← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED (HE101402) (σε διαχείριση) μέσω του παραλήπτη/διαχειριστή της Ιακωβίδη, Αρ. Αίτησης: 430/16, 2

Αναφορικά με την εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED (HE101402) (σε διαχείριση) μέσω του παραλήπτη/διαχειριστή της Ιακωβίδη, Αρ. Αίτησης: 430/16, 21/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A359 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 430/16 Αναφορικά με την εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED (HE101402) (σε διαχείριση) μέσω του παραλήπτη/διαχειριστή της ΧΧΧΧ Ιακωβίδη Και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρο 337 --------------- Αίτηση ημερ. 9.8.16 Ημερομηνία: 21 Ιουνίου 2019 Για τον Αιτητή: κος Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ. Για τους Καθ' ων η αίτηση: κος Α. Χαραλάμπους Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ΧΧΧΧ Ιακωβίδης (στο εξής ο «Αιτητής») υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής (στο εξής Π/Δ) της εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED (στο εξής η «εταιρεία») καταχώρησε την 9.8.16 την παρούσα Γενική Αίτηση, η οποία στρέφεται εναντίον της εταιρείας και ΧΧΧΧ Κουλουντή, ΧΧΧΧ Κουλουντή και ΧΧΧΧ Κουλουντή. Την 11.8.16 εκδοθήκαν προσωρινά Διατάγματα από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση). Μετά την επίδοση τους στους καθ ων η αίτηση, ο ΧΧΧΧ Κουλουντής καταχώρησε ένσταση την 15.9.16 και οι ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή την 26.10.

  1. Ακολούθως για λόγους οι οποίοι είναι εμφανείς από τα πρακτικά, η Ακρόαση της Αίτησης αναβλήθηκε σε διάφορες ημερομηνίες. Η παρούσα Αίτηση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά την 26.3.
  2. Με την κυρίως αίτηση του ο Αιτητής, αξιώνει την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων που αφορούν την διεκπεραίωση των καθηκόντων του ως Π/Δ της εταιρείας. Μεταξύ άλλων, ζητά διάταγμα που να διατάσσει τους αξιωματούχους της εταιρείας να υποβάλουν ενόρκως έκθεση με την περιουσιακή κατάσταση της εταιρείας, να απαγορεύεται στους διευθυντές της εταιρείας να διαχειρίζονται την περιουσία και να ενεργούν εκ μέρους της εταιρείας αλλά και να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία της και γενικότερα να απαγορεύεται στους αξιωματούχους και αντιπροσώπους της εταιρείας να εισπράττουν, ιδιοποιούνται, εμπορεύονται και αποξενώνουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Με την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το Δικαστήριο την 11.8.16, ενέκρινε την Αίτηση μερικώς και εξέδωσε τα ακόλουθα προσωρινά Διατάγματα: «
  3. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και/ή οποιουδήποτε πληρεξούσιου και γενικά κάθε προσώπου το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει εξ αυτών δικαιώματα να διαχειρίζονται και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο να επεμβαίνουν και/ή να χρησιμοποιούν και/ή να εκμεταλλεύονται και/ή να κατέχουν οποιοδήποτε κινητό και ακίνητο περιουσιακό στοιχείο ανήκει στην υπό διαχείριση εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και είναι υπό την παραλαβή και/ή διαχείριση του κ. ΧΧΧΧ Ιακωβίδη, περιλαμβανομένων και των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧ Χ83 και ΧΧΧ Χ89 και/ή των υποστατικών που ανεγέρθηκαν επί του ακινήτου στη Λεμεσό, στο Δήμο ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ Σπήλιους, Τμήμα ΧΧΧ, φύλλο ΧΧΧΧ, Σχέδιο ΧΧΧΧ, Τεμάχιο ΧΧΧΧ, Είδος Ακινήτου χωράφι, Εμβαδό 2166, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  4. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και/ή οποιουδήποτε πληρεξούσιου και γενικά κάθε προσώπου το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει εξ αυτών δικαιώματα να εισπράττουν και/ή να ιδιοποιούνται και/ή να εμπορεύονται και/ή να αποξενώνουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία της υπό διαχείριση Εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED κινητά και ακίνητα, περιλαμβανομένης ολόκληρης της επιχείρησης και περιουσίας κάθε μορφής καθώς και οποιασδήποτε εμπορικής εύνοιας, φήμης και πελατείας τους και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό τα δικαιώματα χρήσης, κατοχής, είσπραξης και κάρπωσης των ενοικίων των υποστατικών που ανεγέρθηκαν επί του ακινήτου υποστατικά στη Λεμεσό στο Δήμο ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ Σπήλιους, Τμήμα ΧΧΧΧ, φύλλο ΧΧΧΧ, Σχέδιο ΧΧΧΧ, Τεμάχιο ΧΧΧΧ, Είδος Ακινήτου χωράφι, Εμβαδό 2166 και/ή οποιοσδήποτε άλλου οφέλους προκύπτει και/ή δημιουργείται απ' αυτά από τις 12/4/2016 μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  5. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και/ή οποιουδήποτε πληρεξούσιου και γενικά κάθε προσώπου το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπό έλκει εξ αυτών δικαιώματα και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο να εμποδίζει τον παραλήπτη και/ή διαχειριστή να γνωστοποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο ότι η εταιρεία KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και/ή όλη η περιουσία της εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD βρίσκεται υπό τη διαχείριση του μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  6. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει στην ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή στον διευθυντή της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και στον ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή οποιοσδήποτε αντιπρόσωπο τους και/ή πληρεξούσιος τους και γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή Γραμματέα της από το να εμποδίζουν τον κ. ΧΧΧΧ Ιακωβίδη, ως διαχειριστή της υπό διαχείριση Εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LIMITED να εκτελεί απρόσκοπτα τα καθήκοντα και/ή υποχρεώσεις και/ή εργασίες του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας που προβλέπονται από τον περί Εταιρειών Νόμο μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  7. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει στην ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή στον διευθυντή της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και στον ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή οποιοδήποτε αντιπρόσωπο τους και/ή πληρεξούσιο τους και γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα να χρησιμοποιεί τιμολόγια και/ή εμπορικές επιστολές ή άλλα έγγραφα που εκδίδονται ή θα έπρεπε να εκδίδονται από την Εταιρεία και/ή πάνω στα οποία φαίνεται η επωνυμία της Εταιρείας ή θα έπρεπε να φαίνεται η επωνυμία της Εταιρείας χωρίς την ένδειξη ότι διορίστηκε Παραλήπτης/Διαχειριστής και χωρίς την άδεια του Παραλήπτη/Διαχειριστή μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  8. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει στην ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή στον διευθυντή της υπό διαχείριση εταιρείας KOULOUNDIS DEVELOPERS LTD και στον ΧΧΧΧ Κουλουντή και/ή οποιοδήποτε αντιπρόσωπο τους και/ή πληρεξούσιο τους και γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα από το να προβούν και/ή προκαλέσουν και/ή επιτρέψουν την αποξένωση και/ή την επέμβαση με οποιοδήποτε τρόπο επί τον λογιστικών βιβλίων της Εταιρείας εξαιρουμένης της αναγκαίας ενημέρωσης τους για σκοπούς ετοιμασίας της κατάστασης περιουσιακών στοιχείων, με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 μέχρι την εκδίκαση της αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Όπως φαίνεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 11.8.16, τα αιτητικά Δ και Ε της μονομερούς Αίτησης δεν εγκριθήκαν ούτε αυτά έχουν προωθηθεί. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στο Κεφ. 113 άρθρα 90, 93, 97, 337, 338, 340-344, στα άρθρα 29, 30 - 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4 - 9, 86 - 91Ι, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 ΘΘ. 1 - 5, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, κανονισμοί 1,2,3 και
  9. Την αίτηση υποστηρίζει η μακροσκελής και πολυσέλιδη ένορκος δήλωση του Αιτητή στην οποία επισυνάπτει σωρεία τεκμηρίων. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου, ο Αιτητής και ο συνεργάτης του ΧΧΧΧ Χρυσάνθου, καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκο δήλωση ημερ. 26.1.
  10. Έχω μελετήσει με πάσα λεπτομέρεια και προσοχή τα όσα αναφέρει ο Αιτητής, τα οποία δεν κρίνεται αναγκαίο να καταγράψω στο σύνολο τους για σκοπούς της Απόφασης μου. Πιο κάτω θα αναφερθώ όσο πιο συνοπτικά γίνεται στα όσα υποστηρίζει. Η ΧΧΧΧ Κουλουντή είναι διευθύντρια της εταιρείας από 10.7.
  11. Γραμματέας της εταιρείας από 9.7.02 είναι η ΧΧΧΧ Κουλουντή. Ο ΧΧΧΧ Κουλουντής, ήταν προηγουμένως αξιωματούχος και μέτοχος της εταιρείας. Την 11.3.08 κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της εταιρείας και της τράπεζας Universal Bank Public Limited η οποία μετονομάστηκε σε USB Bank PLC, η εταιρεία υπέγραψε προς όφελος της τράπεζας ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης για ποσό μέχρι €500.000.-, επί ολόκληρης της περιουσίας και επιχείρησης της εταιρείας (τεκμήρια Β και Γ). Ενόψει της μη συμμόρφωσης της εταιρείας με τους όρους της συμφωνίας δανείου, η τράπεζα την 31.12.14 καταχώρησε Αγωγή εναντίον της (τεκμήριο Δ). Την 12.4.16 η τράπεζα με γραπτή επιστολή προς τον Αιτητή, τον ενημέρωσε για τον διορισμό του ως Π/Δ της εταιρείας (τεκμήριο Ζ και Η). Η εταιρεία την ίδια ημέρα ενημερώθηκε επίσης από την τράπεζα για τον διορισμό του ως Π/Δ και καταχωρήθηκε επίσης το σχετικό έντυπο στον Έφορο Εταιρειών (τεκμήριο Θ και Ι). Ακολούθησε έρευνα στο κτηματολόγιο όπου εντοπίστηκε ακίνητη περιουσία στο όνομα της εταιρείας και συγκεκριμένα ένα ακίνητο στη Λεμεσό (τεκμήρια Κ και Λ), εις το οποίο υπάρχει κτιριακό συγκρότημα με 16 διαμερίσματα εκ των οποίων 8 αγοραστήκαν και 8 ενοικιάζονται από τρίτα πρόσωπα. Την 18.4.16 ο Αιτητής ενημέρωσε γραπτώς την εταιρεία και τους αξιωματούχους της, ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή, για το διορισμό του αλλά και την δια Νόμου υποχρέωση τους να υποβάλουν εντός 14 ημερών από τη λήψη της επιστολής τη δήλωση/έκθεση περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας, χωρίς όμως να λάβει ανταπόκριση (τεκμήριο Μ). Την 15.6.16 ο συνεργάτης του Αιτητή, ΧΧΧΧ Χρυσάνθου, συναντήθηκε με τον ΧΧΧΧ Κουλουντή, πατέρα της ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον αντιπρόσωπο και υπεύθυνο για τα θέματα της εταιρείας. Είχε στην κατοχή του έγγραφα της εταιρείας όπως ο ίδιος ανέφερε, και είναι το πρόσωπο το οποίο εισέπραττε τα ενοίκια ως ο υπεύθυνος των υποστατικών. Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν και από τα όσα ανέφεραν οι αγοραστές και ενοικιαστές στον συνεργάτη του Αιτητή, ΧΧΧΧ Σκούρο. Την 23.5.16 ενημέρωσε εκ νέου γραπτώς την ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή για να υποβάλουν την έκθεση/δήλωση (τεκμήριο Ξ) και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του παρέλειψαν να υποβάλουν την έκθεση περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντα του. Έλαβε επίσης από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών επιστολή από την οποία προκύπτει ότι τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧ Χ83 και ΧΧΧ Χ89 ανήκουν στην εταιρεία χωρίς να γνωρίζει που βρίσκονται (τεκμήριο Ο). Την 27.7.16 θυροκολλήθηκαν στις πόρτες των υποστατικών του ακινήτου της εταιρείας επιστολές με τις οποίες τους καλούσε να επικοινωνήσουν μαζί του (τεκμήριο Π), τις οποίες ως ισχυρίζεται αφαίρεσε και έσκισε ο ΧΧΧΧ Κουλουντής. Αποτελεί θέση του ότι οι αξιωματούχοι της εταιρείας παρ' όλο που γνωρίζουν για το διορισμό του αρνούνται να συνεργαστούν μαζί του και επεμβαίνουν στην κινητή και ακίνητη περιουσία της εταιρείας παραβιάζοντας τους όρους του ομολόγου και τη σχετική νομοθεσία, αποξενώνοντας τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και χρησιμοποιούν την περιουσία της εταιρείας για προσωπικό τους όφελος. Ο ΧΧΧΧ Κουλουντής καταχώρησε ένσταση την 15.9.16 και η εταιρεία, η ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή καταχώρησαν την ένσταση τους την 26.10.
  12. Αν και καταχωρήθηκαν ξεχωριστές ενστάσεις, οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται είναι πανομοιότυποι. Προβάλλεται ουσιαστικά ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση του διατάγματος, τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση είναι λανθασμένα, ο Αιτητής εσκεμμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα παραβαίνοντας την υποχρέωση να ενεργεί με καλή πίστη, τα Διατάγματα είναι γενικά και αόριστα και επηρεάζουν τις προγενέστερες του διορισμού του Π/Δ συμβατικές σχέσεις της εταιρείας, ο Αιτητής καθυστέρησε στην προώθηση της Αίτησης, ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην έκδοση των Διαταγμάτων και δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα για το λόγο ότι ο διορισμός του δεν έγινε νόμιμα, τα Διατάγματα αφορούν πανομοιότυπες θεραπείες με την Αίτηση δια κλήσεως, εναντίον του Διαχειριστή εκκρεμεί Αγωγή και Αίτηση με την οποία επιδιώκεται η ακύρωση του διορισμού του και τέλος ότι η κλίμακα της Αίτησης είναι λανθασμένη εφόσον το ομόλογο αφορά ποσό €500.000.- Αμφότερες ενστάσεις υποστηρίζονται από την πολυσέλιδη και μακροσκελή ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧ Κουλουντή. Όπως συνοπτικά μπορώ να καταγράψω, στις ένορκες δηλώσεις του αναφέρει ότι η εταιρεία το 2003 ανέπτυξε το ακίνητο με αρ. εγγραφής ΧΧΧΧ/204 ανεγείροντας την πολυκατοικία ΧΧΧΧ Κωρτ με τη χρηματοδότηση της ΣΠΕ Πολεμιδιών και Λαϊκής Τράπεζας. Ακολούθως η εταιρεία άρχισε συζητήσεις με την τράπεζα Universal Bank Public Ltd με σκοπό τη χρηματοδότηση για περαιτέρω ανάπτυξη του ακινήτου. Η εν λόγω τράπεζα έθεσε ως όρο παραχώρησης δανείου την εξόφληση της υποθήκης που βάρυνε το ακίνητο στην ΣΠΕ Πολεμιδιών. Έτσι η ΧΧΧΧ Κουλουντή κατά το 2007 σύνηψε δάνειο στην Ελληνική Τράπεζα στο όνομα της και του πρώην συζύγου της με σκοπό την εξόφληση του δανείου και απαλλαγή του ακινήτου από την υποθήκη (τεκμήρια 1 και 2) με αποτέλεσμα η ΧΧΧΧ Κουλουντή να καταστεί πιστωτής της εταιρείας για το ποσό των €239.
  13. Κατά την υπογραφή της αναφερόμενης συμφωνίας δανείου η τράπεζα παρουσίασε την έγγραφη συμφωνία ημερ. 11.3.08 καθώς και συνημμένο έγγραφο αποκαλούμενο ως ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης χωρίς να εξηγηθούν οι όροι και προϋποθέσεις υπογραφής του. Υποστηρίζει ότι το εν λόγω ομόλογο υπογράφηκε ως αποτέλεσμα απάτης, δόλου, ψευδών παραστάσεων και παραπλάνησης και ως εκ τούτου είναι άκυρο και/ή ακυρώσιμο και δεν παράγει νόμιμα αποτελέσματα. Κατά τον Μάρτη του 2008 η εταιρεία συνήψε δάνειο με την τράπεζα και προς εξασφάλιση της παραχωρήθηκε η υποθήκη Υ ΧΧΧΧ/2008 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ/204 για το ποσό των €1.000.000 περίπου. Σύμφωνα με την παράγραφο 4.9 της συμφωνίας η τράπεζα υποχρεούτο να απαλλάξει από την υποθήκη οποιοδήποτε από τα διαμερίσματα που ανήγειρε η εταιρεία επί του ακινήτου ΧΧΧΧ Κωρτ (τεκμήριο 3). Σύμφωνα με την πρακτική που τηρείτο μεταξύ της εταιρείας και της τράπεζας το δάνειο ανεξάρτητα από τους όρους που αυτό περιείχε θα αποπληρωνόταν από τις πωλήσεις των διαμερισμάτων τα οποία η εταιρεία θα πωλούσε. Από την κάθε πώληση διαμερίσματος το 70% θα το λάμβανε η τράπεζα και το 30% η εταιρεία για κάλυψη εξόδων και άλλων πιστωτών μεταξύ των οποίων και η ΧΧΧΧ Κουλουντή, όπως και έγινε σε μια περίπτωση πώλησης ακινήτου την 9.1.04 και η τράπεζα παραχώρησε στον αγοραστή απαλλαγή από την υποθήκη που βαρύνει το ακίνητο (τεκμήρια 6 και 7). Υποστηρίζει ότι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης επηρεάστηκε η δυνατότητα της εταιρείας να πωλήσει τα διαμερίσματα και η τράπεζα εκμεταλλευόμενη τις παράνομες συμφωνίες επιβάλλει καταχρηστικές και παράνομες χρεώσεις όπου σταδιακά τους κατέστησε σε αδυναμία λειτουργίας της επιχείρησης τους και πληρωμής των χρεών τους. Ενόψει των οικονομικών δυσκολιών της εταιρείας την 5.9.14 μεταξύ της εταιρείας και της ΧΧΧΧ Κουλουντή υπεγράφηκε η συμφωνία διαχείρισης και εκμετάλλευσης διαμερισμάτων και εκχώρηση δικαιωμάτων μίσθωσης (τεκμήριο 9) με την οποία ουσιαστικά η εταιρεία εκχώρησε όλα της τα δικαιώματα για την κατοχή, εκμετάλλευση και ενοικίαση των διαμερισμάτων στην ΧΧΧΧ Κουλουντή. Στα πλαίσια της ως άνω συμφωνίας η ΧΧΧΧ Κουλουντή διέθεσε και άλλα χρήματα για τον εξοπλισμό των διαμερισμάτων για το ποσό των €47.000 (τεκμήριο 10). Μέσω του ιδίου ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου της η ΧΧΧΧ Κουλουντή ενοικίασε τα διαμερίσματα έναντι ενοικίου (τεκμήριο 11) και το ½ των εσόδων διατίθεται έναντι του χρέους και τα υπόλοιπα για τα διάφορα έξοδα. Υποστηρίζει ότι κατά τον Απρίλιο του 2016 η τράπεζα εκμεταλλευόμενη το ομόλογο διόρισε τον αιτητή ως Π/Δ της εταιρείας. Πρώτη φορά πληροφορήθηκε για τον διορισμό του διαχειριστή από τον ΧΧΧΧ Χρυσάνθου υπάλληλο του αιτητή και σε συζήτηση που έγινε μαζί του στην παρουσία του δικηγόρου της εταιρείας, ο αιτητής εξήγησε στον κ. Χρυσάνθου ότι τα διαμερίσματα που αφορούν την πολυκατοικία ΧΧΧΧ Κωρτ δεν έχουν να κάνουν με την τράπεζα και έχουν ήδη πωληθεί σε τρίτα πρόσωπα ενώ η τράπεζα ανέλαβε να απαλλάξει από την υποθήκη τα διαμερίσματα αυτά. Επεξηγήθηκε επίσης στον Χρυσάνθου η συμφωνία τεκμήριο 9 η οποία υπογράφηκε πολύ πιο πριν από το διορισμό του αιτητή και παρέδωσε στον Χρυσάνθου αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας καθώς επίσης του ανέφερε ότι καταχωρήθηκε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην αγωγή ΧΧΧΧ/14 με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα των συμφωνιών. Τα γεγονότα αυτά όπως υποστηρίζει δεν έχουν αποκαλυφθεί από τον Αιτητή, με αποτέλεσμα τα διατάγματα για το λόγο αυτό θα πρέπει να ακυρωθούν. Αποτελεί θέση του ότι ακόμα και να κριθεί νόμιμος ο διορισμός του αιτητή ως διαχειριστή δεν σημαίνει ότι αυτόματα οι υποχρεώσεις, δεσμεύσεις και συμφωνίες τις οποίες υπέγραψε νόμιμα και πριν το διορισμό του διαχειριστή η εταιρεία ακυρώνονται αυτόματα, όπως συμβαίνει και με τη συμφωνία τεκμήριο
  14. Η προσπάθεια παρέμβασης του διαχειριστή στις συμφωνίες που έχει η εταιρεία αποτελούν κατά τον ίδιο παράνομη πράξη και προκαλεί εκτός από οικονομική ζημιά στην εταιρεία αναστάτωση και άγχος τόσο στους καθ΄ ων η αίτηση όσο και στους καλόπιστους τρίτους αγοραστές. Την 10.8.16 η εταιρεία και η ΧΧΧΧ Κουλουντή καταχώρησαν εναντίον της τράπεζας και του διαχειριστή την αγωγή με αρ. ΧΧΧΧ/16 Ε.Δ. Λεμεσού και ζήτησαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος για την αναστολή και ακύρωση του διορισμού του διαχειριστή (τεκμήρια 18 και 19). Όπως ανέφεραν προφορικά κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι, η Αίτηση αυτή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Αποτελεί επίσης θέση του ότι η τράπεζα δεν απέκτησε δικαίωμα με βάση το ομόλογο να προχωρήσει μονομερώς στο διορισμό του διαχειριστή για τους λόγους που αναφέρει στην παράγραφο
  15. Απαντώντας στους ως άνω ισχυρισμούς του ΧΧΧΧ Κουλουντή, ο Αιτητής με τη συμπληρωματική του ένορκο δήλωση επισυνάπτει ως τεκμήριο Α το έγγραφο υποθήκης που αφορά τα εν λόγω υποστατικά, με το οποίο η εταιρεία ανέλαβε να μην ενοικιάσει ή δεσμεύσει ή επιβαρύνει τα ακίνητα χωρίς τη συγκατάθεση της τράπεζας και από το 2008 η εταιρεία δεν είχε επίσης δικαίωμα να μεταβιβάσει ή επιβαρύνει αυτά χωρίς τη συγκατάθεση της τράπεζας. Τις πιο πάνω υποχρεώσεις ανέλαβε επίσης η εταιρεία με την υπογραφή του ομολόγου. Επισυνάπτει επίσης την επιστολή ημερ. 21.11.16 με την οποία ως ισχυρίζεται τερμάτισε τη συμφωνία μεταξύ της εταιρείας και της ΧΧΧΧ Κουλουντή για τους λόγους οι οποίο αναφέρονται στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσης του (τεκμήριο Β). Με την ένορκο δήλωση του ο ΧΧΧΧ Χρυσάνθου, υποστηρίζει ότι ουδέποτε του αναφέρθηκε οτιδήποτε αφορά τη συμφωνία μεταξύ εταιρείας και ΧΧΧΧ Κουλουντή και ο ΧΧΧΧ Κουλουντής ουδέποτε του παρέδωσε το συμφωνητικό αυτό. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης, υπεβλήθηκε αίτημα από πλευράς Αιτητή όπως στερηθεί στους καθ ων η αίτηση το δικαίωμα τους να ακουστούν στη διαδικασία λόγω συνεχούς παρακοής των διαταγμάτων, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Ακολούθως κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις από μέρους των συνηγόρων των διαδίκων με τις οποίες ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας των όσων τέθηκαν ενώπιον μου θα πρέπει να λεχθεί αρχικά ότι εξέτασα τη θέση του Αιτητή ότι ενώπιον μου δεν έχει τεθεί έγκυρη ένσταση από μέρους των καθ ων αίτηση εφόσον δεν εξειδικεύονται οι λόγοι ένστασης αλλά προβάλλονται με γενικότητα. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι λόγοι ένστασης είναι σαφείς χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξειδίκευση, όπως προκύπτει από απλή ανάγνωση τους. Διαπιστώνω επίσης ότι αμφότερες ενστάσεις είναι σύμφωνα με τη Δ.48, Θ. 4

(1)και τον Τύπο 47. Οι δε λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από τα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις του ΧΧΧΧ Κουλουντή. Έχω επίσης εξετάσει το λόγο ένστασης περί του ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αίτηση εφόσον το ομόλογο αφορά ποσό €500.000 το οποίο υπερβαίνει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας που αφορά αποκλειστικά την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 9.8.16 και τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα ημερ. 11.8.16, παραπέμπω στο άρθρο 22
(4)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου, επί τη βάση του οποίου ακόμα και η κλίμακα της κυρίως Αίτησης να έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη, το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αιτήσεως εφόσον με αυτήν δεν διαγιγνώσκεται η ουσία της Κυρίως Αίτησης. Η κύρια διαδικασία στα πλαίσια της οποίας εκδοθήκαν τα υπό κρίση διατάγματα αφορά διάφορα αιτήματα του Π/Δ τα οποία κατά τον ίδιο είναι αναγκαία για να εκτελέσει τα καθήκοντα του ως αυτά απορρέουν από το Νόμο αλλά και το ίδιο το ομόλογο υπό του οποίου έχει διοριστεί. Ουσιαστικό νομικό υπόβαθρο της Αίτησης συνιστά το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, το οποίο έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με πάγιες αρχές της νομολογίας τα τρία κριτήρια τα οποία θα πρέπει να ικανοποιήσει ο Αιτητής είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ορατή πιθανότητα επιτυχίας και ότι θα ήταν αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευτεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί με βάση τα δικόγραφα μια συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση, επεξηγήθηκε ότι απαιτεί από τον αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, δηλαδή κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απόδοση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας, παρά μόνο περιορίζεται σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση της υπόθεσης του Αιτητή, για τους περιορισμένους όμως σκοπούς εξέτασης του άρθρου 32 και τη διαπίστωση κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο αυτό. (βλ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. ΠΡΑΞΟΥΛΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε301/2016, 26/9/2017). Για να αποδειχθούν οι τρεις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις ο Αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Αφότου το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Όσον αφορά το άρθρο 9 του Κεφ. 6, δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει μονομερώς ένα Διάταγμα εφόσον ο αιτητής έχει αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί ότι η ύπαρξη του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Με το λόγο ένστασης 11 οι καθ ων η αίτηση αμφισβητούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος εις την έκδοση των διαταγμάτων. Προς τούτο προβάλλουν ότι ενώ ο διορισμός του Π/Δ έγινε τον Απρίλιο του 2016 παρήλθαν τέσσερις μήνες για να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν εξετάζεται πάντοτε υπό το φως του χρόνου υπό του οποίου ο Αιτητής έλαβε γνώση των γεγονότων επί των οποίων στηρίζει την Αίτηση του. Το ζήτημα αυτό είναι σχετικό αναλόγως της φύσεως και σκοπού των αιτούμενων διαταγμάτων. Σύμφωνα με τα όσα παρέθεσε ο Αιτητής φαίνεται ότι η αναγκαιότητα για την έκδοση των διαταγμάτων προέκυψε μετά από ενέργειες στις οποίες προέβηκε για να καταστεί εφικτή η συνεργασία μεταξύ του και της εταιρείας, ενέργειες οι οποίες, κατά τον ίδιο, φανέρωσαν την άρνηση των καθ ων η αίτηση να συνεργαστούν μαζί του, παραδίδοντας σε αυτόν την περιουσία της εταιρείας αλλά και τα έγγραφα και πληροφορίες τα οποία ζητούσε. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται από τον Αιτητή και αφορούν τη διαχείριση της περιουσίας της εταιρείας αλλά και την είσπραξη ενοικίων από τη διευθύντρια της εταιρείας μέσω του πατέρα της, γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητούνται, συνιστούν κίνδυνο όχι μόνο αποξένωσης περιουσίας της εταιρείας, της οποίας η διαχείριση ανατέθηκε στη διευθύντρια της, αλλά και εκμετάλλευση των εσόδων της από τα ενοίκια, κατά ανεξέλεγκτο τρόπο. Τα γεγονότα μάλιστα αυτά δεν αφορούν μόνο μια συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά εξελιχτήκαν σε μια περίοδο από τον Μάιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2016. Τα πιο πάνω κρίνονται επαρκή για να τεκμηριώσουν την επείγουσα ανάγκη έκδοσης των διαταγμάτων . Ακολούθως θα εξετάσω το λόγο ένστασης που αφορά το ζήτημα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων ως διατείνεται η πλευρά των καθ ων η αίτηση. Στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168, γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο του καθήκοντος αποκάλυψης και τις συνέπειες παραβίασης του. «Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξπάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. " Οι καθ ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι ο Αιτητής σκόπιμα δεν αποκάλυψε ότι γνώριζε μέσω του υπαλλήλου του Χρυσάνθου, την ύπαρξη της συμφωνίας διαχείρισης ημερ. 15.9.14 και ότι δυνάμει αυτής τα διαμερίσματα βρίσκονταν στην κατοχή της ΧΧΧΧ Κουλουντή. Στην υπόθεση M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.α v. The Timberland Co
(1997)1Γ Α.Α.Δ 1791, κρίθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ουσιώδες είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι των αιτουμένων διαταγμάτων. Πράγματι ο Αιτητής δεν αναφέρει οτιδήποτε εν σχέση με την ιδιωτική συμφωνία μεταξύ της εταιρεία και της ΧΧΧΧ Κουλουντή. Για να τίθεται όμως ζήτημα υποχρέωσης αποκάλυψης θα πρέπει να καταδειχθεί ότι ο υπόχρεος προς αποκάλυψη, γνώριζε το γεγονός αυτό. Ενώπιον μου τέθηκε η μαρτυρία του Χρυσάνθου ο οποίος αρνείται ότι ο ΧΧΧΧ Κουλουντής του παρέδωσε τέτοιο έγγραφο αλλά και η συμπληρωματική ένορκος δήλωση του Αιτητή με την οποία αρνείται ότι έλαβε γνώση του γεγονότος αυτού πριν την καταχώρηση της ένστασης. Έχοντας όμως υπόψη ότι ο Αιτητής τερμάτισε ως ισχυρίζεται την εν λόγω ιδιωτική συμφωνία με επιστολή του ημερ. 21.11.16, μετά δηλαδή την καταχώρηση των ενστάσεων και μετά όπου πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της εν λόγω συμφωνίας, το γεγονός αυτό τείνει να καταδείξει ότι ο Αιτητής δεν γνώριζε προηγουμένως την ύπαρξη της συμφωνίας αυτής, με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα αποκάλυψης της. Πέραν και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι η αποκάλυψη της συμφωνίας αυτής μεταξύ εταιρείας και διευθύντριας, δεν θεωρώ ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετικό αποτέλεσμα. Και αυτό γιατί κύριος άξονας της υπόθεσης του Αιτητή αποτελεί το ότι η εταιρεία με τους αξιωματούχους της και τον ΧΧΧΧ Κουλουντή, προβαίνουν σε αποξένωση περιουσίας και εκμεταλλεύονται και διαχειρίζονται περιουσία της εταιρείας, κατά παράβαση του ομολόγου. Η ιδιωτική αυτή συμφωνία και τα όσα αυτή προβλέπει, φαίνεται, εις το βαθμό που αφορά η παρούσα διαδικασία, να επιβεβαιώνει ότι η περιουσία της εταιρείας δεν τυγχάνει διαχείρισης από την ίδια και τα έσοδα της διανέμονται δυνάμει ιδιωτικής συμφωνίας και όχι ως προβλέπει το ομόλογο. Με τη διαπίστωση αυτή δεν βλέπω πως η αποκάλυψη της από τον Αιτητή θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο σε αντίθετη κατάληξη. Αντιθέτως, θεωρώ ότι τέτοιο γεγονός θα ήταν επιπρόσθετο στοιχείο για την έκδοση των Διαταγμάτων . Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, θα εξετάσω την ουσιαστική θέση των καθ ων η αίτηση περί του ότι ο διορισμός του Π/Δ δεν είναι νόμιμος εφόσον δεν στάληκε στην εταιρεία η απαιτούμενη απαίτηση πληρωμής ως προβλέπεται από το ομόλογο παρ. 3 και 9(α), εφόσον το ζήτημα αυτό θα καθορίσει την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32. Προς τούτο έχω μελετήσει και έλαβα υπόψη μου τα όσα με λεπτομέρεια καταγράφει ο κος Χαραλάμπους στην αγόρευση του αλλά και τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του αντιδίκου του. Όπως έχω ήδη αναφέρει οι αιτούμενες θεραπείες της Κυρίως Αίτησης φαίνεται να αφορούν πρόνοιες του Κεφ. 113 και κυρίως του άρθρου 337, με το οποίο ο Π/Δ δύναται να ζητήσει οδηγίες από το Δικαστήριο για την εκτέλεση των καθηκόντων του μετά το διορισμό του ως Π/Δ της εταιρείας. Σύμφωνα και με τα όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις αμφοτέρων πλευρών, η Αίτηση και το κατά πόσο θα οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα θα εξεταστεί υπό αυτό το πλαίσιο και της σχέσης η οποία δημιουργείται επί τη βάση του ομολόγου μεταξύ του Αιτητή και της εταιρείας. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Χατζηρούσος Νίνος Α. υπό την ιδιότητά του ως παραλήπτης της Εταιρείας Y Liasides Developers Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1703): «.με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.» Σύμφωνα επίσης με τη νομολογία (βλ. ΤΑΚΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΝΝΑΡΗ, υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης-Διαχειριστής της εταιρείας PRIAMOS HOTELS LTD, ECLI:CY:AD:2015:D505, Πολιτική Έφεση Αρ. 226/10, 10/7/2015), «όπου επιδιώκεται η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων μιας εταιρείας που τελεί υπό διαχείριση δεν πρέπει να παρεμβάλλονται (από το Δικαστήριο) ανεπίτρεπτα εμπόδια στο έργο του Παραλήπτη/Διαχειριστή, ανεξάρτητα αν αυτός αντιπροσωπεύει την εταιρεία ή τον ομολογιούχο που τον διόρισε . Capital Cameras Ltd v. Harold Lines and others (National Westminster Bank plc Intervening) [1991] 3 All E.R. 389 . μετά το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή δεν υπάρχει κίνδυνος σπατάλης ή διασκορπισμού των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας και ως εκ τούτου δεν πρέπει να εμποδίζεται ο διαχειριστής να χειρίζεται αυτά τα στοιχεία σύμφωνα με τους όρους του ομολόγου και όπως αυτός κρίνει κατάλληλα.» Σημειώνω κατ' αρχάς ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση Κουλουντή, αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες καταρτίστηκε το ομόλογο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιώδη ζητήματα για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, αλλά θα απασχολήσουν την Αγωγή την οποία οι καθ ων η αίτηση καταχώρησαν εναντίον της τράπεζας και του Αιτητή. Όπως επίσης δεν μπορεί να διαμορφωθεί τελική κρίση ως προς το αμφισβητούμενο υπόλοιπο ή κατά πόσο η τράπεζα όφειλε να απαλλάξει μέρος του ακινήτου από την υποθήκη. Όπως ανέφεραν προφορικά αμφότεροι συνήγοροι, η Αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος από μέρους των καθ ων η αίτηση στην Αγωγή ΧΧΧΧ/16 για αναστολή του διορισμού του Αιτητή, απορρίφθηκε. Με την Αγωγή ΧΧΧΧ/16, φαίνεται ότι οι καθ ων η αίτηση αμφισβητούν το διορισμό και εξουσίες του Αιτητή. Τα άρθρα 97
(1)και 340
(1)(α) του Κεφ. 113, προβλέπουν μεταξύ άλλων για τον εξωδικαστικό διορισμό Π/Δ δυνάμει εγγράφου και την υποχρέωση του προσώπου που τον διόρισε, αλλά και του ίδιου του Π/Δ, για γνωστοποίηση του διορισμού στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και στην εταιρεία αντίστοιχα. Πρόκειται επομένως για τις τυπικές προϋποθέσεις που ο ίδιος ο Νόμος τάσσει σε σχέση με τον διορισμό Π/Δ, οι οποίες δύναται να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας όπου δεν εξετάζεται κατ' ουσία η νομιμότητα και εγκυρότητα διορισμού του Π/Δ. Ως προς τις ως άνω προϋποθέσεις διαπιστώνω ότι ο διορισμός του Αιτητή γνωστοποιήθηκε στον Έφορο Εταιρειών μέσω του εντύπου ΗΕ35 την 12.4.
  1. Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων που θέτει ο Νόμος, διαπιστώνω επίσης ότι η υπογραφή του ομολόγου δεν αμφισβητείται. Μπορεί η πλευρά των καθ ων η αίτηση να υποστηρίζει ότι αυτό είναι άκυρο ή ακυρώσιμο, όμως τέτοιο ζήτημα ουσίας δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας, τη στιγμή μάλιστα όπου για το ζήτημα αυτό εκκρεμεί Αγωγή εναντίον της τράπεζας και του Π/Δ. Οι παρ. 3 και 9 του ομολόγου προβλέπουν τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ομόλογο καθίσταται ενεργό. Με την παρ. 3 η εταιρεία ανέλαβε ότι μόλις ζητηθεί γραπτώς από την τράπεζα, θα εξοφλήσει με μια δόση εντός τριών ημερών όλες τις υποχρεώσεις της. Με την παρ. 9 προβλέπεται ότι όλα τα οφειλόμενα ποσά καθίστανται άμεσα πληρωτέα με άμεση ισχύ μόλις συμβεί οτιδήποτε από τα όσα καταγράφονται υπό στοιχεία (α) - (στ), όπου στην παρ. (α) προβλέπεται η αποστολή απαίτησης πληρωμής. Για σκοπούς της παρούσας και μόνο διαδικασίας, διαπιστώνω ότι ο Αιτητής έθεσε ενώπιον μου με την ένορκο δήλωση του τόσο το κλητήριο ένταλμα της Αγωγής την οποία καταχώρησε η τράπεζα εναντίον της εταιρείας και άλλων προσώπων περιλαμβανομένων της ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή (τεκμήριο Δ), στην οποία δικογραφείται ότι η τράπεζα τερμάτισε τη λειτουργία του λογαριασμού την 2.12.14 ενώ προηγήθηκε η αποστολή των επιστολών ημερ. 14.5.14, 5.6.14 και 22.7.
  2. Πέραν των διαπιστώσεων αυτών παρατηρώ ότι όπως φαίνεται στο τεκμήριο Ε, στάληκε, πριν το διορισμό του Π/Δ, από την τράπεζα επιστολή ημερ. 23.3.16 προς την εταιρεία καλώντας την να εξοφλήσει άμεσα τους λογαριασμούς της. Με επιστολή ημερ 12.4.16, όπως επίσης φαίνεται από το τεκμήριο Θ, η εταιρεία ενημερώθηκε για το διορισμό Π/Δ. Φαίνεται από τα πιο πάνω ότι η τράπεζα είχε απαιτήσει την πληρωμή των οφειλών από την εταιρεία. Το κατά πόσο οι πιο πάνω επιστολές σταλήκαν με τον τρόπο που προβλέπει το ομόλογο ή αυτές παραλήφθηκαν ή όχι από την εταιρεία, παρεμβάλω εδώ ότι δεν προβλέπεται η οποιαδήποτε αποστολή απαίτησης στους αξιωματούχους της εταιρείας, παρά μόνο στην ίδια, αφορά ζήτημα το οποίο δεν δύναται να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, έχοντας μάλιστα υπόψη ότι για το ζήτημα αυτό εκκρεμεί η Αγωγή της εταιρείας εναντίον της τράπεζας και του Π/Δ. Για σκοπούς όμως εξέτασης του ζητήματος αυτού στα πλαίσια της παρούσας και μόνο διαδικασίας, δεν διαπιστώνω να υφίσταται μια τόσο εξόφθαλμη παρανομία ή αντικανονικότητα στο διορισμό του Π/Δ κατά τρόπο που θα μπορούσε να καθορίσει την κατάληξη του Δικαστηρίου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, έχοντας κυρίως υπόψη ότι οι τυπικές προϋποθέσεις ως αυτές αναφερθήκαν πιο πάνω, έχουν τηρηθεί. Τα πιο πάνω φαίνεται να αναγνωρίζονται από πλευράς καθ ων η αίτηση, όπου στη σελ. 12 της αγόρευσης τους αναφέρεται ότι η νομιμότητα του διορισμού του διαχειριστή δυνάμει του ομολόγου θα αποφασιστεί στα πλαίσια της ουσίας της υπόθεσης. Αποτελεί επίσης ουσιαστική θέση των καθ ων η αίτηση ότι δεν μπορούν τα διατάγματα να οριστικοποιηθούν εφόσον η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας ανατέθηκε δυνάμει συμφωνίας στην ΧΧΧΧ Κουλουντή, ως πιστωτή της εταιρείας. Ιδιαίτερη αναφορά προς τούτο έγινε στην πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση AQUA SOL HOTELS PUBLIC COMPANY LIMITED υπό διαχείριση κ.α. ν. ΔΗΜΗΡΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 2736/14, 16/12/2014, στην οποία ακυρώθηκαν διατάγματα τα οποία εκδοθήκαν μονομερώς ενόψει της ύπαρξης συμφωνίας της υπό διαχείριση εταιρείας, με τρίτη εταιρεία η οποία ανέλαβε τη διαχείριση των ξενοδοχείων της. Στην προκειμένη όμως περίπτωση παρατηρώ μια ιδιάζουσα διαφορά από την ως άνω υπόθεση. Εδώ, συμβαλλόμενοι είναι η εταιρεία με τη διευθύντρια και μέτοχο της, ΧΧΧΧ Κουλουντή. Δεν αμφισβητείται από πλευράς καθ ων η αίτηση ότι η ίδια της γνώριζε τόσο για τις υποχρεώσεις της εταιρείας προς την τράπεζα όσο και για την ύπαρξη του ομολόγου και των προνοιών του που αφορούν την ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Το γεγονός αυτό, δεν μπορεί να εξομοιωθεί με την ανάγκη προστασίας τρίτων προσώπων τα οποία είναι εντελώς ανεξάρτητα τόσο οικονομικά όσο και λειτουργικά από την ίδια την εταιρεία. Στην προκειμένη περίπτωση η σχέση της διευθύντριας ως το πρόσωπο το οποίο ανέλαβε τη διαχείριση της περιουσίας της εταιρείας αλλά και την είσπραξη και διαχείριση των εσόδων της, ακόμα και για το λόγο που προβάλλει ότι καταρτίστηκε η ιδιωτική συμφωνία, δεν μπορούν να καταστούν εμπόδιο για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Θα πρέπει να λεχθεί επίσης ότι ενόψει των όσων προβλέπει το ομόλογο (βλ. παρ. 15) και τα όσα ανέλαβε επί τη βάση αυτού η εταιρεία, τα οποία δεν εξετάζονται επί της ουσίας τους αλλά εις το βαθμό που επιτρέπεται για το στάδιο αυτό, λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το χρονικό διάστημα από την υπογραφή του ομολόγου μέχρι την εξέλιξη των γεγονότων ως αυτά αναφέρονται από τον Αιτητή και τα οποία κατ' ουσία δεν αμφισβητούνται. Συνεπώς δεν μπορεί να αποδοθεί η βαρύτητα που αποδίδει η πλευρά των καθ ων η αίτηση στο γεγονός ότι η ιδιωτική συμφωνία καταρτίστηκε πριν το διορισμό του Αιτητή. Και αυτό γιατί η αναγκαιότητα έκδοσης των διαταγμάτων για την προστασία της περιουσίας της εταιρείας, δεν συναρτάται μόνο με τα καθήκοντα του Αιτητή δυνάμει του ομολόγου αλλά και των υποχρεώσεων τις οποίες ανέλαβε η εταιρεία με την υπογραφή του. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι το κατά πόσο ο τερματισμός της συμφωνίας από τον Αιτητή είναι νόμιμος, το ζήτημα αυτό αφορά την ουσία των όσων προβάλλουν οι καθ ων η αίτηση στα πλαίσια της κυρίως αίτησης αλλά και στην Αγωγή τους που στρέφεται εναντίον της τράπεζας και του Αιτητή και τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί κατ' ουσία στο στάδιο αυτό, όπως επίσης εισηγείται ο κος Χαραλάμπους στη σελ. 12 της αγόρευσης του. Έχοντας καταλήξει ως προς τον τρόπο που δύναται οι πιο πάνω ουσιαστικές θέσεις των καθ ων η αίτηση να αντικριστούν για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, προχωρώ στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου
  3. Όπως ανέφερα πιο πάνω ο διορισμός του Αιτητή ως Π/Δ της εταιρείας έγινε από την τράπεζα δυνάμει ομολόγου το οποίο υπογράφηκε από την εταιρεία και ο διορισμός του γνωστοποιήθηκε στον έφορο εταιρειών. Προσθέτω δε ότι ο διορισμός του Π/Δ δεν έχει ανασταλεί μετά από σχετικό αίτημα των καθ ων η αίτηση στην Αγωγή ΧΧΧΧ/
  4. Συνεπώς για το στάδιο αυτό, ο διορισμός του Π/Δ βρίσκεται σε ισχύ, χωρίς να αποκλείεται οι καθ ων η αίτηση να πετύχουν την ακύρωση του διορισμού του στα πλαίσια είτε της Κυρίως Αίτησης ή στα πλαίσια της Αγωγής ΧΧΧΧ/
  5. Σύμφωνα δε με το περιεχόμενο του ομολόγου όπως αυτό τέθηκε ενώπιον μου αλλά και με τα όσα προβλέπει το άρθρο 337 για το δικαίωμα του Π/Δ να ζητήσει και να λάβει οδηγίες από το Δικαστήριο προς υποβοήθηση και υποστήριξη άσκησης των καθηκόντων του, όπως φαίνεται να ζητά με τα αιτούμενα Διατάγματα στην Κυρίως Αίτηση του. Κρίθηκε επίσης με τα όσα ανέφερα πιο πάνω, ότι η ύπαρξη της ιδιωτικής συμφωνίας μεταξύ της εταιρείας και της ΧΧΧΧ Κουλουντή αλλά και οι λοιπές συμβατικές δεσμεύσεις της εταιρείας που αφορούν τα διαμερίσματα, δεν μπορούν να ειδωθούν και να ληφθούν υπόψη σε απομόνωση από το όλο πλέγμα γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση. Ιδιαίτερα εις ότι αφορά τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την είσπραξη ενοικίων από τον ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ Κουλουντή, τη διάθεση των εσόδων της εταιρείας κατά τον τρόπο που αυτοί έκριναν, με την άρνηση τους να παραδώσουν βιβλία και έγγραφα της εταιρείας στον Π/Δ για τους λόγους που οι ίδιοι πιστεύουν και γενικότερα με την δεδηλωμένη πρόθεση τους να ενεργούν εκ μέρους της εταιρείας και ανεξάρτητα από τον Π/Δ. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι έχω εξετάσει την υπεράσπιση και ανταπαίτηση των καθ ων η αίτηση στην Αγωγή ΧΧΧΧ/14 και το δικόγραφο της Αγωγής που στρέφεται εναντίον της τράπεζας και του Π/Δ. Επαναλαμβάνω όμως ότι στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχομαι στην ουσία της διαφοράς των δυο πλευρών, οι οποίες θα επιλυθούν στα πλαίσια των διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ τους. Εις ότι αφορά τη θέση των καθ ων η αίτηση ότι τα οχήματα της εταιρείας πιθανό να έχουν πωληθεί σε πληστηριασμό, κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε προς τούτο κατά τρόπο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακύρωση του σχετικού Διατάγματος. Εν πάση δε περιπτώσει εάν κάτι τέτοιο ευσταθεί οι καθ ων η αίτηση μπορούν να παραθέσουν στοιχεία προς τούτο στον Π/Δ, ως είναι άλλωστε και το αίτημα του. Εξέτασα επίσης τη θέση των καθ ων η αίτηση περί του ότι η τράπεζα και ο Π/Δ συνωμότησαν μεταξύ τους για να παρακάμψουν την υπεράσπιση στην αγωγή ΧΧΧΧ/14 με σκοπό να εκποιήσει τα επίδικα ακίνητα επιχειρώντας παράλληλα να εισπράξει τα ενοίκια των διαμερισμάτων. Εις το βαθμό που μπορεί να εξεταστεί ένας τέτοιος ισχυρισμός στο στάδιο αυτό, δεν διαπιστώνω να υφίσταται τέτοια συμπαιγνία μεταξύ τράπεζας και Π/Δ, έχοντας υπόψη ότι η Αγωγή καταχωρήθηκε το 2014 και ο διορισμός του Π/Δ έγινε το
  6. Στη βάση επομένως των πιο πάνω δεδομένων, θεωρώ ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου. Αναφορικά με το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Νόμου, ως έχει ήδη αναφερθεί, ο Αιτητής από την ημέρα διορισμού του ως Π/Δ της εταιρείας υπέχει συγκεκριμένες νομοθετικές υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι φανερό ότι δεν μπορούν να εκπληρωθούν, εάν εμποδίζεται στην εκτέλεση των εξουσιών και αρμοδιοτήτων του. Ειδικότερα δε όσον αφορά το διάταγμα που απαγορεύει την αποξένωση της περιουσίας της εταιρείας επισημαίνω ότι δεν είναι απαραίτητη η προσαγωγή μαρτυρίας για πραγματική πρόθεση αποξένωσης. Άλλωστε στην προκειμένη περίπτωση, η παραχώρηση της διαχείρισης και εκμετάλλευσης της περιουσίας της εταιρείας είναι αδιαμφησβήτητη. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το κριτήριο, κριτήριο επίσης συνιστά η πιθανή επίδραση που θα έχει η συνέχιση της διαχείρισης της εταιρείας από τους αξιωματούχους της κατά τρόπο που αναφέρει ο Αιτητής και δεν αμφισβητείται από τους καθ ων η αίτηση, ενώ ο Π/Δ είναι υπόχρεος να αναλάβει τη διαχείριση της εταιρείας. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, καταλήγω ότι εάν δεν οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα Διατάγματα υφίσταται ορατός κίνδυνος να μην μπορεί στο τέλος ο Π/Δ να ασκήσει τα εντεταλμένα καθήκοντα του αλλά και σε περίπτωση όπου εκδοθούν τα Διατάγματα τα οποία ζητά με την Κυρίως Αίτηση του να καταστούν άνευ αντικειμένου. Ως εκ των ανωτέρω θεωρώ ότι έχει ικανοποιηθεί και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14(Ι)/
  7. Το τελευταίο ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (B) A.A.Δ. 788 υιοθετείται απόσπασμα από την Film Rover Ltd v. Cannon Film Sales Ltd
(1987)1 WLR 670, όπου αναφέρεται ότι: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαραγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Υπογραμμίζω ότι ο Π/Δ υπόκειται στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας (βλ άρθρα 89 και 300 του Κεφ. 113) τις οποίες οφείλει να εφαρμόσει ενώ, σε περίπτωση παράλειψης διεκπεραίωσης των καθηκόντων του, υπόκειται σε κυρώσεις. Σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει το διορισμό του, ο Π/Δ δεν έχει μόνο δικαίωμα αλλά έχει παράλληλα και καθήκον να θέσει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, που τελούν υπό τη διαχείριση του. Η άσκηση των καθηκόντων του προϋποθέτει μεταξύ άλλων και τη συμμόρφωση των αξιωματούχων της εταιρείας με την υποχρέωση τους να παραδώσουν στοιχεία και την εν λόγω περιουσία στον Π/Δ, όπου στην προκειμένη περίπτωση τέτοια συμμόρφωση δεν παρατηρείται ως συνιστά αδιαμφισβήτητο γεγονός. Έχοντας υπόψη μου τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, ως έχουν εκτεθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της οριστικοποίησης των εκδοθέντων διαταγμάτων. Με δεδομένο τον διορισμό του Αιτητή ως Π/Δ ο Αιτητής θα πρέπει να εκτελεί τα καθήκοντα του και να ασκεί τις εξουσίες που του παρέχει ο νόμος. Από την άλλη τίθενται εκ του Νόμου ασφαλιστικές δικλείδες για την προστασία της εταιρείας, κατά τρόπο που δεν μπορεί να ενεργεί αυθαίρετα. Πέραν τούτου, με τον διορισμό του δεν υπάρχει κίνδυνος σπατάλης ή διασκορπισμού των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, η οποία θα εξακολουθήσει να δεσμεύεται από τις συμφωνίες ενοικίασης και πώλησης, μέσω όμως του Π/Δ, τουλάχιστον μέχρι το τελικό αποτέλεσμα της Κυρίως Αίτησης ή της Αγωγής ΧΧΧΧ/16, όπου θα ξεκαθαρίσει και η νομιμότητα ή μη του τερματισμού της συμφωνίας μεταξύ εταιρείας και ΧΧΧΧ Κουλουντή. (βλ. Τάκης Νικολάου ν. Δημήτρη Μανναρή υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας Priamos Hotels Ltd, ECLI:CY:AD:2015:D505, Π. Ε. Αρ. 226/10 ημερομηνίας 10.7.2015). Με την αγόρευση τους οι καθ ων η αίτηση προβάλλουν ότι ενόψει του χρόνου που έχει παρέλθει από την έκδοση των διαταγμάτων μέχρι σήμερα, αυτά έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου. Πράγματι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την έκδοση των διαταγμάτων, για λόγους οι οποίοι φαίνονται και εξηγούνται στα πρακτικά. Έχοντας όμως υπόψη ότι αρκετές αναβολές είχαν δοθεί κατόπιν, κοινών και άλλοτε από μέρους των καθ ων η αίτηση, αιτημάτων για πιθανή διευθέτηση ή εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων, υπό τις περιστάσεις αυτές δεν μπορεί η παρέλευση του χρόνου να οδηγήσει στην ακύρωση των διαταγμάτων. Υπό τις περιστάσεις επίσης υπό τις οποίες οδηγήθηκε σε Ακρόαση η Αίτηση μετά από σχεδόν τρια χρόνια, για λόγους που αφορούν και την πλευρά των καθ ων η αίτηση, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για παραβίαση του δικαιώματος των καθ ων η αίτηση για τη διάγνωση των δικαιωμάτων τους εντός ευλόγου χρόνου. Τα όσα αναφέρει ο κος Χαραλάμπους αναφορικά με τη πιθανότητα διευθέτησης της υπόθεσης ως αποτέλεσμα άμεσων επαφών της τράπεζας με τους αξιωματούχους της εταιρείας παρά το διορισμό του Π/Δ, τέτοια γεγονότα δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία κατά τρόπο που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κατάληξη μου. Έχω επίσης εξετάσει το λόγο ένστασης υπ' αριθμό 10, με τον οποίο προβάλλεται ότι τα εκδοθέντα διατάγματα πάσχουν καθότι είναι γενικά και αόριστα και επηρεάζουν συμβατικές σχέσεις τρίτων με την εταιρεία. Από την ανάγνωση των διαταγμάτων δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αοριστία ή γενικότητα η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην ακυρότητα των διαταγμάτων. Ούτε και τέθηκε η θέση ότι ενόψει της όποιας αοριστίας ή γενικότητας, οι καθ ων η αίτηση δεν δύναται να συμμορφωθούν. Τέλος, με τον λόγο ένστασης υπ' αριθμό 17, προβάλλεται ότι τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα περιλαμβάνουν πανομοιότυπες θεραπείες με αυτές της κυρίως αίτησης. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι είναι ανεπιθύμητη η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία αποφασίζονται τελεσίδικα τα όσα ζητούνται στην αγωγή. Το ανεπιθύμητο, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με απαγόρευση. Η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντίστοιχου με τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή δεν αποκλείεται. Η απάντηση στο λόγο ένστασης αυτό, βρίσκεται στην απόφαση στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403 όπου λεχθήκαν τα ακόλουθα: «Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015)». Για όλους του λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως τα εκδοθέντα διατάγματα ημερ. 11.8.16 καταστούν απόλυτα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ...................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.