δεσμεύει και τις δύο πλευρές. Αμφότεροι οι εν λόγω μάρτυρες κατέθεσαν με συνοχή και εμφανή ειλικρίνεια και παρά το ότι ενεπλάκηκαν στην υπόθεση εκ μέρους της εναγομένης και κλήθηκαν ως μάρτυρες της ενάγουσας, εντούτοις δεν επεχείρησαν σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους να υποστηρίξουν κατά μεροληπτικό τρόπο είτε τη μια είτε την άλλη πλευρά και ούτε επεχείρησαν να επεκταθούν σε γεγονότα που δεν βίωσαν οι ίδιοι ή να εκφράσουν θέσεις για θέματα που δεν γνώριζαν. Επισημαίνω ενδεικτικά ότι ο ΜΕ2, παρά το ότι ήταν εκτιμητής της εναγόμενης, συμφώνησε ουσιαστικά με την πλευρά της ενάγουσας και τον εκτιμητή της τελευταίας ως προς το ασύμφορο της επιδιόρθωσης του οχήματος που επιθεώρησε στις 02/03/10 επισημαίνοντας όμως ότι η εμπλοκή του περιορίστηκε αποκλειστικά στην επιθεώρηση και εκτίμηση του οχήματος που του υπεδείχθη χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη διερεύνηση. Ο ΜΕ4 δε, με φανερή ειλικρίνεια κι αμεροληψία, απέφυγε ρητά να συμφωνήσει ή διαφωνήσει με οποιαδήποτε θέση που δεν κατέγραψε ο ίδιος στη δήλωση ατυχήματος Τεκ.9 και δήλωσε ρητά ότι δεν επιθυμούσε έστω να υποθέσει για οτιδήποτε το οποίο δεν μπορούσε να θυμηθεί με βεβαιότητα Σημειώνω εδώ ότι η πλευρά της ενάγουσας κάλεσε ως μάρτυρα και δεύτερο εκτιμητή οχημάτων, ήτοι το ΜΕ5, η ουσία της μαρτυρίας του οποίου ήταν ουσιαστικά σε συμφωνία με τη μαρτυρία του εκτιμητή ΜΕ2, με τη μόνη διαφωνία των δύο να έγκειται στο κατά πόσο το όχημα που αμφότεροι επιθεώρησαν εξακολουθούσε να έχει κάποια αξία ως salvage value. Πέραν του ότι η συγκεκριμένη διαφωνία των δύο εκτιμητών δεν ανήχθη σε προσπάθεια της πλευράς της ενάγουσας να αμφισβητήσει ή να αντικρούσει δικό της μάρτυρα, εγχείρημα άλλωστε εξαιρετικά δύσκολο αν όχι αδύνατο (βλ. Parris David ν. Δημοκρατίας,
(1999)2 Α.Α.Δ. 186), το θέμα του salvage value κατέστη άνευ σημασίας για την υπόθεση, ενόψει του ότι η ενάγουσα δεν έχει πλέον στην κατοχή της το επίμαχο όχημα και ούτε δικαιούται να αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος από το μπλε BMW που έχει κατάσχει το Τελωνείο εφόσον αυτό διαπιστώθηκε να είναι προϊόν κλοπής. Η ενασχόληση συνεπώς με το κατά πόσο το όχημα που επιθεώρησαν οι ΜΕ2 και ΜΕ5 έχει οποιαδήποτε αξία ως salvage, είναι πλέον καθαρά ακαδημαϊκής σημασίας. Ως προς τη θέση του ΜΕ5 ότι οι οδηγίες και η πληρωμή του προήλθαν από την ενάγουσα, υπενθυμίζω ότι ο μάρτυρας κατέστησε ξεκάθαρο ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι συνάντησε μία κυρία στο EXPRESS GARAGE την οποία δεν γνώριζε προηγουμένως, η οποία του φάνηκε Κύπρια και η οποία του παρουσιάστηκε να είναι η xxxx Δημητρίου, ήτοι η ενάγουσα. Ο ίδιος όμως, ούτε τότε μπορούσε και ούτε τώρα μπορεί να γνωρίζει αν η εν λόγω κυρία ήταν όντως η ενάγουσα. Ενόψει των πιο πάνω, αποδέχομαι ως αξιόπιστη τη μαρτυρία και των ΜΕ2, ΜΕ4 και ΜΕ
- Όσον αφορά τη μαρτυρία της ΜΕ7, ήτοι μίας εκ των δικηγόρων της ενάγουσας, η μαρτυρία της ήταν καθαρά τυπική εξ' ου και δεν αντεξετάστηκε. Άλλωστε η μάρτυς περιορίστηκε στο να αναφέρει απλά ότι παρέλαβε κάποια έγγραφα από το ταχυδρομείο και να τα καταθέσει για τον περιορισμένο σκοπό απόδειξης του ότι όντως τα παρέλαβε χωρίς η κατάθεση των εγγράφων να επεκταθεί και στο περιεχόμενο τους. Η μαρτυρία της ΜΕ7 συνεπώς, αν και αξιόπιστη, καμία ιδιαίτερη σημασία έχει για την υπόθεση. Προχωρώ τώρα να εξετάσω τη μαρτυρία του ΜΥ2, ήτοι του λειτουργού της εναγόμενης ο οποίος ανέλαβε να διερευνήσει τον ισχυρισμό του ΜΕ1 αναφορικά με το τι έγινε την 01/03/
- Υπενθυμίζω ότι ο εν λόγω μάρτυρας περιορίστηκε στο να αναφέρει απλά ότι από την έρευνα που διενήργησε στο σημείο μαζί με το βοηθό του, δεν εντόπισε οτιδήποτε που να υποδηλοί σύγκρουση οχημάτων ή ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ΜΕ1 κατέληξε στον ποταμό μετά από ατύχημα. Κατ' αρχή σημειώνω ότι η εμπλοκή του ΜΥ2 στη διερεύνηση της υπόθεσης ως αυτός ισχυρίστηκε, όχι μόνο δεν αντικρούστηκε από πλευράς ενάγουσας αλλά επιβεβαιώθηκε και από τον ΜΕ4, ήτοι το μάρτυρα που κάλεσε η τελευταία. Ο ΜΕ4 όμως, ως μάρτυρας της ενάγουσας επιβεβαίωσε και το ορθό της διαπίστωσης του ΜΥ2 ότι στη σκηνή δεν μπορούσαν να εντοπιστούν οποιαδήποτε στοιχεία ή ίχνη που να υποδηλούσαν ότι είχε λάβει χώρα οποιοδήποτε ατύχημα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα το όλο κατ' ισχυρισμό περιστατικό ως «συγχυσμένο». Δεν μπορώ συνεπώς να δεχτώ την εισήγηση της πλευράς της ενάγουσας ότι ο ΜΥ2 έσφαλλε ως προς τις επί του προκειμένου διαπιστώσεις του ή ότι ενήργησε με μεροληψία και αποκλειστικά προς το συμφέρον της εναγόμενης εργοδότριας του αλλά ούτε και ότι η έρευνα του ήταν πλημμελής. Όσον αφορά όμως τη θέση του ΜΥ2 ότι στα πλαίσια της διερεύνησης του, περιήλθε σε γνώση του ότι στο όχημα επέβαιναν άλλα δύο άτομα τα οποία του επιβεβαίωσαν ότι κανένα ατύχημα είχε συμβεί, αν και η εν λόγω θέση φαίνεται να συνάδει με τη θέση του ΜΕ4 ότι στη σκηνή συνάντησε 2 με 3 άτομα, εντούτοις, όπως και ο ίδιος ο ΜΥ2 αναγνώρισε, στερούμενη οποιασδήποτε τεκμηρίωσης ή άλλως πώς υποστήριξης, η πληροφόρηση αυτή που ο μάρτυρας ανέφερε ότι έτυχε δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και συνεπώς θα αγνοηθεί. Κατά τ' άλλα όμως, ενόψει και της θετικής εικόνας που άφησε ο ΜΥ2 στο Δικαστήριο ως μάρτυρας, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Στρεφόμενος τώρα στη μαρτυρία του ΜΕ1, επισημαίνω ότι ο εν λόγω μάρτυρας, σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους μάρτυρες οι οποίοι ενεπλάκησαν σε παρεμφερείς πτυχές της υπόθεσης, ήταν το μόνο πρόσωπο, πλην της ενάγουσας και του Αγαπίου οι οποίοι όμως δεν προσήλθαν να καταθέσουν, που παρουσιάζεται να είχε άμεση εμπλοκή σε όλα τα ουσιώδη στάδια της υπόθεσης, ήτοι κατά την κατ' ισχυρισμό αγορά και εισαγωγή του οχήματος, κατά την ασφάλιση του, κατά το κατ' ισχυρισμό ατύχημα της 01/03/10 και τέλος κατά την έξοδο του οχήματος από την αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης και μεταφορά του στο EXPRESS GARAGE στις 08/10/12 για επιδιόρθωση όπου και αυτό θεάθηκε για τελευταία φορά. Επί αυτής της μαρτυρίας του ΜΕ1 παρατηρώ τα εξής: Κατά πρώτο, χωρίς να παραγνωρίζω ότι ο Αγαπίου δεν κλήθηκε να καταθέσει ως ο πράκτορας της εναγόμενης που φέρεται να ενεπλάκη άμεσα τόσο κατά την ασφάλιση όσο και κατά το περιστατικό της 01/03/10, η όλη εκδοχή του ΜΕ1 ως προς αυτές τις ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης ήταν σε πλήρη αντίθεση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας. Πρόσθετα τούτου, ούτε οι μάρτυρες που κλήθηκαν από πλευράς ενάγουσας ουσιαστικά για να επιβεβαιώσουν την εκδοχή του ΜΕ1 και οι οποίοι, ως μάρτυρες της, τη δεσμεύουν, έπραξαν κάτι τέτοιο. Εξηγώ Ενώ από τη δικογραφία αλλά και την κυρίως εξέταση του ΜΕ1 αναδύεται η εικόνα, ότι η ενάγουσα, σε αντίθεση με τον μάρτυρα υιό της, είχε άμεσο και ενεργό ρόλο στην υπόθεση και ήταν μάλιστα ρητά δικογραφημένος ο ισχυρισμός ότι ήταν η ίδια που υπέγραψε την πρόταση για ασφάλιση Τεκ.11 και την γραπτή δήλωση δυστυχήματος Τεκ.8 (βλ. παρ. 6Γ και 8 της Απάντησης), κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 διαφάνηκε, και ο ίδιος το δέχτηκε, ότι στην πραγματικότητα αυτός ήταν που υπέγραψε την πρόταση ασφάλισης και τη δήλωση ατυχήματος και όχι η ενάγουσα και μάλιστα για ανεξήγητο λόγο μπορώ να πω, αφού σύμφωνα με τον ίδιο, η ενάγουσα μητέρα του ήταν παρούσα και στις δύο περιπτώσεις. Την ίδια στιγμή όμως, η θέση του ΜΕ1 ότι τη δήλωση ατυχήματος Τεκ.8 τη συμπλήρωσε ο Αγαπίου καταρρίπτεται από το περιεχόμενο της εν λόγω δήλωσης η οποία φέρει ρητά ως υπογεγραμμένο συντάκτη της το ΜΕ4 και όχι τον Αγαπίου, αλλά και από τη μαρτυρία του ίδιου του μάρτυρα της ενάγουσας ΜΕ4, ο οποίος αναγνώρισε στη δήλωση τα δικά του γράμματα και υπογραφή. Πρόσθετα τούτου όμως, ως μάρτυρας της ενάγουσας ο ΜΕ4 κατέρριψε και τον ισχυρισμό του ΜΕ1 περί παρουσίας της ενάγουσας στη σκηνή αλλά και την άγνοια που ο τελευταίος δήλωσε ως προς την εμπλοκή του EXPRESS GARAGE, αφού σύμφωνα με το ΜΕ4, ήταν ο οδηγός του οχήματος που του ανέφερε ότι κανένα άλλο πρόσωπο επέβαινε στο όχημα και που του ζήτησε όπως αυτό μεταφερθεί στο EXPRESS GARAGE. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ότι κατά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της ενάγουσας στις 28/01/16, ο προηγούμενος δικογραφημένος ισχυρισμός που προβάλλετο στη παρ.7, ήτοι ότι η ενάγουσα ήταν συνεπιβάτης στο όχημα κατά το περιστατικό της 01/03/10, διαγράφηκε κατόπιν ρητού σχετικού αιτήματος από πλευράς ενάγουσας. Μάλιστα δε, σύμφωνα με την Ε/Δ που υποστήριξε το εν λόγω αίτημα, η οποία Ε/Δ μαζί με την αίτηση τροποποίησης βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, ήταν ότι κατά τη συζήτηση της υπόθεσης μεταξύ των νέων δικηγόρων της ενάγουσας και του υιού της, του ΜΕ1 δηλαδή, «.εντοπίστηκαν διάφορα λάθη στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης.ειδικότερα διαπιστώθηκε ότι.εκ παραδρομής αναγράφηκε στην έκθεση απαίτησης ότι η Ενάγουσα ήταν συνεπιβάτης αφού ως ορθά δηλώθηκε και στους Εναγόμενους εντός του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν μόνο ο γιος της Ενάγουσας xxx Χατζηγρυπάρης ο οποίος και το οδηγούσε.». Αναφέρεται επίσης στην ίδια Ε/Δ ότι μετά την εν λόγω συνάντηση που ο ΜΕ1 είχε με τους δικηγόρους της ενάγουσας, αυτός επικοινώνησε με την τελευταία, η οποία, όχι μόνο συμφώνησε μαζί του για την τροποποίηση της Ε/Α αλλά και επικοινώνησε η ίδια με το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση ώστε «.να του επιβεβαιώσει την θέληση της να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης της». Αν και τα πιο πάνω στοιχεία δεν τέθηκαν στο ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του, εντούτοις αυτό δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι ο ισχυρισμός που ο μάρτυρας προέβαλε κατηγορηματικά κατά την ακρόαση ως προς το ότι η ενάγουσα μητέρα του ήταν συνεπιβάτης στο όχημα κατά το περιστατικό της 01/03/10 και μάλιστα ότι τραυματίστηκε, έπαυσε να αποτελεί μέρος του δικογράφου της ενάγουσας πολύ πριν τη μαρτυρία του. Ασύμβατος με τα δικόγραφα ήταν όμως και ο ισχυρισμός του ΜΕ1 ότι την ημέρα του ατυχήματος κάλεσε την Τροχαία Λεμεσού και ότι αστυνομικοί της Τροχαίας, αν και μετέβηκαν στην σκηνή, του ανέφεραν ότι θα έπρεπε να ειδοποιηθούν οι Βρετανικές Βάσεις εφόσον το ατύχημα ενέπιπτε στη δική τους δικαιοδοσία οπόταν και αποχώρησαν. Σύμφωνα με την παρ.7 της Απάντησης, όχι μόνο δεν προβάλλεται κανένας τέτοιος ισχυρισμός αλλά αυτό που ρητά δικογραφείται εκεί είναι ότι η Τροχαία Λεμεσού αποχώρησε κατόπιν που «.ο κ. xxx ενημέρωσε την τροχαία πως δεν ήταν αναγκαία η παρουσία της.». Πρόσθετα όμως τούτου, το συγκεκριμένο ισχυρισμό του ΜΕ1 τον κατέρριψε και αυτόν ο μάρτυρας της ενάγουσας ΜΕ4, ο οποίος ανέφερε ότι δεν κατέγραψε την παρουσία της αστυνομίας επειδή ο οδηγός του οχήματος, ήτοι ο ΜΕ1, του ανέφερε ότι δεν ειδοποιήθηκε η αστυνομία. Το ότι όντως δεν ειδοποιήθηκε η αστυνομία όμως το επιβεβαίωσε και ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας, ΜΥ1, ο οποίος χωρίς να έχει κανένα συμφέρον στην υπόθεση και εμπλεκόμενος καθαρά υπό την αστυνομική του ιδιότητα, δήλωσε κατηγορηματικά ότι ουδέποτε καταγράφηκε να έγινε οποιαδήποτε σχετική κλήση στην Τροχαία Λεμεσού εκείνη την μέρα, θέση η οποία, ως εξήγησα ανωτέρω, δεν αμφισβητήθηκε. Κατά δεύτερο, ερωτηματικά δημιουργούνται σε σχέση με τον ισχυρισμό του ΜΕ1 ότι ουδέποτε αντιλήφθηκε ότι ο φερόμενος στο τιμολόγιο Τεκ.1 ως πωλητής του οχήματος P. Aristidou δεν συνήδε με τον τίτλο εγγραφής του οχήματος εφόσον σε εκείνο το έγγραφο γινόταν αναφορά σε άλλο πρόσωπο, ήτοι κάποιον xxx Brian με διαφορετική διεύθυνση από αυτή που αναγραφόταν στο τιμολόγιο. Χωρίς να αγνοώ ότι στο τίτλο ιδιοκτησίας Τεκ.9 ο xxx Brian αναφέρεται ως ο «Registered Keeper» - «Εγγεγραμμένος Κάτοχος» του οχήματος και ότι ο νόμιμος ιδιοκτήτης «Legal Owner» μπορεί να είναι άλλο πρόσωπο, σύμφωνα με τον ΜΕ5, τον εκτιμητή δηλαδή που φέρεται να διόρισε η ίδια η ενάγουσα, όταν αυτός κλήθηκε να επιθεωρήσει το όχημα στις 09/03/10 στο EXPRESS GARAGE, η κυρία που του παρουσιάστηκε ως η ενάγουσα του «.είπε ότι το αγόρασε από κάποιον xxx Brian» και του έδειξε τον τίτλο ιδιοκτησίας Τεκ.
- Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι ο ΜΕ5 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσο η κυρία που συνάντησε στο EXPRESS GARAGE και που του παρουσιάστηκε ως η ενάγουσα ήταν όντως η ενάγουσα, όμως αυτή η πτυχή της μαρτυρίας του ΜΕ5 δεν προκάλεσε την οποιαδήποτε αρνητική αντίδραση της πλευράς που τον κάλεσε. Πρόσθετα τούτου όμως, η επί του προκειμένου θέση του ΜΕ5 δημιουργεί περαιτέρω ερωτηματικά σε σχέση με την όλη εκδοχή που προώθησε η πλευρά της ενάγουσας μέσω του ΜΕ
- Αν ήταν όντως την ίδια την ενάγουσα που συνάντησε ο ΜΕ5 στο EXPRESS GARAGE στις 09/03/10, τότε προκύπτει το εύλογο ερώτημα του πώς γίνεται η ενάγουσα να γνώριζε από πριν τις 09/03/10 ότι το αυτοκίνητο αγοράστηκε από κάποιο xxxx Brian και ο ΜΕ1, ο οποίος ήταν αυτός που βρήκε το όχημα και διευθέτησε τα της αγοράς του, να επιμένει μέχρι και το 2018 ότι ο ίδιος, παρά το ότι είχε στην κατοχή του τα ίδια έγγραφα με την ενάγουσα, ουδέποτε αντιλήφθηκε την ύπαρξη αυτού του xxxx Brian. Υπό αυτή τη σκοπιά, ο επί του προκειμένου ισχυρισμός του ΜΕ1 δεν μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής. Αν από την άλλη όμως δεν ήταν η ενάγουσα το πρόσωπο που συνάντησε ο ΜΕ5 στο EXPRESS GARAGE στις 09/03/10, για το οποίο πρόσωπο να υπενθυμίσω ότι ο ΜΕ5 ανέφερε ότι του φάνηκε Κύπρια ενώ η ενάγουσα είναι εξ' Ελλάδος, τότε αυτό σημαίνει ότι κάποια άγνωστη κυρία, η οποία για άγνωστο λόγο γνώριζε αρκετές λεπτομέρειες για το όλο θέμα, παρουσιάστηκε στο EXPRESS GARAGE στις 09/03/10 και παραπλάνησε το ΜΕ5 ώστε να του δημιουργήσει την πεποίθηση ότι ήταν η ενάγουσα. Ποιος ο λόγος όμως να «σκηνοθετηθεί» κάτι τέτοιο ώστε να ξεγελαστεί ο ΜΕ5 αν επρόκειτο απλά για μια εκτίμηση ενός συνηθισμένου αυτοκινήτου που έπαθε ζημιά από ένα συνηθισμένο ατύχημα; Άλλωστε, τις οδηγίες προς το ΜΕ5 μπορούσε να τις δώσει και ο ΜΕ1 στην απουσία της ενάγουσας αφού, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, η τελευταία τον είχε ήδη εξουσιοδοτήσει να την εκπροσωπεί. Μια πιθανή και λογική εξήγηση που θα μπορούσε ενδεχομένως να δοθεί υπό αυτά τα δεδομένα, είναι ότι αυτό που στην πραγματικότητα επιχειρήθηκε με την άγνωστη «κυρία» ήταν να χρησιμοποιηθεί ο εκτιμητής εν αγνοία του ώστε να δώσει ανεξάρτητη υπόσταση στον ισχυρισμό ότι η ενάγουσα ήταν στην Κύπρο στις 09/03/
- Υπενθυμίζω εδώ αφ' ενός ότι η θέση που προέβαλε αργότερα ο ΜΕ1 ήταν ότι η ενάγουσα μητέρα του επέβαινε και αυτή στο όχημα την 01/03/10 που έγινε το κατ' ισχυρισμό δυστύχημα και μάλιστα ότι υπέστη και τραυματισμούς και αφ' ετέρου ότι προϋπόθεση για την χορήγηση και συνέχιση της άδειας προσωρινής εισαγωγής του οχήματος ήταν ότι η ενάγουσα θα έμενε μόνιμα στην Κύπρο και ότι θα οδηγούσε η ίδια το όχημα. Ήταν συνεπώς απαραίτητο σε περίπτωση που το όλο θέμα ήθελε διερευνηθεί για οποιοδήποτε λόγο, όπως κάποια ανεξάρτητη ένδειξη υπήρχε ως προς το ότι η ενάγουσα ήταν όντως στην Κύπρο κατά το χρόνο που έγινε το κατ' ισχυρισμό ατύχημα και ότι το όχημα της δεν οδηγείτο από άλλους χωρίς αυτή να ήταν παρούσα ή τουλάχιστο στη χώρα. Όπως και να έχει το πράγμα όμως, η επί του προκειμένου εκδοχή του ΜΕ1 και της πλευράς της ενάγουσας δεν πείθει και μόνο σοβαρά ερωτηματικά και αμφιβολίες δημιουργεί. Κατά τρίτο, θολή και νεφελώδης παρουσιάζεται η εκδοχή του ΜΕ1 και ως προς το θέμα της αγοράς του αυτοκινήτου από την ενάγουσα και αυτό γιατί τα έγγραφα που ο ίδιος ο μάρτυρας προσκόμισε κατά την ακρόαση, κάθε άλλο παρά συνήδαν με την εκδοχή του. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι προτού η μητέρα του προχωρήσει με την αγορά του οχήματος και για την οποία αγορά εκδόθηκε, σύμφωνα με τον μάρτυρα, το τιμολόγιο της 15/04/09 (Τεκ. 1), ο ίδιος προέβη σε όλες τις δέουσες έρευνες σε σχέση με το εν λόγω όχημα. Η θέση αυτή του ΜΕ1 προβλήθηκε προφανώς ώστε να πείσει ο μάρτυρας ότι ο ίδιος και η ενάγουσα ενήργησαν ως αθώοι και καλόπιστοι αγοραστές και παρά ταύτα έπεσαν ουσιαστικά, θύματα τρίτων. Το αντίγραφο όμως της έρευνας που κατέθεσε ο ΜΕ3 ως την έρευνα που ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος έκαμε πριν την αγορά του αυτοκινήτου (Τεκ. 3), ήτοι πριν τις 15/04/09, φέρει μεταγενέστερη του τιμολογίου αγοράς ημερομηνία, ήτοι την 02/10/09, πέντε δηλαδή ολόκληρους μήνες μετά την κατ' ισχυρισμό αγορά. Πρόσθετα τούτου όμως, η εν λόγω έρευνα παρουσιάζεται να έχει ζητηθεί από κάποιο άγνωστο πρόσωπο, άλλο από τον ΜΕ1 και δη πρόσωπο με άκρως παράξενο όνομα, ήτοι Mr Sunny Day («κύριος Ηλιόλουστη Μέρα»). Όταν υπεδείχθη στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του αυτή η περίεργη εικόνα που παρουσιάζει η έρευνα που ισχυρίστηκε ότι έκαμε πριν τις 15/04/09 και η οποία εικόνα ουδόλως συνάδει με την εκδοχή του, ο ΜΕ1 περιορίστηκε να ισχυριστεί πλήρη άγνοια. Με κάθε σεβασμό όμως, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, αυτή η στάση του μάρτυρα δεν πείθει, ιδιαίτερα ενόψει του ότι η εν λόγω έρευνα συνιστούσε ουσιαστικά και το μόνο στοιχείο που θα μπορούσε να καταδείξει, σε περίπτωση που παρουσιάζετο οποιοδήποτε πρόβλημα με το αυτοκίνητο στο μέλλον ακόμη και σε σχέση με την φυσική κατάσταση του, ότι ο ίδιος και η ενάγουσα ενήργησαν ως αθώοι και καλόπιστοι αγοραστές ως ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι έκαμε την έρευνα. Δεν μπορεί συνεπώς να προβάλλει λογική και αληθοφανής η θέση του ΜΕ1 ότι διενήργησε αυτή τη σημαντική για τον ίδιο και την ενάγουσα έρευνα πριν τις 15/04/09, αλλά ουδέποτε αντιλήφθηκε ότι το όνομα του και η ημερομηνία της έρευνας, ήτοι τα βασικότερα στοιχεία που απαιτούνταν για να καταδειχθεί το αθώο και καλόπιστο των ενεργειών του, ήταν εσφαλμένα και ότι για τα επόμενα δέκα χρόνια δεν διερωτήθηκε να μάθει τι είχε γίνει ή πώς μπορούσε η κατάσταση να διορθωθεί. Κατά τέταρτο, η ενέργεια του ΜΕ1 να αιτηθεί στις 02/10/12, την προσωρινή έξοδο του οχήματος από την Αποθήκη Αποταμίευσης και τη μεταφορά του στο EXPRESS GARAGE, ισχυριζόμενος ότι προτίθετο να προβεί στην επιδιόρθωση ή έστω στην επανεκτίμηση της ζημιάς του, δεν μπορεί παρά να εγείρει περαιτέρω σοβαρά ερωτηματικά. Αυτό γιατί σύμφωνα με τους ίδιους τους μάρτυρες που κάλεσε η πλευρά της ενάγουσας, ήτοι τους εκτιμητές ΜΕ2 και ΜΕ5, ο ΜΕ1 και η ενάγουσα είχαν τουλάχιστο από τις αρχές Μαρτίου 2010, ήτοι 2½ χρόνια προηγουμένως, αν όχι δύο, σίγουρα μία επαγγελματική εκτίμηση σύμφωνα με την οποία η ζημιά που είχε πάθει το όχημα ήταν από τότε ασύμφορη να επισκευαστεί. Τι άλλαξε συνεπώς μέσα σε αυτά τα 2½ χρόνια και προέκυψε ξαφνικά η ανάγκη να επανεκτιμηθεί το όχημα; Η εξήγηση που έδωσε ο ΜΕ1, ήτοι ότι η παραμονή του οχήματος στην Αποθήκη Αποταμίευσης δημιουργούσε στον ίδιο και τη μητέρα του τεράστια οικονομικά προβλήματα λόγω των τελών που έπρεπε να καταβάλλονται, δεν στέκει στη βάσανο της λογικής. Αυτό αφ' ενός διότι καθ' όλη την περίοδο των 2 ½ ετών που το όχημα ήταν ακινητοποιημένο στην αποθήκη, η μόνη αλλαγή που θα μπορούσε να επέλθει θα ήταν η πρόκληση μηχανικής φθοράς και η απώλεια αξίας λόγω της μακροχρόνιας αδράνειας και αφ' ετέρου διότι από τη στιγμή που το όχημα θα έπρεπε να επιστραφεί στην αποθήκη, τα τέλη θα συνέχισαν να επιβάλλονται. Υπάρχει βεβαίως και το ενδεχόμενο μίας άλλης εξήγησης για την προαναφερόμενη ενέργεια του ΜΕ1, όχι όμως αθώας. Ότι δηλαδή αυτό που επιδίωκε στην πραγματικότητα ο ΜΕ1 με την αίτηση για προσωρινή έξοδο του οχήματος, ήταν με ώστε με κάποιο νομιμοφανή τρόπο, να επιτραπεί στο όχημα να εξέλθει της Αποθήκης Αποταμίευσης και του ελέγχου του τελωνείου, υπό την πρόφαση της επιδιόρθωσης - επανεκτίμησης και να μεταφερθεί στο EXPRESS GARAGE για να τύχει επέμβασης από μηχανικό, κάτι που ενόσω το όχημα ήταν υπό τελωνειακό καθεστώς δεν ήταν εφικτό. Υπενθυμίζω εδώ τω αυστηρό καθεστώς κάτω από το οποίο το όχημα βρισκόταν στην Κύπρο και το συνεχή έλεγχο που το τελωνείο ασκούσε επί αυτού, ο οποίος έλεγχος επιμαρτυρείται από το γεγονός ότι απαιτείτο να εξασφαλιστεί σχετική άδεια του τελωνείου ώστε να μπορέσει να εξέλθει το όχημα από τον έλεγχο του. Υπό αυτή τη σκοπιά και ενόψει του ότι το όχημα εξαφανίστηκε μετά τη μεταφορά του στο EXPRESS GARAGE, δημιουργείται σοβαρός προβληματισμός ως προς το έντιμο και καλόπιστο των προθέσεων του ΜΕ
- Ο πιο πάνω προβληματισμός προβάλλει εντονότερος όταν κάποιος αναλογιστεί και το τι επακολούθησε της εξόδου του οχήματος από τον έλεγχο του τελωνείου. Εξηγώ. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε την 15/10/12, ήτοι μία βδομάδα μετά που εγκρίθηκε η αίτηση του ΜΕ1 και το όχημα εξήλθε από το χώρο που έλεγχε το τελωνείο και μεταφέρθηκε στον ιδιωτικό χώρο του EXPRESS GARAGE κατόπιν οδηγιών του πρώτου. Στις 29/10/12, ήτοι δυο βδομάδες μετά που καταχωρήθηκε η αγωγή και προτού επιδοθεί στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, ο ΜΕ1 υπέβαλε αίτηση για καταστροφή του οχήματος (Τεκ. 19) και αν δεν ήταν για την επιστολή της εναγόμενης στις 02/11/12, το όχημα θα καταστρέφετο, εφόσον η αίτηση είχε εγκριθεί την 01/11/
- Ευνόητο είναι ότι αν το όχημα «εξαφανίζετο» δια καταστροφής ή άλλως πώς υπό αυτές τις συνθήκες, ήτοι ενώσο ήταν σε ιδιωτικό γκαράζ και εκτός του ελέγχου του τελωνείου, ούτε η εναγόμενη ασφαλιστική αλλά ούτε και ο οποιοσδήποτε άλλος θα μπορούσε πλέον να διερευνήσει οτιδήποτε περαιτέρω σε σχέση με το όχημα. Κατ' επέκταση, τα όσα διαπιστώθηκαν στη συνέχεια ως προς το ότι το όχημα ήταν κλεμμένο και παραποιημένο σίγουρα δεν θα διαπιστώνονταν. Η κατ' ισχυρισμό μεταγενέστερη κλοπή του οχήματος βέβαια, ενόσω αυτό βρισκόταν στο EXPRESS GARAGE, επέφερε παρόμοιο αποτέλεσμα, εφόσον το όχημα που ανευρέθηκε μετά την κατ' ισχυρισμό κλοπή του οχήματος της ενάγουσας, δεν μπορεί πλέον να ταυτοποιηθεί με βεβαιότητα αλλά ούτε και να συνδεθεί με οποιοδήποτε πρόσωπο. Σημειώνω εδώ ότι δεν είναι μόνο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και υπό το φως της εδώ προσκομισθείσας μαρτυρίας που προκύπτουν οι πιο πάνω σοβαροί προβληματισμοί ως προς την όλη συμπεριφορά και εμπλοκή του ΜΕ1 στην υπόθεση, αφού και η αστυνομία αλλά και το τελωνείο θεώρησαν ύποπτες τις συγκεκριμένες ενέργειες του μάρτυρα. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι από την έρευνα της αστυνομίας δεν εξασφαλίστηκε επαρκής μαρτυρία για να διωχθεί ποινικά ο ΜΕ1 ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, όμως το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν οι ίδιοι προβληματισμοί στο τελωνείο και στην αστυνομία, επιβεβαιώνει το εύλογο των όσων αναφέρονται πιο πάνω. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, η όλη εκδοχή που προώθησε ο ΜΕ1 επί όλων των αμφισβητούμενων πτυχών της υπόθεσης, με κάθε σεβασμό αντιστρατεύεται σε τέτοιο βαθμό τη λογική και για να γίνει αποδεχτή θα πρέπει να γίνει επίσης αποδεχτό ότι κάθε διαβολική σύμπτωση και ατυχία που θα μπορούσε να τύχει στον ίδιο και την ενάγουσα όντως έτυχε, καθιστώντας τους ουσιαστικά έτσι ίσως τους πιο άτυχους ανθρώπους στον κόσμο. Αυτό γιατί σύμφωνα με την εκδοχή του ΜΕ1, αυτός και η ενάγουσα μητέρα του ήταν τόσο άτυχοι ώστε από τα χιλιάδες αυτοκίνητα που διαφημίζονται προς πώληση στο διαδίκτυο, αυτοί διάλεξαν να αγοράσουν ένα αυτοκίνητο από την Αγγλία το οποίο ήταν κλεμμένο και παραποιημένο. Ατυχώς δεν αντιλήφθηκαν ότι ο φερόμενος ως πωλητής στο τιμολόγιο διέφερε από το πρόσωπο που αναγραφόταν στον τίτλο ιδιοκτησίας όπως ατυχώς δεν αντιλήφθηκαν και ότι η έρευνα που διεξήγαγαν πριν την αγορά του οχήματος για να διαπιστώσουν αν αυτό ήταν κλεμμένο ή κτυπημένο, περιείχε τέτοια σοβαρά και βασικά λάθη που καθιστούσε την ορθότητα του περιεχόμενου της αμφίβολη. Στη συνέχεια όμως ήταν τόσο άτυχοι ώστε τρεις μήνες μετά που αγόρασαν το αυτοκίνητο και το έφεραν στην Κύπρο όπου και το ασφάλισαν καταβάλλοντας και τα σχετικά ασφάλιστρα, ενώ το οδηγούσαν μια νύχτα σε δρόμο πλησίον ποταμού, κάποιος άγνωστος τους χτύπησε με τέτοιο τρόπο που τους έριξε μέσα στον ποταμό, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να υποστεί καταστροφικές ζημιές. Ήταν δε τόσο άτυχοι, ώστε όχι μόνο ο άγνωστος που τους χτύπησε να εγκατέλειψε τη σκηνή προτού αυτοί καταφέρουν να σημειώσουν τα στοιχεία του ώστε να μπορέσουν να τον εντοπίσουν για να διεκδικήσουν από αυτόν αποζημιώσεις αλλά και διότι δεν τίποτα στη σκηνή δεν μαρτυρούσε τα της ύπαρξης δυστυχήματος. Άτυχοι όμως ήταν και σε σχέση με τον τόπο που έγινε η σύγκρουση, αφού τελικά διεφάνη ότι το ατύχημα είχε συμβεί εντός του μόνου χώρου όπου η Τροχαία Λεμεσού δεν είχε δικαιοδοσία να διερευνήσει το περιστατικό, εφόσον επρόκειτο για τη μία από τις δύο περιοχές των Βρετανικών Βάσεων που υπάρχουν σε όλη την Κύπρο. Η ατυχία τους όμως δεν σταμάτησε εδώ αφού το όχημα τους κατασχέθηκε και κρατήθηκε από το Τελωνείο για 2½ χρόνια, περίοδο για την οποία μη γνωρίζοντας τι να κάμουν, κατέβαλλαν προς περαιτέρω ζημιά τους και τα σχετικά τελωνειακά τέλη. Αποφάσισαν όμως μετά πάροδο 2½ ετών, ως ύστατη προσπάθεια μετριασμού των ζημιών τους, να αιτηθούν την προσωρινή έξοδο του οχήματος ώστε να το μεταφέρουν σε γκαράζ για να επανεξετάσουν το θέμα επιδιόρθωσης του, έστω και αν γνώριζαν από την αρχή ότι η κατάσταση δεν διασωζόταν. Ήταν όμως τόσο άτυχοι και πάλι αφού από τα χιλιάδες γκαράζ που μπορούσαν να διαλέξουν για να πάρουν το όχημα για επιδιόρθωση, διάλεξαν ένα συγκεκριμένο γκαράζ, όπου εκεί, μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα μετά που μετέφεραν το ήδη κλεμμένο και παραποιημένο όχημα τους, αυτό κλάπηκε εκ νέου από άγνωστους τρίτους και μάλιστα ξανά-παραποιήθηκε καθιστώντας το αδύνατο να ανευρεθεί. Όταν αργότερα κάποιο όχημα που έμοιαζε κατά πολύ με το δικό τους έτυχε να εντοπιστεί από το τελωνείο, αυτοί ήταν τόσο άτυχοι ώστε το εν λόγω όχημα να ήταν σε τέτοιο βαθμό παραποιημένο που ήταν αδύνατο να ταυτοποιηθεί ή να συνδεθεί με το όχημα τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν ούτε να αξιοποιήσουν οικονομικά το όχημα που εντοπίστηκε αλλά ούτε και να μάθουν τι απέγινε τελικά το όχημα που αγόρασαν το
- Των πιο πάνω λεχθέντων, κρίνω ότι ο ΜΕ1 δεν είπε την αλήθεια κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο και ότι απέκρυψε την πραγματικότητα σε σχέση με τα ουσιώδη θέματα της υπόθεσης και ιδιαίτερα σε σχέση με το τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα της 01/03/10, με τον ισχυρισμό του περί ατυχήματος να στερείται κάθε πειστικότητας. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία του ΜΕ1 επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της υπόθεσης απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ Παρεμβάλλω εδώ την εκδοχή της υπεράσπισης η οποία ήταν εμμέσως πλην σαφώς ότι η πλευρά της ενάγουσας και ειδικότερα ο ΜΕ1, εμπλέκονταν σε ένα προμελετημένο σχέδιο ευρείας κλίμακας που αφορούσε στην εισαγωγή κλεμμένων και παραποιημένων οχημάτων και στη συνέχεια το «ξέπλυμα» τους είτε μέσω ψευδών ασφαλιστικών απαιτήσεων για ολοκληρωτική καταστροφή συνεπεία ατυχήματος, είτε μέσω «ξηλώματος» τους ώστε να πουληθούν ως εξαρτήματα και με τον τρόπο αυτό να καταστεί αδύνατο να εντοπιστούν. Το ακριβές «σενάριο» που αναδύεται από τις θέσεις της υπεράσπισης είναι ουσιαστικά ότι, το προαναφερόμενο σχέδιο αφορούσε στην εισαγωγή κλεμμένων και παραποιημένων οχημάτων από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Αγγλία. Αυτό προφανώς διότι, όπως εξήγησε η ΜΕ6, όταν τα οχήματα εισάγονταν από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν διενεργείτο οποιοσδήποτε φυσικός έλεγχος ώστε να εξακριβωθούν τα δηλωθέντα στοιχεία και η εισαγωγή τους στην Κύπρο επιτρεπόταν μόνο με ένα απλό και τυπικό έλεγχο των εγγράφων που προσκομίζονταν, έγγραφα τα οποία όμως ήταν ανάλογα κατασκευασμένα ώστε να προσδίδουν εγκυρότητα και νομιμότητα στον φερόμενο δικαιούχο, με ονόματα και διευθύνσεις όμως που ήταν δύσκολο ή αδύνατο να επιβεβαιωθούν. Επειδή τα οχήματα εισάγονταν κάτω από ένα περιορισμένο και αυστηρό τελωνειακό καθεστώς, αυτά έπρεπε με κάποιο τρόπο και όσο το δυνατό πιο σύντομα, εφόσον είτε αναζητούνταν είτε επρόκειτο να αναζητηθούν από την αστυνομία ή το τελωνείο, να «ξεπλυθούν». Ο καλύτερος και πιο «ασφαλής» τρόπος ήταν όπως αυτά «εμπλακούν» σε ατυχήματα τα οποία θα τους προκαλούσαν ολοκληρωτική καταστροφή, υπό συνθήκες όμως όπου τα εξαρτήματα τους θα παρέμεναν όσο το δυνατό πιο άθικτα και η διερεύνηση του «ατυχήματος» θα ήταν ουσιαστικά αδύνατη. Τέτοια «ατυχήματα» συνεπώς θα έπρεπε να παρουσιάζονται ότι έγιναν νύκτα και σε απόμερους δρόμους, πλησίον ποταμών, λίμνων, γκρεμών κλπ, και να εμπλέκεται κάποιος άγνωστος οδηγός και κάποιο άγνωστο όχημα το οποίο έτυχε να εγκαταλείψει τη σκηνή μετά την κατ' ισχυρισμό σύγκρουση και προτού σημειωθούν τα στοιχεία του. Ευνόητο είναι ότι δε θα ειδοποιείτο η αστυνομία. Όσον αφορά το ασφαλιστικό «μέρος» του σχεδίου, το όχημα θα έπρεπε πρώτα να ασφαλιστεί στο όνομα κάποιου προσώπου που δεν θα κινούσε υποψίες και του οποίου θα ήταν δύσκολο έως αδύνατο να παρουσιαστεί στις κυπριακές αρχές αν χρειαζόταν, όπως π.χ. μια γυναίκα κάποιας μεγαλύτερης ηλικίας από άλλη χώρα με ιατρικά προβλήματα. Το εν λόγω πρόσωπο, είτε εις γνώση είτε εν αγνοία του, συνιστούσε ουσιαστικά τη «βιτρίνα» των πραγματικών εμπλεκομένων οι οποίοι ενεργούσαν ως φερόμενοι πληρεξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι του και επειδή ο χρόνος ήταν υψίστης σημασίας για το σχέδιο, το «ατύχημα» έπρεπε να συμβεί το συντομότερο, όχι όμως τόσο γρήγορα ώστε να κινηθούν υποψίες. Εξασφαλίζονταν συνεπώς προσωρινά ασφαλιστικά σημειώματα (cover notes), τα οποία μπορούσαν να ανανεωθούν μία ή δύο φορές ώστε να φαίνονται ότι όλα είναι νόμιμα. Μετά το καταστροφικό ατύχημα το όχημα θα μεταφερόταν σε συνεργείο και για να μπορέσει να επιτραπεί η μηχανική επέμβαση σε αυτό και να μην ενεργοποιηθεί η οποιαδήποτε τελωνειακή διερεύνηση λόγω του καθεστώτος του οχήματος, ήταν απαραίτητο όπως υποβληθεί σχετική αίτηση στο τελωνείο υπό την πρόφαση της επιδιόρθωσης - επανεκτίμησης της ζημιάς. Με το που μεταφερόταν το όχημα στο συνεργείο γινόταν και το «ξέπλυμα» ενώ παράλληλα προωθείτο και η σχετική ασφαλιστική απαίτηση. Η τελική κάλυψη προσφέρετο με την υποβολή αίτησης για καταστροφή του οχήματος λόγω ασύμφορης επιδιόρθωσης, οπόταν χάνονταν πλέον όλα τα ίχνη του οχήματος και μαζί με αυτό και τα στοιχεία της παρανομίας. Το μόνο που παρέμενε ήταν να εισπραχθούν χρήματα από την ασφάλεια και τις πωλήσεις των εξαρτημάτων. Για να καταστεί βέβαια κατορθωτό ένα τέτοιο σχέδιο, χρειαζόταν την εμπλοκή διαφόρων προσώπων, διαφόρων ειδικοτήτων. Η πιο πάνω θέση της εναγομένης αποδίδει προφανώς στην πλευρά της ενάγουσας και ειδικότερα στο ΜΕ1, τη διάπραξη σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Αυτό επιβάλλει όπως το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για το βάσιμο μιας τέτοιας θέσης σε ένα ψηλότερο βαθμό πιθανότητας, εντός όμως του συνήθους επιπέδου απόδειξης για πολιτικές υποθέσεις, που είναι το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) (βλ. Λειβαδιώτης Λευτέρης ν. Raluka Oana Mιχαήλ
(1999)1 ΑΑΔ 1778 και τις αναφορές που εκεί γίνονται στις M -v- Cain [1989] Times, 15 December, CA, Cleaver -v- Insley and Others [1981] 2 All ER 1018, Re Dellow's Will Trusts, [1964] 1 All ER 771, Hornal v. Neuberger Products Ltd [1956] 3 All ER 970, Bater v. Bater [1950] 2 All ER 458, Phipson, On Evidence, παρ. 4-38 & 4-39, Cross, On Evidence, σελ. 155-157)." Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, έχω ικανοποιηθεί σε ύψιστο βαθμό πιθανότητας (degree of probability), μέσα στις παραμέτρους του επιπέδου απόδειξης για πολιτικές υποθέσεις (balance of probabilities), ότι με την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου καταδείχθηκαν πειστικά και με ισχυρή μαρτυρία, σοβαρές ενδείξεις ότι ο λόγος που ο ΜΕ1 επέλεξε να αποκρύψει την αλήθεια από το Δικαστήριο είναι διότι στην πραγματικότητα δεν ενήργησε αθώα και έντιμα κατά τον ουσιώδη χρόνο ως ισχυρίστηκε, αλλά ότι σε κάποιο σημαντικό βαθμό, ενήργησε υπό το όνομα της ενάγουσας δόλια και με πρόθεση να αποσπάσει χρήματα από την εναγόμενη ασφάλεια ως ήταν η θέση της τελευταίας. Το ότι κάτι συνέβη τη νύχτα της 01/03/10 και το όχημα που οδηγούσε ο ΜΕ1 κατέληξε στον ποταμό με συνεπακόλουθο να υποστεί τις εκτεταμένες ζημιές που αμφότεροι οι εκτιμητές διαπίστωσαν ότι υπέστη, δεν αμφισβητείται και καθίσταται εύρημα μου. Άγνωστες όμως παρέμειναν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το όχημα κατέληξε να πέσει στον ποταμό και για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει, η εκδοχή που προώθησε ο ΜΕ1 περί ατυχήματος όχι μόνο δεν πείθει αλλά προβάλλει υπό τις περιστάσεις να συνιστά μια προκατασκευασμένη εκδοχή που αποκλειστικό σκοπό είχε να εξασφαλιστούν χρήματα από την εναγόμενη ασφάλεια στη βάση του ασφαλιστικού συμβολαίου. Αν και ο ακριβής βαθμός και εμπλοκή του ΜΕ1 δεν κατέστη δυνατό να εξακριβωθεί λόγω ακριβώς του ότι ο ίδιος απέκρυψε την αλήθεια από το Δικαστήριο, εντούτοις η πραγματική φύση και έκταση της εμπλοκής του στην όλη υπόθεση προκύπτει να ήταν πολύ μεγαλύτερη και πιο ενεργή απ' ότι ο μάρτυρας ισχυρίστηκε και σίγουρα όχι αθώα. Το απίστευτα και ύποπτα τυχαίο των όσων γεγονότων προηγήθηκαν αλλά και ιδιαίτερα των όσων επακολούθησαν του κατ' ισχυρισμό ατυχήματος της 01/03/10 συνεπεία των ενεργειών και της άμεσης εμπλοκής του ΜΕ1, με αποκορύφωμα την επίσης ύποπτα τυχαία αλλά και «βολική» υπό τις περιστάσεις, εξαφάνιση του οχήματος μετά που ο ΜΕ1 το μετέφερε στο συνεργείο που ο ίδιος υπέδειξε, ήτοι στο EXPRESS GARAGE, καταδεικνύουν του λόγου το αληθές. Πολύ αμφιβάλλω αν η ενάγουσα μητέρα του ΜΕ1 είχε την ίδια ή οποιαδήποτε ενεργό εμπλοκή στην όλη υπόθεση αφού με εξαίρεση την υπογραφή της άδειας στις 02/11/09 ενώπιον της ΜΕ3 για την προσωρινή είσοδο ενός οχήματος που τελικά διεφάνη ότι ήταν ο ΜΕ1 που εξηύρε, η ενάγουσα δεν φαίνεται να είχε καμία άλλη φυσική παρουσία στην Κύπρο πόσο μάλλον εμπλοκή στα όσα γεγονότα περιβάλλουν την υπόθεση. Όσα έγγραφα υποβλήθηκαν στις δημόσιες αρχές εκ μέρους της τελικά ήταν ο ΜΕ1 που τα υπέγραφε και τα υπέβαλλε, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό πληρεξούσια έγγραφα από την ενάγουσα ενώ ακόμη και εκεί που υποτίθεται ότι η ενάγουσα ήταν παρούσα κατά την υπογραφή και υποβολή διαφόρων εγγράφων, και πάλι αυτά τα υπέγραφε εκ μέρους της ο ΜΕ
- Ούτε καν στην παρούσα αγωγή της η ενάγουσα δεν έδειξε οποιαδήποτε φυσική παρουσία, με τον όλο χειρισμό της υπόθεσης ακόμη και κατά την ακρόαση, να τον έχει ο ΜΕ
- Αξίζει εδώ να σημειωθεί η απίστευτη ταχύτητα με την οποία προσκομίστηκε στο τελωνείο από τον τελωνειακό πράκτορα του ΜΕ1, η φερόμενη ρητή δακτυλογραφημένη εξουσιοδότηση της ενάγουσας για την καταστροφή του οχήματος της ημερ. 01/11/12 (Τεκ.19), η οποία φέρεται να εξασφαλίστηκε εντός τριών ημερών από την απόρριψη της σχετικής αίτησης που υπέβαλε ο ΜΕ1 στη βάση άλλου χειρόγραφου πληρεξουσίου ημερ. 21/05/12 που έφερε την ενάγουσα να είναι μόνιμη κάτοικος Αθήνας. Ούτε όμως θα μπορούσε να αγνοηθεί και το εξόφθαλμα διαφορετικό των φερόμενων υπογραφών της ενάγουσας επί της εξουσιοδότησης της 01/11/11, της εξουσιοδότησης της 21/05/12, της προσωρινής άδειας 02/11/09 αλλά ακόμα και αυτού του δικηγορικού διοριστηρίου (retainer) που συνόδευσε την παρούσα αγωγή κατά την καταχώρηση της. Βεβαίως, η περαιτέρω διερεύνηση των πιο πάνω εκφεύγει της εμβέλειας και των περιορισμένων πλαισίων της παρούσας διαδικασίας, η οποία αφορά καθαρά σε αγωγή που κίνησε η ενάγουσα εναντίον της εναγομένης για παράβαση ασφαλιστικού συμβολαίου και την οποία αγωγή η ενάγουσα επέλεξε να την αποδείξει με συγκεκριμένη μαρτυρία, περιλαμβανομένης και της ουσιώδης κατ' εκείνη μαρτυρίας του ΜΕ1, η οποία τη δεσμεύει. Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω ότι η πλευρά της ενάγουσας δεν απέδειξε ότι το ασφαλιζόμενο όχημα υπέστη ζημιές από ατύχημα ή όπως αναφέρεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ζημιά «. που προκαλείται άμεσα από οποιαδήποτε τυχαία αιτία.» και ως εκ τούτου απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την κατ' ισχυρισμό παράβαση του επίδικου ασφαλιστικού συμβολαίου από την εναγόμενη και ότι δικαιούται στις αποζημιώσεις που αξιώνει. Η εν λόγω κατάληξη σφραγίζει την τύχη της αγωγής και καθιστά περιττή την ενασχόληση με τα υπόλοιπα θέματα που ηγέρθηκαν με την υπεράσπιση. Η αγωγή συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόμενης και εναντίον ενάγουσας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Προτού εγκαταλείψω την απόφαση μου, δίδω οδηγίες όπως αντίγραφο αυτής κοινοποιηθεί στον Γενικό Εισαγγελέα ώστε να τύχουν, αν το κρίνει πρέπον, σχετικής διερεύνησης τα όσα έχω διαπιστώσει ανωτέρω σε σχέση με τις υπογραφές της ενάγουσας στις φερόμενες εξουσιοδοτήσεις και διοριστήρια της, σε σχέση με την ευκολία με την οποία διαπιστώνεται να επιτρέπεται από το τελωνείο η εισαγωγή οχημάτων, σε σχέση με την ευκολία με την οποία διαπιστώνεται να εγκρίνονται οι διάφορες τελωνειακές αιτήσεις που αφορούν σε τέτοια οχήματα και τέλος σε σχέση με τη διαπίστωση ότι στην παρούσα υπόθεση τελικά δεν ήταν δύο τα παραποιημένα οχήματα ως διερευνήθηκε αρχικά αλλά τρία, ήτοι, ένα μπλε BMW με γκρίζα καθίσματα για το οποίο εκδόθηκε η άδεια της 02/11/09, ένα γκρίζο BMW που κατασχέθηκε στο EXPRESS GARAGE με το έντυπο Κατάσχεσης Τελ. 71 Α με αρ. Β055006 ημερ. 2/11/12, ο εξοπλισμός του οποίου κατασχέθηκε με το έντυπο Β055027 ημερ. 29/11/12 και ένα μπλε BMW με καφέ καθίσματα, το οποίο κατασχέθηκε με το έντυπο Β055460 ημερ. 23/10/
- Για ευνόητους λόγους δίδονται επίσης οδηγίες στο Πρωτοκολλητείο όπως μην καταστραφεί ο φάκελος της υπόθεσης χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου και όπως μην επιτραπεί στον οποιονδήποτε η επιθεώρηση ή αφαίρεση οποιουδήποτε εγγράφου ή τεκμηρίου από τον φάκελο της υπόθεσης χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Civil/Final Αναφορά: Παράβαση Ασφαλιστικού Συμβολαίου - Παραποιημένα Οχήματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο