ΜΑΡΚΟΥΛΗ ν. ΑΝΤΗΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ ΜΟΤΟΡΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 304/18, 14/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A346 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 304/18 Μεταξύ: XXX ΜΑΡΚΟΥΛΗ Ενάγουσας και ΑΝΤΗΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ ΜΟΤΟΡΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενη -------------------- Αίτηση ημερ. 01.08.2018 Ημερομηνία: 14 Ιουνίου, 2019 Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κα Χ. Μαρκουλλή Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Θ. Κατσικίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 08.06.18 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») και εναντίον της Εναγόμενης (στο εξής «Αιτήτρια») μετά από αίτηση της πρώτης λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους της δεύτερης. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε την 01.08.18 και με αυτήν ζητείται η έκδοση διατάγματος παραμερισμού της απόφασης. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή της Αιτήτριας ο οποίος αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η παρούσα αγωγή έχει ως βάση της το συμβόλαιο ενοικιάσεως που διατηρούσε η Αιτήτρια με την Καθ' ης η αίτηση από το έτος 1997 μέχρι τις 31.07.
- Μετά τη λήξη του εν λόγω συμβολαίου τα επίδικα ακίνητα, που αποτελούσαν το αντικείμενο του συμβολαίου, παρέμειναν στην κατοχή της Αιτήτριας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2012 οπότε και ενημερώθηκε η Καθ' ης η αίτηση πως η Αιτήτρια δεν επιθυμούσε τη συνέχιση της ενοικίασης. Τα επίδικα ακίνητα συνορεύουν με ακίνητα ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια προσπάθησε να πωλήσει τα ακίνητα που της ανήκαν και η Καθ' ης η αίτηση, λόγω του ότι τα προαναφερόμενα ακίνητα συνορεύουν με τα επίδικα, ζήτησε από την Αιτήτρια όπως συμπεριλάβει στην προσπάθεια πώλησης τους και τα επίδικα ακίνητα. Η Καθ' ης η αίτηση αποποιήθηκε των αξιώσεων της για διεκδίκηση οφειλόμενων ενοικίων. Παρά ταύτα στις 05.11.13 στάλθηκε στην Αιτήτρια επιστολή από τους προηγούμενους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση με την οποία τερματιζόταν η ενοικίαση διότι δεν καταβλήθηκαν ενοίκια από τον Νοέμβριο του
- Μετά την πάροδο 5 μηνών στάλθηκε νέα επιστολή από τους εν λόγω δικηγόρους στις 15.04.
- Η ανταπόκριση της Αιτήτριας στις εν λόγω επιστολές ήταν άμεση και αφού δόθηκαν εξηγήσεις στους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση δεν προωθήθηκε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Ενόψει του ότι τα ακίνητα δεν κατέστη δυνατόν να πωληθούν, η Καθ' ης η αίτηση απευθύνθηκε στην Αιτήτρια ζητώντας την εξεύρεση λύσης. Συγκεκριμένα η Καθ' ης η αίτηση ζήτησε από την Αιτήτρια όπως βοηθήσει τον υιό της να αγοράσει ένα όχημα τύπου βαν. Με τον εν λόγω τρόπο αποποιήθηκε εκ νέου των οποιωνδήποτε απαιτήσεων της. Ωστόσο στις 02.10.17 λήφθηκε νέα επιστολή από τους νυν δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση με την οποία ζητούσαν από την Αιτήτρια την καταβολή ποσού €29.000 ως καθυστερημένα ενοίκια. Η Αιτήτρια απευθύνθηκε στον δικηγόρο της ο οποίος και συνέταξε απαντητική επιστολή η οποία στάλθηκε στις 18.10.17 στους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια δεν έλαβε γνώση της παρούσας αγωγής διότι η επίδοση έγινε σε πρόσωπο που δεν είναι υπάλληλος της Αιτήτριας και δεν έχει εξουσία παραλαβής οποιωνδήποτε εγγράφων. Περαιτέρω, το εν λόγω πρόσωπο δεν γνώριζε τι παρέλαβε από τον ιδιώτη επιδότη, ο οποίος δεν την πληροφόρησε για τη φύση του εγγράφου που της επέδωσε. Συνεπώς η επίδοση έγινε παράτυπα και αντινομικά. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε στις 29.11.18 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρει 5 λόγους ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν αφενός στο ότι η επίδοση έγινε νομότυπα και αφετέρου στο ότι δεν έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Η ένσταση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη που ανέλαβε την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της Καθ' ης η αίτηση. Ο ιδιώτης επιδότης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στις 27.02.18 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας και το πρόσωπο που παρέλαβε αυτό ήταν ενήλικας. Το εν λόγω πρόσωπο δεν διατύπωσε οποιοδήποτε ενδοιασμό ούτε και υπέβαλε οποιαδήποτε ερώτηση σε σχέση με το έγγραφο που της επιδόθηκε. Περαιτέρω, ο ιδιώτης επιδότης ισχυρίζεται ότι στις 10.07.18 επέδωσε στην Αιτήτρια αντίγραφο της απόφασης. Η Καθ' ης η αίτηση στη δική της ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι το πρόσωπο που παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα είναι η θυγατέρα του διευθυντή της Αιτήτριας. Προτού προχωρήσει στη λήψη δικαστικών μέτρων κατέβαλε προσωπικά αρκετές προσπάθειες για είσπραξη των οφειλόμενων ενοικίων χωρίς όμως αποτέλεσμα. Για αυτόν τον λόγο αποφάσισε να αποταθεί στους προηγούμενους δικηγόρους της προκειμένου να σταλούν επιστολές στην Αιτήτρια. Ουδέποτε αποποιήθηκε των αξιώσεων της για είσπραξη των οφειλόμενων ενοικίων. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προβάλλεται από την Αιτήτρια σε σχέση με ένα όχημα τύπου βαν, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι δεν δόθηκε οποιοδήποτε όχημα από την Αιτήτρια στον υιό της. Αναφορικά με το ζήτημα της πώλησης των επίδικων ακινήτων, η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο διευθυντής της Αιτήτριας ήταν αυτός που την ρώτησε κατά πόσο επιθυμούσε να συμπεριληφθούν και τα δικά της ακίνητα στην προσπάθεια πώλησης των ακινήτων της Αιτήτριας. Ουδέποτε ωστόσο δήλωσε στην Αιτήτρια ότι δεν επιθυμούσε τα οφειλόμενα ενοίκια. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Ο ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.17 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες υιοθέτησαν την αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 ή
(1937)Α.C. 473. Ο παραμερισμός απόφασης που λήφθηκε νομότυπα και ερήμην του Εναγόμενου επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941). Το Δικαστήριο δεν θέτει και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει άκαμπτους κανόνες που να αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Η αρχή που έχει διατυπωθεί είναι ότι, εκτός και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης ή τη συναινέσει των δύο πλευρών, το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα και την ευχέρεια να παραμερίσει απόφασή του όταν αυτή είναι αποτέλεσμα της παράλειψης τήρησης κάποιου δικονομικού κανόνα (Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Co.
(1961)1 CLR 317 και Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736). Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με έναν άλλο παράγοντα εξίσου σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν ο διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του πολίτη θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Το απαύγασμα της νομολογίας ορίζει ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Ωστόσο, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, αν η διαγωγή του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου δηλαδή η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει απόφαση (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη ανωτέρω). Πρωταρχικής σημασίας για το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι το κατά πόσο ο Αιτητής έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (ΒΙΚΑ ΠΙΚΑ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ κ.α ν. ΧΑΠΥ ΣΤΡΗΤΣ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ
(1997)1Α Α.Α.Δ 28 και Evans v. Bartlam ανωτέρω). Η πιο πάνω αρχή επιβεβαιώθηκε και στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δανιήλ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφεση αρ.340/10 ημερομηνίας 17.01.17. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή, όχι για να αποδείξει την υπεράσπισή του, όπως θα έπραττε αν η υπόθεσή του εκδικαζόταν, αλλά για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο Αιτητής θα πρέπει, επίσης, να δώσει ικανοποιητική εξήγηση για την μη εμφάνισή του στη διαδικασία, όπως και για τυχόν καθυστέρησή του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Ο λόγος που θα δοθεί είναι ένας από τους παράγοντες που επενεργούν σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Eros Travel & Tours (Limassol-Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd
(1997)1Β Α.Α.Δ. 712). Συμπεράσματα Η Αιτήτρια εγείρει ζήτημα αντικανονικής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος ισχυριζόμενη ότι δεν έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας και για αυτό τον λόγο δεν καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Το εν λόγω ζήτημα πρέπει να εξεταστεί κατά προτεραιότητα. Κακή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος συνιστά θεμελιακό ελάττωμα καθώς άπτεται συνταγματικά αναγνωρισμένου δικαιώματος, ήτοι του δικαιώματος πληροφόρησης του λόγου για τον οποίο κάποιος εγκαλείται στο Δικαστήριο και του συνακόλουθου δικαιώματος προβολής της υπεράσπισης του (άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος). Αποτελεί δε πάγια αρχή ότι σε περίπτωση λήψης ερήμην απόφασης χωρίς να προηγηθεί δέουσα επίδοση της αγωγής, η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae (ΓΙΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ V. XΡΙΣΤΟΥ
(1997)1 Α.Α.Δ. 247 και ΜΑΝΩΛΗ KAI ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ, Πολ. Έφ. Αρ. 413/11 ημερ. 03.02.17). Στις παραγράφους 14 - 16 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση αναφέρεται ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε παράτυπα στη XXX Αγαθοκλέους η οποία δεν είναι υπάλληλος της Αιτήτριας, ούτε και είχε εξουσία παραλαβής εγγράφων εκ μέρους της Αιτήτριας. Το ζήτημα που εγείρει η Αιτήτρια έχει τύχει εξέτασης στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση J. Z. CLASSIC MUSIC PRO LTD V. ALKADIA MUSIC LAND LTD
(2002)1 Α.Α.Δ. 1151, η οποία υιοθετήθηκε και στην πρόσφατη απόφαση AURUM CAPITAL HOLDINGS INC v. FORTIS BANK SA Πολ. Έφεση αρ.457/11 ημερ. 22.06.18, αποφασίστηκε ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος είναι νομότυπη όταν γίνεται στο εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας με απόδειξη παραλαβής από πρόσωπο που βρίσκεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Στην προκείμενη περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έλαβε χώρα στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι το κλητήριο ένταλμα δεν αφέθηκε απλώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας, αλλά παραδόθηκε στη XXX Αγαθοκλέους η οποία και υπέγραψε για την παραλαβή του όπως αυτό επιμαρτυρείται από την ένορκη δήλωση επίδοσης της αγωγής η οποία είναι κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι η XXX Αγαθοκλέους δεν είναι διευθύντρια ή αξιωματούχος της Αιτήτριας δεν μπορεί να διαδραματίσει οποιοδήποτε ρόλο και να καταστήσει τη διενεργηθείσα επίδοση ως αντικανονική. Επίσης είναι αδιάφορο το κατά πόσο το εν λόγω πρόσωπο ενημέρωσε ή όχι για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος τον διευθυντή της Αιτήτριας. Στην υπόθεση Eros Travel & Tours (Limassol-Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd (ανωτέρω), αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Οι εφεσείοντες δεν αμφισβήτησαν την δέουσα επίδοση του κλητηρίου εντάλματος που έγινε στο εγγεγραμμένο τους γραφείο. Προέβηκαν σε κάποιο ασαφή ισχυρισμό περί της παράλειψης τρίτου να το διαβιβάσει στο διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, όμως ακόμα κι' αν κάτι τέτοιο έγινε, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι επίδοση που γίνεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, συνιστά δέουσα επίδοση σ' αυτή σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.» Η υπόθεση ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΜΕΣΟΥ V. CHR. MICHAELIDES (ESTATES) LTD
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 που επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα γεγονότα της παρούσας. Αυτό διότι στην προαναφερόμενη υπόθεση το κλητήριο ένταλμα αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας χωρίς να υπάρχει ένδειξη ότι παραλήφθηκε από συγκεκριμένο πρόσωπο. Ενόψει των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω κρίνω ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ήταν κανονική και νομότυπη εφόσον διενεργήθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρο 372 του Κεφ.113 σε συνδυασμό με τη Δ.5 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έχοντας αποφασίσει την εγκυρότητα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Αιτήτρια κατέδειξε την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Η προβαλλόμενη υπεράσπιση εκ μέρους της Αιτήτριας, όπως αυτή καταγράφεται στις παραγράφους 5-13 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, συνοψίζεται στις ακόλουθες θέσεις. Τα επίδικα ακίνητα βρίσκονταν στην κατοχή της Αιτήτριας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2012. Η Καθ' ης η αίτηση ζήτησε από την Αιτήτρια όπως συμπεριλάβει τα επίδικα ακίνητα στις προσπάθειες που κατέβαλλε η Αιτήτρια για πώληση των δικών της ακινήτων τα οποία συνορεύουν με τα επίδικα. Η Καθ' ης η αίτηση αποποιήθηκε των αξιώσεων της για οποιαδήποτε ενοίκια παροτρύνοντας μάλιστα την Αιτήτρια να μην μετακινήσει οτιδήποτε από τα επίδικα ακίνητα. Παρά ταύτα η Αιτήτρια μετακίνησε όλα τα οχήματα της από τα επίδικα ακίνητα εκτός από την κτιστή τέντα. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι ενόψει της μη πώλησης των ακινήτων η Καθ' ης η αίτηση απευθύνθηκε στην Αιτήτρια ζητώντας την εξεύρεση λύσης. Παράλληλα, η Καθ' ης η αίτηση ζήτησε όπως η Αιτήτρια βοηθήσει τον υιό της να αγοράσει ένα όχημα τύπου βαν και με τον τρόπο αυτό και πάλι αποποιήθηκε των οποιωνδήποτε απαιτήσεων της. Στην υπόθεση ΠΑΤΟΥΡΗΣ V. HELLENIC BANK LTD,
(2001)1Α Α.Α.Δ. 2118 στη σελίδα 2124, λέχθηκε, σχετικά, ότι: «Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη.» Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας και τα στοιχεία που προσκόμισε στην αίτηση της δεν προσδίδουν στην προβαλλόμενη υπεράσπιση πειστικότητα ώστε να την καθιστούν συζητήσιμη. Συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η Αίτηση την παρακάλεσε όπως στην προσπάθεια πώλησης των ακινήτων της περιληφθούν και τα επίδικα δεν διασυνδέεται με τα επίδικα θέματα της αγωγής τα οποία συνίστανται στην απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και παράδοση κατοχής των επίδικων ακινήτων. Πιο συγκεκριμένα δεν προβάλλεται ισχυρισμός εκ μέρους της Αιτήτριας ότι η αποποίηση του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση για είσπραξη των οφειλόμενων ενοικίων συνιστούσε το αντάλλαγμα της προσπάθειας που θα κατέβαλλε για την πώληση των επίδικων ακινήτων. Περαιτέρω, η προαναφερόμενη θέση τίθεται με γενικό και αόριστο τρόπο εφόσον δεν δίδονται οποιεσδήποτε στοιχειώδεις έστω λεπτομέρειες των προσπαθειών που καταβλήθηκαν ή της χρονικής διάρκειας αυτών. Παράλληλα, ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η αίτηση την παρότρυνε να μην μετακινήσει οτιδήποτε από τα επίδικα ακίνητα στερείται λογικότητας και πειστικότητας. Δεν είναι λογικό από την μία η Αιτήτρια, ως οι ισχυρισμοί της, να παρέδωσε την κατοχή των επίδικων ακινήτων τον Δεκέμβριο του 2012 και από την άλλη η Καθ' ης η αίτηση να την παροτρύνει όπως διατηρήσει στα επίδικα ακίνητα τα όποια αντικείμενα βρίσκονταν εντός αυτών αποποιούμενη μάλιστα των αξιώσεων της για πληρωμή οφειλόμενων ενοικίων. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί παράδοσης της κατοχής των επίδικων ακινήτων αυτοαναιρείται από τη θέση της ότι εξακολουθεί σε αυτά να ευρίσκεται η κτιστή τέντα. Η εκδοχή τώρα της Αιτήτριας ότι ζητήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση να την βοηθήσει για την αγορά οχήματος για λογαριασμό του υιού της υπήρξε επίσης γενική και αόριστη. Καταρχάς προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση απευθύνθηκε στην Αιτήτρια για την εξεύρεση λύσης ενόψει της μη πώλησης των επίδικων ακινήτων. Εύλογα προκύπτει το εξής ερώτημα. Για ποιο πρόβλημα αποτάθηκε η Καθ' ης η αίτηση στην Αιτήτρια για να εξευρεθεί λύση, εφόσον, ως ο ισχυρισμός της Αιτήτριας, η κατοχή των επίδικων ακινήτων παραδόθηκε και η Καθ' ης η αίτηση παραιτήθηκε των όποιων αξιώσεων της για οφειλόμενα ενοίκια. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι δεν προβάλλεται θετικός ισχυρισμός ότι όντως η Αιτήτρια βοήθησε τον υιό της Καθ' ης η αίτηση να αγοράσει όχημα τύπου βαν, ούτε και παρατίθεται οποιοδήποτε στοιχείο που να δεικνύει ότι πράγματι αγοράστηκε το εν λόγω όχημα. Κατά συνέπεια δεν υπήρξε οποιαδήποτε διασύνδεση του υπό αναφορά ισχυρισμού με τη θέση της Αιτήτριας περί παραίτησης της Καθ' ης η αίτηση από την αξίωση της για οφειλόμενα ενοίκια. Περαιτέρω σημειώνω και την εξής παράμετρο η οποία είναι ενδεικτική της έλλειψης πειστικότητας της προβαλλόμενης υπεράσπισης. Στις παραγράφους 4 και 5 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της Αιτήτριας γίνεται παραδεκτό το γεγονός της ύπαρξης συμβολαίου ενοικιάσεως και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια διατηρούσε την κατοχή των επίδικων ακινήτων μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012. Στην επιστολή του συνηγόρου της Αιτήτριας ημερ. 18.10.17 (Τεκμήριο 6 της αίτησης) προβάλλεται ωστόσο η θέση ότι ουδέποτε υπογράφηκε γραπτή συμφωνία ενοικίασης καθώς και ότι η προφορική συμφωνία ενοικίασης έληξε εδώ και 12 έτη, δηλαδή από το 2005, και έκτοτε παραδόθηκε η κατοχή των επίδικων ακινήτων στην Καθ' ης η αίτηση. Είναι φανερό από τη σύγκριση των πιο πάνω εκδοχών που προβάλλει η Αιτήτρια ότι η μία αναιρεί την άλλη. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προβάλλεται στις παραγράφους 9 και 10 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, θεωρώ ότι είναι ουδέτερης σημασίας και δεν καταδεικνύει την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση για περίοδο 3 ½ περίπου ετών δεν προχώρησε στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων για είσπραξη των οφειλόμενων ενοικίων δεν οδηγεί άνευ ετέρου στο συμπέρασμα περί ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εκ μέρους της Αιτήτριας. Εν κατακλείδι οι ισχυρισμοί που έθεσε η Αιτήτρια παραπέμπουν σε μία νεφελώδη γραμμή υπεράσπισης, η οποία ασφαλώς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως συζητήσιμη. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο