← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 522/2011, 31/7/2019

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 522/2011, 31/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A426 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 522/2011 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες και

  1. xxxxx ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ
  2. xxxxx ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ Εναγόμενοι --------------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Τ. Γρηγορίου και κα Β. Γρηγορίου Για Εναγόμενους: κ. Φ. Αποστολίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως δυνάμει συμφωνίας δανείου τακτής προθεσμίας ημερ. 12/07/1996, το ποσό των €35.453,22 ως περιορίστηκε κατά την ακρόαση. Ο μεν εναγόμενος 1 ενάγεται ως πρωτοφειλέτης του δανείου, ο δε εναγόμενος 2 ως εγγυητής του δυνάμει σύμβασης εγγύησης ημερ. 05/08/
  3. Ζητούν επίσης οι ενάγοντες και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εκποίηση της υποθήκης Υ5782/96 η οποία είχε δοθεί ως πρόσθετη εξασφάλιση του επίδικου δανείου. Από την ανταλλαχθείσα δικογραφία, στα πλαίσια της οποίας να σημειωθεί ηγέρθη και ανταπαίτηση από πλευράς των εναγομένων, αρκετά θέματα προέκυπταν να συνιστούν επίδικα. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης όμως, στα πλαίσια της οποίας έδωσαν μαρτυρία για τους ενάγοντες οι xxx Τσαγγάρης και xxx Γρηγορίου, λειτουργοί στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας, ΜΕ1 και ΜΕ2 αντίστοιχα και για τους εναγόμενους μόνο ο εναγόμενος 1 (ΜΥ1), τα πλείστα θέματα κατέστησαν είτε κοινώς αποδεκτά είτε μη αμφισβητούμενα. Συνοψίζω τα εν λόγω κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Στις 12/07/1996 ο εναγόμενος 1 αιτήθηκε από την τράπεζα δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους £16.000, αίτηση η οποία, αφού εγκρίθηκε υπό τους όρους της τράπεζας, τους οποίους ο εναγόμενος 1 αποδέχθηκε ενυπογράφως, οδήγησε στη σύναψη σχετικής συμφωνίας μεταξύ τράπεζας και εναγόμενου 1 στις 05/08/1996 (Τεκ.3 και 4). Όροι της συμφωνίας δανείου ήταν όπως το δάνειο αποπληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις £200 έκαστη, η πρώτη δόση πληρωτέα ένα μήνα μετά την εκταμίευση του. Για το σκοπό του δανείου ανοίχθηκε στις 06/09/1996 ο λογαριασμός δανείου με αρ. XXXXX2647, μετέπειτα XXXXX0578, μετέπειτα XXXXX7870, μετέπειτα XXXXX4189 άλλως XXXXX4189 επ' ονόματι του Εναγομένου
  4. Στη συνέχεια, κατόπιν εντολών και εγκρίσεων του Εναγόμενου 1, εκταμιεύθηκε μέσω τριών αναλήψεων που έκαμε ο τελευταίος, το συνολικό ποσό των £12.893,81 (€22.030,38) ποσό με το οποίο χρεώθηκε ο επίδικος λογαριασμός (Τεκ.5). Προς εξασφάλιση του δανείου ζητήθηκε από την τράπεζα η προσωπική εγγύηση του εναγόμενου 2 μέχρι ποσού £16.000 καθώς επίσης και η υποθήκευση, για ποσό £40.000 (€68.344,05), ολόκληρου του συμφέροντος που ο εναγόμενος 1 είχε σε συγκεκριμένο ακίνητο στη Λεμεσό. Και οι όροι αυτοί έγιναν αποδεκτοί από τους εναγόμενους, οπόταν στις 05/08/1996, ο εναγόμενος 2 υπέγραψε σχετική γραπτή συμφωνία εγγύησης του εναγόμενου 1 για το προαναφερόμενο ποσό και στις 06/09/1996 ο τελευταίος εκτέλεσε προς όφελος της τράπεζας την υποθήκη Υ5782/96 (Τεκ.6 και 7). Περί τις 11/12/1998 ο επίδικος λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο το οποίο δεν εξοφλείτο οπόταν η τράπεζα, με επιστολή της προς τους εναγόμενους τερμάτισε το λογαριασμό και αξίωσε το οφειλόμενο υπόλοιπο. Αν και μεταξύ 08/12/1998 και 22/09/2003 κατατέθηκαν έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου διάφορα ποσά έναντι, εντούτοις, επειδή εξακολουθούσε να παραμένει σημαντικό οφειλόμενο υπόλοιπο, στάληκαν νέες επιστολές απαίτησης προς τους εναγόμενους από την τράπεζα και τους δικηγόρους της στις 17/04/2003 και στις 16/02/2009 (Τεκ.8). Το υπόλοιπο που οι καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού έδειχναν ως οφειλόμενο στις 08/12/1998 που τερματίστηκε ο λογαριασμός ήταν £7.731,63 πλέον τόκοι (Τεκ.9). Από της έναρξης του μέχρι και μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, το επίδικο δάνειο 31/12/2000, δεν χρεώθηκε ποτέ με τόκο πέραν του 9%, το οποίο ήταν και το επιτόκιο που έθεσε η τράπεζα κατά τον τερματισμό. Επειδή όμως το δάνειο συνάφθηκε και τερματίστηκε πριν τις 31/12/2000, όταν ήταν σε ισχύ ο περί Τόκου Νόμος, αυτό συνεπάγετο ότι όχι μόνο το επιτόκιο με το οποίο μπορούσε να χρεώνεται το επίδικο δάνειο δεν μπορούσε να υπερβεί το 9% αλλά και ότι Τράπεζα δεν μπορούσε να αξιώσει από τους εναγόμενους χρεωστικούς τόκους που στο σύνολο τους υπερέβαιναν το αρχικό κεφάλαιο. Το όποιο επομένως χρεωστικό υπόλοιπο για το οποίο θα μπορούσαν να ευθύνονται οι εναγόμενοι περιλαμβανομένων των τόκων, δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει το ποσό των €35.453,
  5. Για σκοπούς της υπόθεσης συνεπώς, ετοιμάστηκαν αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού από την έναρξη του μέχρι και την 31/12/18, σύμφωνα με τις οποίες, η Τράπεζα χρέωσε το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού με επιτόκιο 8%, και περιόρισε την απαίτηση της από τους εναγόμενους στο ποσό €35.453,22 (Τεκ.10). Μέχρι τις 03/10/2001, πέραν της επίδικης οφειλής, είχαν προκύψει και άλλες προσωπικές οφειλές των εναγομένων καθώς επίσης και άλλων προσώπων του στενού οικογενειακού και επιχειρησιακού τους κύκλου (γονείς, αδέλφια και οικογενειακές εταιρείες) προς την τράπεζα, συνεπεία πιστωτικών διευκολύνσεων που τους είχαν παραχωρηθεί (Τεκ.12,
  6. Μια από αυτές τις οφειλές ήταν και αυτής της εταιρείας MOUSTAKAS SHIPPING AGENCIES LTD (εφ' εξής η Moustakas), η οποία ήταν μια εκ των οικογενειακών επιχειρήσεων των εναγομένων και της οποίας διευθυντής ήταν ο εναγόμενος 2 (Τεκ.16). Η Moustakas, εγγυητής της οποίας ήταν μεταξύ άλλων και ο εναγόμενος 1, όφειλε προς την τράπεζα περί τις ΛΚ353.199 και είχε υποβάλει στις 09/08/01 αίτηση προς την τράπεζα για παραχώρηση νέων πιστωτικών διευκολύνσεων ύψους ΛΚ.220.000, με προσφερόμενες εξασφαλίσεις τις προσωπικές εγγυήσεις των εναγομένων και ενός τρίτου προσώπου καθώς και επέκταση υφιστάμενων υποθηκών, η οποία αίτηση εκκρεμούσε (Τεκ.14). Όλες τις πιο πάνω οφειλές τους οι εμπλεκόμενοι προσπάθησαν να τις διευθετήσουν συνολικά και για το σκοπό αυτό, μετά από διάφορες συναντήσεις, κατέληξαν προφορικά σε μια κοινή συνεννόηση με την τράπεζα, η οποία συνεννόηση αποτυπώθηκε γραπτώς σε σχετική επιστολή έγκριση που η τελευταία έστειλε προς τους χρεώστες στις 03/10/01, περιλαμβανομένων και των εναγομένων (Τεκ.11): «.Θέμα: ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ: - ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ xxxx ΛΚ 545 - MOUSTAKAS SHIPPING AGENCIES LTD ΛΚ 353.199 - MOUSTAKAS TRAVEL & TOURS LTD. ΛΚ 2453 - ΜΟΥΣΤΑΚΑ xxxx ΛΚ 82.213 - ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ xxxx ΛΚ 16.489 - ΜΟΥΣΤΑΚΑ xxxx ΛΚ2.848 . πλέον τόκους από 20.8.
  7. σας πληροφορούμεν ότι η Τράπεζα έχει εγκρίνει την πιο κάτω πρόταση σας για διευθέτηση/εξόφληση των υποχρεώσεων σας προς την Τράπεζα Κύπρου Λτδ: (α) Μεταβίβαση δύο οικοπέδων στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού αρ. εγγραφής 1XXX7 και 1XXX8 για το ποσόν των ΑΚ100.000 από τον (εναγόμενο 1) στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ. Η Τράπεζα Κύπρου Λτδ., σάς παραχωρεί προθεσμία μέχρι 2.4.2002 για την πώληση τους σε τιμές μεγαλύτερες από το ποσόν της αγοράς τους εκ ΛΚ100.000 πλέον τόκους πλέον τα μεταβιβαστικά και άλλα έξοδα, τα οποία έχει πληρώσει ή και θα πληρώσει ή Τράπεζα και το επιπλέον ποσόν θα κατατεθεί έναντι των πιο πάνω υποχρεώσεων σας. (β) Χορήγηση των ακόλουθων πιστωτικών διευκολύνσεων στην Εταιρεία MOUSTAKAS SHIPPING AGENCIES LTD:
  8. Όριο Τρεχούμενου λογαριασμού ΛΚ 20.000
  9. Δάνειο Τακτής Προθεσμίας ΛΚ 95.000
  10. Δάνειο Τακτής Προθεσμίας ΛΚ105.000 με τις ακόλουθες εγγυήσεις/εξασφαλίσεις: α) προσωπικές εγγυήσεις των κ.κ. xxxx Μουστάκα, xxxx Μουστάκα και xxxx Μουστάκα, β) έναντι των υφιστάμενων Υποθηκών αρ.. (συνολικό ποσό ΛΚ232.000) ... Με τις πιο πάνω διευκολύνσεις και το ποσόν των ΛΚ 100.000 από την αγορά των δύο οικοπέδων θα ξοφληθούν πλήρως οι πιο πάνω λογαριασμοί σας, πλην του λογαριασμού αρ. 0330-22-027811 επ' ονόματι της Εταιρείας MOUSTAKAS SHIPPING AGENCIES LTD, το υπόλοιπο του οποίου θα μειωθεί στις ΛΚ100.000 καθώς και της Εγγυητικής επιστολής.. Πρόσθετα θα ξοφληθεΙ ο λογαριασμός αρ. XXXXX7803 εκ ΛΚ2.848 πλέον τόκους της xxxx Μουστάκα . Το υπόλοιπο των εν λόγω λογαριασμών θά χρησιμοποιηθεί επίσης για εξόφληση των ακόλουθων λογαριασμών. Σε περίπτωση (α) υλοποίησης των πιο πάνω προνοιών / όρων της παρούσας, (β) οι εγκριθείσες δανειοδοτήσεις στην εταιρεία MOUSTAKAS SHIPPING AGENCIES LTD., ξοφληθούν κανονικά χωρίς καθυστερήσεις βάσει του εγκριθέντος τρόπου αποπληρωμής τους, (γ) δεν πληρωθούν από την Τράπεζα για τις πιο πάνω δύο Εγγυητικές, τότε η Τράπεζα Κύπρου Λτδ θα διαγράψει ολόκληρο το εκ ΛΚ.100.000 υπόλοιπο πλέον τόκους του λογαριασμού αρ. XXXXX7811». Την ίδια μέρα, ο εναγόμενος 1 προχώρησε σε μεταβίβαση των δύο προαναφερόμενων οικοπέδων προς την Τράπεζα (Τεκ.24 και 27) και δύο εβδομάδες περίπου αργότερα, στις 16/10/01 δηλαδή, ο λογαριασμός της Moustakas πιστώθηκε από την Τράπεζα με ποσό ΛΚ.100.000 (Τεκ.15 και 18). Στις 23/10/01, ο εναγόμενος 2, ως διευθυντής της Moustakas, έστειλε επιστολή προς την Τράπεζα (Τεκ. 20), στην οποία ανέφερε τα εξής: «Αναφερόμενοι στην Επιστολή σας ημερομηνίας 3/10/01 και κατόπιν προσεκτικής μελέτης , θα θέλαμε να επισημάνομε τις πιο κάτω διαφορές: 1) Διαφωνούμε με τα υπόλοιπα των λογαριασμών μας, όπως φαίνονται στην επιστολή σας και ζητούμε όπως επανελεχθούν. 2) Όσον αφορά την παράγραφο (α) της επιστολή σας , τα οικόπεδα έχουν ήδη μεταβιβαστεί προτού παραλάβομε την επιστολή σας και ως εκ τούτου διαφωνούμε στην επιβολή τόκων και άλλων εξόδων , σε περίπτωση που πωληθούν τα οικόπεδα από εμάς. Στην αρχική συνάντηση που είχαμε στα γραφεία της Λευκωσίας με την Γεννική Διεύθυνση της Τράπεζας, και μετά απο αρκετή συζήτηση αποφασίσθηκε μετά από εισήγηση του Προέδρου και ενώπιον του Κυρίου Στασόπουλου όπως , σας μεταβιβάσωμε τα οικόπεδα αξίας Λ.Κ 100,000 και επιπλέον η Τράπεζα θα αφαιρούσε Λ.Κ 100,000 απο το υπόλοιπο το οποίο θα έμενε .Αυτή ήταν η εισήγηση του έντιμου Κυρίου Προέδρου , για να βοηθηθούμε. Η συμφωνία αυτή ,θα περνούσε απο το συμβούλιο της Τράπεζας για έγκριση. Τελικά το συμβούλιο απεδέχθη την εισήγηση του έντιμου κυρίου Προέδρου , η οποία μας επιβεβαιώθηκε τηλεφωνικώς ώστε να προχωρήσουμε στην εκτέλεση της , πράγμα το οποίο και έγινε με την μεταβίβαση των δύο οικοπέδων. 4) Ολοι οι λογαριασμοί μας πλην της xxxx Μουστάκα, θα διευθετούνται όπως η αίτηση μας για πιστωτικές διευκολύνσεις , που αναφέρονται στην (β) παράγραφο της επιστολή σας ,αριθμητικά 1,2, και 3 η οποία θα εξαρτηθεί απο την απόφαση του δικαστηρίου μέχρι 30/6/02 (για την υπόθεση που αφορά τον Ρώσσο). Οσον αφορά τον λογαριασμό της xxxx Μουστάκα ,θα θέλαμε να διευκρινισθεί ότι είναι ξεχωριστός λογαριασμός ,ο οποίος απο πληρώνετε κανονικά σε μηνιαίες δόσεις. Παρακαλούμε όπως , τακτοποιήσετε τους λογαριασμούς μας ως η αρχική συμφωνία και η αίτηση μας για χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων ημερομ. 9/8/01, την οποία υιοθετούμε ανεπιφύλακτα.» Στις 19/11/01, η Τράπεζα ενέκρινε τις πιστωτικές διευκολύνσεις που είχε αιτηθεί η Moustakas στις 09/08/01 και ετοίμασε τα σχετικά έγγραφα που έπρεπε να υπογραφούν από τους αιτητές και τους εγγυητές τους ώστε να χορηγηθούν οι εκεί αναφερόμενες διευκολύνσεις (Τεκ.19). Τα εν λόγω έγγραφα ουδέποτε υπογράφτηκαν από τους αιτητές και οι εκεί αναφερόμενες διευκολύνσεις και εγγυήσεις που θα τις εξασφάλιζαν, ουδέποτε παραχωρήθηκαν. Σύμφωνα με τα αρχεία του Κτηματολογίου, τα ακίνητα που ο εναγόμενος 1 είχε μεταβιβάσει προς την Τράπεζα, πωλήθηκαν και μεταβιβάστηκαν από την τελευταία ως ιδιοκτήτρια πλέον στις 20/12/02 και 03/05/06 για το συνολικό ποσό των ΛΚ106.850, ως δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο (Τεκ. 25 και 26). Επειδή τελικά τόσο το επίδικο χρέος όσο και οι άλλες οφειλές των προσώπων του οικογενειακού και επιχειρησιακού κύκλου Μουστάκα δεν εξοφλήθηκαν, η Τράπεζα προχώρησε με αγωγές εναντίον τους, μία εκ των οποίων είναι και η παρούσα (Τεκ. 17, 21, 22 και 23). Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Η μαρτυρία που προσφέρθηκε μέσω των μαρτύρων που κατέθεσαν περιστράφηκε ουσιαστικά γύρω από το κατά πόσο η Τράπεζα, μετά την μεταβίβαση των ακινήτων του εναγόμενου 1, όφειλε, δυνάμει της συμφωνίας διευθέτησης της 03/10/01, να εξοφλήσει κατά προτεραιότητα την επίδικη οφειλή και όχι να πιστώσει το ποσό των ΛΚ100.000 έναντι του χρέους της Moustakas. Θέση των ΜΕ1 και ΜΕ2 ήταν ότι η συμφωνία της 03/10/01 προϋπόθετε να γίνουν δύο πράγματα, ήτοι ότι θα μεταβιβάζονταν τα ακίνητα του εναγόμενου 1 προς την Τράπεζα και ότι θα ολοκληρώνονταν οι διαδικασίες χορήγησης των πιστωτικών διευκολύνσεων προς την Moustakas με την ενυπόγραφη αποδοχή των αιτητών των εκεί σχετικών όρων καθώς και με την παροχή των εκεί ζητηθέντων εξασφαλίσεων. Με αυτό τον τρόπο, ισχυρίστηκαν οι ΜΕ1 και ΜΕ2, το συμφωνηθέν αντάλλαγμα των ΛΚ100.000 για την «αγορά» των ακινήτων από τον εναγόμενο 1 μαζί με τις νέες πιστωτικές διευκολύνσεις προς την Moustakas για το ποσό των ΛΚ220.00, θα χρησιμοποιείτο για την εξόφληση του μεγαλύτερου μέρους των οφειλών της «οικογένειας» Μουστάκα, οι οποίες ξεπερνούσαν τις ΛΚ 450.000 και θα παρέμενε μόνο η οφειλή της Moustakas για το ποσό των ΛΚ100.000 η οποία και θα εξοφλείτο με τον τρόπο που αναφέρετο στην τελευταία παράγραφο της συμφωνίας της 03/010/
  11. Εφόσον όμως, ισχυρίστηκαν οι εν λόγω μάρτυρες, η οικογένεια Μουστάκα, τελικά αποφάσισε να μην προχωρήσει με την υπογραφή των εγκριθέντων πιστωτικών διευκολύνσεων προς την Moustakas και να παράσχει τις αναγκαίες εξασφαλίσεις για να μπορέσει να υλοποιηθεί και αυτό το μέρος της συμφωνίας της 03/10/01, η Τράπεζα πλέον δεν δεσμευόταν από την εν λόγω συμφωνία. Σε κάθε περίπτωση όμως, ισχυρίστηκαν οι μάρτυρες, οι Τράπεζα πίστωσε το ποσό της «αγοράς» των οικοπέδων στη ψηλότερη οφειλή της οικογένειας Μουστάκα, η οποία περιλαμβάνετο στη συμφωνία διευθέτησης και ανέμενε για την υλοποίηση του δεύτερου μέρους της συμφωνίας ώστε να πιστωθεί και εκείνο το ποσό των ΛΚ220.000 στις οφειλές και να μειωθεί έτσι το υπόλοιπο της Moustakas στις συμφωνηθείσες ΛΚ100.000 και να εξοφληθούν οι υπόλοιπες οφειλές, κάτι όμως που ουδέποτε έγινε εξ' υπαιτιότητας των εναγομένων. Στην αντίπερα όχθη ο εναγόμενος 1, ισχυριζόμενος ότι η συμφωνία διευθέτησης της 030/10/01 ήταν πάντα σε ισχύ και δεσμευτική για τα μέρη, υποστηρίζει ότι η Τράπεζα, μετά που έλαβε τα δύο ακίνητα του, είχε υποχρέωση να εξοφλήσει κατά προτεραιότητα τη δική του οφειλή, ήτοι αυτή που πηγάζει από την επίδικη συμφωνία, και στη συνέχεια να προχωρήσει να πιστώσει τους υπόλοιπους λογαριασμούς. Κατά τον εναγόμενο, η συμφωνηθείσα διευθέτηση θα υλοποιείτο σε δύο στάδιο αρχής γενομένης της μεταβίβασης των ακινήτων και εξόφλησης της οφειλής του και των άλλων λογαριασμών και κατά δεύτερο στάδιο, την λήψη των πιστωτικών διευκολύνσεων που εγκρίθηκαν στα πλαίσια της αίτησης της Moustakas και την περαιτέρω πίστωση και εξόφληση των υπόλοιπων οφειλών που αναφέρονταν στη συμφωνία. Αυτό είναι, ισχυρίστηκε ο εναγόμενος 1, που αναφέρετο και στην επιστολή που έστειλε η Moustakas στην Τράπεζα στις 23/10/
  12. Με το να μην ενεργήσει όμως ως συμφωνία της 03/10/01, η Τράπεζα, κατά τον εναγόμενο 1, παρέβηκε τα συμφωνηθέντα και από τη στιγμή που έλαβε τα δύο ακίνητα του, τόσο η επίδικη οφειλή όσο και οι άλλες οφειλές που αναφέρονταν στη συμφωνία θα πρέπει να θεωρηθούν εξοφληθείσες. Είναι στη βάση τούτου του ισχυρισμού που οι εναγόμενοι θεωρούν, κατά τον εναγόμενο 1, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την ανταπαίτηση τους και να αναγνωρίσει με σχετική δήλωση ότι οι οφειλές και υποθήκες που αναφέρονται στη συμφωνία της 03/10/01, περιλαμβανομένης και της επίδικης οφειλής και υποθήκης έχουν εξοφληθεί. Περαιτέρω, οι εναγόμενο ανταπαιτούν από την Τράπεζα το πλεόνασμα που εισπράχθηκε από την πώληση των ακινήτων του εναγόμενου 1 καθώς επίσης και διάταγμα που να απαγορεύει στην Τράπεζα από του να κοινοποιήσει τα στοιχεία τους στο σύστημα «ΑΡΤΕΜΙΣ». Κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, με αναφορά σε σχετική νομολογία, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβαλαν την επιχειρηματολογία τους, η οποία ουσιαστικά περιστρέφετο γύρω από τις θέσεις των πελατών τους, ως αυτές αναφέρονται ανωτέρω. Σημειώνω εδώ ότι ο κ. Αποστολίδης, παραπέμποντας στα αρ.59, 60 και 61 του Κεφ.149 υποστήριξε ότι στην παρούσα περίπτωση η Τράπεζα όφειλε να ακολουθήσει τις ρητές οδηγίες του εναγόμενου 1 και να καταλογίσει το ποσό των £100,000, ήτοι το αντάλλαγμα της μεταβίβασης των οικοπέδων του προς εξόφληση του δικού του χρέους και των χρεών της μητέρας, αδελφής και πατέρα του. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Πρόσθετα των ευρημάτων των οποίων έχω προβεί ανωτέρω, από την προσκομισθείσα μαρτυρία προκύπτει επίσης να συνιστά κοινό και μη αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ των μερών ότι ο εναγόμενος 1 δεν ήταν αξιωματούχος της Moustakas κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν όμως εγγυητής της σε σχέση με τις οφειλές που περιλήφθηκαν στην συμφωνία της 03/10/2001. Για τα εν λόγω γεγονότα κάμνω περαιτέρω ανάλογα ευρήματα. Όπως ανέφερα ανωτέρω, παρά το ότι εκ της δικογραφίας προέβαλλαν σωρεία θεμάτων να συνιστούν επίδικα θέματα, εντούτοις κατά την ακρόαση, ενόψει και του τρόπου που επέλεξαν οι εναγόμενοι να προωθήσουν την εκδοχή τους, αυτά περιορίστηκαν ρητά από την υπεράσπιση σε ένα μόνο θέμα, ήτοι στο κατά πόσο η Τράπεζα, μετά την μεταβίβαση των ακινήτων του εναγόμενου 1, όφειλε, δυνάμει της συμφωνίας διευθέτησης της 03/10/01, να χρησιμοποιήσει το ποσό των ΛΚ100.000 που συμφωνήθηκε να συνιστά το αντάλλαγμα για την μεταβίβαση προς εκείνη των ακινήτων του εναγόμενου 1, για να εξοφλήσει κατά προτεραιότητα την επίδικη οφειλή και όχι να το πιστώσει έναντι του χρέους της Moustakas. Η υπογραφή λοιπόν και οι όροι του επίδικου δανείου του εναγομένου 1 και της επίδικης εγγύησης του εναγομένου 2 δεν αμφισβητούνται, όπως και δεν αμφισβητείται η ορθότητα και ακρίβεια του περιεχόμενου των καταστάσεων λογαριασμού του επίδικου λογαριασμού, καταστάσεις οι οποίες να σημειωθεί κατατέθηκαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του αρ.35 του Κεφ.9, οι διάφορες χρεοπιστώσεις που εκεί καταγράφονται να έγιναν, το χρεωστικό επιτόκιο του λογαριασμού όπως αυτό περιορίστηκε κατά την ακρόαση και οι επιστολές με τις οποίες τερματίστηκε ο λογαριασμός και κλήθηκαν οι εναγόμενοι να εξοφλήσουν το υπόλοιπο τους. Στη βάση των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών γεγονότων συνεπώς, τα οποία αποτέλεσαν και ευρήματα μου πιο πάνω, και ειδικότερα της παραδοχής ότι οι εναγόμενοι μέχρι τις 03/10/2001 τουλάχιστον όφειλαν, δυνάμει της επίδικης συμφωνίας, το ποσό που ισχυρίζεται η Τράπεζα, κρίνεται άσκοπη και αχρείαστη η ενασχόληση με θέματα αξιοπιστίας των μαρτύρων που κατέθεσαν εφόσον το μόνο θέμα που έμεινε να εξεταστεί είναι το περιεχόμενο, η ερμηνεία και η δεσμευτικότητα της συμφωνίας της 03/10/2001, θέμα το οποίο όμως είναι αμιγώς νομικό αφού τα γεγονότα που το περιβάλλουν είναι κοινώς αποδεκτά και η όποια ερμηνεία των σχετικών όρων επιχειρήθηκε να δοθεί μέσω της μαρτυρίας των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΥ1 αυτή θα αγνοηθεί εφόσον μόνο το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να προβεί σε τέτοιου είδους νομική ερμηνεία (βλ. Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168). Το πλήρες κείμενο της συμφωνίας της 03/10/2001 έχει παρατεθεί αυτούσιο πιο πάνω και ως εκ τούτου δεν θα το επαναλάβω. Ως είναι νομολογημένο, η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο, με τον σκοπό της ερμηνείας να είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως διακηρύττεται στο έγγραφο, εξ' ου και η ερμηνεία πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στην εμφανή πρόθεση των μερών, όπως ο νόμος επιτρέπει. Δεν επιτρέπεται όμως η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι οι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις ειδικές εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο, εφόσον η βασική αρχή είναι ότι η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι όπως εκφράστηκε με τις λέξεις που περιέχονται στο έγγραφο (βλ. Σκυλλουριώτου ανωτέρω). Είναι επίσης νομολογημένο ότι τα έγγραφα ερμηνεύονται σύμφωνα με τους κανόνες ερμηνείας ώστε να ανευρεθεί εκείνη η σημασία που το κείμενο θα μετέδιδε στο συνετό και λογικό άνθρωπο που κατέχει όλες τις πληροφορίες που θα ήταν λογικά διαθέσιμες στα μέρη στην κατάσταση που αυτά ήταν όταν συνομολογούσαν τη σύμβαση (βλ. ΛΙΠΕΡΗ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΟΥΝΤΖΙΟΥΡΗ ν. ECCLESIASTICAL INSURANCE OFFICE PLC κ.α., ECLI:CY:AD:2019:A329, Πολιτική Έφεση Αρ. 42/2013, 19/7/2019). Προχωρώ συνεπώς να εξετάσω το πώς επηρεάστηκε, αν επηρεάστηκε, ενόψει της συμφωνίας διευθέτησης της 03/10/2001 και των κοινώς αποδεκτών γεγονότων που την περιβάλλουν, η ευθύνη των εναγομένων για αποπλήρωση του μη αμφισβητούμενου υπολοιπου της επίδικης συμφωνίας, υπενθυμίζοντας ότι η σχετική θέση της υπεράσπισης περιστράφηκε και γύρω από τις πρόνοιες των αρ. 59 - 61 Κεφ.
  1. Παρατηρώ τα εξής: Κατά πρώτον, από το σαφή λεκτικό της συμφωνίας Τεκ.11 συνάγεται ξεκάθαρα ότι η τράπεζα δέχθηκε την πρόταση της οικογένειας Μουστάκα για διευθέτηση των εκεί αναφερόμενων υποχρεώσεων στη βάση δύο χωριστών όρων, η εκπλήρωση αμφότερων των οποίων συνιστούσε προϋπόθεση για την πλήρη υλοποίηση και δεσμευτικότητα της διευθέτησης. Δεν επρόκειτο δηλαδή για διευθέτηση η οποία θα υλοποιείτο σε δύο στάδια, όπως ισχυρίστηκε ο εναγόμενος 1, αλλά για συμφωνία με δύο χωριστούς και ανεξάρτητους όρους - προϋποθέσεις (conditions precedent). Αυτό άλλωστε προκύπτει ξεκάθαρα από την ρητή αναφορά της Τράπεζας στη 2η σελίδα της συμφωνίας ότι η συμφωνηθείσα εξόφληση των οφειλών θα γινόταν «Με τις πιο πάνω διευκολύνσεις και το ποσόν των ΛΚ100.000 από την αγορά των δύο οικοπέδων». Κατά δεύτερο, για να θεωρηθεί η εν λόγω συμφωνία ως δεσμευτική για τα μέρη έπρεπε να ικανοποιηθούν και οι δύο όροι που έθεσε η Τράπεζα. Ο ένας όρος, ο οποίος εκπληρώθηκε την ίδια μέρα, ήταν η μεταβίβαση των δύο οικοπέδων προς την τράπεζα από τον εναγόμενο 1 για το συμφωνηθέν ποσό των £100.000 και θα αναμένετο μέχρι τις 02/04/2002 να εξακριβωθεί κατά πόσο οι χρεώστες θα έβρισκαν αγοραστή για μεγαλύτερο ποσό ώστε να επωφεληθούν της διαφοράς. Ο άλλος όρος ήταν όπως χορηγηθούν πιστωτικές διευκολύνσεις στην εταιρεία Moustakas συνολικού ύψους £220.000, εξασφαλιζόμενες με προσωπικές εγγυήσεις όλων των φυσικών χρεωστών και με ανάλογη επέκταση υφιστάμενων υποθηκών συνολικής αξίας £240.
  2. Οι διευκολύνσεις αυτές, όπως αναφέρετο στη συμφωνία, θα χρησιμοποιούνταν και αυτές, μαζί με τις ΛΚ100.000 για εξόφληση των υφιστάμενων οφειλών. Ο δεύτερος αυτός όμως όρος, ήτοι της χορήγησης νέων πιστωτικών διευκολύνσεων με τις εξασφαλίσεις που αναφέρονται ανωτέρω, ουδέποτε εκπληρώθηκε αφού αν και η Τράπεζα ενέκρινε την αίτηση της Moustakas ημερ. 09/08/2001 για τις εν λόγω διευκολύνσεις και ετοίμασε τα σχετικά συμφωνητικά έγγραφα και τα έγγραφα των σχετικών εξασφαλίσεων, ουδέποτε οι χρεώστες προσήλθαν να τα υπογράψουν ώστε να ενεργοποιηθούν οι διευκολύνσεις. Μάλιστα δε, η ίδια η Moustakas, μέσω του εναγόμενου 2 στην παρούσα αγωγή ως του τότε διευθυντή της, ενώ ενημερώθηκε με την επιστολή - συμφωνία της 03/10/2001 για την έγκριση της αίτησης της, διαφώνησε γραπτώς και ρητά με το ύψος των οφειλών που αναφέρονταν στη συμφωνία της 03/10/01 ότι επρόκειτο να διευθετηθούν και ισχυρίστηκε ότι κατ' εκείνη, η αντίληψη των μερών σε σχέση με τη συμφωνία διευθέτησης ήταν διαφορετική από αυτήν που αναγράφετο στην επιστολή - συμφωνία της 03/10/
  3. Κατ' επιλογή των χρεωστών επομένως δεν εκπληρώθηκε ο δεύτερος όρος - προϋπόθεση της συμφωνίας διευθέτησης με αποτέλεσμα να μην έχει επιβληθεί καμία συμβατική υποχρέωση στην Τράπεζα ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος
  4. Κατά τρίτο, η όλη εκδοχή του εναγόμενου 1 περιστρέφεται γύρω από το ότι η συμφωνία της 03/10/2001 ήταν σε πλήρη ισχύ και δεσμευτική για τα μέρη και ότι στη βάση της εν λόγω συμφωνίας, η Τράπεζα όφειλε να εξοφλήσει πρώτα κάποιες συγκεκριμένες οφειλές, περιλαμβανομένης και της δικής του οφειλής. Η πιο πάνω θέση του εναγόμενου 1 στερείται ερείσματος διότι η συμφωνία της 03/10/2001 δεν ήταν αποκλειστικά μεταξύ τράπεζας και εναγόμενου 1 αλλά ήταν με όλα τα πρόσωπα της «οικογένειας Μουστάκα», φυσικά και νομικά, εξ' ου και η συμφωνία προνοούσε για συνολική διευθέτηση όλων των οφειλών, όλων των εμπλεκομένων προσώπων και όχι αποκλειστικά της επίδικης οφειλής. Ευνόητο είναι ότι κατά την πίστωση των ποσών που θα καταβάλλονταν, αν εκπληρώνετο τελείως η συμφωνία, κάποια οφειλή θα εξοφλείτο πρώτη και στη συνέχεια οι άλλες, όμως εφόσον η κοινή αντίληψη ήταν ότι όλες οι συμφωνηθείσες οφειλές θα εξοφλούνταν με την εκπλήρωση των δύο όρων που τέθηκαν, ούτε η συμφωνία προνοούσε ή επέβαλλε να ακολουθηθεί συγκεκριμένη σειρά προτεραιότητας των οφειλών που θα εξοφλούνταν ούτε και το θέμα αυτό είχε κάποια σημασία για τους εμπλεκομένους. Αν εκπληρώνονταν οι όροι όλες οι οφειλές θα εξοφλούνταν πλην της οφειλής της Moustakas η οποία θα μειώνετο ως η συμφωνία. Για να μπορεί συνεπώς ο εναγόμενος 1 να αξιώνει οποιαδήποτε προσωπικά δικαιώματα σε σχέση με το αντάλλαγμα των ακινήτων του και την εξόφληση της προσωπικής του οφειλής, η μεταβίβαση που έκανε προς την Τράπεζα θα έπρεπε να γινόταν εκτός των πλαισίων της συμφωνίας για συνολική διευθέτηση των οφειλών της οικογένειας Μουστάκα. Δεν ήταν όμως αυτή η περίπτωση, αφού όταν ο εναγόμενος μεταβίβασε τα ακίνητα στην Τράπεζα, ως και ο ίδιος ισχυρίστηκε, ήταν για να υλοποιηθεί η συμφωνία συνολικής διευθέτησης όλων των οφειλών της οικογένειας. Αφ' ης στιγμής η συμφωνία προνοούσε για «πώληση» των ακινήτων του εναγόμενου 1 στην Τράπεζα όχι μόνο για διευθέτηση της δικής του οφειλής ώστε να τίθετο θέμα να δοθεί προτεραιότητα στη δική του οφειλή, αλλά για διευθέτηση και των άλλων οφειλών της οικογένειας Μουστάκα και ο ίδιος ο εναγόμενος 1 επικαλείται την εν λόγω συμφωνία συνολικής διευθέτησης οφειλών, δεν μπορεί να διαχωρίζει κάποιες οφειλές από κάποιες άλλες που επίσης επιχείρησε να διευθετήσει με την ίδια πράξη. Κατά τέταρτο, όταν η Τράπεζα έλαβε από τον εναγόμενο 1 τα δύο οικόπεδα στα πλαίσια της συμφωνίας της 03/10/01, δεν γνώριζε ότι στη συνέχεια οι χρεώστες ουσιαστικά θα υπαναχωρούσαν, αφού η διαφωνία των τελευταίων προβλήθηκε με την επιστολή της Moustakas στις 23/10/01, ήτοι μετά που πιστώθηκαν στο λογαριασμό της Moustakas οι ΛΚ.100.000 που συμφωνήθηκαν να συνιστούν το αντάλλαγμα των οικοπέδων του εναγόμενου
  5. Πλήρως συμβατική ήταν λοιπόν η ενέργεια της Τράπεζας να «ξεκινήσει» να πιστώνει τις οφειλές της οικογένειας Μουστάκα όταν έλαβε το αντάλλαγμα των ΛΚ100.000 και εφόσον η κοινή αντίληψη ήταν ότι με την επικείμενη υλοποίηση και του δεύτερου όρου της συμφωνίας διευθέτησης 03/10/2001 θα εξοφλούνταν όλοι οι λογαριασμοί που εκεί αναφέρονταν, καμία συμβατική ή άλλως πώς υποχρέωση είχε να δώσει προτεραιότητα είτε στην επίδικη οφειλή του εναγόμενου 1 είτε σε κάποια άλλη οφειλή. Ακόμη όμως και χωρίς την πλήρη υλοποίηση της συμφωνίας διευθέτησης, η Τράπεζα, με το που έλαβε τα ακίνητα του εναγόμενου 1, όφειλε να διαθέσει το αντάλλαγμα τους με κάποιο τρόπο προς όφελος των χρεωστών και σίγουρα δεν μπορούσε να το οικειοποιηθεί. Το πίστωσε στο οφειλόμενο υπόλοιπο της εταιρείας Moustakas που ήταν και το ψηλότερο οφειλόμενο υπόλοιπο, με την εν λόγω πίστωση να ήταν εντός της κοινής συνεννόησης όλων των εμπλεκομένων στη συμφωνία της 03/10/2001 ως προς τα χρέη για τα οποία θα διατίθετο η συμφωνηθείσα αξία των δύο οικοπέδων. Αν η οικογένεια Μουστάκα εκπλήρωνε και τον δεύτερο όρο της συμφωνίας, τόσο ο εναγόμενος 1 όσο και οι υπόλοιποι χρεώστες θα επωφελούνταν πλήρως της συμφωνηθείσας διευθέτησης. Δεν το έπραξαν όμως και παρά ταύτα δεν έχασαν το όφελος της πίστωσης των ΛΚ100.
  6. Πρόσθετα τούτου, όπως ανέφεραν οι ΜΕ1 και ΜΕ2 και δεν αμφισβητήθηκε από τον εναγόμενο 1, η πίστωση των ΛΚ100.000 στην οφειλή της Moustakas ωφέλησε και τον ίδιο προσωπικά, αφού αυτός ήταν ο εγγυητής της εν λόγω οφειλής. Από όποια σκοπιά συνεπώς και αν ήθελε ιδωθεί η ενέργεια της Τράπεζας να πιστώσει τις ΛΚ 100.000 στο λογαριασμό της Moustakas, καμία ζημιά δεν προκλήθηκε στους εδώ εναγόμενους ούτε και παραβιάστηκε οποιοδήποτε δικαίωμα τους. Επισημαίνω τέλος ότι δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς εναγομένων ότι, όπως καταγράφεται στις επίσης μη αμφισβητούμενες καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού (Τεκ.9), μετά τη συμφωνία της 03/10/2001 και της μεταβίβασης του ακινήτου του εναγόμενου 2, κατατέθηκαν διάφορα ποσά έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου του επίδικου λογαριασμού. Ποιος ο λόγος όμως να γίνουν αυτές οι καταθέσεις αν οι εναγόμενοι θεωρούσαν, ως ισχυρίστηκαν ότι ο λογαριασμός έπρεπε να είχε εξοφληθεί από τις 03/10/2001; Στη βάση όλων των πιο πάνω, η θέση της υπεράσπισης ότι δυνάμει της συμφωνίας της 03/10/2001 και της μεταβίβασης των ακινήτων του εναγόμενου 1 προς την Τράπεζα για ΛΚ100.000, οι εναγόμενοι απαλλάχθηκαν της ευθύνης τους να εξοφλήσουν την επίδικη οφειλή κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται. Αβάσιμη κρίνεται επίσης και απορρίπτεται και η θέση των εναγομένων ότι η Τράπεζα παρέβηκε τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα με την πίστωση των ΛΚ100.000 στο λογαριασμό της Moustakas και ότι με την εν λόγω πίστωση, τόσο η επίδικη οφειλή και η υποθήκη που την εξασφαλίζει όσο και οι οφειλές των συνδεδεμένων με τους εναγομένους προσώπων, έπρεπε να θεωρηθούν εξοφληθείσες. Αντιθέτως δέχομαι τη θέση της Τράπεζας ότι η επίδικη οφειλή των εναγομένων εξακολούθησε να υφίσταται μετά τη συμφωνία της 03/10/01 και την πίστωση των ΛΚ100.000 και ότι ουδέποτε εξοφλήθηκε. Επί τούτου προβαίνω σε περαιτέρω ανάλογο εύρημα. Όσον αφορά τη θέση των εναγομένων ότι δικαιούνται σε επιστροφή της διαφοράς μεταξύ των ΛΚ100.000 που δόθηκαν ως αντάλλαγμα για την μεταβίβαση των ακινήτων του εναγόμενου 1 και του ποσού που τα πώλησε η Τράπεζα στη συνέχεια, αυτή, στο βαθμό που εδράζεται επί της κατ' ισχυρισμό παράβασης της συμφωνίας της 03/10/2001 απορρίπτεται για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω. Σε κάθε περίπτωση όμως, η θέση αυτή υπόκειται σε απόρριψη και για το λόγο ότι όταν τα ακίνητα πωλήθηκαν από την Τράπεζα, αυτά ήταν ήδη ιδιοκτησία της τελευταίας και είχε παρέλθει και η συμφωνηθείσα προθεσμία εντός της οποίας οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τέτοια διαφορά. Τέλος, όσον αφορά τα παράπονα των εναγομένων για δημοσίευση των στοιχείων τους στο σύστημα ΑΡΤΕΜΙΣ, περιορίζομαι να αναφέρω απλά ότι η εν λόγω δημοσίευση συνιστά υποχρέωση της Τράπεζας εφόσον αφορά σε πρόσωπα που έχουν τραπεζικές οφειλές και αυτό στη βάση του Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.66 (Ι)/97), του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου (Ν.169(Ι)/2015)και την Οδηγία του 2015 της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου με τίτλο «Η περί του Ορισμού Λειτουργίας Συστήματος ή Μηχανισμού Ανταλλαγής, Συγκέντρωσης και Παροχής Δεδομένων», Οδηγία η οποία αφορά στην προστασία της εμπορικής πίστης, τη μείωση του πιστωτικού κινδύνου και την εξυγίανση των οικονομικών συναλλαγών. Επομένως και αυτά τα παράπονα των εναγομένων κρίνονται ανεδαφικά ενώ όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα δεδομένα τυγχάνουν επεξεργασίας στα πλαίσια του ΑΡΤΕΜΙΣ αυτό δεν είναι θέμα που αφορά στην παρούσα υπόθεση. Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω ότι η όλη εκδοχή που προώθησαν οι εναγόμενοι στα πλαίσια της υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους στερείται κάθε ερείσματος και απορρίπτεται. Αντιθέτως, ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω να συνιστούν αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα μεταξύ των μερών και λαμβανομένου υπόψη ότι πλην της συγκεκριμένης θέσης που προώθησαν ως υπεράσπιση οι εναγόμενοι, καμία άλλη αμφισβήτηση ηγέρθη περί της υποχρέωσης τους να καλύψουν το ποσό που προέκυψε να είναι οφειλόμενο στην τράπεζα συνεπεία των επίδικων διευκολύνσεων, κρίνω ότι οι ενάγοντες απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους εναντίον των εναγομένων. Για τους ίδιους λόγους, η ανταπαίτηση των εναγομένων, κρίνεται αβάσιμη στο σύνολο της και απορρίπτεται. Η αγωγή συνεπώς επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ εναγόντων και εναντίον εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για το ποσό των €35.453,22 με νόμιμο τόκο από σήμερα. Εκδίδεται επίσης διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η εκποίηση της υποθήκης Υ5782/96 με δημόσιο πλειστηριασμό και όπως το καθαρό προϊόν αυτής διατεθεί προς ικανοποίηση της παρούσας απόφασης και τυχόν πλεόνασμα να επιστραφεί στον εναγόμενο
  7. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης, ενόψει του ότι απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν, τα έξοδα της υπόθεσης επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, περιορισμένα όμως σε ένα σετ εκεί όπου είναι κοινά για απαίτηση και ανταπαίτηση (βλ. Theomaria Estates Ltd ν. Samuel Mason και Άλλων,
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). (Υπ.) .......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Μ.Κ Subject: Civil/Final Αναφορά: Οφειλή από Εγγυητική Επιστολή - Εγγυητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.