Vameana Estates Limited κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Έφεση Αρ. 35/2019, 2/7/2019

(3)(β) των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως 2018), δηλαδή όπως προνοούσε το διάταγμα. Στο διάταγμα αναφερόταν ότι η επίδοση θα γινόταν «(α) δια θυροκόλλησης των εν λόγω Ειδοποιήσεων, στη θύρα του κτιρίου που αποτελεί την τελευταία γνωστή διεύθυνση των G.D.F. GULF DEEP FOUNDATION LIMITED, ΧΧΧΧ Mohamed Soboh, VAMEANA ESTATES LIMITED και SOBOH HOLDING LIMITED και/ή άφεσης των εν λόγω Ειδοποιήσεων στον θυρωρό και/ή υπεύθυνο του κτιρίου και/ή άλλως πως, ή (β) δια άφεσης των εν λόγω ειδοποιήσεων στον θυρωρό ή υπεύθυνο του κτιρίου, ή (γ) δια άφεσης των εν λόγω ειδοποιήσεων πλησίον του κτιρίου.» Είναι η θέση της ομνύουσας την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Έφεση ότι στο κτίριο όπου βρίσκονται τα γραφεία των Εφεσειόντων, ο επιδότης άφησε στην υπεύθυνη υποδοχής τις Ειδοποιήσεις, εναποθέτοντας τις στον πάγκο του γραφείου της. Αναφέρει ότι η υπεύθυνη δεν υπέγραψε οτιδήποτε και δεν γνωρίζει ποια έγγραφα αφέθηκαν από τον επιδότη. Η προβαλλόμενη θέση είναι ενδεικτική της προσέγγισης των Εφεσειόντων να εγείρουν οτιδήποτε που, κατά τη θέση τους, θα μπορούσε να υποστηρίξει την Έφεση. Η υπεύθυνη είχε την ευκαιρία να διέλθει τα έγγραφα και να γνωρίζει για ποια ακριβώς επρόκειτο. Το ίδιο και οι Εφεσείοντες στους οποίους όφειλε να τα παραδώσει. Η σχετική μαρτυρία επιβεβαιώνει τη θέση και σχετική μαρτυρία εκ μέρους της Εφεσίβλητης ότι οι επιδόσεις έγιναν σύμφωνα με το εκδοθέν διάταγμα. Συνεπώς ο λόγος Έφεσης 1 απορρίπτεται. Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται με τη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων των Εφεσειόντων είναι ότι η Εφεσίβλητη καθόρισε αυθαίρετα το ποσό της οφειλής χωρίς να παραδώσει κατάσταση λογαριασμού. Η κατάσταση λογαριασμού προνοείται στο Νόμο (άρθρο 44Γ

(1)) ως έγγραφο που συνοδεύει την ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι». Οι Ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «Ι» που αποστάληκαν στους Εφεσείοντες δεν έχουν παρουσιαστεί με την Έφεση. Έχουν παρουσιαστεί με την ένσταση και φαίνεται να συνοδεύονται από Καταστάσεις Λογαριασμού ημερ. 31.12.2017. Η επίδοση ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι» είναι προϋπόθεση για την έναρξη της διαδικασίας που προνοείται στο Μέρος VIA των Νόμων και συχνά γίνεται επίκληση μη συμμόρφωσης με τις νομοθετικές διατάξεις για την επίδοση και το περιεχόμενο ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι» ως λόγος έφεσης για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ». Ότι δηλαδή η ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» είναι πρόωρη ή αντινομική γιατί εδράζεται σε ελαττωματική ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι». Το επιμέρους ζήτημα δεν εγείρεται με οποιοδήποτε από τους λόγους Έφεσης. Με το λόγο έφεσης 2 στον οποίο αναφέρεται ότι η Ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» είναι άκυρη ή πρέπει να ακυρωθεί γιατί είναι πρόωρη και αντινομική, περιορίζεται στο ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι» και ουδέν επικαλούνται οι Εφεσείοντες σε σχέση με οιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού. Σε κάθε περίπτωση, όταν υφίσταται δικαστική απόφαση το χρέος που η υποθήκη εξασφαλίζει δεν καθορίζεται στη βάση οποιουδήποτε υπολοίπου λογαριασμού αλλά με βάση το εξ αποφάσεως χρέος για την ικανοποίηση του οποίου ενδεχομένως εκδόθηκε και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης, όπως συνέβηκε και στην προκειμένη περίπτωση. Συνεπώς, σε τέτοια περίπτωση, ικανοποιείται η προϋπόθεση του Νόμου με την αναφορά στο εξ αποφάσεως χρέος. Επιστρέφοντας σε ό,τι εγείρεται με το λόγο Έφεσης 2, σημειώνεται ότι για την επίδοση των Ειδοποιήσεων κατά τον τύπο «Ι» και «Θ» που προβάλλεται η θέση ότι δεν επιδόθηκαν κατά τον ορθό και ενδεδειγμένο τρόπο, στην υποστηρικτική της Έφεσης Ένορκη Δήλωση η ομνύουσα δεν επικαλείται οτιδήποτε το συγκεκριμένο. Συνεπώς ο λόγος Έφεσης 2 απορρίπτεται. Με το λόγο Έφεσης 3 εγείρεται ζήτημα ότι η Ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» που επιδόθηκε διαφέρει από τον προβλεπόμενο στο Νόμο ως προς το σημείο των υπογραφών και της πλήρους διεύθυνσης του ενυπόθηκου δανειστή. Αναφέρεται ότι δεν διευκρινίζεται ποιοι είναι οι υπογράφοντες τις Ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «ΙΑ» και «ΙΒ» και αυτό δεν επιτρέπει στην ομνύουσα να κατανοήσει ποιος είναι ο ενυπόθηκος δανειστής. Σημειώνεται ότι οι Ειδοποιήσεις έχουν δύο υπογραφές χωρίς να διακρίνεται το όνομα αυτών που υπόγραψαν και ότι δεν υπάρχει σφραγίδα της Εφεσίβλητης. Το Δικαστήριο δεν βρίσκει ότι το επιμέρους παράπονο των Εφεσειόντων έχει οιαδήποτε υπόσταση. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «ΙΑ» υπογράφονται εκ μέρους της Εφεσίβλητης της οποίας καταγράφεται το όνομα και η πλήρης διεύθυνση σε συμμόρφωση με τον προβλεπόμενο στη Νομοθεσία τύπο. Παραπονούνται ακόμα οι Εφεσείοντες ότι η Ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΒ» αναφέρει ότι η εκτίμηση του ακινήτου θα έπρεπε να παραδοθεί «σε 40 μέρες», ενώ στο αγγλικό κείμενο που έχει επίσης επιδοθεί αναφέρεται «within 40 days» και αυτό ενδεχομένως να δημιουργεί σύγχυση. Εκλαμβάνει η ομνύουσα ότι «σε 40 μέρες» σημαίνει την τεσσαρακοστή μέρα, ενώ πρόδηλα σημαίνει εντός 40 ημερών. Συνεπώς ο λόγος Έφεσης 3 απορρίπτεται. Με το λόγο Έφεσης 4 εγείρεται ζήτημα συνταγματικότητας της σχετικής Νομοθεσίας. Το ζήτημα φαίνεται να περιορίζεται στη δυνατότητα των Εφεσειόντων να αμφισβητήσουν το υπόλοιπο που οφείλεται προς την Εφεσίβλητη και καλύπτεται από τα όσα αναφέρονται σε σχέση με το λόγο Έφεσης 5 που ακολουθεί. Κανένα άλλο συγκεκριμένο ζήτημα συνταγματικότητας δεν εγείρεται, ούτε γίνεται αναφορά σε οιαδήποτε συνταγματική πρόνοια που κατ' ισχυρισμό προσβάλλεται με την υπό εξέταση Νομοθεσία (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196). Με το λόγο Έφεσης 5 προσβάλλονται οι Ειδοποιήσεις στη βάση ότι αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας και ότι γίνονται προς βλάβη των δικαιωμάτων και συμφερόντων των Εφεσειόντων. Είναι η θέση τους ότι το αληθινό ή πραγματικό υπόλοιπο πρέπει να αποφασίζεται από το Δικαστήριο και όχι να το καθορίζει η Εφεσίβλητη. Με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Έφεση επιχειρείται η αμφισβήτηση του ύψους των οφειλών που καλύπτονται από τις δικαστικές αποφάσεις γιατί, όπως αναφέρεται οι αποφάσεις θα έπρεπε να είχαν εκδοθεί για μικρότερα ποσά. Τέτοιο εγχείρημα είναι ανεπίτρεπτο εφόσον οι εκ συμφώνου αποφάσεις ουδέποτε έχουν ακυρωθεί ή παραμεριστεί και παραμένουν ισχυρές. Αναφέρεται ακόμα στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Έφεση ότι μετά την έκδοση των Αποφάσεων καταβλήθηκαν προς την Τράπεζα διάφορα ποσά τα οποία με βάση τους «πρόχειρους υπολογισμούς», όπως αναφέρεται, των λογιστών των Εφεσειόντων συμποσούνται σε €3.880.

1. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται ποσό €3.000.000 που κατασχέθηκε από συγκεκριμένο λογαριασμό των Εφεσειόντων. Αναφέρει η ομνύουσα ότι η απαίτηση της Εφεσίβλητης δεν είναι αυταπόδεικτη και ξεκάθαρη αλλά αμφισβητείται και πως θα πρέπει να προσκομιστεί και αξιολογηθεί μαρτυρία για να αποφασίσει το Δικαστήριο περί τούτου. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση γίνεται αποδεκτό ότι οι Εφεσείοντες έχουν καταβάλει ποσό €3.750.000 έναντι των εξ αποφάσεως χρεών, όμως τα ποσά που οφείλουν ανέρχονται σε €29.531.055,
2. Δεδομένων των Αποφάσεων που εκδόθηκαν το βάρος μεταφέρθηκε στους ώμους των εξ αποφάσεως χρεωστών να τεκμηριώσουν ότι έχουν εξοφλήσει την Εφεσίβλητη. Δεν έχουν καταδείξει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, το σύνολο των εξ αποφάσεως χρεών υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό που σύμφωνα και με τους δικούς τους υπολογισμούς έχει πληρωθεί. Συνεπώς και ο λόγος Έφεσης 5 απορρίπτεται. Ως εκ των ανωτέρω η Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Final Αίτηση: Παραμερισμός Ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο