← Κύπρος

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. SKG PYRAMIS DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1378/12, 15/7/2019

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. SKG PYRAMIS DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1378/12, 15/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A403 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1378/12 Μεταξύ: xxxxx ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ενάγοντας και

  1. SKG PYRAMIS DEVELOPERS LTD
  2. xxxxx ΕΛΛΗΝΑΣ, εμπορευόμενος υπό την επωνυμία PANEMA ARCH. DESIGN Εναγόμενων Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Φ. Σωφρονίου Για Εναγόμενους: κ. Νεοφύτου ΑΠΟΦΑΣΗ Κατά την περίοδο 2009 - 2010, ο ενάγοντας ανήγειρε διώροφη κατοικία σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του στη Λεμεσό, η οποία κατοικία του παραδόθηκε προσωρινά περί τον Αύγουστο 2010 (εφεξής η κατοικία). Δυνάμει χωριστών συμφωνιών που έγιναν με τον ενάγοντα, οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν στις 14/04/09 ως εργολάβοι του έργου και ο εναγόμενος 2 στις 27/05/08 ως ο επιβλέποντας αρχιτέκτονας. Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγόμενους 1 ποσό €11.856 λόγω κατ' ισχυρισμό κακοτεχνιών και/ή ζημιών που προκάλεσαν κατά την ανέγερση της κατοικίας και από αμφότερους τους εναγόμενους περαιτέρω ποσό €9.325 στη βάση κατ'ισχυρισμό «επιζήμιας επίδρασης» στην κατοικία, ήτοι πρόκλησης αντιαισθητικότητας και/ή μείωσης της αξίας της λόγω «μη κατασκευής δύο μεσόθυρων χωρίς αντεστραμμένο δοκό». Η ουσία της εκδοχής του ενάγοντα είναι ότι όταν διαπιστώθηκαν διάφορες κακοτεχνίες στην εργασία των εναγομένων 1 και αυτός αρνήθηκε να πληρώσει το τελικό διατακτικό υπ. αρ. 7 που είχε εκδώσει ο εναγόμενος 2 στις 07/12/10, επετεύχθη μεταξύ του ιδίου και των εναγομένων 1 συμφωνία διευθέτησης, η οποία διευθέτηση εγκρίθηκε και από τον εναγόμενο 2 με την ανάλογη μεταβολή του διατακτικού του, σύμφωνα με την οποία ο ενάγοντας θα κατέβαλλε στους εναγόμενους 1 το συμφωνηθέν «νέο» τελικό ποσό των €11.848 ενώ οι τελευταίοι θα επιδιόρθωναν τις κακοτεχνίες. Ο ενάγοντας κατέβαλε στους εναγόμενους το εν λόγω ποσό, όμως αυτοί δεν προέβησαν στις συμφωνηθείσες εργασίες επιδιόρθωσης, οι οποίες πλέον, σύμφωνα με εκτίμηση που εξασφάλισε ο ενάγοντας, αναμένεται να κοστίσουν περί τις €11.
  3. Πρόσθετα τούτων όμως, είναι η θέση του ενάγοντα ότι οι εναγόμενοι 1 δεν έκτισαν την κατοικία ως η συμφωνία των μερών ημερ.14/04/09, η οποία κατά τον ενάγοντα αποτελείτο από μία βασική συμφωνία και από περαιτέρω «όρους κατασκευής», ήτοι δεν κατασκεύασαν όλες τις μεσόθυρες της κατοικίας περιλαμβανομένων και των υπνοδωματίων «.με αντεστραμμένους δοκούς και κρυφοδοκούς ώστε, να μην υπάρχουν ανώφλια και οι μεσόθυρες να ανεβαίνουν μέχρι το ταβάνι.» και συνεπεία αυτής της παράλειψης των εναγομένων 1, για την οποία ο ενάγοντας αποδίδει ευθύνη και στον εναγόμενο 2 λόγω της ευθύνης που είχε να επιβλέπει το έργο, δύο εκ των τεσσάρων μεσόθυρων κατασκευάστηκαν πολύ πιο χαμηλά από τις άλλες, με αποτέλεσμα να προκαλείται αντιαισθητικότητα και να επηρεάζεται δυσμενώς η αξία της κατοικίας του. Αν και αμφότεροι οι εναγόμενοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο εντούτοις καταχώρησαν χωριστές υπερασπίσεις, οι οποίες όμως κινούνται σε μεγάλο βαθμό επί των ίδιων γραμμών. Στην υπεράσπιση τους, οι εναγόμενοι 1 παραδέχονται την εμπλοκή τους στο έργο ως εργολάβοι δυνάμει σχετικής συμφωνίας ημερ. 14/4/09 καθώς επίσης και την εμπλοκή του εναγόμενου 2 ως ο επιβλέπων αρχιτέκτονας, ο οποίος είχε ετοιμάσει και τα αρχιτεκτονικά έργα στη βάση των οποίων εκδόθηκαν όλες οι απαιτούμενες άδειες. Δέχονται επίσης οι εναγόμενοι 1 ότι πέραν της συμφωνίας της 14/04/09 και των αρχιτεκτονικών σχεδίων, είχε συμφωνηθεί με τον ενάγοντα ότι αυτοί θα κατέβαλλαν προσπάθεια όπως εκτελέσουν και όσες αλλαγές και αιτήματα τους είχε θέσει γραπτώς ο τελευταίος με κάποιο έγγραφο ημερ. 14/04/09 με τίτλο «όροι κατασκευής». Είναι όμως η θέση των εναγομένων 1 ότι αυτή η επιπρόσθετη συμφωνία με τον ενάγοντα τελούσε πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι θα προέβαιναν σε όσες αλλαγές ήθελε ο τελευταίος νοουμένου όμως ότι οι εν λόγω αλλαγές δεν θα συνιστούσαν παραβίαση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και των αδειών που είχαν εξασφαλιστεί στη βάση των εν λόγω σχεδίων. Κατά τους εναγόμενους 1, η βασική συμφωνία της 14/04/09 και τα αρχιτεκτονικά σχέδια δεν μπορούσαν να τροποποιηθούν με οποιαδήποτε άλλη συμφωνία ή «όρους κατασκευής», αφού μια συμφωνία τέτοιας «τροποποιητικής» φύσης είναι ουσιαστικά παράνομη και/ή άκυρη εφόσον δεν συμβαδίζει με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και την άδεια οικοδομής που εξασφαλίστηκε στη βάση τους. Ισχυρίζονται συναφώς οι εναγόμενοι 1 ότι στο τέλος αυτοί εκτέλεσαν το έργο σύμφωνα με τους όρους της βασικής συμφωνίας που υπογράφηκε στις 14/04/09 και τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Όσον αφορά τις κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες που ισχυρίζεται ο ενάγοντας, οι εναγόμενοι 1 δέχονται με το δικόγραφο τους ότι όντως «υπήρχαν εν μέρει κάποιες διαφορές και/ή κακοτεχνίες στα μπογιατίσματα» κατά την προσωρινή παράδοση της κατοικίας τον Αύγουστο του 2010, ισχυρίζονται όμως ότι για τις εν λόγω κακοτεχνίες ζήτησαν από τον εναγόμενο 2 όπως τους αποκόψει το ποσό των €2.352 μέχρι να τα επιδιορθώσουν όπως και ήταν οι σχετικές οδηγίες του τελευταίου. Είναι περαιτέρω η θέση των εναγομένων 1 ότι δυνάμει σχετικής συμφωνίας που έκαναν με τον ενάγοντα, από την αρχικά συμφωνηθείσα πληρωμή τους θα αποκόπτετο το ποσό των €4.469, στο οποίο συμπεριλαμβάνετο και το ποσό των €2.352 οπόταν και ο ενάγοντας θα πλήρωνε στους εναγόμενους 1 το ποσό των €7.020 πλέον το ποσό των €1.400 που είχε συμφωνηθεί με ξεχωριστή προσφορά για το χώρο του ντεποζίτου. Είναι δε η θέση των εναγομένων 1 ότι αν και αυτοί εκτέλεσαν το έργο σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, εντούτοις παρά τις μετέπειτα συμφωνίες των μερών, ο ενάγοντας δεν τους κατέβαλε ούτε το ποσό των €7.020 ούτε το ποσό των €1.400 και αμφότερα τα εν λόγω ποσά τα ανταπαιτούν από αυτόν. Στη δική του υπεράσπιση ο εναγόμενος 2 δέχεται μεν ότι είχε αναλάβει την ευθύνη και επίβλεψη του έργου, ισχυρίζεται όμως και αυτός ότι μόνο στη βάση των εγκριθέντων αρχιτεκτονικών σχεδίων μπορούσε να ανεγερθεί η κατοικία και ότι η οποιαδήποτε άλλη συμφωνία ως αυτή που ισχυρίζεται ο ενάγοντας με την ονομασία «ειδικοί όροι» δεν μπορούσε να τροποποιήσει τα εν λόγω σχέδια. Και ο εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι οι μόνες κακοτεχνίες που υπήρξαν είναι αυτές που αναφέρουν οι εναγόμενοι 1 σε σχέση με τα μπογιατίσματα, ενώ απορρίπτει όλους τους άλλους ισχυρισμούς του ενάγοντα που του αποδίδουν ευθύνη είτε για κακοτεχνίες, είτε για ζημιές, είτε άλλως πως. Σημειώνω εδώ ότι στην υπεράσπιση του εναγομένου 2 είχε εγερθεί προδικαστική ένσταση ότι η επίδικη διαφορά έπρεπε να παραπεμφθεί σε διαιτησία και όχι να αποτελέσει το αντικείμενο αγωγής, όμως μετά από ενδιάμεση απόφαση που εξέδωσε άλλος αδελφός Δικαστής που επιλαμβάνετο τότε της υπόθεσης, η εν λόγω ένσταση κρίθηκε αβάσιμη και ως εκ τούτου οι διάδικοι προχώρησαν με την ουσία της υπόθεσης. Κατά την ακρόαση κατέθεσαν εκ μέρους του ενάγοντα ο ίδιος ως ΜΕ1 και ο πολιτικός μηχανικός xxx Καγιάτος ως ΜΕ2 ενώ εκ μέρους των εναγομένων 1 κατέθεσε ο διευθυντής τους xxx Γαβριήλ ως ΜΥ1Ε1 (εφ' εξής Γαβριήλ) και εκ μέρους του εναγόμενου 2 ο ίδιος ως ΜΥ1Ε2 (εφ' εξής Έλληνας). Στο σύνολο δε κατατέθηκαν και 31 Τεκμήρια. Αν και αρχικά υπήρχε διαφωνία μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με πολλά από τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, κατά τη μαρτυρία των άμεσα εμπλεκομένων, ήτοι των ενάγοντα, Γαβριήλ και Έλληνα, τα πλείστα αυτά γεγονότα προέκυψαν να είναι αποδεχτά. Κρίνω συνεπώς σκόπιμο όπως παραθέσω σε αυτό το στάδιο όσα γεγονότα προκύπτουν από το σύνολο της μαρτυρίας να συνιστούν τελικά κοινό και μη αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Με γραπτή συμφωνία που έγινε μεταξύ ενάγοντα και Έλληνα στις 27/05/08, ο τελευταίος εξουσιοδοτήθηκε από τον πρώτο και ανέλαβε τη Γενική Μελέτη και Επίβλεψη της κατασκευής της κατοικίας σε ακίνητο του ενάγοντα στη Λεμεσό. Οι υπηρεσίες του Έλληνα θα περιλάμβαναν και την εκπόνηση των αρχιτεκτονικών στοιχείων της κατοικίας καθώς και την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών και πιστοποιητικών (Τεκ.1, 2 και 3). Ακολούθως, περί το 2008, ο Έλληνας ετοίμασε σχετικά αρχιτεκτονικά σχέδια, τα οποία ο ίδιος χαρακτήρισε στη μαρτυρία του ως προσχέδια για το σκοπό εξασφάλισης των απαιτούμενων αδειών και αφού τα υπέγραψε τα κατέθεσε στις αρμόδιες αρχές (Τεκ.5). Τα εν λόγω σχέδια εγκρίθηκαν περί το 2008 και στη βάση τους εκδόθηκε πολεοδομική άδεια στις 17/09/08 και άδεια οικοδομής στις 16/12/08 (Τεκ. 5Α, 18 και 19). Στα εν λόγω σχέδια, όλες οι δοκοί της κατοικίας είχαν σχεδιαστεί αντεστραμμένοι εκτός από τη μεσαία δοκό, ενώ όλες οι μεσόθυρες σχεδιάστηκαν να έχουν ύψους περί τα 2.10μ. Αφού ζητήθηκαν διάφορες προσφορές από εργολάβους, ο ενάγοντας αποφάσισε να δεχτεί την προσφορά του Γαβριήλ οπόταν και στις 14/04/09, όλοι οι διάδικοι υπόγραψαν την επίδικη συμφωνία εργολαβίας, σύμφωνα με την οποία το κόστος κατασκευής της κατοικίας θα ανερχόταν στο ποσό των €110.000 πλέον ΦΠΑ και τυχόν επιπρόσθετες εργασίες (Τεκ.4). Όλοι οι εμπλεκόμενοι δέχονται ότι την ίδια μέρα, μαζί με τη συμφωνία υπογράφτηκαν από όλους και κάποια αρχιτεκτονικά σχέδια, τα οποία στη συνέχεια δόθηκαν στον εργολάβο για να ξεκινήσει τις εργασίες. Αν και υπήρξε διαφωνία ως προς το περιεχόμενο των σχεδίων που υπογράφτηκαν στις 14/04/09 εντούτοις όλοι δέχονται και αναγνωρίζουν τις υπογραφές τους στα σχέδια του Τεκ.
  4. Ταυτόχρονα με τη συμφωνία και τα σχέδια, όλοι οι διάδικοι δέχονται ότι υπέγραψαν και ένα τρίτο έγγραφο με τίτλο «Όροι Κατασκευής», το οποίο περιείχε διάφορες «ειδικές» πρόνοιες που αφορούσαν στην κατασκευή του έργου (Τεκ.6). Μεταξύ των προνοιών που εκεί αναφέρονταν, ήταν η προσθήκη σκέπαστρου στην είσοδο, ότι η πόρτα του μπάνιου θα κατασκευαζόταν ώστε να ανοίγει προς τα μέσα και ότι «Οι μεσόθυρες θα είναι ως το ταβάνι» (Τεκ.6). Είναι κοινή θέση όλων ότι οι εν λόγω πρόνοιες συνιστούσαν μεταβολή από τα αρχιτεκτονικά σχέδια που είχαν υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές και στη βάση των οποίων εξασφαλίστηκαν οι σχετικές άδειες της κατοικίας εφόσον τα όσα προνοούνταν στο έγγραφο, είτε διέφεραν είτε δεν περιέχονταν στα σχέδια. Τόσο ο Γαβριήλ όσο και ο Έλληνας δέχτηκαν κατά τη μαρτυρία τους ότι όπως ισχυρίζεται και ο ενάγοντας, με την υπογραφή και αποδοχή των «όρων κατασκευής», ο εργολάβος, ήτοι οι εναγόμενοι 1, ήταν πλέον υποχρεωμένοι να εκτελέσουν πιστά τα όσα προνοούνταν στους «Όρους Κατασκευής», έστω και αν αυτά δεν περιλαμβάνονταν στα σχέδια (βλ. μαρτυρία Έλληνα σελ 11 πρακτικών 08/10/18 και μαρτυρία Γαβριήλ σελ. 11 πρακτικών 10/10/18). Πρόσθετα των όσων αναφέρονταν στους «όρους κατασκευής», αλλαγές συμφωνήθηκαν να γίνουν και σε σχέση με άλλες πτυχές του έργου όπως ήταν για παράδειγμα η αφαίρεση από την κατασκευή της αρχικά προβλεπόμενης στα σχέδια σκυβαλαποθήκης. Δέχονται τέλος όλοι οι εμπλεκόμενοι ότι η επιθυμία του ενάγοντα ήταν όπως όλα στην κατοικία κατασκευαστούν σε ευθεία γραμμή, χωρίς να εξέχουν δοκοί ή οποιοδήποτε άλλο μέρος της κατασκευής και χωρίς να υπάρχουν ανώφλια ή άλλες προεξοχές. Οι εργασίες κατασκευής της κατοικίας ξεκίνησαν στις 18/05/
  5. Μέχρι και τις 08/07/09, ήτοι εντός δύο περίπου μηνών μετά που ξεκίνησαν οι εργασίες, διαπιστώθηκαν λάθη και παραλείψεις των εναγομένων 1 στην όλη κατασκευή, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από τον Έλληνα στο ημερολόγιο εργοταξίου που τηρούσε ως «αδικαιολόγητα λάθη» και ως μη ανταποκρινόμενα στα σχέδια. Στη συνάντηση που έγινε για το σκοπό αυτό στις 08/07/09 μεταξύ του ενάγοντα, του Γαβριήλ και του Έλληνα, διαπιστώθηκε ότι «δεν υπάρχει συντονισμός εκ μέρους του εργολάβου» οπόταν και έγιναν οι ανάλογες υποδείξεις από τον Έλληνα στο Γαβριήλ. Διάφορα άλλα λάθη και παραλείψεις στην κατασκευή παρατηρήθηκαν μέχρι και μετά που παραδόθηκε προσωρινά η κατοικία στον ενάγοντα τον Αύγουστο 2010 (Τεκ.20). Όσον αφορά τις μεσόθυρες της κατοικίας, καμία από αυτές δεν κατασκευάστηκε σε ύψος 2.10μ. ως προνοείτο στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Ειδικότερα, ενώ όλες οι μεσόθυρες στο ισόγειο και οι δύο εκ των τεσσάρων μεσόθυρων στον πάνω όροφο κατασκευάστηκαν μέχρι το ταβάνι, ήτοι περί τα 3μ.-3,15μ. ύψος, οι άλλες δύο μεσόθυρες των υπνοδωματίων, λόγω της τοποθέτησης κανονικής αντί αντεστραμμένης δοκού, κατασκευάστηκαν μέχρι τη δοκό, ήτοι σε ύψος περί τα 2.50μ. (βλ. Τεκ.7, μαρτυρία Γαβριήλ σελ.3, 14 και 15 πρακτικών 10/10/18 και μαρτυρία Έλληνα σελ. 12 πρακτικών 08/10/18). Αν και δεν καταγράφηκε στο ημερολόγιο εργοταξίου, όλοι δέχονται ότι περί τον Οκτώβριο - Νοέμβριο 2009, ο ενάγοντας ζήτησε συνάντηση με τον Έλληνα και το Γαβριήλ για να τους παραπονεθεί για την εσφαλμένη κατ' εκείνον τοποθέτηση της δοκού του πάνω ορόφου της κατοικίας και για το ύψος που κατασκευάστηκαν οι δύο μεσόθυρες των υπνοδωματίων, ήτοι ότι σε αντίθεση με τις άλλες δύο πόρτες του ορόφου, εκείνες οι μεσόθυρες δεν είχαν κατασκευαστεί μέχρι το ταβάνι. Η συνάντηση για το θέμα αυτό έλαβε χώρα στο γραφείο του Έλληνα περί το Δεκέμβριο 2009 και διήρκησε μία ώρα περίπου (βλ. μαρτυρία Γαβριήλ σελ.2 και 3 πρακτικών 10/10/18 όπου το παράπονο και η συνάντηση τοποθετούνται χρονικά να έγιναν μετά την έναρξη της τοιχοποιίας η οποία είναι αποδεκτό ότι σύμφωνα με το ημερολόγιο εργοταξίου άρχισε στις 22/09/09 και μαρτυρία Έλληνα σελ.13 πρακτικών 05/10/18 και σελ. 13, 27, 46 - 48 πρακτικών 08/10/18). Παρόντες στη συνάντηση ήταν οι τρεις εμπλεκόμενοι καθώς επίσης και ο πολιτικός μηχανικός Ι. Καγιάτος (ΜΕ2) ως ανεπίσημος σύμβουλος του ενάγοντα. Η θέση του ενάγοντα και του Έλληνα, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από το Γαβριήλ, είναι ότι κατά τη συνάντηση του Δεκέμβριου 2009 αναφορικά με το παράπονο του ενάγοντα για το θέμα της δοκού του ορόφου και του ύψους των μεσόθυρων των υπνοδωματίων, επιχειρήθηκαν να δοθούν διάφορες λύσεις τόσο από πλευράς Έλληνα όσο και από πλευράς Γαβριήλ ώστε να ικανοποιηθεί η επιθυμία του ενάγοντα όπως η κατοικία είναι σε ευθεία γραμμή και όλες οι πόρτες της έχουν το ίδιο ύψος. Επειδή όμως ο ενάγοντας επέμενε ότι όλες οι πόρτες έπρεπε να φτάνουν μέχρι το ταβάνι, η εισήγηση του Έλληνα όπως χαμηλώσουν οι πόρτες που είχαν κατασκευαστεί μέχρι το ταβάνι ώστε να φτάσουν το ύψος της δοκού και των μεσόθυρων των υπνοδωματίων απορρίφθηκε. Εισηγήθηκε τότε ο Γαβριήλ όπως κοπεί η δοκός του ορόφου και προστεθούν κολώνες ώστε να μπορέσουν οι δύο μεσόθυρες να φτάσουν το ταβάνι και στο ύψος των υπολοίπων και προχώρησε και ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους πόσα θα στοίχιζε η εργασία αυτή. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, το ποσό που εκτίμησε ο Γαβριήλ ότι θα κόστιζε η συγκεκριμένη εργασία και το οποίο ούτε ο τελευταίος ούτε και ο Έλληνας αμφισβήτησε, ήταν το ποσό των €
  6. Ενόψει όμως της προειδοποίησης του Έλληνα ότι το εγχείρημα που εισηγήθηκε ο Γαβριήλ θα ήταν επικίνδυνο για την οικοδομή εφόσον ο σκελετός της είχε τελειώσει, και αυτή η εισήγηση απερρίφθη. Τελικά η συνάντηση έληξε χωρίς να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για το θέμα αυτό (βλ αναφορές που γίνονται στα πρακτικά στην προηγούμενη παράγραφο). Μέχρι τις 07/12/10, ο Έλληνας είχε εκδώσει έξι διατακτικά πληρωμής προς τους εναγόμενους 1, συνολικού ύψους €113.060,70 (συμπ. ΦΠΑ), το οποίο ποσό ο ενάγοντας κατέβαλε πλήρως στους τελευταίους (Τεκ. 8 και 9). Εν τω μεταξύ, από το Φεβρουάριο 2010 άρχισαν να διαπιστώνονται ρωγμές στα παράθυρα της κουζίνας της κατοικίας καθώς επίσης και διάφορες ατέλειες στην όλη εργασία των εναγομένων 1, θέματα για τα οποία ο Έλληνας προέβη γραπτώς σε σχετικές υποδείξεις προς το Γαβριήλ όπως προχωρήσει με την επιδιόρθωση τους. Ο Έλληνας ενημέρωσε περαιτέρω το Γαβριήλ και τον ενάγοντα ότι συνεπεία των όρων που επέβαλε η Πυροσβεστική, θα έπρεπε να κατασκευαστεί ένας ειδικός ξεχωριστός χώρος για το ντεπόζιτο του πετρελαίου και ότι η εν λόγω εργασία θα ήταν επιπρόσθετη των αρχικά συμφωνηθέντων εργασιών (βλ. Τεκ.20 και 21Α). Μέχρι και τον Νοέμβριο 2010 που ο Γαβριήλ ετοίμασε και απέστειλε στον Έλληνα και τον ενάγοντα προσφορά για την κατασκευή του χώρου του ντεπόζιτου του πετρελαίου ύψους €1400 πλέον ΦΠΑ, είχαν διαπιστωθεί και άλλες ατέλειες και κακοτεχνίες στην εργασία των εναγομένων 1, με το μεγαλύτερο πρόβλημα, ως επεσήμανε ο Έλληνας, να αφορά στα τελειώματα στους χρωματισμούς εσωτερικά και εξωτερικά (Τεκ.20). Λόγω της ύπαρξης αυτών των κακοτεχνιών, ο ενάγοντας αρχικά αντέδρασε στην προσφορά του Γαβριήλ όμως μετά από επέμβαση του Έλληνα την αποδέχτηκε, οπόταν και ο πρώτος προχώρησε με την εκτέλεση της και σύμφωνα με τα σχετικά σχέδια που ετοίμασε ο Έλληνας (Τεκ. 21Α, 28 και 30). Το ποσό των €1400 πλέον ΦΠΑ που αφορούσε στην εν λόγω επιπρόσθετη εργασία ουδέποτε πληρώθηκε από τον ενάγοντα στους εναγόμενους. Ακολούθησε ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ Έλληνα και Γαβριήλ στα πλαίσια της οποίας ο Γαβριήλ ενημέρωσε τον Έλληνα ότι ο ενάγοντας είχε δεχτεί προσωρινή παραλαβή της κατοικίας την 01/08/10 και ο Έλληνας τον Γαβριήλ ότι επειδή διαπιστώνετο ότι υπήρχαν «αρκετές κακοτεχνίες στα τελειώματα των χρωματισμών (μπογιατίσματα)», στο επόμενο διατακτικό που θα εκδιδόταν, το οποίο και θα ήταν το πιστοποιητικό έμπρακτης συμπλήρωσης των εργασιών, πρόσθετα της συμβατικής αποκοπής θα γινόταν και περαιτέρω αποκοπή ίση με το 30% του ποσού της προσφοράς που αφορούσε στους χρωματισμούς, ήτοι €
  7. Το εν λόγω ποσό, ενημέρωσε ο Έλληνας, οι εναγόμενοι θα το πληρώνονταν μόνο μετά την επιδιόρθωση των χρωματισμών, η οποία θα έπρεπε να γίνει εντός 3 μηνών και νοουμένου ότι η ποιότητα «της όλης εργασίας» τους θα κρινόταν ικανοποιητική (βλ. σελ 17 πρακτικών 05/10/18 και Τεκ. 23 και 21Δ). Στη βάση των πιο πάνω και αφού υποβλήθηκε από τον Γαβριήλ όλη η εναπομείνασα απλήρωτη εκτελεσθείσα εργασία, ο Έλληνας κατέληξε ότι το ποσό που δικαιούνταν να πληρωθούν οι εναγόμενοι 1 ανέρχετο στις €18.350,55 (συμπ. ΦΠΑ) εκ των οποίων οι €7020 αφορούσαν στις «επιπλέον - ελάττων» εργασίες που είχαν γίνει. Ακολούθως ο Έλληνας εξέδωσε το διατακτικό υπ. αρ. 7 για το εν λόγω ποσό και το κοινοποίησε σε αμφότερους ενάγοντα και Γαβριήλ (Τεκ. 8 και 26). Ο ενάγοντας αντέδρασε στην έκδοση του διατακτικού αρ.7 και ακολούθησαν έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ του ιδίου, του Έλληνα και του Γαβριήλ. Σε επιστολή που έστειλε ο ενάγοντας στις 23/11/10 από τη Γερμανία προς τον Έλληνα, αφ' ενός τον υπενθύμιζε ότι σε προηγούμενη συνάντηση όλων των εμπλεκομένων είχε συμφωνηθεί όπως αποκοπεί το 50% από το πληρωτέο ποσό λόγω των κακοτεχνιών στα μπογιατίσματα και αφ' ετέρου τον ενημέρωνε για τις ακόλουθες εργασίες, μεταξύ άλλων, «που πρέπει να γίνουν»: - «
  8. ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΞΕΝΩΝ, ΝΑ ΔΙΩΡΘΩΘΗ,
  9. ΠΟΤΙΣΜΑ ΒΕΡΑΝΤΑΣ + ΔΕΚΑ ΠΟΔΙΑ, ΓΡΑΣΟ ΣΤΑ ΚΑΠΑΚΙΑ ΤΩΝ ΛΑΚΩΝ,
  10. ΚΑΠΕΛΛΑ ΣΤΗ ΠΛΑΚΑ ΕΙΣΟΔΟΥ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΣΩΣΤΑ,
  11. ΣΙΛΙΚΟΝΗ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ ΣΤΟ ΝΤΟΥΣ,
  12. ΜΙΞΕΡ ΝΤΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΖΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΥΣ (ΓΔΑΡΣΙΜΟ),
  13. ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΤΟ ΠΑΡΚΕ ΣΤΟ ΝΤΟΥΣ (ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ),
  14. ΟΙ ΠΟΡΣΕΛΑΝΕΣ ΣΤΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ (ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ),
  15. ΤΡΥΠΑ ΑΠΟΣΜΗΤΗΡΑ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ,
  16. ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑΤΑΚΙ ΚΑΤΡΟΧΑΡΤΟ ΕΧΕΙ ΤΡΥΠΑ,
  17. ΠΡΙΖΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ (ΤΡΥΠΕΣ),
  18. ΠΡΙΖΑ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ, ΘΕΛΕΙ ΣΤΕΡΕΩΜΑ,
  19. ΔΥΟ ΛΑΜΠΕΣ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ ΖΗΜΙΑ ΑΠΟ ΠΟΓΙΑΤΖΗ,
  20. ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟ 4 ΛΑΜΑΚΙΑ, ΜΙΑ ΠΡΖΑ ΓΙΑ ΞΥΡΙΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΟ ΝΤΟΥΣ,
  21. ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΠΟΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΟΓΙΑ,
  22. ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΠΟΡΤΟΠΑΡΑΘΥΡΑ, ΤΖΑΜΙΑ, ΧΕΡΟΥΛΙΑ ΚΟΥΖΙΝΑΣ, ΠΡΙΖΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΓΙΕΣ,
  23. ΚΑΓΚΕΛΑ ΜΕΣΑ ΕΞΩ ΕΧΟΥΝ ΓΔΑΡΣΙΜΑΤΑ,
  24. ΠΟΓΙΑΤΙΣΜΑ ΚΥΚΛΥΔΩΜΑΤΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ,
  25. ΝΑ ΣΠΑΤΟΥΛΑΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΓΙΑΤΙΣΤΗ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ όπως ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ» (η ορθογραφία διατηρήθηκε ως έχει στην επιστολή). Συνεπεία της αντίδρασης του ενάγοντα ορίστηκε συνάντηση μεταξύ του τελευταίου, του Γαβριήλ και του Έλληνα στις 04/01/11 στο χώρο της κατοικίας για να συζητηθούν τόσο οι κακοτεχνίες όσο και το διατακτικό υπ. αρ.7 (βλ. Τεκ.20). Παρών στην εν λόγω συνάντηση ήταν και ο ΜΕ2, από τον οποίο ο ενάγοντας είχε τότε ζητήσει να τον συνοδεύσει ως ανεπίσημος σύμβουλος του. Μετά από πολύωρη συζήτηση, στα μέσα της οποίας ο Έλληνας αποχώρησε, ενάγοντας και Γαβριήλ κατέληξαν σε συμφωνία διευθέτησης η οποία αφού καταγράφηκε χειρόγραφα και υπεγράφη από αμφότερους, στάληκε στον Έλληνα από τον Γαβριήλ (Τεκ.6 και 24). Στην εν λόγω συμφωνία επισυνάπετο η προαναφερόμενη επιστολή του ενάγοντα ημερομηνίας 23/11/10 και αναφέρονταν τα εξής: « Τελική Συμφωνία μεταξύ: xxx Γαβριήλ xxx Αντωνίου Κράτηση 2750€ βάση συμβολαίου 2,5% Κράτηση 3920€ για πογιατίσματα Θα πογιατιστεί το σπίτι σε σημείο που θα ικανοποιήσει τον ιδιοκτήτη Το διατακτικό αρ.07 μετατρέπεται ως εξής: ΠΟΣΟ ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΩΜΗ 11.848 + ΦΠΑ ΤΟ ΝΤΕΠΟΖΙΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΟΦΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΓΡΑΠΤΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ 1400€ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ (FAX 23/11/10) ΘΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΩΣ ΜΕ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ xxxx ΑΝΤΩΝΙΟΥ xxxx ΓΑΒΡΙΗΛ» Όλοι οι διάδικοι, περιλαμβανομένου και του Έλληνα (βλ. Τεκ.20 και σελ. 24 πρακτικών 5/10/18 και σελ. 31 πρακτικών 08/10/10), δέχονται ότι η εν λόγω συμφωνία ήταν δεσμευτική και ότι το συμφωνηθέν ποσό των €11.848 πλέον ΦΠΑ συνιστούσε το τελικό ποσό προς πληρωμή σε σχέση με το διατακτικό αρ.
  26. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο ενάγοντας προχώρησε την επόμενη μέρα της συμφωνίας διευθέτησης, ήτοι στις 05/01/11 και πλήρωσε στους εναγόμενους 1 το ποσό των €11.848 πλέον ΦΠΑ (Τεκ.9 και μαρτυρία Γαβριήλ σελ. 22 πρακτικών 10/10/18), όμως δεν πλήρωσε το ποσό των €1400 πλέον ΦΠΑ το οποίο αφορούσε στη κατασκευή του χώρου του ντεποζίτου του πετρελαίου την οποία οι εναγόμενοι 1 κατασκεύασαν σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Μετά τη πληρωμή των €11.848 από τον ενάγοντα, οι εναγόμενοι 1 μετέβηκαν στην κατοικία περί το Μάρτιο 2011 και την ξανά-μπογιάτισαν εξωτερικά όμως ο ενάγοντας δεν έμεινε ικανοποιημένος και έστειλε στο Γαβριήλ επιστολή στις 12/05/11 ενημερώνοντας ότι διαπιστώθηκαν περαιτέρω κακοτεχνίες όπως υγρασία στα φωτιστικά και ρωγμές στον τοίχο περίφραξης και στους τοίχους εσωτερικά και εξωτερικά ενώ εξακολουθούσαν να εκκρεμούν οι εργασίες που είχαν συμφωνηθεί στις 04/01/11 ότι θα εκτελούνταν καθώς επίσης και η επιδιόρθωση των κακοτεχνιών που είχαν εκ συμφώνου διαπιστωθεί τότε ότι υφίσταντο. Με την ίδια επιστολή ο ενάγοντας ζήτησε τη διακοπή της συνεργασίας του με τους εναγόμενους 1 και τους κάλεσε όπως συναντηθούν ώστε να επιτευχθεί ένας φιλικός διακανονισμός των εκατέρωθεν οικονομικών απαιτήσεων (Τεκ. 11 και 21Ε). Από τον Μάρτιο 2011 και εντέυθεν, οι εναγόμενοι 1 δεν ξαναμετέβηκαν στην κατοικία. Με δεύτερη επιστολή του ημερ. 21/05/11 προς τον Έλληνα, ο ενάγοντας ενημέρωσε τον τελευταίο για την επιστολή παράπονο που είχε στείλει στο Γαβριήλ στις 12/05/11 και τον «απάλλαξε» από το δικαίωμα έγκρισης πληρωμών προς τους εναγόμενους 1, διακόπτοντας ουσιαστικά και τη μεταξύ τους συνεργασία (Τεκ. 21Ε και 27). Από τις 04/01/11 που επετεύχθη η συμφωνία διευθέτησης μεταξύ ενάγοντα και Γαβριήλ, ο Έλληνας δεν επισκέφθηκε την κατοικία και ούτε γνωρίζει αν τελικά έγιναν οι συμφωνηθείσες εργασίες. Στις 09/06/11 εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης της κατοικίας (Τεκ.22) Μεταξύ 18/07/11 και Μάρτιο 2012 ο ενάγοντας και οι δικηγόροι του έστειλαν διάφορες επιστολές στους εναγόμενους αξιώνοντας ποσό €11.850 για κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες και ποσό €5000 αρχικά για τις μεσόθυρες και στη συνέχεια €
  27. Τις αξιώσεις αυτές του ενάγοντα τις απέρριψε ως αβάσιμες ο εναγόμενος 2 με επιστολή του ημερ. 05/09/11 (Τεκ. 11, 14, 15, 16 και 31). Κατά την ακρόαση ο ενάγοντας δέχτηκε ότι από την ανταπαίτηση των εναγομένων 1 οφείλει να πληρώσει στους τελευταίους μόνο το ποσό των €1400 πλέον ΦΠΑ που αφορά στην κατασκευή του χώρου του ντεποζίτου ως η συμφωνία τους. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα Υπό το φως των πιο πάνω παραδοχών και των κοινώς αποδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, τα επίδικα θέματα που προκύπτουν και για τα οποία θα προχωρήσω να παραθέσω και εξετάσω την προσκομισθείσα μαρτυρία, είναι κατά πρώτο το κατά πόσο οι εναγόμενοι, ή οποιοσδήποτε εξ' αυτών, ήταν υποχρεωμένοι να κατασκευάσουν όλες τις μεσόθυρες της κατοικίας μέχρι το ταβάνι και αν ναι, κατά πόσο ο ενάγοντας υπέστη ζημιά από την κατασκευή των δύο μεσόθυρων των υπνοδωματίων σε διαφορετικό ύψος από τις υπόλοιπες, για την οποία ζημιά ευθύνονται οι εναγόμενοι συμβατικά ή άλλως πώς και κατά δεύτερο, το κατά πόσο τα όσα επακολούθησαν της συμφωνίας διευθέτησης σε σχέση με τις εκ συμφώνου διαπιστωθείσες κακοτεχνίες και το κόστος επιδιόρθωσης τους, δικαιολογούν επιτυχία εκείνης της πτυχής της απαίτησης του ενάγοντα ή επιτυχία της άλλης πτυχής της ανταπαίτησης των εναγομένων 1 εφόσον η ανταξίωση τους για το ποσό των €1400 πλέον ΦΠΑ, έγινε αποδεκτή από τον ενάγοντα (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας

(1999)2 ΑΑΔ 490 και Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Απόλυση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως δια ανάρμοστη συμπεριφορά, Αίτηση 1/15 ημερ. 24/9/2015, σελ. 27, 28). Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο κατά την ακρόαση όσο και μέσω των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, έχοντας παρακολουθήσει παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Ως προς το θέμα των μεσόθυρων παρατηρώ τα εξής. Η εκδοχή του ενάγοντα ήταν ότι η επιθυμία και οδηγίες του σε σχέση με το θέμα αυτό ήταν από την αρχή ξεκάθαρες και διατυπώθηκαν γραπτώς στους κοινώς αποδεχτούς και συμφωνηθέντες «όρους κατασκευής» Τεκ.6, ήτοι ότι «Οι μεσόθυρες θα είναι ως το ταβάνι». Με την παράλειψη των εναγομένων να εκτελέσουν τα αντίστοιχα συμβατικά καθήκοντα τους και να κατασκευάσουν όλες τις μεσόθυρες ως το ταβάνι, ισχυρίστηκε ο ενάγοντας, προκλήθηκε αντιαισθητικότητα, η οποία επέδρασε αρνητικά στην κατοικία αφού μείωσε την αξία της. Στην αντίπερα όχθη, τόσο ο εναγόμενος 1 όσο και ο εναγόμενος 2 στη μαρτυρία τους επιβεβαίωσαν τη θέση του ενάγοντα ότι η επιθυμία του ήταν από την αρχή όπως η όλη κατοικία κατασκευαζόταν σε μια ευθεία γραμμή χωρίς προεξοχές δοκών ή άλλων μέρων της κατασκευής. Επιβεβαίωσαν επίσης τον τελευταίο ως προς τη θέση του ότι αμφότεροι δεσμεύονταν από τους «όρους κατασκευής» που υπογράφηκαν στις 14/04/09 καθώς επίσης και από τον σχετικό όρο για κατασκευή των μεσόθυρων ως το ταβάνι. Ως προς το λόγο όμως που τελικά δεν κατασκεύασαν όλες τις μεσόθυρες στο ίδιο ύψος, ο καθένας τους προέβαλε διάφορες εκδοχές που είτε δεν σύνηδαν μεταξύ τους, είτε αντέκρουαν στις δικογραφημένες θέσεις τους είτε απλά δεν ήταν πειστικές ή λογικές. Εξηγώ. Κατά πρώτο, αμφότεροι στα δικόγραφα τους και σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας τους ισχυρίστηκαν ότι η υποχρέωση τους, την οποία επίσης ισχυρίστηκαν ότι εκτέλεσαν πλήρως, ήταν να κατασκευάσουν τις μεσόθυρες αποκλειστικά σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Μάλιστα δε ο Έλληνας αποκάλεσε τα σχέδια «ιερό ευαγγέλιο» ενώ αμφότεροι Έλληνας και Γαβριήλ δικογράφησαν ότι καμία ιδιωτική συμφωνία και δη οι συμφωνηθέντες «όροι κατασκευής», δεν μπορούσε να οδηγήσει σε παρέκκλιση από τα σχέδια εφόσον κάτι τέτοιο θα ήταν παράνομο. Την ίδια στιγμή όμως, αμφότεροι δέχτηκαν ότι όχι μόνο στην πράξη καμία μεσόθυρα έγινε σύμφωνα με τα σχέδια, όπου εκεί οι μεσόθυρες ήταν όλες σχεδιασμένες σε ύψος 2.10μ. αντί των 3μ. και 2,50μ. που κατασκευάστηκαν, αλλά και ότι σε αντίθεση με την εκδοχή τους περί κατασκευής της κατοικίας σύμφωνα με τα «ιερά» σχέδια, αρκετά από τα όσα τελικά κατασκευάστηκαν ή δεν κατασκευάστηκαν, όπως π.χ. το σκέπαστρο, η πόρτα του μπάνιου και η σκυβαλαποθήκη, έγιναν στη βάση των επιθυμιών που ο ενάγοντας περιέλαβε στους συμφωνηθέντες «όρους κατασκευής» και όχι στη βάση των σχεδίων που υπογράφηκαν. Δέχτηκαν επίσης και οι δύο τους, σε αντιθεση με το δικόγραφο τους, ότι ανεξαρτήτως των αρχιτεκτονικών σχεδίων, αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να κατασκευάσουν την κατοικία σύμφωνα με τους «όρους κατασκευής», περιλαμβανομένης και της εκεί αναφερόμενης πρόνοιας για «μεσόθυρες ως το ταβάνι», έστω και αν τα όσα αναφέρονταν στους εν λόγω όρους ουσιαστικά διέφεραν και δεν περιλαμβάνονταν στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Όταν όμως τους υπεδείχθη κατά την αντεξέταση ότι η εκδοχή τους περί κατασκευής των μεσόθυρων σύμφωνα με τα σχέδια δεν σύνηδε ούτε με το πώς κατασκευάστηκαν οι μεσόθυρες στην πραγματικότητα, ούτε και με τους συμφωνηθέντες όρους που ισχυρίστηκαν ότι ήταν υποχρεωμένοι να εκτελέσουν, αμφότεροι προέβαλαν μία άλλη, εντελώς διαφορετική εκδοχή. Ισχυρίστηκαν και οι δύο ουσιαστικά ότι ο συγκεκριμένος όρος δεν ήταν σαφής εφόσον δεν είχε συγκεκριμενοποιηθεί κατά πόσο «όλες» οι μεσόθυρες θα γίνονταν ως το ταβάνι ή αν στο ταβάνι θα έφταναν μόνο όσες μεσόθυρες «μπορούσαν» να φτάσουν εκεί. Πέραν του ότι η πιο πάνω εκδοχή ούτε πείθει αλλά ούτε και στέκει στη βάσανο της λογικής ενόψει και του λεκτικού του σχετικού όρου αλλά και της παραδοχής των εναγομένων ότι γνώριζαν ότι ο ενάγοντας εξ' υπαρχής ήθελε όπως όλα στην κατοικία είναι στην ίδια ευθεία χωρίς αυξομειώσεις του ύψους και προεξοχές των δοκών, η συνεχής μεταβολή της επί του προκειμένου εκδοχής των Έλληνα και Γαβριήλ δεν σταμάτησε εκεί. Όταν τέθηκαν αντιμέτωποι με τις συνέπειες του νέου ισχυρισμού τους περί ασαφούς όρου, ήτοι ότι εφόσον δεν ήταν πλήρως κατανοητό, ως ισχυρίστηκαν, τι ακριβώς εννοούσε ο ενάγοντας με το συγκεκριμένο όρο αλλά γνώριζαν, ως ειδικοί που ήταν, ότι αν δεν γίνονταν «όλες» οι μεσόθυρες ως το ταβάνι δεν θα εκπληρώνετο η επιθυμία του τελευταίου όπως όλα στην κατοικία γίνονταν στην ίδια ευθεία, όφειλαν να ζητήσουν διευκρινήσεις προτού ξεκινήσουν τις εργασίες τους, ισχυρίστηκαν ότι ο λόγος τελικά που κατασκεύασαν τις μεσόθυρες σε διαφορετικά ύψη ήταν επειδή τους το ζήτησε ο ενάγοντας επί τόπου. Πρόβαλαν και οι δύο δηλαδή ένα νέο ισχυρισμό, ο οποίος όχι μόνο δεν περιλαμβάνεται στα δικόγραφα τους αλλά και αναιρεί κάθετα τον προηγούμενο ισχυρισμό τους περί της αυστηρής συμμόρφωσης αρχικά με τ' αρχιτεκτονικά σχέδια και στη συνέχεια με τους όρους του Τεκ.6, αφού ενόψει του νέου αυτού ισχυρισμού, ήταν πλέον άσχετο το τι προνοούσαν τα σχέδια και το τι ακριβώς σήμαινε ο σχετικός όρος του Τεκ.
  1. Σημειώνω εδώ ότι ο Έλληνας προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα με το υπό εξέταση θέμα όταν ισχυρίστηκε και το παράλογο ότι επειδή η έννοια του όρου «ταβάνι» είναι στην ουσία υποκειμενική, το ύψος της δοκού θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί και ως το ύψος του ταβανιού, και επομένως θα μπορούσε να λεχθεί ότι στην επίμαχη κατοικία στην πραγματικότητα όλες οι μεσόθυρες, περιλαμβανομένων και των δύο που έγιναν ως την δοκό, ουσιαστικά έγιναν ως το ταβάνι. Δεν νομίζω να χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω στο πώς αυτός ο νέος ισχυρισμός στερείται κάθε πειστικότητας υπό τις περιστάσεις αλλά και συνιστά σαφή ένδειξη της προσπάθειας του Έλληνα να αποφύγει να αναγνωρίσει ότι τελικά οι μεσόθυρες των υπνοδωματίων δεν κατασκευάστηκαν ως οι οδηγίες και επιθυμίες του ενάγοντα πελάτη του. Πέραν των πιο πάνω, τόσο ο Έλληνας όσο και ο Γαβριήλ επεχείρησαν να πλήξουν την επί του προκειμένου εκδοχή του ενάγοντα ισχυριζόμενοι ότι στην πραγματικότητα ο τελευταίος κανένα πρόβλημα είχε με τις μεσόθυρες των υπνοδωματίων εφόσον δεν αντέδρασε όταν κατασκευάστηκε η δοκός και θυμήθηκε να αξιώσει αποζημιώσεις για το θέμα αυτό μετά που οι σχέσεις των μερών κλονίστηκαν οριστικά. Ούτε όμως αυτή η θέση των Έλληνα και Γαβριήλ ευσταθεί. Όπως όλοι δέχονται και αποτέλεσε εύρημα μου, ο ενάγοντας ο ίδιος παραπονέθηκε για την κατασκευή της επίμαχης δοκού του ορόφου από τα αρχικά στάδια της κατασκευής, ήτοι περί τον Οκτώβριο - Νοέμβριο
  2. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι το παράπονο του ενάγοντα για το συγκεκριμένο θέμα ήταν τόσο έντονο που χρειάστηκε να διευθετηθεί συνάντηση μεταξύ όλων των εμπλεκομένων το Δεκέμβριο 2009 ώστε να βρεθεί κάποια λύση και για το σκοπό αυτό, Έλληνας και Γαβριήλ σκέφτονταν και εισηγούνταν επί μία ώρα τρόπους για να διορθωθεί η κατάσταση, φτάνοντας μάλιστα και στο σημείο να εισηγηθούν δραστικές αλλαγές όπως «χαμήλωμα» των υπόλοιπων μεσόθυρων και κόψιμο της δοκού. Όπως εύστοχα επεσήμανε και ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα κατά την αντεξέταση του Έλληνα, προς τι η ανάγκη για συζήτηση μιας ώρας με την υποβολή τέτοιων δραστικών εισηγήσεων από πλευράς εναγομένων αν δεν ήταν κοινώς αντιληπτό ότι αυτοί είχαν κάνει σοβαρό λάθος το οποίο προσπαθούσαν, ως όφειλαν, να διορθώσουν; Το ότι ο ενάγοντας δεν ξαναέφερε στο προσκήνιο το θέμα παρά μόνο όταν πλέον οι σχέσεις των μερών είχαν φτάσει σε αδιέξοδο, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να επενεργήσει σε βάρος του ως ισχυρίστηκαν οι Έλληνας και Γαβριήλ. Αυτό αφ' ενός γιατί όπως όλοι δέχονται, το παράπονο του ενάγοντα ουδέποτε διευθετήθηκε εφόσον δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί κάποια λύση στη συνάντηση του Δεκεμβρίου 2009 και αφ' ετέρου διότι όπως επίσης όλοι δέχονται και αποτέλεσε εύρημα μου, στο μεσοδιάστημα είχαν προκύψει διάφορα άλλα σοβαρά προβλήματα με την οικοδομή, τα οποία μέχρι και το Μάρτιο 2011 απασχολούσαν πλήρως την προσοχή όλων των εμπλεκομένων. Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως ξεκάθαρα μπορεί να διαφανεί από τη φωτογραφία Τεκ.7, η οποία δεν αμφισβητείται ότι ως πραγματική μαρτυρία δείχνει τις επίμαχες μεσόθυρες, η υψομετρική διαφορά που αυτές έχουν από τις μεσόθυρες που βρίσκονται δίπλα τους, είναι και έκδηλη αλλά και έντονη στα μάτια του κάθε μέσου λογικού ανθρώπου. Η προσπάθεια του Γαβριήλ να πείσει για το αντίθετο, ισχυριζόμενος ότι στην πραγματικότητα δεν είναι αντιληπτή η υψομετρική διαφορά επειδή οι χαμηλές μεσόθυρες δεν είναι στην ίδια ευθεία με τις ψηλότερες αλλά σε σχήμα γωνίας, κρίνεται, ιδιαίτερα υπό το φως του Τεκ.7, παντελώς παράλογη. Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς, η εκδοχή του ενάγοντα ότι αμφότεροι οι εναγόμενοι είχαν καθήκον και συμβατική υποχρέωση να φροντίσουν όπως όλες οι μεσόθυρες της κατοικίας, περιλαμβανομένων και των μεσόθυρων των υπνοδωματίων, θα κατασκευάζονταν ως το ταβάνι, κρίνεται αξιόπιστη και την αποδέχομαι ενώ οι περί του αντιθέτου εκδοχές των Έλληνα και Γαβριήλ, για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, απορρίπτονται. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ενάγοντα ότι λόγω της υψομετρικής διαφοράς των δύο μεσόθυρων σε σχέση με τις υπόλοιπες, έχει δημιουργηθεί μία αντιαισθητική εικόνα στην κατοικία, η οποία επιβεβαιώνεται και από την πραγματική μαρτυρία, ήτοι τη φωτογραφία Τεκ.
  3. Προχωρώ τώρα να εξετάσω τη μαρτυρία σε σχέση με το άλλο επίδικο θέμα, ήτοι αυτό των κακοτεχνιών και της συμφωνίας διευθέτησης της 04/01/
  4. Θέση του ενάγοντα ήταν ότι οι εναγόμενοι 1 δεν ανταποκρίθηκαν επαρκώς και ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις τους με βάση τη συμφωνία της 04/01/11 και αυτό ενώ τους πλήρωσε το εκεί συμφωνηθέν ποσό των €11.848 πλέον ΦΠΑ. Ο Γαβριήλ από την άλλη ισχυρίστηκε ότι αν και οι εναγόμενοι 1 ξαναμπογιάτισαν την κατοικία σε ικανοποιητικό και εύλογα αποδεκτό επίπεδο εντούτοις ο ενάγοντας, προφανώς για να αποποιηθεί της υποχρέωσης του να τους καταβάλει και τα υπόλοιπα ποσά της κράτησης, αφού ισχυρίστηκε ότι δεν ικανοποιήθηκε από την εργασία τους, δεν τους επέτρεψε να ξαναπάνε στο χώρο ώστε να τελειώσουν τις εργασίες επιδιόρθωσης. Υπενθυμίζω εδώ ότι η μαρτυρία του Έλληνα ως προς αυτή την πτυχή της υπόθεσης ήταν ουσιαστικά ασήμαντη εφόσον η αξίωση για τις κακοτεχνίες δεν στρέφεται εναντίον του και ο ίδιος καμία περαιτέρω εμπλοκή είχε στην υπόθεση μετά τις 04/01/
  5. Παρά ταύτα επισημαίνω ότι ως ο ίδιος ο Έλληνας ανέφερε, αυτός δεν ήταν σε θέση να βεβαιώσει κατά πόσο επιδιορθώθηκαν τελικά οι εκ συμφώνου διαπιστωθείσες κακοτεχνίες ώστε να μπορέσει να αποφανθεί κατά πόσο θα έπρεπε να πληρωθεί το ποσό της κράτησης στους εναγόμενους
  6. Πρόσθετα της μαρτυρίας του για το υπό κρίση θέμα, ο ενάγοντας κάλεσε ως μάρτυρα του τον Πολιτικό Μηχανικό και Αρχιτέκτονα xxx Καγιάτο (ΜΕ2), ο οποίος είναι κοινώς αποδεκτό ότι ήταν παρών και στη συνάντηση του Δεκέμβρη 2009 αλλά και στη συνάντηση στις 04/01/11 όπου έγινε η συμφωνία διευθέτησης. Ήταν η θέση του μάρτυρα, η ουσία της κυρίως εξέτασης του οποίου έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β), ότι εκτός των δύο προαναφερόμενων συναντήσεων καμία άλλη εμπλοκή είχε στην υπόθεση μέχρι και τον Ιούλιο 2011 που επικοινώνησε μαζί του ο ενάγοντας για να του ζητήσει να επισκεφθεί την κατοικία και να εκτιμήσει τις κακοτεχνίες που ισχυρίζετο ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ2 ότι αφού εφοδιάστηκε με αντίγραφο της προσφοράς των εναγομένων, τη σύμβαση της 14/04/09, τους ειδικούς όρους, τα αρχιτεκτονικά σχέδια της κατοικίας και τη συμφωνία της 04/01/11, μετέβηκε στο χώρο στις 29/07/11 και αφού επιθεώρησε οπτικά την κατοικία και έλαβε διάφορες φωτογραφίες, ετοίμασε σχετική εκτίμηση στις 30/07/11 την οποία παρέδωσε στον ενάγοντα μαζί με τις φωτογραφίες (Τεκ. 12 και 13). Σύμφωνα με την εκτίμηση του, διαπίστωσε «εκτεταμένες, εμφανείς ρωγμές» εξωτερικά, εσωτερικά και στα περιτοιχίσματα της κατοικίας, οι οποίες ρωγμές αν και επειχειρήθηκαν να διορθωθούν εντούτοις η προσπάθεια αυτή έγινε με πρόχειρο τρόπο, ζημιές από υγρασία στη ταράτσα όπου αποκολλήθηκε ο σουβάς και η μπογιά μυρίζει μούχλα, ανοιχτές τρύπες στα σημεία που συνθέτει η πρόνοια των κλιματιστικών με αποτέλεσμα να υπάρχει ο κίνδυνος εισροής υγρασίας εντός της κατοικίας, ατέλειες και σκουριές στα μεταλλικά κιγκλιδώματα, φθορά, αποκόλληση και μη ικανοποιητική τοποθέτηση των τσεκκουλατούρων εξωτερικά, μη λειτουργήσιμα παραδεξάμενα, φθορές και ζημιές στις πατούδες/πλαίσια των παραθύρων, βλάβη στα κεραμικά του μπάνιου και στη ντουσιέρα και συνακόλουθη ζημιά από εισροή υγρασίας στην πλάκα, αποκόλληση σουβά λόγω υγρασίας στη 2η πόρτα προς τη δυτική πλευρά, υγρασία στα εξωτερικά φωτιστικά, πρόχειρότητα στην εγκατάσταση των κουτιών της ηλεκτρικής, του εξαερισμού της τουαλέτας του ισογείου, της σωλήνας του ντους και στην επένδυση με πλακάκια μεταξύ των ερμαριών κουζίνας και τέλος εμφανείς και πολύ ευδιάκριτες ατέλειες στα ταβάνια. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι με βάση την 25χρονη πείρα του στον τομέα, το συνολικό κόστος των εργασιών που έπρεπε να γίνουν για επιδιόρθωση των διαπιστωθέντων ζημιών και κακοτεχνιών ανέρχετο στο ποσό των €11.856 πλέον ΦΠΑ. Στο ποσό αυτό, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, κατέληξε χρησιμοποιώντας τις τιμές που είχε χρησιμοποιήσει και ο εργολάβος του έργου στην προσφορά του και οι οποίες είχαν τύχει και της αποδοχής του ενάγοντα και του αρχιτέκτονα του έργου. Ο μάρτυρας τέλος ανέφερε ότι η αντιαισθητική εικόνα που διαπιστώνεται λόγω της αντισυμβατικής κατασκευής των δύο μεσόθυρων των υπνοδωματίων σε διαφορετικό ύψος από τις υπόλοιπες, έχει προκαλέσει επιζήμια επίδραση στην κατοικία την οποία εκτιμά να ανέρχεται σε ποσοστό 5% επί του κόστους κατασκευής της κατοικίας, δηλαδή €9.
  7. Οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα του μάρτυρα έτυχαν εκτενούς αντεξέτασης από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων ο οποίος αφ' ενός υπέβαλε στο μάρτυρα ότι διάφορες από τις διαπιστώσεις του δεν αφορούσαν σε κακοτεχνίες και αφ' ετέρου ότι επειδή δεν φωτογράφησε όλα όσα ισχυρίστηκε ότι διαπίστωσε, οι διαπιστώσεις και συμπεράσματα του είναι παντελώς αυθαίρετα. Υπέβαλε περαιτέρω στο μάρτυρα ο συνήγορος ότι ο τρόπος με τον οποίο κοστολόγησε τις κατ' ισχυρισμό αναγκαίες εργασίες επιδιόρθωσης δεν ανταποκρίνεται στον ορθό τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να ενεργεί ένας αμερόληπτος εκτιμητής αλλά αντίθετα ήταν αυθαίρετος, γενικός και αόριστος. Ο ΜΕ2 απέρριψε τις ανωτέρω υποβολές του συνηγόρου ισχυριζόμενος ότι η λήψη φωτογραφιών συνιστά καθαρά υποβοηθητικό για τον ίδιο μέτρο και εφόσον κατέγραψε με λεπτομέρεια όλα όσα διαπίστωσε, καμία ανάγκη υπήρχε να φωτογραφίσει το κάθε τι που κατέγραψε. Εκείνες όμως τις φωτογραφίες που έλαβε και οι οποίες δείχνουν σοβαρές κακοτεχνίες στην κατοικία τις παρουσίασε με την εκτίμηση του. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο κοστολόγησε τις εργασίες, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι πέραν του ότι έδειξε εμπιστοσύνη στις τιμές που ο ίδιος ο εργολάβος του έργου χρησιμοποίησε και οι οποίες ήταν ήδη αποδεχτές από όλους, ο ίδιος έκρινε ότι οι εν λόγω τιμές ήταν και λογικές σε σχέση με τις εν λόγω εργασίες. Παρακολούθησα με προσοχή τους πιο πάνω μάρτυρες έχοντας κατά νου ότι σε σχέση με το ΜΕ2, ο οποίος κλήθηκε να καταθέσει ως ειδικός, η πάγια αρχή είναι ότι ως τέτοιος εμπειρογνώμονας μάρτυρας, υπέχει υποχρέωση να δώσει στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. Σπύρου ν Παπαδόπουλου, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Βασιλείου, ECLI:CY:AD:2018:A144, Πολιτική Έφεση Αρ. 29/12, 2/4/2018, Cybarco Ltd ν. Silvias Kovascik
(2001)1 ΑΑΔ 2013, Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kouppis v. Republic
(1977)2 C.L.R. 361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308). Παρατηρώ τα εξής: Κατά πρώτο οι κακοτεχνίες που ισχυρίστηκε ο ΜΕ2 ότι διαπίστωσε από τον οπτικό έλεγχο που διενήργησε στις 29/07/11 καθώς επίσης και τα συμπεράσματα τους ως προς το ποιες επιδιορθωτικές εργασίες πρέπει να γίνουν (Τεκ.12) συνάδουν με τις κακοτεχνίες που αμφότεροι ενάγοντας και Γαβριήλ συμφώνησαν στις 04/01/11 ότι υφίσταντο στην κατοικία και τις εργασίες που επίσης συμφώνησαν ότι έπρεπε να γίνουν για να διορθωθούν (βλ. Τεκ. 10). Κατά δεύτερο, συνιστά κοινώς αποδεκτό γεγονός ότι μέχρι το Μάρτιο 2011 που διεκόπη η συνεργασία ενάγοντα και εναγομένων 1, οι τελευταίοι μόνο το εξωτερικό μπογιάτισμα της κατοικίας έκαναν και σε καμία άλλη εργασία προέβηκαν από αυτές που είχαν συμφωνήσει στις 04/01/11 ότι θα έκαναν. Κατά τρίτο, από τις υποβολές που τέθηκαν στο ΜΕ2 κατά την αντεξέταση του, προκύπτει ότι όντως ευσταθούν κάποιες από τις διαπιστώσεις του, όπως είναι για παράδειγμα η μη λειτουργικότητα των παραδεξάμενων για τα οποία η θέση των εναγομένων είναι ότι αν και όντως δεν μπορούν να ανοίξουν ως διαπίστωσε ο μάρτυρας, αυτό οφείλεται στο ότι είναι βαρετά και χρειάζεται να γρασαριστούν. Όπως όμως χαρακτηριστικά και λογικά ανέφερε ο τελευταίος, είναι ο εργολάβος που έχει την ευθύνη να παραδώσει πλήρως λειτουργικές όλες τις πτυχές ενός έργου και ο ιδιοκτήτης καμία υποχρέωση έχει να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες ο ίδιος. Το ίδιο όμως πειστική ήταν και η θέση του μάρτυρα ως προς τις προχειρότητες που διαπιστώθηκαν στις διάφορες εγκαταστάσεις που έγιναν, «εκόλλησε ένα κομμάτι πλαστικό λόγω ατέλειας, σαν τη μούγια μες το γάλα. Να πληρώσει τόσα λεφτά ο άλλος και να έρκεται ο άλλος να κολλά ένα κομμάτι πλαστικό». Κατά τέταρτο, οι φωτογραφίες που επεσύναψε ο ΜΕ2 στην εκτίμηση του και οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς εναγομένων, επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ατελειών και ρωγμών, όπως άλλωστε ήταν και το παράπονο που εξέφρασε δύο μήνες προηγουμένως ο ενάγοντας με την επιστολή του προς τον Γαβριήλ Τεκ. 11, η οποία ουδέποτε απαντήθηκε από τον τελευταίο. Κατά πέμπτο, η άμεση πληρωμή από τον ενάγοντα ολόκληρου του ποσού των €11.848 που συμφωνήθηκε στις 04//01/11 καταρρίπτει και εξαλείφει κάθε αμφιβολία ως προς τα κίνητρα που τον διακατείχαν όταν ανέφερε στον Γαβριήλ ότι δεν ήταν ικανοποιημένος από το νέο μπογιάτισμα της κατοικίας και δεν επιθυμούσε πλέον να συνεχιστεί η συνεργασία τους. Όπως άλλωστε ανέφερε και ο Γαβριήλ αλλά και ο Έλληνας, ο ενάγοντας είχε πλέον την επιλογή να μη συνεχίσει με τον ίδιο εργολάβο και να αναθέσει τις εναπομείναντες εργασίες σε άλλο εργολάβο και να αποκόψει το ανάλογο ποσό από τον πρώτο. Αυτό όμως είναι και που έκαμε ο ενάγοντας στην παρούσα περίπτωση όταν αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία του με τους εναγόμενους 1 και να εκτιμήσει τις εργασίες που πρέπει να γίνουν και το κόστος αυτών ώστε να τις αναθέσει σε άλλο εργολάβο. Τέλος, η χρήση από το ΜΕ2 των ίδιων τιμών που χρησιμοποίησαν για την προσφορά τους εναγόμενοι 1 και οι οποίες έτυχαν κοινής αποδοχής, κρίνεται και εύλογη αλλά και δίκαια για σκοπούς υπολογισμού του κόστους των εργασιών επιδιόρθωσης των κακοτεχνιών. Το ποσό στο οποίο κατέληξε ο ΜΕ2 άλλωστε είναι σχεδόν το ίδιο με αυτό που συμφωνήθηκε μεταξύ ενάγοντα και Γαβριήλ στις 04/01/11 και ενέκρινε και ο Έλληνας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο σε σχέση με το ποσό που ο ΜΕ2 εκτίμησε να αφορά στην «επιζήμια επίδραση» στην κατοικία λόγω αντιαισθητικότητας. Αυτό γιατί όταν ρωτήθηκε ο μάρτυρας γιατί επέλεξε να χρησιμοποίησει το συγκεκριμένο ποσοστό του 5% καθώς και το συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο, η μόνη εξήγηση που έδωσε ο τελευταίος ήταν απλά ότι επρόκειτο για διεθνή standard, χωρίς όμως να δίνει οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες ή να παραπέμπει σε κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο από το οποίο άντλησε καθοδήγηση για να καταλήξει στο συγκεκριμένο ποσό. Παρεμβάλλω εδώ ότι κατά τη μαρτυρία του ο ΜΕ2 ανέφερε ότι κατά τη συνάντηση του Δεκεμβρίου 2009 για το θέμα της δοκού και των μεσόθυρων, στην παρουσία του ο Γαβριήλ είχε εκτιμήσει ότι το κόστος επιδιόρθωσης του θέματος που είχε προκύψει με τη δοκό θα ανέρχετο στις €5.000, ως ήταν δηλαδή και το ποσό που ισχυρίστηκε ο ενάγοντας ότι του πρότεινε ο Γαβριήλ. Αν και υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι ο Γαβριήλ είχε εισηγηθεί το ποσό των €30.000 και όχι €5.000, εντούτοις καμία τέτοια θέση προωθήθηκε κατά τη μαρτυρία του τελευταίου, αφήνοντας έτσι αναντίλεκτο τον σχετικό ισχυρισμό και του ενάγοντα αλλά και του ΜΕ2. Ενόψει των πιο πάνω, αποδέχομαι κατ' αρχή το ΜΕ2 ως ειδικό και ενόψει και της καλής εντύπωσης που μου έκαμε ως μάρτυρας, αποδέχομαι ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του εξαιρουμένης όμως της θέσης του σε σχέση με το κόστος της «επιζήμιας επίδρασης» λόγω της διαφοράς στο ύψος των μεσόθυρων της κατοικίας. Ομοίως αποδέχομαι ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του ενάγοντα και ως προς το θέμα των κακοτεχνιών, ενώ για τους λόγους που έχω εξηγήσει, απορρίπτω και αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του Γαβριήλ. Στη βάση όλης της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας και πρόσθετα των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει ανωτέρω, βρίσκω επίσης ότι αμφότεροι οι εναγόμενοι, οι μεν εναγόμενοι 1 ως εργολάβοι, ο δε εναγόμενος 2 ως ο επιβλέπων αρχιτέκτονας, είχαν καθήκον και συμβατική υποχρέωση, να φροντίσουν όπως όλες οι μεσόθυρες της κατοικίας, περιλαμβανομένων και των μεσόθυρων των υπνοδωματίων, θα κατασκευάζονταν ως το ταβάνι και δεν το έπραξαν. Βρίσκω επίσης ότι συνεπεία της παράλειψης αυτής των εναγομένων παρατηρείται πλέον αισθητή υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο μεσόθυρων των υπνοδωματίων και των υπόλοιπων μεσόθυρων της κατοικίας και ειδικότερα αυτών που βρίσκονται στον όροφο των υπνοδωματίων, η οποία διαφορά έχει δημιουργήσει μία εμφανή αντιαισθητική εικόνα στην κατοικία η οποία δεν συνάδει ούτε με τις οδηγίες του ενάγοντα, ούτε με το σκοπό και πνεύμα των συμφωνιών της 14/04/09 και ούτε με την κοινή αντίληψη όλων των αντισυμβαλλομένων διαδίκων ως προς το σκοπό και πνεύμα των συμφωνιών ανέγερσης της κατοικίας. Βρίσκω τέλος ότι αν και οι εναγόμενοι 1 έλαβαν από τον ενάγοντα το ποσό των €11.848 πλέον ΦΠΑ για την εργασία τους από την τελευταία πληρωμή τους μέχρι και το τέλος του 2009, η όλη εργασία τους περιείχε αριθμό κακοτεχνιών, τις οποίες αν και συμφώνησαν με τον ενάγοντα και προσπάθησαν να τις επιδιορθώσουν, ουδέποτε τις επιδιόρθωσαν κατά ικανοποιητικό τρόπο με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να υφίστανται και το κόστος επιδιόρθωσης τους εκτιμάται ότι ανέρχεται στο ποσό των €11.856 πλέον ΦΠΑ. Με γνώμονα τα πιο πάνω ευρήματα μου καταλήγω στα εξής συμπεράσματα. Κατά πρώτο, αμφότεροι οι εναγόμενοι ευθύνονται από κοινού απέναντι στον ενάγοντα για την παράλειψη τους να φροντίσουν όπως η κατοικία κατασκευαστεί ως οι επιθυμίες του τελευταίου και οι συμφωνίες των μερών ημερ. 14/04/09. Η παράλειψη τους αυτή έχει προκαλέσει ζημιά στον ενάγοντα για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η οποία ζημιά θα πρέπει να αποκατασταθεί. Αν και η επί του προκειμένου εκτίμηση του ενάγοντα ως προς το ύψος της εν λόγω ζημιάς έχει, συνεπεία των όσων ανέφερα ανωτέρω, απορριφθεί, εντούτοις, όπως λέχθηκε στην A Panayides Contracting Limited ν. M & M Frangos Engineering & Contracting Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1136, «.το Δικαστήριο πρέπει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί στον υπολογισμό των αποζημιώσεων στην περίπτωση όπου δεν δίνεται επακριβής μαρτυρία για τις ζημιές. Το ότι είναι αδύνατο να υπολογισθεί με ακρίβεια η αποζημίωση, δεν πρέπει να παρεμβάλλει εμπόδιο στην απόδοση αποζημιώσεων εφόσον βεβαίως ο ενάγων αποδεικνύει το υπαρκτό του δικαιώματος του για αποζημίωση. στις περιπτώσεις όπου είναι δύσκολη ή αδύνατη η απόδειξη των αποζημιώσεων, το γεγονός δεν θα πρέπει να δικαιώνει το υπαίτιο μέρος.» Λαμβάνοντας συνεπώς υπόψη ότι για το συγκεκριμένο θέμα αποτέλεσε εύρημα μου ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν εισηγηθεί στον ενάγοντα το Δεκέμβριο 2009, στην παρουσία και του εναγόμενου 2, ότι το πρόβλημα με τη δοκό και τις μεσόθυρες θα μπορούσε να αποκατασταθεί με €5000, το οποίο ήταν και το ποσό που αρχικά απαίτησε ο ενάγοντας, κρίνω ότι υπό αυτές τις περιστάσεις, το εν λόγω ποσό συνιστά εύλογο και δίκαιο ποσό προς αποκατάσταση της συγκεκριμένης ζημιάς που προκλήθηκε στον τελευταίο. Κατά δεύτερο, σε σχέση με την αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων 1 για το ποσό των €11.856 λόγω κακοτεχνιών και ζημιών και την ανταπαίτηση των τελευταίων εναντίον του πρώτου για το ποσό των €7020 για εκτελεσθείσες εργασίες παρατηρώ τα εξής. Τόσο η επί του προκειμένου απαίτηση του ενάγοντα όσο και η ανταπαίτηση των εναγομένων 1 είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την παραδεχτή συμφωνία της 04/01/11, την οποία έχω παραθέσει αυτούσια ανωτέρω. Υπενθυμίζοντας ότι η ερμηνεία μιας συμφωνίας είναι έργο αποκλειστικά του Δικαστηρίου, παρατηρώ ότι η ρητή αναφορά που γίνεται στην εν λόγω συμφωνία ότι «Το διατακτικό αρ.07 μετατρέπεται ως εξής: ΠΟΣΟ ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΩΜΗ 11.848 + ΦΠΑ», δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι με την πληρωμή του ποσού των €11.848 πλέον ΦΠΑ, ο ενάγοντας έχει εξοφλήσει πλήρως το διατακτικό υπ. αρ.7 και τις εργασίες που εκεί αναφέρονται ότι έγιναν. Κανένα συνεπώς παράπονο δεν δικαιολογούνται να έχουν οι εναγόμενοι 1 σε σχέση με την αμοιβή τους για τις εργασίες στις οποίες αφορά το εν λόγω διατακτικό. Παραμένει το θέμα του ποσού της κράτησης, το οποίο με βάση τη συμφωνία της 04/01/11, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €6670 πλέον ΦΠΑ. Η απόφαση του ενάγοντα και των εναγομένων 1 να συμφωνήσουν μεν για την καταβολή του ποσού των €11.848 αλλά να διατηρήσουν δε στη συμφωνία της 04/01/11 πρόνοια για κράτηση ποσών ως ήταν και η μέχρι τότε πρακτική που ακολουθούσαν με τα διατακτικά του Έλληνα, υποδηλοί ότι αμφότεροι είχαν συμφωνήσει ότι αν οι εναγόμενοι 1 επιδιόρθωναν πλήρως και προς τέλεια ικανοποίηση του ενάγοντα τις κακοτεχνίες και τις ατέλειες που είχαν εκ συμφώνου διαπιστώσει, τότε θα δικαιούνταν να λάβουν από τον τελευταίο το ποσό των €6670, πέραν και επιπρόσθετα του ποσού των €11.848 το οποίο αφορούσε στις μέχρι τότε πιστοποιηθείσες εκτελεσθείσες εργασίες. Συνάγεται συνεπώς ότι στο βαθμό που κρίθηκε εκ συμφώνου ότι κάποιες εργασίες των εναγομένων 1 ή μέρη αυτών είχαν, μέχρι τις 04/01/011 αποπερατωθεί, αυτές εξοφλήθηκαν με την πληρωμή των €11.848 ενώ αν οι εναγόμενοι 1 προχωρούσαν και εκπλήρωναν και τις περαιτέρω συμβατικές τους υποχρεώσεις για τις εναπομείναντες εργασίες, οι οποίες συνίσταντο ουσιαστικά στην επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και στην ολοκλήρωση όσων εργασιών έμειναν ατελείς, ο ενάγοντας θα τους κατέβαλλε ακόμη €6670. Λαμβάνοντας επομένως υπόψη ότι «το σύνηθες μέτρο της αποζημίωσης για τη διάρρηξη συμβολαίων συναρτάται με το ποσό το οποίο θα χρειαζόταν για να τεθεί το αναίτιο μέρος στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά.(και ότι). όπως τέθηκε στην υπόθεση Αλπάν (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679, οι αποζημιώσεις στο δίκαιο των συμβάσεων έχουν σκοπό την αποκατάσταση του αθώου μέρους «... στη θέση που θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι τη ζημιά την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας.»» (βλ. Frangos ανωτέρω), ο ενάγοντας δικαιούται να λάβει από τους εναγόμενους 1 για σκοπούς αποκατάστασης της συγκεριμένης ζημιάς του, τη διαφορά μεταξύ του ποσού που εκτιμήθηκε ότι θα κοστίσει η επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και των ατελειών (€11.856) και του συνολικού ποσού της συμφωνηθείσας κράτησης (€6670), ήτοι το ποσό των €5186. Όσον αφορά την ανταπαίτηση των εναγομένων 1, στο βαθμό που αυτή αφορά στο ποσό της αρχικής κράτησης του διατακτικού υπ. αρ. 7, ήτοι το ποσό των €7020, ενόψει της παραδοχής του Γαβριήλ ότι οι εναγόμενοι 1 δεν εκτέλεσαν όλες τις εργασίες που συμφωνήθηκαν να γίνουν στις 04/01/11 και της παραδοχής ότι πληρώθηκαν πλήρως το ποσό που συμφωνήθηκε να συνιστά το τελικό ποσό του διατακτικού υπ.αρ.7, αυτή απορρίπτεται. Στο βαθμό όμως που η ανταπαίτηση αφορά στο επιπρόσθετο ποσό των €1400 πλέον ΦΠΑ, ενόψει της παραδοχής του ενάγοντα ότι όντως οφείλει να πληρώσει στους εναγόμενους 1 το εν λόγω ποσό, αυτή επιτυγχάνει. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση στην αγωγή υπέρ ενάγοντα και εναντίον εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €5000 και υπέρ ενάγοντα και εναντίον εναγομένων 1 για το ποσό των €5186 πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται επίσης απόφαση στην ανταπαίτηση των εναγομένων 1 υπέρ των τελευταίων και εναντίον του ενάγοντα για το ποσό των €1400 πλέον έξοδα στη κλίμακα του επιδικασθέν ποσού, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.