ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ κ.α. ν. MEDITERRANEAN HOSPITAL OF CYPRUS (MHOC) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής:1257/2015, 23/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A413 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1257/2015 Μεταξύ:
- ΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ 2.MEDANSYL LIMITED Εναγόντων και
- MEDITERRANEAN HOSPITAL OF CYPRUS (MHOC) LIMITED
- ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ ΛΙΜΙΤΕΔ
- ΧΡΥΣΑΦΙΛΙΩΤΙΣΣΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενων Ημερομηνία: 23 Ιουλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους 1 και 3/αιτητές: Ο κ. Α. Κυπρίζογλου, ο κ. Χρ. Ονουφρίου και ο κ. Στεφάνου για Σκορδής & Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Α. Ερωτοκρίτου για A.G. Erotocritou LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με ημερ. 25.01.2019 για διαγραφή ή παραμερισμό ή απόρριψη της αγωγής) Οι εναγόμενοι 1 και 3/ αιτητές 1 και 3 (στη συνέχεια «οι αιτητές») με αίτηση τους αιτούνται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή (striking out) και/ή ο παραμερισμός και/ή η απόρριψη και/ή η παύση της παρούσας αγωγής σε ό,τι τους αφορά ως νομικά αβάσιμης και/ή καταπιεστικής και/ή επιπόλαιης (frivolous) και/ή ενοχλητικής (vexatious) και/ή σκανδαλώδους και/ή στερούμενης οποιουδήποτε νομικού ερείσματος και/ή αποτυγχάνουσας να παρουσιάσει οποιαδήποτε αίτια αγωγής και/ή δεν αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα (reasonable cause of action). Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ιδίως αλλά χωρίς περιορισμό στις Δ.19 Θ26, Δ.20 Θ2, Δ.27 Θ.3, Δ.29 Θ2, Δ.33 Θ6, Δ.39, Δ.48 Θ1-8 και 9(ο) και Δ.64, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, στα Άρθρα 29-31 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο κ. ΧΧΧ Γεωργίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του εκ των δικηγόρων των αιτητών κ. Κυπρίζογλου ο οποίος δηλώνει εκτός της εξουσιοδότησης που έχει από τους αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση ότι όσα αναφέρει σε αυτή προκύπτουν από την πληροφόρηση την οποία έλαβε μέσα από τη μελέτη του φακέλου της παρούσας υπόθεσης και σε σχέση με τα νομικά ζητήματα από πληροφόρηση που έλαβε από τους δικηγόρους των αιτητών κ. XXXXX Ονουφρίου και κ. XXXXX Κυπρίζογλου καθώς και από τους ίδιους τους διευθυντές των αιτητών για τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Δηλώνει ότι προβαίνει αυτός στην ένορκη δήλωση καθώς τα ζητήματα που προκύπτουν στην παρούσα αίτηση είναι καθαρά νομικής φύσεως και λόγω επαγγέλματος έχει καλύτερη γνώση και αντίληψη τουε. Επί της ουσίας της αίτησης δηλώνει τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω αυτολεξεί: «
- Η πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή, με το Κλητήριο Ένταλμα της και την Έκθεση Απαίτησης της δεν παρουσιάζει ούτε και αποκαλύπτει κανένα εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή και βάση αγωγής εναντίον των Εναγόμενων - Αιτήτριων 1 και
- Όπως διαφαίνεται από το δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις, ο κύριος ισχυρισμός τους και οι αιτούμενες θεραπείες που ζητούν είναι η συνέχιση της ισχύος μέχρι σήμερα και η νομιμοποίηση της συμφωνίας Ενοικίασης που γραπτώς σύναψαν αποκλειστικά και μόνο με την Εναγόμενη 2 κατά ή περί το 2004, καθώς και των προφορικών συμφωνιών Προμήθειας και Συμψηφισμού, όπως τις αποκαλούν, τις οποίες σύναψαν αποκλειστικά με την Εναγόμενη
- Οι Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και 3 δεν εμφανίζονται και δεν εμπλέκονται πουθενά στο δικόγραφο των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις σε σχέση με τις πιο πάνω αναφερόμενες συμφωνίες που σύναψαν οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις με την Εναγόμενη 2, παρά μόνο σε δύο περιπτώσεις, στην παράγραφο 7 και στην παράγραφο 30 της Έκθεσης Απαίτησης.
- Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται πως οι Εναγόμενες 1, 2 και 3 δεν αποτελούν αυτοτελείς εταιρείες, αλλά ένα ενιαίο οικονομικό οργανισμό και συνεπώς οι συμφωνίες που συνάφθηκαν με την Εναγόμενη 2 συνεχίζουν να δεσμεύουν τις Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και
- Εν αντιθέσει όμως με τον ισχυρισμό των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις, η πάγια νομικά θεσμοθετημένη αρχή στο εταιρικό δίκαιο, ακολουθούμενη από πλούσια νομολογία, περί της αυθυπαρξίας μια εταιρείας και της ξεχωριστής νομικής υπόστασης που διέπει μια εταιρεία, έρχεται να καταρρίψει τον ισχυρισμό αυτό των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις.
- Συνεπώς, τα όσα αναφέρονται στο δικόγραφο των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις αποτελούν RES INTER ALIOS ACTA και ουδεμία σχέση έχουν τα όσα διαπράχθηκαν και συμφωνήθηκαν μεταξύ της Εναγόμενης 2 και των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησης, ήτοι συμφωνία ενοικίασης, συμφωνία προμήθειας προϊόντων και συμφωνίας συμψηφισμού, με τις Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και
- Ουσιαστικά, οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις με τον πιο πάνω ισχυρισμό τους, καθώς και με την γενική εικόνα που παρουσιάζει το δικόγραφο τους, παραπλανητικά προσπαθούν να συνδέσουν τις Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και 3 με τις συμφωνίες που οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις σύναψαν αποκλειστικά και μόνο με την Εναγόμενη 2, καταστρατηγώντας έτσι, βασικές νομικές αρχές του Δικαίου των Συμβάσεων, που σχετίζονται με την αρχή της ιδιωτικότητας της σύμβασης (privity of contract).
- Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις απέτυχαν να συνδέσουν ξεκάθαρα και ουσιαστικά τις Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και 3 με την σύναψη συμφωνίας την οποία όπως φανερά αναφέρεται στο δικόγραφο τους, συνάφθηκε μεταξύ των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις και της Εναγόμενης
- Προς τον σκοπό τεκμηρίωσης των ανωτέρω, επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, αντίγραφο έρευνας Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη με την οποία διαφαίνεται η ξεχωριστή νομική οντότητα της Εναγόμενης - Αιτήτριας
- Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, αντίγραφο έρευνας Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη με την οποία διαφαίνεται η ξεχωριστή νομική οντότητα της Εναγόμενης
- Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3, αντίγραφο έρευνας Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη με την οποία διαφαίνεται η ξεχωριστή νομική οντότητα της Εναγόμενης - Αιτήτριας
- Σημειώνω επίσης, όπως διαφαίνεται και από το Τεκμήριο 3, πως ανάμεσα στους Διευθυντές και μετόχους της Εναγόμενης - Αιτήτριας 3 εταιρείας είναι και ο Ενάγοντας
- Αναφέρω ακόμη πως, διελθόντος του δικογράφου των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτησις, ουδεμία αναφορά συνάντησα στις θεραπείες που εξαιτούνται, επί τη βάσει της οποίας να εμπλέκονται άμεσα οι Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και 3, εκτός της θεραπείας «Κ», όπου επιζητείται εξόφληση ποσού που οφείλεται αποκλειστικά, όπως ισχυρίζονται σε όλο το δικόγραφο τους οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις, από την Εναγόμενη 2, η οποία αυτή και μόνο σύνηψε συμφωνίες προμήθειας, συμψηφισμού αλλά και ενοικίασης με τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις.
- Συνεπώς, αντινομικά και καταχρηστικά εμπλέκονται οι Εναγόμενες - Αιτήτριες 1 και 3 στην παρούσα αγωγή, ενώ καταχρηστικά και με αλλότρια κίνητρα επίσης, επιζητούνται θεραπείες εναντίον τους από τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτησις.
- Στην βάση των ανωτέρω, ευσεβάστως υποβάλλω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα από το Δικαστήριο σας.» Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να ενστούν. Η ένσταση τους βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δ.19 θ.26, Δ.20 θ.2, Δ.27 θ.3, Δ.29 θ.2, Δ.39, Δ.48 θ.4 και Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113), στα άρθρα 29-32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο δίκαιο της επιείκειας, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, την πρακτική και την νομολογία των Δικαστηρίων. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση: «
- Οι Αιτητές κωλύονται από του να προωθούν την Αίτηση επειδή τα θέματα που εγείρονται με την Αίτηση καλύπτονται από δεδικασμένο και δεν μπορούν να εξεταστούν εκ νέου από το Δικαστήριο, καθώς: 1.
- το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Αιτητών στα πλαίσια της αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 30/03/15 και αποφάσισε ότι αποκαλύπτεται τέτοιο αγώγιμο δικαίωμα αφού προχώρησε με την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 30/03/15∙ 1.
- οι Αιτητές, δια μέσου των δικηγόρων τους, συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση των εν λόγω ενδιάμεσων διαταγμάτων στις 06/04/
- 1.
- η μαρτυρία που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου από την έγερση της δικαστικής διαδικασίας και οι Αιτητές καταχώρησαν στο παρελθόν αίτηση για παραμερισμό της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ημερομηνίας 20/04/15, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με απόφαση ημερομηνίας 20/07/
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και/ή της νομολογίας για παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή παύση και/ή διαγραφή της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, αφού μεταξύ άλλων: 2.
- με βάση τη δικογραφία και/ή τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο εγείρεται εναντίον των Αιτητών για απάτη και/ή συνομωσία προς καταδολίευση∙ 2.
- με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο οι Ενάγοντες αξιώνουν αριθμό θεραπειών εναντίον των Αιτητών, ως αυτές παρατίθενται στις παραγράφους Α, Β, Γ, Δ, Ε, Στ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ και Μ του παρακλητικού μέρους της Έκθεσης Απαίτησης∙ 2.
- η Αιτήτρια 1 προωθεί εναντίον του Ενάγοντα 1 δικαστική διαδικασία, ήτοι την αγωγή 2598/16 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της παρούσας ήτοι στις 09/09/16 και η οποία αφορά τα ίδια γεγονότα που αφορά η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.
- Η προώθηση της υπό κρίση αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού, μεταξύ άλλων: 3.
- αποτελεί τη δεύτερη απόπειρα των Αιτητών για παραμερισμό της δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους, στη βάση μαρτυρίας που ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου από την έγερση της δικαστικής διαδικασίας∙ 3.
- καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και μόνο μετά που οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ημερομηνίας 07/06/18∙ 3.
- καταχωρήθηκε με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο». Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. ΧΧΧ Νικολαϊδης διευθυντής της ενάγουσας 2 και εξουσιοδοτημένος από αυτή όπως και από τον ενάγοντα 1 να προβεί για λογαριασμό τους στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. Υποστηρίζει επί της ουσίας τα ακόλουθα: « Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
- Έχω προσωπική γνώση των όσων αναφέρω παρούσα ένορκη δήλωση, ως επίσης προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση στη βάση πληροφοριών που έλαβα από τον Ενάγοντα 1 και συμβουλών που έχω λάβει από τους δικηγόρους των Εναγόντων και συγκεκριμένα από τον κ. XXXXX Κουάλη που χειρίζεται προσωπικά την παρούσα υπόθεση.
- Στο βαθμό που τα γεγονότα τα οποία αναφέρω εμπίπτουν στην προσωπική μου γνώση, αυτά είναι αληθή και ορθά· στο βαθμό που δεν εμπίπτουν στην προσωπική μου γνώση, αυτά είναι αληθή και ορθά εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω.
- Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω, τα τεκμήρια που επισυνάπτονται στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι πρωτότυπα έγγραφα ή πιστά αντίγραφα των πρωτότυπων εγγράφων.
- ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΑΦΟΡΑΣ
- Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 30/03/
- Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο της Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρήθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο και σημειώνω αυτή ως Τεκμήριο
- Την ίδια μέρα, ήτοι στις 30/03/2015, οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον όλων των Εναγόμενων, η οποία υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 ημερομηνίας 30/03/15 (στο εξής η «Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων» και η «Ένορκη Δήλωση ημερ. 30/03/15». Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και της Ένορκής Δήλωσης ημερ. 30/03/2015 και σημειώνω αυτές ως Τεκμήριο
- Σημειώνω ότι τα τεκμήρια της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 30/03/2015 βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν επισυνάπτονται εκ νέου στην παρούσα.
- Στις 30/03/2015, μετά από μονομερή ακρόαση της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον όλων των Εναγόμενων. Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 30/03/2015 και σημειώνω αυτό ως Τεκμήριο
- Στις 06/04/2015, οι δικηγόροι των Αιτητών συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 30/03/
- Το σχετικό πρακτικό ημερομηνίας 06/04/2015 βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου.
- Στις 20/04/2015 οι Εναγόμενοι 1-3 καταχώρησαν αίτηση για παραμερισμό και απόρριψη της αγωγής εναντίον τους (στο εξής η «Πρώτη Αίτηση Παραμερισμού της Αγωγής»). Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο της Πρώτης Αίτησης Παραμερισμού της Αγωγής, μαζί με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, και σημειώνω αυτή ως Τεκμήριο
- Στις 20/07/2016 το Δικαστήριο με απόφαση του απέρριψε την Πρώτη Αίτηση Παραμερισμού, αφού αποφάσισε ότι δεν δικαιολογείτο ο παραμερισμός της Αγωγής (στο εξής η «Απόφαση Απόρριψης της Πρώτης Αίτησης Παραμερισμού». Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο της Απόφασης Απόρριψης της Πρώτης Αίτησης Παραμερισμού και σημειώνω αυτή ως Τεκμήριο 5
- Στις 09/09/2016, η Εναγόμενη 1, καταχώρησε ξεχωριστή δικαστική διαδικασία εναντίον του Ενάγοντα 1, ήτοι την αγωγή με αριθμό 2598/16 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (στο εξής η «Αγωγή 2598/16»). Με την Αγωγή 2598/16 η Εναγόμενη 1 απαιτεί την καταβολή ενοικίων, η υποχρέωση καταβολής των οποίων αποτελεί επίδικο θέμα στην παρούσα Αγωγή. Το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της Αγωγής 2598/16 επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως Τεκμήριο
- Ενόψει του ότι η παρούσα Αγωγή και η Αγωγή 2598/16 αφορούν τα ίδια γεγονότα και τα ίδια επίδικα θέματα και συνακόλουθα, υπάρχει κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στις 07/06/2018 καταχώρησα αίτηση με την οποία εξαιτούμαι τον παραμερισμό ή αναστολή της Αγωγής 2598/
- Η εν λόγω αίτηση δεν έχει εκδικαστεί μέχρι σήμερα.
- Η αίτηση παραμερισμού ή αναστολής της Αγωγής 2598/16, μαζί με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, και η ένσταση της Εναγόμενης 1 στην εν λόγω αίτηση, μαζί με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, επισυνάπτονται στην παρούσα ως Τεκμήριο 7Α και Τεκμήριο 7Β αντίστοιχα.
- Στις 07/06/18, καταχωρήθηκε στην παρούσα Αγωγή αίτηση για απόφαση εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3 λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης στην Αγωγή. Η εν λόγω αίτηση είναι ορισμένη για απόδειξη στις 27/03/
- Στις 18/02/19 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση για παραμερισμό και απόρριψη της Αγωγής. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Γεωργίου ημερομηνίας 18/02/19 (στο εξής η «ΕΔ Γεωργίου»).
- ΛΟΓΟΙ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
(1)Οι Εναγόμενοι 1 και 3 κωλύονται από του να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση και/ή τα θέματα που εγείρονται με την υπό κρίση Αίτηση καλύπτονται από δεδικασμένο και δεν μπορούν να εξεταστούν εκ νέου από το Δικαστήριο
- Ως προκύπτει από το αιτητικό μέρος της ίδιας της Αίτησης αλλά και από την ΕΔ Γεωργίου που την υποστηρίζει, οι Εναγόμενοι 1 και 3 εξαιτούνται τον παραμερισμό και/ή την απόρριψη της παρούσας Αγωγής στη βάση του ότι η Αγωγή είναι κατ' ισχυρισμό νομικά αβάσιμη και/ή καταπιεστική και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητική και/ή δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής και/ή εύλογο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγόμενων 1 και
- Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίζεται με την ΕΔ Γεωργίου, η οποία περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο σχόλια επί των θέσεων των Εναγόντων, είναι εκθέσεις έρευνας από τα ηλεκτρονικά αρχεία του Εφόρου Εταιρειών για εκάστη από τις Εναγόμενες εταιρείες.
- Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν την παρούσα Αίτηση στη βάση του ότι η Αγωγή δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, αφού το θέμα έχει ήδη εξεταστεί και αποφασιστεί από το Δικαστήριο, ενώ, αυτή είναι η δεύτερη φορά που οι Αιτητές αιτούνται τον παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους.
- Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν αγώγιμο δικαίωμα και πιθανότητες επιτυχίας στην παρούσα Αγωγή εναντίον των Εναγόμενων και αφού αποφάσισε ότι πληρούνταν οι εν λόγω προϋποθέσεις, προχώρησε με την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 30/03/
- Σημειώνεται ότι η μαρτυρία που προσκομίζεται προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, αφού στην Ένορκη Δήλωση ημερ. 03/03/15, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη αυτής, επισυνάπτονται εκθέσεις έρευνας από τα ηλεκτρονικά αρχεία του Εφόρου Εταιρειών για εκάστη από τις Εναγόμενες εταιρείας.
- Οι Αιτητές δε, δια μέσου των δικηγόρων τους, συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση των εν λόγω ενδιάμεσων διαταγμάτων στις 06/04/
- Ως εκ των πιο πάνω και εξ όσων καλύτερα συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγόντων, οι Αιτητές κωλύονται από του να καλούν το Δικαστήριο να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους με την παρούσα Αγωγή και το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει το θέμα εκ νέου, αφού αυτό καλύπτεται από δεδικασμένο. Σε αντίθετη περίπτωση, εξ όσων καλύτερα συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγόντων, το παρόν Δικαστήριο θα αποτελέσει εφετείο του εαυτού του.
- Το θέμα καλύπτεται από δεδικασμένο για τον επιπρόσθετο λόγο ότι αυτή είναι η δεύτερη απόπειρα των Αιτητών για παραμερισμό της Αγωγής. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, μετά την καταχώρηση της Πρώτης Αίτησης Παραμερισμού της Αγωγής, οι Αιτητές δεν μπορούν να καταχωρούν νέα αίτηση παραμερισμού της Αγωγής, βασιζόμενοι σε γεγονότα και θέματα που ήταν στην γνώση τους κατά την έγερση της της Πρώτης Αίτηση Παραμερισμού της Αγωγής.
- Ως εκ των πιο πάνω, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία των ισχυρισμών των Αιτητών.
(2)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και/ή της νομολογίας για παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή παύση και/ή για διαγραφή της Αγωγής
- Επιπρόσθετα των όσων αναφέρω πιο πάνω και σε κάθε περίπτωση, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.
- Εξ όσων καλύτερα με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, με βάση την δικογραφία και δη την Έκθεση Απαίτησης αλλά και τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρι σήμερα, με την Αγωγή προκύπτει ξεκάθαρο και πολύ σοβαρό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3, για απάτη και/ή συνομωσία προς καταδολίευση.
- Με την Αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν αριθμό θεραπειών εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3, ως αυτές παρατίθενται στις παραγράφους Α, Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ και Μ του παρακλητικού μέρους της Έκθεσης Απαίτησης (τεκμήριο 1).
- Επίσης επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι η ίδια η Εναγόμενη 1 προωθεί εναντίον του Ενάγοντα 1 την Αγωγή 2598/16, η οποία καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της παρούσας, ήτοι στις 09/09/16, και η οποία αφορά τα ίδια γεγονότα που αφορά η παρούσα Αγωγή (βλ. τεκμήριο 6). Ως εκ τούτου, με σκοπό την αποφυγή εκδίκασης του θέματος δύο φορές και του κινδύνου έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων από το ίδιο Δικαστήριο, έχω καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού της Αγωγής 2598/16 στην οποία η Εναγόμενη 1 ενίσταται (βλ. τεκμήρια 7Α και 7Β). Από μια απλή ανάγνωση των τεκμηρίων 6, 7Α και 7Β, προκύπτει ότι η Αγωγή 2598/16 πραγματεύεται τα ίδια θέματα με την υπό κρίση Αγωγή.
- Είναι πραγματικά οξύμωρο η Εναγόμενη 1 από τη μια να εγείρει την Αγωγή 2598/16 σε σχέση με την επίδικη ενοικίαση και από την άλλη να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν θέματα προς εκδίκαση μεταξύ των ίδιων προσώπων αναφορικά με τα ίδια γεγονότα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. 3.Η προώθηση της υπό κρίση Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας
- Επιπρόσθετα των πιο πάνω, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού η προώθηση της απολήγει σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Συγκεκριμένα, η παρούσα Αίτηση αποτελεί τη δεύτερη απόπειρα των Εναγόμενων 1 και 3 για παραμερισμό της δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους, στη βάση μαρτυρίας που ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου από την έγερση της δικαστικής διαδικασίας.
- Πέραν τούτου, η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και μόνο μετά που οι Ενάγοντες καταχώρησαν την αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης ημερομηνίας 07/06/18 έναντι τους.
- Ως εκ των άνω, εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, πιστεύω και συμβουλεύομαι, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ευσεβάστως υποβάλλω ότι η παρούσα Αίτηση είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί». ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις και στα επισυναπτόμενα σε αυτές τεκμήρια. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σύμφωνα με το αιτητικό «Α» της αίτησης και όπως προκύπτει από την ΕΔ Γεωργίου, οι αιτητές αιτούνται τον παραμερισμό της αγωγής στη βάση του ότι αυτή είναι νομικά αβάσιμη και/ή καταπιεστική και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητική και/ή σκανδαλώδης και/ή στερούμενη οποιουδήποτε νομικού ερείσματος και/ή αποτυγχάνουσα να παρουσιάσει οποιαδήποτε αίτια αγωγής και/ή εύλογο αγώγιμο δικαίωμα έναντι των αιτητών. Ξεκινώ την ανάλυση των λόγων ένστασης με την εξέταση του λόγου ένστασης περί της ύπαρξης δεδικασμένου. Οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι οι αιτητές κωλύονται λόγω δεδικασμένου (estoppel per rem judicatam) να προωθούν την αίτηση εφόσον τα θέματα που εγείρονται με την αίτηση τους έχουν ήδη αποφασιστεί στα πλαίσια προηγούμενων ενδιάμεσων διαδικασιών και ως εκ τούτου δεν μπορούν να εξεταστούν εκ νέου από το Δικαστήριο. Παραπέμπουν το Δικαστήριο σε προηγούμενη απόφαση του ότι με την αγωγή αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως βάση αγωγής που έχει πιθανότητες επιτυχίας και στη βάση τούτου προχώρησε με την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον των αιτητών τα οποία μάλιστα έχουν καταστεί απόλυτα με τη συγκατάθεση των αιτητών. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει ήδη εκδώσει απόφαση με την οποία απέρριπτε αίτημα των αιτητών για παραμερισμό της διαδικασίας εναντίον τους. Είναι δε γεγονός ότι με βάση τη δικογραφία και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτουν ξεκάθαρα αγώγιμα δικαιώματα εναντίον των εδώ αιτητών, περιλαμβανομένων των αστικών αδικημάτων της απάτης και της συνομωσίας για τα οποία παρατίθενται εκτενείς λεπτομέρειες (βλ. παρ. 30 (i) - (xi) Έκθεσης Απαίτησης), ως επίσης και αγώγιμα δικαιώματα που αφορούν την αθέτηση σύμβασης κατόπιν της διαδοχής της εναγομένης 2 από την αιτήτρια
- Θα έλεγα δε ότι σε κάθε περίπτωση, η προώθηση της αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, αφού αποτελεί τη δεύτερη απόπειρα παραμερισμού της διαδικασίας εναντίον των αιτητών και θα έλεγα ότι δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση ότι αυτή καταχωρήθηκε με αλλότρια κίνητρα, ήτοι με σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής όπως είναι και η εισήγηση των καθ' ων η αίτηση με την οποία συμφωνώ. Συγκεκριμένα εξηγώ ότι, Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε για την πλήρωση των προϋποθέσεων για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, περιλαμβανομένων της ύπαρξης καλού αγώγιμου δικαιώματος και πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, παρά το ότι οι ίδιοι οι αιτητές δεν έφεραν τότε ένσταση στην οριστικοποίηση των εν λόγω ενδιάμεσων διαταγμάτων και παρά το ότι το Δικαστήριο απέρριψε προηγουμένως αίτημα των αιτητών για παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους, οι αιτητές καταχωρώντας την παρούσα φαίνεται ότι επιμένουν να εγείρουν για άλλη μια φορά το ίδιο ζήτημα, ήτοι την απουσία όπως ισχυρίζονται αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους. Παραθέτω το δικονομικό ιστορικό της διαδικασίας, όπως εμφαίνεται στον φάκελο της αγωγής κάτι που θα βοηθήσει στην περαιτέρω ανάλυση και κατανόηση των συμπερασμάτων μου. (α) Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 30/03/2015 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ενώ η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 10/10/
- (β) Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον των αιτητών και της εναγομένης
- (γ) Στις 30/03/2015, μετά από μονομερή ακρόαση της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεσα διατάγματα εναντίον των αιτητών και της εναγομένης
- (δ) Στις 06/04/2015, οι δικηγόροι των αιτητών και της εναγομένης 2 συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων με αποτέλεσμα αυτά να καταστούν απόλυτα. (ε) Στις 20/04/2015 οι αιτητές ως επίσης και η εναγομένη 2 καταχώρησαν αίτηση για τον παραμερισμό και απόρριψη της αγωγής. (στ) Στις 13/08/2015, οι καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση ένστασης στην ως άνω αίτηση. (ζ) Κατόπιν ακρόασης της αίτησης παραμερισμού της αγωγής, το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 20/07/2016 απέρριψε την εν λόγω αίτηση, αφού αποφάσισε ότι δεν δικαιολογείτο ο παραμερισμός της αγωγής. (η) Στις 25/01/2019 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση για τον παραμερισμό και απόρριψη της αγωγής εναντίον των αιτητών. Σημειώνεται ότι με την ΕΔ Γεωργίου δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία η οποία να μην είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της εκδίκασης της αίτησης ενδιάμεσων διαταγμάτων και της ως άνω αίτησης για τον παραμερισμό της αγωγής. Εξετάζοντας την ως άνω πορεία της υπόθεσης μέχρι σήμερα κρίνω ότι τα ζητήματα που εγείρονται με την παρούσα αίτηση καλύπτονται από δεδικασμένο, εφόσον:
(1)Το Δικαστήριο έχει ήδη εξετάσει τελεσίδικα το ζήτημα το οποίο εγείρεται με την υπό κρίση αίτηση, ήτοι το κατά πόσο η αγωγή αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των αιτητών, στα πλαίσια της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων.
(2)Οι ίδιοι οι αιτητές δεν έφεραν ένσταση, αλλά αντίθετα συγκατατέθηκαν ανεπιφύλακτα στην οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον τους, δεχόμενοι στην ουσία την πλήρωση των προϋποθέσεων για την έκδοση τους περιλαμβανομένης της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και καλών πιθανοτήτων επιτυχίας της αγωγής εναντίον τους.
(3)Οι αιτητές έχουν προωθήσει προηγουμένως αίτηση για τον παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους, η οποία απορρίφθηκε με προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία αποφασίστηκε ότι δεν δικαιολογείτο ο παραμερισμός της αγωγής εναντίον τους.
(4)Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε νέα μαρτυρία στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης η οποία να δικαιολογεί την απόκλιση του Δικαστηρίου από τις προηγούμενες αποφάσεις του. Προς υποστήριξη του πιο πάνω συμπεράσματος μου σε σχέση με το ζήτημα του δεδικασμένου σχετική είναι η απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας Level Tachexcavs Ltd (Aρ.2)
(1995)1 Α.Α.Δ. 1105 όπου αποφασίστηκε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα επιδίωξης επανεκδίκασης θεμάτων που καλύπτονται από προηγούμενη δεσμευτική δικαστική απόφαση, αφού η προηγούμενη δικαστική απόφαση δημιουργεί κώλυμα δεδικασμένου. Σχετικά, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Αποτελεί κλασσική περίπτωση ύπαρξης τέτοιου κωλύματος όταν ήδη εκδόθηκε απόφαση η οποία εμπεριέχει ως στοιχείο της αιτιολογικής της βάσης δικαστική κρίση αναφορικά με όσα επιχειρείται να επανασυζητηθούν σε νέα διαδικασία μεταξύ των ίδιων διαδίκων». Περαιτέρω στην απόφαση Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους,
(2008)1 Α.Α.Δ. 1298 ξεκαθαρίστηκε ότι μία αίτηση πρέπει να απορρίπτεται στη βάση του ότι καλύπτεται από δεδικασμένο όταν τα θέματα που εγείρονται με τη μεταγενέστερη αίτηση θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί σε προγενέστερη αίτηση. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: «Το ερώτημα κατά πόσο ένας διάδικος μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή του κανόνα όταν επικαλείται στη δεύτερη διαδικασία θέματα που δεν είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, εξετάστηκε στην υπόθεση Theori and Others v. Djoni and Others [1984] 1 C.L.R. 296, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E.R. (Rep.) 378 (βλ. επίσης Vernaeke v. Smith [1982] 2 All E.R. 144), αποφάνθηκε ότι ο κανόνας δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε κάθε θέμα που ήταν στενά συνυφασμένο με την πρώτη διαδικασία και το οποίο οι διάδικοι με λογική προσοχή θα μπορούσαν να είχαν εγείρει». Είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ ξανά με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα του κωλύματος λόγω δεδικασμένου στην απόφαση μου Active Export Technologies Limited v. A.A.S. Advanced Systems Limited, Γενική Αίτηση Αρ. 19/2016 Ε.Δ. Λεμεσού, 14.02.2017. Είχα κρίνει εκεί ότι προηγούμενη απόρριψη από το Δικαστήριο αίτησης παραμερισμού της διαιτητικής διαδικασίας δημιουργούσε δεδικασμένο που σφράγιζε τελεσίδικα τους λόγους ένστασης που εγέρθηκαν μεταγενέστερα στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης εγγραφής της σχετικής διαιτητικής απόφασης. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση μου εκείνη τα οποία υιοθετούνται και για σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Είναι απόλυτα ξεκάθαρο ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για δημιουργία κωλύματος λόγω δεδικασμένου (estoppel per rem judicatam) ως αποτέλεσμα της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 18/11/2016 επί της Αίτησης Παραμερισμού. H απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας επί της Αίτησης Παραμερισμού είναι τελεσίδικη αφού αποτελεί την τελική κρίση του Δικαστηρίου επί της εν λόγω αίτησης. Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι το δεδικασμένο (και το συναφές κώλυμα - estoppel) που δημιουργείται από την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας . καλύπτει όχι μόνο τους λόγους και ισχυρισμούς που εγέρθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της Αίτησης Παραμερισμού .αλλά και τους επιπρόσθετους λόγους και ισχυρισμούς . που η Καθ' ης η Αίτηση μπορούσε και έπρεπε να εγείρει στα πλαίσια της Αίτησης Παραμερισμού αλλά εντέχνως επέλεξε να μην το πράξει.». Παραπέμπω επίσης στο σύγγραμμα Res Judicata, Spencer, Bower and Handley (4η έκδοση) στη σελίδα 107 με αναφορά στην Αγγλική απόφαση R v. Hartington Middle Quarter Inhabitants
(1855)4 E&B 780 όπου αναφέρεται ότι δεδικασμένο δύναται να δημιουργηθεί τόσο αναφορικά με ρητές αποφάσεις του Δικαστηρίου που έχουν άμεση σχέση με το επίμαχο σημείο το οποίο το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει, όσο και σχετικά με έμμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου οι οποίες ήταν αναγκαίες ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να φτάσει στην τελική του απόφαση. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «Where the decision necessarily involves a judicial determination of some issue of law or fact, because it could not have been legitimately or rationally pronounced without determining or assuming a particular answer, that determination, though not expressed, is an integral part of the decision». Πέραν των πιο πάνω, σχετικές είναι και οι αποφάσεις Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1Α Α.Α.Δ 115 και Papademetriou v. Christofi
(1998)1 C.L.R. 101 στις οποίες αποφασίστηκε ότι «ένας Επαρχιακός Δικαστής δεν μπορεί να αναθεωρεί και αναιρεί την απόφαση άλλου Επαρχιακού Δικαστή», καθώς το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργεί ως εφετείο του εαυτού του. Σύνοψη των γεγονότων της υπόθεσης καταδεικνύει τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση και οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων δημιουργεί δεδικασμένο καθότι κρίνεται ότι: Η αγωγή αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα και αυτό έχει ήδη εξεταστεί και αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της έκδοσης των ενδιάμεσων διαταγμάτων, ενώ οι ίδιοι οι αιτητές δεν έφεραν ένσταση στην οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων με αποτέλεσμα αυτά να καταστούν απόλυτα. Όπως δε υποδεικνύεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση η έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων προϋποθέτει την ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου τoυ 1960 (Ν. 14/1960)που αφορά την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη. Ως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία, η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 προϋποθέτει την ύπαρξη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα ενώ η δεύτερη, πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται τις θεραπείες που αξιώνει με την αγωγή (βλ. ενδεικτικά Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Ltd,
(2013)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 1235). Όσον δε αφορά την προϋπόθεση για απόρριψη της αγωγής ως μη αποκαλύπτουσας αγώγιμο δικαίωμα, το εφαρμοστέο κριτήριο είναι κατά πόσο υφίσταται εύλογη αιτία αγωγής. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Αργύρη Γεωργίου
(2003)1Β Α.Α.Δ. 704, το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο με βάση τα δικόγραφα αποκαλύπτεται μια κατ' ισχυρισμό βάση αγωγής. Στη βάση των πιο πάνω, δέχομαι ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει ότι προκύπτει βάση αγωγής εναντίον των αιτητών, αφού δεν θα μπορούσε να είχε εκδώσει τα ενδιάμεσα διατάγματα εάν δεν είχε ικανοποιηθεί ότι υπάρχει μια τουλάχιστον συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των αιτητών με βάση τα δικόγραφα. Οι δε αιτητές δεν έφεραν ένσταση στη διατήρηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, αλλά αντίθετα συγκατατέθηκαν σε αυτήν με αποτέλεσμα την οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η εν λόγω συγκατάθεση των αιτητών δεν μπορεί παρά να συνιστά παραδοχή της ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους, η οποία δεν μπορεί να αναιρεθεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Σύμφωνα με τη νομολογία που αναφέρεται ανωτέρω, το δεδικασμένο που δημιουργήθηκε με την έκδοση και οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων καλύπτει όχι μόνο τους λόγους και ισχυρισμούς που εγέρθηκαν από τους αιτητές στα πλαίσια της εν λόγω διαδικασίας, αλλά και τους επιπρόσθετους λόγους και ισχυρισμούς που οι αιτητές μπορούσαν και έπρεπε να είχαν εγείρει στα πλαίσια της αίτησης ενδιάμεσων διαταγμάτων και επέλεξαν να μην το πράξουν εφόσον δεν έφεραν ένσταση στην εν λόγω αίτηση ενώ αντίθετα συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Επισημαίνεται ότι με την ΕΔ Γεωργίου, η μοναδική μαρτυρία που προσκομίζεται από πλευράς Αιτητών αποτελεί αποτελέσματα έρευνας στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών για εκάστη από τις εναγόμενες εταιρείες, τα οποία είχαν ήδη τεθεί ενώπιον Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για ενδιάμεσα διατάγματα. Ως εκ τούτου, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε καινούρια μαρτυρία που δεν ήταν ενώπιον του κατά την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, η οποία να δικαιολογεί την επανεκδίκαση των ίδιων θεμάτων. Ομοίως, τα αγώγιμα δικαιώματα που προωθούνται εναντίον των αιτητών αποκαλύπτονται από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Η έκθεση απαίτησης που καταχωρήθηκε μεταγενέστερα δεν εισάγει και δεν επιτρέπεται να εισαγάγει νέα αγώγιμα δικαιώματα (βλ. ενδεικτικά Επίσημος Παραλήπτης Ως Trustee της Περιουσίας του Κύπρου Κυπριανού κ.ά. ν Γεωργίου Εφρέμ Δημητρίου κ.ά.
(1997)1Α Α.Α.Δ. 336). Στη βάση των πιο πάνω, οι αιτητές κωλύονται από του να εγείρουν ξανά στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το ζήτημα αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης εναντίον τους με βάση τα δικόγραφα αφού αυτό αποτελεί κεντρικό επίδικο θέμα το οποίο έχει ήδη εξεταστεί και αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης ενδιάμεσων διαταγμάτων. Συμφωνώ με την άποψη της πλευράς των καθ' ων η αίτηση ότι επιδοκιμασία της παρούσας αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή και αναίρεση της απόφασης του Δικαστηρίου για έκδοση και οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, πράγμα που σύμφωνα με τη νομολογία που προανέφερα ανωτέρω θα προσέκρουε στη νομολογιακή αρχή ότι Επαρχιακός Δικαστής δεν μπορεί να αναθεωρεί και να αναιρεί την απόφαση άλλου Επαρχιακού Δικαστή καθώς και στην αρχή της αποφυγής ύπαρξης συγκρουόμενων αποφάσεων επί του ίδιου θέματος (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1Α Α.Α.Δ 115 και Papademetriou v. Christofi
(1998)1 C.L.R. 101 ανωτέρω). (β) Εδώ όμως συντρέχει και η απόρριψη ήδη άλλης αίτησης παραμερισμού η οποία επίσης δημιουργεί δεδικασμένο. Η απορριπτική απόφαση σε προηγούμενο αίτημα των αιτητών για απόρριψη της αγωγής εναντίον τους στα πλαίσια της προηγούμενης καταχωρηθείσας αίτησης παραμερισμού της αγωγής. Και γι' αυτόν τον λόγο επομένως κρίνω ότι οι αιτητές κωλύονται από του να προωθούν την υπό κρίση αίτηση για παραμερισμό της αγωγής, βασιζόμενοι σε λόγους και ισχυρισμούς που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είχαν εγείρει στα πλαίσια εκείνης της αίτησης τους για παραμερισμό της αγωγής. Εξετάζοντας τον λόγο στον οποίο βασίζεται η παρούσα αίτηση ότι δηλαδή δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον των αιτητών κρίνω ότι πρόκειται για ισχυρισμό που ακόμα και εάν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να είχε εγερθεί στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης τους αφού ήταν στη γνώση των αιτητών από την έναρξη της παρούσας διαδικασίας. Δεν μου διαφεύγει ασφαλώς ότι η εμπλοκή των αιτητών στη διαφορά εξηγείται ξεκάθαρα από τους καθ' ων η αίτηση αφενός με τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί στα πλαίσια της αίτησης τους για την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων και αφετέρου, οι αιτίες αγωγής περιλαμβάνονται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα το οποίο ήταν ασφαλώς εις γνώση των αιτητών κατά την καταχώρηση της αρχικής τους αίτησης για παραμερισμό της αγωγής. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω ισχυρισμοί των αιτητών θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είχαν εγερθεί στα πλαίσια εκείνης της αίτησης. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω σχετική νομολογία όπου αναλύεται το ζήτημα του δεδικασμένου η οποία εφαρμόζεται και ως προς την απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης για παραμερισμό της αγωγής. Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι εκείνη η αίτηση έχει δημιουργήσει δεδικασμένο, με αποτέλεσμα η παρούσα αίτηση να είναι υποκείμενη σε απόρριψη γι' αυτόν τον λόγο. Επομένως έχοντας υπόψη τη μέχρι σήμερα πορεία της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι οι αιτητές κωλύονται από του να προωθούν την υπό κρίση αίτηση επειδή τα θέματα που εγείρονται με την αίτηση καλύπτονται από δεδικασμένο και δεν μπορούν να εξεταστούν εκ νέου από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, λόγω δεδικασμένου κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για παραμερισμό της αγωγής εναντίον των αιτητών. Παρόλη την πιο πάνω κατάληξη μου θα εξετάσω στη συνέχεια και τον λόγο ένστασης ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη αφού δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για παραμερισμό της αγωγής. Προχωρώ επομένως στην εξέταση αυτού του λόγου με την εξέταση κατά πόσο οι αιτητές έχουν αποδείξει ότι πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις.
(1)Με βάση τη δικογραφία και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτουν ξεκάθαρα ότι οι ενάγοντες - καθ΄ων η αίτηση εδώ -, ισχυρίζονται εναντίον των αιτητών το αστικό αδίκημα της απάτης, της συνωμοσίας και η αθέτηση σύμβασης.
(2)Η ίδια η αιτήτρια 1 προωθεί εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 μεταγενέστερη δικαστική διαδικασία η οποία αφορά ακριβώς τα ίδια γεγονότα που αφορά η παρούσα αγωγή.
(3)Με την αγωγή τους οι καθ' ων η αίτηση αξιώνουν αριθμό θεραπειών εναντίον των αιτητών ως αυτές παρατίθενται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής στις παρ. Α - Μ του παρακλητικού τις οποίες θα καταγράψω στη συνέχεια της απόφασης μου. Σύμφωνα με τη νομολογία, η απόρριψη δικογράφου βάσει της Δ.27 Θ.3 αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο ασκείται όταν το περιεχόμενο του δικογράφου είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο ή στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος και είναι πέρα πάσης δικονομικής θεραπείας δηλαδή καμία τροποποίηση δεν μπορεί να το σώσει (In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, Cyber Group Ltd. v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και άλλων
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1852). Παρατίθεται κατωτέρω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση In re Pelmako Development Ltd: «Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. (Βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R., 425). Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Αναλύεται επίσης η έννοια του όρου "frivolous and vexatious" (Βλ. Bullen & Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, 12th ed., p. 145). (κακόβουλου και ενοχλητικού δικονομικού μέτρου), για να διαπιστωθεί αν το Υπόμνημα για διάλυση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, όπως υπάρχει ισχυρισμός». Το κριτήριο για απόρριψη της αγωγής είναι κατά πόσο υφίσταται εύλογη αιτία αγωγής. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Αργύρη Γεωργίου (ανωτέρω), το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον η έκθεση απαίτησης αποκαλύπτει μια κατ' ισχυρισμό βάση αγωγής, αφού η έκθεση απαίτησης δεν πρέπει να διαγράφεται εκτός αν η υπόθεση δεν έχει βάση συζήτησης. Εξετάζοντας όμως τα γεγονότα της παρούσας αίτησης διαπιστώνω ότι οι αιτητές, με την υπό κρίση αίτηση και την ΕΔ Γεωργίου που την υποστηρίζει, δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας, ως αυτές αναλύονται πιο πάνω, για παραμερισμό της αγωγής. Συγκεκριμένα, με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οι αιτητές εξαιτούνται τον παραμερισμό της αγωγής στη βάση του ότι η αγωγή δεν παρουσιάζει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των αιτητών για τον λόγο ότι οι επίδικες συμφωνίες συνάφθηκαν αποκλειστικά με την εναγομένη
- Ωστόσο, με βάση την δικογραφία και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η αγωγή εγείρεται εναντίον των αιτητών αφενός, σε σχέση με τις δόλιες ενέργειες τους οι οποίες στοιχειοθετούν τα αστικά αδικήματα της απάτης και της συνωμοσίας και αφετέρου, για αθέτηση σύμβασης βάσει του ισχυρισμού ότι οι αιτητές και η εναγομένη 2 αποτελούν ενιαίο οικονομικό οργανισμό και/ή ότι οι αιτητές διαδέχτηκαν και/ή ανέλαβαν τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 2 κάτω από τις επίδικες συμφωνίες. Παρατηρώ ότι έχουν δικογραφηθεί ξεκάθαρα στην έκθεση απαιτήσεως των εναγόντων οι λεπτομέρειες της απάτης και/ή δόλου και/ή συνομωσίας των αιτητών προς στοιχειοθέτηση του αστικού αδικήματος της συνομωσίας κατά το άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και ως αυτό προκύπτει από τις αρχές του Κοινοδικαίου. Αντί άλλων παραθέτω τις σχετικές παραγράφους 30 και 31 της έκθεσης απαίτησης οι οποίες είναι σχετικές και οι οποίες απαντούν στον ισχυρισμό του κ. Γεωργίου: «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ/Η ΔΟΛΟΥ ΚΑΙ/Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ
- Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι, στη συνέχεια οι Εναγόμενοι 1 μέχρι 3 σε συνομωσία και/ή συνεννόηση μεταξύ τους και/ή ακολουθώντας τις εντολές των ατόμων που ελέγχουν αυτές, έλαβαν ενέργειες για τη μεταφορά της διαχείρισης, λειτουργείας, ενοικίασης και των εισοδημάτων του Ιατρικού Κέντρου από την Εναγόμενη 2 στην Εναγόμενη 1, με σκοπό την καταδολίευση και/ή εξαπάτηση των Εναγόντων και/ή των πιστωτών της Εναγόμενης 2 και/ή των πιστωτών του Ιατρικού Κέντρου. i. Κατά ή περί τις 16/03/2013 συγκλήθηκε συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 3, τον κύριο σκοπό της οποίας η Εναγόμενη 3 και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή αξιωματούχοι της και/ή οι αντιπρόσωποι του Ιατρικού Κέντρου δολίως και/ή ψευδώς και παρουσίασαν στο διοικητικό συμβούλιο της Εναγόμενης 3 και/ή στον Ενάγοντα 1 ως την αλλαγή της επωνυμίας του Ιατρικού Κέντρου από «Αχίλλειον» σε «Mediterranean Hospital of Cyprus». ii. Περαιτέρω, κατά την συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 3 που συγκλήθηκε κατά ή περί τις 16/03/2013, η Εναγόμενη 3 και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή αξιωματούχοι της και/ή οι αντιπρόσωποι του Ιατρικού Κέντρου δολίως και/ή ψευδώς ανακοίνωσαν τη δήθεν σκέψη για δημιουργία καινούριας εταιρείας διαχείρισης του Ιατρικού Κέντρου, ήτοι της Εναγόμενης 1, παρά του ότι η Εναγόμενη 1 είχε ήδη συσταθεί 2 μέρες προηγουμένως, ήτοι κατά ή περί τις 14/03/2013, για αυτόν τον σκοπό. iii. Η Εναγόμενη 3 και/ή η Εναγόμενη 2 και/ή τα άτομα που κατέχουν και/ή ελέγχουν και/ή διευθύνουν αυτές και/ή το Ιατρικό Κέντρο προσυμφώνησαν και/ή προαποφάσισαν και/ή συνωμότησαν και/ή ήρθαν σε συνεννόηση για τη δημιουργία της Εναγόμενης 1, χωρίς να ενημερώσουν και/ή χωρίς να λάβουν τη συγκατάθεση και/ή έγκριση των υπόλοιπων μελών του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 3 και/ή των ιδρυτών της. iv. Η Εναγόμενη 3 και/ή η Εναγόμενη 2 και/ή τα άτομα που ελέγχουν και/ή διευθύνουν αυτές και/ή το Ιατρικό Κέντρο συνωμότησαν και/ή δημιούργησαν περί την 14/03/2013 την Εναγόμενη 1 με αποκλειστικό σκοπό να τη χρησιμοποιήσουν για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των Εναγόντων και/ή άλλων πιστωτών της Εναγόμενης
- v. Η Εναγόμενη 3 και/ή η Εναγόμενη 2 και/ή τα άτομα που ελέγχουν και/ή διευθύνουν αυτές και/ή το Ιατρικό Κέντρο χρησιμοποίησαν και/ή χρησιμοποιούν την Εναγόμενη 1 δόλια και/ή παράνομα, διοχετεύοντας όλες τις εργασίες και/ή τα έσοδα του Ιατρικού Κέντρου σε αυτήν και αφήνοντας όλες τις υποχρεώσεις του Ιατρικού Κέντρου στην Εναγόμενη
- vi. Οι Εναγόμενοι και/ή τα πρόσωπα που ελέγχουν το Ιατρικό Κέντρο δόλια και/ή παράνομα έχουν συνωμοτήσει και/ή έχουν καταδολιεύσει τους πιστωτές του Ιατρικού Κέντρου και/ή της Εναγόμενης 2, αφήνοντάς τους να εξαρτώνται για την πληρωμή τους από μία εταιρεία που δεν έχει πλέον εργασίες και εισοδήματα και/ή την οποία δολίως και/ή παράνομα άφησαν εκτεθειμένη με ένα υπέρογκο χρέος. vii. Η Εναγόμενη 1 χρησιμοποιείται και/ή ελέγχεται πλήρως από την Εναγόμενη 3 και/ή την Εναγόμενη 2 και/ή δεν αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα και/ή λειτουργεί πλασματικά με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Εναγόμενης 2 και/ή Εναγόμενης 3 και/ή των ατόμων που ελέγχουν αυτές, εις βάρος των πιστωτών της Εναγόμενης 2 και/ή των Εναγόντων. viii. Οι Εναγόμενοι και/ή τα πρόσωπα που ελέγχουν το Ιατρικό Κέντρο έχουν αποκομίσει κέρδος από τη δόλια συμπεριφορά τους αφού καρπώνονται οι ίδιοι τα κέρδη της Εναγόμενης 1, τα οποία έπρεπε να χρησιμοποιηθούν προς ικανοποίηση των πιστωτών της Εναγόμενης 2, περιλαμβανομένης της Ενάγουσας
- ix. Η Εναγόμενη 2 και/ή αυτοί που την ελέγχουν προβαίνουν δόλια σε επιλεκτικές πληρωμές σε συγκεκριμένους πιστωτές και/ή δόλια και/ή εκδικητικά αρνούνται και/ή επιλέγουν να μην αποπληρώνουν οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την οφειλή τους προς την Ενάγουσα 2, η οποία προκύπτει βάσει της Συμφωνίας Προμήθειας και/ή τον Επίδικο Λογαριασμό. x. Η Εναγόμενη 1 και/ή οι Εναγόμενες 2 και/ή 3 και/ή αυτοί που ελέγχουν αυτές και/ή το Ιατρικό Κέντρο σε συνωμοσία και/ή δόλια και/ή παράνομα απαιτούν όπως ο Ενάγοντας 1 αρχίσει να καταβάλλει ενοίκιο για τη χρήση του Ιατρείου, παρά την ύπαρξη της Συμφωνίας Συμψηφισμού. xi. Η Εναγόμενη 1 και/ή Εναγόμενες 2 και/ή 3 και/ή αυτοί που ελέγχουν αυτές και/ή το Ιατρικό Κέντρο δόλια και/ή εκδικητικά απειλούν και/ή προσπαθούν να εξώσουν και/ή να απομακρύνουν τον Ενάγοντα 1 και/ή να τον εξαναγκάσουν να εγκαταλείψει από το ιατρείο του εντός του Ιατρικού Κέντρου, παρά την ύπαρξη της Συμφωνίας Ενοικίασης.
- Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι όλες οι πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 30 πιο πάνω και/ή η κάθε μία ξεχωριστά διενεργήθηκαν από τους Εναγόμενους και/ή τους αξιωματούχους τους και/ή τους αντιπροσώπους τους σε συνωμοσία μεταξύ τους, με σκοπό την εξαπάτηση και καταδολίευση των Εναγόντων και/ή άλλων πιστωτών των Εναγομένων». Στις δε παραγράφους 7 και 8 της έκθεσης απαίτησης προωθείται ο ισχυρισμός ότι οι αιτητές και η εναγομένη 2 αποτελούν ένα ενιαίο οικονομικό οργανισμό και ότι η εναγομένη 1 δημιουργήθηκε παράτυπα ως βιτρίνα (façade) με σκοπό την καταδολίευση των καθ' ων η αίτηση. Επιπρόσθετα, στις παραγράφους 32 έως 34 δικογραφείται η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια 1 διαδέχτηκε την εναγομένη 2 σε ό,τι αφορά τη συμβατική σχέση της τελευταίας με τους καθ' ων η αίτηση. Ο κ. Γεωργίου στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι το κλητήριο ένταλμα και η έκθεση απαίτησης δεν κάνουν καμιά αναφορά στις θεραπείες που οι αιτητές εξαιτούνται εναντίον των αιτητών. Αυτή η θέση των αιτητών δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης αφού από μια απλή ανάγνωση των παραγράφων Α-Μ του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης προκύπτει ξεκάθαρα ότι επιζητούνται συγκεκριμένες θεραπείες έναντι όλων των εναγόμενων, συμπεριλαμβανομένων των αιτητών. Παραθέτω για καλύτερη κατανόηση του ζητήματος αυτού αυτούσιες τις παραγράφους Α-Μ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης: «ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ΟΙ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ 1 ΚΑΙ/Η 2 ΕΓΕΙΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ/Η ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΑ: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ενοικίασης που υπογράφηκε μεταξύ του Ενάγοντα 1 και της Εναγόμενης 2 το έτος 2004 για την ενοικίαση του Ιατρείου που ο Ενάγοντας 1 διατηρεί στο ισόγειο του ιατρικού κέντρου γνωστό ως «Mediterranean Hospital of Cyprus» (πρώην «Ιατρικό Κέντρο Αχίλλειο») στην Οδό Στυγός 9 στην Λεμεσό και το οποίο αποτελείται από την αίθουσα αναμονής, το γραφείο ιατρού και την αίθουσα εξέτασης είναι καθόλα νόμιμη και σε πλήρη ισχύ. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας 1 είναι καθόλα νόμιμος ενοικιαστής και/ή αδειούχος και ότι έχει κάθε δικαίωμα να κατέχει και να χρησιμοποιεί το Ιατρείο και ότι κατέχει και χρησιμοποιεί το Ιατρείο καθόλα νόμιμα. Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η προσπάθεια ανάκτησης της κατοχής του Ιατρείου από τους Εναγόμενους είναι παράνομη και/ή γίνεται κατά παράβαση της Συμφωνίας Ενοικίασης και/ή της Συμφωνίας Συμψηφισμού και/ή του δικαιώματος του Ενάγοντα 1 να κατέχει το Ιατρείο. Δ. Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας 1, ως αδειούχος και/ή ως ενοικιαστής και/ή στη βάση της Συμφωνίας Ενοικίασης και/ή της Συμφωνίας Συμψηφισμού , δικαιούται ανενόχλητη κατοχή, πρόσβαση και χρήση του Ιατρείου και των κοινόχρηστων χώρων, των χώρων στάθμευσης, των ιατρικών εγκαταστάσεων, των χειρουργείων και των άλλων εγκαταστάσεων και υπηρεσιών, του ιατρικού κέντρου εντός του οποίου βρίσκεται το Ιατρείο με τον ίδιο τρόπο όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Ε. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι έχουν παραβιάσει ουσιωδώς τη Συμφωνία Ενοικίαση και/ή της Συμφωνία Συμψηφισμού. Στ. Γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές και παραδειγματικές (punitive) αποζημιώσεις λόγω παράβασης της Συμφωνίας Ενοικίασης και/ή της Συμφωνίας Συμψηφισμού και/ή ως η ζημιά της Ενάγουσας 2 από τις παράνομες πράξεις των Εναγομένων. Ζ. Διηνεκές διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους, στους υπηρέτες, παραλήπτες, διαχειριστές, διευθυντές, υπαλλήλους, εντολοδόχους, αντιπροσώπους και/ή άλλως πως σχετιζόμενους με αυτούς να εμποδίζουν και/ή να αποκλείουν και/ή να αποκόπτουν και/ή να δυσχεραίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την πρόσβαση του Ενάγοντα 1 και του κοινού γενικά στο Ιατρείο. Η. Διηνεκές διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους, στους υπηρέτες, παραλήπτες, διαχειριστές, διευθυντές, υπαλλήλους, εντολοδόχους, αντιπροσώπους και/ή άλλως πως σχετιζόμενους με αυτούς να παρεμβαίνουν και/ή να εμποδίζουν και/ή να δυσχεραίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ανενόχλητη κατοχή και χρήση του Ιατρείου από τον Ενάγοντα
- Θ. Διηνεκές διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους, στους υπηρέτες, παραλήπτες, διαχειριστές, διευθυντές, υπαλλήλους, εντολοδόχους, αντιπροσώπους και/ή άλλως πως σχετιζόμενους με αυτούς να παρεμβαίνουν και/ή να εμποδίζουν και/ή να δυσχεραίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ανενόχλητη πρόσβαση και χρήση των κοινόχρηστων χώρων, των χώρων στάθμευσης, των ιατρικών εγκαταστάσεων, των χειρουργείων και των άλλων εγκαταστάσεων και υπηρεσιών, του ιατρικού κέντρου εντός του οποίου βρίσκεται το Ιατρείο με τον ίδιο τρόπο όπως γινόταν μέχρι σήμερα από τον Ενάγοντα 1 και/ή τους ασθενείς και/ή πελάτες του Ενάγοντα
- Ι. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το υπόλοιπο παραδεδεγμένου λογαριασμού τηρουμένου μεταξύ των διαδίκων και/ή λογαριασμού και/ή τιμολογίων και/ή ως οφειλή από πωληθέν προϊόντα επί πιστώσει και/ή ως εύλογη αμοιβή και/ή πληρωμή για τα προϊόντα που παραδόθηκαν στην Εναγόμενη 2 από την Ενάγουσα 2 ανέρχεται σε ΕΥΡΩ 124.315,
- Κ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 και/ή 3 οφείλουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα προς την Ενάγουσα 2 το ποσό ΕΥΡΩ 124.315,71 ως υπόλοιπο παραδεδεγμένου λογαριασμού τηρουμένου μεταξύ των διαδίκων και/ή λογαριασμού και/ή τιμολογίων και/ή ως οφειλή από πωληθέν προϊόντα επί πιστώσει και/ή ως εύλογη αμοιβή και/ή πληρωμή για τα προϊόντα που παραδόθηκαν και/ή ως υποχρέωση στη που προκύπτει από τον Επίδικο Λογαριασμό και/ή ως η ζημιά της Ενάγουσας 2 από τις παράνομες πράξεις των Εναγομένων και/ή άλλως πως. Λ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι μέχρις ότου οι Εναγόμενοι εξοφλήσουν το ποσό ΕΥΡΩ 124.315,71 προς την Ενάγουσα 2, ο Ενάγοντας 1 δεν οφείλει να καταβάλει ενοίκιο και/ή άλλα έξοδα που προκύπτουν από την ενοικίαση και/ή χρήση του Ιατρείου και ότι το ενοίκιο και τα άλλα έξοδα που προκύπτουν από την ενοικίαση και/ή χρήση του Ιατρείου, θα λογίζονται και/ή θα συμψηφίζονται και θα υπολογίζονται έναντι του χρέους των Εναγομένων προς την Ενάγουσα
- Μ. Γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για όλες τις απώλειες που υπέστησαν οι Ενάγοντες και/ή και παραδειγματικές (punitive) αποζημιώσεις λόγω του δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης και/ή συνομωσίας για πρόκληση ζημιάς και/ή καταδολίευσης των Εναγόντων από τους Εναγόμενους 1 έως 3 και/ή οποιουσδήποτε από αυτούς και/ή λόγω των πράξεων των Εναγομένων που έγιναν με σκοπό να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς την Ενάγουσα 2 και/ή να αποφύγουν τις πρόνοιες της Συμφωνίας Συμψηφισμού του χρέους προς την Ενάγουσα 2 και των ενοικίων και άλλων εξόδων που προκύπτουν από την ενοικίαση και χρήση του Ιατρείου από τον Ενάγοντα 1». Στα πιο πάνω μπορεί να προστεθεί και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι αιτητές προωθούν μεταγενέστερη δικαστική διαδικασία, ήτοι την Αγωγή 2598/16 η οποία καταχωρήθηκε στις 09/09/2016 (βλ. τεκμήριο 6 ΕΔ Νικολαΐδου). Από μια απλή ανάγνωση της Αγωγής 2598/16, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η Αγωγή 2598/16 αφορά ακριβώς τα ίδια θέματα με τα οποία καταπιάνεται και η παρούσα Αγωγή. Ως εκ τούτου, σημειώνεται το παράδοξο από τη μία, οι αιτητές να επιδιώκουν δια της παρούσας αίτησης τους τον παραμερισμό της αγωγής για το λόγο ότι δεν προκύπτουν θέματα προς εκδίκαση μεταξύ των μερών και από την άλλη, να προωθούν την Αγωγή 2598/16 η οποία αφορά ακριβώς τα ίδια θέματα. Για τους πιο πάνω λόγους (νομικούς και πραγματικούς), η αίτηση δεν έχει προοπτική επιτυχίας και αποτυγχάνει και γι' αυτόν τον λόγο ως ανυπόστατη καθώς από απλή ανάγνωση της έκθεσης απαιτήσεως διαπιστώνεται ότι προκύπτουν βάσιμα αγώγιμα δικαιώματα εναντίον των αιτητών και οι αιτητές κρίνω ότι δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό της αγωγής. Θα εξετάσω όμως και τον λόγο ένστασης περί κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών σε συνάρτηση με το ιστορικό της υπόθεσης όπως έχει ήδη παρατεθεί πιο πάνω.
(1)Η αίτηση αποτελεί τη δεύτερη απόπειρα των αιτητών για παραμερισμό της δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους, ενώ οι ισχυρισμοί που εγείρονται με την αίτηση θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί και στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων.
(2)Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
(3)Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής. Είναι πλέον κλασσική η απόφαση στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο,
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίπτει διαδικασίες ως καταχρηστικές της δικαστικής διαδικασίας. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσω τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην προκείμενη περίπτωση κρίνω ότι προκύπτει πράγματι κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας στη βάση πολλαπλότητας των διαδικασιών αφού η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη απόπειρα των αιτητών για παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους. Οι αιτητές ήδη επιδίωξαν τον παραμερισμό της Αγωγής και απέτυχαν. Από την άλλη ο βασικός ισχυρισμός που προωθείται με την παρούσα αίτηση, ήτοι ότι δεν υφίσταται αιτία αγωγής εναντίον των αιτητών, θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε εγερθεί τόσο με την αίτηση που προηγήθηκε για παραμερισμό της αγωγής όσο και στα πλαίσια της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Ο κ. Γεωργίου στην ένορκη δήλωση του δεν θέτει οποιαδήποτε νέα μαρτυρία που να μην ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της προηγούμενης αίτησης παραμερισμού ή της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Πέραν των πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα αίτηση προωθήθηκε με καθυστέρηση η οποία από μόνη της δικαιολογεί την απόρριψη της ως καταχρηστικής αφού καταχωρήθηκε σχεδόν 4 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μόνο μετά που οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης εναντίον των αιτητών στις 07.06.2018, αποτελεί ένδειξη ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριο σκοπό, και συγκεκριμένα με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής. Πριν καταλήξω στο τελικό μου σχόλιο, θα πρέπει να επισημάνω ότι έχω διεξέλθει τη νομολογία και τις αυθεντίες στις οποίες με έχει παραπέμψει ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών και με όλο το σεβασμό δεν με βρίσκει σύμφωνο η δική του αντίληψη και εισήγηση σε σχέση με το δεδικασμένο με το οποίο βασικά καταπιάνεται στην εισήγηση του καθώς τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και η μέχρι τώρα διαδικασία διαφέρουν από τις αποφάσεις στις οποίες με έχει παραπέμψει προς υποστήριξη των θέσεων του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η αίτηση δεν έχει προοπτικές επιτυχίας εφόσον δεν έχουν εκπληρωθεί οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας και για τούτο απορρίπτεται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/ καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1 και 3/αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: σε αίτηση για διαγραφή ή παραμερισμό ή απόρριψη της αγωγής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο