Γναύτη κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση - Έφεση Αρ. : 123/2019, 3/6/2019

(3)του Ν.9/65 ως προς τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ. 3) Οι Καθ΄ ων δεόντως και νομότυπα ξεκίνησαν και προωθούν τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν/

1. 4) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να αιτούνται γενικά και αόριστα την έκδοση διατάγματος για ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης της Υ./07, ως το αιτητικό (ii) υπό το φως της ενδιάμεσης απόφασης ημ. 29.3.19 στα πλαίσια της Αγωγής 2091/
2. 5) Το ενυπόθηκο χρέος που αναφέρεται στις ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ προκύπτει καθόλα νόμιμα και αποτελεί υπερήμερο χρέος, το οποίο παραμένει ακόμα οφειλόμενο και απαιτητό και έχει δεόντως κοινοποιηθεί στους ενυπόθηκους οφειλέτες με τις εν λόγω ειδοποιήσεις. Οι ειδοποιήσεις ΙΑ είναι ορθές ως προς τον τύπο και το περιεχόμενο τους. 6) Οι Αιτητές δεν δύνανται να επικαλούνται λόγους για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ οι οποίοι αφορούν σε άλλες μη εφέσιμες ειδοποιήσεις. 7) Η Αίτηση καταχωρίστηκε με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει και ή παρεμποδίσει τη νόμιμη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και ή να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και ή προκαλεί αχρείαστα έξοδα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΥΚ (εφεξής «ο ΥΚ»), υπάλληλου της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων από τους Καθ΄ ων, συμπεριλαμβανομένων και του επίδικου λογαριασμού. Και ο ΥΚ με τη σειρά του αναφέρεται στο ιστορικό των γεγονότων και επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες υιοθέτησαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, το ιστορικό των γεγονότων αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Ως εκ τούτου, με βάση τις ένορκες δηλώσεις των δύο πλευρών, προκύπτουν τα ακόλουθα:

(1)Στις 24.5.07 ο Αιτητής 1 συνήψε συμφωνία με τους Καθ΄ ων για την παραχώρηση σε αυτόν στεγαστικού δανείου σε Ελβετικά φράγκα για το ισότιμο ποσό των ΛΚ200.000. Αντίγραφο της έγκρισης πιστωτικών διευκολύνσεων ημ. 21.5.07 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 και αντίγραφο της συμφωνίας δανείου ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(2)Ως εξασφάλιση για το εν λόγω δάνειο οι γονείς του Αιτητή 1, Αιτήτρια 2 και . Γναύτης, συνήψαν έγγραφο υποθήκης διαφόρων ακινήτων τους, για τα οποία παραχωρήθηκε η Υ./07, Τεκμήρια 5 και 6 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(3)Οι Καθ΄ ων απέστειλαν επιστολή ημ. 10.12.15 τελικής ζήτησης στον Αιτητή 1 και στους ενυπόθηκους οφειλέτες με την οποία τερμάτισαν τον εν λόγω λογαριασμό δανείου και απαιτούσαν το οφειλόμενο υπόλοιπο, Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(4)Οι Καθ΄ ων απέστειλαν εκ νέου προειδοποιητική επιστολή ημ. 9.1.17 και ακολούθως επιστολή ημ. 15.6.17 τελικής ζήτησης, στα ίδια ως άνω πρόσωπα και στην εγγυήτρια . Γναύτη (σύζυγο του Αιτητή 1), με την οποία τερμάτιζαν τον λογαριασμό δανείου και απαιτούσαν την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, Τεκμήριο 10 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(5)Οι Αιτητές, ο . Γναύτης και η . Γναύτη καταχώρισαν την Αγωγή 2091/17 ΕΔ Λεμεσού εναντίον των Καθ΄ ων, με την οποία ζητούν, μεταξύ άλλων, ακύρωση της συμφωνίας δανείου και της υποθήκης. Οι Καθ΄ ων καταχώρισαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία αξιώνουν, μεταξύ άλλων, απόφαση για το οφειλόμενο ποσό και διάταγμα εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Η έκθεση απαίτησης ημ. 24.5.18 και η υπεράσπιση και ανταπαίτηση ημ. 1.3.19 αποτελούν τα Τεκμήρια 11 και 12 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(6)Εν τω μεταξύ στις 4.6.18 οι Καθ΄ ων επέδωσαν ειδοποιήσεις Θ και Ι ημ. 24.5.18 στα ως άνω πρόσωπα, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 14 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(7)Στις 12.10.18 οι Καθ΄ ων επέδωσαν στους Αιτητές και στον . Γναύτη ειδοποιήσεις ΙΒ ημ. 11.10.18. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 15 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(8)Κατόπιν της αποστολής των ειδοποιήσεων ΙΒ, οι Καθ΄ ων έδωσαν οδηγίες για τη διεκπεραίωση εκτιμήσεων για την αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Οι δύο εκθέσεις εκτίμησης επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 16 και 17 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(9)Στις 13.2.19 οι Καθ΄ ων επέδωσαν στους Αιτητές και στον . Γναύτη ειδοποιήσεις ΙΑ ημ. 11.1.19 για την σκοπούμενη πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων με πλειστηριασμό στις 13.3.19. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 18 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(10)Στις 19.2.19 οι Αιτητές και ο . Γναύτης καταχώρισαν την Αίτηση - Έφεση 28/19 ενώπιον του ΕΔ Λεμεσού.

(11)Η διαδικασία του πλειστηριασμού η οποία ήταν προγραμματισμένη για τις 13.3.19 ακυρώθηκε από τους Καθ΄ ων, όπως αναφέρεται σε επιστολή τους ημ. 25.2.19 προς τον Αιτητή 1, . Γναύτη και . Γνάυτη, Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1.

(12)Συνέπεια αυτής, η δικηγόρος των Αιτητών ζήτησε άδεια για απόσυρση της Αίτησης - Έφεσης 28/19 και αυτή αποσύρθηκε και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 26.2.19, Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1.

(13)Στις 29.3.19 στα πλαίσια της Αγωγής 2091/17 και της αίτησης των εκεί Εναγόντων για έκδοση προσωρινού διατάγματος για απαγόρευση εκποίησης της Υ./07, το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία απέρριψε την αίτηση, Τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ.

(14)Στις 3.5.19 οι Καθ΄ ων επέδωσαν στους Αιτητές, τον . Γναύτη και τη . Γναύτη ειδοποίηση ΙΑ ημ. 22.4.19 για την σκοπούμενη πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων στις 3.6.

1. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 19 στην ένορκη δήλωση του ΥΚ. Αποτελεί κοινό έδαφος πως η υπό κρίση ειδοποίηση ΙΑ, η οποία στάληκε μετά την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού Ν.87(Ι)/18, ήτοι στις 3.5.19, όσο και η παρούσα Αίτηση βασίζονται στον νέο εν ισχύι τροποποιητικό Ν.87(Ι)/
2. Αυτό άλλωστε προκύπτει από τις πρόνοιες της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, με την οποία δίδεται αναδρομική ισχύς σε αυτόν. Στο άρθρο αναφέρεται πως οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του, ήτοι στις 13.7.18, και ανεξαρτήτως του αν στάληκαν ειδοποιήσεις πριν από την εν λόγω ημερομηνία. Με το νέο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.87(Ι)/18, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ μόνο, για τους εκεί προβλεπόμενους λόγους. Σε αυτούς τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους περιλαμβάνονται οι εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) Η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) Έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας Αίτησης, θεωρώ σκόπιμο να ασχοληθώ αρχικά με το πρώτο αιτητικό, για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ, το οποίο οι Αιτητές έχουν κάθε δικαίωμα να υποβάλουν βάσει του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου. Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται προς εξέταση είναι κατά πόσο η υπό κρίση ειδοποίηση ΙΑ έχει σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι Αιτητές εγείρουν αυτόν τον λόγο προς υποστήριξη της Αίτησης, υπό την έννοια πως από τη στιγμή που ο προηγούμενος προγραμματισμένος πλειστηριασμός ακυρώθηκε, τότε η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων θα έπρεπε να ξεκινήσει με την αποστολή εκ νέου ειδοποίησης Ι, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει στην προκειμένη περίπτωση. Αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών πως λόγω της παράλειψης επίδοσης ειδοποίησης Ι, δεν έχει παρέλθει η προθεσμία για εξόφληση του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού. Αντίθετη είναι η θέση των Καθ΄ ων. Συγκεκριμένα, ο ΥΚ ισχυρίζεται πως ο Ν.9/65δεν επιβάλλει υποχρέωση αποστολής νέας τέτοιας ειδοποίησης και πως η σταλείσα ειδοποίηση Ι έχει επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη και έχει ήδη καθορίσει την προθεσμία για καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Σύμφωνα με τον ΥΚ, η ειδοποίηση ΙΑ δεν αποσκοπεί στην υποβολή απαίτησης πληρωμής αλλά αφορά απλώς σε ενημέρωση τους για την επικείμενη πώληση. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.87(Ι)/18. Θεωρώ χρήσιμη την παράθεση μέρους των άρθρων 44Β και 44Γ: «Υπερημερία 44Β.-

(1)Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.

(2)Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος: Νοείται ότι η αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» πραγματοποιείται μόνο μία φορά: . Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση 44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Με βάση τη νομολογία, βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348, σκοπός της ερμηνείας του Νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Οι λέξεις σε νομοθέτημα ερμηνεύονται κατ΄ αρχήν με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια τους αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας υπόψη το αντικείμενο και τον σκοπό του Νόμου. Σύμφωνα με την υπόθεση Τροκκούδης v. Πέτρου κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 683, όπου η γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης, οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Τέλος, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Με βάση το περιεχόμενο του άρθρου 44Β, καθίσταται σαφές ότι η ειδοποίηση Θ συνοδεύει την ειδοποίηση για υπερημερία και ή απαίτηση για πληρωμή του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης πληροφορείται για τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του χρέους του και προειδοποιείται για την ενεργοποίηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 44Γ προνοεί για τη διαδικασία πώλησης, η οποία ξεκινά με την επίδοση της ειδοποίησης Ι στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, με την οποία καλούνται να ξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό στην καθορισμένη προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση μη εξόφλησης εντός της καθορισμένης προθεσμίας, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα πώλησης και επιδίδει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση ΙΑ εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την σκοπούμενη πώληση, στην οποία αναφέρεται η ημερομηνία καθορισμού της πώλησης δια πλειστηριασμού. Σημειώνεται εδώ πως το άρθρο δεν καθορίζει χρονική προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει να αποστέλλεται η ειδοποίηση ΙΑ σε συνάρτηση με τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής που δίδεται με την ειδοποίηση Ι. Σύμφωνα με το λεκτικό των δύο αυτών άρθρων, προκύπτει χωρίς δυσκολία πως η ειδοποίηση Θ είναι καθαρά ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα για το ενδεχόμενο ενεργοποίησης της διαδικασίας πώλησης. Εξ ου και προνοείται ρητώς πως αυτή αποστέλλεται μόνο μια φορά. Οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ εντάσσονται πλέον στη διαδικασία πώλησης. Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης σηματοδοτείται με την επίδοση της ειδοποίησης Ι, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλείται να πληρώσει το χρέος εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Παράλειψη συμμόρφωσης με τη λήξη της προθεσμίας δίδει το δικαίωμα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ για την πρόθεση πώλησης σε καθορισμένη ημερομηνία. Επομένως, ενώ η ειδοποίηση Θ αφορά στάδιο πριν τη διαδικασία πώλησης, οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ αφορούν τη διαδικασία πώλησης. Εξ ου και γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση ΙΑ ως «δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση», δηλαδή, στα πλαίσια της διαδικασίας πώλησης υπάρχουν δύο ειδοποιήσεις, η πρώτη είναι η Ι και ακολουθεί η δεύτερη, η ΙΑ, οι οποίες συνδέονται και συσχετίζονται μεταξύ τους. Έχει τη σημασία του πως το νέο άρθρο 44Γ διατήρησε εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει μόνο την ειδοποίηση ΙΑ, τερματίζοντας έτσι την όποια παλαιότερη δυνατότητα παραμερισμού και της οποιασδήποτε προγενέστερης ειδοποίησης, ήτοι της Ι και της Θ, δυνατότητα η οποία παρείχετο στον προγενέστερο Ν.142(Ι)/14. Με τον νέο τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18, ο Νομοθέτης κατάργησε τη δυνατότητα παραμερισμού των προγενέστερων ειδοποιήσεων, αφήνοντας έτσι απρόσκοπτη τη διαδικασία και διατηρώντας μόνο το δικαίωμα αιτήματος παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ η οποία είναι η βασική ειδοποίηση με την οποία ορίζεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δια πλειστηριασμού. Επομένως, η κατάργηση αυτή δεν επηρεάζει την προβλεπόμενη στον Νόμο διαδικασία και καθίσταται ξεκάθαρο πως ο παραμερισμός της ειδοποίησης ΙΑ δεν συνεπάγεται αυτομάτως και τον παραμερισμό της ειδοποίησης Ι. Σε περίπτωση όμως που παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ, τότε διακόπτεται και τερματίζεται η ίδια διαδικασία πώλησης που είχε αρχίσει με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση Ι. Ανεξαρτήτως του ότι δεν έχει παραμεριστεί και η ειδοποίηση Ι, εντούτοις η διαδικασία πώλησης η οποία είχε ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι σταματά ούτως ώστε να μην δύναται να προχωρήσει με την επίδοση νέας ειδοποίησης ΙΑ. Με άλλα λόγια, υπό το φως αυτών των δεδομένων, η αρχική διαδικασία έχει πλέον διακοπεί και η νέα ειδοποίηση ΙΑ δεν αποτελεί δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση η οποία ακολουθεί την Ι. Η διαδικασία πώλησης είχε ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι, ο χρόνος συμμόρφωσης παρήλθε και στάληκε η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ. Με τον παραμερισμό της ΙΑ, η διαδικασία πώλησης δεν αναστέλλεται αλλά τερματίζεται με αποτέλεσμα τυχόν επιδίωξη νέας διαδικασίας πώλησης να απαιτεί την ενεργοποίηση εκ νέου της διαδικασίας με την έναρξη αυτής μέσω νέας ειδοποίησης Ι. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης ΙΑ ουσιαστικά απολήγει στο προηγούμενο στάδιο της ειδοποίησης Ι, πλην όμως η ταχθείσα προς πληρωμή προθεσμία με την ειδοποίηση Ι έχει ήδη παρέλθει εξ ου και ακολούθησε η προγενέστερη (δεύτερη) ειδοποίηση ΙΑ η οποία όμως έχει παραμεριστεί. Επομένως, σε περίπτωση διαδικασίας πώλησης, αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι, τάσσοντας εκ νέου την προβλεπόμενη προθεσμία πριν επιδοθεί η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ. Η πρόθεση του Νομοθέτη ήταν όπως η διαδικασία πώλησης διενεργείται με δύο ειδοποιήσεις, την Ι και την ΙΑ, από την έναρξη της μέχρι και τον καθορισμό της ίδιας της πώλησης. Σε αυτή τη διαδικασία προνόησε όπως πρώτα σταλεί η ειδοποίηση Ι η οποία πληροφορεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη και ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για το οφειλόμενο υπόλοιπο και το καλεί να το ξοφλήσει. Αυτή η ειδοποίηση συνιστά βασικά την προειδοποίηση αλλά και την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη να επιλέξει να ξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό ούτως ώστε να αποδεσμευτεί η ενυπόθηκη περιουσία του. Μόνο σε περίπτωση που δεν πληρώσει, ακολουθεί η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ για ορισμό ημερομηνίας πώλησης. Βασικά με τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18ο Νομοθέτης επιδίωξε να προσθέσει ένα νέο τρόπο πώλησης της ενυπόθηκης περιουσίας, όχι αυτομάτως εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, αλλά παρέχοντας πρώτα το δικαίωμα στον οφειλέτη να ξοφλήσει πριν ο πρώτος προχωρήσει με πώληση. Το όλο ζήτημα θα μπορούσε να ιδωθεί και από μια άλλη σκοπιά. Όπως παρατηρείται στην υπό κρίση περίπτωση, είχε σταλεί η ειδοποίηση Ι η οποία αφορούσε την πληρωμή συγκεκριμένου ποσού. Ακολούθησε η ειδοποίηση ΙΑ στη βάση του ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης παρέλειψε να πληρώσει το εκεί αναγραφόμενο ποσό, εξ ου και ο ενυπόθηκος δανειστής προχώρησε με ορισμό πώλησης δια πλειστηριασμού για το ποσό, όπως αυτό διαμορφώθηκε από την ημερομηνία της ειδοποίησης Ι μέχρι και την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Η μεταγενέστερη ειδοποίηση ΙΑ αφορούσε σε διαφορετικό και μεγαλύτερο ποσό από την πρώτη ειδοποίηση ΙΑ, για το οποίο βεβαίως δεν είχε δοθεί η ευκαιρία, μέσω της ειδοποίησης Ι, στον ενυπόθηκο οφειλέτη να ενημερωθεί για το ύψος του οφειλόμενου ποσού και να του δοθεί η ευκαιρία να το πληρώσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, καταστρατηγώντας τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ. Τούτου λεχθέντος, είναι κατανοητό και φυσιολογικό το ύψος του οφειλόμενου ποσού να αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, πλην όμως η διαδικασία πώλησης ξεκινά με την παροχή ευκαιρίας στον ενυπόθηκο δανειστή να ξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό, ευκαιρία την οποία χάνει αν του αποστέλλεται μόνο η ειδοποίηση ΙΑ και μάλιστα για μεγαλύτερο ποσό. Άλλωστε δεν μπορεί εκ προοιμίου να αποκλεισθεί και η περίπτωση μείωσης του οφειλόμενου ποσού οπότε θα έπρεπε η ειδοποίηση ΙΑ να αφορά σε μικρότερο της ειδοποίησης Ι οφειλόμενο ποσό. Αυτή η ερμηνεία συνάδει και με το ότι ο Νομοθέτης παρέλειψε να αναφέρει πως η ειδοποίηση Ι αποστέλλεται μόνο μια φορά, όπως έπραξε για την ειδοποίηση Θ, κάτι το οποίο καταδεικνύει την πρόθεση του περί δυνατότητας αποστολής της ειδοποίησης Ι πέραν της μιας φοράς. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου πως στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ΄ ων ακύρωσαν τον πλειστηριασμό, εξ ου και η Αίτηση - Έφεση αποσύρθηκε και απορρίφθηκε, δηλαδή το Δικαστήριο δεν εξέδωσε διάταγμα παραμερισμού της προγενέστερης ειδοποίησης ΙΑ. Αυτό όμως το γεγονός δεν διαφοροποιεί τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, καθότι και η ακύρωση του πλειστηριασμού ουσιαστικά απολήγει στον τερματισμό της διαδικασίας πώλησης. Ούτε και το γεγονός πως οι Καθ΄ ων στην επιστολή τους ανέφεραν πως ο πλειστηριασμός ακυρώθηκε «άνευ βλάβης των δικαιώματων της Ελληνικής Δημόσιας Εταιρείας Λτδ να συνεχίσει την παρούσα διαδικασία πώλησης των Ακινήτων και/ή να επανέλθει με σκοπό την διεξαγωγή νέου/νέων πλειστηριασμού/ών» ενέχει οποιαδήποτε σημασία. Κατ΄ αρχάς σε αυτή την επιστολή οι Καθ΄ ων αναφέρουν ότι διατηρούν κάθε δικαίωμα τους, είτε να συνεχίσουν τη διαδικασία πώλησης είτε να επανέλθουν με νέο πλειστηριασμό. Σαφώς πρόκειται για μια επιστολή - δήλωση των ιδίων, απευθυνόμενη προς τους Αιτητές, τον . Γναύτη (ενυπόθηκο οφειλέτη) και τη . Γναύτη (εγγυήτρια), η οποία σαφώς δεν δεσμεύει τους Αιτητές και η οποία δεν φαίνεται να έχει την όποια σύμφωνη γνώμη οποιουδήποτε των ενυπόθηκων οφειλετών επί αυτής. Επομένως, αυτή δεν είναι δεσμευτική ως προς τους Αιτητές και δεν παρέχει το δικαίωμα στους Καθ΄ ων να επικαλούνται τη δυνατότητα επίδοσης της υπό κρίση νέας ειδοποίησης ΙΑ εντός των πλαισίων της διαδικασίας πώλησης η οποία είχε ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι. Θα μπορούσε να λεχθεί με άλλα λόγια πως στην πραγματικότητα επέλεξαν για λόγους δικούς τους την απόσυρση, άνευ βλάβης δικαιωμάτων, της διαδικασίας εκποίησης, με την επισήμανση πως η διαδικασία εκποίησης είναι αυτή που άρχισε με την ειδοποίηση Ι, οπότε δεν νοείται απόσυρση της μόνο ως προς το τελευταίο σκέλος της. Θεωρώ ακόμα πως αντίθετη προσέγγιση από το Δικαστήριο ως προς την ερμηνεία του Νόμου θα οδηγούσε σε παράλογα και άνισα αποτελέσματα μεταξύ των δύο πλευρών. Και τούτο καθότι αν ο ενυπόθηκος δανειστής διατηρούσε τη δυνατότητα να αποστέλλει μόνο μια φορά την ειδοποίηση Ι και ακολούθως να εναπόκειται στον ίδιο είτε να αποσύρει την ειδοποίηση ΙΑ είτε να ακυρώνει τον πλειστηριασμό είτε ακόμα να παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ (κατόπιν έφεσης του δανειστή) και ακολούθως να στέλνει εκ νέου μόνο την ειδοποίηση ΙΑ κατά το δοκούν, τότε θεωρώ πως αυτή η κατάσταση θα δημιουργούσε ένα πλεονέκτημα στον δανειστή, δίδοντας του μονομερές δικαίωμα ρύθμισης της διαδικασίας πώλησης. Σε τέτοια περίπτωση ο οφειλέτης θα είχε μόνο μια ευκαιρία να ειδοποιηθεί για το εκάστοτε οφειλόμενο ποσό και ενδεχομένως να το ξοφλήσει, ενώ ο δανειστής θα είχε απρόσκοπτη και συνεχή δυνατότητα να ρυθμίζει τη διαδικασία πώλησης και ορίζει την ημερομηνία πλειστηριασμού. Ακόμα, εφόσον δεν υπάρχει χρονικός προσδιορισμός επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ σε συνάρτηση με την Ι, ο δανειστής θα διατηρούσε την ευχέρεια να επιδώσει νέα ειδοποίηση ΙΑ οποτεδήποτε αυτός επιθυμούσε, ακόμα και μετά παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος. Θεωρώ πως η πιο πάνω περιγραφόμενη κατάσταση δεν αντανακλά την πρόθεση του Νομοθέτη, ο οποίος με τον τροποποιητικό Νόμο πρόσθεσε ένα νέο, πιο γρήγορο, τρόπο πώλησης παρέχοντας όμως ασφαλιστικές δικλίδες σε όλη τη διαδικασία και κυρίως δίδοντας δικαιώματα και στις δύο πλευρές. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, θεωρώ πως οι Καθ΄ ων δεν ξεκίνησαν και δεν ακολούθησαν ορθά τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων λόγω του ότι παρέλειψαν να επιδώσουν εκ νέου την ειδοποίηση Ι πριν την επίδοση της υπό κρίση ειδοποίησης ΙΑ. Ως εκ τούτου δεν ενεργοποιήθηκε η προθεσμία για την πληρωμή από τον ενυπόθηκο δανειστή και επομένως συντρέχει ο λόγος του άρθρου 44Γ

(3)(γ) που να δικαιολογεί τον παραμερισμό της υπό κρίση ειδοποίησης ΙΑ. Αυτή η κατάληξη του Δικαστηρίου καθορίζει και την πορεία της Αίτησης, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η εξέταση των υπόλοιπων λόγων και θεμάτων που αφορούν την παρούσα Αίτηση. Ως εκ τούτου η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ ημ. 22.4.19 για την σκοπούμενη πώληση στις 3.6.19 των ενυπόθηκων ακινήτων της Υ./07. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών - Εφεσειόντων και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο