← Κύπρος

Βόλου κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Έφεσης / Αίτησης 121/2019, 12/6/2019

Βόλου κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Έφεσης / Αίτησης 121/2019, 12/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A339 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αρ. Έφεσης / Αίτησης 121/2019 Επί τοις Αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ:

  1. XXXX Βόλου
  2. Ε.Volou Estates Ltd
  3. XXXX Χριστοδουλίδης Eφεσειόντων/Αιτητών Και BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, Εφεσίβλητης/Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 12/6/2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: κ. Α. Χαραλάμπους Για την Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη: κα Α. Χατζηχαραλάμπους για κ.κ. ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές/Εφεσείοντες με την υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση τους επιδιώκουν τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης (Τύπος ΙΑ) και της σκοπούμενης πώλησης του ακινήτου της Εφεσείουσας/Αιτήτριας 2, με αρ. εγγραφής 4/1X3 του Φ/Σχ.0-2-1XXX-338,4 τεμάχιο X4 Μερίδιο όλο, στον Ύψωνα στη Λεμεσό και το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη υπ' αρ. Υ6355/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Β. Διάταγμα ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού του ως άνω περιγραφόμενου ακινήτου, που ξεκίνησε κατά τα προβλεπόμενα στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Οι λόγοι έφεσης που προβάλλουν οι Αιτητές είναι οι ακόλουθοι:
  4. Η σχετική ειδοποίηση δεν συντάχθηκε κατά τον υπό του Νόμου αυστηρώς οριζόμενο τύπο.
  5. Δεν έγινε σωστή επίδοση αφού η Εφεσίβλητη παρέλειψε να επιδώσει την ειδοποίηση στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας/Εφεσείουσας 2 σύμφωνα με το σχετικό νόμο.
  6. Διαζευκτικά δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 37 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί, καθότι δεν δόθηκε στους Εφεσείοντες κατάσταση λογαριασμού για το πως προκύπτει το αξιούμενο ποσό και έγγραφη ειδοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 37.1 του Νόμου 9/
  7. Με την επίδικη Ειδοποίηση η Εφεσίβλητη αξιώνει το ποσό των €396.539,70 πλέον τόκους επί ποσού 390,594,67 με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 6,1048% (βασικό επιτόκιο τράπεζας προσαυξημένο κατά 2.5% ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δυο φορές τον χρόνο). Το βασικό επιτόκιο της τράπεζας όμως από 15/03/2019 σε κανένα είδος δάνειου δεν ξεπερνά το 3%. Συνεπώς το 6.1048% επιτόκιο όπως το αξιώνει και επιβάλλει η Εφεσίβλητη με βάση την επίδικη ειδοποίηση, είναι λανθασμένο, καταχρηστικό και παράνομο .
  8. Η αποστολή της ειδοποιήσεως ΙΑ ημερομηνίας 12/04/2019, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και του σχετικού νόμου καθότι η Εφεσίβλητη με ειδοποίηση ΙΑ η οποία επιδόθηκε στους Αιτητές στις 02/03/2019 επιδιώκει την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου και της υποθήκης Υ6355/2008 δια πλειστηριασμού στις 13/06/
  9. Δηλαδή για το ίδιο ακίνητο και την ίδια υποθήκη εκκρεμούν δυο πλειστηριασμοί .
  10. Οι Εφεσείοντες ενάντια στην ειδοποίηση ΙΑ ημερομηνίας 2/03/2019 καταχώρησαν την αίτηση/Έφεση 72/19 η οποία δεν έχει εκδικαστεί ακόμα και είναι ορισμένη στις 14/05/
  12. Η Εφεσίβλητη εμποδίζεται δια της συμπεριφοράς της να αιτείται την εκποίηση της υποθήκης Υ6355/2008 χωρίς προηγουμένως να αποσύρει και/η ακυρώσει την ειδοποίηση ημερομηνίας 2/03/
  14. Η Εφεσίβλητη εμποδίζεται να ζητά εκποίηση της υποθήκης Υ6355/2008 μέσω ιδιώτη Δημοπράτη και με βάση τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965) όπως αυτός έχει τροποποιηθεί καθότι, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του Έγγραφου και δηλώσεως υποθήκης η Εφεσίβλητη είχε το δικαίωμα μόνο «να εκποιήσει την υποθήκη, είτε μέσω του Κτηματολογίου απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής», σε καμιά περίπτωση δεν προβλέπεται στην εν λόγω υποθήκη ο τρόπος εκποίησης που επιδιώκει η Εφεσίβλητη.
  15. Στην εκ συμφώνου απόφαση η οποία εξεδόθη στην αγωγή 4897/2011 και στην οποία εξεδόθη διάταγμα εκποίησης της υποθήκης με αριθμό Υ6355/2008 προβλέπεται αναστολή εκτέλεσης μεταξύ άλλων της διαδικασίας εκποίησης της πιο πάνω υποθήκης μέχρι την οριστική εκδίκαση των συνενωμένων αγωγών 5345/2011,4599/2011 και 4597/2011 τις οποίες η Εφεσίβλητη καταχώρησε εναντίον των Εφεσειόντων και άλλων συνδεδεμένων με αυτούς προσώπων.
  16. Εκκρεμεί η αγωγή 1364/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού την οποίαν καταχώρησαν οι Εφεσείοντες εναντίον της Εφεσίβλητης σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3),του σχετικού νόμου πριν την επίδοση σε αυτούς της σχετικής ειδοποίησης τύπου ΙΑ, αναφορικά με το αξιούμενο ποσό για το οποίο επιζητείται η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, όπως επίσης αμφισβητείται η νομιμότητα των επιδίκων συμφωνιών δανείου και εγγράφων και δηλώσεων υποθήκης.
  1. Οι Εφεσείοντες στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής 1364/2018 καταχώρησαν Αίτηση για προσωρινό διάταγμα με το οποίο ζητούν ακύρωση και/η αναστολή του εν λόγω πλειστηριασμού μέχρι την ακρόαση της πιο πάνω αγωγής. Η Αίτηση αυτή δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος στην πιο πάνω αγωγή, σύμφωνα με τον τροποποιητικό νόμο του 2018, αποτελεί λόγο επιτυχίας της παρούσας Αίτησης/Έφεσης.
  2. Με την επίδικη ειδοποίηση ΙΑ, που εντάσσεται στα πλαίσια της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων με βάση τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί, επηρεάζεται το δικαίωμα πρόσβασης των Εφεσειόντων/Αιτητών σε Δικαστήριο καθώς και το δικαίωμα τους για δικαστική προστασία που διασφαλίζεται από το πρώτο μέρος της παραγράφου 1 του Άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως επιδιώκουν να το ασκήσουν μέσα από την αγωγή 1364/2018 την οποία καταχώρησαν εναντίον της Εφεσίβλητης πριν από την επίδοση σε αυτούς της σχετικής ειδοποίησης τύπου ΙΑ.
  3. Οι Αιτητές έχουν καλή υπεράσπιση λόγω παράνομων χρεώσεων στο συνολικό ποσό του χρέους και/η τόκων υπερημερίας, ενώ αμφισβητείται η νομιμότητα των επίδικων συμφωνιών δανείων και Υποθηκών κλπ., υπεράσπιση/απαίτηση την οποία εγείρουν στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής.
  4. Το ποσό για το οποίο ζητείται η εκποίηση αμφισβητείται και είναι εσφαλμένο και/ή αποτελεί προϊόν παράνομου τοκισμού και/ή παράνομου ανατοκισμού και/ή εφαρμογή ποινικής Ρήτρας και/η διαφορετικά, καθιστώντας το μη ανακτήσιμο και μη εκκαθαρισμένο.
  5. Τυχόν εκποίηση του ενυπόθηκου ακίνητου με βάση το σχετικό νόμο μέσω ιδιώτη Δημοπράτη, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέχρι και στο 30% της σημερινής του αξίας η οποία σήμερα έχει ήδη μειωθεί σημαντικά λόγω της οικονομικής κρίσης. Μια τέτοια εξέλιξη θα επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό τους υπόλοιπους Εφεσείοντες και εγγυητές οι οποίοι θα καλούντο στη συνέχεια από την Εφεσίβλητη στην αποπληρωμή του υπόλοιπου των επίδικων δανείων.
  6. Η Εφεσίβλητη παρέλειψε να επιδώσει μαζί με την ειδοποίηση ΙΑ και ειδοποίηση ΙΒ ως προνοεί ο σχετικός νόμος
  7. Η Εφεσείουσα 2 ως η ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου προστατεύεται από τον Περί Προστασίας των εγγυητών Νόμο καθότι η Εφεσίβλητη παρέλειψε να εξαντλήσει όλα τα εκτελεστικά μέτρα εναντίον του Πρωτοφειλετη/Εφεσειόντα 3 πριν τη λήψη εκτελεστικών μέτρων εναντίον της. Από τους ως άνω λόγους που καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης οι Αιτητές προώθησαν τελικά τους λόγους υπ' αρ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 13 ενώ εγκατέλειψαν τους υπόλοιπους. Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας/Εφεσείουσας 1, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ο Αιτητής/Εφεσείοντας 3 περί το έτος 2006 συνήψε διάφορα δάνεια με την Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη, προς εξασφάλιση των οποίων παραχώρησε, υπό την ιδιότητα της ως διευθύντρια της Αιτήτριας/Εφεσείουσας 2 την Υποθήκη υπ' αρ. Υ6355/2008 επί ακινήτου περιουσίας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας
  8. Λόγω της οικονομικής κρίσης και της κατάρρευσης της Κυπριακής οικονομίας, η οποία ξεκίνησε σταδιακά το 2008 και κορυφώθηκε το 2013, πλήγηκε και το είδος των υπηρεσιών με το οποίο ασχολούνταν οι Αιτητές. Η Καθ' ης η αίτηση, συνεπεία της καθυστέρησης στην αποπληρωμή των δόσεων των ως άνω δανείων, άρχισε να επιβάλλει διάφορες καταχρηστικές χρεώσεις στους λογαριασμούς των Αιτητών με αποτέλεσμα, συνεπικουρούμενης και της οικονομικής κρίσης, να εξανεμιστεί κάθε δυνατότητα για αποπληρωμή του δανείου τους. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε 4 συνολικά αγωγές εναντίον των Αιτητών καθώς και άλλων, συνδεδεμένων με τα δάνεια τους, προσώπων. Σε μία εξ αυτών, συγκεκριμένα στην αγωγή υπ' αρ. 4897/2018 εκδόθηκε, περί τον Οκτώβριο του 2018, εκ συμφώνου απόφαση εναντίον των Αιτητών καθώς και διάταγμα εκποίησης της περιγραφόμενης στην Αίτηση Υποθήκης με αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος μέχρι την οριστική εκδίκαση των άλλων 3 αγωγών οι οποίες έχουν συνενωθεί και είναι ορισμένες για ακρόαση περί το τέλος του χρόνου. Η Καθ' ης η αίτηση περί το 2018 επέδωσε στους Αιτητές 1 και 2 επιστολές του τύπου «Θ» και «Ι» σηματοδοτώντας, κατ' αυτό τον τρόπο, την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων με βάση τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965, όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την επιστολή του τύπου «Θ» η Καθ' ης η αίτηση πληροφορούσε τους Αιτητές ότι αν έχουν λόγους να πιστεύουν ότι δεν έχει δικαίωμα να προωθήσει τη ρηθείσα διαδικασία εκποίησης ή αν αμφισβητούν το δικαίωμα της να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους, έχουν το δικαίωμα να κινηθούν δικαστικά εναντίον της. Οι Αιτητές, συμμορφούμενοι με την ως άνω ειδοποίηση, καταχώρησαν εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στις 31/10/2018 την αγωγή υπ' αρ. 1364/2018 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, αμφισβητώντας το αξιούμενο ποσό για το οποίο επιζητείται η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η Καθ' ης η αίτηση, κατά την 2/3/2019 επέδωσε στους Αιτητές τις ειδοποιήσεις του τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» με αναγραφόμενη ημερομηνία πλειστηριασμού την 13/6/
  9. Οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον των ως άνω ειδοποιήσεων την Αίτηση/Έφεση 72/
  10. Στο μεταξύ η Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς να έχει ακυρώσει ή αναστείλει τον ρηθέντα πλειστηριασμό, με ειδοποίηση της ημερομηνίας 12/4/2019 επιδιώκει εκ νέου την εκποίηση της ως άνω περιγραφόμενης Υποθήκης στις 13/6/
  11. Όπως πληροφορείται από το δικηγόρο των Αιτητών, η Καθ' ης η Αίτηση εμποδίζεται να ζητά την εκποίηση της ανωτέρω περιγραφόμενης Υποθήκης με ιδιώτη δημοπράτη με βάση τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 για το λόγο ότι η Καθ' ης η Αίτηση, σύμφωνα με την παράγραφο 4 της σύμβασης και δήλωσης υποθηκεύσεως ακινήτου, έχει το δικαίωμα να εκποιήσει την Υποθήκη είτε μέσω του Κτηματολογίου απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής μόνο. Σε καμιά περίπτωση προβλέπεται ως τρόπος εκποίησης της Υποθήκης αυτός τον οποίο επιδιώκει η Καθ' ης η Αίτηση με την προβλεπόμενη στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965 διαδικασία. Περαιτέρω, όπως πληροφορείται από το δικηγόρο των Αιτητών, η Καθ' ης η Αίτηση εμποδίζεται να ζητά την εκποίηση της ως άνω περιγραφόμενης Υποθήκης και για το λόγο ότι η επίδικη ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» δεν επιδόθηκε στην Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2 στο εγγεγραμμένο της γραφείο, όπως προβλέπει ο Περί Εταιρειών Νόμος. Όπως επίσης πληροφορείται από το δικηγόρο των Αιτητών δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 37 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί, καθότι δεν δόθηκε στους Εφεσείοντες κατάσταση λογαριασμού για το πώς προκύπτει το αξιούμενο ποσό καθώς και έγγραφη ειδοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 37.1 του Νόμου 9/
  12. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Καθ' ης η Αίτηση με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης την οποία καταχώρησε προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  13. Η Αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του Νόμου ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  14. Οι Αιτητές δεν έχουν λάβει υπόψη τους τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965και ειδικότερα τις διατάξεις του Μέρους VIA αυτού ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα.
  15. Οι Αιτητές δεν έχουν λάβει υπόψη τους τις διατάξεις του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81(Ι)/
  17. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει ακολουθήσει ορθά και νομότυπα την διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, εκδίδοντας και δεόντως επιδίδοντας τις υπό κρίση Ειδοποιήσεις «ΙΑ» σε πλήρη συμμόρφωση με τον τύπο, περιεχόμενο και απαιτήσεις των διατάξεων και προβλεπόμενων Τύπων του εν λόγω Νόμου και Κανονισμών.
  18. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν της εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη.
  19. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το Σύνταγμα και συγκεκριμένα τα άρθρα 23, 25, 26 και
  21. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν είναι εύλογο και/ή ορθό και/ή δίκαιο να επιτραπούν.
  22. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, είναι καταπιεστική, ενοχλητική και άδικη προς την Καθ' ης η Αίτηση.
  23. Οι Αιτητές ενήργησαν με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσης αίτησης.
  24. Οι διατάξεις του Νόμου 9/65 και οι τροποποιήσεις αυτού δεν είναι αντισυνταγματικές ούτε μπορούν να κριθούν ως τέτοιες.
  25. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι φερέγγυο πιστωτικό ίδρυμα το οποίο θα μπορεί να αποζημιώσει τους Αιτητές σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι λανθασμένα πωλήθηκε το επίδικο ακίνητο δυνάμει της Υ6355/
  26. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του υπαλλήλου της Καθ' ης η Αίτηση Κ. Χωραΐτη στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2 στις 11/6/2008 ενέγραψε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση την Υποθήκη υπ' αρ. Υ6355/2008 επί του ακινήτου της με αρ. εγγραφής 4/1X3 Φ/Σχ. 2-XXX-338 που βρίσκεται στον Ύψωνα προς εξασφάλιση των τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση στον Αιτητή/Εφεσείοντα
  27. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2 ως η ενυπόθηκος οφειλέτης εξακολουθεί να οφείλει το ποσό για το οποίο ενεγράφη η ως άνω περιγραφόμενη Υποθήκη επειδή ο Αιτητής/Εφεσείοντας 3 ως πρωτοφειλέτης δεν προχώρησε στη διευθέτηση του χρέους του προς την Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπεία της μη εξόφλησης του εξασφαλιζομένου διά της ως άνω Υποθήκης ποσού, η Καθ' ης η Αίτηση ενεργοποίησε τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 επιδίδοντας τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και στα ενδιαφερόμενα μέρη, μέσω ιδιωτικής επίδοσης, την ειδοποίηση πλειστηριασμού του τύπου «ΙΑ». Στη ρηθείσα ειδοποίηση γράφτηκε, συνεπεία ορθογραφικού λάθους, ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/2009 αντί 13/6/
  28. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες προσέβαλαν την ως άνω περιγραφόμενη ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ», καταχωρώντας την Αίτηση/Έφεση υπ' αρ. 72/2019 με την οποία αιτήθηκαν την ακύρωση της ως άνω ειδοποίησης ενόψει της παρελθούσας ημερομηνίας πλειστηριασμού. Η Καθ' ης η Αίτηση αποδέχτηκε την ακύρωση της λόγω της λανθασμένης ημερομηνίας πλειστηριασμού και μάλιστα καταδικάστηκε στην πληρωμή των δικηγορικών εξόδων των Αιτητών/Εφεσειόντων. Η Καθ' ης η Αίτηση μόλις αντιλήφθηκε το ως άνω αναφερόμενο λάθος απέστειλε εκ νέου τις σχετικές ειδοποιήσεις του τύπου «ΙΑ» στις οποίες αναγράφεται η σωστή ημερομηνία πλειστηριασμού. Η αποδοχή εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση της ακύρωσης της ειδοποίησης του πλειστηριασμού λόγω του ότι η ημερομηνία που αναγραφόταν σ' αυτή ότι θα λάμβανε χώρα ο πλειστηριασμός είχε παρέλθει, θεράπευσε το τυπογραφικό λάθος, καθώς και τη διαδικασία του πλειστηριασμού. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Έφεση-Αίτηση στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965), Μέρος VIA άρθρα 44Α ως και 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτών, καθώς και στα άρθρα 5, 36 και 44ΚΣΤ, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμούς του 2015 Κ.Δ.Π. 185/2015, άρθρα 37-51, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 30, 23 και στην ελευθερία του συμβάλλεσθαι, στον Περί Καταχρηστικών Ρητρών Νόμο του 1996, στον Περί Προστασίας Των Εγγυητών Ορισμένης Κατηγόριας Νόμο 197
(1)2003 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 9-11, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, στις διάφορες Ευρωπαϊκές Οδηγίες ως αναγράφονται ανωτέρω, ως επίσης και στις εγγενείς αρχές και εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, Ν. 9/1965, άρθρα 2, 27, 44, 44Α, 44Β, 44Γ, 44Κ, 44ΙΓ, 44ΙΕ, 51 και στο Δεύτερο Παράρτημα, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ.224, άρθρα 80 και 81, στους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στους Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμούς του 2015, Κ.Δ.Π. 185/2015, στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο Ν.81(Ι)/2011, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 2, 3, 21, 29 έως 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1 θ. 2, Δ.19 θθ. 2, 3 και 13, Δ.39 θθ. 1 και 2, Δ.48 θθ. 1 - 4, 6, Δ.55, Δ.57 και Δ.64, στα άρθρα 23, 25, 26 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις αρχές του Κοινοδικαίου και του Δικαίου της Επιείκειας, στη σχετική Νομολογία και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το Μέρος VIA, το οποίο προστέθηκε στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014, εισήγαγε μια εντελώς νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου την οποία μπορεί να θέσει σε εφαρμογή ο ενυπόθηκος δανειστής, εφόσον συμμορφωθεί με τις πρόνοιες των άρθρων 44Α και επόμενα. Η βασική διαφορά της με τη διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία καθορίζεται στα άρθρα 37 και 44 του Νόμου 9/1965, είναι ότι αυτή δεν διενεργείται μέσω του διευθυντή του Κτηματολογίου αλλά από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Αυτό το οποίο διαφαίνεται από τα όσα διαλαμβάνει το άρθρο 44Γ του Νόμου 9/1965, είναι ότι η διαδικασία η οποία προνοείται στο Μέρος VIA ξεκινά με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη από τον ενυπόθηκο δανειστή της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων, καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού, σε προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της υπό αναφορά ειδοποίησης. Κατά το άρθρο 44Β
(2), σε περίπτωση που ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, η κατά τον Τύπο «I» ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη θα πρέπει να συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του ίδιου Παραρτήματος. Κατά δε το άρθρο 44Γ
(2), σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης του τύπου που του επιδίδεται, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ίδιου Παραρτήματος, στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό και η οποία θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αξίζει να επισημανθεί ότι είναι τον αμέσως πιο πάνω περιγραφόμενο τύπο ειδοποίησης που προσβάλλουν οι Αιτητές με την υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση τους. Το άρθρο 44Γ
(3)όπως αυτό διαμορφώθηκε με τον πρόσφατο τροποποιητικό νόμο 87
(1)/2018 ημερομηνίας 13/7/2018 έχει ως ακολούθως: «
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης (τύπος ΙΑ), σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, μόνο για τους ακόλουθούς λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις﮲ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί﮲ [ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή﮲ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου﮲ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου﮲ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιοδήποτε άλλο Οι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΕΦΕΣΗΣ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ Πριν προχωρήσω στο σχολιασμό των λόγων έφεσης θεωρώ ορθό όπως καταγράψω κάποιες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου οι οποίες στηρίζονται σε αδιαμφισβήτητα αλλά και αναντίλεκτα γεγονότα: H Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε στους Αιτητές δύο φορές την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ». Στην πρώτη χρονικά επιδοθείσα ειδοποίηση ημερομηνίας 22/1/2019 αναγραφόταν ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/
  1. Οι Αιτητές προσέβαλαν τη ρηθείσα ειδοποίηση καταχωρώντας την Αίτηση/Έφεση υπ' αρ. 72/
  2. Η Καθ' ης η Αίτηση αποδέχτηκε την ακύρωση της ρηθείσας ειδοποίησης, προφανώς λόγω του ότι αναγραφόταν λανθασμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. Στο μεταξύ η Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε στους Αιτητές κατά την 12/4/2019 για δεύτερη φορά την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» της ίδιας ημερομηνίας στην οποία αναγράφεται ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/
  3. Είναι αυτή την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» η οποία αναγράφει την 13/6/2019 ως ημερομηνία πλειστηριασμού, την οποία προσβάλλουν οι αιτητές με την υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση τους. Οι Αιτητές στους λόγους έφεσης τους, βασιζόμενοι στο γεγονός της επίδοσης της ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ» με δύο διαφορετικές ημερομηνίες πλειστηριασμού εγείρουν ζήτημα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Προβάλλουν συναφώς ότι για το ίδιο ενυπόθηκο ακίνητο εκκρεμούν δύο πλειστηριασμοί. Προβάλλουν ακόμα ότι η Καθ' ης η Αίτηση εμποδίζεται διά της συμπεριφοράς της να αιτείται την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου χωρίς προηγουμένως να αποσύρει και/ή ακυρώσει την ειδοποίηση ημερομηνίας 2/3/
  4. Όπως έχει διαφανεί από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 η 2/3/2019 είναι η ημερομηνία κατά την οποία τους επιδόθηκε για πρώτη φορά η ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» στην οποία αναγραφόταν ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/
  5. Φυσικά θα πρέπει να επισημάνω ότι πριν την ημερομηνία ακρόασης της υπό εξέταση Αίτησης/Έφεσης η Καθ' ης η Αίτηση, στα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης υπ' αρ. 72/2019, η οποία καταχωρίστηκε εναντίον της ειδοποίησης στην οποία αναγραφόταν η 13/6/2009 ως ημερομηνία πλειστηριασμού, αποδέχτηκε την ακύρωση της ρηθείσας ειδοποίησης. Μετά την ως άνω εξέλιξη ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, πολύ ορθά, κατά την άποψη μου, κατά την ακρόαση της υπό εξέταση Αίτησης/Έφεσης δεν επέμεινε στο ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Με τον 3ο κατά σειρά λόγο έφεσης τους οι Αιτητές διατείνονται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 37 του Ν. 9/1965 για το λόγο ότι δεν τους δόθηκε κατάσταση λογαριασμού για το πώς προκύπτει το αξιούμενο ποσό και έγγραφη ειδοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 37.1 του Νόμου. Στην ενώπιον του Δικαστηρίου αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών υποστήριξε ότι ούτε και η ειδοποίηση του τύπου «Ι» η οποία επιδόθηκε στους αιτητές συνοδεύετο από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου. Ανάλογος ισχυρισμός περιλαμβάνεται και στην ένορκη δήλωση της κας Βόλου η οποία υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση. Από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Χωραΐτη ότι όλες οι σχετικές ειδοποιήσεις που αποστάληκαν στους Αιτητές έγιναν σύμφωνα με όσα ορίζει η σχετική νομοθεσία. Εν πρώτοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι Αιτητές, μέσω της ένορκης δήλωσης της κας Βόλου, παραδέχονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση τους επέδωσε περί το 2018 τις ειδοποιήσεις του τύπου «Θ» και «Ι». Από την άλλη όμως παρατηρώ ότι οι Αιτητές, οι οποίοι είχαν και το σχετικό βάρος απόδειξης, δεν παρουσίασαν λεπτομερή στοιχεία ως προς το ποια συγκεκριμένα έγγραφα τους είχαν επιδοθεί με την ειδοποίηση του τύπου «Ι». Αυτό το οποίο λογικά θα ανέμενα ήταν ότι στην ένορκη δήλωση της κας Βόλου θα παρουσιάζονταν οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης στις οποίες θα αναφέρονταν επακριβώς τα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Αιτητές, αντίγραφα των οποίων θα επισυνάπτονταν. Αντ' αυτού αρκέστηκαν στο γενικό και αόριστο ισχυρισμό ότι δεν τους είχε επιδοθεί οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση για το πώς προκύπτει το αξιούμενο ποσό. Η παράλειψη τους να παρουσιάσουν τα ως άνω λεπτομερή στοιχεία άφησε τον υπό εξέταση λόγο έφεσης παντελώς ατεκμηρίωτο και έκθετο σε απόρριψη. Πέραν των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω θα ήθελα να προσθέσω ότι ακόμα και στην περίπτωση που πράγματι δεν τους είχε παραδοθεί η προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου κατάσταση λογαριασμού, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε στο στάδιο αυτό να υπεισέλθει στην εξέταση είτε της εγκυρότητας της ειδοποίησης του τύπου «Ι» είτε της ορθότητας του αξιούμενου ποσού για το λόγο ότι η ειδοποίηση του τύπου «Ι» δεν είναι πλέον εφέσιμη με βάση τις τροποποιήσεις που επέφερε στο Μέρος VIA ο τροποποιητικός Νόμος 87
(1)/2018. Όμως, παρά το ότι δεν παρέχεται πλέον η δυνατότητα αυτοτελούς προσβολής της ειδοποίησης του τύπου «Ι» με το ένδικο μέσο της έφεσης, εντούτοις ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν αποστερείται του δικαιώματος του να αμφισβητήσει την εγκυρότητα της ειδοποίησης του τύπου «Ι» όπως και την ορθότητα του αξιούμενου μέσω αυτής ποσού, επιλέγοντας άλλο ένδικο μέσο, όπως για παράδειγμα την έγερση αγωγής εναντίον του ενυπόθηκου δανειστή. Αξίζει δε να επισημανθεί ότι, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 44Β
(3)του Νόμου οι διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους σε ισχύ νόμους, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Μέρους VIA. Στην προκείμενη περίπτωση διαφαίνεται ότι οι αιτητές έχουν ασκήσει το ως άνω δικαίωμα τους αφού, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Βόλου, οι Αιτητές καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την αγωγή υπ' αρ. 1364/2018 αναφορικά με την ορθότητα του αξιούμενου από την Καθ' ης η Αίτηση ποσού, όπως και τη νομιμότητα των επίδικων συμφωνιών δανείου, εγγράφων και δηλώσεων υποθήκης. Όπως ακόμα αναφέρεται από την κα Βόλου, στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης αγωγής καταχώρησαν και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο ζητούν την ακύρωση και/ή αναστολή του εν λόγω πλειστηριασμού μέχρι την ακρόαση της ως άνω αγωγής. Στα πλαίσια του ίδιου λόγου έφεσης υποστηρίζεται από τους Αιτητές ότι το ποσοστό επιτοκίου του 6,1048% (βασικό επιτόκιο τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,5% ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο), το οποίο αξιώνει η Καθ' ης η αίτηση με την επίδικη ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένο, καταχρηστικό και παράνομο. Συναφής είναι και ο λόγος εφεσης υπ' αρ. 13 με τον οποίο προβάλλεται ότι το ποσό για το οποίο ζητείται η εκποίηση είναι εσφαλμένο και/ή αποτελεί προϊόν παράνομου τοκισμού και/ή ανατοκισμού και/ή εφαρμογή ποινικής ρήτρας. Για τους λόγους που έχω ήδη επεξηγήσει πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, να υπεισέλθει στην εξέταση της ορθότητας αλλά και της νομιμότητας των ως άνω αξιούμενων από την καθ' ης η αίτηση ποσών. Επισημαίνω ότι οι λόγοι επί των οποίων επικεντρώνεται το Δικαστήριο για να εξετάσει τη νομιμότητα της ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ» είναι αυτοί που καθορίζονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών τόσο στη γραπτή του αγόρευση όσο και κατά την ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας του ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξε ότι η Καθ' ης η αίτηση παρά το ότι αποδέχτηκε την ακύρωση της ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ», στην οποία αναγραφόταν ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/2009 εντούτοις αυτό δεν ήταν αρκετό για να καταστήσει νόμιμη την επίδικη ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» η οποία αναγράφει ως ημερομηνία πλειστηριασμού την 13/6/
  1. Κατά τον κ. Χαραλάμπους, η Καθ' ης η Αίτηση θα έπρεπε να ξεκινήσει την όλη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου από την αρχή περιλαμβανομένης της επίδοσης της ειδοποίησης του τύπου «Ι» καθώς και έγγραφης ειδοποίησης με κατάσταση λογαριασμού. Ο κ. Χαραλάμπους για να στηρίξει την ως άνω επιχειρηματολογία του αναφέρθηκε σε πρόσφατη απόφαση της αδελφού δικαστού κας Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ., στην αίτηση/έφεση υπ' αρ. 123/2019[1] το σκεπτικό της οποίας, κατά την εισήγηση του, θα πρέπει να ακολουθήσει και το παρόν Δικαστήριο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, αποτέλεσε γεγονός αναντίλεκτο ότι η Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε αρχικά στους Αιτητές την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 22/1/2019 στην οποία αναγραφόταν, προφανώς εκ λάθους, ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/
  2. Εναντίον της ρηθείσας ειδοποίησης καταχωρίστηκε από τους Αιτητές η Αίτηση/Έφεση υπ' αρ. 72/2019, με την οποία αξιώνετο η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της. Η Καθ' ης η Αίτηση, αναγνωρίζοντας τη λανθασμένη ημερομηνία πλειστηριασμού που αναγραφόταν στη ρηθείσα ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» αποδέχτηκε, μέσω των συνηγόρων της, τον παραμερισμό της. Κατά την 12/4/2019 η Καθ' ης η αίτηση επέδωσε για 2η φορά στους Αιτητές την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» της ίδιας ημερομηνίας, στην οποία αναγράφεται ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/
  3. Κατά τα άλλα το περιεχόμενο των δύο ειδοποιήσεων είναι πανομοιότυπο. Έχω μελετήσει με προσοχή την ως άνω απόφαση της κας Εφραίμ αντίγραφο της οποίας παραδόθηκε στο Δικαστήριο από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών. Όπως διαφαίνεται από το κείμενο της, οι εκεί Καθ' ων η Αίτηση στις 13/2/2019 επέδωσαν στους Αιτητές ειδοποιήσεις του τύπου «ΙΑ» για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων με ημερομηνία πλειστηριασμού την 13/3/
  4. Η διαδικασία του πλειστηριασμού η οποία ήταν προγραμματισμένη κατά την ως άνω ημερομηνία ακυρώθηκε τελικά από τους Καθ' ων η Αίτηση και, συνεπεία της ως άνω ακύρωσης, αποσύρθηκε από τους Αιτητές η Αίτηση/Έφεση υπ' αρ. 28/2019 την οποία καταχώρησαν εναντίον της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης. Στις 3/5/2019 οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν στους Αιτητές ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 22/4/2019 για σκοπούμενη πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων στις 3/6/
  5. Στην Αίτηση/Έφεση υπ' αρ. 123/2019 την οποία οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον της ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 22/4/2019 το Δικαστήριο κατέληξε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ξεκίνησαν και δεν ακολούθησαν ορθά τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων για το λόγο ότι όφειλαν να επιδώσουν εκ νέου την ειδοποίηση του τύπου «Ι» πριν την επίδοση της προσβληθείσας ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ». Συνεπώς δεν ενεργοποιήθηκε η προθεσμία για την πληρωμή η οποία προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1), με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να ακυρώσει την ως άνω ειδοποίηση. Τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης είναι διαφορετικά, κατά την άποψη μου, από τα γεγονότα της υπόθεσης που αναφέρθηκε πιο πάνω. Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο υποθέσεων έγκειται στο ότι στην προκείμενη περίπτωση αναγράφηκε, προφανώς εκ λάθους, ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 13/6/2009, ημερομηνία δηλαδή που έχει παρέλθει προ πολλού. Με τη δεύτερη επίδοση της ίδιας, βασικά, ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ» η Καθ' ης η αίτηση διόρθωσε την ημερομηνία πλειστηριασμού ώστε να αναγράφεται η 13/6/
  1. Αντίθετα στην ανωτέρω αναφερόμενη υπόθεση ο λόγος της ακύρωσης της πρώτης ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ», όπως διαφάνηκε, ήταν το ότι η ημερομηνία του πλειστηριασμού είχε οριστεί σε διάστημα μικρότερο των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ως άνω ειδοποίησης, γι' αυτό και ορίστηκε νέα ημερομηνία πλειστηριασμού. Κάτω από τα δεδομένα τα οποία έχω παραθέσει αμέσως πιο πάνω θεωρώ ότι η τυχόν επιβολή στην Καθ' ης η Αίτηση της υποχρέωσης να κινήσει από την αρχή την προβλεπόμενη στο Μέρος VIA του Νόμου διαδικασία του πλειστηριασμού, επιδίδοντας εκ νέου στους Αιτητές την ειδοποίηση του τύπου «Ι» θα ήταν παράλογη αλλά και άδικη συγχρόνως. Δεν θα μπορούσε, κατά την άποψη μου, ένα απλό τυπογραφικό ή και ορθογραφικό λάθος στην ημερομηνία του πλειστηριασμού να έχει μια τόσο επαχθή συνέπεια στην πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, οδηγώντας στην ακύρωση της όλης διαδικασίας. Ενόψει των όσων προσπάθησα να επεξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι το επιχείρημα του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα πρέπει να επιδώσει εκ νέου στους Αιτητές την ειδοποίηση του τύπου «Ι» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Με το δεύτερο κατά σειρά λόγο έφεσης οι Αιτητές διατείνονται ότι η επίδοση της επίδικης ειδοποίησης προς την Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2 δεν είναι ορθή για το λόγο ότι δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο της γραφείο, σύμφωνα με το σχετικό Νόμο. Από το μαρτυρικό υλικό που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ειδικά δε από τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης οι οποίες επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χωραΐτη, διαφαίνεται ότι η επίδικη ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στην Ε. Β. Χριστοδουλίδου, η οποία περιγράφεται ως διευθύντρια της Αιτήτριας/Εφεσείουσας
  2. Έχοντας δε κατά νου ότι με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου είναι επιτρεπτή η ιδιωτική επίδοση της ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ» κατά τον τρόπο που περιγράφεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.5 θ.7)[2] θεωρώ ότι η κατά τον ως άνω τρόπο επίδοση προς την Αιτήτρια/Εφεσείουσα 2 είναι καθ' όλα νομότυπη. Είμαι της άποψης ότι υπάρχει κάποια παρανόηση από πλευράς Αιτητών ότι η επίδικη ειδοποίηση θα έπρεπε να επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας/Εφεσείουσας
  3. Το άρθρο 212(α) του Κεφ.113 το οποίο επικαλούνται για να στηρίξουν τη θέση τους, αναφέρεται στην επίδοση της απαίτησης πληρωμής σε εταιρεία, η οποία, όπως ρητά καθορίζεται στο συγκεκριμένο άρθρο, θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ως προϋπόθεση της καταχώρησης αίτησης εκκαθάρισης. Προς τούτο ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών παραπέμπει στη γραπτή του αγόρευση σε νομολογία, τόσο του Ανώτατου Δικαστηρίου, όσο και πρωτόδικων Δικαστηρίων[3]. Δεν θεωρώ όμως ότι η συγκεκριμένη πρόνοια τυγχάνει γενικότερης εφαρμογής, ώστε να καλύπτει την επίδοση και οποιουδήποτε άλλου εγγράφου σε εταιρεία. Φυσικά δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι σύμφωνα με το άρθρο 372 του Κεφ.113 «έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». Από την άλλη όμως δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής μου ότι το συγκεκριμένο άρθρο δέχθηκε δριμεία κριτική στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (estates) Limited
(2002)1 AAΔ 43 όσον αφορά τη συμβατότητα του με το άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος. Ενόψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι ούτε ο υπό σχολιασμό λόγος έφεσης μπορεί να πετύχει. Με τον υπό παράγραφο 7 λόγο έφεσης οι Αιτητές διατείνονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση εμποδίζεται να ζητά την εκποίηση της επίδικης Υποθήκης μέσω ιδιώτη δημοπράτη και με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/1965 για το λόγο ότι σύμφωνα με την παράγραφο 4 του εγγράφου και δήλωσης Υποθήκης η Καθ' ης η Αίτηση είχε το δικαίωμα μόνο να εκποιήσει την Υποθήκη, είτε μέσω του Κτηματολογίου απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος υπό του Δικαστηρίου κατόπιν αγωγής, σε καμιά περίπτωση όμως προβλέπεται ο τρόπος εκποίησης τον οποίο επιδιώκει η Καθ' ης η Αίτηση με την παρούσα διαδικασία. Από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση προβάλλεται, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Χωραΐτη, ότι ο συγκεκριμένος λόγος δεν περιλαμβάνεται στους λόγους έφεσης τους οποίους μπορούν να εγείρουν οι Αιτητές με βάση το άρθρο 44Γ
(3)του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί από τον πρόσφατο Νόμο 87
(1)/2018. Έχω μελετήσει με προσοχή την επιχειρηματολογία της κάθε πλευράς. Με βρίσκει σύμφωνο η θέση της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο συγκεκριμένος λόγος δεν καλύπτεται από τους λόγους έφεσης οι οποίοι καταγράφονται περιοριστικά στο άρθρο 44Γ
(3)του Μέρους VIA, με τους οποίους μπορεί να προσβληθεί η ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ». Συνεπώς οι Αιτητές δεν μπορούν να επικαλούνται το συγκεκριμένο λόγο για να επιτύχουν την ακύρωση της επίδικης ειδοποίησης του τύπου «ΙΑ». Όμως πέραν των πιο πάνω, αυτό το οποίο παρατηρώ είναι ότι δεν έχει μεταφερθεί ορθά από τους Αιτητές το κείμενο της συγκεκριμένης παραγράφου του Εγγράφου Υποθήκης, το οποίο επισυνάπτεται τόσο στην ένορκη δήλωση της κας Βόλου (Τεκμήριο 6) όσο και στην ένορκη δήλωση του κ. Χωραΐτη. Η ορθή διατύπωση της παραγράφου 4 έχει ως ακολούθως: «4. Η Τράπεζα δικαιούται από την 14/6/2008 οπότε και είμαι υπόχρεος προσωπικά να πληρώσω το ποσό των €193.000 επιπλέον τόκους, προμήθειες και/ή άλλα Τραπεζικά δικαιώματα όπως αναγράφονται στην παράγραφο 12, να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση, η Τράπεζα μπορεί να χρησιμοποιεί το προϊόν αυτής της πώλησης για μερική ή πλήρη εξόφληση των υποχρεώσεων τις οποίες εξασφαλίζει η παρούσα υπόθεση.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Με βάση το ορθό λεκτικό της ως άνω παραγράφου η Καθ' ης η Αίτηση έχει τρεις επιλογές για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συγκεκριμένα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε κατόπιν δικαστικού διατάγματος στα πλαίσια αγωγής. Από τη στιγμή δε που παρέχεται στην Καθ' ης η Αίτηση το δικαίωμα να πωλήσει απευθείας το ενυπόθηκο ακίνητο, διερωτώμαι για ποιο λόγο να μην έχει το δικαίωμα να το πωλήσει και με την προβλεπόμενη στο Μέρος VIA του Νόμου διαδικασία πλειστηριασμού. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να επισημάνω ότι, όπως προνοεί το άρθρο 44Α(4Α) του Μέρους VIA, ακόμα και η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του δυνάμει του εν λόγω διατάγματος είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου του 2018 δεν αποτελεί εμπόδιο για τον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας του Μέρους VIA. Όσον αφορά τον πρώτο κατά σειρά λόγο έφεσης με τον οποίο οι Αιτητές παραπονούνται ότι η επίδικη ειδοποίηση δεν συντάχθηκε κατά τον υπό του Νόμου οριζόμενο τύπο έχω να αναφέρω ότι παρέμεινε γενικός και αόριστος αφού δεν έχει διευκρινίσει από τους Αιτητές ποιο είναι το τυπικό ελάττωμα της επίδικης ειδοποίησης. Εν πάση περιπτώσει έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο της και έχω διαπιστώσει ότι βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία τόσο με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 44Γ
(2)του Μέρους VIA, όσο και με τον τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου. Πριν το τέλος θα ήθελα να επισημάνω ακόμα ότι στην ένορκη δήλωση της κας Βόλου προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι σε μία εκ των αγωγών που καταχώρησε η Καθ' ης η Αίτηση εναντίον των Αιτητών, συγκεκριμένα στην αγωγή 4897/2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου Απόφαση περί τον Οκτώβριο του 2018 καθώς και διάταγμα εκποίησης της επίδικης Υποθήκης με αναστολή εκτέλεσης της διαδικασίας εκποίησης της Υποθήκης μέχρι την οριστική εκδίκαση των συνενωμένων αγωγών τις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε εναντίον των Αιτητών. Συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση εμποδίζεται να προωθήσει τη διαδικασία εκποίησης της επίδικης Υποθήκης, όπως ισχυρίζεται η κα Βόλου. Μελετώντας με προσοχή το κείμενο της Απόφασης στην οποία παραπέμπει η κα Βόλου, όπως αυτή επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της (Τεκμήριο 1) έχω παρατηρήσει ότι ο αριθμός Υποθήκης σε σχέση με την οποία εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης, όπως και το ενυπόθηκο ακίνητο, δεν έχουν καμιά σχέση με τον αριθμό της επίδικης Υποθήκης, της οποίας ζητείται η εκποίηση με την παρούσα διαδικασία, όπως και με το ενυπόθηκο ακίνητο. Επισημαίνω ότι ο αριθμός Υποθήκης, όπως περιγράφεται στο κείμενο της ρηθείσας Απόφασης είναι Υ1555/09 και αφορά το ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 1/82, Φ/Σχ. 59/0XXXX1, Τμήμα 1, Τεμάχιο 1X8 που βρίσκεται στην ενορία Άγιος Σπυρίδωνας της επαρχίας Λεμεσού. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση δεν έχει περιθώρια επιτυχίας. Όσο αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Συνεπώς θα επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση/ Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών 1, 2 και 3/Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΧ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Ακύρωση διαδικασίας πλειστηριασμού [1]Γναύτη κ.ά. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση αρ. 123/2009, ημερ. 3/6/2019 Ε. Δ. Λεμεσού [2]7. In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or enumber of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly. [3]C. Phasarias (automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιΐας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ.
(2009)1ΑΒ ΑΑΔ 1457, Αίτηση αρ. 17/2009, Αναφορικά με την Εταιρεία Κ. & Μ. (Famagusta) Developers and Constructions Ltd, ημερομηνίας 29/11/2013, Ε.Δ. Αμμοχώστου και Αίτηση αρ. 201/14 σε ότι αφορά την εταιρεία PALATINO DEVELOPEMENS LIMITED, ημερ. 27/9/2018 Ε.Δ. Λεμεσού. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.