KURKEV ν. ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Αγωγής: 757/15, 15/7/2019

KURKEV ν. ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Αγωγής: 757/15, 15/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A405 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 757/15 Μεταξύ: xxxxx KURKEV Ενάγοντας -εναντίον- xxxxx ΧΡΙΣΤΟΥ Εναγόμενος ------------------------------------------- (Αίτηση ημερομηνίας 24/04/19 για τροποποίηση της Υπεράσπισης) ------------------------------------------- Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο Αιτητή: κα Χ. Καρεκλά Για Ενάγοντα Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Λ. Πέτρου ------------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει από τον κατ' ισχυρισμό εργοδότη του εναγόμενο, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές που υπέστη συνεπεία εργατικού ατυχήματος που επεσυνέβη στις 26/04/14 σε ανεγειρόμενη οικοδομή στην τοποθεσία «ΒΟΤΤΑ» στο χωριό Κυβίδες στη Λεμεσό. Είναι η δικογραφημένη θέση του ενάγοντα ότι τη συγκεκριμένη ημέρα αυτός εκτελούσε, κατόπιν οδηγιών, υποδείξεων και εντολών του εναγόμενου εργοδότη του, εργασίες στην οικοδομή όταν, «.στην απουσία σκαλωσιών.έπεσε από ύψος 7 μέτρων λόγω της αποκλειστικής αμέλειας του Εναγόμενου.». Η κατ' ισχυρισμό αμέλεια του τελευταίου, σύμφωνα με τον ενάγοντα, έγκειται ουσιαστικά στην παράλειψη του να του παρέχει ασφαλές σύστημα εργασίας καθώς και να του δώσει τέτοιες οδηγίες και να λάβει τέτοια μέτρα ώστε να αποφεύγετο το επίδικο εργατικό ατύχημα. Με την Υπεράσπιση που καταχώρησε στις 13/5/16, η οποία αποτελείται από 9 παραγράφους, ο εναγόμενος, πέραν του ότι αρνείται ότι εργοδοτούσε τον ενάγοντα κατά τον ουσιώδη χρόνο, ισχυρίζεται ότι ναι μεν ο πρώτος ενεπλάκη σε κάποιο ατύχημα τη συγκεκριμένη μέρα στη συγκεκριμένη τοποθεσία, όμως αυτό το ατύχημα, σύμφωνα με τον εναγόμενο, ουδόλως ανταποκρίνεται στους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ο εναγόμενος, ο ενάγοντας «.είχε εμπλακεί σε δυστύχημα με τρίτο όχημα, ενώ αυτός ήταν πεζός με αποτέλεσμα να τραυματιστεί . (και). επινόησε και ή κατασκεύασε το όλο θέμα με τη δήθεν πτώση του από οικοδομή με σκοπό να αξιώσει αυξημένες αποζημιώσεις για δήθεν εργατικό ατύχημα». Προχωρεί δε ο εναγόμενος στην υφιστάμενη υπεράσπιση του και προβάλλει και διάφορους άλλους ισχυρισμούς προς υποστήριξη της θέσης του περί «κατασκευασμένης» εκδοχής από πλευράς ενάγοντα και απορρίπτει στο σύνολο τους όλους τους ισχυρισμούς και αξιώσεις του τελευταίου για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές συνεπεία εργατικού ατυχήματος (βλ. παρ. 5 - 9 Υπεράσπισης). Στην Απάντηση που καταχώρησε, ο ενάγοντας απορρίπτει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του εναγόμενου, επαναλαμβάνει τις θέσεις του περί τραυματισμού του λόγω πτώσης από ύψος 6-10 μέτρων ενόσω εργαζόταν για τον εναγόμενο σε υπό ανέγερση οικοδομή και ισχυρίζεται ότι αυτός του ο τραυματισμός επιβεβαιώθηκε στις 03/05/14 από Ιατροδικαστή του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Με την ολοκλήρωση των δικογράφων, η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να δοθούν οι ανάλογες οδηγίες στη βάση της «παλαιάς» Δ.30, εφόσον είναι εκείνη η διάταξη που ισχύει στη συγκεκριμένη υπόθεση, και αφού ολοκληρώθηκαν τα σχετικά δικονομικά και διαδικαστικά διαβήματα, ορίστηκε για ακρόαση στις 28/04/17. Ακολούθως και για λόγους που φαίνονται στα πρακτικά, η ακρόαση δεν κατέστη δυνατό να ξεκινήσει κατά τις επόμενες τρεις φορές που ορίστηκε για το σκοπό αυτό. Κατά την τελευταία εμφάνιση, ήτοι στις 10/04/19, οι τότε δικηγόροι του εναγόμενου ζήτησαν άδεια να αποσυρθούν, οπόταν και αφού το αίτημα εγκρίθηκε, την εκπροσώπηση του εναγόμενου ανάλαβαν την ίδια μέρα οι νυν δικηγόροι του οι οποίοι ζήτησαν αναβολή αναφέροντας ότι εξέταζαν το ενδεχόμενο τροποποίησης της Υπεράσπισης. Δεν υπήρξε ένσταση στο αίτημα το οποίο εγκρίθηκε και επειδή η πλευρά του ενάγοντα είχε ήδη κλητεύσει μάρτυρες, δόθηκαν οδηγίες όπως αυτοί παρουσιαστούν όταν θα ορίζετο εκ νέου η υπόθεση για ακρόαση. Στις 24/04/19, μέσω των νυν δικηγόρων του, ο εναγόμενος καταχώρησε την παρούσα αίτηση στη βάση της «παλαιάς» Δ.25, εφόσον η χρονολογία και κλίμακα της υπόθεσης την εντάσσει σε εκείνη τη διάταξη, με την οποία ζητά να αντικαταστήσει ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος της υφιστάμενης υπεράσπισης του (παρ. 5 - 9). Ειδικότερα, με την υπό κρίση αίτηση ο εναγόμενος επιθυμεί να αντικαταστήσει τους υφιστάμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς του περί εμπλοκής του ενάγοντα σε ατύχημα άλλης φύσης από αυτό που ισχυρίζεται ο τελευταίος, με ισχυρισμούς ότι ουδέποτε αυτός (ο εναγόμενος) ή οι υπαλλήλοι του έδωσαν οδηγίες στον ενάγοντα να εκτελέσει οποιεσδήποτε εργασίες στην οικοδομή και ότι ο τελευταίος «.έπεσε από ικρίωμα (σκαλωσιά) και ή από σημείο της υπό ανέγερσης οικοδομής ένεκα αφηρημάδας και ή απροσεξίας .». Επιθυμεί δε ο εναγόμενος να δικογραφήσει λεπτομέρειες της γενικότερης, κατ΄ εκείνον, αμελούς συμπεριφοράς του ενάγοντα που οδήγησε στον τραυματισμό του και ειδικότερα ότι ο ενάγοντας «.ανέβηκε επί των σκαλωσιών και ή σε άλλο σημείο της οικοδομής αυτόβουλα θέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο. (ότι) επιχείρησε να πηδήξει από σκαλωσιά. (και ότι) παράνομα και άνευ της συγκατάθεσης του ενάγοντα και ή του ιδιοκτήτη της υπό ανέγερσης οικοδομής . εισήλθε εντός αυτής . ενώ γνώριζε και ή όφειλε να γνωρίζει ότι . (αυτό) ήτο επικίνδυνο...». Θέλει επίσης ο εναγόμενος να δικογραφήσει ότι δεν ευθύνεται αυτός για τις όποιες σωματικές βλάβες και ή ζημιές ισχυρίζεται ότι υπέστη ο ενάγοντας και ότι οι εν λόγω κατ' ισχυρισμό ζημιές και βλάβες, αν υφίστανται, είτε προ-υπήρχαν του επίδικου συμβάντος είτε δεν είναι τόσο σοβαρές όσο ισχυρίζεται ο ενάγοντας, ο οποίος, κατά τους προτιθέμενους ισχυρισμούς του εναγόμενου, σήμερα δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα. Την αίτηση του ο εναγόμενος την υποστηρίζει με Ε/Δ του, στην οποία ισχυρίζεται ότι η ανάγκη για την τροποποίηση προέκυψε, όταν συζήτησε την υπόθεση με τους νέους δικηγόρους του και διαπίστωσε ότι η υφιστάμενη υπεράσπιση περιέχει «ουσιώδη λάθη και ή παραλείψεις» και δεν «παρουσιάζει την πραγματική εικόνα των γεγονότων». Λόγω τούτου, ισχυρίζεται ο εναγόμενος, με το που έγινε αντιληπτό από τους νυν δικηγόρους του ότι η υφιστάμενη υπεράσπιση θα πρέπει να τροποποιηθεί, καταχωρήθηκε άμεσα η παρούσα αίτηση και χωρίς να επιδειχθεί οποιαδήποτε καθυστέρηση ή κακοπιστία. Στην αντίπερα όχθη η πλευρά του ενάγοντα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, ισχυριζόμενη ότι πέραν του ότι είναι κακόπιστη, καταχρηστική και αδικαιολόγητη με βάση την σχετική νομολογία, η υπό κρίση αίτηση συνιστά ουσιαστικά μία ανεπίτρεπτη προσπάθεια ανακατασκευής της όλης εκδοχής της Υπεράσπισης. Προβάλλεται επίσης ως λόγος ένστασης και η κατά τον ενάγοντα αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης καθώς και ο ισχυρισμός ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αδικαιολόγητα ζημιά στα δικαιώματα του τελευταίου. Τις εκατέρωθεν θέσεις τους, αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών, τις ανέπτυξαν μέσω εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων τις οποίες, όπως και και το περιεχόμενο της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα, τις διεξήλθα με προσοχή. Παρατηρώ τα εξής. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες της Δ.25, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Κυρίαρχο στοιχείο για την άσκησή της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης, (βλ. Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ. 1)