Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού διά μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 4690/13, 26/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A362 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4690/13 Μεταξύ: Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού διά μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Ενάγοντας και ΧΧΧΧ Χαραλάμπους, από τη Λεμεσό Εναγόμενος ---- Αίτηση Παρακοής ημερ. 9.8.2018 Ημερομηνία: 26 Ιουνίου 2019 Για Ενάγοντα/Αιτητή: κος Κ. Ταλιαδώρος. Για Εναγόμενο/Καθ ου η Αίτηση: κος Ε. Ευσταθίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Την 23.5.17 και στην παρουσία του εναγομένου εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου, η οποία μεταξύ άλλων προέβλεπε τα ακόλουθα: «
- Εκδοθεί και διά του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Εναγόμενος να επαναφέρει το χώρο πρασίνου έκτασης 1,400τμ. Περίπου που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Λεμεσού (ως φαίνεται με ερυθρό χρώμα στο συνημμένο σχέδιο) στην πρωτέρα του κατάσταση και να άρει κάθε παράνομη επέμβαση σ΄ αυτό μέχρι και τις 30/04/2018.» Την 9.8.18 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση, ενώ πριν την εκδίκαση της προηγήθηκε η εκδίκαση της Αίτησης του εναγόμενου ημερ. 26.7.18 για αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης μέχρι εκδίκασης της Προσφυγής η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου. Με την υπό κρίση Αίτηση παρακοής ο Αιτητής ζητά την φυλάκιση και/ή επιβολή προστίμου στον Εναγόμενο - Καθ ου η αίτηση λόγω παράλειψης συμμόρφωσης του με το Διάταγμα το οποίο προβλέπεται στην παρ. 1 της ως άνω Απόφασης ως αυτό παρατίθεται πιο πάνω. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της ΧΧΧΧ Θεοδότου στην οποία επισυνάπτει ως τεκμήριο Α πιστό αντίγραφο της Απόφασης, ως τεκμήρια Β και Γ επιστολές οι οποίες σταλήκαν στους δικηγόρους κ. Π. Λεωνίδου και κ. Γ. Χριστοδουλίδη, ημερ. 9.6.17 και ως τεκμήριο Δ ένορκο δήλωση επίδοσης του Διατάγματος στον εναγόμενο την 26.6.
- Καταχωρήθηκε ένσταση στην Αίτηση με την οποία προβάλλεται ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καταχρηστική και καταχωρήθηκε ως μοχλός πίεσης προς τον εναγόμενο. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του εναγόμενου - καθ ου η αίτηση με την οποία υποστηρίζει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου προς έγκριση της Αίτησης και ότι το Διάταγμα δεν επιδόθηκε στον ίδιο ως προβλέπεται από το Νόμο εφόσον επιδόθηκε σε αυτόν σε χρόνο μεταγενέστερο και μετά τη λήξη της προθεσμίας που θέτει το Διάταγμα. Αναφέρεται επίσης σε γεγονότα τα οποία αποτελούν αντικείμενο της Προσφυγής την οποία καταχώρησε και εκκρεμεί κυρίως εν σχέση με την άνιση ως ισχυρίζεται μεταχείριση του εν σχέση με τους υπόλοιπους κατόχους τεμαχίων στην εν λόγω βιομηχανική περιοχή όπου ασκεί την επιχείρηση του. Η Ακρόαση της Αίτησης, διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Από πλευράς Αιτητή, προς υποστήριξη της Αίτησης κατατέθηκε γραπτή αγόρευση, ενώ από πλευράς Καθ ου η αίτηση δεν λέχθηκε οτιδήποτε κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από αμφότερες πλευρές. Η υπό κρίση Αίτηση χαρακτηρίζεται ως οιονεί ποινική διαδικασία. Προϋπόθεση ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας αυτής του Δικαστηρίου είναι η αυστηρή τήρηση των προϋποθέσεων που προβλέπονται από τη Δ.42 Α
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σχετική με τα πιο πάνω είναι η υπόθεση Mαυρονικόλα Mαρία ν. Άντη Ξάνθου,
(2011)1 Α.Α.Δ. 293, όπου λεχθήκαν τα ακόλουθα: «Όπως επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, το Αρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60), ως δικαιοδοτικό, προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για τη τιμωρία προσώπων, φυσικών ή νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Προϋπόθεση ενεργοποίησης της πιο πάνω δικαιοδοσίας είναι η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που τίθενται με τις πρόνοιες της Δ.42 Α
(1)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. (Οικονομίδου v. Ph. Economides Estates Ltd
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1145.) Από την ιδία τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιονεί ποινικής, (βλ. Ηalin v. Timur
(2005)1(Α) A.A.Δ.424), αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, (Μακρίδης
(1991)1 Α.Α.Δ. 401): α. Ύπαρξη διατάγματος. β. Ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης. γ. Προσωπική επίδοση του διατάγματος. δ. Προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής.» Στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd.
(1977)1 C.L.R. 287, τονίστηκε ότι η επίδοση συντεταγμένου διατάγματος δικαστηρίου, οπισθογραφημένου με προειδοποίηση για τις συνέπειες που ενέχει η παρακοή του, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για παρακοή του υπό κρίση διατάγματος του Δικαστηρίου. Στην Krashias Shoe Factory v. Adidas
(1989)1 Α.Α.Δ. 750, εξηγείται ότι το Άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, παρέχει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο, κατά την ενάσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας να τιμωρεί, κατ' ανάλογο τρόπο προς το ποινικό δικαστήριο, τους καταφρονούντες τα διατάγματά του. Διασαφηνίστηκε, επίσης, ότι η άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής διέπεται από τις διατάξεις της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία:- «... καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης, απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος.» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η επίδοση οπισθογραφημένου διατάγματος του Δικαστηρίου αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για την παρακοή διατάγματος του δικαστηρίου. Η απόδειξη του γεγονότος αυτού βαρύνει, όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση, τον κατήγορο. Υποθέσεις για την ύπαρξη γεγονότων, που συνθέτουν την κατηγορία, δε χωρούν. (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, 365). Τονίζω ότι με βάση τις προϋποθέσεις της νομολογίας δεν αρκεί μόνο η απόδειξη προσωπικής επίδοσης του Διατάγματος αλλά του οπισθογραφημένου Διατάγματος. Η αναγκαιότητα συμπερίληψης της οπισθογράφησης ενός διατάγματος δεν είναι τυπικής φύσεως. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση ΔΡΟΣΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. MARGITA ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ POLIAKOVA, Έφεση Αρ. 22/2009, 24 Φεβρουαρίου 2011: «Σκοπός της οπισθογράφησης όπως αναφέρθηκε και στην Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd - πιο πάνω - είναι «to call to the attention of the person ordered to do the act that the result of disobedience will be to subject him to penal consequences.». Και στους Borrie & Lowe´s: Law of Contempt - ανωτέρω - σελ. 397, αναφέρεται ότι: «... although there are authoritative forms of indorsements it has been held that the actual form of the indorsement does not matter provided its effect substantially accords with the substance of the rule.» Στην προκείμενη περίπτωση, ενώ η πλευρά του Αιτητή υποστηρίζει με την αγόρευση της ότι πληρούνται όλα τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία απόδειξης της παρακοής όσο και οι προϋποθέσεις που τάσσει η Δ.42Α των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, φαίνεται να παραβλέπει την απουσία της απαραίτητης και αναγκαίας οπισθογράφησης του επίδικου Διατάγματος. Έχω ανατρέξει στο περιεχόμενο του φακέλου όπου διαπιστώνω ότι κανένα από τα Διατάγματα τα οποία σταλήκαν στους συνηγόρους του εναγόμενου ούτε και αυτό το οποίο επιδόθηκε στον ίδιο, φέρουν την αναγκαία οπισθογράφηση. Το ουσιαστικό αυτό κενό στη μαρτυρία της Αιτήτριας, όχι μόνο οδηγεί αναπόφευκτα στην αποτυχία της Αίτησης αλλά επίσης καταρρίπτει τη βάση της ίδιας της Αίτησης, εφόσον δεν έχει καταδειχθεί η απαραίτητη αυτή προϋπόθεση της οπισθογράφησης του Διατάγματος σύμφωνα με τη Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία μάλιστα είναι δικαιοδοτικού χαρακτήρα. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........................................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο