← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑ.ΥΙΑ. ΜOU. TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 998/17, 31/7/2019

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΑ.ΥΙΑ. ΜOU. TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 998/17, 31/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A434 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 998/17 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας -και-

  1. ΜΑ.ΥΙΑ. ΜOU. TRADING LIMITED
  2. **** Μουζούρη
  3. **** Δεληγιάννη
  4. **** Μουζούρη
  5. **** **** Ανδρέα Εναγομένων Κλήση Οδηγιών ημερομηνίας 25.4.18 Αίτημα Παροχής Λεπτομερειών 31 Ιουλίου 2019 Για Ενάγουσα: κ. Χ. Ηρακλέους για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 2: κ. Α. Παναγή για PHC Tsangarides LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της Κλήσης Οδηγιών την οποία εξέδωσε στις 25.4.18 η Ενάγουσα ζήτησε μεταξύ άλλων όπως διαταχθεί η Εναγόμενη 2 να παράσχει λεπτομέρειες εν σχέσει με τις §11 και 13 της Υπεράσπισης της. Η αγωγή αφορά πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες είχε χορηγήσει η Ενάγουσα στην Εναγομένη 2 και τις οποίες εγγυήθηκαν οι υπόλοιποι Εναγόμενοι ενώ η Εναγόμενη 2 συνέστησε και τέσσερις υποθήκες προς εξασφάλιση τους. Στις §11 και 13 της Υπεράσπισης της η Εναγόμενη 2 προέβαλε τα εξής: «
  6. Η Εναγόμενη 2 αρνείται κι απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 54 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι καμία επιστολή δεν έλαβε από τους Ενάγοντες και συνεπώς είναι η θέση της Εναγόμενης 2 ότι δεν υπήρξε και ή δεν δικαιούντο σε κανένα τερματισμό της αναφερόμενης συμφωνίας και ή λογαριασμού από τους Ενάγοντες. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι τερμάτισε την οποιαδήποτε εγγύηση της και το ποσό που απαιτούν οι Εναγόμενοι περιλαμβάνει χρεώσεις που δημιουργήθηκαν μετά τον τερματισμό της εγγύησης και ή το ισχυριζόμενο υπόλοιπο είναι μεγαλύτερο από το υπόλοιπο του λογαριασμού κατά το χρόνο του τερματισμού της εγγύησης από την Εναγόμενη
  7. ...................................
  8. Η Εναγόμενη 2 αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 57 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι δεν αποδέχεται και δεν αναγνωρίζει το ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες υπερχρέωναν και ή χρέωναν στον λογαριασμό της Εναγομένης 1 αδικαιολόγητα ποσά και προέβαιναν παράνομα σε ανατοκισμό των τόκων και των υπολοίπων και ή τους χρέωναν με τόκους παράνομα και αντίθετα με ότι προβλέπεται στην αναφερόμενη συμφωνία που σύναψαν μεταξύ τους οι διάδικοι.» Η Ενάγουσα ειδικότερα ζητά όπως διαταχθεί η Εναγόμενη 2 να χορηγήσει τις ακόλουθες λεπτομέρειες: «(α) Ποια είναι τα υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται η Εναγόμενη 2; (β) Ποια είναι τα ισχυριζόμενα αδικαιολόγητα και ή παράνομα και ή αντίθετα με ότι προβλέπεται στις επίδικες συμφωνίες ποσά και ή ανατοκισμοί των τόκων και ή τόκοι και ή υπερχρεώσεις που χρέωσαν οι Ενάγοντες στους επίδικους λογαριασμούς, σε ποιο ποσό συμποσούνται και ποια ποσά θεωρεί η Εναγόμενη 2 ότι οφείλονται στους Ενάγοντες;» Η Εναγόμενη 2 έφερε ένσταση στο αίτημα ισχυριζόμενη ότι δεν συντρέχει κανένας από τους καθιερωμένους λόγους για τέτοιο διάταγμα και ότι η υπεράσπιση της περιέχει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι απαραίτητα για σαφή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Νομική Πτυχή Το αίτημα βασικά στηρίζεται στη Δ.19 θ.6 η οποία αντιστοιχεί με την παλαιά αγγλική 0.19 r.
  9. Στην υποθ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1 (Α) ΑΑΔ 157 λέχθηκε πως η Δ.19 θ.6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 θ.4 η οποία προνοεί πως κάθε δικόγραφο θα περιέχει μόνο συνοπτική έκθεση των ουσιωδών γεγονότων στα οποία θα στηριχθεί ο διάδικος και όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα εν λόγω γεγονότα. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκαν επίσης τα εξής: "Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν." Πιο παλιά στην υπ. Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ 718 είχαν αναφερθεί τα ακόλουθα: "Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης (sic). Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες." Στην υπ. Σάββα v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1146 λέχθηκε πως "η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται στην διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα." Να σημειωθεί περαιτέρω πως σύμφωνα με τη Συμεών ν. Γεωργίου ως Διαχειριστή
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1137 από τη στιγμή που υπάρχουν γενικοί ισχυρισμοί σε δικόγραφο και δεν ζητηθούν λεπτομέρειες δεν μπορεί αργότερα κατά τη δίκη να τεθεί θέμα ενστάσεως ως προς την αποδοχή σχετικής μαρτυρίας. Στην παρούσα περίπτωση αποτελεί βασική θέση της Εναγομένης 2, ήδη από την §3 της Υπεράσπισης, πως οι αναφερόμενες εγγυήσεις της έχουν τερματιστεί. Μάλιστα στην §9 παραδέχεται λήψη επιστολής της Ενάγουσας ημερ. 25.1.13 και προσθέτει ότι αυτή γνωστοποιούσε στην Εναγομένη 2 τον τερματισμό όλων των προσωπικών εγγυήσεων προς όφελος της Εναγομένης
  1. Η θέση της Εναγόμενης 2 στην §11 βασικά είναι πως τα αξιούμενα ποσά περιέχουν χρεώσεις που έγιναν μετά τον τερματισμό των εγγυήσεων. Έτσι είναι αυτονόητο πως οποιαδήποτε χρέωση έχει η Ενάγουσα στις καταστάσεις της και αφορούν χρόνο μετά τον κατ' ισχυρισμόν τερματισμό των εγγυήσεων, (για τον οποίον τερματισμό δεν κρίθηκαν αναγκαίες οποιεσδήποτε λεπτομέρειες), δεν είναι αποδεκτή από την Εναγόμενη
  2. Η Ενάγουσα έχει στη διάθεση της προφανώς τις λεπτομέρειες των λογαριασμών, άρα το μόνο το οποίο χρειάζεται είναι την ημερομηνία που ισχυρίζεται η Εναγόμενη 2 ότι τερματίστηκαν οι εγγυήσεις, την οποίαν προφανώς η Ενάγουσα γνωρίζει ή δεν τη χρειάζεται. Συνεπώς δεν κρίνονται αναγκαίες οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για την παράγραφο αυτή. Όσον αφορά την §13 όμως θα συμφωνήσω ότι η Εναγόμενη 2 προβάλλει γενικούς ισχυρισμούς περί υπερχρεώσεων, χρεώσεων αδικαιολόγητων ποσών, παράνομων τόκων και ανατοκισμών τους οποίους θα πρέπει να διευκρινίσει. Είναι προφανές πως αν δεν διαταχθεί να το πράξει τότε η Ενάγουσα θα καταληφθεί εξ απίνης κατά την ακρόαση και την προσκόμιση τυχόν εξειδικευμένης μαρτυρίας από την Εναγόμενη
  3. Η Ενάγουσα έχει το δικαίωμα να γνωρίζει τι ακριβώς ισχυρίζεται με τους γενικούς αυτούς ισχυρισμούς της η Εναγόμενη
  4. Δεν θα συμφωνήσω με το τελευταίο σκέλος του αιτήματος καθότι η Εναγόμενη 2 δεν έχει προβεί σε ισχυρισμό ή παραδοχή στην §13 ότι οφείλονται κάποια ποσά, οπότε δεν μπορεί να διαταχθεί να δηλώσει κάτι τέτοιο υπό τύπο λεπτομερειών. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα διατάσσον την Εναγόμενη 2 όπως, εν σχέσει με την §13 της Υπεράσπισης της, παράσχει λεπτομέρειες και συγκεκριμένα όπως διευκρινίσει ποια είναι τα ποσά στα οποία η ίδια αναφέρεται ως υπερχρεώσεις και ή ως αδικαιολόγητες χρεώσεις και ή ως παράνομους ανατοκισμούς και ή ως παράνομους τόκους και ή ως αντίθετους με τη συμφωνία στον λογαριασμό της Εναγόμενης
  5. Οι πιο πάνω λεπτομέρειες να παρασχεθούν εντός 45 ημερών από σήμερα και σε αντίθετη περίπτωση το σχετικό τμήμα της §13, ήτοι από τη φράση «και περαιτέρω» (4η γραμμή) μέχρι το τέλος της παραγράφου θα θεωρείται αυτομάτως με τη λήξη της πιο πάνω προθεσμίας ότι έχει διαγραφεί. Ενόψει της μερικής επιτυχίας του αιτήματος επιδικάζονται προς όφελος της Ενάγουσας και εις βάρος της Εναγομένης 2 έξοδα €300 συν Φ.Π.Α. Η αγωγή παραμένει, ως είχε οριστεί, στις 10.10.19 για οδηγίες. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Παροχή Λεπτομερειών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.